Letter 34

Pope Pelagius I to Unknown. PEEAGIUS [PAPA] RUFINO to the bishop UIUONENSI. if euangelica, amnionitio iracundiam lest usque to uerbum furentem to whom...-5), Ei fol. figva-vb £3 fol. 70-70 , E fol. 34 ' ; F fol. 136 : (3: illi to whom...-5), F, fol. 110 , F 3 fol. 120 ; 0, fol. 205-205 , 0 fol. 196 -196 ; 0 fol. 115 ; A fol. 323 , P, fol. 41, Pi fol. 27 -28 ; Q fol. 67 ; S, fol. 66-66 , fol. 117 . C» C 4, yiuon(en)si or yuion(en)si C : om. cet. euuangelica P Ps 2 admonitio O Q, amonitio P 3 lest] nor Gratianus Tit. Rufino to the bishop Uiuonensi: P. EwArD, o. c., l. c., p. 544, n. 4, acriter invexit in A. Thiei., o. c., p. 613, n. 5, who, Pelagio II letters tribuens, Rufinum our antistitem Vivonensem did. Re moreover true not adeo ratione destitutus A. Thiel was, eo that the see praefatam Rufino adsignant Coli, in II libros and Caesaeaugustana: which indeed P. Ewald igno¬ rasse it seems. Utrum recte, necne, eae coli, that descripserint name me latet; parum moreover probabile censeo, idem to be eruditioni auctorum coli, or scribarum imputandum. Ceterum, if unus not was, coaetaneus simul Pelagio and Gregorio, that Rufinus Vibonensis antistes, who obiit a. 599 — that nor certo can improbari —, entirely possibile duco, that duo diversi praesules eodem in the name of Rufini insigniti, eidem sedi praefuissent. Pelagio I and Gregorio great pontificibus. (Cf. Gregorii Magni, Reg., VI, diversi loannes (aa. c. 578-595; 606-612-613) successive sederunt; Nolae, duo Paulini unum after alium inveniuntur (aa. c. 409-431-442); Messanae, duo fortassis of the bishop in the name of Eucarpi vocati (aa. c. 500-560) the see rexe¬ runt. Cf. adnotationes in titulum ep. 18, p. 53-54, and F. Lanzoni, o. c., p. 616. Leviter and so emendandus videretur catalogus praesulum Vibonensium, prout suadet veri similis titulus epistulae huius, or certe in annis ponti¬ ficatus Rufini. that adtinet to priscam the see Vivonensem, sive rectius Vibonensem, to hodiernam Vibo Valentiam (Monteleone, Vibona), in BruPKI AGII I PAPAE prosilire permittit, so that if racha fratri suo who dixerit reus may be gehennae ignis, quali putamus poena plectendus is, who not solum pugno impie percussit in leuitici man offidi ministerio seruientem, but quasi not sufficeret to cedem manus, thus instigante himself diabolo raptus to iram is, so that fuste not solum percuteret, but and erueret oculum of the brother? and quamuis huiuscemodi excessus grauiori esset 2 poena plectendus, well however fraternitas tua did ab officio eum praesbyterii remouere. this however sollicitudinis tuae may be, so that locum also paenitentiae constituas, and in aliquo eum monasterio retru¬ das, laica tantummodo in communion concessa. in loco moreover 3 illius alium you necesse is ordinare praesbyterum, for illi to whom eru¬ tus oculus is not can iuxta canones sacerdotii iura concedi. nor for aliquid ei prodest that oculum inuitus amisit, when nor 4 uolens quisquam oculum amisisse credendus is, nor sacratissi¬ mos canones aliquem casum in amissionem oculi [ei], who to sacergehenne Oje 4 igni Pj P quali] qua plectendum to be Gratian. 5 homin. in Ojg P S eruet Og 8 huiusmodi P S 9-10 p(raes)bit(er)ii eum amouere B is oculus C, C 4 £4 posse O g iuxta] B E F: against C P Q S sacerdo¬ quisque P S amississe oculum Cg is] P £ P: may be C Oig P Q S nor] and C sacratissimos] E F Oigi sacratissimi (interpung. after is, B C E P Q S, from Oi PQS tiis, cf. F. Xanzoni, 0. c., p. 343; 341-342; F. Russo, Vibona, inEnc. Cattol., t. XII, c. 1357. Consuli also can G. Isnardi-G. Gianeeei-N. NicoEINI, Vibo Valentia, in Enc. Ital., t. XXXV, p. 288-289. 1. euangelica ammonitio: Cf. Mt., 5,22. 