From: Paulinus, bishop of Nola
To: An unnamed soldier (possibly Crispinianus)
Date: ~411 AD
Context: Paulinus writes to a man still serving in the military, whom he knows through the monk Victor, encouraging him toward a more spiritual life while acknowledging the constraints of his situation.
Though I am unknown to you by face, I have already come to know you in my heart. My dear son in the Lord, Victor, described your devout life to me and made me love you as a companion in Christ even before we met — even though you are still held in secular military service. He told me how, even in the army, he was your companion and follower in your way of life. This gave me all the more confidence to write to you through him, for I hope that a man already walking the right road needs only encouragement to walk faster.
[The letter develops into an extended exhortation on the possibility of serving God even within the constraints of worldly obligations. Paulinus draws on the examples of Cornelius the centurion (Acts 10), the soldiers who came to John the Baptist (Luke 3:14), and the centurion whose faith Christ praised (Matthew 8:10). He argues that while the monastic life offers a more direct path, the military man who keeps faith, practices mercy, and refuses to participate in injustice is also fighting the Lord's battles. The letter contains a vivid passage contrasting the armor of the earthly soldier with the spiritual armor described by Paul in Ephesians 6, and closes with a prayer that the recipient may soon be free to choose the better part — but that in the meantime, he should serve Christ within whatever station God has placed him.]
XXV.
Etsi ignotus tibi sim facie, iam tamen te corde cognoui,
quia filius meus in domino carissimus Victor referens mihi
religiosam uitam tuam fecit, ut te quamuis absentem cognoscerem
et sicut consortem in Christo diligere futurum inciperem.
retulit enim mihi, quomodo et in militia saeculari, in
qua adhuc tu teneris, socius et secutor contubernii tui fuerit.
unde magis praesumpsi scribere tibi per ipsum. spero etenim
2] (Ezech. 9, 4). 3] (Geu. 6, 15). 7] Ps. 16, 7. 8] Ps. 45, 10
et 23, 8. 11] Ioh. 16, 33.
1 tum 0, nunc ex tnc P m. 2, tunc cd . figuram LM r X 2 graeearn
om. LMr tau rx, tauh M numerus LMrx (sed L in ras.),
numerum fort . 3 debellabit rlx1 misteriis F .4 superabit rlxl
archa Mtrx tunc 0 6 crucifixi] christi F eleuemus 0, leuemus
cet . oculos nostros ad ipsum 01 7 mirificet et 0 8 saluus F fecit
Lrx dominus conterens bella dominus X 12 mundo Xl; uale add. U .
— explicit Lrx, finit liber • II • U.
buw . — Ad militem ut mundi transitoria contemnat et deo militet b,
militem hortatur ut relicta scfi militia plena discriminis aeterno regi iucipiat
militare perenne praemium suscepturus ne eum aut auri cupiditas
nec flos retardet aetatis quae tq fenum sunt occasura u, generalis ad militem
seculi ut deo militet to 14 sim tibi b 15 mihi] m u 17 in
Christo om. u futurum in Christo diligere Col . 19 adhuc om. u
eonsequutor b 20 tibi b, tibi ad te u, tibi a te tc, ad te Col . etenim
te bu, enim et w
te ex eadem uia ad ueram uiam esse uenturum, quandoquidem
istum de tuis sociis ad nos praemisisti, quem pro pignore tuo
ecclesia tenet, ut te post eum capiat. nihil enim est, benedicte
fili, quod possit praeferri aut debeat ei, qui est uerus
dominus et uerus pater et imperator aeternus. aut cui rectius
uitam impendamus quam illi, a quo eam accepimus et cui
eam usque in finem seruare debemus, quia ipsius beneficio
uiuimus? si tamen in hoc saeculo ipsi militauerimus, tunc ad
ipsum transire merebimur. quod si magis dilexerimus hoc
saeculum et maluerimus Caesari militare quam Christo, postea
non ad Christum sed ad gehennam transferemur, ubi principum
huius mundi uertitur causa.
