Letter 57

Pope Pelagius I to Unknown. PEIvAGIUS MARCEIvIvO to the bishop SEUONIENSI. Cari1 fol. 77 : (3). C, fol. 29: (1; 3), fol. 58'': (3), C* fol. 27 : (1; 3), fol. 57 : (3); £1 fol. 47 : (1: ualentinum...), EJol. 67’ £3 fol. 7r, £4 fol. 35'' ; Fj fol. 136 ' : ( 1: ualentinum...), F* fol. IIP, F 3 fol. 120''\ episc. seuon.] £2 : seuon. episc. £2 £3 £4, episc. senoniensi (an recte?) £4 £3 £4 , episc. antoniensi (an recte?) E E , episc. attoniensi Fj, episc. atoniensi E E F from anton. Tit. Marcello Seuoniensi: His modo litteris notus. name of the see le¬ gendum to be Seuionensis, id is, Sauionensis or Sabionensis, for Seuoniensis, so that Coli. Caesaraugustana has, arbitror. P. Ewaed, 0. c., l. c., p. 552, n. 4, to name Atoniensis explicandum, proposuit Atinam in Vols¬ cis, that however merito reiicitur a P. Kehr, 0. c., t. VIII, p. 197, and igno¬ rari it seems a F. Eanzoni, 0. c., p. 174. and indeed, if lectiones coli. Galli¬ carum deliguntur, difficilius existimabitur, that ab Atina, from which tantum Atinas, Atinates exorta noscuntur, Atoniensis seu Attoniensis (or Antoniensis) processerint: quocirca illam hypothesim opinor to be reiiciendam. Verum, from ultima lectione hucusque ignota Coli. Tripartitae, videlicet Antoniensi, conici also potuerat Antii urbs. now vero, when of the bishop istius civitatis Antiatini sive Anteatini vocentur in synodis Romanis aa. 465, Th. Mommsen, Acta synhod..., l. c., p. 400,18; 407,21; 436,71; 453,27) — An¬ tiensi for, that praestare posset Ant[on']iensi, is obsoletum adiecticum aliunde letters ow optime adtestentur lectionibus cunctis: Atoniensi, Seuoniensi, Senoniensi, coniectura that suspecta valde manet. Cf. HuEESEN, PEIyAGII I PAPAB tati tuae which obseruare debeat significare curauimus, id is, so that DACb.. t. I, 2, c, 2488-2489; P. Richard, id., DHGK., t. III, c. 716-717; F. Lanzoni, 0. c., p. 144-145; P. Kehr, o. c., t. II, p. 35; A. Gaeieti, Anzio, in Enc. CattoL, t. I, c. 1588-1589. Demum Atoniensis forma, concerning qua now supra dixi, not is, great when probabilitate, unless corruptio Antoniensis, sicut innuunt lectio Attoniensis and illae Coli. Caesaraugustanae, in quibus u, n similiter adsunt. now therefore not restat, unless has lectiones Coli. Caesaraugustanae, id is, Seuoniensi, Senoniensi expendere. which primo intuitu more proban¬ da it seems is Senoniensi, for n fulcitur insuper testimonio lectionis An¬ oppidi Senonum in Gallia Sens nominati, ipse P. Kwaed, 0. c., 1. c., p. 552, 1478; H. DECEERCQ, Sens, DACb., t. XV, 1, c. 1204; 1210-1211; 1218-1220. idem suadit litterarum tenor, which Marcellum or Italicum praesulem, or Italiae saltem viciniorem satis declarant. nor vero Senoniensis no¬ men plene convenit Senae luliae (Siena) in Ktruria, from which Kusebius SeSenae Gallicae (Sinigaglia) in Umbria, whose bishop Venantius S woga/- liensis a. 502 vocatur; cf. Th. MommSEn, Acta synhod..., l. c., p. 454,54; p. 192-193; F. Uanzoni, 0. c., p. 492-493; 564-567; V. SavEELI, Siena, in Enc. CattoL, t. XI, c. 545-552; A. Poi<VERARI, Senigaglia, ihid., c. 308-309. in primo for casu desunt letters no seu on which in codd. apparent; in altero syllaba gall mutata foret in n, that indeed nimis rarum videretur. Nihilo moreover minus, when