From: Paulinus, bishop of Nola
To: Sulpicius Severus, monk and writer
Date: ~415 AD
Context: Paulinus sends Severus a fragment of the True Cross for his new basilica at Primuliacum, accompanied by a lengthy account of the discovery of the Cross by Helena, mother of Constantine.
To my holy and kindred brother Severus,
Brother Victor, among the other stories of your works and plans, told us that you want sacred relics of the saints for the basilica you have just built at Primuliacum — larger than the first one — to bless and adorn your church, as befits your faith and your grace. The Lord is my witness: if we had even a pinch of sacred dust beyond what we need for the dedication of our own basilica, which will soon be completed in the Lord's name, we would have sent it to you. But since we lacked any surplus of our own, and since Victor mentioned that he had high hopes of receiving relics of many Eastern martyrs through the holy woman Silvia, who had promised them to him, we found something else to send — something worthy of your basilica's consecration and a fitting addition to the blessing of the saints' relics: a portion of a fragment of the wood of the divine Cross.
This precious gift was brought to us from Jerusalem by the blessed Melania [Melania the Elder, one of the great Christian aristocratic women of the late fourth century], given to her by the holy bishop John of Jerusalem. She sent it specifically to our venerable sister Bassula, a servant we share. But what is given to either of you belongs to both, since in both of you one principle of faith holds, and faith transcends sex — for you are both running toward the perfect man in Christ [Ephesians 4:13].
Receive, then, from your kindred friends who wish you partnership in every good thing — receive this great gift in a small form. In what is almost an invisible sliver of a tiny strip of wood, take hold of the protection of the present life and the pledge of eternal salvation. Do not let your faith shrink to what your bodily eyes can see — so small a thing. Instead, with your inner vision, perceive the full power of the Cross in this smallest of fragments. When you think that you are looking at the very wood on which our salvation hung — on which the Lord of glory was nailed while the world trembled — let your hearts exult with trembling [Psalm 2:11]. Remember that the rocks themselves split at the sight of this Cross. Let us, at the very least, match the stones in our response.
[Paulinus then recounts the story of Helena's discovery of the True Cross in Jerusalem during the reign of her son Constantine. He describes how three crosses were found buried on Golgotha, and how the true Cross was identified by its power to raise a dead man to life. He traces the history of the Cross from Christ's crucifixion to its burial by hostile authorities, its rediscovery by Helena, and the construction of the Church of the Holy Sepulchre around the sacred site. Throughout, he weaves the narrative with typological readings — the wood of the Cross connected to the tree of knowledge in Eden, to the wood cast into the bitter waters at Marah, and to the rod of Moses that struck the rock. The letter closes with a prayer that the fragment of the Cross will be a source of blessing and protection for Severus's community at Primuliacum.]
XXXI. SANCTO FRATRI ET VNANIMO SEVERO PAVLINVS.
Frater Victor inter alias operum tuorum et uotorum
narrationes retulit nobis desiderare te ad basilicam, quam
modo apud Primuliacum nostram maiorem priore condideris,
de sacris sanctorum reliquiis benedictionem, qua adornetur
domestica tua ecclesia, ut fide et gratia tua dignum est. testis
est autem dominus quod, si uel scripulum sacri cineris habuissemus
supra quam nobis ad basilicam, quae proxime in nomine
domini consummabitur, dedicandam necessarium erit, misissemus
unanimitati tuae; sed quia nos non habuimus huius
1 solacia P magistros Fl 2 in quo F 4 propones F si]
m
sit F 5 artis] artificis coni. Lebrun dissimilis 0 pinget M (M m. 2)
tamen] autem coni. Lebrun 6 et Ov, om. cet . 7 tam in M 8 erimus
8. I. 0 erimus] ualeto add. pIU, ualeto, ualeto, ualeto add. F . — explicit
epistola septima F, explicit L, finit VITI. 0 .
