Unknown→Delphinus, of Bordeaux|c. 406 AD|paulinus nola
property economics
From: Paulinus of Nola
To: Delphinus, bishop of Bordeaux
Date: ~401 AD
Context: Paulinus writes again to his spiritual father Delphinus, describing nearly two years of anxious waiting for a letter, and rejoicing when one finally arrives unexpectedly.
Paulinus to his most blessed lord, always in God Christ, peculiarly our father, Delphinus.
We were waiting like "a thirsty field" for the refreshment of your letters, and "our soul was like land without water" [Psalm 143:6], panting for your words in its innermost parts. For nearly two years had already slipped by since you had sprinkled us through our fellow servant Cardamas with a few drops — slight but so sweet — from your mouth. We no longer even hoped to be moistened by so much as a droplet of your speech, since all through the summer we had been kept in suspense by the fruitless expectation of Vranus, who never came, and we assumed that the winter season would have to be spent in your continued silence.
And then — merciful and compassionate God! — the unexpected arrived.
XVIIII. BEATISSIMO ET PECVLIARITER DOMINO SEMPER IN DBO CHRISTO NOBIS PATRI DELPHINO PAVLINVS.
Expectabamus ut area sitiens refrigeria litterarum tuarum,
et anima nostra sicut terra sine aqua sitientibus
1] Ps. 11, 7. 2] Sap. 3, 6. 12] (Matth. 13, 8). 22] Ioel. 1, 20.
23] Ps. 142, 6.
1 exinanitum P1 in om. LM 2 huius seculi FPU sui om. U
3 diademate 0 4 aptauit 0 5 agnosceta L 6 utriusque sexus
sanctorum U 7 formulam 0 8 et om. FPU pascasius LO humanitate
0, unanimitate cet . 10 collegimus 0, colligimus cet . 11 tante
FO, tante cet . centesimum Fv, centeximum U trigeximum U, tricentesimum
FP 12 trę ex nre L efferens 0, afferens cet., referens cani.
Tjatin . 13 patruum FU, pastuum L 15 et om. FPU tuae] suae U
16 excussare 0 18 exemplo uale Fpt . — finit ad uictricium • II ■ 0
FLMOPU . — ad eundem XVIllI. (in mg.: haec prima est in ordine
ad delfinum) M, item epistola eiusdem ad eundem - XI. L, incipit ad
eundem. ill. 0, epistola sancti paulini episcopi ad delphinum episcopum
in qua gratulatur ei et gratias agit promissis ex insperato epistolis: ubi
in tua uerba praecordiis anhelabat; iam enim prope biennium
defluebat, ex quo nobis per confamulum Cardamatem modica
licet dulcissima tamen oris tui stillicidia roraueras, nec iam
interim sperabamus uel guttula tui sermonis aspergi, quia per
totam aestatem inrita non uenientis Vrani expectatione suspensi,
multo magis tempus -hibernum in tuo nobis silentio
transigendum putabamus. et ecce misericors et miserator
dominus, qui dat escam esurientibus et consolatur
humiles et potens est supra quam speramus dare
nobis quae desideramus, insperantibus quidem sed optantibus
repentino iterum Cardamatem nostrum superuentu intulit
nobis, et ut facta est per eum uox salutationis tuae
in auribus nostris, exultauit gaudio cor nostrum, et
omnia ossa nostra dixerunt: domine, quis similis tibi?
quid est humilitas nostra quod memor es eius et uisitas
eam? benedixisti, domine, terram nostram et torrente
uoluptatis tuae potasti nos. ructabunt labia
nostra hymnum uespere mane et meridie. cantabimus et
psallemus domino, qui bona tribuit nobis. misit enim
nuntium bonum de terra longinqua, quo dulcissimi et
carissimi patris et sospitatem agnouimus et sermonem accepimus.
unde conuersum est cor nostrum a tristitia sollicitudinis
et in gaudium securitatis, et uersa in melius anxiae affectionis
uice in illo die nobis per litteras tuas festo delectati sumus
7] Ps. 110, 4. 8] II Cor. 7, 6. 9] Eph. 3, 20. 12] Luc. 1, 44.