huius regionis incolis may have been name Senonum, cumque alioquin also adiectivum Senensis olim Senae Gallicae fuisset aliquando tributum, Marcellum Senoniensem to have been praesulem sive ipsius Senae Gallicae, urbis Senonum of the prince, sive other civitatis Senonum in Umbria, not impossibile entirely, etsi minus probabile, putandum is. Cf. now therefore demum Seuoniensis vocem, quam have codd. Coli. Caesavaugustanae, where epistula melius — if excipias unam Coli. Britanni1 cam — servata is, altius investigare oportet. Hypotheses congerens, reiicere I debui fundum Sevvonianum (Seuvonianum... Sevonianum) eo that ibi never, quantum cognoscitur, fuisset the see episcopalis. Cf. Keune, (to Vadum Sabbatium), etsi verbo congrueret, probabilis coniectura to me visa is, when no ibi before s. ix may have been bishop notus. Cf. P. Kehr, 0. c., t. VI, 2, p. 352-354; F. Uanzoni, 0. c., p. 844-845. at last, to God ducente, to me under oculos venerunt Mateminus Sabionensis (commenticius) and other (true) Ingenuinus concerning Sabione (Sabionensis). Cf. P. Kehr, 0. c., t.VII, 1, when facile explicetur transitus a Savionensi in Sevoniensi — quandam a ceteroqui to us servavere codd. coli. Ivonis:. ntoniensi,. toniensi — fuisset Marcellus our primus notus bishop Sabionensis seu Savionensis, atque therefore this the see triginta now before annos quam so that indicat Keune (a, 589), and viginti before annos commenticii of the council Gradensis a. 579 exstiUalentinum clericum, to whom mulier when alio before uelata, not however ualentinum dericum] codd. omn.: ualentino derico Baluze, Fronto, Gratianus before uelata when alio (recte fortasse) C uelata] ont. £4 tisset, that indeed saltem absonum not is. Marcellus therefore foret, uti ab epistula infertur, praesul Petri sedi obsequens, when Aquileiensis metropolita ab ea defecerit; idcirco illi papa commisisset instaurationem eccle¬ siarum in septentrionali Italia, which especially vastationibus belh patuerat. tes not parit: in partibus for Aquileiae life monastica now a priscis tem¬ poribus floruerat (cf. P. Richard, Aquilie, DHGK., t. III, c. 1118); ipse schismaticus Aquileiensis antistes monk antea fuerat (cf. ep. 24,5, p. 75). Verba therefore papae spectare possent to monasteria regionis illius. if exposita probantur, in sede Sabionensi (Sublabione, hodierna Saehen or Sehen to Brixen), in altera Rhaetia (hodierno Tirol), sequens habe¬ retur of the bishops series: Marcellus (c. aa. 558-570), Ingenuinus (c. aa. 571592), Mastalo siVe Mastulo (c. a. 599-?), loannes? (?), Petrus (c. aa. 730-732), Gregorii III Epistula), Alimus? (c. aa. 800-803?). Cf. O. HoederSabionensem the see consuli can A. Brackmann, Germania pontificia, t. I, Berohni, 1911, p. 139-141; F. Uanzoni, o. c., p. 941-943; G. UoEw, Rezia, in Enc. CattoL, t. X, c. 842-843. Fatendum vero to me is, obstare autumatae orthodoxiae Marcelh, that now his successor Ingenuinus when schismaticis Histriis to the bishops partem habuerit. Cf. F. Uanzoni, ihid., p. 892-894; 941. not however propterea continuo reiiciendam hypothesim duco. — no fere probabilitate gaudet the see Curium Sabinorum, whose antistites Sahinenses, Sahinienses, of the bishop S. Anthimii (not moreover Antoninienses) vocati