FLMOPU . — incipit decima eiusdem ad seuerum de cruce: ad seuerum
de cruce F, item epistola eiusdem ad eundem VIllI. L, ad sulpicium
seuerum • XVII. M, incipit ad eundem XI. de cruce 0, ad seuerum
de cruce P, epistola sancti paulini episcopi ad seuerum monachum
de quadam ligni xfi yñu particula pro munere debotionis ad eum transmissa.
ubi etiam quomodo ipsa crux deo inuenta extiterit stilo breuiore
retexit historiam U sancto et unanimo fratri seuero paulinus inscr. FU,
karissimo (rmo M) fratri seuero paulinus LM, or unafo ffi seuB pauli\'
P m. 2, om. 0 11 frater — p . 269, 6 inuaditur exh. a (= Dungalus)
12 nobis] mihi FPU 13 primuliacum Ov, primoliacum J, primiliacum
cet . riffh 0, nostra e 15 testes O1 16 est M s. l. m. 2 ^ autem
est ("-*" in ras.) L deus FPU 18 erat Pv missisemus 0 19 unianimitati
L huius om. LM muneris copiam huius U
muneris copiam et ille se spem eiusdem gratiae copiosam habere
dixit a sancta Siluia, quae illi de multorum ex Oriente martyrum
reliquiis spopondisset, inuenimus quod digne et ad basilicae
sanctificationem uobis et ad sanctorum cinerum cumulandam
benedictionem mitteremus, partem particulae de ligno
diuinae crucis. quod nobis bonum benedicta Melanius ab Hierusalem
munere sancti inde episcopi Iohannis adtulit, hoc
specialiter sorori nostrae uenerabili Bassulae misit conserua
communis; sed quod alteri uestrum datur utriusque uestrum
est, quia in utroque uestrum una ratio manet et sexum euacuat
fides, qua in uirum perfectum ambo concurritis. accipite
ergo ab unanimis fratribus in omni bono uestrum sibi consortium
cupientibus, accipite magnum in modico munus et in
segmento pene atomo hastulae breuis sumite munimentum
praesentis et pignus aeternae salutis. non angustetur fides
uestra carnalibus oculis parua cernentibus, sed interna acie
totam in hoc minimo uim crucis uideat. dum uidere uos cogitatis
lignum illud, quo salus nostra, quo dominus maiestatis
adfixus tremente mundo pependerit, exultetis cum tremore.
recordemur et petras fissas ad huius adspectum crucis, et
saltem saxorum aemulatione praecordia nostra findamus timore
diuino. reputemus et uelum templi eodem crucis mysterio
scissum et intellegamus illius ueli scissuram eo fuisse praetentam,
ut audientes uocem domini et mysterium pietatis inmensae
non obduremus corda nostra, sed a carnalibus diuidamur
et scindamus infidelitatis uelamen, ut reuelata cordis facie
salutarium dei munerum sacramenta uideamus.
10] (Gal. 3, 28). 11] (Eph. 4, 13). 22] Matth. 27,51; Marc. 15,38.
25] (Ps. 94, 8). 26] (II Cor. 3,18).
2 dixit Ov, dicebat cet . scilicet siluia L 6 melanias FU, melania
OMv (M 8. l. m. 2 i melanins) 7 inde ex id est P m. 2 adtulit-
l . 13 cupientibus om. a 8 basulg M 11 quia F1 accipite ergo a
14 atbomo FOP\'U, athomi M astulae dMIU 16 intermacie U
17 totum 0 uos om. F 20 fixas FPU 21 saltim JL fundamus
L1, findimus 01 23 petentam 0 24 dei FPU
Non autem uobis et hoc scribimus, ut imitemini conpositionem
istam, qua tubello aureolo rem tantae benedictionis
inclusimus. magis enim nos tali paratu fidem uestram imitati
sumus, ut uestram uobis formulam mitteremus in specie auri,
quia scimus uos ut aurum ignitum intra uos habere regnum
dei hoc est fidem crucis, qua regnum caelorum inuaditur. si
enim, inquit, conpatiamur, et conregnabimus. et ideo
non ad fidei firmamentum, quia uisionem fide praeuenistis, sed
propter meritum fidei, quam auditu receptam factu probatis,
misimus uobis donum in domino ligni salutaris, ut et corpore
possideretis quam tenetis spiritu et propositi uirtute portatis.
Sed quia id ipsum fides uidetur postulare, non alienum
puto, quia cognitu dignum est, enarrare specialem post tempora
passionis historiam reseratae et inuentae crucis. quae si
ignoretur, facile est perspici, qua difficultate adprobetur dominicae
crucis esse lignum hoc, quod certum est, si in manus
Iudaeorum uenisset omnia contra fidem Christi praecauentium,
conterendum et exurendum fuisse. neque enim in cruce omittenda
neglegentes fuissent, qui signauerunt sepulchrum, aut
ferre potuissent, ut in cruce superstite passio illius coleretur,
cuius resurrectionem uacuato discussis signaculis suis monumento
probatam coli ferre non possunt. quid ergo nunc quaeritur
ubi fuerit abdita, quia nisi latuisset, illis praesertim persecutionum
temporibus Iudaicam consecutis inuidiam et pene
supergressis saeuitiam, manifestum est abolendam fuisse? facile
enim adsequi coniectura possumus, qua ui excidissent crucem,
5] (Apoc. 3, 18). (Luc. 17, 21; Luc. 16, 16). 6] Rom. 8,17.
