Letter 18

Pope Simplicius to Unknown. Simplieii papae to Acacium Constantinopolitannni. moll) so that AcacmM when monks» and to the bishops Conttanlinopoli congregatis conjunctim ab impcraiore Timotkei eorumque who ab eo ordinali exsiliumy and restitutiouem eathaiicorum expetat (it. 1, 2). concerning verae of the faith in populo profectu gratulatus {n. 3), me epUcopos dhutus ConstantinopoK manere sinat, oh periculum novarum molitionum providus mohet {n, 4). Dilectissimo fratri Acacio Simplicius. 1. Litteris tuae of love quas through son our £piphaphanium diaconum probatae of the faith direxisti ea, which strictim religiodissimi viri sons our priests archimandritae when monachis or before scripserant, latius indicasti and prolixo indeed volumine but ") in volgatlg that iniquitas temporum and eos quos uon solum vestro imperio Mcd: G* omittit and before eos. — Temporiim iniquitas impiam invexerat Basilisci sanctionem, quam also ipse paullo before Zenonis rcditiim abrogarat. Tum vcro tyramii hi\jus or rather Aeluri fautores rcbelli in the spirit incitati, so that Leonis papae tomus and Calchedonensis of the council decreta novo in concilio examinarentur, efQagitare not desistebant. Quam petitionem novissimum Basilisci edictum (at Evagr. h. e. in, 7) repulit his verbis: concerning this argumento nor synodum fieri nor mmpUais quaestionem ullam moveri volumus but ea firma and inconvulsa manere, <s) Nimirum Timotheus Aelurus ab universo orbe in encycliis to Lconem Aognstom missiB uno ore damnatus. t&) Edifci addunt also. lidem mox VIU Idus. J*) this Bttsilisci nomini not additur Augusti titulus, that male partum aniiaerat imperiom. in aliis documcntis after vcrgentem annimi 476, quo illius tyrannis finem acceperat, exaratis ejus so that damnatae memoriae name prorsus reticeri BoraiaB 1. c. pag. 382 seq. exempla aiiert. a. 477. sermone necessario retulisti, so that what or Constantinopoli or in aliis regionibus ab haereticis gestuni; disceremus; ac singula, which against ecclesiasticas regulas and against ipsam catholicam faith ubicunqae commissa are, before nostros oculos collocasti: quateuus yideatiir, quo also remedio subveniretur ecclesiis, quibus vim under occaskHie tyrannicae dominationis and through absentiam Christianissimi principia pemiciosus latro and recidivus invasor Alexandriuae ecdesiae lapsus ') exsiliis irrogavit. 2. from which unicum after God who the church and rempublicam consolatione mirabili visitavit, etiamsi this fieri minime postalaaBes, clementissimi of the emperor auxiliimi duximus implorandum: so that pio to all, which regno ejus Dominiis tribuit, lest ulterius in orbe terrarum, quas subditas suo cognoscit imperio, of the church of God ab baere» ticorum contagione and pravitiite be violated, but doctrinae diabolicae praeceptione pietatis ipsius praestentur inmiunes; so that ii, who to himself crediderint sacerdotale ministerium danmati hominis praesumptione conferri, promulgata imperiali constitutione also a conventu hominum segregandi jubeantur excludi: quatenus his submotis atque in solitudinis perpetual relegatione damnatis, antistites catholici deceptis or reddantur ecclesiis or creentur ). in quo nor nostrae preces at religiosissimum the prince nor of love tuae suggestio, or tantorum fratrum nostrormn, quos advenisse Constantinopolim reperimus, imploratio of the priests or supplicatio of the monks laborare poterit. Quin quidquid to integritatem catholicae of the faith pertinet in qua ecclesiarum is constituta securitas, regressu pietatis suae to the Lord himself ubique prosequente, omnium praeveniens vota restituit. Ei at mentem Christianissimam facilis is impetrandi grace, where religionis is cause. 