Letter 873
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of humility.
True humility is not the absence of accomplishment but the refusal to boast about it. The person who has achieved much and still thinks humbly of himself has found the rarest virtue.
Ἐγὼ χαὶ μετριόφρονα χαλῶ χαὶ μεγαλόφρονα, τὸν μέγιστα μὲν χατορθοῦντα, τῆς δὲ ἐπὶ τῷ μεγάλα πράττειν μὴ ἀντιποιούμενον δόξης, ἀλλὰ σιωπῇ χρύ- πτοντα τὰ πλεονεχτήματα, χαὶ χατὰ τῶν πέλας μὴ ἐπιφυόμενον. Τῷ μὲν γὰρ πρᾶξαι μεγάλα, μεγάλως ἐφρόνησε, τῷ δὲ χρύψαι, μετρίως " τῷ γὰρ μιχρό- φρονι τὸν μεγαλόφρονα ἀντισταλτέον, καὶ οὐ τῷ τα- πεινόφρονι. Μιχρὰ γὰρ φρονεῖ, ὁ τὰ γήϊνα ὀνειρο- πολῶν. Μεγάλα δὲ, ὁ τὰ ὑπερχόσμια ζητῶν. Διὸ δὴ χαὶ ἀπὸ μεγάλης μὲν καὶ ὑψηλῆς διανοίας τίχτεσθαι συμδαίνει τὴν ταπεινοφροσύνην, ἀπὸ δὲ μιχρᾶς χαὶ φαύλης τὴν ἀλαζονείαν. Εὐγνώμονα δὲ οὐ ταπεινό- φρονα χλητέον, τὸν πταίοντα μὲν, ὁμολογοῦντα δὲ καὶ γνωσιμαχοῦντα, οἷος ἦν ὁ τελώνης. Κονόδοξον δὲ, τὸν ἐφ᾽ οἷς μὴ πράττει δοξάζεσθαι βουλόμενον " φιλόδοξον δὲ, τὸν ἐφ᾽ οἷς πράττει ἐναδρυνόμενον" ὑπερήφανον δὲ, τὸν πράττοντα μὲν, σεμνυνόμενον δὲ, χαὶ τοὺς ἄλλους ὀνειδίζοντα “ μεγαλόψυχον δὲ, τὸν χαὶ τὴν εὐημερίαν μετρίως, καὶ τὴν δυσπραγίαν γενναίως φέροντα " μιχρόψυχον δὲ, τὸν τἀναντία τῷ μεγαλοψύχῳ πράτποντά τε χαὶ πάσχοντα. γοί [Δ6, Ηἱ (οπραϑίδια . ΥοὸΓ ονδάδί. ΟΟΟΧΧΙΧ. --- ΤΗΕΟΌΟΒΟ Β560ΠΟΓΘΤΙΟΟ. Νες νϑηυ οἱ ἀγγοβδηί πὶ Ορογίοί, πές δι - Ἰαίογοιη, νϑγυιη υἱγ Υἱ δχοδβϑιη ἰΘη(ΘΙΏ, ᾿ἰθδγυπι : Παπιρά υἱ π66 ἰη [ ἴπ δὶ 'Π- δοἰϑηι πη αυΐἱδρίδπι ἀθοἸ ποῖ, πο ο ἰη δδγνἼ! θη 40υ81 - ἔδηι δηϊπλὶ αἰδοι ὁπ θη ργο δι . ΟΟΟΙΧΧΧ. --- ΤΙΜΟΤΗΕΟ Η0 , ΑΘΤΙ0Ό. Ἰ)βε6, ὁ δ8αρί6ηιϊβδίηηθ οἱ ἀΐβογιἰβϑίπιθ, ἰᾧ αᾳυο!, υἱ δρραᾶγοῖί, ἰηογαβ, παρ 4υοὰ 5ὶ διν)1εῖ5 δυῖ ἰπΐἷ- εἶς Ἶ8 ἱπίο Ὁ εἰϑδί γα σοπιίη αι, ΠΟῊ δοι ἐπὶ ποιὸ οοποργίαθιηι : νϑγυηὶ ἢΠΠ φυΐϊίειη, υἱ πιυίαδη) 5Γ8- εἴδηι γααϊ τὶ, σοπιοηάθδηι ; ἢἱ δυιϊόπι, ε περὶ ῖ Β ὈΘΙυπὶ Ἰνα ἱκνὶ. ΟΟΘΙΧΧΧΙ. --- ΒΟΚΟΤΗ͂ΕΟ ΟΙΑΒΙΒΒΙΝΟ. Εξο οἱ πιοἀδείυμ οἱ Δηΐ πὶ τηϑρηϊυ ργΓῶβῖδη- (6π δπ γοοο, απ πιᾶχὶ πι Υἱγί τ " Γι [υπροῖπγ, ποη ἰδπιθ ΟΡ πιδθη88 οἱ ργβολγα5. δοιἰ0- πθ8. φἰογίιπι ἴδοι, Ὑὑϑγι Υἱγιυ δι118 ]6πι ιοαὶ!, πο ἰῃ ργοχίιποδ ἰπβυϊδῖ, Οιδίθπιι8 ΘἤἢΠΠη Π 8ἃ- ελ εἴδεῖϊ, πιλρηΐῇςθ βοη5ὶ ; 4υσίθηυδ δυΐθηὶ ο00- ουϊιανίι, πηοιο516. δίαιυϊίθπν ἰδ, 4υΐ ρᾶώγνο δηΐτιο. 