Letter 15

Pope Simplicius to Unknown. Slmplicii papae to presbyteros and archimandritas Jan Constantinopolitanos. i. 6. Monachos ConstanlinopoU constitittos consolatur Simplicius ac docet, faith so firmiter to be slabHitam, so that adversus Timothei molitiones steadfastness opus may be not contentione, ideoque legatos a himself so that cupiebant not mitti. Gratulatur tf>, that ipsortun opera Aeiuro the church introire not licuit hincque factum, so that Ule sui adhuc forskan latentes publicaril. Acacii finally silentium exatsat. Simplicius bishop presbyteris and archimandritis') at Constantiuopolim constitutis. 1. through fiUum our laudabilem virum Epiphanium litteris ) your of love serius quam voluistis acceptis, great sumus do- ••) Binius after Baronium huc mendose irrepsisse existimat Augusto for Armaio; but nolla prorsus ratioue, quum from Marcellini chronico constet, Basiliscum 475 renonciatum imperatorem to have been. to whom chronico not solum this suffraSimplicius, but ct in epistola 6 initio Octobris iumi 477 scripta, where concerning BaBiHflCO so that jam expulso loquitur. Quippe Evagrius h. e. III, 8 eum pulsum tradit, quum jam biennio regnasset. nor vero novum and insuetum is, iii pontificiiB epistolis alterius consulis name omitti; impcranti moreover consuhylf/- gu i titulom jid consuetudo exigebat. concerning higus tyrannidis at the time utpote ab aimo 475 usque to vergentem annum 476 ponendo conferantur also, which scitissime disputat. furthermore in chronica nota, so that jam Bollandus suspicatus, Pa to a. 476 n. 14 legendum voluit IV Nonas Junias sicut iu epistola V Idus Junias and in epist. 5 /// Idus Junias. nor however so that codicum faith deseramus persuadere potuit. <) lis nunirum, concerning quibus Simplicius in epistolae 2 exordio said: Quantum pre yieroruM and from diversis monasteriis to the Lord servientium monachorwn relatione paiefactuM is, and in epist. 3 n. 2: sicut in meam notitiam ferventium for in faith cathoUra delkieruht scripta of the monks. from which sequi it seems, so that not clericorum simul and of the monks scripta sint missa, but unorum of the monks, quorum nonuulU presbjteri and archimaudritae fuerint, and quibus now Simplicius rescribit. Quocirca if clerid a mouachis distinguantur, minus it pleases this summa huic epia. 476. lore permoti; that illic iiifra the church of God scandalonim recidiva nascimtur iiicendia where toties ) auctoritate apastolicae of the see and the sentence synodi imiversalis exstincta are. to whom for indeed in toto orbe terrarum cmn perversitate dogmatum nefandorum Nestorii, Eatyclietis Dioscorique damnatio, to whom Timotliei rursus Alexaudrinae eeclesiae pervasoris not is nota dejectio? Testis is anterius ) £phesjnum; testis is recens Calckedonense the council; that quisquis desiderat retractari in numero fidelium himself pronulitiat not haberi: quum praedictorum talis impietas, auctoribus ) also principibos Christianis not solimi ab of the church corj>ore venun a coetu hominum exsiliis segregata diversis, unitae sententiae damnatione percussa is. concerning quorum nihil is nimc errore dicendum because after traditionem tantorum of the Lord of the priests who longe before we in uniYersa niundi parte has also haereses evicenmt, blessed recordationis praedecessor our Leo multiplici sermone doctrinae, what catholicM veritatis sequatur integritas, what detestetur, asseruit. Hac eruditione fundata not contentione opus is, so that dhuc tamquam concerning dubiis judicetur. but sicut love vestram gaudemus to do, firmis against dejectos state vestigiis, nor you adversarius terreat, or tardam putetis desuper veuire victoriam. Cadere didicit, who resultat. 