Letter 56

Pope Pelagius I to Unknown. PELAGIUS [PAPA] TULLIANO to the bishop GRUMENTINO. letters of love tuae we received, quibus significas Latij fol. 12 , C 4 fol. ir ; Ei fol. 47 - , fol. E* fol. 7P, E fol. 35 -35 ; F fol. 136 , Ea fol. 110 'lir, Ea fol. 120 -120'' ; H fol. 56 ; I fol. 53: (1... postulari; 2-3); 0 [Thaner, p. 294-295]: (1... postulari; 3: this dicimus...); Oiq fol. 59 ; Pi fol. 321' : (1... postu¬ lari; 3; this dicimus), P fol. 38 -39, P fol. 26 ; Q fol. 68' : (1... postulari; 3: this dici¬ mus...); if fol. 7P: (1... postulari; 3: this dicimus..). giusSg, gelasius C 2, eiusdem (gelasii) P, (i)dem (gelasius) (i parv. for init, litt.) P 3, om. B Q. B E F P Q S tulliano] B E F H ( 2. corr. or of God. voluit forte postea) B: tullano I, tullino C O q (n superscr.) C , to tullianum P 3, to tullinum P S, om. Q to the bishop grumentino] episc. gunertino H, to the bishop [grument. om.] B, the bishop grumentinum P S, om. Q 2 (l)itteras (l parv. for init, litt) Pg karitatis B Ci / Pg. C 4 tuae karit. I suscipimus Cg. Tulliano to the bishop: Valde probabile existimo, eum to have been illum Tullianum diaconum, gui — sicut olim ipse Pelagius scripserat — unus is from dictatoribus Vigilii, whom idcirco vehementer reprehenderat in for def. Trium Cap., VI (R. DevrEESSE, 0. c., p. 64-65). when illo moreover pos¬ tea amicitiae foedera iniisse credendum is, when papa condemnationi Trium Capitulorum subscripsit. Mendose therefore praesul iste lulianus voca¬ tur in Gestis S. Laver ii. Cf. F. Lanzoni, 0. c., p. 325. Grumentino; Grumenti, in Lucania, in oppido that hodierno at the time nuncupatur. Cf. Th. Mommsen, CIL., t. X, p. 27-28; WEISS, 325; P. Kehr, 0. c., t. VIII, p. 373-374; G. Lugei, Grumento, in Enc. Ital., t. XVII, p. 1010. num diaconum tuum to episcopatum of the church Marcellianensis, a clero and ab to all illic conuenientibus postulari, concerning quo now before this time, retinemus to us a uisitatore and a quibusdam loci habi¬ tatoribus to have been relatum. but we credentes because now dimissoEg 4 ab omnib. illic conuenientibus] B E F H: ab omnib. who illic conueniunt I, omnib. who illic conueniunt [ab om.] Ct P Q [illuc] Sj, omnib. illis who illic missoriam now E 2 1. Latinum diaconum: Cf. ep, 58, p. 153, where iterum recolitur. of the church Marcellianensis: in pago to whom nomina Consilinum, Cosilinum or Marcelliana, Marcellianumve, olim the see episcopalis prope Gru¬ mentum, in Lucania. Ultra ep. 58, p. 153, cf. S. Geeasium, Ep. Herculentio, Stephano and lusto to the bishops (A. ThiEL, o. c., p. 388; MignE, PL. 59, c. D), where is sermo concerning quodam Sabino Marcellianensis sive Casilinatis (Cusilinatis: Coli. Britan.) urbis. concerning situ moreover where this parva civitas may have been dis¬ putant eruditi; for quidam after F. Lanzoni, o. c., p. 324, who however rem anceps proposuit, eam ponunt in Sala Consilina in Val concerning Tamagro. Eum XIII, c. 523. Alii vero after I. B. M. Rossi, Ricerche sui sito delle cittd antiche di Consilina e Marcelliana, Neapoli, 1845 (cf. Th. Mommsen, CIL., t. X, p. 25) eam to have been putant in loco hodie dicto La Civita, prope Padula sive —minus accurate? — in loco whom occupat hodierna Padula. thus concerning Ital., t. IX, p. 200. Cf. insuper notata to ep. 58,1, p. 153-154. ab to all illic conuenientibus; Cf. apparatum. Secutus sum lectiones Coli. Britannicae and coli. Ivonis Camutensis, which letters in¬ tegras to us adservantes and in titulo recte Tulliano legentes, textum certio¬ rem — quamquam aliter videri can— probabiliter exhibent. now before this time: Idem affirmatur in ep. 58,1. a uisitatore: Petro videlicet Potentino to the bishop. Cf. epp. 58 and 95, p. 153 and 225. 