Pope Pelagius I→Unknown|c. 559 AD|pelagius i|From Rome
Pope Pelagius I to Unknown.
Tucza [a] filio ueniens our, clal Codd,: B fol, 33-33 ; [ol. 170 - , Fj fol. 135 , Fa fol U9 150\ catellino Fronto reatino] ow. B, huc, after verh,, transp. pelagius F marTit. Catello Reatino: so that it seems, eo that P. Ewaed, o. c,, h c., р. 555, oblitus is notare, has letters prostare in Ivonis Decreto (forte eum latuit), concerning this antistite, sicut and concerning sequente, silent Duchesne, Kehr and Uanzoni and ceteros all also recentiores, quos contuli, auctores. our moreover Catellus inserendus is in album of the see Reatinae (Reate, hodierna Rieti, in Sabina), among Probum, who obiit mediante s. vi, and Albinum, mortuum c. a. 593. Cf. S. GrEGORII Magni, Dial., IV, 12; WEiss, Reate, F. Uanzoni, 0. c., p. 356-358; B. PESCI, Rieti, in Enc. CattoL, t. X, с. 898-901. Marcello Amiternino: Inmerito P. Ewaed, o.c., ihid., n. 4, unum eum facit when Marcello Antoniensi, or rather Seuoniensi (Senoniensi), concerning quo in titulum ep. 57, p. 149-151, supra disserui. Re moreover true, tamquam successor Castor ii (c. aa. 510-511), in catalogum of the bishops Amitemii merito reponetur. that to Amiterninam urbem sedemque adtinet, cf. F. Uanzoni, 0. c., p. 359-363; M. Scaduto-A. Ferrua, Amiterno, in Enc. CattoL, t. I, c. 1074-1076; vetus Amiternum, itidem in Sabina, in the name of 5. Vittorino now temporis donatur. Vicina loca where duo oppida consiste¬ bant veri similem indeed faciunt textum § 2. Facile crediderim, has litte¬ ras a pari to have been datas, prout suadent tenor titulusque epistulae. Gothum, to whom propterea origini Tucza rather, or Tuczia (?), quam Tuizia congrueret. rissimo uiro Georgio comiti, and agenti uices illustrious uiri cla¬ rissimi Marcellini uicarii, questa monstratur: that eam Maxim<in>us, whom suum coniugem perhibebat, no extante legitima necessitate or ratione desereret, and ob this or sponsaliorum to himself promissorum [which] compleri peteret quantitatem, or cetera, which comite and agente F 4 marcelliani Fj 5 -minus] cf. infra 1.9 and 19. Ivonis, Tucza came a Georgio, so that to papam adpellet, or a comite to pontificem delata. Quam¬ vis not liquido pateat what melius contextui cohaereat, brevior, difficilior, iis which in § 2 dicuntur more consonans, therefore item verior, lectio Coli. Bri¬ tannicae agnoscitur. Textus Ivonis, and this and infra: which compleri poterat, emendatus, or verius corruptus, it seems. nor res indicari oportet ob solos titulos, who often in Coli. Britannica neglecti, manci, or also aliquando corrupti, melius in aliis coU. to servati fuerunt; aliter therefore diiudicandum is titulorum pondus, aliter textus authority ponderanda. Unis appellationibus most distinguished and comitis, quibus donatur Georgius, not liquet in quo nobilitatis gradu positus was. Vices agens however was, so that it seems, inlustris and most distinguished vicarii urbis Romae, who indeed to primam dignitatem pertinebat. Cf. infra. concerning comitibus videas Th. MomsEn, OstgoGondi, Comites nelVepoca romana, at E. concerning Ruggiero, Dizion.epigraf. d*antich.romane, t. II, Roma, 1910, p. 478-480; 516-517. Primis vero hono¬ ribus Georgius not fruebatur, for nor inlustris and gloriosus, nor respectable vocatur. Cf. notulas in epp. 20,1; 22,2; 23,4, p. 62; 68; 71. Quoad most distinguished titulum, cf. adnotationes in ep. 21,1, p..65; cf. also Hornickee, Ehrenund Rangprddikate in den Papyrusurkunden, Giessen, 1930, p. 22-21. illustrious uiri ciarissimi Marceiiini uicarii: Coniunctio titulorum inlustris and most distinguished prisca was forma designandi quendam virum primae dignitatis munere fungentem. Cf. P. Koch, o. c,, p. 