From: Paulinus and Therasia, Nola
To: Aper and Amanda, married couple
Date: ~425 AD
Context: Paulinus responds to a richly spiritual letter from Aper and Amanda, lamenting his inability to match their eloquence while meditating on the diverse gifts of the Spirit.
To our holy, venerable, and most dear brother and sister, Aper and Amanda — Paulinus and Therasia, sinners.
Who will give me a fountain of words to match your letter, woven as it is with the varied flowers of spiritual grace? Your words flow not with the eloquence of the schools but with divine speech, rich and abundant, as though from a land of promise — flowing with the milk of devotion and the honey of wisdom. I recognize your voices in these words, and yet I recognize something greater than you in them: the voice of the Spirit, teaching through your mouths.
You write that the burdens of property and children hinder your spiritual progress. But I say to you: these are not hindrances — they are the very field in which your faith is meant to bear fruit. The farmer does not curse his field for being full of work; he works it, and it feeds him. Your children are your vineyard. Your estate is your stewardship. And the love between you is the first and best evidence that the Spirit dwells in your house.
[The letter continues with an extended meditation on the diversity of spiritual gifts (1 Corinthians 12), arguing that married life, when lived in faith, is no less a spiritual vocation than monastic celibacy. Paulinus interprets the parable of the talents to show that God measures not the size of the gift but the faithfulness with which it is used. He encourages Aper and Amanda to see their daily acts of charity, hospitality, and child-rearing as sacrifices pleasing to God, and closes with reflections on the mutual support that husband and wife can offer each other on the road to salvation — each strengthening the other where the other is weak, like two columns supporting a single arch.]
XXXXIIII. SANCTIS ET MERITO VENERANDIS AC DILECTISSIMIS FRATRIBVS APRO ET AMANDAE PAVLINVS ET THERASIA PECCATORES.
Quis daret mihi fontem litterarum tuarum, ut respondere
possem litteris tuis uario gratiarum spiritalium flore consertis
4] Ps. 43,22.
4 hominum om. M 5 oculis hominum FPU erat oculis M cordis
erat 0 non om. 0 8 uere] uiri 0 10 et morum-l. 12 conformationis
bis exh. U sua consilia Ov, consilia sua cet . 11 irrationalibus U
rationabili F\'jPU, rationali FiLDiv, rationabilis 0 15 petiisse FPU
16 fructum ferre M cognosoat debere U 17 inmortalitate P, immortale
FU reparat FPU 20 tempore] oro te ualere add. FP\'U. —
finit ad desiderium 0.
FLMOPU . — item ad quem supra XXXI. L, ad eundem . XXXVim •
Af, incipit . Ill. 0, epistola sancti paulini episcopi ao (sic) aprum et
XXYIIII. Paalini Nol. epistalae.
24
nec iam scolastico magis quam diuino sermone facundis et
afluentibus quasi de terra repromissionis diuinae lacte pietatis
et melle sapientiae, cuius et mel et oleum suxisti de firma
petra id est Christo domino, qui est fundamentum aeternae
domus, super quod uiuis operibus struere aedificium salutis
exorsus non ligna nec fenum et stipulam, sed aurum argentum
et lapides pretiosos superaedificare moliris, quia praeteriti
cordis duritiam ariditatem atque leuitatem cum ueteri
homine deponens effectus es lignum humidum, quod uicinis
aquarum decursibus uirens fructum suum dabit in tempore
suo neque umquam priuabitur honore foliorum. sensus tuus
aurum est igne examinatum et sermo tuus argentum est
purgatum septuplum, qui gratia spiritali renidens eloquia
domini casta de corde puro et lingua indice cordis expromit.
bonum tu firmumque thesaurum in uase fictili non fragili
fide seruas, quia commissae tibi gratiae uas mens tua
est, quae intra corpoream fragilitatem confirmata spiritu principali
solidam diuino muneri custodiam praebet. pauper ego
et dolens quomodo parebo sapientiae, quae me ad mensam
potentis hac conditione praecepit mittere manum, ut me sciam
similis apparatus fieri debitorem? ecce enim tu mihi mensa
potentis factus es; adposuisti mihi diuites escas, quae me
esurientem facile in omnia uerborum tuorum quasi in uaria
electarum gustu et aspectu dapum scitamenta rapuerunt, ut
7] (Deut. 32,18; I Cor. 10,4. 3, 12). 9] (Ps. 1, 3). 12] Ps. 11,7.
