Letter 22

From: The Roman Synod To: The priests and archimandrites of Constantinople and Bithynia Date: ~484 AD (October) Context: Felix III, letter 11; the Roman synod addresses the monastic communities of Constantinople and the neighboring region, encouraging their resistance to Acacius. The Roman synod assembled under the presidency of Bishop Felix, to our beloved sons the priests and archimandrites of Constantinople and Bithynia, greetings in Christ. The courage you have shown in maintaining fidelity to the Chalcedonian faith under the pressure of a patriarch who has chosen a different course is known to us and is honored by the universal church. The monks and priests of Constantinople who have refused to follow Acacius into his error represent the best of what the Christian life demands: the willingness to suffer inconvenience, and if necessary greater things than inconvenience, rather than compromise the truth. We write to encourage you to maintain this witness. The situation is difficult; we do not minimize the difficulty. But the church's history is full of moments when faithful minority witnesses held the truth while the majority accommodated the powerful, and the majority was wrong. Your witness is visible from Rome and from everywhere the Catholic faith is maintained. You are not alone. The synod assembled under Felix, bishop of Rome

8CU \ Oct Synodus Bomana ad presbyteros et archimaDdritaa Constan- tinopoli atque in Bithynia constitutos. Synodus Homana Anliochenae ecclesiac causa apud b, Petrum confjregaia tigm- m^ /icai, palefactis criminibus t^italem et Misenum a sacerdotio et sacra comanadime suspensosj Acacium vcro et ab episcoporum coUegio et a commufuone fidtUmm dcjectum esse (ti. 1 — 3). Scntcntiamin eumdem Jam per Tutum de/ensorem missam iterum se mittere nuntiat, ct inanem quamdam iilitts incriminaiionem futans (n. 4), ut adversus novas damnati molitiones constantes sint hortatur («. 5,6). Sancta sjnodus apud beatum Petrum apostolum cougregata universis presbyteris et archi- mandritis orthodoxis Constantinopoli et Bi- -thyniae constitutis^) dilectissimis filiis ia Domino salutem. 1. Oliui uobis atque al) initio sedi apostolicae omiiium nostram principi fides vestrae probata est sanctitatis: nec dubitaii potest, ita vos verae in Deum pietatis tenere constantiam, ut etiam discer- nendi justos ab iuipiis, fideles ab infidelibus, catholicos ab haereticis, Antiochenuni onliiiavit. Qiiod licet ex neccssitiite factum exciisavit (cf. Simplie» " epist. 15, 16, 17), facile taiuen multis aliis exeniplis hi\jusmodi infractionis jnxii alieni prodidit, cfuo animo attentasset. Neque parum ejus aniniiun a Simplido et postca a Fehce ahenavit, quod ilh ambitiosis ejus conatibuB eemper et nbl* que intercederent. ') Editi consistentibusy (i' constitutis, iis scilicet, qui priuB ad Felicem scripte- rant Misenum et Vitalem iu multis accusantes. Inter quos praocipaaB erat Qy* riUus Acoemitensium monasterio praefectus, cigus juBsu Symeoaes monachai. EPISTOLAE 10. 11. 