Letter 89
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: A person of authority
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains what made early Christian preaching persuasive.
Two things, I believe, convinced people to embrace the divine message: the power of the message itself, and the character of those who proclaimed it. Each was the strength and sinew of the other. The message was trustworthy, and the lives of the preachers guaranteed the message. For they did not preach one thing and practice another. That consistency — that unity of word and life — is what gave the gospel its irresistible force. Today the message is the same, but the messengers often fail it. And people, seeing the gap between what we say and how we live, reject not just us but the truth we carry.
Δύο ταῦτα ἡγοῦμαι (ὦ τί σε χαλέσας τῆς ἀξίας ἐφάψομαι ) πεπειχέναι τοὺς ἀνθρώπους, τῷ θείῳ χηρύγματι ἀσμένως προσελθεῖν, ὅ τε λόγος ἀξιό- χρεως ὧν, ὅ τε τρόπος τῶν χηρυττόντων. Θάτερος γὰρ θατέρον νεῦρα χαὶ ἰσχὺς ἐτύγχανεν " ὁ μὲν λόγος ἀξιόπιστος ὧν, ὁ δὲ βίος ἐγγυώμενος τὸν λόγον. Οὗ γὰρ ἄλλα χηρύττοντες, ἕτερα ἔπραττον " ἦ γὰρ ἂν γέλωτα ὥφλησαν, ὥσπερ τινὲς τῶν νῦν " οὐδὲν γὰρ βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν " ἀλλὰ συμδαίνοντα τῷ λόγῳ τὸν βίον παρεχόμενηι, ἐχειροῦντο τούτους. Διὸ καὶ ὁ Χριστὸς, εἰδὼς ὡς λόγος μὲν χηρεύων πράξεως ἀσθενής ἐστι καὶ ἀδρανὴς, ὁ δὲ παρὰ τῶν πράξεων ἐμπνεόμενος ἔμψυχος, χαὶ γοργὸς, χαὶ δραστήριος, πᾶσαν αὐτοὺς ἀρετὴν καὶ φιλοσοφίαν διά τε ἔργων διδάξας, δ:ά τε λόγων παιδεύσας χαὶ χοσμή- σας τοῖς θείοις χαρίσμασι, οὕτως ἐπὶ τὴν θήραν τῶν ἀνθρώπων ἐξέπεμψε. Μάλα γὰρ ἀχριδῶς ἡπίστατο, ὅτι οὐχ ἧττον τῶν σημείων, ὁ τρόπος τῶν χηρύχων ἐπάγεσθαι τοὺς ἀνθρώπους δυνήσεται. Διασπαρέντες χαθάπερ ὑπόπτεροι γεωργοὶ, τὸν λόγον τῆς εὐσεθδείας χατασπείραντες, καὶ τὸν τρόπον χατὰ τὴν ὑφήγησιν τοῦ διδασχάλου ῥυθμίσαντες, τόν τε βίον οὐ μόνον ἄληπτον, ἀλλὰ χαὶ θαυμαστὸν παρεχόμενοι, πάσης περιεγένοντο τῆς ὑφ᾽ ἡλίῳ" χαὶ οὔτε σοφία, οὔτε δυναστεία, οὐ πλοῦτος, οὐ βασιλεία, οὐ τυραννὶς, οὗ βαρδαριχὴ ὧμό- ΥΑΒΙἙΣ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕἕ. () Ἧοχ ἀσθένεια πιοτγίτο :|ρςῖα ι, Δ᾽])ιονγγοῖ οδηΐπὶ ἃ ἰοοὶ κει θηίία. ᾿ΘΓρΓ Μιἀδῖυγ οἱ βδυι}- τυ ἀΠπὶ ριὲ νούδη) συγγένεια, νΘΓΕΠ δηΐ ἢ οη- ιἷἰο. Οοἀ. ΑἸι. ἰἴδιῃ ὁχ σοῃ]θοίι γα [οἰ] Οπθὶῃ ἦν " Γ- Εἶπα βυφροτγὶι, δὶι ] δου , ἴσως εὐγένεια. ΡΟΒΙΝ. () Οὔτε γὰρ τῷ ἀρ., οἷς. . η ἀυδθῖο " ἀο δυηϊ. πίογργαϑ βιιβρίςδίυβ ϑὶ ἰοφθηάυπι οὕτω γάρ, υἱ αυἱ νεγίογῖ!, εἰς ἐπι. Εβο νϑγδηὶ οἵ ρυὶπι!- ἔοι πὶ) βου ρίυγαπὶ βισροτγὶ οὐ. αι. οἱ Αἰι. ὀχ ϑίΐηο. ΗἸ σομοογαϊγ ἰθσυηϊ, σύ τε τῷ ἁ ἱστῳ, οἰς., παηὶ εἰ ἴιι ργι(είαπίςεὶπιαπι ἰηϊ αἴας οὐρεῖν οἰς., αι Οριϊπιὸ ργαοσαδη(υ οΟἰιδογθηῖ. [ν. ἘΡΙΞΤΟΙΑΆΟΜ ,. . -- ἘΡΙΤ. ΘΟΙΗΥ͂. «ης, οὗ δαίμονος φάλαγξ (), οὐχ αὐτὸς ὁ διάδολος, Α Πο. πιούο }"} οπιπὶ Γεργαὶ δ δ᾽ οηἶδ ἢθ( ΓΕΠΊΟίϑιΝ, οὐ λιμὸς, οὐ χρημνὸς, οὐ δεσμωτήρια, οὐκ ἄλλο τῶν δοχούντων χαὶ ὄντων φοδερῶν αὐτῶν περιεγένετο" ἀλλὰ πάντες εἶξαν χαὶ παρεχώρησαν, χαὶ τὴν ἧτταν νίχης ἀπάτης καὶ τροπαίων ἡγήσαντο εἶναι λαμπρο- τέραν. “Αμεῖνον γὰρ τοῦ χαχῶς νιχᾷν τὸ χαλῶς ἡττᾶσθαι νομίσαντες, οὐρανοπολῖται () κατέστη- σαν. ιὶ οἰἴδι ρΓΟΥΒ δι μη γα πὶ ργοοόγοηί, ἢδο - λυπῇ γΓαϊΐοηο, αυϊάαυϊά ἰθΡΓϑΓιπὶ ] ἰυξῖγαι, ἀονὶ]- οδγυηῖ : Πι βδρίθηιὰ οἱ ἀοοίτίη, πς ροίθ:- ιἷα, πΠ Ορϑϑ, πὸ γοβηυπι, Π ΕΥΓΔΠΠἶἷ, Π ὨΔΓ}}- γίοα ογυάθ} , ης ἀφδοηηθηυπὶ μἤ δίῃ χ, ης ἀΐλ}}Ὸ- [ 'ρ, " [Π|, Πς ρΓοΟΙρ εἶσ π|, η ν͵ηου}}, πδς ἀδηΐφυο αἰϊυαὰ φυϊ υδπὶ ὁχ , Ὠογγοη δ᾽ ΥἱάδηίΓ, ΓΟΎΘΓΔ Δυηϊ, 'ρθος [Πἀϊτ ἃς ἀα]οεἶϊ : νϑγι! Οπηθβ οοϑβϑόγυηὶ δα ὩΔη ἀσδάδγιηϊ, εἰδάδιμημο οχμηὶ νἱοϊογία οἱ ἱγορθὶβ δρίϑηιϊΐογεπὶ ὀυχοριηὶ. Ῥγεβίδη Θπίπη ἰυιςΔη[ » ιοποδία Υἱηοὶ, υπ| Πη Υἱποδγα, Ο}}] εἶν σοηβίίταἰ δυμῖ. ΣΝΒ΄. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ, ΕΥ̓́ΣΤ Κινδυνεύετε, ὡς πυνθάνομαι, πεφραγμένας ἀπογνώσει τὰς ἀχοὰς ἔχειν, χαὶ ὡς ἂν πάλαι χαθ- Β οσιώσαντες ἑαυτοὺς τῷ τῆς ἁμαρτίας θανάτῳ παρ- οξύνεσθΞς πρὸς τοὺς τῶν χαλῶν παραινέτας. Εἰ «οίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, θρήνων χαὶ ὀλοφυρμῶν, οὗ συμδουλῆς χαὶ παραινέσεως, δίχαιοι ἂν εἴητε λοιπὸν τυχεῖν. ΣΝΙ. --- ΤΟΙ͂Σ ΑΥ̓ΤΟΙ͂Σ. Εἰ καὶ αὐτοὶ πολιτείας ἀρίστης ἀμύητοι χαὶ ἀτέλεστοι ὄντες, τὰ μὴ λόγῳ ῥητὰ, τοῖς ὥσπερ ὑμεῖς διαχειμένοις σαφηνισθῆναι διὰ λόγων παραχεχληχό- τες, τὸν πρὸς τὰ πράγματα λογισμὸν λανθάνετε κλεπτόμενοι " ἀλλ᾽ ἐγὼ οὐ τόλμῃ προαχθήσομαι εἰς πὸ ῥητὰ ὑμῖν ποιῆσαι τὰ τέως ὑμῖν ἄῤῥητα, κχαὶ ὑπὸ λόγους ἀγαγεῖν, τὰ ὑπὲρ τὰς ὑμετέρας ἀχοάς. Οὐ γὰρ θέμις, οὔτε τοῖς ἀνιέροις τὰ ἱερὰ ἀχούειν, οὔτε τοῖς βεδήλοις τὰ ἄδυτα χατοπτεύειν. Ὁ γὰρ θεσμὸς οὐχ ἐᾷ, μᾶλλον δὲ ὁ θεῖος χρησμὸς οὐχ ἐπι- τρέπει, διαῤῥήδην βοῶν ε Μὴ δότε τοῖς χυσὶ τὰ ἅγια. » Διὸ χαὶ αὐτὸς ἔχων μὲν εἰπεῖν, ὑμῖν δὲ εἰπεῖν οὐχ ἔχων, παραινῶ μᾶλλον ἀπέχεσθαι μὲν χαχίας, ἀντέχεσθαι δὲ ἀρετῆς. Εἰ γὰρ ταῦτα ποιή- σετε, τῆς ἑρμηνείας ὦν' γεγράφατεο, οὐχ ἀνήχοοι ἔσεσθε. ΣΝΔ'. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. Οἱ τοὺς θείους χρησμοὺς παραποιοῦντες, χαὶ πρὸς πὸ οἰχεῖον βούλημα ἐχδιαζόμενοι, συγγνώμης ἁμαρ- ΓΟΙΜΗΙ. --- ΜΛΆΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΝΟ, ΜΑΒΟΝΙ, ΕΌΘΤΑΤΗΙΟ. ὙΥἱάδηνίηΐ, αἱ δυάϊῆο, τηοϊογυῖ) ἀσδρογδίΐοπα - θῖ δἰ ΟΠΟ[υ ἃΓ ἤάΌΘΓΕ : (, υἱ αυΐ |πὶ ργίάἀδη) γοβ 'ρ ρϑοοϑιΐ πιοῦιΐ ἀδνονυθγ , δάνογ- υ, } ρΓΟῦ σΟη νΟ}}} ργθθδηι, ἰγδουη- ἀΐα σοποὶ τὶ. ()υδιηο γθηι δὶ [ οδί, ροϑίῃδο } γὈ ἰυοἴ} δἰ ἰΔΟΓΥ , Π} ΠΟὨ . πΔ οἱ δάπιο - πἰιοησιη δ γα ρᾶγ [ΘΓΙΙ. ΟΟΠΗ. --ἸΙΒΌΕΜ. Εἰὶ νοϑ, υἱ οριἱϊπης υἱνεηἀϊ γδιϊΐοηΐδ δχρϑγίθς Δίῃ ἰχηδγὶ δι, , ΠΟΠΙΪηΐ}} νϑϑιγὶ δἱηινὶ- ᾿δυ πηϊηΐπιθ ἀχροηθηάα δυηΐ, βϑγηοηα ἑἀθοϊαγαγί Ροιοηϊὸβ, γϑϑίγιιπὶ ἀθ γοῦυϑ ᾿υὐΐοῖυ πὶ Ὑο ΥΙρὶ ποι Διἰπηαἀνογι ιἰβ : δ ἰΔπΊ|ῃ Π) ΠιοΥΪ- Δι} οἱ διυιάδοϊ ργογυπρᾶπι, υἱ , : πτϊπς νοοῖ δυάϊγο ποίδϑ ὁδί, υ Ὁ Οχροηβη, δίιι , - ( τίαπι νϑδίγαγι πὶ σρίυπι ὀχοσύπηϊ, νϑγ} ΘΟμΠρ]ε - οἰαγ. ΝΟ Θηΐπὶ [ δῖ, δὺυϊ , ΐ ἃ ΒΔΓί |- ηἱ βυηΐ, Γὰ βγΓ δυάϊἑ ; δὺϊ ρΓΟΙΆΠΟΚ δΔιἰγίἃ η- τυοῦγί. Νααυς δηΐπι ΠΟΟ ΡΓ ποΓῸ ᾿ἰϊοθῖ, ἰτηὺ δἰΐδιη Π ἀϊνίηυπι αιυΐάθη ογδουίυπι | ΡΟΓΙΏ , ΔΡΟΓΙ γὙ αἰδῃηδην : ε« ΝΟΙΪΠ δδηοίυμη (ἀΓ οδη ".» Ας ρῥγορίογοα, ὀυηὶ 'ρ ἀΐσογα αιϊάθπι μοβϑὶπὶ, γ- δυίδι} ἀΐοθγθ Ποὴ ροϑβδὶ ΠΊ, γ ροί᾽ι ΙΠΟη οἱ ΠΟΓΙΟΡ, υἱ νἱ ὐδιϊηαιΐδ, γυἱγίυιὶ ι}. θιυιοά ἰ (δοονὶεἰ., Θασυ ΓΟΓΌπι, ἀ αυΐθιι δὰ ΠΙΘ βογΙρι, ἰηἰΓρΓοιδιίοθθι δυ . . σΟΙΗΥ. --- ἸΒΙθΟΝΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. φυὶ ἀϊνίπα ογαουΐα ἀδργανδηῖ, ιἱ Γ᾽ (γἰὺπὶ βδυυπ γοϊυϊ οθίογῖο ΓΑ] υηῖ, ζΓΑν Ἰροσοδηΐ, τάνουσι μείζονα. Οὔτε γὰρ τὴν ἐξ ἀπάτης χαὶ πα- ἢ υᾶπι υἱ 'ρ ᾿φῃοϑοὶ ἀεῦοαϊ. ΕΝΘ [Θηἶπι ΘΓΓΟΓΙ ραλογισμοῦ δοχοῦσαν εἶναι ἀπολογίαν, συνηγοροῦσαν ἕξουσι, τῷ ἀπὸ χαχουργίας, ἀλλ᾽ οὐχ ἀπὸ ἁπλότητος ἐσφάλθαι" οὔτε τὸν γαληνὸν χαὶ ἥμερον ὀφθαλμὸν Μλδίι!). υὙἱἍ, ὅ. ἃς ἀδοοριϊοηΐθ ργρῖοχία Γὶ ροιθγιηἴ, υὶ ΠΟ |Πρ]εἰ πη}}{} οἱ δηπιὶὶ ραγνογϑίίδίθ ἰαρϑὶ βίης : π ἰγδῃαυ!απι ἢΠ|Πυπὶ ἃς ρῥἰαοὶ ἀμ! οὐ“ ΥΑΒΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Δαίμονος φάιαγξ, οοἀϊ]. ΑἸὩΒῸ ἴῃ οοπίοχίιι!, δαίμονος φύλαξ. ὅλιδ ιἱ ιιβρέοία νἱάσϑιγ ] Ἰοειΐο (οἰϊ αυοι ἰδι}"ν δααυ υν, οὐχ αὐτὸς ὁ διάδο- λος. Αὐποῖν δηΐ ἀφιθοὴ αἶδθο!υ } (μν ἰβίιυΓ ἴῃ βεσννο δυφαπάϊ γιά ροβὶ ὁδοί Ρ᾽ ΙΔ] ΔΏΗΙ, ρΡοοΐυγ ᾿δηχυδίῃ πιοΐυ αὐυϊάρίαιῃ 'ρ ἀἰδθο] Νοι! πιὰ ἰδίθι ἀΐοὶ ροβ ἀΐδθο}} ποιμΐηθ χατ᾽ ἐξοχὴν δἰ κυ ϊΠ σαι ἀσθηνοιδι ρμγίμοίρθπ) [μυοἰ ἴδ γι}. ἢ .. σπ ῥίυ τπηλἰθς:Β ροϊθε ἃς ἸΘΓΓΟΓΙΘ } [ἢ σηΐνογϑοῸ ἀφ πηοηυπ) Πιΐποῦυπὶ σγορο. ἤφο ἀμ [Δ- ΠΙὴ . Εἰ ἀμποῦιπὶ οὐάκἰ. μαυά [(Δ} Βρεγηδηιία νἱεοίυν υοίογ!. Ὁ υ͵ἀ , ΘΟ διΐπι} ἰθοἰἸ Ομ , δαίμονος φύλαχα αἴοαπη) γοοᾶγὶ ψγορυζηϑίογοπι ἰἀο οἱ αι τίςις δ: ρ ΓΒ } ἢ Υἱύστγιι οἱ οιἰαιυλβ ἰδοῖοῦ ΒΆρίη. ΝΟ ΟΠ ἰδιη [ἀίογὶ, οὐ. Αἴϊ. ἰπ ΟΓΔ η- δἰη}} Ἰδοι απ θη οὐϊληὶ αἱ ργο θα }} ] οη) οἴσογγα. Ρο- ΒΙΝ. () Διηῦο οσἄδ. δ άυπι εἰχότως, [ρ. , ΙΘὉἘΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤ ἔμπὶ []|ηϊ, οπΐ, . νἱεο οἱ ἱπιργοθίίαια ργοῖριι. Α λήσοντα!, οὗ τἀναντία ἐχθαχχευθέντες ὑπὸ τῆς χα- δοιΐ, σοηΐτατῖα ΡυΟ ΠΟΥ πιϊπἷ πη ἀυ ἄτι . ἙΟΥ͂. --- ΟΡΙΠΕΙΙ ΟΠΑΜΜΑΤΙΟΘΟ. Μι}ι} δορ ἶ ΡῈ Γ Θπ| φἰογίϑη, υληι ρΓὶ Δ- ΡΙΪ ϑυηι, ἀδιγ θη ἴᾶ δᾶ, ἰῇ | ροβίθα ἱποίψιηι, ο᾽!) βογὸ ΘΟΠΔΏΠΙΡ,, υ ρΓΐῸ. «υΐάδπ) γ |ρ- γΑτίηΐ, Πυς δυίδπ) Θάγυ πὶ τηϑαι π νἱοι! δἰηΐ, σΊΘΕΥ]. -..ὄ ΟΙὨΙΔΟΥΜΡΙΟΌΟΒΟ. ἤαϑοτὰ υἱτίμίθηι ἐαογεοτγὶ. θοηιΐγοῦ υΐ ἢδι, υἱ οιπὶ Ρ]ΔΙοηο πὶ δάπιγοτῖς, }}} ἴδιῆθὴ δοῃϑ,} ἃ εἰ ρυροθρία ραγυϊροπάδβ. [ οὐ πὶ Υἱγίυ δ. ΓΟ] ΠΟ δἰπὸ ἰδῦογα . βιιάογθ Βοτὶ : τὰ δυίδη), ιιοηπὶ ρϑοῖνν λυ οΐο, ξοηυ νὴ ΒΟΥ ΘΧρΡΟΓΒ διιοσρίϑιί. ΟΟΙΠΥ͂ΙΙ. --- ΕΤΟΝΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. Εχ ἰἰβ φυΐ ρίυ Πα απ ΐ ουρί ἀϊι ἤδλαγαηι, δια ᾿ γα ᾿π)υγ ἀοἰοοίδπιυγ, ΄ἱ ρθοοῶγθ βοίπιηῖ, ΚγΆν ΠΡ Ὡογοίδηϊ : υ] δυΐθ) πὸ ρβεσδίυιη ηυ] υι:πὶ ἀρηοϑθευηί, ρογαϊιὰ ἐδρίογαια. Ηος ᾿ρΠὶ Θηΐπ| πη πηι ΠΙΟΓΌθαἢ) ἰῃ νΘΓΘΔΠ ΙΓ, ᾿ῃη}}} ᾿ἰπΠΟΓΟΠΙΘηϊυπ) , δίυθ ἴῃ ρμογίε- εἴπ δι ρΟΓΟΠῚ πηυγίοπι [ἀ᾽ηἶ. ΟΘποοΐγοδ ἰΝ "ΠΧ ΠῚ ἰαβογα ΘΟ ΥΘιΪ,. Μ]υη) ἐπὶπὶ ἰπΐογγα τη ]- ΒΌγίυ , αυλ π|} αἰεὶ. Ναν ἀθ δι ἰδ δ] αἱα ραΓΙ ΘΙ] ἐπ πιΐηδι : [.