36. Marcellinus moreover our to have been it seems vicarius urbis Romae. Cf. U. M. HarTmann Untersuchungen.... p. 40; Th. Mommsen, Nacktrdge...,l.c., p. 181-183; Ch U CRiс. 2531-2532. Maximinus: rather quam Maximus was name his ignoti viri. nuiia extante iegitima necessitate: causes legales to divortium legitimum videas at Iustinianum, Nov., 117, 8-9, cf. also Cod., V, 17,7-12; Nov., 22,6-16; 117,5-7.10-15; 127,4. Quoad divortium in antiquitate H. UECEERCQ, Divorce, DACE., t. IV, 1, c. 1220-1221; A. ViEEiEN, Divorce, DTC., t. IV, 2, c. 1462-1463; E. Stein, Histoire..., p. 414. sponsaiiorum to himself promissorum: which optime when temporis illius iure consentiunt. Vir for who inmerito suam deserebat uxorem ei reddere 16i6 PEIvAGII I PAPAE iniuste repudiantibus leges infligunt, eum debuisse subire dispen¬ dia. whose tali querela deposita, praedictum Maximinum memo2 ratus son our comes Georgius through publicum did duty detineri. who tentus asseruit eandem cause of love your iudicio cognitam or finitam, and illam mulierem ob this that not paucis annis in conuersationis duty may have been commorata, and diabo¬ lico [may have been] subripiente in the spirit concitata, deposito ancillae of God ift habitu, to saecularem may have been reuersa lasciuiam, in monasterium to have been detrusam, and from eodem now latenter monasterio discessisse. whose exceptione cognita, necesse habuimus aequitatis considera3 tione permoti, because of inquirendam rerum gestarum plenius truth, absolutum praedictum Maximinum a praefati uiri most distinguished Georgii comitis iudicio, to of love your, who cognito¬ res to have been dicimini, when praedicta Tucza destinare praesentiam; this scilicet decernentes, so that residente uobiscum eo to whom memoratus <son> our Georgius comes praefatam scripserit cause, without ullo dilationis obstaculo cognoscatis. and, if often dictam femi4 for because of praecedentes excessus, of love your prouidentia retinetis in monasterio constitutam, in his which for of God timore a to you salubriter established are permanentes, eam in ipsum concerning quo discessit monasterium sollicitius and arctius constituite reti¬ nendam, no ei quolibet at the time discedendi concessa licentia. cam B 11 karitatis B 12 finitam] diffinitam F muilierem B 18. F 17-18 cosideracione partim in marg. (sup. ras.?) B 2 18 promoti F 2 19 maximum F 20. expunct. (?), iter, superscr r B tuizia F uobiscum B 28 our] sup. comes eras. B 2 praefat. scrips. cause] scripsi'. praefat. caus. scrips. F, scrips. praefat. caus. B 24 of love B. epp. 48, l. 4; 64, l. 11-12. 33-34): eandem (recte fortasse) F 28 arcius Fg, artius B. dotem debebat, illique donationem because of nuptias tradere. Insuper ai for¬ prio patrimonio deducere and uxori donare eum oportebat summam tertiae parti donationis because of nuptias aequivalentem. Cf. IuSTiniani, Cod., V, 12,30; 13; Nov., 117,8-9; 22,15,1; 22,16,1; furthermore, Cod., I, 3,54; 3,52,15, that adtinet to illos, who consortes deserebant to vitam monachalem profitendam. 2. of love your iudicio: of the bishop for, who paulo infra cogni¬ tores dicuntur, potestate iudiciaria in pluribus erant donati. Cf. Iustiniani, A. FeichE-V. Martin, Histoire concerning V glise, t. 4, 1945, p. 539, E. Stein, Histoire..., p. 399-401; 467; 488; 764; A. Dumas, Juridiction eccldsiastique (Histoire concerning la), DDC., t. VI, c. 238-245; 247-249. EPISTUI 63,1-4; 64,1 (65 + 66) Melleum subdiaconum docet modum himself gerendi circa eos who adul¬ terium commiserunt. Inquirere insuper must utrum accusationes Dulcitiae adversus Clarentiurn verae sint; that if indeed thus fuerint of the church proprietati committat and when uxore permaneat.