253 ^ _ — divini Spiritns habeatis industriam. De eo ^) gloriantes in Do- a. 485. BonO; etsi nihil esset^ quod in causa fidei latere noverimus; tamen ne qm pnsillae forte sit mentis, pro sollicitudine muiisterii per JSiechielem prophetam a Domino specialiter verba dicta prof erimus : Owdsi, inquit, speculator gladium viderit venientem et non insonuerit £z.33,6. buccma, et populus se non custodierii, venerilque gladius et tulerit de m animam: Ule quidem in iniquitate sua captus est, sanguinem vero ejvs de manu speculatoris requiram. Videtis ecce, quae nos cura CQiistringat, quae mandata perterreant, et quod cavendum est po- tius^), ne ipsis taceamus adversis, quam magis verendum divinis sobjacere suppliciis, et quum possit coelestis vocis auditu, quisquis 86 eustodierit^ sine dubitatione salvari, speculatoris sit gravior reatus^ 81 quemquam tacitumitas ejus amiserit. 2. Unde quae sint acta memoramus, quum Vitalis atque Mi- senus in*) nostro judicio constituti causas mandatae sibi pro fide legationis exponertot. Quoniam astutiores sunt filiis lucis filii tene- hrarum^ praevaricatores mandatae sibi legationis, circumveniente magisqae oppriraente Acacio, sunt reperti: ita ut, quantum famae mobilitate praecognitum est, constiterit, eos praedicto^) contra for- mam praecepti prohibitum sui exhibuisse famulatum. Quum ob hoc specialiter directi fuissent, ut in ecclesia vobis audientibus eimi cor- riperent, et Petro Alexandrina urbe secluso, quem sanctus Simpliciu^ papa saepius poposcerat hmginquo exsilio relegaiidum, catholicis epi- Bcopis* snbveniretur et populis: isti coram vobis*^) inter altaria ve- neranda non solum Acacio, quod vetitum fuit, contraria perpetranti, aed iisdem ipsis, ad quos directi fuerant evitandos, se nescientes eommonicasse dixerunt; nec catholicis episcopis et clericis, quos per- aeqnebatur Acacius^ callida seductione translatis subvenire') voluerunt. Et qnum se universa, sicut illis mandata sunt; mentirentur egisse, Rofmam Teniens eosdem legatos multipliciB praevaricatiouis eoiivicit; cf. Evagrius li. e. in, 20 et 21. «) "Vulg. De quOy moxque popuK se non custodierint, et omittuut ejus. Sequi- muz G* (popHlis se non custodierit). «) Puta, quum Congiantinopoli degerent. a^ corani nobis legisse videtur, ubi totam ad synodum Bomanam referendum foret, et sequentia melius cohaererent. Simeones detulerat. Qui quidem, ut narrat Evagrius h. e. III, 21, in ipsa synodo ftfffyim"». eo8 reprehendit, quod in urbe regia constituti, quum variae quaestioncs prvponiat eueni, noluerint unquam colloqui cum uUo orlhodoxorum aut Htteras eis iradere, nec quidquam eorum, quae contra rcclam fidcm tcntabantur^ examinarc. a. 485. lectis Acacii litteris, quas ipsi detuleraiit, mauifestum est, eos siiie excusatione vidisse, unum atque idem Petrum Acaciumque sentire, qui Petrum sancto^) Simplieio et ante episcopatum fuisse damnatum et ab episcopatus ipsius retulerat honore propulsum. Adjectum etiam tunc, quum ista in examinatione tractantur, quod Acacius Johannem illum Tyriorum ecclesiae fecerit praesidere, qui Apamenis a Petro Antiochenae ecclesiae tyranno fuerat episcopus ordinatus, sed minime receptus, proprio ordinatore depulso eamdem sedem non timuit oc- cupare: quos tunc hyj)ocrita Acacius ita fecit ab apostolica sede danmari, ut liis etiam Christianorum vocabulum tolleretur, quod gesta apud-^) eum halrita manifestant. 