Ideo nec affectum nec patriam nec honores nec diuitias
deo praeferre debemus, quia sic scriptum est: praeterit huius
mundi figura. et qui hunc mundum dilexerint, cum ipso et
peribunt. ideo ipse dominus in euangelio contestatur et dicit:
qui amat patrem aut matrem plus quam me non est
me dignus. et qui non accipit crucem suam et sequitur
me non potest meus esse discipulus. de diuitiis
autem huius saeculi, quas quidam pro summo bono et necessario
amplectuntur et diligunt, ita dicit: non proderunt thesauri
iniquis, iustitia autem eripit a morte. et iterum
per prophetam ait: exterminati sunt omnes qui exaltati
fuerant auro et argento. in euangelio quoque clamat atque
damnat diuites saeculi dicens: uae uobis diuitibus, -qui
14] I Cor. 7,31. 17] Matth. 10,37 et 38; Luc. 14,27. 21] Prou.
10, 2. 23] Sophon. 1, 11. 25] Luc. 6, 24. 25.
1 ueram uiam b, uiam ueram u, uiam nostram 10 Col . uenturum
esse u quandoquidem] quiquidem u 2 quem om. u, quando to
3 tenet om. 10 est enim u 4 aut debeat praeferri Col . 5 pater et
uerus dns b aut cui bu, cui w, cui enim Col . 6 uitam] nostram
add. 10 Col . impendimus 10 Col . illi] ipsi Ltbrun eam] uitam b
recepimus 10 et om. u 7 seruare om. w Col . 8 ipsi] illi Col . militamus
w 9 dileximus b 11 principium to 12 mundi] seculi Col .
causa] eque to 13 honorem w 14 sic scriptum b, sicut scriptum Ute,
scriptum Col . 17 aut] et u quam om. w 21 non] quia non to
24 atque bu, etiam et et to, etiamque Lebrun 25 damnat u, praeclamat
b, praedampnat 10 ue buw semper qui] quia Col .
habetis consolationem uestram; uae uobis qui saturati
estis, quia esurietis! uae uobis qui ridetis nunc,
quia lugebitis et flebitis!
Noli ergo diutius diligere hunc mundum neque militiam
eius, quia secundum scripturae auctoritatem inimicus dei
est quicumque amicus est saeculi. et qui militat gladio
mortis est minister, qui quando suum aut alienum sanguinem
fundit, hinc recipit fructum stipendiorum; aut enim exitu
mortis tenebitur reus aut crimine, quia necesse est, ut miles
in bello, in quo tamen non tam pro se quam pro alio dimicat,
aut suam mortem metus inueniat aut mortis causam
uictor adquirat, quia uictor esse non poterit, si effusor sanguinis
ante non fuerit. ideo dicit dominus: non potestis duobus
dominis seruire, scilicet uni deo et mammonae, Christo
uidelicet et Caesari, cum ipse Caesar Christi seruus nunc studeat
esse, ut aliquarum gentium rex esse mereatur. neque
enim quicumque rex terrenus totius mundi rex est, sed Christus
deus, quia omnia per ipsum facta sunt, et sine
ipso factum est nihil; et ipse rex regum et dominus
dominantium, ipse in terris in mari in abyssis omnia
quae uult facit.
Hunc igitur sequamur, huic militemus, cui cinctus numquam
discingitur miles, qui militantibus sibi gloriam uitae
5] Iac. 4,4. 13] Mattb. 6,24. 18] Ioh. 1,3. 19] Apoc. 17, 14.
20] Ps. 134, 6.