17] (Ps. 50,14). 18] Ps. 68, 30. \'
amandam coniugem eius. ubi in laudem eius et uxoris: quod matrimonio
et seculi rebus pro xpo renumptiantes diuino seruitio se manciparunt
pulcre et apte multa proloquitur U 22 et om. F uenerabilibus F
23 amando Fl, amande P peccatores om. LMPUv 24 tuarum om. U
ut] et F 25 spiritalium om. F confertis FMU
2 afluentibus 0, affluentibus cet . latte U 3 oleum et mel FPU
succisti F, subsisti U 4 de christo U 6 exosus F 7 et om. M
molis U 10 decursis U 11 filiorum U 12 exinanitum P1 13 quis
ex
PU renitens F 14 de] et FPU cordis om. U promit F 15 thesarum
F 16 seruans FOPU commisset ibi 0 17 sprincipali U
20 condicione L
gulae potius meae quam inopiae memor auderem sumere quibus
paria praeparare non possum. quid igitur agam, a quo
mihi tribui uel commodari petam uel supellectilem, qua possim
digno ambitu triclinium diuitis aemulari, uel inpendia,
quibus possim diuitem pauper repascere? quis mihi in huius
debiti obligatione subueniet nisi tu, domine Iesu, qui te omni
pauperi tuo semper obligas commodanti et pro his retributorem
fore spondes, qui nunc non habeant retribuendi facultatem.
adesto nunc mihi et pro inopia mea Apro tuo de tuis
meum debitum solue diuitiis; riuos eius inebria et multiplica
in illo generationes tuas, ut existat in domo tua
sicut oliua fructifera, florescat ut palma et multiplicetur
ut cedrus Libani.
Sed reuertar ad litteras tuas, in quibus laetor sicut
qui inuenit spolia multa, et licet de meis uerbis nihil simile
possim referre, tamen ut famelici faciunt, cum epulis
opimi conuiuii digestis iterum de sua inopia esurire coeperint,
famem suam praeteritae saturitatis recordatione solantur et
animam inanem praesenti cogitatione absentis conuiuii pascunt:
ita ego hanc epistulam in tui sermonis retractatione contexam
et uoluptatem meam referam, nihil tibi largiens, nec uotum
erga te meum potius quam de te experimentum loquar. expresserunt
enim mihi faciem cordis tui litterae tuae, illae litterae
spei bonae, litterae fidei non fictae, litterae purae caritatis.
quid amoris sanctissimi spirant, quam suauis in his et
quantus Christi odor fragrat, quanta opulentia sinceri cordis
6] (Prou. 19, 17). 8] (Luc. 14, 14). 10] Ps. 64, 11. 11] Ps.
51,10. 14] Ps. 118, 162. 23 sqq.] (August. ep. 27, c. 3 et 2).
2 praeparari U possum FIO, possim cet . 3 subellectilem L1, suppellectilem
MP possem 0 6 te om. FPU 7 pauperi M v, paupere
cet . 8 spondis 0 habeant Ov, habent cet . 9 apro w ac pro corr .
at
m. rec. F 12 in palma 0 15 inueniet U possim simile FPU
qai
16 cum M 17 coeperunt FPU 19 presentis FPU absentis om.
FPU conuii L pascant 0 20 tuis 0 retractationem FLPU
contexam Ov, contextam cet . 21 uoluptatem Ov, uoluntatem cet . nec]
sed M 22 expręserunt 0 26 odor x M flagrat LMO
24*
exaestuat, quomodo nobis anhelant sitim tuam et desiderium
defectumque animae tuae in atria domini, quas agunt gratias
deo, quas inpetrant a deo, quae legenti mihi florescentium in
te gratiarum dei iamque operantium uirtutum praebent spectacula!