14] Ps. 34, 10. 15] Ps. 8, 5. 16] Ps. 84, 2. Ps. 35, 9. 17] Ps. 118,
171. 18] Ps. 20, 14 et 12, 6. 20] Prou. 25, 25. 24] Ps. 89,15.
etiam ipsum instanter deprecatur: ut dominum oret pro se, ut in sinceritate
fidei et bonorum operum perseueret: tamquam bonus filius spiritualis
a quo sacrum baptisma suscepisse se dicit U 21 patri om. U
delfino LMO, dalphino FPU
1 anhelebat 01 3 temen 01 stillidia L nec] hec F 4 qua
FPU 5 ueniente 0 surani 0, uestra FLPU, om. M 10 inspirantibus
FPU 11 cardamantem F 12 uox per eum LM 18 exultabit Ol
15 quis est F 16 eum FU tuam FPU torrentem 01 17 uoluntatis
FPU 18 mane uespere FPU pr . et om. LM cantauimus If\'ł PU
19 psallimus FPU 21 pro et om. 0 sermonem] litteras LM
22 inde FPU a] et U 23 et in] in LMv
pro diebus quibus nos humiliauerat diuturnitas taciturnitatis
tuae.
Confiteamur itaque domino misericordias eius et
inmolemus ei hostiam laudis, quia saturauit animam
inanem, non quidem, quod propitio ipso dicimus, gratiae eius
uacuam sed desiderii nostri fructu ieiunam, cum solatia litterarum
tuarum diu esuriret, quae iam, ut dixi, nobis pene biennio
negabantur. non statuat illis dominus in peccatum praeuaricationem
suam, quorum iniquitas mentita est sibi
et longa ab oris tui panibus fame tabefecit animam nostram.
remaneant ubi uolunt, quia nolunt ubi malle debuerant. faciant
quod eis licet, quia non faciunt quod expedit. nobis accessio
talium ut nihil conferre potuisset boni, ita nihil detrahere
poterit. utinam peccatis nostris ita nullum nobis fieret detrimentum,
si et ipsa cum talibus proximis elongarentur a nobis
per multitudinem miserationum eius, qui non secundum
peccata nostra retribuit nobis, sed sicut miseretur
pater filii sui, ita miseratur timentes nomen suum et
sperantes in misericordia eius; quorum participes sumus, quia
aduentum eius et diligimus miseri spe misericordiae eius et
horrescimus peccatores timore iustitiae eius. sed orationibus
tuis propitiatus filiis tuis non intret in iudicium cum malis
seruis suis, quorum primi nos ita ut bonorum ultimi sumus.
qui et hanc ipsam gloriam, qua te in Christo et a Christo
patrem regenerationis accepimus, in cumulum damnationis conuertimus,
quia nihil te patre dignum domino altissimo serui
3] Ps. 106, 8. 4] Ps. 49, 14. 9] Ps. 26, 12. 16] Ps. 102, 10.
22] (Ps. 142, 2). 26] (Luc. 17, 10).
1 taeeturnitatis 0 4 ei om. FPU 5 dicemus 0 6 fructu om.
FPU 7 nobis om. M 8 quorum praeuaricatione mentita est iniquitas
sibi M, quorum praeuaricationem suam iniquitas mentita est sibi L
10 panibus fame] pane F tabescit M anima nostra M 11 remeent
(en ex an) L nolunt] uolunt U male FPU 14 utinam] de add.