3. His ergo deterioribusque compertis, Vitalem atque Misenum a sacerdotali coUegio et sacrosancta communione suspendimus *•). Acacium quoque membris Christi peniiciosius inhiantem et per civitates atque provincias unani de fide catholicam Ecclesiam dissi- pantem, inter episcopos sanctos atque inter Christianos judicayimus non haberi. Qualiter enim fieri poterat, ut scindens tunicam Ghiisti,- quam nec crucifigentes eum dividere ausi sunt, in iiumero fidelium censeretur? Igitur omnia, quae nobis in timore Dei competunt, cogitantes et praevidentes, ne toties exstinctae Eutychianae pestis haereseos, cujus Acacius defensor est et patronus, serpens ut cancer Christi membra disperderet, eum jam nunc e corpore ecclesiastico ut partem putridam anathematizamus sententia memorata abscissum. ■ ig g ' dominicis eloquiis obsequentes : Si oculus luus aut pes tuus scandaH' zaverit te, ahscide eum et projice ahs te, 4. Et ut caritas vestra possit agnoscere, venerandas synodos Nicaenam et Ephesinam priorem atque Calchedonensem contra Ne- storium et Eutychetem impiissimum nos tenere*^), post illam sen- '') Kditi a sancto SimpUcio (ot mox ab episcopaiu), erratum simile, quod jain iii epist. 0 n. 1 auctoritate mss. correximus, ex quibus rcstituimus qtiem damnor luvi sanciae memoriae decessori meo ipse reiuierai (loco a sanciae etc.). PonO Petrus Mongus non a Simplicio papa sed a Proterio Alexandrino, dum adhac diaconus crat, damnatus est, et a sacerdotali honorc, quem UBurpaverat, de- » jectus est ipso Zeuonis imperatoris decreto, quo Timotheus catiiolicus epiBCOpns revocabatur. Hoc autem geminiim factum Acacius ipso ad Simplicium retuleiat (cf. Simpl. epist. 8). *^) Gelasius epist. SO n. 8 et 9 ^os suspensos fuisse tradit, donec aueicre DeQ et annisu cathoiiconim principum vel populi Chrisiiani Alexandrina caihoUcum reee* pissei episcopum ecciesia. — Mox G*" perniciosius inherentem, *') In edit. conciliorum hic additur eic^ quasi aliquid dedt, et ad margineu annotatur: Sequitur fidei instruciio ejusdem episiolae, Nohis vero nihil hic snp- pressum, nihil desiderandum videtur. EPISTOLA 11. 255 m tentiam, quae in Acaeiuni perturbatorem totius Orientis ecclesiae a. 486. dicta est, his quoque nunc iterum congregati adjicimus^^) litteris memoratam subdendo sententiam, quam placuit per Tutum defenso- rem ecclesiae Acacio dirigi, ne volentes aliqui circumscribere veri- tatem, malignissimis blandimentis simpliciores quosque seducant. Xam si terra marique orthodoxis non ponerentur insidiae, plurimi ex nobis cum eadem contra^^) Acacium sententia venire potuissent. Unde nunc causa Antiochenae ^*) ecclesiae apud beatissimum Petrum apostolnm coUecti, rursum dilectioni vestrae morem^^), qui apud nos semper obtinuit^ properavimus indicare. (iuotiens intra Italiam pro- pter ecclesiasticas causas, praecipue fidei, coUiguntur Domini sacer- dotes, consuetudo retinetur, ut successor praesuhim sedis apostolicac ex persona cunctonmi totius Italiae sacerdotum juxta soUicitudinem sibi ecclesiarum *omnibus competentem cuncta constituat, qui caput*f.oMmi/;/« est omnium, Domino ad beatum Petrum dicente: Tu es Pclrus, ^/Matth. 