Ibi paruuli siue etiam adultuli Babylonis filii eliduntur
ad petram, uitia scilicet confusionis superbiaeque saecularis,
quae procliuius fides congressa superabit, si in primordiis ad
Christum inlidere anticipata crescentium infirmitate praecauerit.
ibi et cedri Libani ad terram depositae et in arcae fabricam
conpagine caritatis erectae mundi huius fluctus inputribili
robore secant. ibidem excitatus Christus, ut directionis tuae
cursum ad stabilitatem suam ducat, uentos et maria tibi placans
uidetur, cui iam in corporis tui naue uectatio et in tuo
corde ceruical est, quia inuenit illic passer domum sibi,
et habens in te, ubi reclinet caput suum. illic et coniunx,
non dux ad mollitudinem uel auaritiam uiro suo, sed ad continentiam
et fortitudinem redux in ossa uiri sui, magna illa
diuini cum ecclesia coniugii aemulatione mirabilis est, quam
tuam unitatem reductam ac redditam spiritalibus tibi tanto
firmioribus quanto castioribus nexibus caritas Christi copulat,
in cuius corpus transistis a uestro.
Benedicti uos domino, qui fecit utrumque unum,
condens in semet ipsum duo, faciens mirabilia solus,
qui conuertit non solum animas sed et affectus, temporalia
6] (Ps. 136, 9). 10] (Ps. 28, 5). 13] (Matth. 8, 26; Luc. 8, 24).
15] Ps. 83, 4. 16] (Matth. 8, 20). 17] (Gen. 2, 23). 18] (Eph. 5, 32).
23] Eph. 2,14.15. 24] Ps. 71,18. 25] (Ps. 22, 3).
1 quantam opulentiam s. c. ezaestuant Augustinus ep . 27, c. 3 quodmodo
FPU anhelat 0, hanelant U, hanellant P 2 quas-deo om. M
4 iamquae 0 6 adulti LM filiae FPU liduntur FPU 9 firmitate
M precauerit] studuerit M 10 arce F, arcis U 11 in mundi
FPU 12 robure 0 13 currum U 15 sibi] suam FPU 16 habens]
habet LMv in te om. LM coniui M 17 non dui om. FPU, dux
om. LMOv: non dux add. ex Augwtini epist. c . 2 Sacch . auaritiamJ
lasciuiam M 18 reduxit FPU ora Ul 20 redactam v et ad Augustini
epist. c . 2 Lebrun et spiritalibus Lebrun 22 nostro U 23 a domino
F 24 facies F
in aeterna. manetis ecce idem coniuges ut fuistis, sed non ita
coniuges ut fuistis; estis ipsi nec ipsi; et sicut Christum, ita
et uosmet ipsos iam secundum carnem non nostis. haec
mutatio dexterae excelsi, quae in se manens omnia innouat
et conuertit mare in aridam, ad continentiae siccitatem
stringens fluenta uitiorum. benedicta haec inter mulieres
et hac quoque deuotione fidelis et acceptissima domino,
qua se necessitatibus saeculi pro te uelut quaedam procellis
in immobili scopulo stabilita turris opposuit. uere in ipsa
petra illa, super quam aedificata domus non cadet, solido
strenuae mentis fundata uestigio facta est tibi turris protectionis
a facie inimici, undas et turbines saeculi frangens
piae seruitutis obiectu, ut tu seclusus a pelago tutam in
ecclesiae portu mentis inconcussae ratem in meditatione continua
studiorum operumque caelestium quasi quodam remigio
salutis exerceas. corporalis enim, inquit, exercitatio ad
modicum; nam pietas ad omnia utilis est, quae te subdidit
Christo praeferentem uel iacere in domo domini quam
in peccatorum tabernaculis eminere, et conseruam tuam
in labores corporeos ex affectu spiritali pro tua anima pignorauit,
ut pretium libertatis tuae faceret seruitutem suam, non
illa in saecularibus negotiis mundo sed Christo seruiens, propter
quem mundum patitur, ne tu patiaris. uere iuxta diuinum opus
et uerbum facta in adiutorium tibi et ad te habens
2] (II Cor. 5,16). 3] Ps. 76,11. 5] Ps. 65,6. 9] (Matth. 7,24).