CATELLO REATINO ET MARCELLINO AMITERNINO
EPISCOPIS PELAGIUS. Tucza [a] filio ueniens nostro, cla- l
Codd,: B fol, 33-33^; [ol. 170^^-^^, Fj fol. 135^^^, Fa fol U9^^^150\
catellino Fronto reatino] ow. B, huc, post verh,, transp. pelagius F mar-
cellino] mecellino B amiteminoj om, B 2 tuizia F a] om. B cla-] ka- F#
Tit. Catello Reatino: Ut videtur, eo quod P. Ewaed, o. c,, h c.,
р. 555, oblitus est notare, has litteras prostare in Ivonis Decreto (forte eum
latuit), de hoc antistite, sicut et de sequente, silent Duchesne, Kehr et Uan-
zoni et ceteros omnes etiam recentiores, quos contuli, auctores. Noster
autem Catellus inserendus est in album sedis Reatinae (Reate, hodierna
Rieti, in Sabina), inter Probum, qui obiit mediante s. vi, et Albinum,
mortuum c. a. 593. Cf. S. GrEGORII Magni, Dial., IV, 12; WEiss, Reate,
in Pauly-Wissowa, t. 1^, c. 345-347; P. Kehr, o. c., t. IV, p. 21-24;
F. Uanzoni, 0 . c., p. 356-358; B. PESCI, Rieti, in Enc. CattoL, t. X,
с. 898-901.
Marcello Amiternino: Inmerito P. Ewaed, o.c., ihid., n. 4, unum
eum facit cum Marcello Antoniensi, aut potius Seuoniensi (Senoniensi), de
quo in titulum ep. 57, p. 149-151, supra disserui. Re autem vera, tamquam
successor Castor ii (c. aa. 510-511), in catalogum episcoporum Amitemii
merito reponetur. Quod ad Amiterninam urbem sedemque adtinet, cf.
HuEESEN Amiternum in Pauly-Wissowa,,, t. I, c. 1840-1841; J. Fraikin,
Amiterno, DHGE„ t. II, c, 1290-1293; P. Kehr, o. c., t. IV, p. 237-238;
F. Uanzoni, 0 . c., p. 359-363; M. Scaduto-A. Ferrua, Amiterno, in Enc.
CattoL, t. I, c. 1074-1076; vetus Amiternum, itidem in Sabina, nomine
5. Vittorino nunc temporis donatur. Vicina loca ubi duo oppida consiste¬
bant veri similem quidem faciunt textum § 2. Facile crediderim, has litte¬
ras a pari fuisse datas, prout suadent tenor titulusque epistulae.
1. Tucza: Sive Tuizia. Probabile censeo, nomen fuisse origine
Gothum, cui propterea origini Tucza potius, vel Tuczia (?), quam Tuizia
congrueret.