4. nor sacratissimos canones: Probabilis also, for testimonio codd., it seems mendosa lectio nor sacratissimi canones. where vero this expresse may have been praescriptum me latet. Originem moreover trahere it seems from illis, which in Lev., 21,17-23 mandantur. Traditionis of the church, which prohibet quo¬ minus corpore vitiati, or who himself ipsos castraverunt to sacros ordines acce¬ dant, testis is S. GeeasiuS I, Ep. to the bishops through Lucaniam and Brutios and 3-7 (Ae. Friedberg, 0. c., c. 216-217) and X. GodeFroy, IrrigulariUs, DTC., t. VII, 2, c. 2538-2542; 2549-2551, where alia prostant and anteriora and posteriora huius traditionis testimonia. Cf. also can G. OESTERE , IrrigulariUs. Effets, DDC., t. VI, c. 53. dotium adipiscendum not impediret, suis excepisse regulis inuenimus; but this tantummodo to prohibitionem suffecisse uidemus patribus, so that who careret oculo sacerdotii duty adipisci not pos¬ may be. but nor illi ullatenus quasi in conpensationem iniuriae sa5 cratus order concedi poterit who to tantam sacerdotem proprium potuit iracundiam prouocare, so that and that duty in quo was amitte¬ ret, and iste prouectus sui perderet facultatem. tum Oig, adhibitionem P,. E caret £ 0 of the priests Q adhipisci Pi. C may be able] after must delet. it% Q' 21 compensat. Cg £1 £2 £3 £ 0 0,g P* S, compensatione Gratian. 22 order concedi] order conscedi C% C 4, ordi condi £3 of the priests Pj P*. £1 23 potuit] petiit £3 iracondiam £1 £* (when sign. corr.) B and that] that [and om.] C C 4 £4, that [and om.] Oig, that and Gratian. offi¬ PElvAGII I PAPAE Pelagius magnopere admiratus is, that Viator and Pancratius, nolentes ab unitate of the church seiungi, interrogent eum, utrum a sacrificiis schismaticis abstinere debeant. Quam this absurdum may be to them exponit. Nullius momenti are rationes a Viatore and Panoratio adductae to schismaticos excusandos, eosque monet concerning modo himself gerendi erga epi¬ scopum Paulinum.

PEEAGIUS [PAPA] RUFINO EPISCOPO UIUONENSI. Si euangelica, amnionitio iracundiam ne usque ad uerbum furentem cui...-5), Ei fol. figva-vb £3 fol. 70-70^, E^fol. 34^'^; F^ fol. 136^: (3: illi cui...-5), F, fol. 110^^, F 3 fol. 120^; 0, fol. 205-205^, 0^ fol. 196^^-196^; 0^^ fol. 115^^^; A fol. 323^, P, fol. 41, Pi fol. 27^^-28^; Q fol. 67^; S, fol. 66-66^, fol. 117^. C» C 4 , yiuon(en)si vel yuion(en)si C^: om. cet. euuangelica P Ps 2 admonitio O Q, amonitio P 3 ne] nec Gratianus Tit. Rufino episcopo Uiuonensi: P. EwArD, o. c., l. c., p. 544, n. 4, acriter invexit in A. Thiei., o. c., p. 613, n. 5, qui, Pelagio II litteras tribuens, Rufinum nostrum antistitem Vivonensem fecit. Re autem vera non adeo ratione destitutus A. Thiel erat, eo quod sedem praefatam Rufino adsignant Coli, in II libros et Caesaeaugustana: quae quidem P. Ewald igno¬ rasse videtur. Utrum recte, necne, eae coli, illud descripserint nomen me latet; parum autem probabile censeo, idem esse eruditioni auctorum coli, aut scribarum imputandum. Ceterum, si unus non fuit, coaetaneus simul Pelagio et Gregorio, ille Rufinus Vibonensis antistes, qui obiit a. 599 — quod nec certo potest improbari —, omnino possibile duco, quod duo diversi praesules eodem nomine Rufini insigniti, eidem sedi praefuissent. Pelagio I et Gregorio Magno pontificibus. (Cf. Gregorii Magni, Reg., VI, 38 [P. Ewai<d, MGH., Epp., t. I, p. 415]). In sede Ravennati, exempli ergo, diversi loannes (aa. c. 578-595; 606-612-613) successive sederunt; Nolae, duo Paulini unum post alium inveniuntur (aa. c. 409-431-442); Messanae, duo fortassis episcopi nomine Eucarpi vocati (aa. c. 500-560) sedem rexe¬ runt. Cf. adnotationes in titulum ep. 18, p. 53-54, et F. Lanzoni, o. c., p. 616. Leviter itaque emendandus videretur catalogus praesulum Vibonensium, prout suadet veri similis titulus epistulae huius, vel certe in annis ponti¬ ficatus Rufini. Quod adtinet ad priscam sedem Vivonensem, sive rectius Vibonensem, ad hodiernam Vibo Valentiam (Monteleone, Vibona), in Bru- PKI^AGII I PAPAE prosilire permittit, ut si racha fratri suo quis dixerit reus sit gehennae ignis, quali putamus poena plectendus est, qui non solum pugno impie percussit in leuitici hominem offidi ministerio seruientem, sed quasi non sufficeret ad cedem manus, ita instigante se diabolo raptus ad iram est, ut fuste non solum percuteret, sed et erueret oculum fratris? Et quamuis huiuscemodi excessus grauiori esset 2 poena plectendus, bene tamen fraternitas tua fecit ab officio eum praesbyterii remouere. Hoc tamen sollicitudinis tuae sit, ut locum etiam paenitentiae constituas, et in aliquo eum monasterio retru¬ das, laica tantummodo communione concessa. In loco autem 3 illius alium te necesse est ordinare praesbyterum, nam illi cui eru¬ tus oculus est non possunt iuxta canones sacerdotii iura concedi. 