} Δυ τὴ δι τὶ πηδηξιι ἦν ρϑου } .) , πθὸ υἱτἃ ργουγούίειγ. ()εΐη ΔΠΊΟΦΟΪ οἰἰϑιη ἀπ} }σΘ τὴ πηογίθπὶ πο η βαηίπηι. Πτη- ρμογίθοι! δηΐμι ρα γι} } δηΐπηΐ ἀοουϊηθηί μι. - χίας δογματίσαι ἐτόλμησαν. ΣΝΕ'", --- ΩΟΦΕΛΙΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩ. Πολλοὶ τῶν σοφιστῶν ἐκ τῆς προῦπαρξάσης εὑ- χλείας τὰς συμθαινούσας ἧττας περιστέλλειν πει- ρῶνται, ἅτε πρότερον μὲν τῶν πραγμάτων γεγονότες χρείττονες, νῦν δὲ ὑπὸ τούτων χρατηθέντες. ΣΝ ζῇ. --- ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΩ. Ὅτι πόνῳ καταρθοῦταε ἡ ἀρετή. Θαυμάζω, πῶς Πλάτωνα θαυμάζων, τὰς παραι- νέσεις αὐτοῦ παρὰ φαῦλον τίθεσαι. ᾿Ἐχεῖνος μὲν γάρ φησι τοὺς τῆς ἀρετῆς χλῶνας πόνῳ χαὶ ἱδρῶτι φύ- εσθαι () " σὺ δ᾽ οὐχ οἶδ᾽ ὅπως ἄπονον ἑπανείλου βίον. ΣΝΖ'΄. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΏ ΔΙΆΚΟΝΩ. Τῶν πλεονεχτῶν χαὶ ἀδίχων (), οἱ μὲν εἰδότες ὅτι ἁμαρτάνουσιν, οἱ δὲ μηδ᾽ ὅτι ἁμαρτάνουσιν εἰδό- τες, ἀνήχεστα " τὸ γὰρ μὴ αἰσθέσθαι τῆς ἀῤῥωστίας ἐν ἦ εἰσιν, ἐπίτασις ἀναισθησίας ἐστὶ, χαὶ εἰς ἀναλ- γησίαν παντελῆ καὶ νεχρότητα τελευτᾷ, Τούτους τοί- νυν χρὴ μάλιστα ἐλεεῖν. Τὸ γὰρ χαχῶς ποιεῖν τοῦ χκαχῶς πάσχειν ἐστὶν ἐλεεινότερονζ() " τοῖς μὲν γὰρ περὶ τῶν ἐσχάτων ὁ χίνδυνος σαλεύει" τοῖς δὲ μέχρι χρημάτων ἐστὶν ἣ ζημία. Ἄλλως τε δὲ χαὶ διττῆς οὖχ αἰσθάνονται νεχρώσεως. ᾿Ατελοῦς γὰρ χαὶ παι- διχῆς διανοίας ἐχφέρουσι δεῖγμα. Ἐπεὶ χαὶ τὰ χο- μιδῇ νήπια, τῶν μὲν ὄντως () φοδερῶν, οὐδένα ποιεῖται λόγον, ἀλλὰ καὶ πυρὶ πολλάχις ἐπαφίησι τὰς υυμι. Ουδηθοηυΐάδην ᾿ἱ φιοααθδ ηὐ] ἰδ θγὰ ἁποάϊπ χεῖρας, προσωπεῖα δὲ διάχενα χαὶ μορμολύχια θεώ- Αἱ ρυδγι}! ίαιθ βυηῖ, δὴ υῷ νόγα ᾿ογγειι δ οἱ Ῥογι ἢ ϑοοθπάλ βυηῖ, ε}}}} οὐταηῖ, ἰτ) διἶδ} })- " ρόγϑρα ἰη ἰζηδι ἢ} οἴ, Δ Π η} [ΔΓ- νὰ δἃ ΘροῖγΆ σοηϑρίοἰδηί, τηθῖυ ρΟτΟΘΙ Δ Ὁ, οἱ (Ομ ΓΟΠΙίβουη!. ΗΪ ρΟΓΓΟ ποθὴ αἰδι} νυἱ- εἰδίυσ μποηλ ροουμΐα Γαρδοὶ ἰὐοϑβὶ : εἱ «υἱ ρδιροτγιδίόπι φυΐάδπι, } πιοιΐο ἡ μ} - μενα δεδίττεται χαὶ τρέμει" τούτοις χινδυνεύουσιν ἐοιχένα:, χαὶ οἱ τῆς πλεονεξίας ἐρασταὶ, πενίαν μὲν δεδιότες, ἥτις οὐχ ἔστι φοθερὰ, ἀλλὰ καὶ ἀσφαλείας ἁπάσης, χαὶ μετριοφροσύνης ὑπόθεσις " πλοῦτον δ᾽ ἄδιχον περὶ πολλοῦ ποιούμενοι " οὕτως πυρός ἔστι φοδερώτερος. Τεφροῖ γὰρ τῶν ἐχόντων χαὶ τὰ φρο- νήματα χαὶ τὰς ἐλπίδας. ἰνοῖ., φιοιί πιδιυδηάυτ , νϑγαμπν δια ΒΘ ΘΟ Ἶ Οὐ ἷ ἃ. τοι πηδιο γί , ρδγι βοϑηῖ: [η- . δι ίοπι ἀϊν} ροἰυτγί πὶ ἀκύϑηῖ, υα ἰΔι|)) ιν} ἰσῃ π) ιπδη διηϊ. Θίᾳυΐϊάθιῃ ἀοπιΐ- ΠΟΓῸΠῚ ΒΠΟΓΙΠ})ν Οἱ Δ} Π|, Θἱ ρ ΘΧΌΓΟΩΙ, Δ ᾿Π οἰπογοπὶ Γούϊβιιηῖ. ΘσΟΙΥ. - ΕἸΌΕΝ. αϑοτθ υἱτίμδηι μογἤΠεὶ. Τα οοπιρογιϊβδίθμι παι οἱ δχρίογδιϊβδί απ .. ΣΝΗ΄. --- ΤΩ ΑΥ̓́ΤΩ. Ὅτι πόνῳ κατορθοῦται ἡ ἀρετή. Μάλα ἀκχριθῶς οἶδα, ὅτι τοὺς μὲν τῆ: ἀρετῆς καρ- , πιᾶξιοβ αὐΐάδηι νἱγίι ἰτυσῖὰ, Ὁ ποὺς μεγάλους εἶναι, χἂν χινδυνεύῃ;ς, νομίξεις, ἀθυ- οιἰδπηδϑὶ ἢπ μόγίουϊο νογβογὶ οχἰϑιϊμδγα : γ ΘΙ ΠΟΙΠἾ ΠΙΌΓΟΓΘ ἃς αἀἰδογυοίαγί, αυοιὶ μα γίϑ θα πιῖ- ΟΡ Υἱάδλγῖ. Αἱ δὶ ποι} Υἱἱσὶ ομ᾽ηΐοἢΪ :- μεῖς ὃὲ τοῖς πολλοῖς νομιζόμενος δυστυχεῖν. ᾿Αλλ᾽ ἐὰν μὴ τῇ τῶν πολλῶν ὑπονοίᾳ, χαὶ δόξῃ, ἀλλ᾽ ἀχρι- δεῖ () λογισμῶν ἐξετάσει τὸ πρᾶγμα ἐπιτρέψειας, ΥΑΒΙΣ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Τοὺς τὴς ἀρετῆς κιλῶγας πόνῳ καὶ ἱδρῶτι ύεσθαι. (ἰυπ . Ρ]ΔιοηἾ ϑοη θη ἙΟΠΙ͂ΘΓΘΒ υ}- [ Γ Διιγοο ἢαδοϊοι! γοΓθι, Οἰσογο [μορία {Π οἰ βεδιο οοημηθδιάήδι, οἱ (λυ :. δι ΓΘ η}}- ΙἈ{ ὶ }. ΧΙ, φυΐ ἱ }. ν. Ῥαγαίἑροπι. δοιΐοη |{ι}- εἷι. σαι ϑύμιν οσουγγὶι ἢἰς ἐναντιόφανες συοάι λπι Χ εοἰαιίοηα Ὠα] αρίι. οὐπὶ οἱ ιιρ. 'νος [᾿}., ητοι ἀϊδοιεῖοι ᾿ς σης! ἰυἷ ». ἰπίγα. ΠΠΠΤτΤ. ὰ Ροσι ἀδίχων γοιὸ ἀνδρῶν, διρρίοι (οι). Υῖ. . ᾿θθ νοῦρθὰ ρᾷ] ροϑὶ δ ποι ὩΡῸ οπιηίὰ οπηῖ εἰ, ὅτι ἁμαρτάνουσιν, οἱ δὲ μηδ᾽ ὅτι ἁμαρτάνου- σιν εἰδότες. δι(! βῖπ δὶ ἡ Ιυοὺ κι. Ουὐ. ΑΙ. Οαπὶ οὐ σου }}, ΡΟΒΘΙΝ. () Τὸ γὰρ καχῶς ποιεῖν.... ἐλεεινότερον. Ρ]Ὰ- ᾿οπίσι ον ΠΟ. ὁδὲ ἀὐφιιδ, ὁ Υἱάδ ἰρϑίυς (ὐογσέαπι, ριᾳ. . Ἀτττ. () ὕγο ὄντως διῆθο ςοὐϊ. δεγίθυπιε ὄντων, εἰ γΓ. δ ὀρθηυ}!. ργὸ οὕτως ιθϑι ὅστις. ῬΟΒΒΙΝ. () Ργὺ ἀχριδεῖ διῦο σοι. αι. εἰ ΑἸι. ο- διμι ἀχριδεία;. ῬΟΒΒΙΝ. δ ἘΡΙΒΤΟΠΑΒΟΌΝ . ΠΠ|. -- ἘΡΙΒΤ. ΓΟΧΠ. , ἡ ἀθυμία φρούδη οἰχήσεται" μᾶλλον δὲ θυμηδίας Α δρίεἰοιΐ, γαγυπι Δοσιγαῖο γαιοηΐβ ὀχδηίηΐ Γοπὶ ρεῖ- πρόξενος γενήσεται" ἀναλόγως γὰρ τοῖς ἐνταῦθα ἀγῶσι καὶ οἱ τῆ; ἀρετῆς πλέχονται στέφανοι. ΣΝΘ'. -- ΘΕΟΔΟΣΙῺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Παρὰ μὲν ἀνθρώποις ἴσον εἶναι δοχεῖ τὸ εὐεργέ- τας [μὴ] ἀμείδεσθαι, καὶ ἐχθροὺς [μὴ] ἀμύνεσθαι (). Παρὰ δὲ τῇ θείᾳ φιλοσοφίᾳ τὸ μὲν ἀμείδεσθαι τοὺς εὐεργέτας χρατεῖ " τὸ δὲ ἀμύνεσθαι τοὺς ἐχθροὺς οὐχί" ἀλλὰ παντὶ μὲν τρόπῳ τὸ ἀνεξιχαχεῖν, εἰ δ᾽ οἷόν τε, χαὶ εὐεργετεῖν. ΣΞ’, --- ΘΕΩΝΙ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Ὥσπερ ἀνδρεῖος καὶ φιλάνθρωπος βασιλεὺς τοῖς νόμοις τὰ ὅπλα μίξας, πᾶσαν ὕδρεως μελέτην τρέ- πεται" τὸ μὲν τῇ ἀχροάσει τῶν νόμων πειθόμενον, δίχα χολάσεως ἐπιστρέφων " τὸ δ᾽ ἀνήχοον, τῇ διὰ τῶν ὅπλων ἀνάγχῃ παιδαγωγῶν" οὕτω χαὶ εὐαγὴς καὶ ἐπιειχὴς ὁ ἱερεὺς τοῖς θεσμοῖς τὸν φόδον μίξας, χαὶ τῇ ἀρχῇ τὴν ἐπιείχειαν χεράσας, πᾶσαν καχίας μελέτην, τό γε ἧχον εἰς αὐτὸν, τρέπεται" τῶν ὑπ- Ἡχόων τὸ μὲν λόγοις εἶχον λόγοις θεραπεύων" τὸ δ᾽ ἀνῆχοον τῷ διὰ τῶν θεσμῶν σωφρονισμῷ εἰς τὸ μη- κέτι ἁμαρτάνειν χειραγωγῶν. τη ἰβογί, δε υϑηοϊ ΙΠΟΡΟΓ δνάποϑοαί, ἱπ|ὸῸ Οἰίΐδιη ἰε| σἀυϑαιη ἰδ «ἰἰδίυγυ δι. δίφυϊ θαι ΡΓγῸ οογίδηλΐπυτ πυΐι Υἱι γαιΐοηθ, νίγίυι αυοαι ο- ΤΟΠ ΠΟΟΙΙηΙΓ, ΘΟΠΙΧ. --- ΤΗΕΟΌΟΘΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Ἀρυὰ Ποιηΐπθ ρΓΥ οὐρὰ υἱάσίυγ, , ἃ }- υυς θαπροἤοίιπι δοοθρογὶβ υἱδθη πο ΓΟρΘηάθΓο, οἱ Ποϑβία. πιϊπίπια υἱοϊδοί. Αἱ δρυὰ ἀΐνίπϑη) Ρ]}}- ΡΠ ΐα πὶ {Π|ι| χηΐάδπι οὈιίηαῖ, υἱ θπ ἀδ που δ πι- γίιο γοπηιπογθίηυν; δὶ ποῦ ἰίθπὶ ᾿ΠΠυὰ, υἱ ἰη͵υγίο εἰ οἰβοδιηι : σογαπὶ οπηπίῃο υϊδιη ραιϊοηιίδιη δά - Εἰ θα πιυ : ] δ ίθηι Πδ ΐ ρο, δἰἶδι} ὈΠ]- οἷἶ. ραΓβοαυδηλυγ. ΘΟΙΧ. -- ΤΗΕΟΝῚ ἘΡΙΒΟΟΘΡΟ. Ουοιμαἀπποάυπ) (ογιῖϊ οἱ ᾿υμπηδπυ γὸχ ἰοαὶθυδ οὐ Δγιηἶβ σοηὐυποιὶ οπηηα σοπιυπιοῖϊ ἃς ρευΐλη - εἴ διίυύίυ δι ρτοῦιχαι, πἰ πεῖγυπι υΐ (ἰοξαπ) αυ- ἀϊιϊοηΐ πηοτίφονοϑ ργῦδηϊ, εἰϊγὰ ροηδπὶ α οἵ» αἰατῃ Γανθ :, Δ} υἱ ρμγοίγαδοίο οἱ οοηϊυ- τη] ἃπίιη βυηΐϊ, νἱ δίᾳυ Δγιηΐβ ΘΟΟΓ ἢ : οπὶ πιοίο ρίυ δ π)ληβιιδίιι βϑοογήοβ ἰθαὶθυ πιθῖι!ΠῈ δἀυπξοηβ, δίᾳυδ ἱππραγίαπι ἰθε σοπάϊδη, Π|- π ἱπρτγοῦ αι βιυ απ, φυδηίαην φαΐ ἄθπ ἰπ 'ρ δἰ- ἴυπι δῖ, [υφ: παρα διά τοτυπ, αὐ! ΓΠ- εἰθυ οαάτιπι, βαγηιοηυηι ορὲ δίφυα δά πιεπηίο !- ΓΆΠ, }, υἱ ροΓΥΪοΔ, δἱ ἱτηπιογίογὶ δυηι, Ἰεσίηλ] δηἰπιαυνεγβίοπί υ , ἔσϑὶυϊ μοῦ“ τοεία τη, ἀσσδη,, υἱ ροϑι|ᾶς εἰ ΐ ροοοδηΐ, ΣΑ͂Λ'. --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ χρίσεως. Εἰ χαὶ τοὺς ἀνθρώπους οὐχ ἐρυθριᾶς, οὐδὲ ὕπο- λήψεως ἀντιποιῇ, χἂν τὴν παρὰ τοῦ Θείου τοῖς τοιού- τοῖς τολμήμασιν ἑπομένην φοδήθητι δίχην. Εἰ γὰρ χαὶ αὐτίχα δὴ μάλα μαχροθυμεῖ, εἰς μετάνοιαν χα- λοῦσα" ἀλλὰ μιχρὸν ὕστερον, π'χρότερον μετελεύ- σεται τοὺς μηδὲ τὴν τοσαύτην φιλανθρωπίαν αἱἷδε- σθέντας. Πολλοὶ μὲν οὖν χἀνταῦθα τὴν ἀήττητον οὐ διαπεφεύγασι χεῖρα, ἀλλ᾽ ὑπὸ τοιούτων χατελήφθη- σαν συμφορῶν, ὡς ἀποχρύψαι τῷ μεγέθει τὰς τρα- γῳδίας. Πολλοὶ ὃὲ ἐνταῦθα δόξαντες διαπεφευγέναι λολαστήρια, τῶν ἐχεῖσε πιχροτέρων () ἀπέλαυ- ἐαν, τῆς δίχης δικαίως αὐτοῖς ἀντιμετρησάσης τὴν διχὴν (). ΣΖΒ'. -- ἙΞΡΜΟΓΕΝΕῚ ἘΠΗΙΣΚΟΠΩ. Οἱ φίλοι, περὶ ὧν γέγραφας, οὔτε παραινέσεως δέονται, οὔτε προτροπῆς. Ἐοίχασι γὰρ [οὐ] παυσα- μένοις οὐδέποτε τῆς ἐπὶ τοῖς χαλλίστοις ἁμίλλης, ἀλλ᾽ ἕως τέλους, ἅτε δὴ τῶν οὐρανίων γερῶν δεινῶς ΘΟΙΧΙ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ὃς )μαϊεῖο. Εἰδὶ πα Ομ η οΥυθοβοῖθ, πθς ἴδηι ϑίυδ οχΐϑι πηι οπΐβ Γαι οηθιη } : ΠΑ } : δἱ Π|:Δηλη, ηαυς μυὐυβπιουὶ αρσίεϊα ἀϊνὶ πἴτυ οοηδοαυΐδῦ - πλπὴ ( ροΓιπιο. θυ ϑη ιπ| Θπἰπὶ ἷπ ΡΓ - ΠΟΓΑῖῸΓ δίφαθ σοπαυΐϊοβϑοῖϊ ( ρορηϊδηιΔη) ΠΠσαἱ ἰην ), ἰδ θη ΑἸ π ροϑὶ, , Π ἰδηιὰ αυΐάδπι θαπίρηΐ ριιοτα οοπιπιονο-' Ρἷ᾿, δροου ἷα ραΓβοηυδίυγ. πη} η ἴῃ }}- ἄδπι νἱῖὰ ἰηνὶ οίηι ΠΠ|δ πηᾶπυπι οἰὔπισογαη!, σόγαηὶ ] υδη)οάϊ οαἰδιηἑ δι} σογγοριΐ η, υἱ ᾽ρ “ ἐγαφο πηαφηϊυὐΐπ Οὐδεύγαγοηι. Μυ δυιηι υΐ [Ν}} νἱ ἰοτπθηῖα οἴυρῖ νἱἀδθδη- {τ, ἰῃ ἀπιαγυϊδηιογαβ αἰ γ υἱίς ογυοίδιυς ἰηοἷ- ἀδγαπὶ, πἰτπηΐγυπι νὶ ἢ} Βο αγαηι νἱηαΐοα [υδ( ᾿ ΡΟ πὶ γοιηρι θη[. ΟΟΙΧΙΙ. --- ΠΕΆΜΟΘΕΝΙ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Αὐΐοὶ ||}, ἀ φυΐθυ δὰ π| βογὶ ρϑίβιΐ, πς θη - , πος οοΠοτίδιϊοηα ορυβ ᾿αθηι. Υἱάδπιυγ δηΐη οοηιοηοηὶ ἢυἷς, ἀὸ ργορο Γ[Π}} ΓΘΌῸ} ἰ Ὁ Θογίδηι, ἡυσηαυᾶπὶ ἤποη ἱπηροδί (τὶ, νοῦ π) δὰ ΥΛΔΆΙΕ ΓΚΕΟΤΙΌΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ψιάόίατ ορροβίια ἰβοσγϑίϊοϑβ δα } δρη!οηιίφ. διὰ Β.. (ἡ. υἱθ αυύδι μὴ παρϑιίνιν. ᾿ἼΤΤ. () Ρεο πιχροτέρων ἅι} ει οο . Βαθομι πιχρότερος. ΡΟΞΙΝ. τ ἢ ; ι(ϑ) Τῆς δίκης διχαίως αὑτοῖς ἀν τιμετρησάσης τὴν δίκην. Π|ς ἃ Β. Ο. δὐυβιπῖ, ον γοοῖο, Νοίαγὶ "να μοίεδι ῥτΕΊΘΡ πολύπτωτον, μὴ πλοχὴ Θ᾽ ΆΠΒ ἰῃ δίκης οἱ δίχην. Ῥείιι. ἰρηηῖοαι ͵η{π|πὶ υ]- ἐτίσδην ίαγυι,, ἰοῦ ρώμϑι} υἱιοπθιῃ.. λιττ. “πὰ, . ΙΒΙΠΟΒΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΑΙ εχίγοιηθη) ὕϑαυδ ( αηπὶ οΟἸεδιίιπι ργαπιίογυπι Α ἐφιέμενοι, τὴν ἐπὶ τῇ νίχῃ ἀγωνίαν ἕξοντες (). ἀδεί ἀονὶο υϑῃθαδηῖογ φὡϑίυθη) ἀδ νἱοϊογία }ϊ}ςἷ- ιυὐΐϊηοπι ᾿ Δ] τουτὶ. ΔΑΊ ΟΘΟἸΙ(ΧΙΪ. --- ἸΒΙΌΟΒΟ ἘΡΙΘΟΟΡΟ. Ἀὲε ]οξερμὰ εἰ ΑΕ συριΐα : πες ποη ἀδ υμαπάα ςαἰμπιπῖα ἐἰ αεειδαϊϊονο. θυο ιϑπροτα φγριΐα "||, ᾿ἰυ᾽ἀΐηοδδ, ἰπᾳιδη), ἢ] } Γ, ὐὯὲ υἱ ραογβυλδὺ [Δς}}}, ἰδ οἰἰδπὶ δὰ ρεῖ- " δυυὐδησπ πηΐγα υ ΠΑθΘθδι (οἱ ρ]υγ ποι δι ἐπὶ δ)υδιηοά! ἰποηΐο Υἱάδὶ! τυ} γ), ᾿πθδὴο μυ- αἰοἰδβδίπιὶ ᾿ανθηὶς δοδαρ ἀπιογα ἀοβαφγανίι, οαυπιηυθ δι Π}}} βογπιοηΐθυ δὰ διιρῦυπ ἰμάυσογθ ροββαὶ Διὶ νἱπὶ οἱ ἰδγθινάδηι ὁοιν γι, δίφιυθ ᾿Π , ιγ- δ αἱ οὐδ άδιη δι} . ᾿π. οχι!