rissimo uiro Georgio comiti, et agenti uices illustris uiri cla¬
rissimi Marcellini uicarii, questa monstratur: quod eam Maxi-
m<in>us, quem suum coniugem perhibebat, nulla extante legitima
necessitate uel ratione desereret, et ob hoc uel sponsaliorum sibi
promissorum [quae] compleri peteret quantitatem, uel cetera, quae
comite et agente F 4 marcelliani Fj 5 -minus] cf. infra 1.9 et 19 perhibebat] ex
prohibebat Fj 6 ueP] om. Fz 7 quae] om. B peteret] B: poterat F
clarissimo uiro Georgio comiti: In Decr. Ivonis, Tucza venit
a Georgio, ut ad papam adpellet, vel a comite ad pontificem delata. Quam¬
vis non liquido pateat quid melius contextui cohaereat, brevior, difficilior,
iis quae in § 2 dicuntur magis consonans, ideo item verior, lectio Coli. Bri¬
tannicae agnoscitur. Textus Ivonis, et hic et infra: quae compleri poterat,
emendatus, aut verius corruptus, videtur. Nec res indicari oportet ob solos
titulos, qui saepe in Coli. Britannica neglecti, manci, vel etiam aliquando
corrupti, melius in aliis coU. ad servati fuerunt; aliter igitur diiudicandum
est titulorum pondus, aliter textus auctoritas ponderanda.
Unis appellationibus clarissimi et comitis, quibus donatur Georgius,
non liquet in quo nobilitatis gradu positus erat. Vices agens tamen erat, ut
videtur, inlustris et clarissimi vicarii urbis Romae, qui quidem ad primam
dignitatem pertinebat. Cf. infra. De comitibus videas Th. MomsEn, Ostgo-
tisch. Stud., l. c., passim; G. HumbERT, Comes, in Daremberg-Saglio, t. I, 2,
p. 1372-1373; SEECK, Comites, in Pauly-Wissowa, t. IV, c. 629-679; F. Grossi-
Gondi, Comites nelVepoca romana, apud E. DE Ruggiero, Dizion.epigraf.
d*antich.romane, t. II, Roma, 1910, p. 478-480; 516-517. Primis vero hono¬
ribus Georgius non fruebatur, nam neque inlustris et gloriosus, nec spectabilis
vocatur. Cf. notulas in epp. 20,1; 22,2; 23,4, p. 62; 68; 71. Quoad
clarissimi titulum, cf. adnotationes in ep. 21,1, p. .65; cf. etiam Hornickee,
Ehren- und Rangprddikate in den Papyrusurkunden, Giessen, 1930, p. 22-21.
illustris uiri ciarissimi Marceiiini uicarii: Coniunctio titulorum
inlustris et clarissimi prisca erat forma designandi quendam virum primae
dignitatis munere fungentem. Cf. P. Koch, o. c,, p. 36. Marcellinus autem
noster fuisse videtur vicarius urbis Romae. Cf. U. M. HarTmann^ Unter-
suchungen .... p. 40; Th. Mommsen, Nacktrdge ...,l.c., p. 181-183; Ch U^CRi-
VAIN, Vicarius, in DarembergSaglio, t. V, c. 821-823; E. Stein, Histoire ...,
р. 465-466; E. SacherS, Praefectus urbi, in Pauly-Wissowa, t. XXII, 2,
с. 2531-2532.
Maximinus: Potius quam Maximus fuit nomen eius ignoti viri.
nuiia extante iegitima necessitate: Causae legales ad divortium
legitimum videas apud Iustinianum, Nov., 117, 8-9, cf. etiam Cod., V,
17,7-12; Nov., 22,6-16; 117,5-7.10-15; 127,4. Quoad divortium in antiquitate
consuli quoque possunt: F. Baudry, Divortium, in Daremberg-Saglio,
t. II, 1, p. 323; R. UEONhard, Divortium, in Pauly-Wissowa, t. V, c. 1245;
H. UECEERCQ, Divorce, DACE., t. IV, 1, c. 1220-1221; A. ViEEiEN, Divorce,
DTC., t. IV, 2, c. 1462-1463; E. Stein, Histoire..., p. 414.
sponsaiiorum sibi promissorum: Quae optime cum temporis illius
iure consentiunt. Vir enim qui inmerito suam deserebat uxorem ei reddere
16i6
PEIvAGII I PAPAE
iniuste repudiantibus leges infligunt, eum debuisse subire dispen¬
dia. Cuius tali querela deposita, praedictum Maximinum memo- 2
ratus filius noster comes Georgius per publicum fecit officium
detineri. Qui tentus asseruit eandem causam caritatis uestrae
iudicio cognitam uel finitam, et illam mulierem ob hoc quod non
paucis annis in conuersationis officium fuerit commorata, et diabo¬
lico [fuerit] subripiente spiritu concitata, deposito ancillae Dei
ift habitu, ad saecularem fuerit reuersa lasciuiam, in monasterium
fuisse detrusam, et ex eodem nunc latenter monasterio discessisse.
