Letter 23

Pope Pelagius IUnknown|c. 559 AD|pelagius i|From Rome

Pope Pelagius I to Unknown.

Anselmi Luc, Coli, can,, VI, 39 1 p. 287, PELAGIUS [PAPA] CLERO CATINENSI[S] [of the church]. Talia indeed now dudum to brother and coepiscopum our Eucarpum concerning uisitatipne Catinensis of the church scripta direximus, so that in to them indicium our potuissetis agnoscere. Uerumtamen, because quosdam ibi not sana intentione but prauis studiis dissensio¬ nes suscitare uestra also relatione cognouimus, who scientes to episcopatum nor aetate, nor coniunctione, nor uitae meritis posse perduci, to this tantummodo inquietare the church uolunt, so that to himself, concerning his which from ipsa praesumpta are, immunitatem futurus proCodd,: B fol, 25-25\- (4-6); C, fol. 16-16 : (1-3; 6), C* fol, C, fol. C iol fol, 182: (4-6); Ej fol. (4-6), £* fol. fol, 68, £4 fol. 34 ’ H fol. 66: (4-6); O [Thaner, p. 287]: (1-3; 6); 0, fol. 57 -57 ; p, fol 314 - (l-Q. 6 * P, fol, 30-31\ P, fol, 21 '- ; S, fol, 37-: (1-3; 6), S, fol. 47\ lagius Ci, gelasius O Oje, om. B. B C E H clerico S, catinensij nn C 0 0„ P S, cathinensis C,. BD,EH 2 (t)aha rt parv. for init, litt.) P, to] and C fratrum P. coepiscopo P, eocapum C uisitationis P,. cathinensis C, 4 his iudido P, P, S uerumptamen P, 5 cosdam C, sana] insana Pj intentione] ratione 0, dissensio-] from dis¬ sentioC,. dissentioP, diseensioP, 6 -nes] e* -nem 0, who] that C, 7 ned] lest S, 9 praesumpta] C Oi,: praemissa P. promissa S inmunitate C. C, C. (>) in unitatem P 3 ♦i-/# Tit. clero Catinensi: Catinae sive Catanae, hodiernae Catania, in Sici¬ lia. Cf. F. Eanzoni, 0. c., p. 624-629; R. van DorBN, Catane, DGHE., t. XI, c. 1492-1495; M. SCADUTO, Catania, mEnc. CathoL, t. III, c. 1080-1085. 1. now dudum to... Eucarpum: Cf. ep. 18 which, uti scripsi ibidem or uno mense before has letters scribi debuit. Cf. p. 53. BPISTUBA 23,1-5 mittat bishop,.and fiat rapinae securitas episcopatus ambitio. this also you duximus commonendos, so that decretum iii Helpidium 3 diaconum factum and subscriptum ab to all quos uestra relatio designauit, to we when praedicti uisitatoris epistula and when eodem diacono maturetis to God propitiante perducere. [and after pauca]. when this son our, uir magnificus Leo praetor, uenisset, retulit to us concerning singulis which illic mota are, and quomodo uota prope totius ciuitatis in Elpidio diacono concordarent. from which, because we 5 concerning memorati uiri testimonio dubitare not possumus entirely, 3. Helpidium diaconum: to illum, now Catinensem the bishop, was missa ep. 72, p. 183. Cf. furthermore epp. 33,1 and 42,1, quibus discimus, eum, tertium after diem quo Romam pervenit, consecratum to have been, and illi commen¬ dasse Pdagium institutionem abbatis in monasterio Catinensi S. loannis (p. 89 and 116-117). 