11] Ps. 60, 4. 16] I Tim. 4, 8. 18] Ps. 83,11. 21] (II Tim. 2,4).
23] (Gen. 2,18).
1 aeterna mutans. Ecce v iidem F 2 coniugis 0 ut 0, quod U,
qui cet . et] sed FPU 4 dextrae F innouat omnia M 9 in Ov,
om. cet . turres 0 uere illa in ipsa M 11 facta-inimici om. M
14 ecclesiam 0 inconcussam P1 in Ov, om. cet . 15 remigio quodam
U 17 modicum] utilis est add. U quae te] qua et F, Quam et
U, que et P 19 tabernaculis peccatorum F 20 labores corporeos Ov,
labore corporeo cet . ez Rosw., et Ov, sed cet . 21 libertatem suam
precium faceret libertatis tuae M libertatem L 22 in Ov, om. cet .
mundo negotiis U 28 opus om. U
conuersionem suam de nutu tuo pendet et in tuo statu sistit, in uestigiis
tuis ambulat, in anima tua animatur, pro uita tua deficit,
ut in tua uita reficiatur. curat illa saeculi curas, ne tu cures;
curat ut (caeli) cures. possidere uidetur, ne tu possidearis a
mundo et ut possidearis a Christo. non illam a proposito tuo
discors abiungit uoluntas, sed quod magis mirum est, concors
fides opere diuidit uoluntate coniunctam. nam sine animi captiuitate
rem captiuitatis in libertate spiritus administrans firmauit
manus suas in opera uirtutis; brachia sua extendit ad
utilia accincta fortiter lumbos suos et escas pigritiae
non edens facta est tibi tamquam nauis, quae mercatur
a longinquo, necessaria diuisione reddens per se Caesari quae
sunt Caesaris, ut quae dei sunt per te ministret deo. nam
cum tributum, sicut scriptum est, dederit cui debet tributum,
tunc et manus suas adaperiens pauperi et fructum operae
suae porrigens inopi spiritale uectigal pensitat et reditum
possessionis in tuae militiae stipendium suggerit, salutaris
damni auarior quam letalis lucri. quae talis est, fidit in ea
cor mariti eius. operatur enim, ut scriptum est, uiro
suo bona tota uita sua et non mala, et ideo non sollicitus
agis quae in domo tua terrena aguntur; quod in domo
caelesti agitur strenue liber exequeris. nec confunderis,
cum loqueris inimicis tuis in porta, quia sapientiae
mulier, qualis tibi donata est, pretiosior lapidibus pretiosis
circumspectum te facit in foribus ecclesiae. et duplicia
2] (Gen. 3,16). 8] Prou. 31, 19. 9] Prou. 31, 14.17. 12]
(Matth. 22, 21; Marc. 12,17; Luc. 20, 25). 13] (Rom. 13,7). 15] Prou.
31, 20. 18] Prou. 31,12. 13. 22] Ps. 126, 5. 25] Prou. 31, 22.