Cuius exceptione cognita, necesse habuimus aequitatis considera- 3
tione permoti, propter inquirendam rerum gestarum plenius ueri-
tatem, absolutum praedictum Maximinum a praefati uiri cla-
rissimi Georgii comitis iudicio, ad dilectionis uestrae, qui cognito¬
res fuisse dicimini, cum praedicta Tucza destinare praesentiam;
hoc scilicet decernentes, ut residente uobiscum eo cui memoratus
<filius> noster Georgius comes praefatam scripserit causam, sine
ullo dilationis obstaculo cognoscatis. Et, si saepe dictam femi- 4
nam propter praecedentes excessus, caritatis uestrae prouidentia
retinetis in monasterio constitutam, in his quae pro Dei timore
a uobis salubriter statuta sunt permanentes, eam in ipsum
de quo discessit monasterium sollicitius et arctius constituite reti¬
nendam, nulla ei quolibet tempore discedendi concessa licentia.
cam B 11 karitatis B 12 finitam] diffinitam F muilierem B 18 fuerit] om. F^
17-18 cosideracione partim in marg. (sup. ras. ?) B 2 18 promoti F 2 19 maximum
F 20 ad] ex a Fj, a B Fs 21 -res] x ex c. expunct. (?), iter, superscr^ r B tuizia F
uobiscum B 28 noster] sup. comes eras. B 2 praefat. scrips. causam] scripsi'.
praefat. caus. scrips. F, scrips. praefat. caus. B 24 dilectionis B obstaculo] ex ob-
testaculo Fi 26 retineatis Fronto timore] amore (an recte?) B 27 eam] B (cf.
epp. 48, l. 4; 64, l. 11-12. 33-34): eandem (recte fortasse) F 28 arcius Fg, artius B.
dotem debebat, illique donationem propter nuptias tradere. Insuper ai pro¬
prio patrimonio deducere et uxori donare eum oportebat summam tertiae
parti donationis propter nuptias aequivalentem. Cf. IuSTiniani, Cod., V,
12,30; 13; Nov., 117,8-9; 22,15,1; 22,16,1; praeterea, Cod., I, 3,54; 3,52,15,
quod adtinet ad illos, qui consortes deserebant ad vitam monachalem
profitendam.
2. caritatis uestrae iudicio: Episcopi enim, qui paulo infra cogni¬
tores dicuntur, potestate iudiciaria in pluribus erant donati. Cf. Iustiniani,
A. FeichE-V. Martin, Histoire de V^glise, t. 4, 1945, p. 539, E. Stein,
Histoire ..., p. 399-401; 467; 488; 764; A. Dumas, Juridiction eccldsiastique
(Histoire de la), DDC., t. VI, c. 238-245; 247-249.
EPISTUI^ 63,1-4; 64,1
(65 + 66)
Melleum subdiaconum docet modum se gerendi circa eos qui adul¬
terium commiserunt. Inquirere insuper debet utrum accusationes Dulci-
tiae adversus Clarentiurn verae sint; quod si quidem ita fuerint ecclesiae
proprietati committat et cum uxore permaneat.
◆
Pope Pelagius I to Unknown.