2. Breviter this to consultationem immo also consolationem your we wrote carituti, volentes aliquos, quemadmodum cupitis, for causes necessitate dirigere, unless to omnem plenitudinem not jam defendendae, which solide jacta is, iidei but repellendis haereticis at<|ue damnatis that sufiicerent, which also to holy memoriae Flaviaimm at<|ue to sanctam Calchedonensem synodum or to augustae recordationis Marcianimi ac Leonem blessed memoriae antecessorem meum scripsisse retinetis, atque totius Orientis of the bishop rescriptis ) to the prince then Leonem propriis intimarunt. from which insolubile to be not dubium is, that or before decreverunt in unum convenientes tot of the Lord priests, or that singuli through suas the churches constituti, eadem nihilominus sentientes, diversis indeed ) vocibus but una mente dixerimt, damnantes errorum exsecrabilium austolae in viilgatiB pracmissa: Ciericorum ac of the monks Constaniinopoii degenHmm of the faith constantinm commendat, ') RiirsuB iufra cpist. 7 n. Simplicias letters to himself through Epiphanium tradiiat mcmorat, but altenmi cognominem, utpot<3 who diaconus appelletur. ®) which habentur among acta of the council Calchedonensis part. III n.6 — 41 (Harduin. coU. conc. II, 703 — 772). — Dehide editi diversis what vocibus, ') thus G* G'. Editi what... damnantes their exsecrabUium, ctores pariter and sequaces. Quapropter iuter tot formas, qiiae erectae a. 476. suut, praedicandi uou assertioue uova but coustautia uiteuduiu is. 3. Jam pFobatum is, what Domiuo you juvaute profeceriut labores yestri; to God placitus fructus ostendit, quaudo ejus domum to you obsistentibus ) latroui iutroire uon licuit, who, uonuullis oecurrentibus to himself, latentes adhuc forsitan sui similes publicavit ). not for junguntur bona pessimis, recta perversis, uec possuut saluttiria coire when noxiis; because luci commuuio uulla when teuebris uec infideli portio when fideli. from which necessario damuatorum comitabuutur exitum, who talium delegere cousortiiuu, unless forte resipisceutibus animisy and especially who nuper decepti suut, videutes, in which abrupta smit ducti, to splendorem verae of the faith discussa couferant himself nube mendacii: that aj>ostoIicae of the see pietate so that provenire may be able optamus, because viiam in of the Lord voluntate cognoscimus. oq ' 4. to christianissimum also the prince or to brother and coepiscopum meum ®) Acacium competentia simul scripta direximus, ciijus accusandum silentium nou putamus, because scieutes faith probatissimi sacerdotii>, certum teuemus, suuui uou to be that tacuit. so that moreover plenius love vestra cognoscat uostranim, quas to Cliristianissimum the prince we sent, seriem litterarum, exemplaria among1«) Editi wstrum. — are epietolae 2 and 3 antecedentcs. Ceterum this Simplicii elogio sese revera dignum haud thus multo after ostendit Acacius. Basiliseus for, ait Theodorus lector h. e. I (ed. Val. pag. 556), gcncrali sanclione Caichedonensem synodum rejici Jussit, operamque dabat, so that idem also faceret Acacius. Vemm id perficere nulio modo potuit, quutn universa civitas una when muHeri6k# ei parwdiM in the church conveniens Basilisco obstitisset. Quin also Acacius semeUpsum ei eathedram aique altare nifpris vesiibus obtexit. Notaudus ritus, to whom nonnihil simile etiamnunc observat the church, quum sacrac acdes violatae pollutaeque Bont. Narrat then Theodorus, so that great Danicl Simeonis Stylitae aemulator e columna sua descendens una when plel e and Acacio conventus ecclesiaflticos frequentarit. this furthermore observare juverit, qua prudentia Simpliciiia piofl monachoB zelo ferventiori aestuant s and forte concerning Acacio querentes, that saiun in tuenda in faith studium tardius excrcuisse videretur, mitiget and emol- liat. Qoi vero erga Acacium thus aifectus was, is miuimc suspectus essc must, quum to eamdem increpandum himself convertit. a. 476. nuutio whom misistis redeuute direximus. Data III Idus Januarii cousule suprascnpto.