9] (Rom. 10, 17). 11] (Gal. 6, 14). 19] (Matth. 27, 66 et 28, 13).
a
6 qui L 7 post . et om. U 9 facto LM, factis Bigneus 10 ut]
ut crucem v 14 reseratae scripsi, reuersatae 0 v, reuelatae cet., reuersatae
coni. Sacch . 15 qua Ov, quia cet . difficultate Ov, difficulter cet .
17 precanentium 0 18 exuendum U obmittenda U, omittenda cet.,
abolenda v 19 signauere FU aut LMO, om. P1, et Fp\'JU, nec v
auferre FPU 20 ut] ne FP* (Pa in ras.) U 21 indiscussis coni.
Bigneus 22 queritur FLMOP 23 obdita LMO quia LOv, quae F,
que PU, quis (I que s. I. m. 2) M 24 temporibus persecutionum M
25 seuitia L, seuicia M abolenda fuisset FPU -facili LM
si extare uidissent qui et crucis locum persecuti sunt. nam
Hadrianus imperator existimans se fidem Christianam loci iniuria
perempturum in loco passionis simulacrum Iouis consecrauit,
et Bethlehem Adonidis fano profanata est, ut quasi
radix et fundamentum ecclesiae tolleretur, si in his locis idola
colerentur, in quibus Christus natus est ut pateretur, passus
est ut resurgeret, surrexit ut regnaret iudex uel rex iudicaret.
me miserum! etiam ista pro nobis dominus omnipotens perpeti
non recusauit, ut ubi pro salute generis humani crucifixus
pependerat, ibi hominum sacrilegio sperneretur; et super
crucem, ad quam orbe concusso et sole refugo et dissilientibus
mortuorum excitatione monumentis rerum natura nutauerat,
stabat simulacrum daemonis et ara simulacri pecudum
busta fumabat et dei nomen deferebatur statuis mortuorum,
cum ipse uiuorum deus, qui et resurrectio mortuorum est,
non solum mortui sed et crucifixi hominis blasphemaretur obprobrio.
in Bethlehem quoque, ubi agnouerat bos possessorem
suum et asinus praesepe domini sui, ibi principes
hominum infitiati saluatorem deum infames hominum
amores mortesque coluerunt. prodita nouo sidere regis aeterni
ubi cunabula supplices cum suis opibus adorauerant Chaldaei,
ibi barbaras libidines sacrauerunt Romani. ubi natum saluatorem
cum exercitu angelorum concinentes caelesti gaudio
salutauerant inlustrata nocte pastores, ibi Veneris amasium
mixtae semiuiris planxere meretrices. pro dolor! quae pietas
15] (Matth. 22, 32; Ioh. 11, 25). 17] Es. 1, 3. 23] (Luc. 2, 13).
2 adrianus FLMU 4 bethlem 0, bethleem FM, bethelem PU
adonis Ov phano FM prophanata FLMPU ut] et F 5 fundamtu
M 6 natus est christus M 7 iudex uel rex] iudicatus ut r
8 perpeti om. FPU 11 urbe 0 et sole] sole LM 12 mutauerat LU
14 busto L 15 quia FLXPU 17 bethlem 0, bethleem F, bethelem
h
PU, betlehem L, betleem (h m. 2) M 18 ibi] ubi 0 20 ubi pronatamite
dita M aeterni L 21 cunabula ubi FptU supplices ubi cunabula Pl
cunabula cum suis opibus supplices adorauere M adorauerunt 0
23 gaudo F1 24 exultauerunt L, exultauerant M admasium 0
25 prho PU, proh FM
hominum hanc inpietatem conpensare poterit? ubi sacra nati
saluatoris infantia uagierat, illic Veneris lamenta fingentium
lasciuis luctibus infamis ritus ululabat, et ubi uirgo pepererat,
adulteri colebantur.