4 nolo b1 diutius] diuicias w hunc] in w nec w 7 minister
est 10 Col . quando bu, autem w Col . aut bu, uel w Col . 8 hinc
scripsi, hunc buw, hic Col . recipiet w Col . enim om. w 10 tamen
om. b 11 mortem suam b 12 uictor-quia om. b 14 scilicet u, sed
b, sed quia w Col . uni deo et] uni deo (domino Sacch.) seruiendum est,
facile puto posse (esse Col.) discerni cui potius seruiri (seruire w) debeat,
deo an w Col . 15 uidelicet et u, u; et b, an w Col . nunc scripsi, non
bu, om. w Col . 17 terrenus rex Col . totius mundi rex est sed christus
deus bu, totius terrae dominus est. Christus autem totius mundi rex (dominus
et rex Col.) est w Col . 19 ipse bw, ipse est u Col . 20 ipse
bu, et w Col . et in mari et (et om. Col.) in uw Col abissis buw
22 igitur om. w huic ex hunc w cinctus] coniunctus Col . 23 distinguitur
uw militat sub eo w
XXVIUl. Paolini Nol. epiatnlae.
16
aeternae, honorem regni caelestis et diuitias hereditatis suae
et diuinae cognitionis consortium perenne largitur. scriptum
est autem: qui pecuniam diligit non iustificabitur; et
qui terrenas possessiones concupiscit, in illis, sicut
scriptum est, implicabitur. unde in Ecclesiastico per Salomonem
loquitur diuina sapientia: quia multi dati sunt in
(casum) auri causa, et facta est in facie illius perditio
ipsorum. lignum, inquit, offensionis est aurum et deicit
eos qui sectantur illud. sed non omnes nisi imprudentes
disperient in illo. quamobrem fuge ab illo, fili, sicut
a facie serpentis, credens Christo, qui in euangelio testatur
omnibus hominibus: quia non in abundantia cuiusquam
uita eius est ex his quae possidet.
Sed te forsitan aetatis fiducia et stipes dignitatum et
diuitiarum augmenta sollicitant, ut dicas: adhuc iuuenis sum
et in tempore, ut permilitem et uxorem ducam et filios habeam
et postea deo seruiam. ad haec tibi respondet non ego sed
dominus, qui loquitur in prophetis et apostolis suis, et propheta
dicit: ne tardaueris conuerti ad dominum nec
differas de die in diem, ne subito ueniat ira illius. in
euangelio autem quo ardore properandum sit ad conuersionem
ostendit, cum dicit: a diebus autem Iohannis usque in
hodiernum uim patitur regnum caelorum, et qui uim
faciunt rapiunt illud. talis uiolentia deo grata est, quae
3] Eccli. 81, 5; Prou. 11, 28. 6] Eccli. 31, 6 et 7. 9] Eccli.
21,2. 12] Luc. 12,15. 19] Eccli. 5,8. 22] Matth. 11,12; Luc. 16,16.
1 suae-scriptum] acquiret w 5 implicabitur b u, inflammabitur ID,
implanabitur Col . unde b u, nam w Col . ecclesiaste w salemonem w
6 dati coni. Lebrun, ditati butt periclitati Col . in casum coni. Lebrun,
in bu, om. w Col . 8 offensionis] eius add. Col . deiecit w 9 omnis
nisi imprudes (sic) Col . 10 disperient scripsi, dispereunt bu, disperiet
w Col . 13 hiis w possident u 14 forte w stirpes to
post . et bu, uel w Col . 15 huc b 16 et in tempore] est nunc tempus
Col . parumper militem Col . 17 hec b, hoc uw 18 apostolis et prophetis
u suis om. u propheta bw, per j>ph £ m u, sapiens Col . tardes
Col . 19 nec] ne w 21 praeparandum w 22 qui b in] ad Col .
