Letter 94

From: Isidore of Pelusium, monk To: An inquirer Date: ~410 AD Context: Isidore explains how Scripture supports the doctrine of the Trinity. In Holy Scripture, expressions that go beyond the singular number indicate the distinction of the persons; expressions in the singular indicate the unity of the nature. The plural forms were spoken to silence Sabellius and the Jews [who collapsed the Trinity into one person]; the singular forms were spoken to refute Arius, Eunomius, and the pagans [who divided the Godhead into many]. Scripture speaks with precision — if you read carefully, you will find both truths held together: one nature, three persons.

Περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος. Τὰ μὲν τὸν ἑνιχὸν ὑπερόαίνοντα ἀριθμὸν ἐν τῇ ἱερᾷ Γραφῇ, τῆς τῶν ὑποστάσεων διαφορᾶς ἐστ: παραστατιχά" τὰ δ᾽ ἐνιχῶς ἐξενηνεγμένα, τῆς ταῦ - τότητος τῆς φύσεως. Τὰ μὲν γὰρ εἴρηται, ἵνα Σαδέλ- λιος χαὶ Ἰουδαῖοι ἐπιστομισθῶσι" τὰ δ᾽ ἵνα !Αρειος χαὶ Εὐνόμιος, χαὶ Ἕλληνες στηλιτευθῶσιν. Οἱ γὰρ πλατύνοντες μὲν εἰς τὴν ἀγίαν Τριάδα τὸν τῶν ἰδιο- τήτων ἀριθμὸν, συστέλλοντες δὲ εἰς μίαν οὐσίαν, ὁρ- θότατα δογματίζουσι, χαὶ ταῖς τῶν οὐρανίων χρη- σμῶν ἕπονται διδασχαλίαις, μἦτ᾽ εἰς πολυθεξαν διὰ ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΙΜ {}. ΠΙ.-- ἘΡΙΘΤ. ΧΥΧΙ. τῖς φύσεω; διαφορὰν ἐχπίπτοντες, μετ᾽ εἰς Ἴου- Α ἀϊδαογίπλοη ἴῃ ρῥἰαγίυπι ἀδοταπὶ ουυπὶ ολάϑηϊ, ποο δαϊαμὸν, διὰ τὴν τοῦ ἑνὸς ποοσώπου σύστασιν ὁλι- σθαίνοντες. ᾿ ΚΗ', -- ΑΦΘΟΝΙῺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. ᾿ς Ἀπὸ τῶν ὁμολογουμένων τὰ ἀμφίδολα χρὴ χρῖνε- σθαι, οὐχ ἀπὸ τῶν ἀμφιδόλων τὰ ὁμολογούμενα. Οἷόν τι λέγω " ὁπηνίχα ἀπὸ τοῦ Βαδυλωνίου τὸ ὄναρ «ἧς εἰχόνος ἀπέπτη, χαὶ ἐζήτει μαθεῖν οὐ μόνον τὴν ἑρμηνείαν τοῦ δειχθέντος, ἀλλὰ χαὶ αὐτὴν τὴν ὄψιν, χαὶ πάντες ἡπόρησαν, τότε ὁ Δανιὴλ οὗ πρῶτον τὰ ζητούμενα ἔφη, πρὶν περὶ τῶν δήλων ποιήσασθαι «ὴν ἐξήγησιν τὰ γὰρ χατὰ διάνοιαν αὐτῷ βουλη- θέντα ὑφηγησάμενος, ἀξιόπιστον ἑαντὸν χαὶ ἀνύπο- πτὸν περὶ τῶν ἀμφισδητουμένων χαθίστη. Ἧ γὰρ «ερὶ τῶν ὁμολογουμένων διδασχαλία, τὴν τοῦ πλάτ- τεσθαι τὰ λεγόμενα χατηγορίαν ἀνήρει. ΚΘ. --- ἙΡΜΟΓΈΝΕΙ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. Εἰ δεῖγμα σαφὲς τῶν ἑχάστον τρόπων ἡ τῶν συν- όντων ἐστὶ πολιτεία, μὴ θαύμαζε εἰ Εὐσέδιος τοὺς περὶ Μαρτινιανὸν χαὶ Ζώτιμον χαὶ Μάρωνα, καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ὁμοτρόπους αὑτοῖς, διὰ τιμῆς ἔχει. “Ὥσπερ γὰρ εἰ ἀρετῆς ἦν ἐραστὴς, οὐκ ἂν τῶν φιλ- ἀρέτων ἑτέρους προετίμησεν" οὕτως ἐπειδὴ σύντρο- φον χαὶ φίλην τὴν χαχίαν ἔχει, τοῖς ὁμοτρόποις χρῇ- ται. , Δ΄. --- ΑΡΧΟΝΤΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. ΡΟ πεἶπ ρΟΓβοη Γ(η ἴῃ διιδϑηυ!η ΡΓΟ- Ἰα δι. ΧΧΥ͂ΙΠΙ.. -- ΔΡΙΤΗΟΝΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. ΕΓ υ σοΓἃ οἱ ὁοηΐίθϑδβη δύηι, ἀ}}}} ἀϊοληάινπι ὶ, "οη διίοπὶ ρῦ ἀυ δ οἱ ΔΗ ΖΙΆ ἀδ ςοΓιΪβ οἱ ἱπάυμὶ . Υ ἀγ}} σταῖὶα : οὐπὶ ἱπηλφίη δ ΒΟΠλΗἾ πὶ ἃ γορὶ ΒΗ Υ]οη δηΐπιθ δνοίδνϊ!, δίηι ἦρ ποη πιοήο οἷυβ γεΐ, ουι βρϑοΐθβ μοὶ οὐθοίϑ ἴμογδι, ἱπιογργοίδιίίοιιθπι, δὰ δος ἰρϑ φυοαυ ηαυοὰ νἱάοτγαι, βϑεῖγο εὐρογαῖ, οἱ οπηπ [ιϑ : ΓΘΏ!,, ἴυπὶ Ὠαηΐοὶ ἢοι ὈΓΐτ , ΓΘ ὈδηιυΓ, ΘΧρΟ- δυὶϊ, φυδπὶ , ραγϑρίουϑ οἱ ᾿πδηϊδδί δγδηὶ, Θηπαγγαδβοῖ : δίηυθ ἐϊδ γοῦυβ (ἰ}}} (ἰά οι }} Β “θπο αν, Οπιῃοπιῆ!θ ἃ διι)ρ᾽ ΟΠ π) ὈΓΟΡι!- "π|,. διφυίάοπν ἀθ οοτιϊβ δίᾳυς εὐηίοξοὶβ Γοῦυ ἀοοιτίηα., θείς οἱ δοιμηπηθηι ἰηιογργοίδιϊοπὶβ δοουδβδιϊοποηι ἀ τπηθάϊΐο ἰοἰ οθ δι. ΧΧΙΧ.-- ΒΕΚΜΟΘΕΝΙ ἘΕΡΙΒΟΌΡΟ. Ἅυπι τρογυλὴ ὑπ᾿ υβου} . ΥἱἕθΒ ρογβρί οι δγσυπιοηίθη) , δογυ πη, οὐ πὶ ἧρ ἀσφιηῖ, Υἱι γαιΐο, Π πιϊγοτῖβ, οὶ Ευβδῦϊιβ Μαγιϊηΐδηυιη, ΖΟ- ἢ}}π|, ΜΑγοηθπ), δ᾽ ] υπὶ ἔαγί πα ἸΟΠΟΓΘ Ποῖ !. υοσπιϑάἀπιοάυπ) Θηΐ πη ὶ υἱγῖι Δη!ο γα ἰη- γαίων, ργο υἱγῖα πδυῤαιδαιδαι δηϊοίεγτγαί : δὶς αυΐα σοἰἰδοίδ οἱ οἰᾶγα ἱρϑὶ ἱπῃργου , ἰἰδίίθιη φιοᾳφυο οι ηΐθι υἱἱυΓ. ΧΧΧ, - ΑΒΟΠΟΝΤΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Ὃ μὴ διὰ τὴν τῶν ἀντιπάλων ἀσθένειαν περιγινό- φθυἱ ποη Οὐ δἀγνεογβαγίογαπι ἱμ } Πα ῖοπὶ υἱοῖος μενος, ἀλλὰ διὰ τὸ μέγεθος τῆς οἰχείας ῥώμης τῶν ἰσχυρῶν χρατῶν, ἀοίδιμός ἐστι, χαὶ ἀναῤῥήσεως ἄξιος. Μὴ τοίνυν ἐναδρύνον, εἰ ἑνὸς χαὶ δευτέρου χεχράτηχας. Εἰ γὰρ τῶν ἄχρων εἰς ἀρετὴν περιγέ- νοιο, ὄντως τροπαιοῦχος ἀναχηρυχθήσῃ.