Δ νϑδία (ὩγγΓορίδπι ΣΞΓ΄'. - ἸΣΙΔΩΡΩ ἘΠΙΣΚΟΠῴΩ. Εἰς τὸ κατὰ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὴν Αἰγυπτίαν. Καὶ περὶ τοῦ μὴ συκοραντεῖν, χαὶ μήτε κατηγο- ρεῖν. Ὅτε ἡ Αἰγυπτία, τὸ ἀχόλαστον ἐχεῖνό φημι γύ- ναϊον, τὸ ὀξὺ μὲν πεισθῆναι, πεῖσαι δὲ δεινότατον (τοιοῦτον γὰρ χρῆμα, ὡς τὰ πολλὰ, εἶναι δοχεῖ ἡ γυνὴ), τῷ σωφρονεστάτῳ Ἰωσὴφ ἐπεμάνη, καὶ λό- γοῖς πείθειν οὐχ οἵα τε οὗτα, ἐπὶ τὸ βιάσασθαι τὰν νεανίαν ἐτράπη χἀχεῖνος, ὥσπερ ἀθλητὴς γενναῖος, τὴν ἐσθῆτα ἀποδυσάμενος (εἴχετο γὰρ αὐτῆς ἐχείνη ὑπὸ τοῦ πάθους μεθύουσα) γυμνὸς μὲν ἱματίον (), δηΐπι ἐδϑίῃ ἰδποθδὶ ἷἱ||, Πἰ ἀΐπα ἰοηυ]δπ ), ἰπάυ- Β χαθαρὸς δὲ μοιχείας ἐξελθὼν, τοὺς τῆς σωφροσύνης τηθηἷ φυΐϊάθπι πιιυ, γογυπη δάυ! γ] ρυΓυ ὀχοθάσδηβ ρυἋ}} σογοπᾶπὶ δάρρίυϑ ὶ : ἰθπ| ΥΓῸ ἃ πιῶγθηβ βϑύδθαϊ, γανογα ηὐυΐδ, αυοά ουρίοῃαί, πὴ Π) Δϑϑθουίᾶ [{ὐγαὶ : [ δυϊθπὶ δραοὶθ, ΟὉ βεῖδπι οδβιϊιδίθμ. ἀυηι ἰἰδυ πιᾶγὶ ὙΘη ι, δυὶ αυοά δοευδβαγὶ πηρίμογοὶ, δῖ ΄αυθά ϑοδοριαπ) εἰ οἰδοὶ γ ]εἰ, Δοογ ἰβδίπηα ἰγαϑοίιυγ, . οὐρίἀἰτΔῖδηι Ομ π), ᾿γογοη, ᾿ηρίσηι, οοηϊυπιο) δ), οἱ ἰγαουιμάϊΠ δἀηΐδοοπδ, διΐπ!ο νοϊνοθαίὶ, αυοπᾶπὶ ρᾷοῖῦ ἀδ δι ρρ ]εἴυπι βυπιαγοῖ. Ετ αυϊάρπι }. ΟΥΓλΐ ἡρδ δοουβαγὶ ἀδθααῖ, ουπὶ ᾿ δ᾽ λυ αὶ, Μαγίιυϑ δυίο τη " λεία αὐυϊάδτῃ ᾿'μϑῖ ρΓῸ υεσοπάϊ ροιαδβίαϊα, ἴῃ ἘλτΟΘΓΘΙ ΘΠ (ΟΠ) οὶ. Αἱ ψγῸ ἰποογγυρίι | θαι Ρυδί οἶα ᾿ὸρ βιοῦν δὲ δύ αῦ δῷ ταρίυπ τῆ γοδυπι) ἰρουπὶ ονοχὶ!ῖ. Ουοοίγοα π υόφυὰ πόα ςαἰυπιηΐδπι, πς Οβιτθοϊδιϊομθιη, [||} φυϊἀψυδηὶ ἀνεδήσατο στεφάνους “ τότε δὴ, τότε ἐχαθέζετο ἐχείνη χατηφὴς τὸ μὲν ἀληθὲς, ὅτι διήμαρτε τῆς ἐπιθυ- μἱας - τὸ δὲ ψεῦδος, ἐπὶ τῇ ἐπιπλάττῳ σωφροσύνῃ. Ἐλθόντος γοῦν τοῦ ἀνδρὸς, ἥ δεδοιχυΐα γραφὴν ὗπο- μεῖναι, ἢ ἀμύνασθαι αὐτὸν βουλομένη, ἐν ὀργῇ ἀχα- τασχέτῳ γίνεται, καὶ ἀναμίξασα πάντα, πόθον, λύ- πην, φόθον, ὕδριν, ὀργὴν, ἐνενόει ὅπως αὐτὸν τμω- ρή,σεται “ χαὶ δὴ γραφὴν αὐτὸν γράφεται, ἦν γρα- φῆναι ὥφειλεν. Ὁ δὲ μηδ᾽ ἀπολογίας μεταδοὺς, εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλει ἀλλ᾽ ὁ ἀδέχαστος ὀφθαλμὸς, ὁ τῆς σωφροσύνης χαὶ νομοθέτης χαὶ βραδευτῆς, εἰς τὸν θρόνον ἀνήγαγεν αὐτὸν τὸν βασιλιχόν. Τοιγαροῦν χαὶ ἡμεῖς μήτε συχοφαντίαν, μήτε χατηγορίαν, μητ᾽ ἄλλο τι τῶν δοχούντων εἶναι δεινῶν, δεινὸν ἡγώμεθα, ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν μόνην" καὶ πάντως ἣ ἐνταῦθα, ἣ ἐκεῖσε, τῶν τιμαλφεστάτων στεφάνων τευξόμεθα. ΘυΓΌΠὶ . σΓΑΥΔ οἱ ΔΟΟΓθἃ . Υἱάῤπιγ, γῶν Οχ δι πη} : ΥΟΓΙῺ ροουδῖυπι δου. Αἰυα ΗΔ οἰπηΐηο δὡὺϊ ἴῃ ιᾶς, δυΐ ἴῃ ἰ(εγὰ νἱί ργοιϊοδίϑϑ σΟΓΟΠ ΘΟηδοαιδιηυΓ. ΟΟΙΧΙΥ͂. -- ΚΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. ὕπυκξαυΐδαι οοτυπι, αυὶ άπ δρίϑίοίδαι ἰδοιυτὶ δυηὶ, ἀδ ιοὰ ἐϊοιυΓ διιη}, υἱ νο]δὶ δβοιμἶαι, Εζο ὙΘΓῸ ΠΟΙ δδοθγίοι!! γεφυϊαιι πάις ἰμ!ογπιᾶγα ργο- ΡΟὨΦΩη, δα νἰδιη δι ᾿ἰΠυἀ [δ εΘηΐθι διδίυδηβ, Π «ἰ, οι αυἱ δὰ ἰιοὰ ἱπιμαγίυπι : ργοβὶ αὐυδιη - οἰοοἰ οι οαγη δϑιηοι]Θηπι) ἱπιρογίυπι διιδιϊηυοτίὶ!, Βαουδαᾳυδαᾳυδη) δὰ } αϊιογαπ) υ{}}Ππῶῖὸπ) ὨυΪιδηιοι ΡΡΟΥ͂Ϊ Ποἶδι) βαγϑοαυΐ : ἤυηο δυο αυΐ ἰπ βυθα σίδύι δίηυς οτὐΐηθ οὐ ᾿δυὰθ ἰη [ υἱγίυι υυ, ημ δηεἰδιϊ[πη ἀδοδηὶ, ὀσθγουΐὶ, τραχίπηυπὶ δὰ μι- ΠΕΓΪΒ δ} δ πη ἰβιγαιοηθπ Ὀοηυ, πος ὶ Θχροτὶ- Βηδη(πὶ ΒΑ ΘηΙΘΙη νθηΐγο. Νδπηι ἵΠ| ΡΓἑΠΒαυδιη 'ρ- " ΠΙΟΓῸΒ } ΘΟ μΟϑυ ΘΓ, ΠΟΠΙΡΟΠΟΙ ἃς Ἰπούάδγδρὶ δρργοΐθη, γυογίιίθ δ. εῈγγαδὶ : ἷς δὺ - ΔΙῺ ΟθιΠρΟΒ ΡΡΙΠη δυΐδ ποτὶ" υ, [Δοίοαυθ τοί μογίουϊο, τηθαἀθιδπάδε δἰἰογυηι νἱίαπὶ ὁρίι οἱ μομθ γαρογίοῖυγ, Ουδηδοφυϊίθιη , δη ) Γ} ΔΒΒΌΘΥΘΡΙ, ἱΡΟΓΔΙΟΥ ογδαγὶ ΘΌρὶ : Ὠΐο δι:- ΣΞΔ'. --- ΛΑΜΠΕΤΙ ΕΠΠΣΚΟΠΏ. Ἕχαστος μὲν τῶν ἐντευξομένων τῷδε τῷ γράμ- ματι, ὡς ἔχει δόξης περὶ τοῦ λεχθησομένου, ἐχέτω. Ἐγὼ δὲ ὄρον μὲν ὑπογράψαι ἱερωσύνης νῦν οὐ δι- εγνωχὼς, τὴν δ᾽ ὁδὸν τὴν ἐπὶ ταύτην φέρουσαν δριζό- μενος, φημὶ, ὅτι ὁ μὲν ἐπὶ ταύτην θᾶττον ἐλθὼν τὴν ἀρχὴν, πρὶν τῆς τῶν θεσμῶν ἀρχῆς ἀνασχέσθαι, οὐκ ἐπ᾽ ἀγαθῷ τῶν ἀρχομένων τὴν οἰχονομίαν μέτεισιν " ὁ δ' ἐν ὑπηχόου τάξει ταῖς ἀρχιχκαΐῖς ἐγγυμνασάμενος χαὶ εὐδοχιμήσας ἀρεταῖς, εἰς τὴν τῆς λειτουργίας διαχείρησιν, μέγιστον ἀγαθὸν τὴν ἐμπειρίαν ἔχων, ἔρχεται. Ἑχεῖνος μὲν γὰρ πρὶν [ῥυθμισθῆναι)] ῥυθ- μίξειν ἄλλους ἐπιχειρῶν, τῆς ἀληθείας διαμαρτάνει. Οὗτος δὲ ῥυθμισθεὶς πρότερον, χαὶ τοῦ πράγματος ἐν πείρᾳ γεγενημένος, ἐπιτήδειος ἐπὶ τὸ ῥυθμίζειν ἄλλους εὑρεθήσεται ἐπειδήπερ ἐχεῖνος μὲν πρὸ τοῦ ἐμμελετῆσαι τοῖς ὅπλοις, στρατηγὸς οἴεται χεχει- ροτονῇσθαι" υὗτος δὲ εὐδόχιμος στρατιώτης γενόμε- νος, εὐδοχιμώτερος ἔσται χαὶ στρατηγός. Καὶ ὁ μὲν ΥΑΒΙΑ ΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ἕξοντες. Β., ἕξουσιν, φιοά ρυΐϊο πιεῖ, αἱ τολροράδδι ργοδάδηι {|| πανσομένοις. Αἰψαΐ τηυ- Δὰν ΓἸη ἕξοντες, ΓΟΤΙΑ Ταβροχὶϊ αἱἱ ἅτε ἐφιέμενοι, ΠΟΙ ΓροΙα. ἤιττ. () Ῥγὸ ἱμάτιον ἰάθη οὐ, ἰαζυηὶ ἱματίων. ΡΟδΞΞΙν. ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΌΜ .. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΟἸΧΧ. τῶν ταχτιχῶν ἄπειρος ὧν, ταξίαρχος εἶναι ἡγεῖται" Α ἰδ ρτοῦϊ ἀἱ οἰδτγὶ πι!}}ε| οδεῖο Πιηοίπ, ργϑείδημίοῦ ὁ δὲ ἐν γυμνασίοις τοιούτοις ἀσχηθεὶς, ταχτιχὸς χει- ροτονεῖται. ηοι οἱ ᾿ΠΠυδιγίον ογὶ! ἱμρογαίογ, Θ.ζ Αἰρις ᾳυΐάθπι ἱπείγυθπαϊ ἰη δοίοιη ὀχογοῖ ὀχροῦϑ οἱ ἰη- για, { υπὶ πο δ νΐ σγράυπι δἰ δὲ νἱηάιοαί ; ἢ] δυίϊθι ἰθ εὐυδιηουϊ διυαϊ νϑγεᾶῖβ οἱ δχουϊυ, ἔσὶ- Κνυηυδ ἀθείζηδιιγ. ΣΞΕ', - ΜΑΡΩΝΙ͂. Πηλίχον ἀγαθὸν τὸ ἀςριϊλαργυρίας, καὶ περὶ αὐταρκείας. ΕἸ καὶ μυρίας ἀνατέμοις εὐπορίας ὁδοὺς, οὔ φημι κἂν χόρον, ἀλλ᾽ οὐδὲ τὰς ὁδοὺς, ἃς ἐπιπορεύετα!, εὑρήσεις. Μισεῖ γὰρ τοὺς ἀπλήστως τὰ χρήματα διώ- χόντας, καὶ ἐπιφοιτᾷν αὐτοῖς οὐχ ἀνέχεται. Φιλεῖ δὲ μάλιστα πάντων τοὺς ὀλιγοδείᾳ χαὶ αὐταρχείᾳ τὸν ἑαυτῶν χοσμοῦντας βίον, ἀσμένως αὐτοῖς ἐπιφοιτᾷ. ΣΞ(". --- ΣΤΡΑΤΗΓΙΩ ΜΟΝΑΧΩ. Ὅταν εὐδουλίας προχαθηγουμένης πᾶσα ἧ τοῦ ἀν- θρώπου δύναμις ὑπουργήσῃ εἰς τὴν ἀρετὴν, πᾶσαν ἐχποδὼν ποιησαμένη σκῆψιν χαὶ μέλλησιν “ τότε δὴ, «ότ: ὁ Θεὸς εἰς τέλος ταύτην ἄγει, ὁ χαὶ τοὺς μὴ βουλομένους αὐτὴν ἑλέσθαι εἰς τὸ ἐλέσθαι παραθή- γων, Οὐ γάρ ἐστι τοῦ αὐτοῦ, τοὺς μὲν ἀποδιδρά- σχοντας αὑτὴν, εἰς αὐτὴν συνελαύνειν, τοῖς δ᾽ ἀφ᾽ ἑαυ- τῶν ἑλομένοις χεῖρα βοηθείας μὴ ὀρέγειν. ΣΕΖ'. -« ἈΝΤΙΟΧΏ. Ἕοιχας ἀγνοεῖν, ὅτι ὁ συνεχῶς τὰ λυττῶντα πάθη «οὔ σώματος νιχῶν, τοῖς τροπαίοις ἀγαλλόμενος, τοὺς πόνους ὑπὸ τῆς εὐφροσύνης λανθάνει () χλε- πτόμενος. ΣΞΗ͂', --- ΩΡΙΩΝῚ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Πυνθάνομαι, ὅτι τῷ μὲν σχήματι τῆς ἀγωνίας, ἑνός" τῷ δ᾽ ἀληθεῖ, πάντων ἐχράτησας τῶν ὁμηλί- χων. Ὁ γὰρ τῶν μὲν ἄλλων εἰς ταπεινοφροσύνην προχριθεὶς, δεύτερος δέ σου πεφηνὼς, πάντας ἧττη- μένους ἔδειξεν. ΣΞΘ΄. --- ἈΠΟΛΛΩΝΙ͂Ω ἘΠΙΣΚΌΠΩ. Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ γόμῳ'" « Πέγνητα οὐκ "δήσεις ἐν κχρίσϑι. » Ἢ πενία, ὅταν τὴν ἱχεσίαν ἀτιμάσασα ἐπὶ χατ- Ἡγορίαν τραπείη, χαὶ τῇ συμφορᾷ εἰς φιλοπραγμο- σύνην χαταχρήσηται, χαὶ διαδίχον χατηγόρονυ ἀνθ᾽ ἱχέτου χαὶ πρόσφυγος πρόσχημα ἀναδέξηται, ἐλεεῖ- σθαι οὐχ ἂν εἴη δικαία. Διὸ καὶ ἡ τῆς διχαιοσύνης πηγὴ ἔφη « Οὐχ ἐλεήσεις πτωχὸν ἐν χρίσει.» Ἐλεεῖ- σθαι μὲν γὰρ δεόμενον καὶ ἀντιδολοῦντα χρὴ, ἐγχα- λοῦντα δὲ χαὶ χατηγοροῦντα οὐχί. Οὐ γὰρ χάριν ἀπαιτεῖ, ἀλλ᾽ ἀδιχεῖσθαι διαδεδαιοῦται. ΣΟ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Πῶς γνοητέον τὸ γεγραμμένον" ε« Μή ποτε τοῖς ὁὀφθα.ϊμοὶς αὑτῶν ἴδωσι, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκού- σωσι. " Ἢ μεταδολὴ τῶν προσώπων, τὸν νοῦν τῶν εἰ- ) Εχοά. χχιιι,ὅ. . υἱἍ, ), Μαιν. χη, . ΟΟΙΧΥ͂. --- ΜΑΒΟΝΙ. Ομαπίυπι ϑοπμπι εἰς αὐατίτἶα υαοφιμηι Φ, εἰ ( δι(βεϊεηιΐα. ΕΠΙΔΙΪ βοχοθηί Ορυπὴ Υἱᾶβ ϑδρογίδϑ, ἰΔΠΊΠ, ποι; ἀΐοδπὶ !]}ἰδῖδπι, σὰ ἢ υἱῶβ αὐυΐάδπι, ἐΠα ρογαστγδηι, ἰηνθηΐθβ. υΐ δι οἀΐο ᾿ϑθθηὶ, } ἱραχρίθ Ὁ }}} αν ἀϊιδῖθ ροουμΐλ Θοηδθοιϑηυγ, Π δὰ Ὑδηΐγα βδυβιίποηϊ. (οηῖγα οπιηΐυπὶ πηδχὶ ΠΊΘ }} ἀπιδηῖ φυὶ ραγοϊηοηΐα οἱ [γα ρα νἱϊδπη βυϑπη ογηδηῖ, ᾿Ιθεηϊογαυὸ ᾿ρ νϑηιΔη|. ΟΟἸἾΧΥ͂Ι. --- ΒΘΤΒΑΤΕΟΘΙΟ ΜΟΝΔΟΗΟ. Ουπὶ ρίοῦο σοηβι!ΐο ρεδουηία οἵη ηΐἷδ Π|}}}} Υ, οηλΐ ἀχουδαίίΐοης πόογὰ πιράϊΐο βδυμίδία, δὰ νἱγίυϊδαν ἰπβογυὶ, ἰυπὶ νογ , υΐ ὦ ) ἅπι- Ρἰοοϊδηάδπὶ οἰΐααν ποἰδηῖ ἃς Γοοιβδη ἰη εἰ αί, δὰ ἤποι υδ ρεγάυοι!ς, Νοαυδ Θηΐπὶ οΟΠ θη ϑηθὺπι , αυἱὶ ἰρβαπι (υχίοηι δδπ σΟΙνρο αι, ουπάπὶ ᾿ἶ ηυἱ διιαρῖθ δροια ᾿ρβϑιῃ δ᾽ δ] δι ρίοχϑπάδηι ΚΓῸ- μοβιιδγυηί, δυχὶ !Πγθη πϑηυ πιϊηΐ πη ρΡΟΓΓΙ ΚΘ ΓΘ. ΘΟΟΙΧΥ͂ΙΙ. --- ΑΝΤΙΘΘΗΙΟ. ΠΙαὰ ἰσηόγογα νἱάθγί, ουπὶ, ᾳυΐ γδ λα σογροτίδ υἱεἶα ρέγμοιυο νἱπεῖϊ, ΟΡ οὐιβιποΐ ἰγορθα δχϑβυ]- ἰδηῖπι, ΡΓ νοϊυρίδια π ᾿αῦογοβ φυϊάθιν ηιἷγ. ΟΟΥΧΥΠΠ. --- ΟΔΙΟΝῚ ΜΟΝΑΘΗ͂Ο. Αὐυαϊἷο σαΓιαπιΐηἷ αυϊίδπι δροοὶθ ὑπυη), ΓΟΥΘΥ͂ Δι ΟΙηη δαυδίοδ ἰ δυρόΓ. Νδη υἱ [ν ΠΝ ο πηοάδϑιῖϊδ ποπιὶης ριϑ :, ἰ ἰη- Γογὶοῦ σομραγίυβ , [ἶὰ } Π} ΟἸμ ἃ ἴθ δυρδγδίοβ ἀδιηοηβίγαν. ΘΟΘΙΧΙΧ. --- ΑΡΟΙΓΟΝΙΟ ἘΡΙΒΘΟΟΡΟ. ἱκ εἰμά, « Ῥαιρετὶς ποη ταϊεξεγευεγὶς ἱπ ἡμαϊοῖο . ) Ῥαυρογίαβ, οὔπὶ : |} οἶθι ν γ . δοη θιη μι} δοσυϑδηάυπ) οοηνογιίὶ!, δίᾳυο οαἰδπιίίδι δὰ η- φοιίυπι [αοοϑβϑαπόσπι ἀνυϊυγ, δἀνεγβαγίηυ οἱ ϑοουϑδίογίβ, ΠΟῊ δΌΡΡΙ εἶα οἱ ὀρθὴ ἱπιρ!