FPIU, ut add. LM, ad add. OP1, a add. v 15 cum talibus] cuncta
libet U elongaretur FPU 18 misereatur P\\ miseretur FLP\'U
timentibus LM, timentis (is ex os) U 19 sperantibus LM, sperantis
.(is ex es) 0 eius 0, sua cet . 20 diligemus FPU 21 horrescemus
FPU 22 cum om. FOU 23 ita om. FPU 24 qui MO, quia cet .
inutiles et filii degeneres exhibemus, qui etiam nunc infelicem
naturalis oleastri duritiam spinoso in corde seruamus, cum
iamdudum bonitate domini a cognationis nostrae radice diuulsi
in arborem tuam uideamur inserti, de qua pinguedinis tuae
sucum medullis animae duceremus et spiritu mansuetudinis in
uia pacis radicati bonae oliuae germina esse generosis fructibus
agnosceremur.
Nunc uero per abundantiam uitiorum nostrorum inopes
paternorum bonorum quomodo disponemus sermones nostros
in die recognitionis, non adsecuti uirtutes tuas et nullam de
tua in nobis stirpe similitudinem praeferentes, qua recognoscamur
tui? quis nos eripiet ab ira uentura? quis nos a nobis
ipsis eruet, ut emundati a sensibus nostris ab irae caelestis
materia fide purgante uacuemur? in nobis enim inesse sentimus
causas poenarum aeternarum uiuentibus in corde nostro
radicibus spinarum atque tribulorum. nam prior uetustatis
nostrae propago ut uinea Sodomorum fellis uuam acerbis carnalis
uitae fructibus praeferebat et iram aspidum uenenis malitiae
ebria mens uomebat; sed fecit nobis magna qui potens
est; misit de caelo et liberauit nos; misit per te
misericordiam suam et renouauit faciem terrae nostrae et
fecit plantationem tuam esse nos sibi in uinea sua. propterea,
pater benedicte et uenerandissime, perpeti cura et adsidua
prece dicere te oportet domino, ut respiciat e caelo et uisitet
uites istas quas plantauit dextera tua, ut adfixi in uera uite
uiuamus non ad ignem amputanda sed ad fructum putanda
sarmenta. dirigat nos ipse, qui uitis et uita est, in omnem
4] (Rom. 11,17). 12] (Matth. 3, 7). 17] (Deut. 32, 32). 19]
Luc. 1, 49. 20] Ps. 56, 4. 21] Ps. 103, 30. 25] (Ps. 79, 15). 27]
Ioh. 14, 6 et 15,1.
1 filii] serui FPU 3 iam (dudum om.) LM a] ad OU cognitionis
FPU 6 esse] ex coni. Sacch . 9 paternarum O1 nostros om. L
10 cognitionis FPU 11 in om. 0 quare cognoscamur FPU 12 qui 0
eripiat FPU 13 sernet FPU sensibus (sed s. I . at sentibus) M
14 esse FPU 17 propago ut LMv, propagetur cet . sogdomorum U
fellis F acerais FOPlJ 21 tuam U renouabit PU 22 suam F
24 ej ae L, de M, om. r 26 amputandam FPU 27 nos om. LM
disciplinae suae regulam ueritatis, rigans nos de superioribus
suis per eloquia tua casta et pia et tam ignita quam
dulcia. sermones enim tui guttae sunt illius pluuiae uoluntariae,
quam segregauit deus hereditati suae, qui descendit
in uellus, tacito scilicet in uirginem fusus adlapsu. ipse
est in cuius stillicidiis laetamur, cum exoritur in nobis et animam
renascentem primo notitiae suae rore distillat, ut sanet
omnes languores nostros. ros enim qui ab illo est sanitas
est nobis, quia ipse est fons uitae qui misit uerbum suum
et sanauit nos. hoc dei uerbum, de quo pluuia uoluntaria
est, quia non necessitate subiecti sed dei aequalis adsensu et
pietatis officio oboediens patri filius humiliauit se usque
ad mortem crucis, sicut dixerat per prophetam: uoluntarie
sacrificabo tibi, quia idem dominus sacerdos et uictima
semet ipsum pro nobis obtulit et propria potestate animam
suam et deposuit et resumpsit. et ideo pluuia haec uoluntaria,
\'quae se sponte profudit arentibus terris, ut poneret desertum
in flumina. quomodo autem infirmata sit, docet ille qui dicit:
crucifixus est enim ex infirmitate; et quomodo confirmata
et posita sit, in eodem habes, quoniam, inquit, uiuit
ex uirtute dei.