3. Sicut therefore litteris nostris thus tuae of love or omniiini fratrum ), who himself to documenta of the faith suae Christianissimi of the prince praesentavere conspectui, suggestione repetendum is, so that Timotheus Aelurus exsiliis lapsus; nor for when Cedreno sentiendum, haereticum ilhuB primum in Paphlagoniam then Oasim relegatum fuisso. ') Zenonem his Simplicii monitis paruisse ct ca, quibus pius pontifez Eeclesiae consultum vohiitf pracstitisse, faith faciet succeBsoriB ejns FelioB epistola 1. when sequacibus suis to irremeabile dirigatur exsilium ). when quoa. 477. Paulus ab Ephesina the church and Petrus ab Antioehena civitate depulsus, atque omoes, who ab eo se.vel ab his, quos illicite fecerat, aestiiiuuit episcopos ordinatos, eadem debent lege percelli. concerning Antonio moreover who their quos against the church tyrannos ) miserat, autesignanus exsistens, sicut scriptum is, inimicus and defensor apPsalm. paruity* and ) concerning Johanne quondam Constantinopolitano, who ab haere- '' ticis Apamenum sacerdotium, that ei, who priest aliunde fuerat, ▼el a catholicis sumere not licebat, himself haereticum publicavit, and that in himself perperam factum is improperium retorsit in auctorem ), expelleus ab Antiochia Petrum pervasorem ipsius, eamdemecclesiam ipse pervasit: under anathemate a Christianorum consortio or ipsa appellatione removemus, nor unquam his satisfactionis ) patefacieudus is locus, because sicut Judas among apostolos thus isti among ministros JDei subdola and diabolici spirit fraude latuerunt. isentiri not possumus, who to ann. 477 n. 12 ss. hacc Simplicii vorba dc synodo apod Constantinopolim ab Acacio indicta intcrprctcatur. PaalMSp JoMamneg and eeteri not solum unus, but plures ubique name sacerdotii praefereaies toia of the see apostoiicae are auctoritate dejecti, citjus rei teslis also ipse docetMT AcadM» who praeceptionis hujus exstitit exsecutor, &) Mag placeret tyrannus scil. Basiliscus. concerning Antonio this memorato nihil apnd ETagrium, Theodonim lectorem and Libcratum invcnimus. to Antomam moreover that attinet and to Johannem quondam Constantinopolitanum (supple pretbyierum) etc, eos under anaihemate... removemus, Joluumem presbyterum Constantinopolitanum, who autea depositus ab to the bishop sao fheratf Apameae the bishop ordinavit. Yerum that ab Apamenis not receptus redii Antioekiam and Petrum episcopaius std expellit auctorem and invadit ejus the church, nt legitor in breviculo Eutychianae historiae (among Gelasii tractatus tract. I. n. S). Huuc moreover Johannem postea Tyriorum of the church praefectum ab Acacio fiiiBae, ▼isiiri smnuB in Felicis II epist. 6 n. 1 and eodem breviculo (Uelas. tract. I n. 12). i) ejnB flcilioet, qua illis aditus to honores ecclesiasHcos pateat, not ejus, quA peccati yeniam through dignos poenitentiae fructus cousequantur. thus porro SimpliciiiB to mentem Acacii loquitur, who ipsi scripserat, haereticos illos itcrum damnato*, fd forie to apoetolicam the see confugerint, nor visu dignos habcret, and ei jam aliquam indulgentiam forsitan impetrassent, irritaui to be must, nor eomm poeniteiiiiam recipiendam to be, supple, qua honorcs suos servarent (cf. uotitiA epist. Simplicii not exstantium n. 6). Ipse Simplicius suam ca concerning re the sentence aperte indicat epist. 18 n. 3, where concerning eodem Petro loquens, licet haeretiearwm soeimM, ait, dudum exstitisse probetur and the prince\ to communion through taiiMfaelionem reffuiis Chrisiianis competentem, not item to fastigium sacerdotalis digmiotis pervtnire poterit. a. 477. 4. concerning Christiani quoqiie of the people in faith and devotione gaudentes, profeetum ejus and multiplicationera to God jugiter supplieantes expetimus, so that in timore atque amore of the Lord perseverans, and numero augeri and coelesti raereatur protectione muniri. in quo especially gloriamur and to God our gratulabimur complacere, because pastoralem respicit fructum religiosi ovilis augmentum. 5. Diu moreover brothers and coepiscopos nostros at Constantinopolim not convenit demorari, now praecipue, quum because of concussionem persecutionis, which mota fuerat, sollicitae atque attonitae suut in suprascriptis ecclesiis civitates; nor ) aliquis dubius rationis and trepidus mentis exspectet novi aliquid after Calchedonense the council against definitiones ipsius retractari because through universum mundum insolubili observatione retinetur, that a of the priests uniyersitate is constitutum and, sicut apparuit, coelestis totiens ultionis assertione finnatum. from which divine judicio reluctatur, quisquis ejusdem venerable definita of the council after tot divinae indignationis exempla not sequitur.