ογηιἾ ἐρ- εἰθαι ::π|]ϊ, πη δαγι ογι ἷὰ ᾿δυύυᾳφυδαιϑιῃ ἀΐξηᾶ . ὑπά εοἰἰδῃ ἰμβοπιδὶ ᾿υ } (οπ γὙΘΓὈΪ. αἰ ς « ΝῸἢ πιβαγοθδτὶβ ραιρογὶ. ἐπ ἡπάϊεΐο. ν» Ε͵ δπϊπι οδἰαπιδιθ οοημονογί οροτίοῖ, οὐ! ογαὶ δίαι: ο}- ΒΘοΓΔϊὶ : δἱ οὔπι δοσιιδαί οἱ ογί πη δίυγ, ποὴ ἰἰθη). Νοη οηΐν ψταιίϑπι ρυδιυϊαῖ, ] ἰπΐυγια αἤεοίυϊη Δἤητγιηαδῖ. σΟΟΙΧΧ. -- ΕἸΘΕΝ. Αυοπιοάο εἷΐ ἱπιεἰσοπάμπι, ε Νεφιαπάο δὶς οὐ υἱάεξαηϊ, εἰ αἰτίϑιι αμὠΐαπί .» Ρδγδοι τ πλ τπἰδῖῖο, Θύτγη, ἀἰοῖἃ Π], ΥΑΒΙΕ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () δυίυ οοᾷ, δι, ργυ λανθάνει ογίυἱ( λαμ θάνει. ΡυΝ. . ΙΒΙΠΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ τηεηϊοπὶ ἰαςσυϊδη!οῦ ργωάϊεαι. Νδηὶ εἱ Δ . αἱ ρο- Α ρημένων λαμπρῶς χηρύττει. Εὲ μὲν γὰρ πρὸς τὸν λαὸν Ῥυϊυπι οἴμηΐδ γοίδγοια δγαηὶ, δὰ ᾿ς πιούι) ἀἰϊοίιπι [υἰὶ : ἡλιία δά μορυ νη) ἰδία πι, οἱ ἐΐς οἷ : Αὐυ πα δυΐίδιὶς, οἱ πο ἰοἰε! ἰχοι, οἱ ν᾽ δηιθ νἰἰρῚ ἰδ, οἱ ἤθ) βοΐοιῖβ, [Ὡς ΓΑΘΘΆΓ ἢ Θδϑὶ δηΐη] ΟΟΓ υϑϑίγιη), δι δυγὶ ΓΔ ΟΡ δι. }, οἱ οου] γοϑίγος ἐἰδυβίϑιϊβ, Ποαυθη νἱθδι οου ἷ, οἱ ου- τίθυβ δυάϊαι, οἱ οογὰα ἰηι}]} φαι, οἱ οὐηνοτιδπιηὶ, δἰ ν βῆποϑιῃ, ὕυπι δυΐδπι ᾿Δυ( [ ἀϊοίαπι ἰϊ, ν- τυ (γίαπὶ ρΟΓΒΟΏΔΓιΠ πηυΔΠΠπ| ἰἶο Γπ) (- Ἰ")ΟΠϑιΓοῖ, ΠἰΠΊ ΓΙ ἃ , αἱ δ) υθιη, οἱ ἀ ΄ὺο ΓΟ αυδαιυγ, ἢ} ηϑπιάλπι η| Ἰνδο νοῦ) Πα!) θηΐ : ε χίο, οἱ ἀϊς ρορυΐο ῃυΐϊς : Δ- τὼ δυάΐθιϊ, Ὠοη ἰηίο! ι}, οἱ νἱιδηιεβ νἱ - , ΠΟ εἰι. » Ὠεοϊπάδ ἴδιιαυδιὴ ρτορίιρίδ ὁλιβϑιη δαὶ ϑοϊ Δγοίυγ, δυἱϊ ᾿ρϊἱ πη Π οἰβο ἰδ ηιὶ ἐχρομϑγαίιν, ἀϊσίι πὶ ι : ε« [πογδϑϑαί τη θϑὶ } ΟΟΓ ΡΟρΡ} ἢυ}, ( διγὶ σγανὶιοῦ διιάϊογυηι, οἱ οου- [ οἰδυδαγιηῖ. » ἰρί(ι ἱρϑὶ βυ, υἱ υϊδρίδιη εἰχογῖῖ, βαίυ(ἱ οἰ οίδηίυν : Εοσυϊά πῇς ργάΐοαγθ ἢ }ν ἢ Π[ΟΓ[ ἰπαιῖ (ΠἸο δη πὶ ἢἷς ἰρηϊῆςσαι νὸ - οἶα ἤφς, υ:) ε« νἱάδυιηὶ οοι, οἱ δυγί ϑυΐ ΐσηΐϊ, οἱ οογάα ἱμιο Πἰσαι!, οἱ σοηνογίθηςυΓ, οἱ - " . » ἤξεα Θιηἶ νη ραγιΐου δ, πδημαπάο, ἴος ἰ μΟΩ δυι}π|η} |οΠ δῖ, βὰ οὐδάϊδηι δρθιη “αἰδί ἴσαι, Ναπὶ ᾳυοὰ ἰος αυοφυδ ηι ἤξδο νοὸχ βυΓροίυγ, λυ αυἱά ϑυύθξογυ ἰυγῦα ἀδ ϑδί νδίογθ (ἴοδι, « Νοηπα ᾿ς ι αι θη) αυφγοῦδαι Ρ]να γί εὶ ἰδ γι γο ἔσος ραΐδην Ἰοφυϊ αι Γ, οἱ π}}}} οἱ ἀΐσιμ. Νιιυν ἔυγια (μή ποτε) οοφηονογυμί, φυοά [ἰκἷὶς ὶ (Ἰιεϊδιι ᾽.» ϑυίϊδι! Θηΐπι δαρίθηι δἱ δγυάιὶ (φυο- τὰ ἴῃ Πυϊηθγὸ ΒΡ] [ δἰἰπὶ νἱ ἀοιατ) ρατγιΐοι- 'δι δῆς, πεφμαπάο, ῥΓΟ, [οτίαεεο, Διϊ ποππιπημαηι, ἙοΟ]]οοᾶΓ. Νέᾳ ἰΔ ᾿ππιογῖο. Οιοά ἷ ᾿ος νἱγὶ φυο- ἀἰνίνἶτι ἱπδρίγαι! (εἰ ποιὸ οοηΠημαγὶ ουρίβ, δ .) φυϊὰ Ῥαυ}υ δογί αὶ : ε δογνυπὶ δυΐϊοπ) Ὠοπ)ἰηὶ Ποη ΟροΓΙοί ἰἰϊείβαγα, βοά πηΐίθιῃ ἃ “π|η, - Εἰ] πι, μϑιϊδηέθη, ἴῃ Ἰοη ἀοςοπίδιῃ ηπ] «Ομ γι ΐσηῖ : ποαυδϑηιο ἀεί ἱρδῖὶβ Ὦδι ἀρφη !ἰοησπε διἰ δαί! θην ". » ΠῸ δ ἢ νοχ, πεσμαπάο, ᾿ς - ἰοςο, ρτὸ ποππιησφιαπι, δαὶ [οτιαδδ, υϑυγραία θυϊ. ὅραι δηΐπι ρα ηϊιδι , πο) δυ δ αΕοη πὶ ἰσηΐ- θεδι. Αυΐη δἰΐο ἰἰθιη ἰΙσο βοτιρίιμ : ε Ο(ογγὶρθ φηΐουι ποηπδηίίο (δοοτίι . » Νδιη δἰ δ) δυμηάσδιῃ τιοάσι ρΓΟρ θα ἰοσιι ἐπ ]Π ραῖυγ, Ὠ. αὐυσαια, υὶ ρᾶγι . δχβϑϑααυΐ ουρὶ!, ἰά φυοΐ ἱρβῖυ η- ἰυγ ΟΟΠππθηί(Δι θη ῖ, δοΓνΔὈ υΓ. Οἰΐἷηο δηλ , φυὶ ἰ" Υἱ]ΐ οὐριο ἰπχὶ δύ, βοίυΐθηι Θοηβααυὶ νυ], δἴηυ Ποιῃίηθδ, ἃ πιράϊοϊηᾷ ᾿ρ Δ ἴδ Γ- ἴυγὶ τοῖα : ποι ᾳυα Πϑοῖι [ὉΓ Π]ΟΓΌΟ ἰῃὉ- Θληΐ, ι} υἱ ᾿ρεῖ ὀχουδβαίοηδπ) ργϑοοίἰαϊ. Εἰδὶ δηΐπὶ }}} ἃ [ἀγογθ αἱ μΐ γανοοδιὶ βυηὶ, ἡ, Ἰΐης ἰδιηθη "Ὁ ολη. γι, , . ἄπαντα ῥηθῆναι ἐχρῆν, οὕτως ἂν ἐῤῥήθη " Πορευθεὶς, εἶπον τῷ λαῷ τούτῳ ᾿Αχουῇ ἀχούσετε, χαὶ οὐ μὴ ᾿συνίητε (), καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε. Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ χαρδία ὑμῶν, χαὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἠχούσατε, χαὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐκαμμύσατε, μὴ ποτε ἴδητε τοῖς ὀφθαλμοῖς, χαὶ τοῖς ὠσὶν ἀχού- σητε, χαὶ τῇ χαρδίᾳ συνῆτε, καὶ ἐπιστρέψητε, καὶ ἰάσωμαι () ὑμᾶς. Εἰ δ᾽ οὕτω μὲν οὐχ ἐῤῥήθη, μεταδο- λὴν δὲ ἐμφαίνει προσώπων τριῶν τὰ λεγόμενα, παρ᾽ οὗ τε χαὶ πρὸς ὃν χαὶ περὶ οὗ ὁ λόγος, τοιοῦτόν τινα ὠδίνει νοῦν τῶν προχειμένων ἡ δύναμις " « Πορευθεὶς εἶπον τῷ λαῷ τούτῳ ᾿Αχοΐ ἀχούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε, χαὶ βλέποντες βλέψετε, χαὶ οὐ μὴ ἴδητε.» Εἶτα ὡς τοῦ προφήτου πυθομένου τὴν αἰτίαν, ἢ μὴ Β πυθομένου μὲν, διδασχομένου δὲ, ἐῤῥήθη" « Ἐπα-" χύνθη γὰρ ἡ χαρδία τοῦ λαοῦ τούτου, χαὶ τοῖς ὡσὶ βαρέως ἔχουσαν, χαὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκάμμυσαν. » Εἰ τοίνυν τῇ ἑαυτῶν, ὡς ἄν τις εἴποι, ἀντιπράττουσι