Mansit hoc saeculi prioris nefas in tempora nostris proxima
Constantini, qui princeps esse principibus Christianis non
magis sua quam matris Helenae fide meruit, quae diuino, ut
exitus docuit, inspirata consilio, cum Hierosolymam agnosceret,
nomine conregn(ans Augustae eum rog)abat, ut sibi facultatem
daret cuncta illic loca dominicis inpressa uestigiis et diuinorum
erga nos operum signata monumentis purgare destructis
templis et idolis ab omni prophanae inpietatis contagio et religioni
suae reddere, ut ecclesia tandem in terra originis suae
celebraretur. itaque prompto filii imperatoris adsensu mater
Augusta patefactis ad opera sancta thesauris toto abusa fisco
est, quantoque sumptu atque cultu regina poterat et religio
suadebat, aedificatis basilicis contexit omnes et excoluit locos,
in quibus salutaria nobis mysteria pietatis suae incarnationis et
passionis et resurrectionis atque ascensionis sacramentis dominus
redemptor inpleuerat. mirum uero inter haec, quod
in basilica ascensionis locus ille tantum, de quo in nube
susceptus ascendit, captiuam in sua carne ducens captiuitatem
nostram, ita sacratus diuinis uestigiis dicitur, ut
numquam tegi marmore aut pauiri receperit semper excussis
solo respuente quae manus adornandi studio temptauit
22] Act. 1, 9; Eph. 4, 8; Ps. 6, 19.
3 pepat M 5 nephas FPU 6 constantini L1 7 promeruit M
8 ierosolima M, hierosolimam FOPU, hierusolimam L 9 conregnans
Augustae eum rogabat scripsi, conregnabat FOPUv, eum rogauit LM,
quae Augusta cum filio conregnabat eum rogauit Lebrun secundum Sulpicium
Seuerum II c. 33, filium rogabat cum quo Augustae nomine conregnabat
coni. Duc., filium rogabat coni. Cauchius 11 monimentis L j M
13 redderet 0 tantem L1 14 itaque - l . 17 locos exh. A prumpto 0
18 et om. M 19 et om. M assensionis PU et infra, escenssionis L
24 pauiri 0 v, paueri FPU, pauimentari LM receperit] potuerit LM
25 studium (um in ras.) L
adponere. itaque in toto basilicae spatio solus in sui cespitis
specie uirens permanet et inpressam diuinorum pedum uenerationem
calcati deo pulueris perspicua simul et adtigua uenerantibus
harena conseruat, ut uere dici possit: ado r au i ill U S
ubi steterunt pedes eius.
Sed in historia crucis accipite magnum et uere diuinum
miraculum. regina illa uenerabilis ut uenit Hierosolymam diligenter
et pie locis illic et circa omnibus diuinorum curiosa
insignium et oculis haurire gestiens fidem, quam piis auribus
litterisque perceperat, crucem domini studiosissime inquirere
adorsa est. sed quae uia uel ratio inueniendi subesset, cum
index idoneus nemo inueniri potuisset, ubi memoriam et curam
religiosae conscientiae uel obseruantiae et antiquitas aeui et
superstitionis inpiae diuturnitas aboleuisset? uerum ipso omnium
et terris et animis opertorum conscio et teste domino fidelis
mulier sanctum spiritum per affectum pium meruit, quo adspirante,
cum rem ab humana conscientia diuinitus remotam
frustra diligens requisisset, de loco tantum passionis certior
fieri studuit. itaque non solum de Christianis doctrina et
sanctitate plenos uiros, sed et de Iudaeis peritissimos ut propriae,
qua miseri et gloriantur, inpietatis indices exquisiuit et
accitos in Hierosolymam congregauit. tum omnium una de
loco testificatione confirmata est. iussit ilico urgente sine
dubio conceptae reuelationis instinctu in ipsum locum operam
fossionis accingi parataque mox ciuium pariter et militari
manu breui laborem istius molitionis hausit, et contra spem
4] Ps. 131, 7.