6δί, πιδμῃπϑιΐο ορροιΐ ἀεοί : η01) δυΐῖθη δυΠ οἱ ὰπι . Εχίχιο δΐην βθυιἷῖ, 4υΐ [αγγοπὰ ἰπδοιμη ΘΓΓΟΓῸ δἰ υἱ πρὶ ; ᾿πϑη6 δυίδω οἱ ὀχοθίϑα, 40ὶ , πιυπίο ππΐογα δυμ!, φυατῖι. ὕπάα εἰδῶ ἃ πιᾶψηδ ηαϊάδιη οἱ Βυ0 [π πιθηὸ δηΐ πη] διε οπθι τοι δβιίδιη ργοογοαγὶ δοηιηςὶ; ἃ ράΓνὰ δυϊοιῃ δι Ὑ , διγοχϑηιίδηι. Αἱ δηΐπηνεγο οὑπὶ [ βίης - τἰἰδι6 ῥὑταύιίυαι, Βοῦ δυίοπι πιοιἰδβίμπ), νούδγα )- πῖ8, εὐπὶ ραοςοαῖ, [Δ εοἠΠίδίυγ, ρα ηἰιάϊη6 ἀυοίταγ, υἱὲ ρυληϊεδηυβ. Κενόδοξον διιίοπ), ἢοο 6δβὲὶ ἰμδηΐβ φίογίαβ πιογθο ἰαθογαηιαπι, οὐ , πι - πἰπιθ δαιϊ, φιογίδιπ Ἴοηδοαιΐ ορί ; φιλόδοξον ὙΟΓΟ, ἰὰ 6βι φίοτίϑβ. διηδπίθη), δυπὶ, οὐ . Δ], ρίδςοῖ:: ἰῃβο δ θπὶ ἰἰδπὶ, χυὶ [Δοἰϊ φυϊάξιν, 56εὲ] ποιρΐπα ρἰογίαιυγ, Δ᾽ οσαθθ ῥγουγίϑ δῇϊοϊ! ; πιλριϑιϊπιπι ῬΟγτγο, οὐπι, 4υἱ οἱ Γ68 δϑευπθας τη067 Γδῖδ, δὶ βἰηΐβιγαβ [Ὁγιΐ ας δίγδπυβ (ὃγι; μιχρόψυχον ἀδιίᾳφυς, "ος ). . εδι ρεᾶγνὶ δηϊηιὶΐ Βοιη)ϊηθιῃν 4υἱ ἐοηιγαγὶα τ 1Π0 [], πιοάογδίυγ. Τ1Π8', -- Τὴ ΑΥ̓́ΤΩ. ἙΟΟΟΙΧΧΧΙΙ. - ΕἸΡΕΝ. Εἰ καὶ, ὡς γέγραφας, ὁ λόγος τὸν χρότον ἐγέννη.ς Ὦ Εἰδ5ΐ, υἱ ( δεγίρίιη 6δῖ, ΟΓΆΙΪΟ ρίδυδιπ), ρ6- σεν" ἀλλ᾽ οὖν γε χαὶ ὁ χρότο: τὸν λόγον ἐπέῤῥωσεν ἔρεισμα τῷ τεχόντι φανείς. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πολλάχις ὁ κρότο: τὸν μὲν λόγον νευροΐῖ, τὸν δὲ τρόπον τοῦ λέ- γοντος λυμαίνεται, εἰς ὑπτιότητα αὑτὸν χειραγωγῶν, παραινὼ τῇ σῇ συνέσει, μάλιστα μὲν τῷ Θεῷ εἰ- δέναι χάριν, τῷ χαὶ τοιαύτην δεδωχότι χάριν" εἰ δὲ χκαὶ ἐπαινεῖν βούλει (ὡς γὰρ ἔφης ἀδύνατον, μὴ χρότοις τὸν λόγον ἀμείθεσθαι), τὸν λόγον ἐπαινῶν, ὡς βούλει, μὴ ἄμετρα ὕφαινε χατ᾽ ἐμοῦ ἐγχώμια, ἵνα μὴ με ὑπτιώσῃς. ρογὶϊ ς δι διἱαπὶ ογδίίοῃΐὶ ρίϑιϑι18 ΓΟΌΠΡ ΘΟΠΊΡΑΓΑΥΪ,, αυΐρρα φυΐ ραγοηιϊὶ δάιηϊπΐ οι! ἰΙοςὺ [υδγὶῖ. Αἱ αυ0- πἰᾶπὶ ΘΘΦΡΟΙΌΠΊΘΓΟ υ8ι11] ὙΘηΐ!, υἱ ρ[Δ118118. ΟΓΔΙΪΟηΐ αᾳυϊάδπι τοθυΓ οοτηρᾶΓεῖ, ὙΘγυ! ΟΥΔΙΟΓΪ8 ΠΙΟΓΘ5 ἱπἢ αἰαὶ δι ἰαθοίδοιει, δά δυρμίηἰαῖοπη νυἱά δ οθὲ ἃ. βοσογάϊδηι δυπιὶ ἰδηαυδηὶ ρογγθοία πιϑηῆι ἀυσδι8, ργυάθηιδηι ἰυδπὸ πποπου, πηᾷχὶπ) αυϊδπηι υἱ θ), αἱ )υ υ8- πιοάϊ ψτγαιίδη) ἰαγμίϊι8 65ῖ, σγαιίδι Παῦθ88, αυοά 5ἱ οἰἰδπὶ ἰδιιάαγθ νυἱ5 (παρ85 δηϊπὶ ἤδθὺὶ ρ05586 υἱ ΟΓᾶ- εἰομΐ ρίδυϑυ5 ἰδπάθπι π
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of humility.
True humility is not the absence of accomplishment but the refusal to boast about it. The person who has achieved much and still thinks humbly of himself has found the rarest virtue.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.