23 hodiernum diem w Col . 24 quae] qui w
neminem concutit, nullius damno committitur. in hanc rapinam
manus tuas uerte, quae crimen non habet et confert
salutem. et quid tibi militarium stipendiorum curationes cum
inuidia uiolentiae curare, cum forsitan pro tua honestate etiam
debitorum moderatus exactor sis? cum sine cuiusquam inuidia
et cum dei gratia possis esse uiolentus, ut capias regnum
caelorum, quod uim patitur et gaudet Christus inuadi, quia
pro abundantia caritatis et potentiae suae capax est et largiendi
quod tenet et quod donauit obtinendi. nam quando
sanctis suis in regno suo regnare concesserit, ipse regnabit in
illis quos consortes regni caelestis adsumpserit. scriptum est
enim et regnum dei cum sanctis fore et ipsos sanctos esse
regnum dei, quod propitio deo, cum conuersus fueris, et
legendo cognosces et credendo intelliges.
De aetatis autem flore primaeque inuentutis quis audeat
gloriari? admonet namque diuina scriptura dicens: omnis
caro fenum et omnis claritas eius ut flos feni. aruit
fenum, et flos decidit; sermo autem domini manet in
aeternum. unde et propheta illa potius, in quibus aeterna
corporis rediuiui gloria post resurrectionem possit manere, desiderans
clamat: quam amabilia sunt tabernacula tua,
domine uirtutum! concupiscit et deficit anima mea
in atria domini.
Et de uinculis coniugalibus et ceteris temporalium rerum
tam spinosis quam inanibus curis apostolus, in quo Christus
3] (Luc. 3, 14). 11] (Apoc. 1, 6). 12] (Apoc. 20, 6). 16] Es.
40, 6. 21] Ps. 83, 2. 25] (II Cor. 13, 3).
1 percutit b 3 curationes] studeas add. m. 2 in mg. w, rationes coni .
Ltbrun 4 forsitan etiam v 6 capias] rapias Col . 7 celorum celoram
w uim u, sibi uim to, sibi b quod sibi auferri patitur Col . 8 per
habundantiam w ut u potencie tue w 9 donauit bu, donauerit to
Col . 10 de sanctis u suis] uiris Col . 11 caelestia om. w assumpserat
w 12 sanctos ipsos to 18 cum-intelliges om. w cum] quin b
14 cognoscendo u 15 primaeque iuuentutis b u, prime to, primo Col .
audiat b, audet u 16 namque om. w Col . 17 claritas] gloria w ut flos
feni] quasi flos agri w 18 cecidit w 19 unde bu, ideo w Col . et
om. to aeterni u 20 redimini w 21 clamat] clat u admirabilia w
22 domine deus to con. et deft. a. m. in at. do. u 23 atriis w
16*
loquitur, admonet, ne in longum huius saeculi tempus irrita
uota mittamus, et cognoscere nos iubet, quia tempus breuiatum
est, et dicit: reliquum est, ut qui habent uxores
tamquam non habentes sint, et qui flent tamquam
non flentes sint, et qui gaudent tamquam non
gaudentes sint et qui emunt tamquam non possidentes
sint, et qui utuntur hoc mundo tamquam non
utentes sint. quod cum dicit, ostendit non debere liberos
implicari, quando quidem liberari suadeat impeditos. si ergo
iam forsitan alligatus es uxori, noli quaerere solutionem.
quod si adhuc liber es, noli quaerere implicationem.
non enim apostolus propter coniugii condemnationem
huius foederis religionem magno Christi et ecclesiae sacramento
comparat, sed propter instantem necessitatem
bonum esse asserit hominem sic esse, quemadmodum ipse
erat. uolo, inquit, uos sine sollicitudine esse, hoc est ut
nihil praeter deum et salutem nostram cogitemus. nam uxor
et filii, quamquam et ipsa diuinitus nobis pignora data sint,
tamen grauissimarum onera curarum sunt. unde idem apostolus
dicit: quia tribulationem carnis habebunt huiusmodi,
quia necessitudines nostrae carnales, quanto cariores
nobis sunt, tanto magis nos cruciant et fatigant. nam uxore
accepta primum optantur filii, et si non suscipiuntur, sterilitas
lugetur; si suscipiuntur, orbitas timetur. ac perinde numquam
in carnalibus affectionibus ita requiescit animus, ut cruciatu
careat, dum necessitudines suas aut bonas amat cum amittendi
metu aut malas odit cum amittendi uoto, in utroque
2] I Cor. 7, 29. 10] I Cor. 7,27. 13] (Eph. 5, 32). 16] I Cor. 7,32.