1 tuo nutu FM1 pendet sistit U tuo statu tuo M sistet 0
2 uita tua OMf), tua uita FPU, uita L 4 curat ut (ne U, ne tu F)
FLOPU, om. Mv caeli add., om. 01 cures om. Mv 5 ut] tu U
possidearis a christo (sidearis a mundo et ut pos add. in mg. m. 1) L
7 uidit diuidit U coniuntam U, coniectam 0 9 opere v 12 nec cessana
L cesaris F 13 ut] et FPU 15 tunc (t in ras.) L fructu
Of), de fructu coni. Sacch . opere suo 0 16 inopia 0 redditum
LM, debitum FPU 17 in salutaris dampnia arior 0 19 maritis 01
eius] sui FPU 21 sed quod M 25 circumspetuum 0 faciat L
dupplicia MO
pallia, inquit, fecit uiro suo. nonne tibi uidetur et haec duplicia
tibi pallia ac purpurea uel byssina sibi uestimenta contexere,
cum et illius fides gratiam tuam duplicet, quia mulier
bona corona est uiro suo, et uicissim illi honor tuus purpura
est, quia temperante domini gratia simpliciter fidei unitate
uestiti superinduitis uos inuicem spiritalium operatione
uirtutum? tu illi in Christo caput, et illa fundamentum tibi,
cuius opere pes tuus stat in uia domini et quam capitis tui
participem faciet commembrata in domini corpore fidei conpago,
quia et in sollicitudinis diuersitate, saluo tamen consonae
mentis adsensu, ad propositi tui iuncta sententiam, dum
tu creditam tibi dispensationem fidelis et sollers talentorum
herilium multiplicator exerces, nec illa quod de terrenis elaborat
fructibus thesaurizat in terra, sed tuis potius operibus
quam damnosis auaritiae quaestibus feneratur. et ideo dabitur
illi fructus a manibus suis, et laudabitur in portis
filiae Sion maritus eius in domino, qui uobis ab operis
eiusdem labore diuerso sed pari studio consitam segetem in communem
praeparat messem, ut in illa die pariter in exultatione
ueniatis adferentes manipulos uestros, ministra illa seminis et
tu ministerii seminator. non enim defraudabitur consortio mercedis
tuae per meritum conpensationis istius, qua non uoluntati
suae obtemperans sed saluti tuae, huius ipsius operis
documento probat iudicium fidei suae satis indicans, quanto
et ipsa potiorem saeculi contemptum quam usum iudicet, quae
3] Prou. 12, 4. 7] (I Cor. 11, 3). 11] (I Cor. 9, 17). 12]
(Matth. 25, 15). 13] (Matth. 6,19). 15] Prou. 31,31. 19] (Ps. 125,6).
1 inquit pallia M fecit om. U 2 bissina FLMPU sibi] tibi Ov
3 dupplicet 0, duplicat Rosw . 5 domini gratia Ov, domino gratiam cet .
6 uestitis L1 superinduetis 0 8 stat MI0V, stet cet . quam om. F
9 faciet Of], faciat cet . 10 in om. FPU 11 assensu in ras. M ad
OJ, ac v iuncta om. M sententia Ov 12 tu] te F creditum 0
sollers MO, solers cet . 18 laborat 0 14 operibus in opibus corr. L
15 feneratur Ov, fęnerat FM, fenerat LPU 16 animabus suis 0
17 ab] ad FPU 18 consitum 0 21 consortiorum L 1 22 istius
qua] tuae quia M 23 ipsius om. FPU 24 docimento 0, documenta
FPU 25 comptentum U iudicet] uidelicet U
spiritalia tibi maluit, non hoc saeculum Christo sed te sibi
praeferens.
Adiciat dominus super uos et filios uestros.
misericordia enim domini promerita parentibus suscitabit,
ut scriptum est, filios eorum, et locupletabuntur in
bonis domini. spero autem, quod sicut uxor tua in lateribus
domus tuae sicut uitis abundans est fructibus tibi
pietatis exuberans, ut cadant a latere tuo mille et decem
milia a dextris tuis, ita et filii tui mensam domini tecum
sicut nouellae oliuarum circumsistere merebuntur, quos nunc
arbitror diuinae sapientiae, bonae conuersationis uestrae escis
ut pullos aquilarum cibari, ut depopulatas praeda parentum
carnes id est carnales inimicitias, quae aduersantur spiritui,
iam nunc edere discant et spiritali uoracitate consumere et in
superna uirtutum confirmatis alarum remigiis euolare. educentur
sicut filii prophetarum, qui tumultuosam ciuitatis habitationem
ad conponendam pace silentii animam declinantes iuxta
Iordanis alueum sibi habitacula secreta metati sunt. consecrentur
sicut filii Aaron, non tamen illi qui ignem alienum
domino accendentes exusti sunt igne diuino, quo ipsi carebant,
sed ut Eleazar et Ithamar merito perpetui successores
dignitatis paternae, quia non degeneres sanctitatis heredes.