1 fi 1 M super hanc peiram aedificaho Ecclesiam meam, el porlae inferi non praevalebunt adversus eam. Quam vocem sequentes trecenti decem et octo sancti patres apud Nicueam congregati, confirmationem rerum atque auctoritatem sanctae Romanae ecclesiae detulenuit *'') : quam *'^ a* adducmus, G* (si recte legimus) adulimury unde adjicimus pro genuina lectioue derivavimus. Hoc autem verbo restituto et mututa inteqnmctione nihil jam oratioms, quae ante mutila videbatur, integritati deerit. Signiiicat syno- dus, se eamdem his litteris subjecisse sententiam, quam pridem Tutus Acacio pertnlerat. — Mox G* omittit quam (ante placuii). *^) Ita G*. Vulg. eadem Acacii sententia . . . healwn Pelrum. **) Quae esset nova illa Antiochenae ecclesiae causa, n. 5 explicatur, scilicet Acaciuzn. ejecto Calendioni episcopo catholico Petrum Fullonem subrogasso in- famem haereticum. His autem rationibus, quibus synodus Graecorum expostn lationibuB, quod a solo Felice damnatus esset Acacius, satisfacere nititur, alias adjicit Gdasius epist. 26 n. 14. »^) G* moret, vulg. morCy unde nos morem restituimus. '•) G* detuleruni qu^ ... omnis Cftristi, mendose. Ea quidem potestas Ro- mano pontifici ut metropolitano in Urbicariis i^rovinciis attribuitur concilio Ni- caeno c. 4 his verbis: Potestas sane vel confirmatio pertinebit per simjulas provin- cias ad metropolitanum. Sed ex adjunctis hic quoddam singulare privilegium a ■jnodo illa Bomanae ecclesiae delatum denotari colligitur, quod litteris ad Sil- Te«trum scriptis neque hodie exstantibus expressum fuisse suspicamur. Ad harom ipsarum imitationem forte artifex in supposititia illa epistola (Ps. Silv. epist. 12 in Const. ep. Rom. pont. Append. I pag. 53) Nicaenos patres ad eum- dem ita poutificem induxit scribentes : Quod autem constituimus in concilio Nicaeno, precamar, vl vestri oris consortio "confirmetur. Sed et ante Nicaenam synodum «piscopi Arelate congpregati, et post, qui Sardicae convenerant, quidquid consti- tneraut, JaHo et Silvestro retulerunt (vid. Silv. epist. 2 et Jul. epist. 3). Forte etiam hic memoratar consuetudo in Nicaena synodo c. 6 confirmata, qua Romani '^ntificxs ad instar potestatem in plures provincias Alexandrino et Antiocheno antistitibtis attribnit. Ejus autem consuetudinis, quam nunc Romana synodus explioat, exemplum habemus in Julii epist. 1 n. 8. a. 485. utramque usque ad aetatem nostram suecessioues omiies Christi gratia praestante custodiunt. Quod ergo placuit sanctae synodo apnd beatiun Petrum apostolum, sicut diximus*') et per Tutum ecclesiae defensorem beatissimus vir Felix, caput nostrum papa et archiepi- scopus, indicavit, in subditis continetur. 5. Sicut^^) autem Acacius impietatem pestiferae damnatiomB tetendit, ut etiam dejectus insultet, ut scissus saevire non desinat, et quujn omnino extra corpus habeatur Ecclesiae, ejus tamen membra -18*3 ^^'^^^^^^ ^* ^^ se scriptum esse testetur : Impius gitum pervenerit m profmdum maiorum, coniemnit: adjiciens deteriora prioribus perse- quendo jam mortuos^^), ejus anima graviter delinquendo conditio- nem secundae mortis incurrit. Qui Calendione episcopo sanct0| queraadmodum cognovimus, nuper ejecto-*^), Petrum toties et a ae ante danuiatum in ejus misit ecclesiam, ita ut plurimi, si verum est. ") Oratdoiiis integritas postulare "videtur sicut direximus per, vel legendam est sicut diximus et per ... defensorem beatissimus vir Felix caput nostrum papa ei arc/iiepiscopus indicavit. Editi sicut diximus, per Tututn eccl, def, et beatistimus ... archiepiscopus judicavit. — Hic observandiun, nusquam iu superioribas Romanaiii pontificem a Latinis vocari archiepiscopum, Antea quidem DamasuB hoc titulo insignitus legitur in libello Marcellini et Faustini ad Thcodosium imperatoreni, sed ironice. Subindc etiam Latinis faniiliare esse coepit. Caesarius Arelatenais in suo testamento