2. now dimissoriam: for, which vocatur excardinatio a dioecesi, now then temporis aliquatenus nota and necessaria was; excommunione alioqui puniebatur clericus who, antistite invito, a propria discesserat dioecesi. Cf. Cone. Nicaenum, can. 16 (15) (C. H. TurnER, Monumenta..., ean. 13; 20 (E. Schwartz, ACO., t. II, vol. I, 2, p. 160; 162; t. II, vol. II, 2, p. 37-39; 57; 59; 90-91; 108-109; t. II, vol. III, 3, p. 95; 97; E; D-E). PEI.AGII I PAPAE riam ipsius a tua with love perceperint, we wrote eum must uenire. Uerum because now consulis utrum to us concerning persona his pla¬ ceat and a you debeat relaxari, to we nihil attinet, unless so that, who sacerdotem necessarium have, concorditer personam eligant, to whom canones obuiare not possint. but and now this dicimus, so that if eum 3 all eligunt and uis ei cedere, gratum to us to be cognosce, so that, if can before diem holy occurrere, or sabbato ipso noctis magnae after baptismum when of God grace ualeat ordinari. Alioquin necesse is eos usque to quarti mensis ieiunia sustinere. 7 -rium] £4. H karitate BI perceperint] susceperint I uenire must H 8 persona] from perna so superscr.) B 9 relaxari] (?) B 2(?) 10 ha¬ cedere C I Q, eum concedere Ojg, eum of the church P if, eum ei of the church H, eum of the church illi praebere P 3. 58 spectant. we wrote eum must uenire: which letters, quarum iterum in ep. 58,1 fit mentio, are amissae. 3. before diem holy: Pascha a. 559 contigit die 13 aprilis. sabbato Ipso noctis magnae after baptismum: this primum occu¬ rrit — quantum noverim — sabbatum paschale velut dies proprius sa¬ crorum ordinum. Exinde praesens epistula scribi debuit before diem 12 aprilis a. 559, and indeed or duas circiter hebdomadas before diem illum, time videlicet minimum to itinera necessarium; not moreover tres hebdomadas before sabbatum holy, that not oportuisset excludere — so that tacite ponti¬ fex facit — dominicam palmarum, which anno illo die 6 eiusdem mensis evenit. Eitterae and so datae fuerint oportet exeunte mense martio a. 559. usque to quarti mensis lelunla: from which inferre not licet, at the time our papae solos dies to sacrandos episcopos aptos to have been sabbata Quattuor Temporum. that for Pelagius inculcat, id above that his argumenta vim faciunt, is ieiunium before ordinationes sacras all praes¬ tandum. (Cf. C. CaeEEWaem, o. c., l. c., p. 206-207). Aliud moreover ieiu¬ nium, after that sabbati paschalis, now not exstabat usque to ieiunium Quattuor Temporum Pentecostes, to that idcirco differenda was ordinatio, if sabbato paschali conferri not potuerat. Cf. Th. Michees, Beitvdge zuv Geschichte des Bischofsweihetages im chvistlichen Altevtum und im Mittelaltev (Liturgiegeschichtliches Fovschungen, 10), Miinster im Westf., 1927, p. 36-39; 47; Dom Ph. OppenhEim, Pyo in Christ on embassy fungimur, Romae, 1949, p. 60-62; M. Andrieu, 0. c., t. III, p. 582-583; 570-572. to the bishop Marcello certiorem facit clericum Valentinum nullo to be canonico impedimento affectum, when his sponsa, quamvis now antea when alio desponsata may be, virginitatem however always servaverit. concerning modo also agit himself gerendi Marcelli erga presbyteros, who bello pulsi, his dioecesim petiere. if priests ei desunt, monachos, who digni sint, eligere poterit, quin vero monasteria detrimentum patiantur.

