From: Paulinus and Therasia, Nola
To: Sulpicius Severus, monk and writer
Date: ~410 AD
Context: A long and searching letter in which Paulinus gently rebukes Severus for excessive flattery, then develops extended reflections on Christian love, truth-telling, and the danger of false praise.
To our brother Severus — Paulinus and Therasia, sinners.
I still have something to say to you — though you, with the storerooms of your letters thrown wide open, receive everything and, as you yourself admit, are eager to proclaim from the rooftops whatever you hear. But if you broadcast this complaint I am about to lodge against you along with the rest of my chatter, you will be exposing your own recklessness — the very thing that prompted this letter. The end of my last letter reminded me of it: a word about love and perfection that suggested where this one should begin.
Here is my grievance, born of your excessive affection: your great love for me drags you all the way to the sin of lying. For whether I consider what you say about yourself or what you say about me — piling undeserved praise on our burdens while tearing yourself down with false self-criticism — I find exaggeration on both sides. You diminish yourself below what you are and elevate me above what I am. This is not love's work but love's error. For true love "does not rejoice in falsehood but rejoices in the truth" [1 Corinthians 13:6].
[The letter develops into one of Paulinus's most sustained meditations on the nature of Christian friendship, truth, and the proper boundaries of affection. He argues that genuine love requires honesty — that flattery, even when well-intentioned, is a form of deception that ultimately harms both the flatterer and the flattered. He draws on classical philosophy (Cicero's De Amicitia, which he quotes alongside Scripture) to argue that the true friend is one who tells you the truth about yourself, not the one who tells you what you want to hear. The letter also contains extended reflections on humility, on the danger of spiritual pride disguised as self-deprecation, and on the paradox that the truest compliment one can pay a friend is honest correction. Throughout, the tone is warm and affectionate even in its reproof — Paulinus makes clear that he loves Severus precisely enough to risk offending him with the truth. The letter closes with news of their mutual friends, descriptions of his building projects at Nola, and prayers for Severus's continued spiritual growth.]
XXIIII. SEVERO FRATRI PAVLINVS ET THERASIA PECCATORES.
Habeo tibi adhuc aliquid dicere, quamquam tu inopertis
litterarum promptuariis accipias et super tecta, quantum in te
est, ut ipse profiteris, studeas praedicare. sed si hanc, quam
de te nunc apud te deposituri sumus querimoniam, inter cetera
loquacitatis nostrae inepta deprompseris, tuam simul temeritatem
diuulgabis, de qua conquerentes hanc epistolam fecimus,
superioris fine commoniti, de caritatis uidelicet et perfectionis
uerbo, ut istius faceremus exordium. haec enim nobis de nimio
tuae unanimitatis affectu expostulandi causa est, quod te multa
dilectio usque ad mendacii peccatum trahit. siue enim ea reputem
quae de te, siue illa quae de nobis loqueris, onera nostra
iniustis laudibus cumulans, tua falsis uituperationibus minuens,
1] (Ioh. 13, 35). 2] (Act. 4, 82). 3] (Matth. 7,12).
2 animam unam LM in Christo habeamus LM 5 aliquatinus 0
deo debitis FPU 8 perfectos] uale add. FPU . — explicit epistola tertia
F, finit de uictoris artificio 0.
FLMOPUrx . — epxa bi paulini ejri ad sulpicium seuerum II. L,
ad sulpicium seuerum . X. M, incipit (item incipit X) eiusdem ad sulpicium
seuerum rx, incipit (ad eundem add. 0) secunda de perfectione
FO, epistola paulini ad seuerum monacum de perfectione et caritate imitanda
U meropius paulinus et therasia sulpicio (sulpitio M) seuero in
deo christo salutem LM, om. rx 11 adhuc om. LM tu om. FPU,
tu qui X, tu qui t L, tu quae M 12 littarum M promptuaria Lrx,
promptuarii U, promptuarium P1 accipias Ov, accipis cet . et om M
14 de te om. Lrx apud te nunc v 16 deuulgabis Llrx facimus X
18 istiusmodi FP\'U hec enim nobis eiordium. hec enim de F
19 tuo F unanimitatis] caritatis U 21 illa] ea FPU honora add. X
opera
#» . 3, honoras L r, honorans (honora exp. m. rec.) M 22 muniens 0
arguam te in caritatem de caritate peccare. caritas enim,
inquit, benigna est; caritas proximo malum non operatur.
benignam eam nobis exhibes, quod experimur; nam et
in eo gloriamur. sed uide ne contra eius regulam uidearis
operari malum proximis, quibus sarcinam peccatorum pondere
indebitae laudis accumulans, et quasi non idem uolens nobis
quod tibi, siquidem de nobis ita loqui iustum existimes, ut de
te inutile tibi iudicas, iure audies: si recte diligas et non
recte diuidas, peccasti. nisi forte id quoque altiore pietatis
consilio facias, ut dum aliena nobis bona uerbis indulges, stimulum
pudoris suggeras, ut legentes quod esse debemus boni
esse discamus nitamurque nos iuxta sermonem tuum promere,
et forsitan possimus effici quod non sumus, dum erubescimus
non esse quod dicimur. interim tamen dum conscientia non
agnoscit fidem sermonis tui, blandimentum aspernatur uerecundia.
quae te apud te ipsum, ut dixi, conueniat, cur audeas
nobis ut decertato agone uictoribus palmam perfectionis adscribere,
quoniam omnem terrenae possessionis sarcinam exposuisse
uideamur, te contra adhuc infelicem et in luto faecis
infernae adhaerentem ingemiscas, quod uel unum, ut scripsisti,
praediolum non uendidisse uidearis, cum ipsum quoque aeque
ut uenditum a tuo iure praesenti alienaueris, ut maioribus
fidei fructibus bis deuotus existeres deo, diuerso mercimonii
opere sed uno uitae lucro intra eiusdem praecepti terminos
uenditor largitorque fundorum et ideo sine animi captiuitate
possessor, quia quae reseruasti ecclesia te seruiente possideat.
1] I Cor. 13, 4; Rom. 13, 10. 8] Gen. 4, 7.
1 caritate 0 caritas-l.9 peccasti om. r 3 nobis om. FPU, nobis
eam M 4 ea FPU 6 accumulans 0, accumulas cet . 7 siquideminutile
tibi om. LX 8 tibi om. M iudicans FU audias FPU diligis
X et om. FPU 9 quoque] quod U 10 indulgis 0, indulgens U
l comeri
12 j>mere M 13 forsitam Orx possumus FPU non] nostra v,
monstras coni. Sacch. sumus - interim om. FOPUv Rosic. et Sacch .
14 dicimus/1 15 agnosit F semonis F 16 conuenit LMrx 18 quon- .
ąq;
iam OPU, quando F, quod cet . 20 ingemescas rx 21 ipsd ęque M
22 uenditum scripsi, uendito 0, uenditor FPqU, uendita eel . 23 bis]
his FOUv 24 lucro uitae FPU 26 quae FOPU, et quae cet . ecclesiae
0 te om. 0 possidet M .
Itaque de ipsius domini uerbis nostras pariter ac tuas
pende rationes, ne uel tibi ut inpedito diffidas uel nobis ut
iam liberis congratuleris, diuisiones esse gratiarum et mensuras
donationum, quas ut in corporis sui membris unus
atque idem dispensator operatur deus, diuersa in suo corpore
distinguens placitis membra muneribus, sed corpus unum ei
diuersitate membrorum struens, ut hinc quoque gratia sacri
corporis augeatur, si multiplex uirtus in una conpage numeretur,
ut stet regina a dextris eius in fimbriis aureis
circumamicta uarietate. uide nunc quantum in ea tibi
donauerit deus, cui et in illorum sorte tribuit portionem, qui
in lege perfecti uixerunt, ita possidentes, ut non possiderentur
a possessionibus suis neque ullam aut rerum aut necessitudinum
caritatem, ut in Iob et Abraham et Lot ostenditur,
dominicae caritati et disciplinae anteponerent; sed et eorum
sis particeps, quos euangelica plenitudo consummat, qui maioris
opulentiae et inlecebrae praedia uendidisti.