16 Neque enim aliquid ei prodest quod oculum inuitus amisit, cum nec 4 uolens quisquam oculum amisisse credendus est, nec sacratissi¬ mos canones aliquem casum in amissionem oculi [ei], qui ad sacer- gehenne Oje 4 igni Pj P^ quali] qua plectendum esse Gratian. 5 homin. in leuit. Gratian. in] om. Pg 6 sufficerent C 4 ita] ira ex ita Oj se instigante C instigantem Pj Sj 7 iram] B C Q: iracundiam 0 O^g P S et] B C^Q : om. C 3 C 4 0 Ojg P S eruet Og 8 huiusmodi P S 9-10 p(raes)bit(er)ii eum amouere B est oculus C, C 4 £4 posse O^g iuxta] B E F: contra C 0 P Q S sacerdo¬ tum C iura concedi sacerd. 0 Ojg P Q S 15 enim] om. Pg, add. ei P 3 ei] om. quod] qui C 4 oculum] post oculum ex oculus in Pj, oculus 0 * nec] iterat, in 0 , quisque P S amississe oculum Cg est] P £ P: sit C 0 Oig P Q S nec] et C sacratissimos] E F 0 Oigi sacratissimi (interpung. post est,^ B C E^ P Q S, ex sacratissimis P 3 17 amissionem] B E^ F 0 Q: amissione C £ Oig P S ei] om. C 0 Oi^PQS tiis, cf. F. Xanzoni, 0 . c., p. 343; 341-342; F. Russo, Vibona, inEnc. Cattol., t. XII, c. 1357. Consuli etiam possunt G. Isnardi-G. Gianeeei-N. Nico- EINI, Vibo Valentia, in Enc. Ital., t. XXXV, p. 288-289. 1. euangelica ammonitio: Cf. Mt., 5,22. 4. nec sacratissimos canones: Probabilis etiam, pro testimonio codd., videtur mendosa lectio nec sacratissimi canones. Ubi vero hoc expresse fuerit praescriptum me latet. Originem autem trahere videtur ex illis, quae in Lev., 21,17-23 mandantur. Traditionis ecclesiae, quae prohibet quo¬ minus corpore vitiati, aut qui se ipsos castraverunt ad sacros ordines acce¬ dant, testis est S. GeeasiuS I, Ep. episcopis per Lucaniam et Brutios et Siciliam constitutis, 2-3; 16-17; 19 (A. Thiee, 0 . c., p, 362; 371-372; Migne, PX. 59, c. 49 B; 50 A; 53 C-D; 54 B). Cf. etiam Gratianum, Decv., d.XV, 3-7 (Ae. Friedberg, 0 . c., c. 216-217) et X. GodeFroy, IrrigulariUs, DTC., t. VII, 2, c. 2538-2542; 2549-2551, ubi alia prostant et anteriora et posteriora huius traditionis testimonia. Cf. etiam potest G. OESTERE^, IrrigulariUs. Effets, DDC., t. VI, c. 53. dotium adipiscendum non impediret, suis excepisse regulis inue- nimus; sed hoc tantummodo ad prohibitionem suffecisse uidemus patribus, ut qui careret oculo sacerdotii officium adipisci non pos¬ sit. Sed nec illi ullatenus quasi in conpensationem iniuriae sa- 5 cratus ordo concedi poterit qui ad tantam sacerdotem proprium potuit iracundiam prouocare, ut et ille officium in quo erat amitte¬ ret, et iste prouectus sui perderet facultatem. concupiscendum Q non] om. Oig inpediret £4 19 ad] om. O Ojg prohibi¬ tum Oig, adhibitionem P, suffecisse] ex sufficere Q, sufedsse Ca 0*, fecisse £ F uidemur C 20 patribus] patres £„ om. E caret £ 0 sacerdotum Q adhipisci Pi non] om. C possit] post debet delet. it% Q' 21 compensat. Cg £1 £2 £3 £ 0 0,g P* S, compensatione Gratian. 22 ordo concedi] ordo conscedi C% C 4 , ordi condi £3 sacerdotum Pj P* proprium] om. £1 23 potuit] petiit £3 iracondiam £1 £* (cum sign. corr.) B et ille] ille [et om.] C 3 C 4 £4, illud [et om.] Oig, ille et Gratian. offi¬ cium] sacerdotium C amite- B C 4 , C^(?) 24 iste] ille B. PElvAGII I PAPAE Pelagius magnopere admiratus est, quod Viator et Pancratius, nolentes ab unitate Ecclesiae seiungi, interrogent eum, utrum a sacrificiis schismaticis abstinere debeant. Quam hoc absurdum sit eis exponit. Nullius momenti sunt rationes a Viatore et Panoratio adductae ad schismaticos excusandos, eosque monet de modo se gerendi erga epi¬ scopum Paulinum.