1 in sui] a sua F, in sua U cespis U, om. F 3 perspicua deo F
5 ubi] in loco ubi LM 6 sed in — l . 11 adorsa est eaa. A
7 uenenit L hierosolimam 4FOPU, ierosolima M, hierusolimam L et
infra 8 locis illic et] lociscilicet 0, locis illis et v, loci illius et A
omnium a 9 aurire 0 11 uel] uel que FPU inueniendi om. F
12 iudex FU reperiri FPU possit 0, potuisset LM 14 aboleuissent
F uero 01 15 deo FPU 16 spirante F 20 peritissimos]
perimos F ut] et FptU 21 et OPlV, om. cet . inpietates 0 iudices
LMU (sed indices s. I. m. rec. M) 23 testificatio Lt, testificationis
Bom . est om. v urguente 01 24 operum L1 26 ausit 0
omnium sed secundum ipsius tantum reginae fidem alta egestione
reseratis terrae sinibus abditae crucis arcana patuerunt.
sed cum tres pariter cruces, ut quondam fixae domino et latronibus
steterant, repertae fuissent, gratulatio repertarum coepit
anxia dubitatione confundi iusto piorum metu, ne forsitan aut
pro cruce domini patibulum latronis eligerent aut salutare
lignum pro stipite latronis abiciendo uiolarent. respexit pias
fideliter aestuantium curas dominus et ipsi potissimum, quae
tam piae sollicitudinis princeps erat, huius consilii lumen infudit,
ut aliquem recens mortuum inquiri et inferri iuberet.
nec mora; uerbum factum, cadauer inlatum est; deponitur,
iacenti una de crucibus admouetur et altera; sed reorum ligna
mors spreuit. postremo dominicam crucem prodit resurrectio
et ad salutaris ligni tactum morte profuga funus excussum et
corpus erectum est tremefactisque uiuentibus stetit mortuus
et funebribus, ut Lazarus quondam, uinculis expeditus, ilico
inter expectatores suos rediuiuus incessit.
Ergo crux domini tot operta aetatibus et Iudaeis in tempore
passionis abscondita neque gentibus in aedificatione fani
terram sine dubio ad ipsam fabricam egerentibus reuelata,
nonne diuina manu latuit, ut nunc inueniretur, cum religiose
quaereretur? ita, ut crucem Christi decuit, experimento resurrectionis
inuenta et probata crux Christi est dignoque mox
ambitu consecratur condita in passionis loco basilica, quae
auratis corusca laquearibus et aureis diues altaribus arcano
repositam sacrario crucem seruat, quam episcopus urbis eius
16] (Ioh. 11, 44).
3 sed cum - p . 274, 17 corruptionem exh. a ut ex et F m. 2
quodam F lationibus U 5 forsitam FL1 9 infundit JFOPU
i tn
10 quaeri J afferri (l in m. 2) M 11 uerbo facto M allatum F
12 et altera om. a reorum Rosw., eorum dFOPUv, earum LM
16 quondam Lazarus FPU eipediditus A 17 exspectatores Ov, spectatores
cet., exportatores Sacch . 20 reuelatam U, reuelata est JOv
ehristi
21 diuina s, orn. Lebrun iuueneretur F1 23 crux F 25 corrusca
PU, coruscat F, chorusca LM 26 positam v seruat] add. LM: quod
crucis dñicę lignum innumeris pio munere distributum diuina uirtutę
nullum sentiat (sentit M) detrimtu
nVUlI. Pftulini Nol. epiltoJae.
18
quotannis, cum pascha domini agitur, adorandam populo princeps
ipse uenerantium promit. neque praeter hanc diem, qua
crucis ipsius mysterium celebratur, ipsa, quae sacramentorum
causa est, quasi quoddam sacrae sollemnitatis insigne profertur,
nisi interdum religiosissimi postulent, qui hac tantum
causa illo peregrinati aduenerint, ut sibi eius reuelatio quasi
in pretium longinquae peregrinationis deferatur. quod solum
episcopi beneficio obtineri ferunt, cuius et tantum munere de
eadem cruce haec minuta sacri ligni ad magnam fidei et
benedictionis gratiam haberi datur. quae quidem crux in materia
insensata uim uiuam tenens ita ex illo tempore innumeris
pene cotidie hominum uotis lignum suum commodat, ut
detrimenta non sentiat et quasi intacta permaneat cotidie diuidua
sumentibus et semper tota uenerantibus. sed istam inputribilem
uirtutem et indetribilem soliditatem de illius profecto
carnis sanguine bibit, quae passa mortem non uidit
corruptionem. speramus autem et uobis non solum benedictionis
monimento sed et incorruptionis seminario futuram, ut
eius inspectio fidem uestram etiam de recordatione beati illius
latronis accendat, qui bene uerso latrocinio longas in magnis
laboribus sanctorum uias de momenti fide et momento confessionis
anticipans non inmerito ante ipsos apostolos et martyres
praeparatum ipsis ab initio, ut ait, regnum primus
inuasit et pius caeli praedo diripuit, quia Christum crucifixum
similitudine suae poenae uidens in eo statu, de quo etiam
discipulorum fides turbata nutauerat, dominum tamen
16] (Ps. 15,10; Act. 2,27). 19] (Luc. 23,48). 23] Matth. 25,84.