Vnde confido parem tibi in medio diuinarum sortium
requiem, ut dormias, sicut scriptum est, inter medios
cleros id est sortes domini, quae in duobus testamentis accipiuntur,
de quibus hereditas domini et sanctorum plenitudo
perficitur. unde paratus sum dominico aduersum te uerbo in
diuersum uti, ut dicam tibi: in fratris tui oculo festucam
gratiae uides et in tuo eiusdem boni massam non sentis, cum
3] (I Cor. 12, 4). 6] (Rom. 12, 4). 9] Ps. 44, 10 et 15. 14]
(Iob. 1,21; Gen. 12,4). 19] Ps. 67,14. 23] (Matth. 7, 3; Luc. 6,41).
1 itaque-p. 205, 1 timuerunt om. r 2 pondera rationes FP\', ponderationes
pI U 3 congratuleris 0 v, congratuleris. cogita FPU, congratuleris.
primum omnium considerare oportet LMX 4 ut] ut uult LMX
i u*
5 deus x add. m. 2, dominus FPU 6 placidis (l u. m. rec.) M 7 instruens
LMX 8 simul triplex FPU fmeretur X 11 donauerit tibi F
deus 0\\ dominus cet . in om. U 12 perfecte LM dixerunt FPU
non om. U possidentur U 18 suis om. M 14 in om. 0 loth FO
PU, in loth LMX 15 caritatis FO et disciplinae om. U anteponeres
0 sed et] sed FOPU illorum M 16 consumat FPU
quia FU 18 parem] paratam LMx 20 clerios U quae-domini
om. U 22 dominicum-uerbum OP1 uti in diuersum U 23 fistucam Ox1
utrasque, ut dixi, sanctorum occupaueris partes, nec in reseruatis
praediis possessor et perfectus in uenditis. itaque et in
quo possessor uideris, soluta a possessionum uinculis mente
perfectus es, qui conlecti temporis memor illud apostoli conples,
ut habens non habeas, quia. non tibi sed non habentibus
habens. domus tuae hospes es, ut sis hospitium domus; patriae
tuae peregrinus es et ueni istius mundi, ut sis incola paradisi
et patriae ciuis antiquae. non tricliniis tua tecta occupas neque
supellectilis aut pecuniae molibus stipas, sed de peregrinis
et egentibus unius ipse metator anguli conples tuorumque confamulus
uernularum temporale habitaculum tui tecti non ut
paterfamilias usurpas, sed ut mercennarius uel inquilinus manes,
stipendium quasi precariae mansionis domino pensitans de socia
et corporis tui et animi seruitute.
Quod si iuxta operis modum porrigenda est uel contrahenda
merces et conpensatio quaedam facti infectique facienda
est, aequa ratio perfectionis animi tui cum eorum opere ducetur,
qui omnia uendiderunt, qua nec tu tibi aliquid uel in
iure uel, quod est amplius, in animo reliquisti, qui sic uteris
mundo, quasi non utaris. atque haud scio an fortioris fidei
iudicanda sit ista constantia et firmitas tui cordis, qua inter
ignes non ureris, inter laqueos non caperis, picem tangis nec
inquinaris, quam eorum, quos tu fortes putas, ego autem infirmiores
arbitror iudicandos, quia non credentes infirmitati
4] (I Cor. 7, 30). 20] (I Cor. 7, 81). 21] (Prou. 6, 27). 22]
(Eccli. 13,1).
1 reseruandis LMX 3 possessionem 01 4 collecti* (s eras.) L
5 habens FOPU, habes cet . 6 sis] sit fort . hospitium FlLU, hospicium
0, hospitum cet . domus tue FPU, domesticis M 7 tuae. Peregrinus
M 8 tecta tua F 9 supellectibus x, suppellectilibus LlM
mobilibus 0 stipasse P1 de OP\', om. cet . 10 metator anguli ipse U
11 uernulorum 0 12 mercenarius LMU, cernarius 0 manes MO,
inanes L, inanis cet . 13 domino] altissimo add. LMX socia et] societate
LMx 14 anime LX 15 si LMX, om. Fl, ei cet . 16 mercis Lx
&.
17 aequ 0, aeque LM ratio LM, ratione cet. et v perfectio v ducitur
FOPU 18 qua OP1, quia cet . 19 iure] ore LMx 20 mondo F
atque om. LM haut 0, aut Xl an] quam 0 21 qua OP, quia
cd . 23 putas forter U 24 arbitror infirmiores FPU
suae festinauerunt alienare omnia, quibus inhaerere timuerunt.
tu igitur inter mortuos liber, qui in possessione terrena
terra iam non es et terris emines, nec morticinorum contagione
pollueris nec habitas in dormientium proiectorum sepulchris,
quia in caelo sepelisti uitam tuam, quam in Christo
abscondisti. nos autem non patiamur inuidiam perfectionis, sed
potius accipiamus ueniam infirmitatis, qua negare non potes
fortius esse manentibus quam alienatis rebus carere et spernere
quod habeas quam non habere quod spernas.
Sane considera ipsa, de quibus nobis adrogas perfectionem,
uerba domini, et uidebis te principia pro fine posuisse.
si uis, ait, perfectus esse, uade et uende omnia tua et
da pauperibus. si in hoc sententiam terminasset, te falso
arguerem et ultro exposcerem, ut mihi tamquam uicina. de
similitudine eiusdem studii anima congratulareris, quia agonis
inpleti palmam, quasi decimam illam drachmam inquam, in
primo carnis parente perditam, intra domum tamen tandem
accenso uerbi salutaris lumine inuentam in manibus iam teneremus;
sed cum uideas quantae molis uerbum supersit, cum
ipse dominus maiestatis adiciat: et ueni, sequere me, istam
potius difficultatem considera et dilatato corde metire; tunc
intelleges maiores tibi causas pro nobis superesse sollicitudinis
quam esse gratulationis. facile enim nobis bona uel onera
adposita pallium remittentibus exciderunt, et quae nobiscum
non intuleramus in hunc mundum nec poteramus efferre
2] Ps. 87,6. 4] (Ps. 67, 7 et 87, 6). 5] (Col. 3,3). 12] Matth.
19,21. 16] (Luc. 15,8). 20] Matth. 19, 21. 25] (I Tim. 6, 7).
3 terri semines O1, terreni seminis FPU, terrae seminis v morticiniorum
U 5 qui FU 6 abschondisti F 7 qua FOPU, quia cet .
8 alienati r 9 habes LMrx quam] quod 0 10 perfectione L\'Orx,
perfectiones L1 18 terminas FPU te 0, neo te cet . falso 0, falsi
l ft
ca. 15 similitudinem 01 animo (l • m. rec.) M 16 dragmam Q)
inquam scripsi, quam w 17 parentem U1 18 saluatoris L 19 superdilfttftto
sit] suum sit LMrx 21 difflcultatatem L diffuso P 22 intelliges
Uv, intellegis FOP, intelligis cet . nobis om. M 23 honera X, honora
P 25 tuleramus LMrx mondum P
nobiscum, quasi mutuata reddidimus nec ut cutem a carne distraximus,
sed ut uestem a corpore deposuimus.
Nunc opus est, ut quae uere nostra sunt dependamus
deo, hoc est cor et animam et corpora nostra exhibentes
in hostiam uiuam, ut scriptum est, domino nosque ipsos
aedificantes ei in templum sanctum in ipso lapide angulari,
qui nobis sanctificationis nostrae formulam in semet ipso dedit
et ait: sancti estote, quoniam ego sanctus sum. quae
. igitur nobis gratia, si in alieno tantum fideles fuerimus, nisi
de proprio seruiamus, id est de libero uoluntatis arbitrio ex
toto corde nostro et ex totis animae nostrae, ut scriptum est,
uisceribus diligentes deum? in quem nos affectum lacessit
propheta, qui dicit: uoluntarie sacrificabo tibi. hoc enim
acceptum et placitum coram deo, ut bonum nostrum sit
uoluntarium, qua recipiamus quae nostra sunt, paradisi scilicet
domum et uitam aeternam, in quibus creati sumus; quam
si ab huius terrae in quam damnatione deuenimus possessione
purgati receperimus, tunc uere ut ab exilio in patriam
restituti uel a peregrinatione longinqua in genitalem domum
reduces poterimus dicere: portio nostra dominus in terra
uiuentium.