erant. Cf. adnotationes in titulum ep. 36, p. 102. against, pensanda is verisimihtudo, quam, ratione loci, also quadamtenus and in the name of, prae himself fert prisca the see Salonitana, iuxta hodiernam Spalato, whose incolae vocati fuerunt Salonates, Salonitani, or Saloniani seu Salonini, but also olim aliquando Salonenses. Cf. VUEIC, Salona, in PaulyWissowa, t. 1 , c. 2003-2006; Ae. Forceeeini... I. Perin, Lexicon..., t. VI, V. Brajevic, Salona, in Enc. CattoL, t. X, c. 1697-1699. Obstat however mul¬ tum, that at S. GrEGORium great, Reg., II, 11; 12; III, 22; 32; 46; IV, 16; V, 39; VI, 3; 26; IX, 176; 178; 234 (P. Kwaed-U. M. Hartmann, p. 171; 173; 229) eiusdem urbis cives always nominentur, which indeed forma satis abest ab to them, Antoniensis, Senoniensis, Seuoniensis, quas mei codd. proferunt. Cf. also which notavi in titulum ep. 92, p. 219. 1. Ualentinum clericum: Ktiamsi mendosa, in textu however servan¬ dam lectionem duxi, when eam all quos contuli codd. habeant. Valentino clerico to be legendum suadet and ipsa orationis dispositio and sensus, and codd. Gratiani Decreti, who, tacente Ae. FriEdbErg, o. c., c. 130, legisse Valentino clerico videntur. Attamen, Gratiano ipso, or his correctoribus, is adscribenda forte emendatio; I for facile crediderim — prout all antiquioPEI.AGII I PAPAE icpistueaE 57,1-3; 58,1 ei nupta but uirgo permanens, after mortem his when quo uelata was sponso, coniugali is copula sociata, because interim uelamen received, nullum in promonendo generetur obstaculum, because nihil is, quantum to hunc articulum pertinet, that ei concerning canonicis obuiet constitutis. but and concerning praesbyteris from diuersis Italiae regio2 nibus through bellicam necessitatem dispersis atque in illis locis modo consistentibus, this tuam to do perspeximus love, so that, if re true indagine locorum, who to ecclesiasticos ordines proue<h>antur, noscuntur, ecclesiis <praebeantur> and sacra mysteria celebrentur; pari also auctoritate mandantes, so that and concerning monasteriis probatae 3 uitae monachos debeas to sacratos ordines promonendos eligere, eo dumtaxat moderamine custodito, so that nor monasteria ab opti¬ mis personis from toto uacuata reddantur, nor of the church rema¬ neant without sacerdotibus destitutae. codd. Gratiani 6 acceperit generetur] genetur Cj because] who C 4 7 perti¬ net articulum C ei] to them B 8 constitutis obuiet add, and after pauca ('§ 2 om.) Cg C C 4! institutis Fronto codd, aliqui Gratian, 10 karitatem B 11 indagine] om, Ewald I misteria B celebrantur B 13 pari also] nostra (incip.) mani res codd. testantur — now in archetypo constasse, quam servavi lectio¬ nem. — this clericus Valentinus difficilius autumaretur that Valentinus notarius Pelagii, concerning quo loquitur Lib. Pontif., LXII, III (L. DuchesnE, Le Lib. Pontif..., p. 303). uirgo permanens: Ius for illius aevi accessmn to sacros or¬ dines vetabat illis, who matrimonium emn vidua contraxissent, dmn nuptiale foedus emn virgine nullum aestimabatur impedimentum. Idem decrevit Pelagius in matrimoniis emn viduis, which virginitatem adhuc intactam servavissent. Cf. J. VERGIER-Boimond, Bigamie (Virrigulariti concerning la), DDC., t. II, c. 853-888. 