Slmplicii papae ad presbyteros et archimandritas n^Jan Constantinopolitanos. i. 6. Monachos ConstanlinopoU constitittos consolatur Simplicius ac docet, fidem tam firmiter esse slabHitam, ut adversus Timothei molitiones constantia opus sit non contentione, ideoque legatos a se ut cupiebant non mitti. Gratulatur tf>, quod ipsortun opera Aeiuro ecclesiam introire non licuit hincque factum, ut Ule sui adhuc forskan latentes publicaril. Acacii denique silentium exatsat. Simplicius episcopus presbyteris et archiman- dritis') apud Constantiuopolim constitutis. 1. Per fiUum nostrum laudabilem virum Epiphanium litteris^) vestrae dilectionis serius quam voluistis acceptis, magno sumus do- ••) Binius post Baronium huc mendose irrepsisse existimat Augusto pro Ar- maio ; sed nolla prorsus ratioue, quum ex Marcellini chronico constet, Basiliscum 475 renonciatum imperatorem fuisse. Cui chronico non solum hic suffra- Simplicius, sed ct in epistola 6 initio Octobris iumi 477 scripta, ubi de BaBiHflCO ut jam expulso loquitur. Quippe Evagrius h. e. III, 8 eum pulsum tradit, quum jam biennio regnasset. Neque vero novum et insuetum est, iii pontificiiB epistolis alterius consulis nomen omitti; impcranti autem consuhylf/- gu^i titulom a^jid consuetudo exigebat. De higus tyrannidis tempore utpote ab aimo 475 usque ad vergentem annum 476 ponendo conferantur etiam, quae clariBsimuB BoBsius inscr. christ. urb. Aomae tom. I pag. 382 seq. ad inscr. 863 scitissime disputat. Praeterea in chronica nota , ut jam Bollandus suspicatus, Pa^ ad a. 476 n. 14 legendum voluit IV Nonas Junias^ sicut iu epistola 2 V Idus Junias et in epist. 5 /// Idus Junias. Nec tamen ut codicum fidem deseramus persuadere potuit. <) lis nunirum, de quibus Simplicius in epistolae 2 exordio dixit: Quantum pre^yieroruM et ex diversis monasteriis Domino servientium monachorwn relatione paiefactuM est, et in epist. 3 n. 2 : sicut in meam notitiam ferventium pro fide catho- Ura delkieruht scripta monachorum. Unde sequi videtur, ut non clericorum simul et monachorum scripta sint missa, sed unorum monachorum, quorum nonuulU presbjteri et archimaudritae fuerint, et quibus nunc Simplicius rescribit. Quo- circa si clerid a mouachis distinguantur, minus placet haec summa huic epi- a. 476. lore permoti; quod illic iiifra Ecclesiam Dei scandalonim recidiva nascimtur iiicendia^ ubi toties^) auctoritate apastolicae sedis et sen- tentia synodi imiversalis exstincta sunt. Cui namque in toto orbe terrarum cmn perversitate dogmatum nefandorum Nestorii, Eaty- clietis Dioscorique damnatio, cui Timotliei rursus Alexaudrinae ee- clesiae pervasoris non est nota dejectio? Testis est anterius^) £phe- sjnum; testis est recens Calckedonense concilium; quod quisquis desiderat retractari^ in numero fidelium se pronulitiat non haberi: quum praedictorum talis impietas, auctoribus^) etiam principibos Christianis non solimi ab Ecclesiae corj>ore venun a coetu hominum exsiliis segregata diversis, unitae sententiae damnatione percussa est. De quorum nihil est nimc errore dicendum^ quia post tradi- tionem tantorum Domini sacerdotum^ qui longe ante nos in uniYersa niundi parte has quoque haereses evicenmt, beatae recordationis praedecessor noster Leo multiplici sermone doctrinae, quid catholicM veritatis sequatur integritas, quid detestetur, asseruit. Hac eruditione fundata non contentione opus est, ut ^dhuc tamquam de dubiis judicetur. Sed sicut dilectionem vestram gaudemus facere, firmis contra dejectos state vestigiis, nec vos adversarius terreat, aut tar- dam putetis desuper veuire victoriam. Cadere didicit, qui resultat. 