Quamobrem temporalium quae in hoc saeculo habentur
bonorum relictio siue distractio non decursus stadii sed ingressus
nec ut meta sed ianua est. non enim athleta tum
uincit, cum exuitur, qui ideo nudatur, ut incipiat dimicare,
cum legitime certauerit coronandus. et natator amnem
4] Rom. 12, 1. 6] (Eph. 2, 21). 8] Leu. 11, 44. 11] (Deut.
6, 5; Matth. 22, 87). 13] Ps. 53, 8. 14] Philem. 14. 20] Ps. 141, 6.
26] (II Tim. 2, 5).
1 mutata Lrx reddimus FPU carnem a cute LMrx 3 uere
LMr, uera cet . 5 nos ipsos aedificemus M 6 ei om. M, et Lr in
om. F 8 quae igitur-I. 21 uiuentium om. r 10 libro LX uoluntati
F 12 uiribus v dominum LM lacessit] accersit L 15 qua
OPl, quo cet., quatinus v 17 ab om. LMX huius (h ex b) L dapnatione
M possessionem X, professione FPU 18 uero FPU, uero uere
LM ut om. F 22 ob rem ex arborem X 24 ut] ut uis LMrx
tunc FLPUrx 26 interpositus U
interpositum superaturus exuitur, nec tamen hoc tanto apparatu,
quod se dispoliauerit, transnatabit, nisi totius corporis nisu et
omnium scita mobilitate membrorum et propulsu pedum et
remigio brachiorum et lateris inlapsu torrentis inpetum scindat
et laborem natationis exhauriat.
Video tamen nobis et in beato patriarcha Iacob huius
expeditionis ordinem prolusisse, cum illum lego, posteaquam
torrente transmisso praemissis curarum suarum oneribus id
est facultatum corporalium et necessitudinum inpedimentis
solus in tabernaculi loco remanserat, deo conluctatum, cum
extorquenda benedictione praeualuit et illud caelo terrisque
sacratum Israel nomen accepit. in quo tametsi principaliter
sacramenti salutaris praefiguratio esse uideatur, quod uidelicet
in Iudaeorum typo hoc est corporis sui sobole Iacob praeualuerit
domino, sicut ille populus in eius passionem Pilato
extorquendam praeualuit, sicut scriptum est, cum dicerent:
crucifige, crucifige, et inualescebant, inquit, uoces
eorum: attamen in huius nostri nunc ratione sermonis eatenus
usurpanda uidetur historia, quatenus imaginem euangelicae
praeceptionis operata est, ut illo uidelicet exemplo intellegamus
non posse nos esse idoneos ad congrediendum deo,
cui utique congredimur, cum uerbum eius inplere nitimur et
in uirtutes diuinas imitatione ipsius praeualere conamur. itaque
ad corripiendam uitae uiam capiendumque dei uerbum
et praeualendum in regnum caelorum, quod a diebus
6] (Gen. 82,24). 17] Luc. 23,21. 25] Matth. 12,13; Luc. 16, 16.
1 neque LMrx tantum LMrx 2 quo LMrx despoliauerit Lx,
eipoliauerit U transnatauit P, transnauit P nisi se FPU 3 cita M
proculsu 0, propulsum F 4 braciorum 0 5 nationis x1 natationis
laborem U 6 petriarcha r1 7 prelusisse F, preluxisse U, profuisse
LMr 8 torrentem rx praemisissis U honeribus X, muneribus FPU
id est om. X 9 necessitudinum] sollicitudinum M 10 cum] cum in
MX\' 11 terris U 12 sagratum x1, sacramentum 0 14 subole rx
15 passionem 0, passione cet . 16 extorquendam LlO, extorquenda cet .
17 inquid rx1 18 nostri om. LMrx 20 praefectionis (f in c corr.) F
in illo FPU 21 nos om. Lrx esse] adesse LMrx dño LMrx
22 cui utique] cumque 0
Iohannis uim patitur ut a diripientibus, idonei esse non
possumus, nisi omnia, quae uel amore uel cura, si in itinere
istius saeculi nobis adhaereant, inpediunt et retardant, ante
obitus nostri uesperam praemittamus et inde per totam huius
saeculi noctem adprehendere et tenere Christum sollicita spiritalium
operum ac studiorum contentione luctemur nec diuellamur
a caritate Christi sicut Iacob ab eius amplexu, nisi extorqueamus
benedictionem. atque utinam ad salutaris insigne
luctaminis neruum femoris nostri maiestatis suae timore percutiat,
quo obstupescente infirmabitur uirtus carnis et spiritalis
gratia conualescet. in Iacob tamen ad Iudaicae sterilitatis
et deprauationis typum percussi femoris neruus emarcuit, eam
filiorum illius partem indicans, quae degenerans a fide patrum
destitit deo esse fecunda, unde habes, quia fecunda in filiis
infirmata est et a praeceptis auctoris sui deuia in erroris
sui semitis claudicauit.
Sed nihilo minus et nobis cauendum est, ne steriles appareamus
in conspectu domini neue debili pede in eius itinere
claudicemus et ut potius corporeis fructibus infecundi illum
de diuinae manus ictu femoris paterni stuporem ad continentiae
rigorem trahamus, ut enerues cupiditatibus, quibus uirtus
fidei subneruatur, confirmemus animam castitate, quam apostolus
docet, quam etiam carnales athletae diligenter tuentur.
quo nobis inpensiore studio seruanda est pro illa inmarcescibili
corona luctantibus, cum etiam pro temporali et fragili corona
7] (Gen. 32, 26). 14] I Reg. 2, 5. 17] (III Reg. 16, 21). 22]
(I Cor. 9, 25).
1 ui petitur 0 ut scripsi, om. FU, txp. P, et cet . diripientibus] obtinetur
add. LMX, occupatur add. Sacch . 2 si otn. LMrx 3 adherebunt
LMrx1 ne nosTpediant et retardent M 4 et oni. M, de Lrx 7 Iacob]
iob U 8 ad] et ad LMrx 10 quod rxl 11 sterelitatis Lrlx 12 deprauationis]
nomen add. U 13 illius] eius Mv 14 pr . facunda 0 15 sui
auctoris LM 20 stupore FPU 21 trahamur F eneruis LMr,
mti
eneru|j ("u m. 3) x cupiditates FPU 22 quam] ut add. FPU 23 quam
etiam Ov, et Lrx, etiam FPU, et etiam M 24 quod FOU, quo w
que corr. L inpendiore OP1 seruandum FPU illa ex illi 0 inmarciscibili
0
decernentibus excolatur. quare sub hominum et angelorum
spectaculis in huius mundi theatro ante dominum dimicaturi
exuamur operibus aduersis, ut medicis operibus induamur. in
hoc enim ipsum nos praeparari uult qui dicit: sequere me,
ut adprehendamus eum, in quo adprehensi sumus ab ipso.
qui nos illo uocat, ubi sedet ad dexteram dei in gloria
patris, omnibus dicit: uenite ad me, onerati et laborantes,
et inuenietis requiem animabus uestris. omnem
enim, quantum in ipso est, hominem saluum fieri uult
qui fecit omnes. nam et idcirco descendit ad nos, ut ad illum
adscenderemus, ideo conformatus est corpori carnis nostrae,
quae peccato seruiebat, ut nos conformaret corpori carnis suae,
quae peccatum non fecit, ut uere ad originalem gloriam reformemur,
si diuinam similitudinem Christi imitatione capiamus.
nam in Adam solam nobis imaginem remansisse ipsa,
quae opificium diuinae manus narrat, Genesis ostendit, in qua
similitudo cum imagine dei in ipso adhuc hominis faciendi
molimine nominatur, \'sed capite subsequenti, quo iam factus
homo tantum ad imaginem dei scribitur, similitudinem quasi
peccaturo fuisse subtractam indicat profecto futuri praescientia,
ut reseruaretur hominibus in Christo, qui per oboedientiam
pietatis suae reconciliauit patri mundum, quem inconciliauerat
primi parentis inoboedientia. et ideo similitudinem dei, quam
seruus in cupiditatem dominicae aequalitatis elatus amiserat,
2] (I Cor. 4, 9). 4] Matth. 8, 22; Marc. 2, 14 et 10, 21; Luc. 5,27
et 18, 22. 6] Marc. 16, 19. 7] Heb. 1,3; Matth. 11, 28. 9] I Tim.
