Letter 7

From: Pope Pelagius II, bishop of Rome To: Aunarius, Bishop of Auxerre Date: ~585 AD Context: Pope Pelagius II, letter 7; a second letter to Aunarius, affirming the unity of the church and the importance of maintaining communion with the apostolic see. To the most beloved brother Aunarius, Pelagius, bishop of the city of Rome. How much the fellowship Christians show in venerating the authority of the apostolic see makes you pleasing to God, so much more fruitful for him whose see it is does your charity's trust become. And we confess one and the same Church of God in no other way than by being of one mind together in the bond of charity with the See of the Blessed Apostle Peter, from whose foundation the rock of the universal church solidly rises. For it is written: "Thou art Peter, and upon this rock I will build my church." And in another place: "Feed my sheep." These words were addressed to one; the authority of the whole church flows through that one. Not because other bishops lack authority, but because the unity of the church is expressed and maintained through the connection with the apostolic see from which the church's unity derives. I therefore urge you, beloved brother, to maintain this communion diligently, to teach those under your care the importance of unity with Rome, and to be on your guard against those who, under whatever pretext, seek to draw Christians away from the bond of Catholic communion. The relics I am sending to you come with my blessing and my prayer for your continued faithful ministry. Pelagius, bishop of Rome

Quantum Deo placitos sedis apostolice venera- tione yos redditis, tanto. commodatior illi, cujus se- des esl, fit veslrz liducia charitatis; nec aliter unam s0lamque Dei conlitemur Ecclesiam, nisi omnes ad pewram super quam ſundata est fides catholica con- struamur : propter quod Dilectionis tux desideriis SUCcesSit effectus, el celeritas facilis; quia eorum Sanciuaria quzeruntur, a quibus principibus sumpsit predicatio verilatis exordium. Quod vero in veslris regionibus abundare indicalis ecclesias novas, gra- tulanter suscipimus , lamen si Scienter expelere Studium prophetic vocis amplecteris, quzrite ſa- ciem ejus Semper. Quantum namque humanis intel- lectibus incarnationis Domini nostri veritas aperilur, tanto amplius et honoralur et colitur. Sicut aulem vos cupitis Deo nostris orationibus commendari, vos eltiam nostris necessilatibus et angusliis, quibus in- * ad Domnum Ant. (c) Concil., Rom. vi, Sub Symmacko. (d) Ia Edit. Rom. deesl anni asCriplio, et rectr. I ”. =y — n_ - 745 EPISTOLA ET DECRETA. 746 ces8abiliter oneramur , 1ntercessionis continuum A scientes se ad episcopatum nec tale, nec scientia, ſerie solatium orantes, et quibuscunque valelis vi- ribus id agentes, quatenus s8icut predicationi sedis aposloliee consonatis, ita ejus paci vestra impetratio congaudeat et quieli. Deus te incolumem custodiat, ſrater charissime. Datum pridie Kalend. Novem- brium, imperante domino Mauricio Tiberio imper. Augusto, anno 5, indictione 5. DECRETA PELAGII. EX GRATIANO QUA SECUNDO TRIBUUNTUR. VIII. | Pelagius papa Antoninz patriciz, et Deciz. De prasentium portitore, quod deſensor ſactus non es, nulla vobis animi molestia sit, quia vere nec vite meritis posse perduci, ad hoc tantummodo inquielare Ecclesiam volunt, ut sibi de his, quz ex ipsa prasumpla sunt, impunitatem ſuturus promiltat episcopus, et fiat rapinz securitas, episcopatus am- bitio; hoc etiam vos duximus commonendos, ut de- cretum in Elpidium diaconum ſactuin, et subscri- ptum ab omnibus, quos vestra relatio designavit, ad nos cum predicli visitatoris epistola, et cum eodem diacono maturetis, Deo propitiante, perducere. Et