4. uir magnificus Leo praetor: Cf. epp. 33,4; 72,1, and 78 (p. 193) which to eum missa was. Quoad munia praetoris Sidhae cf. E. Caspar, 0. c., p. 409-410; E. Stbin, Histoive..., p. 424; 801. when may be munus Mterius dignitatis ei titulus respectable congruebat, but mediante s. vi titulus iste fere was substitutus epitheto magnifici, sioMt nostra epistula comprobatur. Adiectivum name magnifici, from quo apparuit to kingdom usque lustiniani, not was officiaHs titulus, but tantum honoris comitatisve vocabulum, that communiter modo viris primi of the order tribuebatur. but substituens respectable voci, proprius titulus magistratuum alterius dignitatis effectus is after medium s. vi. Cf. P. Koch, 0. c., p. 23; 33; cf. insuper M. Bridgbt, 0. c., p. 50; 152; 149-150. then temporis respectable epithetum fere evanuit and, mutatione entirely peracta, magnifici titulus now amplius not datur — unless raro prorsus modo — inlustvi ulli, thus so that, exeunte s. vi, now nulli inlustvovum nor honorariorum or vacantium tribuitur. Quoad spectabiles, passim (cf. p. 893 ). uenisset: from ep. 25 (where bishop Syracusanus now consecratus apparet, whose of the bishop consecratio, sicut ostenditur ep. 33, 4-5, a relatione praetoris Eeonis dependit: from which among utrumque epp. 23 and 25 saltem 25 flu¬ xisse dies necesse may have been) recte coniecit auctor praesentem epistulam not to be posteriorem initio m. februarii a. 559, for ep. 25 conscribi debuit not after finem dusdem m. februarii. Quam probe diem quo this ep. 23 data was coniedsset auctor, mirum in modum ostendit adnotatio eiusdem did, quam inveni in codd. Coli. Caesaraugustanae, in eundem sensum quo auctor wrote E. Stbin, Chronologie..,, l. c., p. 132; Idem, Histoire..., p. 679 (n. 3, p. 678). PEIyAGII I PAPAE idcirco, sicut dictum is, Helpidium diaconum to we facite for20, perare, nor expectetis ulterius so that ainmonitio to eum nostra debeat destinari. whom however this through uestram love praesenti 6 iussione specialiter ammonemus, lest to whom himself aliquid or dare or daturum to be promittat; but nor concerning ecclesiasticis praeteritis cau¬ sis aliquam securitatem cuiquam to do audeat siue promittere, or quasi factus bishop ea which direpta are not repetat, but at eos a quibus direpta are permanere libere patiatur; sciens that, if tale aliquid or did or fecerit, nor a to us entirely permittitur ipsa ualere promissio, and ctun iudicii our that concerning ipso habuimus damno, pastoralis consecrationis ordinem promereri not poterit. Data IIII Nonas Februarias. B, elpidium E 20. infra 22): amonitio H, admo¬ nitio Di E nostra to eum B 22 ammonemus] B E 0 0 S : amonemus Cj C 4, admonemus D E P if aliquid or dare] B E i aliquid dare Ci H Oi® PS, dare aliquid C, dare P* 28. Cj C C 4 promitat B praeteritis] CgPg to us] to you C» C 4 omiuo B permititur P, permittetur PS 27-28 om¬ nino ualere permitt. ipsa C 3, omn. ual. permitt. that Cg, ual. omn. permitt. that C 4, omn. permitt. ual. ipsa O P S 28 concerning] seq. himself expunct. in £4 habuimus] habebimus 8 C 4 29 damno] E S: dampno cet.y add. to P 3 pastorale Ci, pastoralem C, pastoris 0 « ordinem] ordinari O4. promereri] promoneri Pj P3, om. O4 poterit] patimur Pg 80 data... febr.] C: om. cet. EPISTUEAE »23,5-6; 24,1 to loannem patricium queribundus scribit Pelagius quam male himself gesserint schismatici praesules in regionibus Venetiae and Istriae. Falsa is entirely their incusatio, himself adversus synodos egisse; ipse vero eorun¬ dem caput arguere can concerning perversa his ordinatione, against canones and legitimos mores peracta. lest therefore velit loannes communion habere when iis who ab una the church, of Christ sponsa, excesserunt.

Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.

Related Letters