2,4; loh. 3, 15; Phil. 3, 21. 16] (Gen. 1, 26; Gen. 2, 7). 22] (II Cor.
5,19; Rom. 5, 19).
1 decertantibus M angelorum et hominum M 2 huius modi F
3 adinuersis r ut] et U ut-induamur om. M modicis Fl operibus
LOrv, oneribus cet., ponderibus coni. Sacch., opibus coni. Lebrun
4 ipgud rx dicit] ueni add. LMr 6 illuc Lrx 7 et omnibus FptU
omnibus-p . 210. 9 traham om. r honorati P1 9 uult saluum fieri M
12 quae] quod FPU 14 si] sed (ll m. 2) P 16 quae om. X 18 capitulo
M 20 peccatori M, peccatorum LX substractam L1 prefecto U
prescientiam FP, preseutiam U, praesentia L 22 mondum F1 P que U
24 elatus] clarus P
XXVmi. Paulini Nol. epistnlre.
14
ipse dominus in formam serui exinanitus recepit, et homo,
qui in superbia sua per fraudem zabuli ceciderat, in humiliatione
domini altissimi prostrato zabulo per fidem ipsius in
domini humilitate resurrexit. hic ergo pro nobis dolens et
propter nos oboediens factus usque ad mortem crucis,
uiam uitae nobis perfectionemque uirtutis non in uendendis
tantum praediis et pretiis erogandis sed in sui sectatione proposuit.
et quia dixerat: cum exaltatus fuero, omnia ad
me traham, ideo dicit: ueni, sequere me. beatus qui tam
proximo interuallo sequitur, ut dicat: adhaesit anima mea
post te. quod illa tantum caritas dicere potest, quae finis
praecepti et plenitudo legis est, id est de corde puro
et bona conscientia et fide non ficta se ita inserit et
adfigit deo, ut nihil extra deum amans dicat: et ego semper
tecum. quare totus labor et plenum opus nobis in obseruantia
et expoliatione cordis nostri est, cuius tenebras uel abstrusas
in eo inimici latebras uidere non possumus, nisi defaecato ab
externarum rerum curis animo et intus ad semet ipsum conuerso;
non enim frustra dictum est: omni custodia serua
cor tuum.
Credo iam expertus sis quam laboriosum nobis et adsiduum
uel cotidianum cum hoc hoste certamen sit et quantae
in eo uersentur insidiae, quae illic uitiorum uirtus, quanta uirtutum
infirmitas sit, quam prona eius ad prauitatem relapsio,
quam piger ad deum nisus. nunc mihi illa prius clausa intra
me discordia diuersae legis aperitur; nunc sentio uim legis
aduersae, quae uelut iniecta manu captiuum me trahere contendit
in legem peccati, et recognosco quoniam beatus ille uir
1] (Phil. 2, 7). 5] Phil. 2, 8. .8] Ioh. 12, 32. 9] Matth. 19, 21.
10] Ps. 62, 9. 11] Rom. 13, 10; I Tim. 1, 5. 14] Ps. 72, 23. 19]
Prou. 4, 23.
2 diaboli LMx 3 diabolo LMx 4 dn5 humilitatis LMX 6 perfectionem
L/1 7 preposuit U 8 et om. FPU 9 et sequere U
10 mea om. FP 11 dicere karitas M 12 ide ex idem 0 13 se ita
e
P, q se ita M, serta cet . inseret Lrx et om. FPU 18 couuersuso U
19 enim om. U 23 illi U 24 sit om. U 25 uixus FP prius illa U
27 ueluti LMrx 28 legem MO, lege cet . et] nunc M cognosco FPU
mea potius infelicitate uritur et de mea affectione pro me
dolens clamat: infelix ego homo! quis me liberabit de
corpore mortis huius? sed idem magister me recreat et re-
Scit, ostendens mihi exitum salutarem, si tamen uelle adiaceat
mihi, ut perfectionem merear inuenire gratia dei per legum
Christum dominum nostrum, qui exorandus est, ut praeualescat
inimicis nostris et tenebris superabundet, destruat in nobis
aliena uel nostra et aedificet sua. quod etiam amicos dei
orando meruisse cognoscimus, qui utique cor suum patiebantur,
cum dicerent: cor mundum crea in me deus et
spiritum rectum innoua in uisceribus meis, quo exorato
iam securus dicit: proba me, domine, et scito cor
meum et uide si uia iniquitatis in me est. sed ne hanc
sui confidentiam sua magis uirtute quam dei gratia meruisse
uideatur, idem dicit: quia tu, domine, possedisti renes
meos. nihil enim, ut dominus ipse dixit, sine eo facere possumus,
quia ipse est uitis uera et nos sarmenta eius. si in
eius dilectione maneamus, non arescimus uiuentes suco radicis
aeternae nec ad ignem amputabimur ira, sed ad fructum
putabimur disciplina purgante nos euangelicae falcis acie, ut
castigata luxurie palmitis nostri fructuosius pullulemus.
Ergo inchoaturus agriculturam in nobis suam dicit:
ignem ueni mittere in terram, quo uidelicet cor nostrum
peccatis obsitum quasi agrum spinis horridum purget urens
nos in uitiis et in sensibus luminans. ueterumque in nobis
actuum stirpes salutari falce pius cultor insequitur, ut
2] Rom. 7, 24. 10] Ps. 50, 12. 12] Ps. 25, 2 et 138, 23. 15]
Ps. 138, 13. 17] Ioh. 15, 5. 23] Luc. 12, 49.
1 uritur felicitate U 2 liberauit FIPUrx 4 adiiciat F, adijciat P,
adiciat F 7 tenebras LM superabunt et r, superet et LMx1 distruat
0 I Pr, distruet 01 8 uel aliena uel F 9 orando om. M 10 et
s. r. i. u. m. M 11 qui Ov, cui fort . 15 item FU domine] ff M
18 dilectione eius U arescemus v 19 nee] quae L T ignem] n add.
X m. 3 amputabitur FlLOrx 20 purgantes F 21 luxuria FPU,
h
luxirie L1 nostre x1 pollulemus 0 22 incoaturus L, incohaturus U
in nobis agriculturam U suam in nobis M 23 quod FU 25 luminis
Lrx, carnis M 26 strepes U
14*
residuam messis uetustae stipulam sermo ignitus accendat et animam
nostram quasi campum nonae sationi praeparet, quae
laetam uirtutum segetem eradicatis inpresso diuini uerbi uomere
spinis libere effundat dignasque caelestibus horreis fruges perempta
graminum noxiorum stirpe multiplicet. sed quia non
agricultura tantum sed aedificatio dei sumus, qui gratia et
spiritu eius ac uerbo colimur et struimur, aedificaturus nos eo
itinere, quo post se uocat, isto opere praeparat, quo uenditis
rebus absolui prius suadet; quarum cura uel amor quoniam
mentis ipsius praestringit aciem et animam ab interioribus
suis abductam ad exteriora sollicitat, dicit etiam nobis per
prophetam: uacate et uidete, quoniam ego sum dominus.
nonne et hic uidetur dicere: non potestis duobus dominis
seruire? non enim otium nobis suadet hoc uerbo qui
instanter orare et uigilare nos monet, ne intremus in temptationem,
sed uacare a saeculo, ut occupemur sibi, uacare ab
his negotiis, quibus inplicati otiamur deo.
