Letter 870
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of judgment.
God's judgment is certain, and no amount of cleverness or delay can avoid it. The only preparation is repentance, and the time for that is now.
Περὶ ᾿Αρειαγνὼν καὶ εὐνομιαγῶν. Εἰ μὲν τοῖς ἀνθρωπίνοις πάθεσιν (ὅπερ οὐδὲ εἰ- πεῖν θέμις χατὰ πάντα ἕψοιτο ὁ τὴν θείαν γέννησιν. ὑπογράφων, ἀχοῦσαι ἃ εἴη δίκαιος, ὅτι εἴ σοι πάθος πλάττεται περὶ τὴν γέννησιν, χἀμοὶ περὶ τὴν χτίσιν. Οὐδὲ γὰρ τὸ χτιζόμενον ( εἰ τοῖς ἀσθενέσι τῶν ἀνθρώ- πων λογισμοῖς ἑψοίμην) ἀπαθῶς χτίζεται" εἰ δὲ θεοπρεπῶς, τὰ μὲν ἁρμόττοντα τῇ ἀχηράτωῳ () οὐσίᾳ χαταδέξοιτο, τὰ δὲ ἀπηχῆῇ παριππεύσειεν, ἐννοῆσαι ὀφείλει εἴγε τὸ λογιστιχὸν ἐῤῥωμένον ἔχει ὅτι ἐπειδὴ ὁ θνητὸς οὕτως τίχτει, ὁ ἀθάνατος οὐχ οὕτως - ὥσπερ οὖν χαὶ ὁ χτίξων, ὁ μὲν μετὰ πόνον, ὁ δὲ ἀμογητὶ χτίζει. Ταῦτα γὰρ ἐννοήσας χαὶ ὁ τπο- λυόμματος νοῦς, χαὶ ὥσπερ ἔνθους γενόμενος, πάντα τὰ γήϊνα παραδείγματα παραδραμὼν, ἀπαύγασμα τῆς: δόξης, καὶ χαραχτῆρα τῆς ὑποστάσεως τῆς πλ- τριχῆῇς, τὸν υἱὸν εἰχότως ὡρίσατο" τῷ μὲν τὸ συναΐῖ- διον, τῷ δὲ τὸ ἐνυπόστατον παριστάς. Ἐπειδὴ γὰρ τὸ πρῶτον ἀνυπόστατον φαντασίαν ἴσως τισὶν ἔτιχτε, διὰ τοῦ δευτέρου τὴν ὑποστάσεων ποιητιχὴν ὑπόστα- σιν ἐχαραχτύήρισε. Ῥοϑίδβὶβ Ἔχρϑῦβ ἐββ8θῖ, βρδοίδηι [υγί586 δίχα ππρ᾽ δι]ο θη ποιη1 ραγίθυδι, ἰἀςῖγοο ροῦ ροβίςγηιβ ᾿ιγροϑιδδί Ὠγροδίάϑεοη οΠϊοϊθηίοηι ποι . δὲ ΠρΌγ. , ὅ. ΝΑΒΙ ΓἍΕΟΡΓΙΟΝῈΘ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ῥνο ἀδείᾳ [στ οοιϊ. ΠΠΠοἱ ἀεί, ῬΟΒΘΙΝ. () (πίον ϑα]νίϑη. ). ὃ σιιϑογναι. [)οὶ. ἴλιττ. () Ργο ἀχτιράτῳ ἰ θη οοὐ, ἰερὶι ἀχοάτω. ῬΟΒ5ΙΝ. ΤΝΧΤ', - Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. "Ἔοιχας οὐ συνορᾷν () τὰ μέχρι νῦν γινόμενα, καὶ διὰ τοῦτο γεγραφέναι, δι᾽ ἣν αἰτίαν Δαρείου τοῦ Μήδου τρεῖς ταχτιχοὺς χειροτονήσαντος (ὧν εἷς ἣν καὶ ὁ Δανιὴλ). ὥστε ἄρχειν τῶν χειροτονηθέντων παρὰ αὑτοῦ ἑχατὸν εἴχοσιν ἀρχόντων, συγχκρίνουσα αὐτὸν ἡ Γραφὴ, δέον τοῖς ἴσοις μόνον συγχρῖναι, χαὶ τοῖς πολλῷ () ὑποδεεστέροις συνέχρινεν. "Ἤρχει γὰρ, ἔφης, ἡ τῶν συντεταγμένων ὑπεροχὴ, χαὶ τὴν χατὰ τῶν ὑποτεταγμένων νίχην ἐνδείξασθαι. Νῦν δέ φησι" « Καὶ ἦν Δανιὴλ ὑπὲρ τοὺς ταχτιχοὺς χαὶ τοὺς σα- πράπας᾽ τοῦτ᾽ ἔστι, σοφώτερος ἀπεδείχθη, χαὶ χατὰ τὴν διοίχησιν ἐπιτηδειότερο:, οὐ μόνον τῶν δυοῖν τῶν ἐξόχων, ἀλλὰ καὶ τῶν μετ᾽ αὐτούς. Ἢ δὲ λύσις τοῦ. ζητουμένου αὕτη. Ἐπειδὴ ἐνεδέχετο τὴν