apud Baronium ad ann. 508 succcssorem suum Baepias at- chiepiscopum dicit. *-) Editi Sic autem ... corpus haheatur ejus ... Impius cum veneril, "Seqoi- mur G*. Hcopi corpus ex ecclesia in desertum locum ejecerat, ejusdem criminis obnoxias reputiitur. Neque enim deprehenso hoc facinore so a Petri societate abstraidt^ quamvis eum quodammodo culi^avcrit, ut supra in epist, 6 ex Evagiio h. e. ITI, 18 observavinius. *") G* a' electo ... misii, cc ejecto ... immisii. Hujus episcopi alioromqae ejiciendorum causam Theophanes chronog*» p. 207 his verbis prodit: Zeno « tyrannis se opprimentibus liber Calandionem Antiochensium ecclesia expulii et Oadm j relegavit^ atque Petrum FuUonem in sedem restituit. Nestorem autem Romanum Cmt' chedonis, Eusebium Samosatensium, Julianum MopsvestiaCt Pautum ConstanHnae^ Ma- num Ilemeriae et j4ndream Theodosiopoleos praesules specie quidem cot/aii in /yrlPi- nos favoris, sed revera Ilenolici ab eis rejecti causa dignitate moveri jussit. Tiadii ' quoque Evagrius h. e. III, 16, Cidendionem Oasim deportatum^ et quidem, ot i loquitur Liberatus breviar. c. 18, quum accusaretur in aperto tamquam iMdevatm principiy mitten.s populum in rebeltionem cum EUo^ latenter autemt quia se non Mtfpoi* deret el a Felicis papac ct a Johannui (Talajae) communione. Ex quo et seqoitort • ' ut Caleudionis expulsio adeoque et Antiochenae ecclesiae causa, propter qaua haec synodus congregata est, longe postorior sit illa altera, in qua Acacias pri- mum damnatus est. Siquidem Acacius, qui aliis auctor fuit, iit '&e a Feliat commiuiiono suspenderent, tmn primuni teste Theophaue pag. 205, hi\ju8 papM *" nomen e diptychis ex];)unxit, quum sententiam, qua a sacerdotali honore remo- vebatur, accepisset. EPISTOLAE 11. 12. 257 catholici cesserint relictis suis sedibus sacerdotes ^ et nostrae pro- a. 485. jectae sint porcis et canibus margaritae. Verumtanien neminem terreat, quod damnatus Acacius non quiescif^^). Elisus est satanas et tamen operatur. Vicit Christus et vincit, nec adhuc hostis ab- sistit. Et quia certum est nobis; meminisse vos etiam propheticae oq 3 lectionis nec aliquid habere contra consistentia castra formidinis, opportunissime cohortamur spectantes Dominum : sieut et nos, perseTeretis in finem^ et sententiam, quam reperitis in subditis, animo constanti retineatis! 6. Ne quid autem maligne^'^) in litteris nostris mutari apud prayisaimaB mentes aut aliter interpretari possit^ primum clementis- simo principiy sicut oportuit, suppIicanteS; has easdem litteras no- stras ad dilectionem vestram^ clerum plebemque et amplissimum senatuin direximus^ quibus singuli universique subscripsimus^ divinum petentes auxilium^ ut vitatis insidiis haec ad vos scripta faciat per- venire. — III ^) Nonas Octobris Symmacho v. c. cons. Et alia manu. Deus Tos incolumes custodiat, filii dilectissimi ! Et ■iibBeriptionefl episcoponun. Candidus Tiburtinae civitatis episcopus Petro Alexandrinae ecclesiae pervasori et Acacio quon- dam ecclesiae Constantinopolitanae necnon etiam Petro Antiocheno ab episcopatus et Christianorum numero olim jure et merito se- gre^tis omnibusque sequacibus eorum y sequens auctoritatem se- dis apostolicae, secundum desiderium^^) nostrum juxta Ecclesiae statum catholica deliberatione prolatam^ anathema dicens sub- scripsi. Quadraginta duo episcopi similiter subscripserunt.