20] I Cor. 7, 28.
2 mittamus] teneamus 10 3 dicat w 5 sint om. Col . 6 sint om.
Col . 7 sint om. Col . 8 sint om. Col . non debere liberos bu, non libere
liberos w, liberos non debere Col . 9 suadet w 10 iam om . w 11 es]
ab uxore add. uw Col . quaere u 12 condemnationem] hoc dicit
quando quidem add. Col . 13 christo b 15 asserens Col . 18 et ipsa]
ipsa to uobis b pignora nobis data sunt u 19 curarum onera Col .
et idem u 20 dicit] ait Col . 21 quia et u 22 sunt nobis u magis
om. w cruciant t crutiant b, discrutiant w Col . atque « 24 timetur]
lugetur u proinde Col . 26 aut] ut w
miseriis sustinendis semper obnoxius. miser est enim qui uxorem
bonam perdit, miserior qui malam possidet. inter haec
duo accidentia satis felicior est qui utrumque non nouit. similiter
et de filiis saepissime miserrimi parentes uel qui bonis
orbantur uel qui tales habent, ut non habentibus inuidere
cogantur.
Audi ergo, mi fili, et inclina aurem tuam mihi et dirumpe
omnia uincula tua, quaecumque te in hoc saeculo implicatum
tenent; commuta in melius militiam saeculi, ut aeterno
regi incipias militare. et nunc, ut audio, qui adiutor et tutator
es ciuium, fias comes Christi. deinde in hac militia soletis in
uotis habere hanc officii promotionem, ut protectores efficiamini.
si autem deo te probaueris, ipsum deum incipies habere
protectorem. uide ad qualem militiam te inuito collegam, ut
quod homini esse optas hoc tibi deus sit. quem si coeperis
sequi, de comitiua incipis militare et finis militiae tuae erit
regnum non terrae et temporis, sed aeternitatis et caeli.
XXV*. DILECTISSIMO FILIO CRISPINIANO PAVLINVS IN CHRISTO DOMINO SALVTEM.
Remeante ad nos de patria commilitone tuo quondam
Victore speraui accepturum me scripta honestatis tuae, quibus
me laetum de actu tuo id est de profectu fidei tuae (faceres);
huius etenim gratia et pridem praesumpseram tibi scribere
per eundem fratrem Victorem, sicut et nunc scribo, audens
rursus ingerere tibi consilium meum urguente praecepto dei,
4 saepissime] enim sunt add. Col . bonis] amabiles habent quibus Col .
5 habentes u 6 cogamur u 7 fili mi Col. mihi om. w dirumpe
bu, disrumpe w Col . 8 implicatum te w 9 seculi bu, om. w Col .
10 nunc] non w adiutor-in hac om. w tutator bu, tutor Col . 11 miliciam
w 12 uobis bio Col . protectores] promptiores w 13 probaoeris]
prebueris w habere incipies w 14 te miliciam w 16 de] et in
eius Col . inceperis Col . et om. Col . 17 pr . et] non w
m. — incipit liber paulini ad crispianum lege feliciter m 23 faceres
add. Caspari 25 audens Casp., audiens m 26 rursum Casp .
quo scriptum est: diliges proximum tuum sicut te ipsum.