Ignem autem mihi alienum uidetur accendere, quisquis
corporeae uel saecularis alicuius cupiditatis ignem in sacrario
sui cordis accendens audeat adpropinquare altaribus domini,
quae non recipiunt nisi illius ignis accensionem, de quo ait:
ignem ueni mittere in terram, et quid uolo, si iam
accensus est? hoc igne nos, domine Iesu, semper accende,
3] Ps. 113,14. 4] Eccli. 3,11. 6] Ps. 127, 3. 8] Ps. 90,7.
18] (IllI Reg. 6, 2). (Leu. 10,1). 27] Luc. 12,49.
2 proferens U 3 et super filios U 4 suscitauit FOPU 8 ut—
tuis om. M 9 et] ut F tecum om. FPU 10 nouella LMOP1
11 estis F 13 inimititias 0 17 pace M*, pacem cet . animam]
aniati (ati in ras., ni in m corr.) L, amari cod. Vien . 19 ut illi M
20 adusti F 21 et itamar Ov, et ythamar M, et thamar FP, om. U
23 alienum mihi U 24 corpore F 26 accensione 0
ut inluminemur in sensibus, deflagremus in uitiis; hic enim
solus qui a te est ignis igni resistet aeterno. habentes autem
cor ardens in uia domini non alienum sed suum ignem domino
accendimus et inter ignes saeculi hoc igne muniti sicut
illi in camino pueri intersibilante impetu flammis rorabimur
et hymnum domino inter incendia refrigerantia dei filio concinente
cantabimus. ipse enim dixit in duorum quoque uel
trium concordia se semper interfuturum. unde confidimus, quia
et in medio domus tuae diuersatur, ubi et in uobis et in filiis
unus numerosarum agitur coetus animarum. in quo nos quoque
solo absentes corpore spiritali praesentia conseratis precamur,
ut animae nostrae hortulum sitientem non solum uerbo
sed et precatu rigetis, quem neque nostris manibus ut infirmi
neque conductis ut inopes excolere possumus et qua uia tuam
uiam quaeramus non inuenimus, quia non fodere ualemus et
mendicare erubescimus. unde inpensius adiutorio orationum
uestrarum indigemus, quia quis aut inutiles conducet operarios
aut tribuet non petentibus? nonnumquam tamen qui agros
inopes et incultos habent desperatis ab ope uel manu sua
fructibus spes omnes suas ad auxilia diuina conuertunt, et
saepe euentu iuxta fidem praestito conpensante diligentiam
religione quos sollers cultura deseruit pia nota iuuerunt.
Orate ergo, ut dominus omnipotens, qui posuit flumina
in desertum, conuertat aridam nostram in exitus
2] (Luc. 24,32). 6] (Dan. 3,24). 7] (Matth. 18,20). 15] (Luc.
16, 3). 23] Ps. 106,33. 35.
1 in om. Osv et Sacch . deflagremur FU1 in om. Sacch . 2 igni]
igne FPU resistit LM 5 inter sibilantes Lv impetus L flammas v
rorabuntur M 6 himmum F, ymnum M intercendia 0 7 quoque
om. FPU 9 alt . et om. U nobis FOPU 11 conserti LM 12 ut
animae] unime U ortulum FLMPU 14 inopere 0 possimus FPU
u
uia Lv, uita cet . tui uia M qua uiaticum uia quaeramus coni. Baech .