Hunc tu dominum ora, donec exores, ut uellera nostra,
quae in aqua refectionis manibus tuis lauit, non patiatur iterum
peccatis nostris maculata sordescere et rursus in phonenicium
uitiis tinguentibus infecta conuerti; sed custodiat excubiis
orationum tuarum gratiae suae munus in nobis et operationem
manuum tuarum non omittat in nobis, donec maturet et
1] Ps. 103, 13. 3] Ps. 67,10. 5] (Ps. 64,11; Ps. 71,6). 7] Es.
53, 4 et 5; Ps. 102, 3. 9] Ps. 35, 10; 106, 20. 12] Phil. 2, 8. 13]
Ps. 53, 8. 16] (Ioh. 10, 18). 17] (Ps. 106, 35). 19 et 20] II Cor
13, 4.
1 discipliuam uel disciplina sua regulam coni. Sacch . regula U
4 quae 0 6 exuritur 0 7 sanat F 8 langores FLP 16 pr . et
om. M uolumptaria U 17 sponse 01 18 firmata F dicit] dit M,
ait L 20 posita] perfecta coni. Sacch . uiuit inquit M 22 ad ora F
23 quae om. U 24 rursum F foenicium 0, fenitium FLM, foenitium
PU 26 et—in nobis om. LM
perficiat de nobis fructum et coronam tibi, ut in illa die ueniens
in exultatione et repleto sinu portans manipulos tuos possis
etiam de nobis in tua prole et messe numeratis dicere: ecce
ego, domine, et pueri quos dedisti mihi. sed iam admonet
metus fatigationis tuae, non solum autem sed et metus
peccati, quod de multiloquio non effugitur, ut inponamus frenum
ori nostro et ostium uerbi licet tardo epistolae fine claudamus.
sit nobis clausula commendatio Cardamatis, quem gratulamur
de benedictione manus tuae ita esse renouatum, ut
in eo ante (dante) ridiculam mimici nominis leuitatem nunc
adsumpta de exorcistae nomine grauitas reuerentiam dederit.
magis tamen admirati eo gauisi sumus, quod etiam pristinae
conditionis ingenium religioso mutauit officio; nam adsiduus
mensulae nostrae particeps ita se ad mensuram nostri gutturis
artauit, ut nec holuscula nec pocula nostra uitauerit, quod
poterit adtenuatione sui corporis et oris pallore testari, nisi se
forte, dum remeat, per iter laboriosum retractata suorum quondam
calicum familiaritate reparauerit.
◆
From:Paulinus of Nola
To:Delphinus, bishop of Bordeaux
Date:~401 AD
Context:Paulinus writes again to his spiritual father Delphinus, describing nearly two years of anxious waiting for a letter, and rejoicing when one finally arrives unexpectedly.
Paulinus to his most blessed lord, always in God Christ, peculiarly our father, Delphinus.
We were waiting like "a thirsty field" for the refreshment of your letters, and "our soul was like land without water" [Psalm 143:6], panting for your words in its innermost parts. For nearly two years had already slipped by since you had sprinkled us through our fellow servant Cardamas with a few drops — slight but so sweet — from your mouth. We no longer even hoped to be moistened by so much as a droplet of your speech, since all through the summer we had been kept in suspense by the fruitless expectation of Vranus, who never came, and we assumed that the winter season would have to be spent in your continued silence.
And then — merciful and compassionate God! — the unexpected arrived.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.