Tucza [a] filio ueniens our, clal Codd,: B fol, 33-33 ; [ol. 170 - , Fj fol. 135 , Fa fol U9 150\ catellino Fronto reatino] ow. B, huc, after verh,, transp. pelagius F marTit. Catello Reatino: so that it seems, eo that P. Ewaed, o. c,, h c., р. 555, oblitus is notare, has letters prostare in Ivonis Decreto (forte eum latuit), concerning this antistite, sicut and concerning sequente, silent Duchesne, Kehr and Uanzoni and ceteros all also recentiores, quos contuli, auctores. our moreover Catellus inserendus is in album of the see Reatinae (Reate, hodierna Rieti, in Sabina), among Probum, who obiit mediante s. vi, and Albinum, mortuum c. a. 593. Cf. S. GrEGORII Magni, Dial., IV, 12; WEiss, Reate, F. Uanzoni, 0. c., p. 356-358; B. PESCI, Rieti, in Enc. CattoL, t. X, с. 898-901. Marcello Amiternino: Inmerito P. Ewaed, o.c., ihid., n. 4, unum eum facit when Marcello Antoniensi, or rather Seuoniensi (Senoniensi), concerning quo in titulum ep. 57, p. 149-151, supra disserui. Re moreover true, tamquam successor Castor ii (c. aa. 510-511), in catalogum of the bishops Amitemii merito reponetur. that to Amiterninam urbem sedemque adtinet, cf. F. Uanzoni, 0. c., p. 359-363; M. Scaduto-A. Ferrua, Amiterno, in Enc. CattoL, t. I, c. 1074-1076; vetus Amiternum, itidem in Sabina, in the name of 5. Vittorino now temporis donatur. Vicina loca where duo oppida consiste¬ bant veri similem indeed faciunt textum § 2. Facile crediderim, has litte¬ ras a pari to have been datas, prout suadent tenor titulusque epistulae. Gothum, to whom propterea origini Tucza rather, or Tuczia (?), quam Tuizia congrueret. rissimo uiro Georgio comiti, and agenti uices illustrious uiri cla¬ rissimi Marcellini uicarii, questa monstratur: that eam Maxim<in>us, whom suum coniugem perhibebat, no extante legitima necessitate or ratione desereret, and ob this or sponsaliorum to himself promissorum [which] compleri peteret quantitatem, or cetera, which comite and agente F 4 marcelliani Fj 5 -minus] cf. infra 1.9 and 19. Ivonis, Tucza came a Georgio, so that to papam adpellet, or a comite to pontificem delata. Quam¬ vis not liquido pateat what melius contextui cohaereat, brevior, difficilior, iis which in § 2 dicuntur more consonans, therefore item verior, lectio Coli. Bri¬ tannicae agnoscitur. Textus Ivonis, and this and infra: which compleri poterat, emendatus, or verius corruptus, it seems. nor res indicari oportet ob solos titulos, who often in Coli. Britannica neglecti, manci, or also aliquando corrupti, melius in aliis coU. to servati fuerunt; aliter therefore diiudicandum is titulorum pondus, aliter textus authority ponderanda. Unis appellationibus most distinguished and comitis, quibus donatur Georgius, not liquet in quo nobilitatis gradu positus was. Vices agens however was, so that it seems, inlustris and most distinguished vicarii urbis Romae, who indeed to primam dignitatem pertinebat. Cf. infra. concerning comitibus videas Th. MomsEn, OstgoGondi, Comites nelVepoca romana, at E. concerning Ruggiero, Dizion.epigraf. d*antich.romane, t. II, Roma, 1910, p. 478-480; 516-517. Primis vero hono¬ ribus Georgius not fruebatur, for nor inlustris and gloriosus, nor respectable vocatur. Cf. notulas in epp. 20,1; 22,2; 23,4, p. 62; 68; 71. Quoad most distinguished titulum, cf. adnotationes in ep. 21,1, p..65; cf. also Hornickee, Ehrenund Rangprddikate in den Papyrusurkunden, Giessen, 1930, p. 22-21. illustrious uiri ciarissimi Marceiiini uicarii: Coniunctio titulorum inlustris and most distinguished prisca was forma designandi quendam virum primae dignitatis munere fungentem. Cf. P. Koch, o. c,, p. 36. Marcellinus moreover our to have been it seems vicarius