2. from diuersis Italiae regionibus; where videre voluit P. Kwaed, 0. c., gruit textus loco Sabionensis or Salonitanae of the see; especially when paulo after, verba indagine locorum — indagine not exscripsit Kwald—, prae¬ sentiam, or melius propiorem Italiae sitmn, of the bishop postulare videantur. ecclesiis <praebeantur> and sacra mysteria celebrentur: after ecclesiis quaedam verba, or unmn forsitan verbmn, so that puta, praebeantur, ob prae¬ cedens forte proueantur opinor excidisse. for celebrantur cod., rather, reor, legendmn celebrentur. 3. to sacratos ordines promonendos: Consonant iis, which in ep. 27,3, р. 82, scripserat. now S. Geeasius in Ep. to the bishops through Lucaniam and Brutios and Siciliam constitutis, 3 (A. Thiee, 0. c., p. 362-363; MignE, PL. 59, с. A-B) similia disposuerat. Pelagius, credens diaconum I atinum, the bishop electum dioecesis Marcellianensis, a suo to the bishop epistulas dimissorias recepisse, manda¬ verat Petro, to the bishop Potentino, so that illum Romam mitteret. Hac vero epistula iterum rogat so that quam citius eum mittat, so that consecrari in vigilia paschali may be able.

PEIvAGIUS MARCEIvIvO EPISCOPO SEUONIENSI. Cari- 1 fol. 77^^: (3). C, fol. 29: (1; 3), fol. 58'': (3), C* fol. 27^: (1; 3), fol. 57^: (3); £1 fol. 47^: (1: ualentinum...), EJol. 67’^^ £3 fol. 7r, £4 fol. 35''^; Fj fol. 136^'^: ( 1 : ualentinum...), F* fol. IIP, F 3 fol. 120''\ episc. seuon.] £2^: seuon. episc. £2 £3 £4, episc. senoniensi (an recte?) £4 £3^ £4^, episc. antoniensi (an recte?) E^E^, episc. attoniensi Fj, episc. atoniensi E^E^F ex anton. corr. vid. £ 3 , om. B, add. post aliqua 1-2 om.) Q £ 2 ^ £ 3 ^ £ 4 ^ kari- £5 Tit. Marcello Seuoniensi: His modo litteris notus. Nomen sedis le¬ gendum esse Seuionensis, id est, Sauionensis vel Sabionensis, pro Seuo- niensis, ut Coli. Caesaraugustana habet, arbitror. P. Ewaed, 0 . c., l. c., p. 552, n. 4, ad nomen Atoniensis explicandum, proposuit Atinam in Vols¬ cis, quod tamen merito reiicitur a P. Kehr, 0 . c., t. VIII, p. 197, et igno¬ rari videtur a F. Eanzoni, 0 . c., p. 174. Et quidem, si lectiones coli. Galli¬ carum deliguntur, difficilius existimabitur, quod ab Atina, unde tantum Atinas, Atinates exorta noscuntur, Atoniensis seu Attoniensis (aut Antonien- sis) processerint: quocirca illam hypothesim opinor esse reiiciendam. Verum, ex ultima lectione hucusque ignota Coli. Tripartitae, videlicet Antoniensi, conici quoque potuerat Antii urbs. Iam vero, cum episcopi istius civitatis Antiatini sive Anteatini vocentur in synodis Romanis aa. 465, 487, 499-502 (Mansi, t. VII, c. 967-968; 1171; t. VIII, c. 252; 268; 300; Th. Mommsen, Acta synhod ..., l. c., p. 400,18; 407,21; 436,71; 453,27) — An¬ tiensi enim, quod praestare posset Ant[on']iensi, est obsoletum adiecti- vum, cf. De ViE, Onomasticon... I, p. 344; Thesaurus ..., t. II, p. 188—, cum aliunde litterae ow optime adtestentur lectionibus cunctis: Atoniensi, Seuoniensi, Senoniensi, coniectura illa suspecta valde manet. Cf. HuEESEN, Antium, in Pauly-Wissowa, t. I, c. 2561-2563; H. EECEERCQ, Antium, PEIyAGII I PAPAB tati tuae quae obseruare debeat significare curauimus, id est, ut DACb.. t. I, 2 , c, 2488-2489; P. Richard, id., DHGK., t. III, c. 716-717; F. Lanzoni, 0 . c., p. 144-145; P. Kehr, o. c., t. II, p. 