PELAGIUS [PAPA] TULLIANO EPISCOPO GRUMENTI- NO. Litteras caritatis tuae suscepimus, quibus significas Lati- j fol. 12^, C 4 fol. ir^; Ei fol. 47^-^, fol. E* fol. 7P, E^ fol. 35^-35^^; F^ fol. 136^, Ea fol. 110^^'lir, Ea fol. 120^-120''^; H fol. 56^; I fol. 53: (1... postulari; 2-3); 0 [Tha- ner, p. 294-295]: (1... postulari; 3: hoc dicimus...); Oiq fol. 59^^; Pi fol. 321'^: (1... postu¬ lari; 3; hoc dicimus), P^ fol. 38^-39, P^ fol. 26^^; Q fol. 68'^: (1... postulari; 3: hoc dici¬ mus...); Si fol. 7P: (1... postulari; 3: hoc dicimus..). giusSg, gelasius C 2 , eiusdem (gelasii) P, (i)dem (gelasius) (i parv. pro init, litt.) P 3 , om. B Q papa] om. B E F P Q S tulliano] B E F H ( 2 . corr. aut dei. voluit forte postea) B: tullano I, tullino C 0 O^q (n superscr.) C^, ad tullianum P 3 , ad tullinum P S, om. Q episcopo grumentino] episc. gunertino H, episcopo [grument. om.] B, episcopum gru- mentinum P S, om. Q 2 (l)itteras (l parv. pro init, litt) Pg karitatis B Ci / Pg tuae] om. C 4 tuae karit. I suscipimus Cg significas] ex significasi B, sigificas Sj Tit. Tulliano episcopo: Valde probabile existimo, eum fuisse illum Tullianum diaconum, gui — sicut olim ipse Pelagius scripserat — unus est ex dictatoribus Vigilii, quem idcirco vehementer reprehenderat in Pro def. Trium Cap., VI (R. DevrEESSE, 0 . c., p. 64-65). Cum illo autem pos¬ tea amicitiae foedera iniisse credendum est, quando papa condemnationi Trium Capitulorum subscripsit. Mendose igitur praesul iste lulianus voca¬ tur in Gestis S. Laver ii. Cf. F. Lanzoni, 0 . c., p. 325. Grumentino; Grumenti, in Lucania, in oppido quod hodierno tempore nuncupatur. Cf. Th. Mommsen, CIL., t. X, p. 27-28; WEISS, Grumentum, in Pauly-Wissowa, t. VII, c. 1898; F. Lanzoni, ihid. p. 324- 325; P. Kehr, 0 . c., t. VIII, p. 373-374; G. Lugei, Grumento, in Enc. Ital., t. XVII, p. 1010. num diaconum tuum ad episcopatum ecclesiae Marcellianensis, a clero et ab omnibus illic conuenientibus postulari, de quo iam ante ^ hoc tempus, retinemus nobis a uisitatore et a quibusdam loci habi¬ tatoribus fuisse relatum. Sed nos credentes quia iam dimisso- dyaconum E^, diaconem Cg O^g, diachonem C, om. I marcelUanen.] ex marcellien. Eg 4 ab omnib. illic conuenientibus] B E F H : ab omnib. qui illic conueniunt I, omnib. qui illic conueniunt [ab om.] Ct 0 P Q [illuc] Sj, omnib. illis qui illic conueniunt C [quod] C 4 5 a*] om, F 6 sed] om. I nos] om. H credetes H di¬ missoriam iam E 2 1. Latinum diaconum: Cf. ep, 58, p. 153, ubi iterum recolitur. ecclesiae Marcellianensis: In pago cui nomina Consilinum, Co- silinum aut Marcelliana, Marcellianumve, olim sedes episcopalis prope Gru¬ mentum, in Lucania. Ultra ep. 58, p. 153, cf. S. Geeasium, Ep. Herculentio, Stephano et lusto episcopis (A. ThiEL, o. c., p. 388; MignE, PL. 59, c. 145 D), ubi est sermo de quodam Sabino Marcellianensis sive Casilinatis (Cusili- natis: Coli. Britan.) urbis. De situ autem ubi haec parva civitas fuerit dis¬ putant eruditi; nam quidam post F. Lanzoni, o. c., p. 324, qui tamen rem anceps proposuit, eam ponunt in Sala Consilina in Val de Tamagro. Eum secuti sunt H. LECEERCQ, Italie, DACL, t. VII, 2, c. 1679; E. J osi, Consili¬ num, in Enc. Cattol., t. IV, c. 417 et R. van DorEn, Consilino, DHGE., t. XIII, c. 523. Alii vero post I. B. M. Rossi, Ricerche sui sito delle cittd antiche di Consilina e Marcelliana, Neapoli, 1845 (cf. Th. Mommsen, CIL., t. X, p. 25) eam fuisse putant in loco hodie dicto La Civita, prope Padula (Ae. Forceijjni... I. PERIN, Lexicon..., t. VI, Onomasticon, 412), sive —minus accurate? — in loco quem occupat hodierna Padula. Ita De ViT, Onomasticon ..., t. II, p. 400 et P. Romaneeu, Consilino, in Enc. Ital., t. IX, p. 200. Cf. insuper notata ad ep. 58,1, p. 153-154. ab omnibus illic conuenientibus; Cf. apparatum. Secutus sum lectiones Coli. Britannicae et coli. Ivonis Camutensis, quae litteras in¬ tegras nobis adservantes et in titulo recte Tulliano legentes, textum certio¬ rem — quamquam aliter videri potest— probabiliter exhibent. iam ante hoc tempus: Idem affirmatur in ep. 58,1. a uisitatore: Petro videlicet Potentino episcopo. Cf. epp. 58 et 95, p. 153 et 225. 