Itaque nouitatem uitae in nobis aedificantes necesse est,
ut uetustatem destruamus, et quia nullum tenebris cum lumine
et mammonae cum Christo potest esse commercium, oportet
nouis ut uetera mutemus et occupationis pariter ac uacationis
genere conuerso inplicemur quibus uacauimus, ut uicissim
uacemus quibus fuimus inplicati, moriamur quibus uiximus et
uiuamus uicissim his operibus ac studiis, quibus mortui
6] (I Cor. 3, 7; Eph. 2, 21). 12] Ps. 45, 11. 13] Matth. 6, 24.
15] (Matth. 26, 41; Luc. 12, 40). 18] (Rom. 6, 6).
1 accendat MOJO\', accendit O1, incendat cet . 2 satione 01 quae
0, que PU, qua LMX, qui Fr 4 spinis om. F libere FPU, liber
cet . dignamque Lltfrx orreis LM frugem LMrx 5 quia FPU
6 gratia et om. FPU 7 ac] et U serimur LMrx 8 uocatis LMrx
isto om. LMrx opere] ire M Tpat M 9 curam rxl 10 perstringit
FLPU 11 adductam FPU ad] in LMrx nobis etiam LMrx
16 ut] et U uagare r 17 hiis L 18 itaque-p. 217,18 instituens
om. r 19 distruamus 01 cum tenebris F 20 et om. FPU
oportet] expedit v 21 nobis ut 0, nos ut FPU, ut nobis LMx, ut no-
uis Chiffl. uitemus FPU ac] et FU uagationis L 22 UacabimulIX1
ut OP, om. U, et cet . uicissem U 24 hiis L ac] atque F
fuimus, cum uiuorum essemus mortui et mortificantia gerentes
in mortuis uiueremus. unde sanctus magister humanum et
aequum postulat, ut sicut exhibuimus membra nostra seruire
iniquitati, ita nunc exhibeamus eadem ministra iustitiae, mutatis
dominis et studia mutemus. neque enim seruitutem aut
libertatem deponimus conmutatione dominorum, sed tantum
felicitatem adquirimus et seruitute in melius et libertate mutata,
quando uinculum iniquitatis rumpimus et iustitiae iugo subdimur
ac diuino timore frenamur, incipientes uersa in directum
uia liberi esse peccato, cui seruiebamus in libertate misera
iustitiae rebellantes.
Nunc igitur uicissim deo serui et huic mundo rebelles
ingredimur agonem et ipsum, cui seruiebamus, hostem freti
domino prouocamus. recognoscis profecto, mi frater (nam experta
communiter ut conmilitoni loquor), quanta nobis discordia
et quantus hostis in nobis non carnis et sanguinis sed inuisibilium
potestatum et nequitiae, ut apostolus ait, spiritalis,
quibus carnalium uitiorum ministeria coniurant. unde et principes
tenebrarum dicuntur, quia secundum apostolum tenebrae
appellantur peccatores, quibus ut sui similibus daemonia
principantur. sed et tota huius mundi figura, quae praeterit
et per oculos corda prolectat, zabulicis praetenta retibus
in qualibet sui specie laqueus mentis et gladius est. credamus
prophetae quia in medio muscipularum ambulamus et inter
opertos letalibus dolis gladios uita transigitur. excipit nos
mundus iste uariis uoluptatibus florens et fallentibus uenenatus
inlecebris. excipit nos innumeris anguis insidiis, cui
4] (Rom. 6,13). 17] (Eph. 6,12). 18] Eph. 5, 8. 21] I Cor.
7,31. 24] (Ps. 22, 4 et 30, 5; Sap. 14, 11; Eccli. 9, 20).
1 niuorum] uiui LM 4 eamdem U membra iustitiae ministra U
5 enim] aut add. LM 6 deponemus LMX mutatione FPU 7 mutate
L1 10 libertatem miseram LMX 12 duo LMX mondo FP
14 experto U 16 quantus] est add. v 17 ait apostolus M spiritales
0, spiritalium coni. Sacch . 18 coniugant jf1, contingant L, contingunt
M 20 suis FPU 21 principantur daemonia U mondi P
m
22 xabolicis FlOPU, diabolicis F\' LMX ptenta (f x m. 2) M 24 qui
FPU 26 iste mundus (mondus P) FP1, modus iste U 27 nos] notus LMX
nomina mille, mille nocendi artes, ac saepe aperto
certamine uiolentus adgreditur et candentibus petit telis, si
latentibus non capit laqueis. sagittae enim potentes acutae
cum carbonibus desolatoriis, quae uidelicet noxiis
cupiditatum ignibus animam nostram perurant et a spiritus
sancti habitatione desolent. quod cum accidit, diuersi nos
hospites subeunt et fiunt inimici hominis domestici eius,
qui nunc ambitionis uento inflant, nunc libidinum faces admouent,
nunc auaritiae catenis adligant. quae una omnibus
armata criminibus uel si sola nos capiat, et zabulo ad malitiam
et homini ad mortem sufficit.
Quid ergo agis, infelix homo, inter tantos missus hostes?
quomodo repugnabis infirmus fortibus, armatis inermis? clamat
beatus Iob multis zabuli telis sine cordis uulnere sauciatus:
nudus exiui de utero matris meae; quis ergo me armabit
contra tot agmina hostis aerii, ne nudus, ut ueni, reuertar
in terram? ecce respiro confortor adsurgo. dominus inluminatio
mea, dominus defensor uitae meae; si consistant
aduersus me castra, non timebit cor meum.
nec si propriae armis opis egeo, diffidam. habeo armamentarium
Christi, de quo arma lucis usurpem, quibus principes
tenebrarum et agmina noctis expugnem in caelestibus mihi
aduersantia, uidelicet in conuersatione spiritali, quam terrenis
debellare nituntur inlecebris. sed aduersum hos mihi ille
armiger, ille signifer erit, qui uas electionis deo. ille lumbos
meos cingulo castitatis adstringet, capiti meo galeam salutis
aptabit, lorica iustitiae meum pectus includet. ille me totum
proteget scuto fidei et dexteram meam, immo me totum in
1] Verg. Aen. VII, 336. 3] Ps. 119, 4. 7] Matth. 10, 36. 15]
Iob 1, 21. 17] Ps. 26,1. 22] (Rom. 13,12; Eph. 6, 12). 27] (Act.
9, 15; Eph. 6, 14; Es. 59, 17).
1 numina U 2 certamine L 1X 1 3 potentes 0, potentis cet. 4 desolateris
L1 5 perforant LMx a om. LM 6 desolaut LMX 7 homines
O lX I 8 uento 0 s. 1 . 8 inflat LX admouet LX 9 alligat
LX, ligant M 10 zabulo 0, diabolo cet . 12 tunctos U mistus coni.
Sacch . 13 inermes 0 clamabat LMX 14 zaboli 0, diaboli cet .
16 aerei PU 19 aduersus 0, aduersum cd . 20 armis opes 0, opis armis
LM 22 inpugnem F 24 debellare L 25 est uas M 26 adstringit X
dexteram Christi factum gladio spiritus et uerbo ueritatis
armabit, ut cadant a latere meo mille et dena milia a
dextris meis. ille pedes meos in euangelii praeparationem
calciabit, ut presso inpune uestigio super spinas et tribulos
istius terrae ambulem et per aspera itineris angusti munito
pede tutus ingrediar. nec a morsu metuens subditum serpentis
inimici caput ipso, quod insidiosus obseruat, calcaneo conteram.
quod quidem non de meae infirmitatis audacia adrogans
loqui uindico, sed omni fideli . de uirtute Christi promittere,
qui sicut uocat ea, quae non sunt, tamquam quae sint,
ita potens est et de infirmis et humilibus suis, ut semper
fecit et facit, fortia mundi istius et alta destruere. ideo nobis
magistrum dedit, quem imitatorem habebat, per quem ad
ipsius domini imitationem peruenire possimus.