35; A. Gaeieti, Anzio, in Enc. CattoL, t. I, c. 1588-1589. Demum Atoniensis forma, de qua iam supra dixi, non est, magna cum probabilitate, nisi corruptio Antoniensis, sicut innuunt lectio Attoniensis et illae Coli. Caesaraugustanae, in quibus u, n similiter adsunt. Iam ergo non restat, nisi has lectiones Coli. Caesaraugustanae, id est, Seuoniensi, Senoniensi expendere. Quae primo intuitu magis proban¬ da videtur est Senoniensi, nam n fulcitur insuper testimonio lectionis An¬ toniensis codd. £ 3 . Verumtamen, agi non posse de episcopo Senonensi oppidi Senonum in Gallia Sens nominati, ipse P. Kwaed, 0 . c., 1. c., p. 552, n. 4, ostendit; cf. etiam Keune, Senones, in Pauly-Wissowa, t. II^, c. 1477- 1478; H. DECEERCQ, Sens, DACb., t. XV, 1, c. 1204; 1210-1211; 1218-1220. idem suadit litterarum tenor, quae Marcellum aut Italicum praesulem, aut Italiae saltem viciniorem satis declarant. Neque vero Senoniensis no¬ men plene convenit Senae luliae (Siena) in Ktruria, unde Kusebius Se- niensis sive Senensis fuit antistes a. 465 (Mansi, t. VII, c. 965), neque Senae Gallicae (Sinigaglia) in Umbria, cuius episcopus Venantius S^woga/- liensis a. 502 vocatur; cf. Th. MommSEn, Acta synhod ..., l. c., p. 454,54; Mansi, t. VIII, c. 269; 300. Cf. etiam P. Kehr, 0 . c., t. III, p. 197-206; t. IV, p. 192-193; F. Uanzoni, 0 . c., p. 492-493; 564-567; V. SavEELI, Siena, in Enc. CattoL, t. XI, c. 545-552; A. Poi<VERARI, Senigaglia, ihid., c. 308-309. In primo enim casu desunt litterae no seu on quae in codd. apparent; in altero syllaba gall mutata foret in n, quod quidem nimis rarum videretur. Nihilo autem minus, cum huius regionis incolis fuerit nomen Senonum, cumque alioquin etiam adiectivum Senensis olim Senae Gallicae fuisset aliquando tributum, Marcellum Senoniensem fuisse praesulem sive ipsius Senae Gallicae, urbis Senonum principis, sive alius civitatis Senonum in Umbria, non impossibile omnino, etsi minus probabile, putandum est. Cf. Phieipp, Senones, in Pauly-Wissowa, t. II-^, c. 1477; Keune, id., ihid., c. 1477- 1478; Ae. Forceeeini ... I. Perin, Lexicon ..., t. VI, Onomasticon, p. 612-613. Iam igitur demum Seuoniensis vocem, quam habent codd. Coli. Cae- savaugustanae, ubi epistula melius — si excipias unam Coli. Britanni- 1 cam — servata est, altius investigare oportet. Hypotheses congerens, reiicere I debui fundum Sevvonianum (Seuvonianum ... Sevonianum) eo quod ibi ^ numquam, quantum cognoscitur, fuisset sedes episcopalis. Cf. Keune, (ad verbum), in Pauly-Wissowa, t. 11^, c. 2024. Neque hodierna Savona (olim Vadum Sabbatium), etsi verbo congrueret, probabilis coniectura mihi visa est, cum nullus ibi ante s. ix fuerit episcopus notus. Cf. P. Kehr, 0 . c., t. VI, 2, p. 352-354; F. Uanzoni, 0 . c., p. 844-845. Tandem, Deo ducente, mihi sub oculos venerunt Mateminus Sabionensis (commenticius) et alius (verus) Ingenuinus de Sabione (Sabionensis). Cf. P. Kehr, 0 . c., t.VII, 1, p. 12-13; Keune, Sabiona, in Pauly-Wissowa, t. I-^, c. 1602-1603. Iam vero, cum facile explicetur transitus a Savionensi in Sevoniensi — quandam a ceteroqui nobis servavere codd. coli. Ivonis: .^ntoniensi, .