quomodo autem probare possum aliter quia diligam te sicut
et me, nisi idem tibi cupiam, quod mihi optimum iudicaui, id
est ut renuntiantes huic saeculo et omnibus pompis et inlecebris
uanitatis eius fugiamus ab ira uentura et confugiamus
ad unicam generis humani salutem, Iesum Christum, dei
filium, dominum et deum nostrum, qui propterea et crucifixus
est et resurrexit a mortuis, ut nos a morte perpetua liberaret
et ad uitam perpetuam perduceret, insuper et heredes et imaginis
suae conformes et gloriae participes faceret. unde oportet,
frater et filius carissime, omnibus intermissis, quae nos in
hunc mundum inplicant et occidunt sequentes desideria carnis
nostrae, uitia uoluptatum nostrarum abicere ex animo et post
tergum relinquere quasi stercora, ut damnum utile facientes
saecularium rerum, in quibus materia peccandi et causa moriendi
subest, lucri faciamus Christum, in quo honor et thesaurus
est, in quo et regnum perenne et lumen est uerum, quod inluminat
oculos animarum, ut intellegamus quia melius est
modicum iustum super diuitias peccatorum multas et nihil
prodest homini, si adquirat totum mundum et animae suae
detrimentum faciat. unde igitur necesse habui benedicto fratri
et conciui bono nostro Victori oboedire, ut iterarem litteras
ad caritatem tuam et auderem in dolore pietatis uel increpans
tibi scribere, quia, cum sollicitus essem quid ageres, propitio
deo dixit mihi etiam nunc te in uoto potius quam in opere
christiani esse, semper cogitantem aeternum, arripientem iter
uitae id est uiam Christi. sed si non uis esse priuatus, cogita
mutandam tibi, non deponendam esse militiam, ut in tanto
melius commutandam, quanto maior est rex deus quam homo.
1] Leu. 19, 18. 19] (Prou. 16, 8). 20] (Matth. 16, 26).
1 diligis m 2 aliter quia m, quod Gasp . 18 uitia scripsi, utuita
m, uitam Casp . post1 ergum m 14 utilem m 19 iustum scripsi,
iusto m, iuste Casp . 22 conciui bono] conci bono m, conciui Casp .
oboediri m 23 audirem m 24 ageris m 26 christianum fort . aeternum
m, aeternae Casp . arripientem m, arripere Gasp . 27 priuatus]
hac uel simile intercidisse susp. Casp . 28 ut in tanto m, et tanto in
Casp . 29 maior est scripsi, maiorem m, maior Casp .
Refunde ergo Caesari quae sunt Caesaris, ut incipias deo
reddere quae dei sunt. dic enim, quaeso te, frater meus, quid
expectas? in quam spem meliorem consilium tuum seruas? in
quos dies bonum tuum prorogas? quam longam tibi promittis
aetatem? quodsi certus esses tantum te adhuc adesse uicturum,
quantum uixisti, attamen de uelocitate temporis colligere
deberes pari celeritate residuum aeui tui tempus esse lapsurum
et post istius uitae breuissimum spatium et laboriosissimum
cursum successura saecula, in quibus aut sine fine
uiuendum aut sine fine moriendum est. necesse est autem
istius saeculi amatores illius saeculi exules fieri, quia, sicut
scriptum est neminem duobus dominis posse seruire neque
ullam communionem esse Christo et mammonae, ita certum
est non posse eum futuri saeculi bona capere, qui istius saeculi
temporalia et caduca dilexerit. quodsi mihi non credideris,
crede euangelio, in quo sub Abraham, patris nostri, persona
dominus ostendit uicissitudines quasdam dari hominibus ita
ordinatas, ut quibus in hoc saeculo tribulatio fuerit ibi refectio
praeparetur, quibus uero istic abundantia infructuosa
fuerit, his in inferno poenarum diues inopia rependatur. denique
dines ille inhumanus, qui pauperi parcus et sibi prodigus
fuerat, dum in hoc saeculo uiueret, postea mortuus et ad infernum
raptus atque illic in gehenna demersus Lazarum mendicum
longo interuallo uidit: nec iam spernit, sed admiratur
ipse egens uitae illum diuitem gaudii, quem in saeculo eiectum
spreuerat et esurientem non cibauerat, ulcerosum non curauerat
et canibus uulnera eius lambentibus homo homini non
fuerat misertus, ut deterior esse canibus ostenderetur diues,
cui humanitatis adfectum rabies auaritiae sustulisset. hunc
ergo pauperem, quem in hoc saeculo miserum et supplicem
diues epulis et ueste regali superbus horruerat, postea apud
1] (Matth. 22, 21). 12] (Matth. 6, 24; II Cor. 6, 14).