Nam ipse me magister in acie stare, in stadio currere,
in agone luctari docet, liuidum faciens corpus suum et quae
retro sunt obliuiscens et in priora se extendens atque
ita fundatus in petra, ut etiam in infirmitatibus glorietur
et cum infirmatur, tunc potens sit, omnia potens, ut ipse
profitetur, in eo qui confirmat suos Christo, si qui pro nobis
pugnat et uincit in nobis. quae causa dicendi apostolo fuit:
sic currite, ut adprehendatis omnes. quod in agone terreno
contra est, ubi non potest lucta nisi dispari luctantium
sorte finiri, ut unius gloria alterius ignominia sit; in Christo
autem, quia multi unum sumus, omnes ut unus currimus,
et omnium consors ad unum bonum cursus est; et ideo
2] Ps. 90, 7. 3] (Eph. 6, 15). 6] (Gen. 3, 15). 10] Rom. 4, 17.
12] (I Cor. 1, 27). 13] (I Cor. 11, 1). 16] Phil. 3, 13. 19] (II Cor.
12,10). 20] (Phil. 4,13; Heb. 2, 18). 22] I Cor. 9,24. 24] Rom. 12,5.
2 dena OX, decem cet . 3 praeparatione LMX 5 angugusti F
7 insidiosui 0, insidiosius fort . calcaneum yl 9 loqui exp. 0 m. 2, mihi
Roato . omni fideli om. M sed in mg. m. 1 add.: oi fideli promitto promittere
FOPX, promictere U, promittoH L 10 sunt sunt F sint] sunt U
12 mondi P ut solet . istius om. M 13 imitatiotione" L 14 possu-
mus LMx 16 libidum x1 17 obliuisceris F 18 fundatur X 19 sit
omnia potens om. L 20 confirmat 0. confortat cet . si Ov, om. cet.,
scilicet Rosw . qui] quidem fort . 22 comprehendatis P\'U 26 concors
LMx
dicitur nobis: sic currite, ut adprehendatis omnes. quia scissura,
ut idem ait, in corpore esse non potest, cui caput Christus
est, quem communem sibi apicem una membrorum suorum
conpago comitatur. quae quoniam sibi discrepare non possunt,
curramus pariter, ut adprehendamus omnes sine aemulatione
inuidiae cum aequalitate uictoriae, ut sicut in contentione
currendi labor Christi sumus, ita in perueniendi fine Christi
triumphus esse possimus et benedicat nos in corona anni
benignitatis suae.
Video autem quod in hoc certamine non magis uincere
nobis quam uinci expedit, quia in nobis et hostis et amicus
habitant. quis autem mihi amicior quam spiritus qui aduersatur
carni, ne me trahat in legem peccati? aut quis inimicior
nobis quam caro, quae aduersum spiritum pro interitu concupiscit?
itaque meliora mihi amici uulnera, quae Christus
accepit, ut sanaret me, quam uoluntaria inimici oscula,
quibus mihi per inlecebras delectationum suarum caro malesuada
blanditur, ut me quasi illo parricidali Iudae osculo paratis
in captiuitatem meam prodat inimicis; quod tamen osculum
dominus non ideo suscepit, ut pacem proditoris acciperet, sed
ut suam ab alienato reciperet. quamquam et illud ad intuendum
perfectae bonitatis exemplum teneri salubre sit, ut eo
affectu, quo et inimicos diligi iubet, amicum osculum dederit
pacis inimico, dilectionem reddens pro odio qui pro sua dilectione
odium recipiebat.
5] (I Cor. 9, 24). 8] (Ps. 64,12). 15] Prou. 27, 6. 18] (Matth.
26, 49). 23] (Matth. 5, 44). 24] (Ps. 108, 5).
1 sic ex si X nt. 3 adprehendatis 0, apprehendatis L, comprehendatis
U, apprendatis cet . 3 quem] quem ut LMX 4 cumpago P
7 currendi LlłlX, currendo cet . 8 possumus Fl coronam MX anni
i
om. LMx 12 mf| L amicitior OU 13 detrahat LX lege LUx
inimicitior OU, inimicicior LM 14 aduersum 0, aduersus cet . 15 uul-
1.
nera amici LMX 16 excepit LMX mea LMx 17 malesuada (,.
tIł. rec.) M, malesuasa L 18 in illo FU parricidiali FPU 28 inimicus
diligitur etiam (et LX) amicum LMX 24 odio x1
In promptu est ergo dignoscere: *** zabulus cum carne
contendunt; praestat enim uinci bono quam uincere malo. itaque
uinci uidetur in hoc saeculo cui tunicam suam alter abstulerit;
at in Christo triumphat qui tunicam auferenti remittit
et pallium. uicem iniuriae reddere humana ultio est; at inimicum
etiam diligere uindicta caelestis est. uendere patrimonia
et donare pauperibus stultitia huic saeculo sed sapientia deo
est; at contra diuitiis incubare, pecuniam fenore augere, possessiones
auctionibus, terminos dilatare uiolentia industria et
quaestus apud hoc saeculum, sed apud deum crimen et poena
est. ita si malo uincas, uictor uictus es, quia cum scelere
uiceris, cupiditate superatus es. uictus uero uinces, si iusto
cedas et tuae uoluntati uoluntas diuina praeualeat. euacuemur
ergo nostris uiribus, ut diuinis inpleamur. uincamur corpore,
at uincamus salute. meminerimus eius esse nos membra, qui
uicit cum iudicatus est, qui cedendo superauit et cadendo in
mortem resurrexit in gloriam, de suae passionis occasu ortum
nostrae resurrectionis instituens.
Hunc dominum uocantem sequamur, qui nos doceat
cedendo uincere et moriendo uiuescere, interficiens in nobis
quo mortificamur et uiuificans quo uiuamus. hic nobis deus,
non aestimabitur alius ad eum, qui in terris uisus
3] (Matth. 5,40). 5] (ibid. 44). 6] (Matth. 19,21). 17] (Rom. 6,4).
21] Bar. 3, 36.
1 in-contendunt om. M dinoscere LX, dinoscere est (est exp.) 0;
unde nictoria sit, ubi Christus cum spiritu addi uult Sacch.; locus certe
lacunosus uidetur zabolus 0, diabolus FLPUX 2 euim] autem M
bonum LMX uinci F malum LMX 3 uinel\'i L tonicam 0 et
sic infra 4 at] an U, aut/1 remittet (et om.) 0 5 est ultio FPU,
ultio Lx ad x1 6 c§lestis uindicta M 7 dare FPU stultia F
8 at] ut FLPx incumbere FU, incombere P pecunias LM possessionis
Xl, possessionibus LM 9 auctioribus LMX uiolentia om. M
11 ita] itaque M malum LX, malus ex malfi M (sed in mg.: i malum)
M ex est X qui FPU ut scelere uincereris LX, ut scelere uinceres M
12 es F s. I. m. 2, est Xl uincis F iniusto FPU 14 ut] et FPU
15 nos esse M corporis membra LMX 16 c§dendo LMPX 17 morte
Lx gloria LMX 20 et moriendo om. U uiuiscere FP, reuiuiscere
m
LMx, reuiuescere r, om. U 21 uiuamus (*\' m. rec.) M diis LMrx
22 et non LMrx extimabitur FPU
est et inter homines conuersatus est. quod quia non
potest nobis caro et sanguis reuelare, ideo dicit: uacate et
uidete, quoniam ego sum deus. excitor hoc loco in audaciam
percontandi, ut dicam: quinam tu, deus, qui fecisti
caelum et terram et apparuisti in rubo, qui fecisti
magnalia in Aegypto, mirabilia in terra Cham, terribilia
in mari Rubro? adhuc te, domine, nemo non credit,
neque tantum Iudaei quamlibet labiis diligentes et corde longinqui,
ut populus in lege formatus, sed gentes etiam sine lege
uiuentes naturali sensu unicum summae potestatis dominum
confitentur. quae igitur difficultas est uidere quod deus sis,
cum et caeli enarrent gloriam tuam et inuisibilia tua per
ea quae facta sunt intellecta conspiciantur? quid inpedit
possidere? quid obest et alia curare, cum et occupatis
hominibus in promptu sit conspicuam dei ueritatem cernere
et manifestum summae prouidentiae lumen uidere? dies diei
eructat uerbum, et nox nocti indicat scientiam; et
uacare iubeor, ut te dominum esse uideam, cum hanc lucem
etiam noctes sciant id est etiam principes uel operarii tenebrarum.