^toniensi — fuisset Marcellus noster primus notus episcopus Sabionensis seu Savionensis, atque ideo haec sedes triginta iam ante annos quam ut indicat Keune (a, 589), et viginti ante annos commenticii concilii Gradensis a. 579 exsti- Ualentinum clericum, cui mulier cum alio ante uelata, non tamen ualentinum dericum] codd. omn.: ualentino derico Baluze, Fronto, Gratianus ante uelata cum alio (recte fortasse) C uelata] ont. £4 tisset, quod quidem saltem absonum non est. Marcellus igitur foret, uti ab epistula infertur, praesul Petri sedi obsequens, cum Aquileiensis me- tropolita ab ea defecerit; idcirco illi papa commisisset instaurationem eccle¬ siarum in septentrionali Italia, quae maxime vastationibus belh patuerat. tes non parit: in partibus enim Aquileiae vita monastica iam a priscis tem¬ poribus floruerat (cf. P. Richard, Aquilie, DHGK., t. III, c. 1118); ipse schismaticus Aquileiensis antistes monachus antea fuerat (cf. ep. 24,5, p. 75). Verba igitur papae spectare possent ad monasteria regionis illius. Si exposita probantur, in sede Sabionensi (Sublabione, hodierna Saehen vel Sehen ad Brixen), in altera Rhaetia (hodierno Tirol), sequens habe¬ retur episcoporum series: Marcellus (c. aa. 558-570), Ingenuinus (c. aa. 571- 592), Mastalo siVe Mastulo (c. a. 599-?), loannes? (?), Petrus (c. aa. 730-732), (cf. W. Gundeach, MGH., Epp., t. III, Epp. Langob., 14, p. 706, 1. 17 = Gregorii III Epistula), Alimus ? (c. aa. 800-803 ?). Cf. O. Hoeder- Kgger, MGH., SS., t. XIII, Versus de ord. conprov. pont., p. 352. Quoad Sabionensem sedem consuli possunt A. Brackmann, Germania pontificia, t. I, Berohni, 1911, p. 139-141; F. Uanzoni, o. c., p. 941-943; G. UoEw, Rezia, in Enc. CattoL, t. X, c. 842-843. Fatendum vero mihi est, obstare autumatae orthodoxiae Marcelh, quod iam eius successor Ingenuinus cum schismaticis Histriis episcopis partem habuerit. Cf. F. Uanzoni, ihid., p. 892-894; 941. Non tamen propterea continuo reiiciendam hypothesim duco. — Nulla fere probabilitate gaudet sedes Curium Sabinorum, cuius antistites Sahinenses, Sahinienses, episcopi S. Anthimii (non autem Antoni- nienses) vocati erant. Cf. adnotationes in titulum ep. 36, p. 102 . Contra, pensanda est verisimihtudo, quam, ratione loci, etiam quadamtenus et nomine, prae se fert prisca sedes Salonitana, iuxta hodiernam Spalato, cuius incolae vocati fuerunt Salonates, Salonitani, vel Saloniani seu Salo- nini, sed etiam olim aliquando Salonenses. Cf. VUEIC, Salona, in Pauly- Wissowa, t. 1^, c. 2003-2006; Ae. Forceeeini ... I. Perin, Lexicon ..., t. VI, Onomasticon, p. 584; H. UECEERcq, Salone, DACU., t. XV, 1, c. 602-624; V. Brajevic, Salona, in Enc. CattoL, t. X, c. 1697-1699. Obstat tamen mul¬ tum, quod apud S. GrEGORium Magnum, Reg., II, 11; 12; III, 22; 32; 46; IV, 16; V, 39; VI, 3; 26; IX, 176; 178; 234 (P. Kwaed-U. M. Hartmann, MGH., Epp., t. I, p. 118-119; 180; 190; 202; 249; 328; 382; 405; t. IP p. 171; 173; 229) eiusdem urbis cives semper nominentur, quae quidem forma satis abest ab eis, Antoniensis, Senoniensis, Seuoniensis, quas mei codd. proferunt. Cf. etiam quae notavi in titulum ep. 92, p. 219. 