5 adesse m, esse Casp . 6 attamen scripsi, et tamen m uocitate m
collere deberis m 8 laboriosismum m 12 neminem dominibus m
15 credideris scripsi, crederis tn, credis Casp . 17 hominibus om. Casp .
19 habundantia m 23 dimersus m
inferos se misero beatum uidens, id est illum in lumine requiescentem,
se in tenebris aestuantem et illum in sinu Abrahae
gaudentem, se in sinu (inferni) rugientem, oblitus superbiae
et uanitatis suae, non miserabilis miser tam frustra quam
sero pauperem recognoscit et gaudia sua luget, ubi iam remedium
paenitendi non potest inuenire; quoniam, inquit,
non est in morte qui memor sit tui, domine, in inferno
autem quis confitebitur tibi? unde et alibi propheta
dicit: quia dominum inuocauerunt, ibi timuerunt
timore, ubi non erat timor.
Istic ergo, dum in corpore commoramur, adesse debemus
saluti nostrae et remedia nobis profutura inquirere et in quantum
abundauimus ad exacerbandum dominum peccando, superabundemus
satisfaciendo ei digne paenitendo. in inferno autem peccatoribus
non iam paenitentiae sed tantum poenae locus est; quam
ob rem, ut supra dixi, in utrasque personas hoc est diuitis et
pauperis uersa rerum uice rogat ardens mortuus illum, quem
uiuens et in deliciis agens mendicantem et in doloribus plagarum
suarum saepe intermorientem despiciens inridensque transierat.
quam iuste nunc apud inferos ignes pascit et uermes qui
apud superos non pauerat indigentem propinquum! itaque in
ipsum mendicitate conuersa nunc male diues in abundantia tormentorum
suorum stipem roris exigui de mendico suo uitae
opibus abundante mendicat, sed iustam uicem recipit, ne refrigeretur
inopis misericordia, quem de copia sua nunquam refrigerauerat.
quid autem illud est, quod toto ardens corpore linguam
tantum suam uel minimo pauperis digito aspergi rogat,
nisi quia in pauperem eo maxime membro peccauerat, quo ante
ianuam suam iacentem abici iusserat aut squalorem
6] Ps. 6, 6. 9] Ps. 53, 6.
3 se Casp., sed m inferni add. Casp . 4 non] nunc fort . 6 penitendi
m inueniri coni. Casp . inqid m 8 confitebitur Casp., confitebor
m 12 inquerere m 13 habundauimus m exaceruandum m
superhabundemus m 14 penitendo m 15 non tam iam m 18 diliciis
m placarum m 19 saepae m dispiciens m 20 iustae m
pascet m 21 aput m 25 copio m refriguerat Casp . 28 pauperem
Casp., paupere m 29 Bqualorum m
tribulationum eius inriserat, quod utrum(que) in eo facinus lingua peccauerat,
non cogitans unum sibi et pauperi deum creatorem sed
eundem indulgentiorem pauperi patrem, qui resistit superbis et
humilibus dat gratiam. non cogitauerat sibi scriptum: qui dat
pauperi domino fenerat, et iterum: qui facit iniuriam
pauperi exacerbat deum, qui fecit illum. ideo datus in
infernum sicut filius gehennae audit Abraham refrigerii patrem:
fili, recordare, quia recepisti bona in uita tua, et
Lazarus similiter mala, nunc autem hic consolatur,
tu uero cruciaris. propterea iterum dicit in euangelio: beati
lugentes, quoniam ipsi consolabuntur, et contra dicit:
uae ridentibus, quia ipsi lugebunt! inde et Dauid ait:
qui seminant in lacrimis in gaudio metent. et Ecclesiastes
pari iure pronuntiat, quia melius est ire in domo
luctus, hoc est ubi in humilitate cordis contribulati peccata
praeterita medicis luctibus diluantur, quam in domo epulationis,
id est ubi per intemperantiam et luxum magis peccata
aeternis ignibus punienda cumulentur.