2. Breviter haec ad consultationem immo etiam consolationem vestrae scripsimus carituti, volentes aliquos, quemadmodum cupitis, pro causae necessitate dirigere, nisi ad omnem plenitudinem non jam defendendae, quae solide jacta est, iidei sed repellendis haere- ticis at<|ue damnatis illa sufiicerent, quae etiam ad sanctae memo- riae Flaviaimm at<|ue ad sanctam Calchedonensem synodum vel ad augustae recordationis Marcianimi ac Leonem beatae memoriae ante- cessorem meum scripsisse retinetis, atque totius Orientis episcopi rescriptis^) ad principem tunc Leonem propriis intimarunt. Unde insolubile esse non dubium est, quod vel ante decreverunt in unum convenientes tot Domini sacerdotes, vel quod singuli per suas eccle- sias constituti, eadem nihilominus sentientes, diversis quidem^) voci- bus sed una mente dixerimt, damnantes errorum exsecrabilium au- stolae in viilgatiB pracmissa: Ciericorum ac monachorum Constaniinopoii degenHmm fidei constantinm commendat, ') RiirsuB iufra cpist. 7 n. 1 Simplicias litteras sibi per Epiphanium tradiiat mcmorat, sed altenmi cognominem, utpot<3 qui diaconus appelletur. ®) Quae habentur inter acta concilii Calchedonensis part. III n.6 — 41 (Har- duin. coU. conc. II, 703 — 772). — Dehide editi diversis quid vocibus, ') Ita G* G'. Editi quid ... damnantes eorum exsecrabUium, ctores pariter et sequaces. Quapropter iuter tot formas, qiiae erectae a. 476. suut, praedicandi uou assertioue uova sed coustautia uiteuduiu est. 3. Jam pFobatum est, quid Domiuo vos juvaute profeceriut la- bores yestri; Deo placitus fructus ostendit, quaudo ejus domum vo- bis obsistentibus^) latroui iutroire uon licuit, qui, uonuullis oecur- rentibus sibi, latentes adhuc forsitan sui similes publicavit^). Non enim junguntur bona pessimis, recta perversis, uec possuut saluttiria coire cum noxiis; quia luci commuuio uulla cum teuebris uec in- fideli portio cum fideli. Unde necessario damuatorum comitabuutur exitum, qui talium delegere cousortiiuu, nisi forte resipisceutibus animisy et maxime qui nuper decepti suut, videutes, in quae abrupta smit ducti, ad splendorem verae fidei discussa couferant se nube mendacii : quod aj>ostoIicae sedis pietate ut provenire possit optamus, quia viiam in Domini voluntate cognoscimus. ^oq r^' 4. Ad christianissimum quoque principem vel ad fratrem et coepiscopum meum ^®) Acacium competentia simul scripta direximus, ciijus accusandum silentium nou putamus, quia scieutes fidem pro- batissimi sacerdotii>, certum teuemus, suuui uou esse quod tacuit. Ut autem plenius dilectio vestra cognoscat uostranim, quas ad Cliri- stianissimum principem misimus, seriem litterarum, exemplaria inter- 1«) Editi wstrum. — Sunt epietolae 2 et 3 antecedentcs. Ceterum hoc Sim- plicii elogio sese revera dignum haud ita multo post ostendit Acacius. Basi- liseus enim, ait Theodorus lector h. e. I (ed. Val. pag. 556), gcncrali sanclione Caichedonensem synodum rejici Jussit, operamque dabat, ut idem quoque faceret Aca- cius. Vemm id perficere nulio modo potuit, quutn universa civitas una cum muHeri- 6k# ei parwdiM in ecclesiam conveniens Basilisco obstitisset. Quin etiam Acacius semeUpsum ei eathedram aique altare nifpris vesiibus obtexit. Notaudus ritus, cui nonnihil simile etiamnunc observat Ecclesia, quum sacrac acdes violatae pollu- taeque Bont. Narrat deinde Theodorus, ut magnus Danicl Simeonis Stylitae aemulator e columna sua descendens una cum plel^e et Acacio conventus eccle- siaflticos frequentarit. Hic praeterea observare juverit, qua prudentia Simpli- ciiia piofl monachoB zelo ferventiori aestuant^s et forte de Acacio querentes, quod saiun in tuenda fide studium tardius excrcuisse videretur, mitiget et emol- ^liat. Qoi vero erga Acacium ita aifectus fuit, is miuimc suspectus essc debet, quum ad eamdem increpandum se convertit. a. 476. nuutio quem misistis redeuute direximus. Data III Idus Januarii cousule suprascnpto.