post pauca. Cum igitur huc filius noster magniſicus vir Leo pretor venisset, retulit nobis de singulis quz# ibi mota sunt, et quomodo vota prope totius ci- vitatis in Elpidio diacono concordarent. Unde quia de memorali viri testimonio dubitare omnino non satis amarissimum habeo de isto proposito ad jllud B possumus, idcirco, sicut dictum est, Elpidium dia- [A/., aliud] officium homines deduci, in quo -nullo modo que a monachis Deo promissa sunt valeant adimpleri. Omnimoda enim est illius habitus et istius officii diversitas. lilic enim quies, oralio, la- bor manuum ; at hie causarum cognitio, conventio- ac3, actus, publica litigia, et quecunque vel eccle- 8iastica inslitula, vel supplicantium necessitas pos- Sit. Faciat autem Deus ut tales Sint hi qui" vel a no- bis. in isto habitu nutriuntur, vel in monasteriis crescunt, ut provecta Z#late et vita probata non ad litigiorum officia, sed ad sacerdotium valeant pro- moveri. IX. Pelagius papa Florentino episcopo. Qui post mor- c lem, etc. | Fraternitatis tuz relatione suscepla, ejus latorem 8ecundas quidem nuptias, expertum non ſuisse didi- cimus ; castitatem tamen eum [Al., cum] priori non servasse, conjugio designasti. Et quamvis multa sint qu# in hujusmodi casibus observari canonice jubeat Sublimilatis [Al., sublilitatis] auctoritas, tamen quia deſectus nostrorum temporum, quibus non solum merila, sed corpora ipsa hominum defecerunt, di- sLrictionis jllius non patilur in omnibus manere cen- Suram, et Z#las islius, de quo agitur, ſuture inconti- nentiz 8uspicionem auſerre dignoscitur ; ut ad diaco- natum possit provehi, temporum, ut dictum est, condescendentes deſectui concessisse nos noveris. Et infra. Miscenam [Al., Micinam] vero ancillam ejus, de qua post transitum uxoris filios habere con- ſessus es, jubemus, ut tua dispositione cuiquam mo- naSterio contipentium professura tradatur. N. Pelagius papa clero Catinensi. Qui in episcopurn eligitur, etc. Talia quidem jamdudum ad ſratrem et coepiscopum nosirum Eucarpum de visitatione Carmensis Eccle- viz 8cripta direximus, ut in eis judicium nostrum po- luissetis agnoscere. Verumlamen, quia quosdam ibji non Sana intentione, Sed pravis Studiis dissensiones Suscitare, vestra etiam relatione cognovimus, qui conum ad nos facite properare, nec expectetis ulte- rius, ut admonitio ad eum nosira debeat destinari [Al., iterari ® |. Quem tamen boc per vestram di- lectionem in prxsenti jussione 8pecialiter admone- mus, ne cui se aliquid dare, vel daturum esse pro- miltat : sed neque de ecclesiasticis preterilis caugis aliquam Securilatem cuiquam audeat facere, sive promittere, aut quasi ſactus episcopus ea que dire» pta sunt non repetat, sed apud eos a quibus direpta sunt permanere libere patiatur : sciens quod si tale aliquid fecit, vel ſecerit, nec a nobis omnino per- miltitur valere ipsa promissio, et cum judicii nostri, quod de ips0 habuimus, damno, pastoralis conge- crationis ordinem promereri noa poterit. Xl. Pelagius papa Cresconio illustri. De exactionibus episcoporum. liud te volumus modis omnibus custodire, ne qui episcoporum Siciliz de parochiis ad se pertinentibus nomine cathedratici amplius quam duos solidos pre- sumant accipere, neque compellere presbyteros, aut clerum parochiarum {suarum supra vires suas eis convivia preparare. XlI. Pelagius papa Benegeslo deſengori. Ante judicem civilem clerici non accusentur. Experientiz tuz presenti auctoritate mandamus, ut in causls, in quibus quzlibet ecelesiastici officii persona loco pelitoris existit, quemquam laicum pul- Satura apud suz provineiz judicem suas proponere actiones non deserat. In iis vere negotiis, in quibus ecclesiastici officii pers0na pulsatur, totius Sub- moto pulsationis obs