urbis Romae. Cf. U. M. HarTmann Untersuchungen.... p. 40; Th. Mommsen, Nacktrdge...,l.c., p. 181-183; Ch U CRiс. 2531-2532. Maximinus: rather quam Maximus was name his ignoti viri. nuiia extante iegitima necessitate: causes legales to divortium legitimum videas at Iustinianum, Nov., 117, 8-9, cf. also Cod., V, 17,7-12; Nov., 22,6-16; 117,5-7.10-15; 127,4. Quoad divortium in antiquitate H. UECEERCQ, Divorce, DACE., t. IV, 1, c. 1220-1221; A. ViEEiEN, Divorce, DTC., t. IV, 2, c. 1462-1463; E. Stein, Histoire..., p. 414. sponsaiiorum to himself promissorum: which optime when temporis illius iure consentiunt. Vir for who inmerito suam deserebat uxorem ei reddere 16i6 PEIvAGII I PAPAE iniuste repudiantibus leges infligunt, eum debuisse subire dispen¬ dia. whose tali querela deposita, praedictum Maximinum memo2 ratus son our comes Georgius through publicum did duty detineri. who tentus asseruit eandem cause of love your iudicio cognitam or finitam, and illam mulierem ob this that not paucis annis in conuersationis duty may have been commorata, and diabo¬ lico [may have been] subripiente in the spirit concitata, deposito ancillae of God ift habitu, to saecularem may have been reuersa lasciuiam, in monasterium to have been detrusam, and from eodem now latenter monasterio discessisse. whose exceptione cognita, necesse habuimus aequitatis considera3 tione permoti, because of inquirendam rerum gestarum plenius truth, absolutum praedictum Maximinum a praefati uiri most distinguished Georgii comitis iudicio, to of love your, who cognito¬ res to have been dicimini, when praedicta Tucza destinare praesentiam; this scilicet decernentes, so that residente uobiscum eo to whom memoratus <son> our Georgius comes praefatam scripserit cause, without ullo dilationis obstaculo cognoscatis. and, if often dictam femi4 for because of praecedentes excessus, of love your prouidentia retinetis in monasterio constitutam, in his which for of God timore a to you salubriter established are permanentes, eam in ipsum concerning quo discessit monasterium sollicitius and arctius constituite reti¬ nendam, no ei quolibet at the time discedendi concessa licentia. cam B 11 karitatis B 12 finitam] diffinitam F muilierem B 18. F 17-18 cosideracione partim in marg. (sup. ras.?) B 2 18 promoti F 2 19 maximum F 20. expunct. (?), iter, superscr r B tuizia F uobiscum B 28 our] sup. comes eras. B 2 praefat. scrips. cause] scripsi'. praefat. caus. scrips. F, scrips. praefat. caus. B 24 of love B. epp. 48, l. 4; 64, l. 11-12. 33-34): eandem (recte fortasse) F 28 arcius Fg, artius B. dotem debebat, illique donationem because of nuptias tradere. Insuper ai for¬ prio patrimonio deducere and uxori donare eum oportebat summam tertiae parti donationis because of nuptias aequivalentem. Cf. IuSTiniani, Cod., V, 12,30; 13; Nov., 117,8-9; 22,15,1; 22,16,1; furthermore, Cod., I, 3,54; 3,52,15, that adtinet to illos, who consortes deserebant to vitam monachalem profitendam. 2. of love your iudicio: of the bishop for, who paulo infra cogni¬ tores dicuntur, potestate iudiciaria in pluribus erant donati. Cf. Iustiniani, A. FeichE-V. Martin, Histoire concerning V glise, t. 4, 1945, p. 539, E. Stein, Histoire..., p. 399-401; 467; 488; 764; A. Dumas, Juridiction eccldsiastique (Histoire concerning la), DDC., t. VI, c. 238-245; 247-249. EPISTUI 63,1-4; 64,1 (65 + 66) Melleum subdiaconum docet modum himself gerendi circa eos who adul¬ terium commiserunt. Inquirere insuper must utrum accusationes Dulcitiae adversus Clarentiurn verae sint; that if indeed thus fuerint of the church proprietati committat and when uxore permaneat.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.