Simplieii papae ad Acacium Constantinopolitannni. moll) Ut AcacmM cum monachi» et episcopis Conttanlinopoli congregatis conjunctim ab impcraiore Timotkei eorumque qui ab eo ordinali exsiliumy et restitutiouem eathaiicorum expetat (it. 1, 2). De verae fidei in populo profectu gratulatus {n. 3), me epUcopos dhutus ConstantinopoK manere sinat, oh periculum novarum molitio- num providus mohet {n, 4). Dilectissimo fratri Acacio Simplicius. 1. Litteris tuae dilectionis^ quas per filium nostrum £pipha- phanium diaconum probatae fidei direxisti^ ea, quae strictim religio- dissimi viri filii nostri presbyteri^ archimandritae cum monachis vel ante scripserant, latius indicasti^ et prolixo quidem volumine sed ") In volgatlg quod iniquitas temporum et eos quos uon solum vestro imperio Mcd: G* omittit et ante eos. — Temporiim iniquitas impiam invexerat Basilisci sanctionem, quam etiam ipse paullo ante Zenonis rcditiim abrogarat. Tum vcro tyramii hi\jus vel potius Aeluri fautores rcbelli spiritu incitati, ut Leonis papae tomus et Calchedonensis concilii decreta novo in concilio examinarentur, efQa- gitare non desistebant. Quam petitionem novissimum Basilisci edictum (apud Evagr. h. e. in, 7) repulit his verbis: de hoc argumento nec synodum fieri nec mmpUais quaestionem ullam moveri volumus^ sed ea firma et inconvulsa manere, <s) Nimirum Timotheus Aelurus ab universo orbe in encycliis ad Lconem Aognstom missiB uno ore damnatus. t&) Edifci addunt etiam. lidem mox VIU Idus. J*) Hic Bttsilisci nomini non additur Augusti titulus , quod male partum anii- aerat imperiom. In aliis documcntis post vcrgentem annimi 476, quo illius ty- rannis finem acceperat, exaratis ejus ut damnatae memoriae nomen prorsus reticeri BoraiaB 1. c. pag. 382 seq. exempla aiiert. a. 477. sermone necessario retulisti, ut quid vel Constantinopoli vel in aliis regionibus ab haereticis gestuni; disceremus; ac singula, quae contra ecclesiasticas regulas et contra ipsam catholicam fidem ubicunqae commissa sunt, ante nostros oculos collocasti: quateuus yideatiir, quo etiam remedio subveniretur ecclesiis, quibus vim sub occaskHie tyrannicae dominationis et per absentiam Christianissimi principia pemiciosus latro et recidivus invasor Alexandriuae ecdesiae lapsus ') exsiliis irrogavit. 2. Unde unicum post Deum^ qui Ecclesiam et rempublicam consolatione mirabili visitavit, etiamsi hoc fieri minime postalaaBes, clementissimi imperatoris auxiliimi duximus implorandum: ut pio omnibus, quae regno ejus Dominiis tribuit, ne ulterius in orbe ter- rarum, quas subditas suo cognoscit imperio, ecclesiae Dei ab baere» ticorum contagione et pravitiite violentur, sed doctrinae diabolicae praeceptione pietatis ipsius praestentur inmiunes; ut ii, qui sibi cre- diderint sacerdotale ministerium danmati hominis praesumptione conferri, promulgata imperiali constitutione etiam a conventu homi- num segregandi jubeantur excludi: quatenus his submotis atque in solitudinis perpetua relegatione damnatis, antistites catholici deceptis vel reddantur ecclesiis vel creentur^). In quo nec nostrae preces apud religiosissimum principem nec dilectionis tuae suggestio, aut tantorum fratrum nostrormn, quos advenisse Constantinopolim repe- rimus, imploratio sacerdotum aut supplicatio monachorum laborare poterit. Quin quidquid ad integritatem catholicae fidei pertinet^ in qua ecclesiarum est constituta securitas, regressu pietatis suae^ Do- mino se ubique prosequente, omnium praeveniens vota restituit. Ei apud mentem Christianissimam facilis est impetrandi gratia, ubi re- ligionis est causa. 