Sed non frustra est, quod, se ipsa quae in multis saepe
diuinitatis insignibus manifestauit ueritas, non nisi uacatione
procurata perspici posse testatur. deum enim tantum in promptu
est uidere, quod deus est. hoc, ut dixi, omnis anima uidet, ad
hoc mens nulla caligat, hoc etiam infidelium fides recipit; sed
2] Ps. 45, 11. 4] (Gen. 1, 7; Exod. 3, 2; Act. 7, 30; Ps. 105, 21
et 22). 8] (Es. 29, 13; Matth. 15, 8). 10] (Rom. 2,14). 12] (Ps. 18,2).
Rom. 1, 20. 16] Ps. 18, 3 et 45, 11. 19] (Eph. 6,12).
2 uenite et uidete LMrx 3 dns LMrx excitator FPU excitor-
l. 23 testatur om. r audacia FMPU 4 percunctandi LX quinam
om. M 5 rubro U 6 magna LMX ęgyptu x1 terra et LMOX
Cham Ducaeus, chanaam FOP, chanaan LMX, chanan U 7 mari
om. FP domine] deum LM 8 quamlibet om. FPU 9 in legem LMx
10 unicam 0 13 facte 01 15 impromptu X 16 dies] inquit add.
LMx 17 eruptat U 18 dom 0, deum LM 19 etiam om. U esse
sciant F 22 diuinitatibus U signibus M, signis LX 23 percipi FPU
in promptum Lrx 24 quia LMrx dixit U, dicit F 25 perrecipitr,
percipit LMx1
deum in Christo uel Christum in deo esse non uidet occupatus
et curarum terrestrium nube circumdatus. uerbum enim carnem
factum sapientiae huius mundi stultitia est; et
ideo placuit deo ad confusionem sapientiae, cuius superbia
non cognouit hic mundus sapientiam dei, per stultitiam
praedicationis saluos facere credentes.
Et hic est ille thesaurus agri, pro quo obtinendo etiam
ager conparandus est, quia uidelicet salutis nostrae pretium
in hoc est, ut deum dei filium ad carnem saluandam in carne
uenisse fateamur, et haec est illa profligatis emenda patrimoniis
margarita; sed non statim emitur, cum eius pretium praeparatur,
quia plurimae interueniunt ipsi conmercio difficultates.
aut enim mare interiacet aut praedo intercipit aut cupidior
praeuenit aut praefertur opulentior. ideo ne existimes iam et
conparasse nos gemmam, quia uides pretium praeparasse, neque
aedificasse iam domum, cui aedificandae locum fecimus,
cum uisibiles diuitias supellectiles pecuniam patrimonia uelut
sordidos aggeres et inportunum rudus egessimus, ut in corde
purgato quasi in terra uiua firmius stabilioris aedificii fundamenta
iaceremus. sed sicut exhaustione ruderum nudata humo
sub inmundis molibus multa aut nodamenta truncorum aut
residua ruinarum aut pleraque noxii generis animalia et praecipue
fetus aut cubilia uiperarum deprehenduntur, sic remota
a nostro pectore temporalium rerum possessione et cura iam
nobis ad inspectionem cordis nostri uacantes ab his, quae nos
foras extrahebant, inueteratorum criminum nodos et inimicorum
spiritalium latebras in nostris sensibus inuenimus. nunc
2] lob. 1, 14. 4] I Cor. 1,21. 7] (Matth. 13,44). 12] (Matth. 13,46).
1 occupata (ta in ras.) L 2 et in nec corr. P m. 2, nec FU curarum]
animus add. M 8. l. m. 2 circumdata (ta ex tus) L enim] uidet
FP\'U 3 sapientia FP\'U 4 deum rx 6 faceret F 7 pro quo] qui
in hoe
pro F 8 aer F 9 est F, est in hoc IJ, hoc ost LMrx 11 marmarita r
13 enim 0, om. cet . 14 et] etiam FU 15 praeparasse pciu uides M
17 suppellectiles LMr uelud r 18 egressimus r/1 19 aedificiis 01
21 nudamenta FLMPUr sed M in mg. m. 2: i nodamenta 23 festus 0
25 ad inspectionem FOPU, inspectioni LMrx 26 extrahebunt x1
nobis apparere incipit interior domus et illic repentia, quorum
non est numerus. nunc tota infelicitatis nostrae patescit
obscuritas. nunc demum quam longinqui a deo simus et
quam mortui in conparatione uiuorum uidemus.
Intellege haec et curam nostri anxio corde suspira, prouidens
quia laus eiusdem domini in exitu canitur, ut spiritus
quo coepti sumus gratia perficiamur et usque ad finem praecepti
pareamus, cui uidemur in capite consilii paruisse. consilium
enim dat, non praeceptum qui non dicit: esto perfectus,
sed: si uis esse perfectus, quia libertas uoluntatis,
quae bona cum est super legem est, non cogitur, sed suadetur
et ipsa sibi lex est. quantum autem sit Christum sequi
potes de apostoli sententia conligere, qua ait: qui dicit se
Christum sequi debet, sicut ille ambulauit, et ipse
ambulare. quomodo autem ambulauerit Christus docet alius
magister: qui peccatum, inquit, non fecit, nec dolus inuentus
est in ore eius; qui cum malediceretur, non
remaledixit; tradebat autem se ad mortem iudicanti
iniuste. sed et ipsius actione et praeceptis scire possumus
quomodo ambulauerit. ad hoc enim uenit, ut uitam suam
nobis in formulam et speculum uitae proponeret. non ueni,
inquit, legem soluere sed adinplere, et quae adinpletio sit
docet ipse dicens: nisi abundauerit iustitia uestra super
iustitiam Pharisaeorum, non introibitis in regnum
1] Ps. 103, 26. 6] (Exod. 15,1). 10] Matth. 19, 21. 13] I Ioh.
2, 6. 16] Es. 53,9. 17] I Pet. 2,22. 21] Matth. 5,17. 23] Matth. 5,20.
2 patefecit F 3 sumus U 4 quam ex qui F uidemur U 5 cura
quia at
LMrx 6 eiusdem domini om. LMrxv ut] ut L, gt in (at m. 2) P
spiritus scripsi, cuius spiritu M, spiritu cet . 7 quo om. LMr coepti
sumus OPlrx, coepimus FMPqU, cepimus (mus in ras.) L gratia]
eiusdem domini gratia LMrx 10 perfectus esse U 11 cum bona est M
super 0, supra cet . 13 qua ex qui L, qui FPUr 14 et ille FPU
ambulauit FPU 16 facit U non fecit inquit nec inuentus est dolus
LM 18 remaledixit 0, maledixit cet . iudicantibus LMrx 19 pr .
et om. FPU ipsius 0, de ipsius Lrx, de eius M, ex ipsius eet .
21 preponeret Ul non ueni— p . 221, 18 imitari om. r 22 sit om.