σωτηρίᾳ Δι᾽ ἣν αἰτίαν, χηρύξαι με προστάττεις (θ); τάχα πώς φησι᾽ τοῦτο γὰρ ἐνταῦθα μηνύει τό" « Μὴ ποτ᾽ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, χαὶ τοῖς; ὠσὶν ἀχούσωσι, χαὶ τῇ χαρδίᾳ συνῶσι, χαὶ ἐπιστρέψωσι, χαὶ ἰάσομαι αὐτούς. ν Τὸ γὰρ μήποτε ἐνταῦθα, οὐχ ἀναίρεδιν ἀχοῆς, ἀλλ᾽ ἐλπίδα ἐμφαίνει ὑπαχοῆς. Καὶ ὅτι χαὶ οὕτως λαμθάνεται, ἄχουσον τῶν ὄχλων τῶν Ἰουδαΐῖ- χῶν, τί φασι περὶ νοῦ Σωτῆρος " « Οὐ τοῦτον ἐζήτουν οἱ Φαρισαῖοι ἀποχτεῖναι; Ἰδοὺ () παῤῥησίᾳ λαλεῖ, χαὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσι" μήποτε! ἁληθῶς ἔγνωσαν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός - ν Ἔθος δὲ τοῖς σοφοῖς, ὧν [εἷς] εἶναι δοχεῖ Φίλων, τὸ μήποτε, ἀντὶ τοῦ ἴσως, ἣ ἔσθ᾽ ὅτε, τάττειν. Τὸ γὰρ μήποτε, εἰχότως ἀντὶ τοῦ ἴσως, εὐλόγως τάττουσιν. Εἰ δὲ χαὶ παρὰ θεο- πνεύστου ἀνδρὸς θέλεις τὴν μαρτυρίαν ταύτην λαδεΐν, ἄχουε τοῦ Παύλου γράφοντος " ε« Δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ᾽ ἥπιον εἶναι πρὸς πάντας, δι- δαχτὸν, ἀνεξίχαχον, ἐν πραότητι παιδεύοντα τοὺς ἀν- τιδιατιθεμένους, μήποτε δῴη αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐπίγνωσιν εὶς σωτηρίαν.» Τὸ γὰρ μήποτε χάντασθα εἴρητας ἀντὶ τοῦ ἔσθ᾽ ὅτε, ἴσως, τάχα, πως. Ἐλπίδα γὰρ μετανοίας ἐμφαίνει, οὐκ ἀναίρεσιν. Καὶ ἑτέρωθι δὲ γέγραπται" ε Γἔλεγξον φίλον, μήποτε οὐχ ἐποίησεν. » Εἰ γὰρ οὕτω νοηθείη τὸ προφητιχὸν χωρίον, καὶ τῷ Θεῷ τὸ, πρέπον φυλαχθείη, τὰ αὐτοῦ πράττειν προ- ῃρημένῳ. Σώζεσθαι γὰρ ἐχ παντὸς τρόπου τοὺς εἰς ᾿χαχίαν χαλινδουμένους βούλεται, χαὶ πέμπει τοὺς θεραπεύσοντας, οὐχ ἀγνοῶν μὲν ὅτι διαφθαρήσονται ὑπὸ τῆς νόσου, τὴν δ᾽ ἀπολογίαν αὐτῶν ὑποτεμνόμε- νος. Εἰ γὰρ κἀκεῖνοι οὐχ ἀνήνεγχαν ἐχ τῆς μανίας, ἀλλὰ τό γε αὑτὸν τὰ αὑτοῦ πράττειν, ἐχ τούτου πε- ριγέγονε. Καὶ τῷ θεῷ τοίνυν τὸ πρέπον φυλαχθείη, χαὶ ὁ προφήτης οὐ δόξει μάτην ἀπεστάλθαι, οὐδὲ } Τί τ᾿, , , " Εςο]]. χη, . ΥΑΒΙἙ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂, () Ργο συνίητε οοἀ. Αἰκ. Παἰνοὶ συνῆτε. Ῥόςειν. () Ρτο ἰάτωμαι ἰεβὸ ὁχ δοίδιν ἰάσυμαι. εῖ. ῬοΟπΙθ . δ ῦο σοι. οὐ πη: δέ. [Ὁ.Ψ () το προστάττεις εοιἱ. ΑἸι. Ἰορὶ! προστάτ- τῆς. ἴρ. () Ῥτοὸ ἰδοὺ δι ο σοι}. βογίθιηι εἰ δέ. εδνς, ἰμἀὸ τι] ἅυ Φίλων ᾿ΠΓι σού οχ ᾿ἰηβογ! χαί, ἴν, ἼΙ ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ ]. --- ΕΡΙΤ. ΠΟΙ ΧΧΙΙ. ὑόδεως διάχονος νομισθήσεται, ἀλλὰ θερχπείας χαὶ αὶ {Πυά ἐοηι ἰδ, αυοὰ 'ρ πη δου} ἷ ὀχβοουίυς. ἰάσεως ὑπερέτης εὑρεθήσεται. ᾿Απεστάλη γὰρ οὐχ ὑδρίσων [ἁπλῶς,] ἀλλ᾽ ἐγχαλέσων μὲν τοῖς πλημμε- λοῦσι, προσοίσων δὲ χαὶ δείξων τὰ πταίσματα, χαλέ- σων δὲ εἰς μετάνοιαν, ἐπιστρέφουσι δὲ θεραπείαν εὐαγγελισόμενος (). Θιυοοίγοδ οἱ ἢο, ἰά ᾳυοιὶ ἰρϑίυ ῃαίαγεα ὁοηδθι- ἰδηθυπὶ ϑί, ΓΟ ΘὈ τυγ, οἱ ργορίιοῖα τηΐηΐπια ἔγυδῖγα πι [υ͵ νἱ ἰδ ΐταΡ, ποαυδ σου } :, ] οὐ- Γδιϊοη!β δὸ πιθαϊ οἰ τη ηἰϑῖ Ὁ Θχϑβιὶϊ σαηϑαί υγ. Νοη δηΐπι οὐ ΘΔ πὶ οαυβδι πιϊδδυδ οδὶ, υἱ ΘΟὨ ΠΝ " ποιὰ ἀυμιαχαὶ ἱρϑ ἰιΓΟΓΕΙ, υϑγα πὶ υἱ ροοοδηΐδ υϊάδπ) Οὐὐαυγραγαεί, δοδίδγφυθ οβιθιάογοί, δίᾳφυο δὐὺ Ρωυϊδιιδιῃ νοοᾶγοὶ, ἰἰσ|υθ, " δὰ πη ϑίϊογθ π ἢ !ΘΓἢ γϑείρογθηϊ, πιο οἰ δ η π}} Γὶ. ΣΟΑ΄. --- ΑΝΥ͂ΣΙΩ. Τὸ παρὰ τοῦ νομοθέτου εἰρημένον " ε Οὐχ ἐλεήσεις πτωχὸν ἐν χρίσει" οὐχ ἀπανθρωπίας, ὡς ἡγῇ, ἀλλὰ φιλανθρωπίας χαὶ διχαιοσύνης ἁπάσης ἐστὶν ἀνά- μεστον. Δύο γὰρ χατορθοῖ τὰ μέγιστα " ἕν μὲν, τὸ μὴ τοὺ; πένητας εἰς φιλοπραγμοσύνην ἀλεῖψαι " ἔἕτε- ρον () δὲ, τὸ τοὺς ἀδίχως χρίνοντας, καὶ τοῖς πλουσίοίς τὴν τῆς νίχης ὀρέγοντας ψῆφον, ἐχ πολλοῦ τοῦ περιόντο: φοδῇσαι, Εἰ γὰρ τοῖς παλαίουσι τῷ ἀτι- θάσσῳ καὶ δυσνουθετήτῳ τῆς πενίας θηρίῳ, ὅταν ἀντὶ τοῦ παραχαλεῖν ἐγκαλῶσιν, οὐ χρὴ χαρίζεσθαι, πολλῷ μᾶλλον τοῖς ὑπὸ πολλῆς χλιδῆς εἰς τοὺς πέ- νητας ἐξυδρίζουσιν.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: A person of authority
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains what made early Christian preaching persuasive.
Two things, I believe, convinced people to embrace the divine message: the power of the message itself, and the character of those who proclaimed it. Each was the strength and sinew of the other. The message was trustworthy, and the lives of the preachers guaranteed the message. For they did not preach one thing and practice another. That consistency — that unity of word and life — is what gave the gospel its irresistible force. Today the message is the same, but the messengers often fail it. And people, seeing the gap between what we say and how we live, reject not just us but the truth we carry.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.