3. Sicut ergo litteris nostris ita tuae dilectionis vel omniiini fratrum^), qui se ad documenta fidei suae Christianissimi principis praesentavere conspectui, suggestione repetendum est, ut Timotheus Aelurus exsiliis lapsus ; neque enim cum Cedreno sentiendum , haereticum ilhuB primum in Paphlagoniam deinde Oasim relegatum fuisso. ') Zenonem his Simplicii monitis paruisse ct ca, quibus pius pontifez Ee- clesiae consultum vohiitf pracstitisse, fidem faciet succeBsoriB ejns FelioB epi- stola 1. cum sequacibus suis ad irremeabile dirigatur exsilium^). Cum quoa. 477. Paulus ab Ephesina ecclesia^ et Petrus ab Antioehena civitate de- pulsus, atque omoes, qui ab eo se.vel ab his, quos illicite fecerat, aestiiiuuit episcopos ordinatos, eadem debent lege percelli. De An- tonio autem^ qui eorum quos contra Ecclesiam tyrannos^) miserat, autesignanus exsistens, sicut scriptum est, inimicus et defensor ap- Psalm. paruity* et^) de Johanne quondam Constantinopolitano, qui ab haere- '' ticis Apamenum sacerdotium, quod ei, qui presbyter aliunde fuerat, ▼el a catholicis sumere non licebat, se haereticum publicavit, et quod in se perperam factum est improperium retorsit in auctorem^), ex- pelleus ab Antiochia Petrum pervasorem ipsius, eamdem- ecclesiam ipse pervasit: sub anathemate a Christianorum consortio vel ipsa appellatione removemus, nec unquam his satisfactionis ^) patefacieu- dus est locus, quia sicut Judas inter apostolos ita isti inter mini- stros JDei subdola et diabolici spiritus fraude latuerunt. isentiri non possumus, qui ad ann. 477 n. 12 ss. hacc Simplicii vorba dc synodo apod Constantinopolim ab Acacio indicta intcrprctcatur. PaalMSp JoMamneg et eeteri non solum unus, sed plures ubique nomen sacerdotii prae- fereaies toia sedis apostoiicae sunt auctoritate dejecti, citjus rei teslis etiam ipse doce- tMT AcadM»^ qui praeceptionis hujus exstitit exsecutor, &) Mag^ placeret tyrannus scil. Basiliscus. De Antonio hic memorato nihil apnd ETagrium, Theodonim lectorem et Libcratum invcnimus. Ad Antomam autem quod attinet et ad Johannem quondam Constantinopolitanum (supple pretbyierum) etc, eos sub anaihemate ... removemus, Joluumem presbyterum Constantinopolitanum, qui autea depositus ab episcopo sao fheratf Apameae episcopum ordinavit. Yerum ille ab Apamenis non receptus redii Antioekiam et Petrum episcopaius std expellit auctorem et invadit ejus ecclesiam, nt legitor in breviculo Eutychianae historiae (inter Gelasii tractatus tract. I. n. l^S). Huuc autem Johannem postea Tyriorum ecclesiae praefectum ab Acacio fiiiBae, ▼isiiri smnuB in Felicis II epist. 6 n. 1 et eodem breviculo (Uelas. tract. I n. 12). i) ejnB flcilioet, qua illis aditus ad honores ecclesiasHcos pateat, non ejus, quA peccati yeniam per dignos poenitentiae fructus cousequantur. Ita porro SimpliciiiB ad mentem Acacii loquitur, qui ipsi scripserat, haereticos illos itcrum damnato*, fd forie ad apoetolicam sedem confugerint, nec visu dignos habcret, ^ et ei jam aliquam indulgentiam forsitan impetrassent , irritaui esse debere, nec eomm poeniteiiiiam recipiendam esse, supple, qua honorcs suos servarent (cf. uo- titiA epist. Simplicii non exstantium n. 6). Ipse Simplicius suam ca de re sen- tentiam aperte indicat epist. 18 n. 3, ubi de eodem Petro loquens, licet haere- tiearwm soeimM, ait, dudum exstitisse probetur et princeps\ ad communionem per taiiMfaelionem reffuiis Chrisiianis competentem, non item ad fastigium sacerdotalis digmiotis pervtnire poterit. a. 477. 4. De Christiani quoqiie populi fide et devotione gaudentes, profeetum ejus et multiplicationera Deo jugiter supplieantes expeti- mus, ut in timore atque amore Domini perseverans, et numero au- geri et coelesti raereatur protectione muniri. In quo maxime glo- riamur et Deo nostro gratulabimur complacere, quia pastoralem re- spicit fructum religiosi ovilis augmentum. 5. Diu autem fratres et coepiscopos nostros apud Constanti- nopolim non convenit demorari, nunc praecipue, quum propter con- cussionem persecutionis, quae mota fuerat, sollicitae atque attonitae suut in suprascriptis ecclesiis civitates; nec^) aliquis dubius rationis et trepidus mentis exspectet novi aliquid post Calchedonense con- cilium contra definitiones ipsius retractari^ quia per universum mun- dum insolubili observatione retinetur, quod a sacerdotum uniyersitate est constitutum et, sicut apparuit, coelestis totiens ultionis assertione finnatum. Unde divino judicio reluctatur, quisquis ejusdem vene- rabilis definita concilii post tot divinae indignationis exempla non sequitur.