Ob hoc, benedicte fili, cupio te resipiscere ab amore tenebrarum
et ab erroris humani consortio separari, qui scriptum
nosti: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum.
si enim particeps uelis esse eorum, qui modo seminant in lacrimis,
socius eorundem eris in die remunerationis, quia uenientes
sancti uenient in exultatione portantes manipulos
suos. quae uero quis in hac uita seminauerit, eadem in
illa metet. ideo dicit apostolus: qui seminat in carne de
carne metet corruptionem; qui autem seminat in spiritu
2] (Prou. 22,2). 3] (Prou. 3,34; Iac. 4,6; I Petro 5, 5). 4] Prou.
19,17. 5] Prou. 14, 31. 8] Luc. 16, 25. 10] Matth. 5, 5. 12] Luc.
6,25. 13] Ps. 126, 5. 16] Eccl. 7, 2. 21] Ps. 1, 1. 23] Ps. 126, 6.
26] Gal. 6, 8.
1 utrumque Gasp., utrum m facinos m 3 qui Casp., que m
6 exaceruat m 7 patre m 8 filii m 10 uero m, autem Casp .
18 metet m aecclesiastes m 14 ire melius est Casp . 16 aepulationis m
17 id est Casp., et m 18 coulentur m 21 habiit m 22 uellis m
23 earundem m dip m 26 ido m
de spiritu metet uitam aeternam. mihi enim crede non poteris
gaudere cum Christo, nisi gaudere destiteris cum hoc saeculo.
nisi modo fleueris, non ridebis in aeternum; si te non
humiliaueris a te ipso, non exaltaberis; (si non despexeris) inanem
gloriam mundi, non adipisceris perennem gloriam Christi;
si hic temporaliter diues esse malueris, illic pauperiem perpetuo
sustinebis; si te in uia lata et spatiosa Christus inuenerit, in
ea te, quod absit, iudicare cogetur.
◆
From:Paulinus, bishop of Nola
To:An unnamed soldier (possibly Crispinianus)
Date:~411 AD
Context:Paulinus writes to a man still serving in the military, whom he knows through the monk Victor, encouraging him toward a more spiritual life while acknowledging the constraints of his situation.
Though I am unknown to you by face, I have already come to know you in my heart. My dear son in the Lord, Victor, described your devout life to me and made me love you as a companion in Christ even before we met — even though you are still held in secular military service. He told me how, even in the army, he was your companion and follower in your way of life. This gave me all the more confidence to write to you through him, for I hope that a man already walking the right road needs only encouragement to walk faster.
[The letter develops into an extended exhortation on the possibility of serving God even within the constraints of worldly obligations. Paulinus draws on the examples of Cornelius the centurion (Acts 10), the soldiers who came to John the Baptist (Luke 3:14), and the centurion whose faith Christ praised (Matthew 8:10). He argues that while the monastic life offers a more direct path, the military man who keeps faith, practices mercy, and refuses to participate in injustice is also fighting the Lord's battles. The letter contains a vivid passage contrasting the armor of the earthly soldier with the spiritual armor described by Paul in Ephesians 6, and closes with a prayer that the recipient may soon be free to choose the better part — but that in the meantime, he should serve Christ within whatever station God has placed him.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.