τοῦ βασι- λέως χρίσιν οὐχ ὑγιῇ τυγχάνουσαν, πολλάχις τοὺς φαυλοτέρους εἷς ἀρχὴν φέρειν (ὃ δὴ φιλεῖ γίνεσθαι, οὗ μόνον ἐπὶ τῶν βασιλειῶν, ἀλλὰ χαὶ ἐπὶ τῶν Ἔχ- χλησιῶν᾽ τί γὰρ δεῖ θαυμάζειν, εἰ οἱ βιωτιχὰ πράγ- μᾶτα ἐγχεχειρισμένοι τοιαῦτα ἁμαρτάνουσιν, ὁπότε χαὶ εἰς τὰ ἅγια εἰσεκώμασεν αὕτη ἡ ἀλογία :) εἶναι δέ τινας ἐν τῷ πλήθει συνέσει τούτων προὔγοντας, ἀναγχαίως τὴν σύγχρισιν τοῦ διχαίου οὐ πρὸς τοὺς δύο μόνους ἐποιήσατο ταχτιχοὺς, τοῦτ᾽ ἔστι, τοὺς τῶν στρατιωτιχῶν τάξεων ἡγουμένους, χαὶ τάττου- τας ταὐύτα; ὅποι χρὴ, εἴτς ἐν πολέμῳ, εἴτε ἐν εἰ- ρΐνη, ἀλλὰ χαὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἅπαντας" οὐχ ἀπὸ «τῆς χρατοῦντος γνώμης, τῆς πολλάχις διαμαρτανού- αης, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας αὐτὸν στεφανοῦσα (). Ὑπερέφερε γὰρ οὐ μόνον τῶν δο- ξάντων τῷ βασιλεῖ συνετῶν εἶναι, ἀλλὰ χαὶ τῶν ὄν- τως συνετῶν. Διὸ χαὶ [ὁ] βασιλεὺς μὲν χατέστησεν αὐτὸν ἐφ᾽ ὅλης τῆς βασιλείας, ἐχ τῶν πραγμάτων, κρείττονα τῶν λοιπῶν. δηλονότι ὀφθέντα" οἱ δ᾽ ἄλλοι δόλους χαὶ σχευωρίας ῥάπτειν διεγίνωσχον, Φθόνος γὰρ ταῖς εὐπραγίαις ἀντιστρατεύεσθαι πέφυχεν. ἘΡΙΞΤΌΓΑΒΟΌΝ ,. Π . - ἘΡΙΘΤ. ΠΟΟΙΥΊΠ. ΘΟΓΕΥ͂Ι. --- ΕἸΡΕΝ. Ὑ Δ ογὶς , διἱ ᾿ιος " ἰδπηρα5. ἤπι , κΝ] - ΠΪΠ] ΡΟγβρθοία [ ΓΟ, ἃ6 ργορίογοα ρ6Γ ἢ ΘΓ Χ Πιυι., φυδηπγηδη) Οδιι58 πη), Οἰπ ὨΔΓ115 (γε ἀυςα5 ἰηϑιϊ (Ἰπ Ὁ 4υ05 οἰ[4π Ὠαηΐοὶ δγοῖ), υἱ οοηΐαπι οἱ νἱρίπ!! μγίδοι5 Δ ἀδδίσιδι!. ῬΓΩΘ8-' δθηΐ, Βογίρίυ Π ΟΟΠΊΡ9ΓΔΠ5, ΡΓΟῸ Δῖ4: ἰρβυπὶ ἘΡ4. δ! λχ81 σου [ογτὶ οροτιοθαῖ, ΟἹ οἰΐδ πη! ἰπογίογ Ἔγλ η1, σΟπηραγαῦ αὶ, Αθμ πα δ Πη, ... Θγαῖ ΠΟΙ βάγια ργθ η δὰ Ππ4 ἰηάϊὶ - σαηήμπ , δι 6Γ5115 ᾿ΠΓΟΓΙΟτ Ππ0]υ6 νἱοίο- τίλιθ ΟὨΙΐηι586. ΝιηΟ δυΐϊθαὶ αἷϊ : « Εἰ γαῖ δδηϊοὶ ΒΌΡΟΓ ἀπς οἱ Γ8ρ88 "δ, [ἸΟΟ , ΒΡ ΘηΠ Γ, δῖ- δὲ γογιι τὴ δι ΓΔ ΕἸ ΟΠ ΘΙ ΔΡΕΟΥ 6ηΊ0η- οἰγαῖις οὶ, ἤθη πιοιίὶο ἀυοῦυδ5 δαὶ πὶ . ρΓὶ- πιϑ γι , βοὰ οἰἰλιῃ , ] ροβίογίογθιη [ αἰ χη ἴοσι ἰΘηουαηι. Ουϑϑιϊο δ Δ1.Π6Π δο᾽ ᾿ς , )υοιΐδιη ἢογὶ ροίογαι, υἱ γΓοσῖϑ Π οἾτ πὶ πν ] Π16 - πη οἱ ἰπιοσγιη ἀδίογίογο8. ρογβθρα δι] ἱπηρο ἢ] εἴογγοι (4υοι! φιυάδπὶ νὶ σου διαν!, Π0η [Ὧπι νη ἰν ΓΟρηΐβ8, ] διΐδπη ἴῃ ἘροΙοβ . Ο
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of judgment.
God's judgment is certain, and no amount of cleverness or delay can avoid it. The only preparation is repentance, and the time for that is now.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.