1. Ualentinum clericum: Ktiamsi mendosa, in textu tamen servan¬ dam lectionem duxi, cum eam omnes quos contuli codd. habeant. Valentino clerico esse legendum suadet et ipsa orationis dispositio et sensus, et codd. Gratiani Decreti, qui, tacente Ae. FriEdbErg, o. c., c. 130, legisse Valentino clerico videntur. Attamen, Gratiano ipso, aut eius correctoribus, est adscri- benda forte emendatio; ego enim facile crediderim — prout omnes antiquio- PEI.AGII I PAPAE icpistueaE 57,1-3; 58,1 ei nupta sed uirgo permanens, post mortem eius cum quo uelata erat sponso, coniugali est copula sociata, quia interim uelamen accepit, nullum in promonendo generetur obstaculum, quia nihil est, quantum ad hunc articulum pertinet, quod ei de canonicis obuiet constitutis. Sed et de praesbyteris ex diuersis Italiae regio- 2 nibus per bellicam necessitatem dispersis atque in illis locis modo consistentibus, hoc tuam facere perspeximus caritatem, ut, si re uera indagine locorum, qui ad ecclesiasticos ordines proue<h>antur, noscuntur, ecclesiis <praebeantur> et sacra mysteria celebrentur; pari etiam auctoritate mandantes, ut et de monasteriis probatae 3 uitae monachos debeas ad sacratos ordines promonendos eligere, eo dumtaxat moderamine custodito, ut neque monasteria ab opti¬ mis personis ex toto uacuata reddantur, neque ecclesiae rema¬ neant sine sacerdotibus destitutae. codd. Gratiani 6 acceperit generetur] genetur Cj quia] qui C 4 7 perti¬ net articulum C ei] eis B 8 constitutis obuiet add, et post pauca ('§ 2 om.) Cg C 3 C 4 ! institutis Fronto^ codd, aliqui Gratian, 10 karitatem B 11 indagine] om, Ewald I misteria B celebrantur B 13 pari etiam] nostra (incip.) man- i dantes] ex mandante (?) B, mandamus C et] eras. Cg om. B 14 sacros Cg Ca C 4 1 duntaxat Baluze ut neque] omneque 16 ex toto] om. B. .1 res codd. testantur — iam in archetypo constasse, quam servavi lectio¬ nem. — Hic clericus Valentinus difficilius autumaretur ille Valentinus notarius Pelagii, de quo loquitur Lib. Pontif., LXII, III (L. DuchesnE, Le Lib. Pontif ..., p. 303). uirgo permanens: Ius enim illius aevi accessmn ad sacros or¬ dines vetabat illis, qui matrimonium emn vidua contraxissent, dmn nuptiale foedus emn virgine nullum aestimabatur impedimentum. Idem decrevit Pelagius in matrimoniis emn viduis, quae virginitatem adhuc intactam servavissent. Cf. J. VERGIER-Boimond, Bigamie (Virrigulariti de la), DDC., t. II, c. 853-888. 2. ex diuersis Italiae regionibus; Ubi videre voluit P. Kwaed, 0 . c., gruit textus loco Sabionensis aut Salonitanae sedis; maxime cum paulo post, verba indagine locorum — indagine non exscripsit Kwald—, prae¬ sentiam, aut melius propiorem Italiae sitmn, episcopi postulare videantur. ecclesiis <praebeantur> et sacra mysteria celebrentur: Post ecclesiis quaedam verba, aut unmn forsitan verbmn, ut puta, praebeantur, ob prae¬ cedens forte proueantur opinor excidisse. Pro celebrantur cod., potius, reor, legendmn celebrentur. 3. ad sacratos ordines promonendos: Consonant iis, quae in ep. 27,3, р. 82, scripserat. Iam S. Geeasius in Ep. episcopis per Lucaniam et Bru- tios et Siciliam constitutis, 3 (A. Thiee, 0 . c., p. 362-363; MignE, PL. 59, с. 49 A-B) similia disposuerat. Pelagius, credens diaconum I^atinum, episcopum electum dioecesis Marcellianensis, a suo episcopo epistulas dimissorias recepisse, manda¬ verat Petro, episcopo Potentino, ut illum Romam mitteret. Hac vero epistula iterum rogat ut quam citius eum mittat, ut consecrari in vigilia paschali possit.