Letter 5

From: Pope Pelagius II, bishop of Rome To: Elias and the bishops of Istria Date: ~585 AD Context: Pope Pelagius II, letter 5; a letter to the Istrian bishops who were refusing communion with Rome over the Three Chapters controversy — one of Pelagius's most significant pastoral challenges, later continued by Gregory the Great. Pelagius, bishop of Rome, to our beloved brothers Elias [patriarch of Aquileia] and the other bishops of Istria. [Note: This letter is the third addressed to the same recipients on the Three Chapters issue. Gregory the Great's later letter (Book 11, Letter 56) refers to this correspondence.] We have written to you twice on the matter of the Three Chapters [the condemnation of certain Antiochene theologians by Emperor Justinian's Fifth Ecumenical Council of 553, which many Western bishops refused to accept, believing it undermined the authority of Chalcedon]. We write a third time in the hope that persistence will succeed where previous persuasion has not. The council that you reject was a legitimate ecumenical council, properly convened and properly conducted. The condemnation it issued did not undermine the Council of Chalcedon; it addressed specific writings that were, in the judgment of the council, inconsistent with Chalcedonian orthodoxy. The person of Chalcedon's legacy is not diminished by the council's action. I understand the anxiety behind your position: you fear that accepting the condemnation means accepting something that compromises the faith established at Chalcedon. I ask you to believe that this fear is misplaced, and to trust the judgment of the apostolic see, which has examined the question carefully and is not asking you to accept anything contrary to the faith. Communion with Rome is not a concession; it is the life of the church. Pelagius, bishop of Rome

QUA EST TERTIA AD ELIAM ET EPISCOPOS ISTRIE. Hujus epistolce meminit beatus Gregorius lib. 11, epist. 56, ad episcopos Hibernie, quam librum appellal, Eam ab eodem beato Gregorio, cum adhuc ezzet dia- conus, scriplam ſuisze nomine Pelagii pape, testatur Paulus Warnefridus lib. m1 de Gestis Langobardo- rum, cap. 10, al. 20. Dilectissimis fratribus, Elie, vel universis epi- 8copis in Istrie partibus constitutis, Pelagius epi- Scopus. L. Virtutum mater charitas (1 Cor. xm), que Re- demptoris sui lucris serviens, que nunquam ea que 81a Sunt quzrit, desiderio anhelanti me impulit du- dum fraternitati vestre plena dulcedinis scripta transmwiltere , quz disjuncla diu possint sw0 corport Christi membra sociarc. In quibus plus precibus quam monitis loquens, afffectu quo valui , exhortari curavi, ut quos aptos discutiende rationi previderit, huc Dilectio vestra dirigeret, quatenus in trium Ccapi- tulorum negotio, vel quzque aperta sunt cogno- scerent, vel quzque forsan obseura viderentur, bac eis collatio paciliee intentionis aperiret : tandem Di- lectionis vesire Scripta Suscepi , que non rationis causas quererent, sed deliberata apud vos judicii Sententia imperarent. Hoc autem quod vos audere de ve«tra sSapientia video, fateor, dolens miror; et quidem per epistolas exempla, ut puto, ostendi hu- militatis, amoris specimen prebui. Sed dum nihil apud vos reperi admonitionis mee verba proficere, ſlens gemensque cum propheta cogor exclamare : Curavimus Babylonem, et non ext sanata (Jer. 11). Ignem quantum valui charitalis accendi, et tantz SCiSSioNiS exurere Fubiginem volui; 8d impletam prophetz ssenlentiam peccalis exigentibus inveni, qui ait : Frustra conflavit conflator, scorie@ ejus non unt conumple (Jer. vi). Nulla in rescripiis lamma cha- ritatis aspicitur, nullam vel post exemplum dulcedi- nem redolent in cunclis Suis sermonibus, nibil quod ad pacem perveniat, sonat. Pensate, quzso, hoc (quod dicere nisi Ssinguliu inlerrumpente non Yaleso) scam, Quia enim quietem cuncordie in vestro