3 eius FPU ipsa quae Rosw., ipsaque Q) 4 sollempnitatis OP
5 interdum om. M hac om. 40, ea v tatum J1 6 peregrinanti U,
peregrinationis a aduenerant U1 7 lognique U solo J 8 et
om. M 9 minuta (f minutia s. l. m. 2) M 10 maceria insinsata 0
11 itaque F 14 totam J 18 monimento Ov, munimento cet . et
om. FLIPU futuram 0, futurum LMv, fructum FPU 20 quod
FPU longuas L 24 cęli (i cęlum m. 2) M dirripuit PU 25 similitudine
suae poenae om. M similitudini L penae F, pene PU,
pone L 26 turbata om. M mutauerat Ll maiestatis om. F
maiestatis, ut erat, confessus est et petens in regno dei memoriam
sui fieri in gloriam resurrectionis ante ipsam resurrectionem
credidit, quam apostoli, posteaquam facta est, non tantum
uidendo sed experiendo crediderunt, nec ipsi tamen de resurrectione
carnis potius quam de resurrectionis qualitate dubitantes,
quia uidelicet qui in orbem terrarum mittendi forent
ad omnium gentium informationem non auribus tantum sed
et oculis praedicandam fidem capere debebant, ut quod firmius
didicissent constantius edocerent.
◆
From:Paulinus, bishop of Nola
To:Sulpicius Severus, monk and writer
Date:~415 AD
Context:Paulinus sends Severus a fragment of the True Cross for his new basilica at Primuliacum, accompanied by a lengthy account of the discovery of the Cross by Helena, mother of Constantine.
To my holy and kindred brother Severus,
Brother Victor, among the other stories of your works and plans, told us that you want sacred relics of the saints for the basilica you have just built at Primuliacum — larger than the first one — to bless and adorn your church, as befits your faith and your grace. The Lord is my witness: if we had even a pinch of sacred dust beyond what we need for the dedication of our own basilica, which will soon be completed in the Lord's name, we would have sent it to you. But since we lacked any surplus of our own, and since Victor mentioned that he had high hopes of receiving relics of many Eastern martyrs through the holy woman Silvia, who had promised them to him, we found something else to send — something worthy of your basilica's consecration and a fitting addition to the blessing of the saints' relics: a portion of a fragment of the wood of the divine Cross.
This precious gift was brought to us from Jerusalem by the blessed Melania [Melania the Elder, one of the great Christian aristocratic women of the late fourth century], given to her by the holy bishop John of Jerusalem. She sent it specifically to our venerable sister Bassula, a servant we share. But what is given to either of you belongs to both, since in both of you one principle of faith holds, and faith transcends sex — for you are both running toward the perfect man in Christ [Ephesians 4:13].
Receive, then, from your kindred friends who wish you partnership in every good thing — receive this great gift in a small form. In what is almost an invisible sliver of a tiny strip of wood, take hold of the protection of the present life and the pledge of eternal salvation. Do not let your faith shrink to what your bodily eyes can see — so small a thing. Instead, with your inner vision, perceive the full power of the Cross in this smallest of fragments. When you think that you are looking at the very wood on which our salvation hung — on which the Lord of glory was nailed while the world trembled — let your hearts exult with trembling [Psalm 2:11]. Remember that the rocks themselves split at the sight of this Cross. Let us, at the very least, match the stones in our response.
[Paulinus then recounts the story of Helena's discovery of the True Cross in Jerusalem during the reign of her son Constantine. He describes how three crosses were found buried on Golgotha, and how the true Cross was identified by its power to raise a dead man to life. He traces the history of the Cross from Christ's crucifixion to its burial by hostile authorities, its rediscovery by Helena, and the construction of the Church of the Holy Sepulchre around the sacred site. Throughout, he weaves the narrative with typological readings — the wood of the Cross connected to the tree of knowledge in Eden, to the wood cast into the bitter waters at Marah, and to the rod of Moses that struck the rock. The letter closes with a prayer that the fragment of the Cross will be a source of blessing and protection for Severus's community at Primuliacum.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.