LMX, sit etiam Rosw . 23 dicit LMxs
caelorum. hoc enim est adinplere quod desit adicere. lex
dicit: non occides; at iste: nec irasceris sine causa
fratri tuo. lex adulterium interdicit; at ipsa ueritas curiosum
in feminas damnat adspectum. ex quo uides quanto
maior sit lege fides, cuius laus non ex hominibus sed ex deo
est, quia legis circumcisio in aperto est, fidei in occulto. lex
ramos peccati praefringit, fides radices eruit, quae nos non
operibus sed sensibus inmaculatos facit, ut uere ad primordialem
dignitatem hoc est dei similitudinem reformemur non
solum corpore sed corde mundati. unde et apostolus deposita
terreni hominis specie caelestem nos induere testatur et idem
alibi iam ut indutum Christo uirum gloriam dei esse pronuntiat.
Vide ergo quantum nobis agendum sit, ut non perfecti,
sicut dicis, sed inchoati, ut probamus, itineris spatium perlegamus,
qui iustitiam legis iubemur excedere, ut efficiamur
iustitia dei, neque ex lege nobis actio sit, sed in uoluntate
lex sit Christum sequi, deum imitari. et qui nos lege ipsa
iustitiae suae iustiores et iuxta patrem suum uult esse perfectos,
non solum humanas fugere culpas sed et diuinas poscit
inplere uirtutes. quod quia tantae difficultatis esse perspicis in
agone uersantibus, quantae gloriae est exhausta decertatione
uictoribus, noli interim dum in scammate sumus, dum foris
2] Exod. 20, 13; Deut. 5,17. 3] (Matth. 5, 22 et 28; Rom. 2, 29).
11] (Col. 3,10; Rom. 13,14; I Cor. 11, 7). 16] Matth. 5, 20; II Cor. 5,21.
19] (Matth. 5, 48). 23] II Cor. 7, 5.
2 at iste 0, ait iste Lx, iste ait M, iste FPU, at ipse v nec] ne M
irascaris LX\' sine causa om. FPll 4 in om. FPU feminarum FPU
quantum 0 5 sed om. 0 7 peccata P1 prestringit U 8 sed
LMIOX, tantum sed et cet . 10 sed] sed et LM 11 speciem O1,
imagine LMX inducere U 12 ut] non F christum LX 15 incohati
U 16 quid U 17 neque ut M actio sit] actio LMP sedsit
bis exh. F 18 imitari] est add. LMr et om. MP\', ut ex et F
qui om. Lrx nos] non 0, nobis U ipsa om. U 19 suae om. U
iustior pi U et] sed pi U perfectus Fl pi U 20 nec M possit
FPU 21 quot x1 difficultates x1 esse prospicis F, perspicis
esse U 22 exausta Lrx1 23 in om. FOPU scammati U, scammate
in textu, sed in mg. i in caumate M m. 2
pugnae, intus terrores, alta pro nobis sapere aut loqui;
sed potius time et laborantibus conlabora spiritu et cooperare
orationibus, ut per nos quoque destruat inimicum et
defensorem qui elegit infirma mundi, ut confunderet
fortia.
Posce suppliciter: intellectum det nobis in uia hac qua
nos uocat, ut uideamus quia ipse est deus qui crucifixus
est ex infirmitate nostra, sed uiuit ex uirtute dei; infirmet
nobis uirtutem peccati, ut confirmet uirtutis suae spiritum;
conuertat et inopiam et abundantiam nostram, ut iustitia,
qua indigemus, abundemus et iniquitate, qua abundamus,
egeamus; nudemur criminibus et uirtutibus uestiamur; ferat
nobis opem contra uoluntates nostras nec tradat nos desideriis
cordis nostri, et aduersus carnem et sanguinem, zabulum
et mortem, det nobis uictoriam, sicut Abrahae dedit aduersus
quattuor reges, quos ille fidei pater hoc mysterio
superauit, quo fides nostra, si confirmata sit spiritu principali,
totidem corporis nostri elementa uerbo dei subiget. et sicut
ille pro propinquo in regibus uictor, ita et fides pro anima,
quae totidem sensibus uiget, uictrix, de exteriore homine triumphabit,
in quo de totidem elementis conposito quattuor regum
forma concluditur. sed sicut ille non multitudine nec uirtute
2] Rom. 11, 20. 3] Ps. 8, 3. 4] I Cor. 1, 27. 6] (Ps. 31, 8).
(Ps. 45, 11). 7] II Cor. 13, 4. 13] Rom. 1, 24. 15] (Gen. 14, 15;
\'
Hebr. 7, 1; Rom. 4, 16). 17] (Ps. 50,14).
1 torrores L 4 confonderet P 6 suppliciter] ut add. Mv detu X I
det nobis intellectum M 9 in nobis LMr uirtutem nobis F 10 et
habundantiam et inopiam MPU, et inopiam et blanditiam Lrx, et in abundantiam
inopiam F 11 qua habundemus P 15 et OX, uel U, om. cd .
at
habrae P, abrae F 16 regis 0, reges (at m. 2) M 17 superabit x1
quod fides Fps U, fides quoque M sic M confirmati FPU sint
m simus corr. P m. 2, sumus FU 18 ut totidem M corporis nostri O,
nostri corporis cet . subiget FLOspsU, subegit OxPlv, subigat M, subiret
r 19 pro propinquo v, propinquo FOPU, propinque Lrx, quinque
3f, pro fratre quinque coni. Sacch . in regibus] regibus Lrx, regum M
uicto uictor coni. Sacch., uictor extitit M ita fides quinque sensuum
quibus anima uiget uictrix de homine exteriore triumphet M 20 exteriori
U 21 de] et LMrx compositio r X
legionum, sed iam tum in sacramento crucis, cuius figura per
litteram Graecam T numero trecentorum exprimitur, aduersarios
principes debellauit, cuius mysterii uirtute trecentis in
longum texta cubitis superauit arca diluuium, ut nunc ecclesia
hoc saeculum supernauigat: ita et nos non nostris opibus aut
uiribus freti sed unica crucifixi scientia eleuemus ad ipsum
oculos nostros, ut mirificet super nos misericordias suas
qui saluos facit sperantes in se, quia ipse est conterens
bella dominus, potens in proelio, qui nobis et fiduciam
dimicandi et uiam uincendi dedit, cum iam triumphantem in
se ipso naturam hominis portans ait: constantes estote,
quoniam ego uici mundum.
◆
From:Paulinus and Therasia, Nola
To:Sulpicius Severus, monk and writer
Date:~410 AD
Context:A long and searching letter in which Paulinus gently rebukes Severus for excessive flattery, then develops extended reflections on Christian love, truth-telling, and the danger of false praise.
To our brother Severus — Paulinus and Therasia, sinners.
I still have something to say to you — though you, with the storerooms of your letters thrown wide open, receive everything and, as you yourself admit, are eager to proclaim from the rooftops whatever you hear. But if you broadcast this complaint I am about to lodge against you along with the rest of my chatter, you will be exposing your own recklessness — the very thing that prompted this letter. The end of my last letter reminded me of it: a word about love and perfection that suggested where this one should begin.
Here is my grievance, born of your excessive affection: your great love for me drags you all the way to the sin of lying. For whether I consider what you say about yourself or what you say about me — piling undeserved praise on our burdens while tearing yourself down with false self-criticism — I find exaggeration on both sides. You diminish yourself below what you are and elevate me above what I am. This is not love's work but love's error. For true love "does not rejoice in falsehood but rejoices in the truth" [1 Corinthians 13:6].
[The letter develops into one of Paulinus's most sustained meditations on the nature of Christian friendship, truth, and the proper boundaries of affection. He argues that genuine love requires honesty — that flattery, even when well-intentioned, is a form of deception that ultimately harms both the flatterer and the flattered. He draws on classical philosophy (Cicero's De Amicitia, which he quotes alongside Scripture) to argue that the true friend is one who tells you the truth about yourself, not the one who tells you what you want to hear. The letter also contains extended reflections on humility, on the danger of spiritual pride disguised as self-deprecation, and on the paradox that the truest compliment one can pay a friend is honest correction. Throughout, the tone is warm and affectionate even in its reproof — Paulinus makes clear that he loves Severus precisely enough to risk offending him with the truth. The letter closes with news of their mutual friends, descriptions of his building projects at Nola, and prayers for Severus's continued spiritual growth.]
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.