corde non invenio, ſess2 menti lacrymas sterno, Quz enim mei s8piritus requies esse polesl, si ab occulto hoste inflietum vulnus mederi non potest? Kece in cunctis mundi partibus sancta et universalis Ecclesia unitatis SuZ radiis ſulget, sed tlamen adlhnc umbram vestre divisi9' is ssu-linet. Ubique in lidei stalu perdural; sed gaudere eam de sua Salute prohibet vulnus, quod de veslra abscissione Loleral. Neque enim s2num Ca- put brachiis marentibus gaudel; nec se quasi inco- lame esse pectus |xlalur, cum Subjeciorum viscerum doloribus tangitur ; tola nammue corporis compage afticitur, si pars ejas vel extrema laceratur, Quidquid ergo est quod aliam pati sentit, in se harmonia Ci:a- rilatis allrahit, Paulo alleslante, qui ail: Et si quid palitur unum membrum, compatliuntur cetera membra (I Cor. x1). Nos itaque swmnus, qui vestro dojore transſigimur, nos qui vestris scissionibus secamur, Tanto igitur damnis vesris festina debemus cons0- latione Succurrere, quanto ea per charitatem cogimur ut nostra sentire. Nam elsi diſſerre ſorsitan volumus, Superne increpaltionis voce terremur, que ignaves paslores increpans dicit : Quod fractum erat, non ak ligaslis, el quod abjectum non reduxislis, et quod prr- ditum non quasislis, Si difſerre yolumus, indiscrele iuventionis increpamur, qua per prophetam Dominus dicit : Numquid resina non es in Galaad , aut medicus non es ibi? (Quare ergo non es! obducta cicatriz filidt populi mei (Ezch. xxx1v)! Quid enim per resinam, quz ſomentum ignis est, quz et in ornamentum Jomus marmora dissipala conjungit, nisi charilas designaltur? uz ct in amore corda guccendit, et ut Sanctam Ecclesiam unitalis ornamento componat, - discordes hominum menles per pacis in se sludium ligat? Quid per Galaad, qua acervus testlimonii i0- terprelalur, nisi in Seripturz sacre allitudinem i':- numera sSententiarum densitas dicit? Quid per me | vocabulum, nisi unusquisque pra icator? Quid per non obductam filize cicatricem, nisi culpa plebis ale Dei oculos nuda monstratur? Resina ergo in Galaad defuisse convincitur, si pro oslendenda veritale, cum Lanta adsint Scripture sacr2 leslimouia, ass0ciando vos Sanctz Ecclesiz, nequaquam digue ardoris cla- 747 EPISTOLA ET DECRETA. 718 ritas exhibetur; et yelut absente medico cicalrix non A digti : nikil prorsus de bene com positis reetracielur, obqucitur, si exhortatione cessante, tanl# sCissionis culpa nullo velamine subsequentis pacis operitur. Sed jam tempus est, ipsa nos sSuSceptionum yestrarum vulnera lapgere, eisque auctore Deo medicamina pa- lefactz veritalis adbibere. [l. Per ea quz pi niemoriz Justigiani prigcipis 1em- poribus acta sunt, ſraternitas vyestra suspicatur, 8a - _ clam Chalcedonensem synodum ſuisse cop vulsam. Sed absit hoc a Christiano opere, a Christiana cogitatione, Jn ipsa quippe Niczeys, Conslantinopolitana, ac prima synodus Epbesina firmata est; et quisquis !Nam par- tem aliqua convellere nijlitur, illas nimirum ſunditus, quz per hanc ſirmalz sunt, destruere conalur. Cui sUSPicioni in SCriplis vestris ex gancli predece>sorig Ultimum vero a vobis ponitur te<timonium , quod in priori ejus epistola, de qua multa jam Ltestimonia prolata fuerant, continetur, primum dicitur (1id.) ; Quz jam paleſacta sunt querere, que perſecta sunt retraclare, et quz sunt d-(inita convellere, quid aliud esl, quam de adeplis grat am non reſerre, &t ad in- terdictz arboris cibum improbos appetitus morii- ſerze cupiditalis exlendere? Hic gunt, fratres d:- lectis8imi , que beati Leonis ad Leonem principem verba posuislis; que videlicet ab eo pro custodia illibate fidei, non aulem pro Ccausis episcoporum specialibus, quz apud Chalcedonem gestz sunt, pro- ſeruntur. Nam quia pro 80lius fidei inlemerala ob- servalione dixerit, pensandum est in eademn epistola nostri Leonis epistolis ac encyCliis testimonia adjuy- Þ quid premisit; ait eni