2. iam dimissoriam: Nam, quae vocatur excardinatio a dioecesi, iam tunc temporis aliquatenus nota et necessaria erat; excommunione alioqui puniebatur clericus qui, antistite invito, a propria discesserat dioecesi. Cf. Cone. Nicaenum, can. 16 (15) (C. H. TurnER, Monumenta ..., t. I, I, p. 134-137; Mansi, t. II, 675-676 B; 682 B; 691 B), Cone. Chalced., ean. 13; 20 (E. Schwartz, ACO., t. II, vol. I, 2, p. 160; 162; t. II, vol. II, 2, p. 37-39; 57; 59; 90-91; 108-109; t. II, vol. III, 3, p. 95; 97; Mansi, t. VII, c. 363-364 C; 365-366 E; 377 B; 379 A-B; 388 A; 390 A-B; 396 E; 398 D-E). PEI.AGII I PAPAE EPISTUEAE. 56,2-3; 57,1 riam ipsius a tua caritate perceperint, scripsimus eum debere ueni- re. Uerum quia nunc consulis utrum nobis de persona eius pla¬ ceat et a te debeat relaxari, ad nos nihil attinet, nisi ut, qui sacer- dotem necessarium habent, concorditer personam eligant, cui canones obuiare non possint. Sed et nunc hoc dicimus, ut si eum 3 omnes eligunt et uis ei cedere, gratum nobis esse cognosce, ut, si possunt ante diem sanctum occurrere, uel sabbato ipso noctis magnae post baptismum cum Dei gratia ualeat ordinari. Alio- quin necesse est eos usque ad quarti mensis ieiunia sustinere. 7 -rium] £4 ipsius] om. H karitate BI perceperint] susceperint I uenire debere H 8 persona] ex perna ^so superscr.) B 9 relaxari] (?) B 2(?) 10 ha¬ bet B eligat ex eligant B 11 hoc] add. itaque [sed et nunc ow.] C 0 0^6 P Q S dicinus £4 eum] om. C 3 C 4 12 uis] ius Fj, (?) £3 ei cedere] B E F: eum cedere C I 0 Q, eum concedere Ojg, eum ecclesiae P Si, eum ei ecclesiae H, eum ecclesiae illi praebere P 3 nobis] ex enobis £, uobis O 2 esse] eum C 2 esse nobis H P S cognoscere Oj, ignotesce Pg 13 possint O 9 , possit Pg sabbato] asabato B C 0i O 2 15 est] om. Oj eos] om. P S usque] om. I. perceperint: Ecclesia enim, cui electus cedebatur, dimissoriam accipiebat; Pelagii verba nunc ad electum, tum vero ad electores inha c atque in ep. 58 spectant. scripsimus eum debere uenire: Quae litterae, quarum iterum in ep. 58,1 fit mentio, sunt amissae. 3. ante diem sanctum: Pascha a. 559 contigit die 13 aprilis. sabbato Ipso noctis magnae post baptismum: Hic primum occu¬ rrit — quantum noverim — sabbatum paschale velut dies proprius sa¬ crorum ordinum. Exinde praesens epistula scribi debuit ante diem 12 aprilis a. 559, et quidem vel duas circiter hebdomadas ante diem illum, tempus videlicet minimum ad itinera necessarium; non autem tres hebdomadas ante sabbatum sanctum, quod non oportuisset excludere — ut tacite ponti¬ fex facit — dominicam palmarum, quae anno illo die 6 eiusdem mensis evenit. Eitterae itaque datae fuerint oportet exeunte mense martio a. 559. usque ad quarti mensis lelunla: Unde inferre non licet, tempore nostri papae solos dies ad sacrandos episcopos aptos fuisse sabbata Quattuor Temporum. Quod enim Pelagius inculcat, id super quod eius argumenta vim faciunt, est ieiunium ante ordinationes sacras omnes praes¬ tandum. (Cf. C. CaeEEWaem, o. c., l. c., p. 206-207). Aliud autem ieiu¬ nium, post illud sabbati paschalis, iam non exstabat usque ad ieiunium Quattuor Temporum Pentecostes, ad quod idcirco differenda erat ordinatio, si sabbato paschali conferri non potuerat. Cf. Th. Michees, Beitvdge zuv Geschichte des Bischofsweihetages im chvistlichen Altevtum und im Mittelaltev (Liturgiegeschichtliches Fovschungen, 10), Miinster im Westf., 1927, p. 36-39; 47; Dom Ph. OppenhEim, Pyo Christo legatione fungimur, Romae, 1949, p. 60-62; M. Andrieu, 0 . c., t. III, p. 582-583; 570-572. Episcopo Marcello certiorem facit clericum Valentinum nullo esse canonico impedimento affectum, cum eius sponsa, quamvis iam antea cum alio desponsata sit, virginitatem tamen semper servaverit. De modo quoque agit se gerendi Marcelli erga presbyteros, qui bello pulsi, eius dioecesim petiere. Si presbyteri ei desunt, monachos, qui digni sint, eligere poterit, quin vero monasteria detrimentum patiantur.