15 quia OPv, qui cet . fodere non v 17 quia-I. 22 iuuerunt om. M
quis v, aliquis FLOP, om. U inutilis LOv aut inutiles conducet
aliquis U 18 tribuat FP 19 disperatis 0 ope] omni FPU
O
21 saepe] spe F 22 solers FPU cura F 23 orate g in ras. M
aquarum, percutiat et interrumpat duritiam cordis nostri, ut hanc
quoque petram conuertat in stagnum aquae. atque utinam illo
rore respergat, quo illud mysticum in area uellus infecit. ros
enim, qui ab illo est, sanitas est nobis. orate, inquam, ut
hortulum nostrum introire dignatus exurgere aquilonem iubeat
et austrum uenire, quibus auras uitales adflantibus germina
nostra uiuescant. sed et si uineam suam ingressus arborem
nostram sine fructu inuenerit, parcat excidere et misericordia
differente credat agricolae interuenienti, qui extorquendum diligentia
sua fructum de sterili ficulnea pollicetur. potens est
enim ipse dominus, qui interpellat pro peccatis nostris
et qui uocat ea quae non sunt tamquam quae sint,
facere et de nobis egenis et aridis arborem fructuosam et
animam inanem adipe uerbi sui tamquam cophino stercoris
opimare, quia scriptum est: de ipsius gratia pinguescent
fines deserti. cophinus autem hic stercoris, qui de sterili
fertilem arborem facit, specialiter mihi uidetur humilitas spiritalis,
qua contribulantes cor nostrum paenitudine praeteritae
uanitatis euacuamus inania et sucum uirtutis accipimus, qua
qui operibus iustitiae steriles eramus reddimur fructuosi. bonum
ergo nobis intrare in recessus nostros et humiliare in ieiunio,
quo ieiunatur ab operibus tenebrarum, animam nostram, ut ab
huius humilitatis stercore, quae saeculo uilis, deo cara est,
erigatur per eum, qui suscitat de terra inopem et de
stercore erigit pauperem. gratia dei uobiscum.
1] (Exod. 17, 6). 2] (ludic. 6, 37). 5] (Cant. 4, 16). 9] (Luc.
18, 8). 11] Rom. 4, 17. 12] Rom. 4,17. 15] Ps. 64, 13. 24] Ps. 112, 7.
1 ut] et FPU 2 illo Ov, illo nos cet . 3 aspergat U misticum
illud F in om. FLM area 0, aeree U, areae FM, araeae L, area P
5 ortulum FMPU 7 et om. FOU 8 nostrum FU fructum 0
9 differente Fv, diferente 0, deferente cet . 10 stereli 0 ficulnee 0
12 tanquam ea quae U sunt LIMU 14 uerbi sui tanquam ex uerbis
nt
uitam quam P m. 2 cofino 0 15 scriptum (nt m. 2) M pinguescunt
FPU 16 cofinus 0 hic om. M stereli 0 17 arbore LM 18 plenitudine
U 19 qua] et LM 20 qui LM, om. cet . reddimur] erimus M
21 est ergo LM uestros FPU humiliari Ml in ieiunio] inienio 0
22 ieiunetur FLPU 24 erigatur 0 v, erigamur cet . terra ex Dextera
P m. 2 . — finit ad aprum • ill. 0 .
◆
From:Paulinus and Therasia, Nola
To:Aper and Amanda, married couple
Date:~425 AD
Context:Paulinus responds to a richly spiritual letter from Aper and Amanda, lamenting his inability to match their eloquence while meditating on the diverse gifts of the Spirit.
To our holy, venerable, and most dear brother and sister, Aper and Amanda — Paulinus and Therasia, sinners.
Who will give me a fountain of words to match your letter, woven as it is with the varied flowers of spiritual grace? Your words flow not with the eloquence of the schools but with divine speech, rich and abundant, as though from a land of promise — flowing with the milk of devotion and the honey of wisdom. I recognize your voices in these words, and yet I recognize something greater than you in them: the voice of the Spirit, teaching through your mouths.
You write that the burdens of property and children hinder your spiritual progress. But I say to you: these are not hindrances — they are the very field in which your faith is meant to bear fruit. The farmer does not curse his field for being full of work; he works it, and it feeds him. Your children are your vineyard. Your estate is your stewardship. And the love between you is the first and best evidence that the Spirit dwells in your house.
[The letter continues with an extended meditation on the diversity of spiritual gifts (1 Corinthians 12), arguing that married life, when lived in faith, is no less a spiritual vocation than monastic celibacy. Paulinus interprets the parable of the talents to show that God measures not the size of the gift but the faithfulness with which it is used. He encourages Aper and Amanda to see their daily acts of charity, hospitality, and child-rearing as sacrifices pleasing to God, and closes with reflections on the mutual support that husband and wife can offer each other on the road to salvation — each strengthening the other where the other is weak, like two columns supporting a single arch.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.