Letter 864

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

Μὴ ζήτει πλοῦτον, ὦ βέλτιστε, τὸν τῆς ὑπερηφα- “νίας πατέρα, τὸν τῆς ὑπεροψίας γεννήτορα, τὴν τῶν ἡδονῶν χορηγὸν, τὸν πάσης χαχίας δημιουργὸν, τὸν «ἧς πρὸς Θεὸν φιλίας ἀποσυλῶντα τὸν ἄνθρωπον " ἀλλ᾽ ἀρετὴν, τὴν πάντων τῶν χαχῶν ἀπαλ)λάττουσαν. Εἰ δὲ ἱδρῶτας ἔχει χαὶ πόνους, μὴ διὰ τοῦτο αὐτὴν ἀποφύγοις, δΔλλὰ διὰ τοῦτο μάλιστα περίπτυξαι, λο- γιζόμενος, ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων τὸ εἰἴαπὶ γοθυ5 ἰά αυοά οὐπὶ Ἰδθοτίθιις ἃς διιάογίνιιβ Ὁ μετὰ πόνων χαὶ ἱδρώτων χτηθὲν (), κἂν μιχρὸν ,. Κοοῖίθ. νι, . ΥΔΆΙΑΣ ΜΚΕΟΤΙΟΝΕῈΘ ΕΤ ΝΟΤΕΕ. () Ἰηογ τῆς οἱ ἀρετῆς ἰάδηι οο0ἀ, ἱπῆηκί! [χ8 ἄυο νοσλθι!ὰ, τῶν ἀρετῶν. ΡΟΒ51ΚΝ. () Ἑπτὰ θρυ..λουμένων σοφῶν. Υἱάα Ὀίορο- πθην [μαθγιΐμ ᾽ν γ᾽ ἐς ρἢἐοδορπούμηι, αἱ Αὐϑοηίμιη μι4υ εορίεηι ξαρϊοπίιηι. ἅττ. () Αὖν νἷ5 νογυῖϑ, ἣ συμπεσὼν, υδᾳ86 δὰ [ γοΓ- δϑριίεὶ, ἐμφέρεια πραγμάτων, ουπεῖα,, ᾿Πο]υϑὶς εἰγί ᾿Θγπ ἰδ. υδυη! ἃ σα, Ὑἃι. . ῬΟΒΞΙΝ. () Κεκιἰοφὼς ... κλοπή. Ἠυ)υδινοῦ! ἔυτιλ μ]- γιὰ ἀοιοχίι οἰ ΟἸδιρβ ΑἸοχαμ. οἱ ΠΟβίγᾶ 1η6- πιογία Επϊνὶι8 τοίυ5 ον, ἾΤΤ. () Μέτρον ἄριστον. [ιν ἢ. (ὐ. εϑὶ πᾶν μ. ἄ., υηάδ δυϊρίσαυαγ ἰόρφοης. πάντων μ. ἄ. Ἐπί οι) ΘΑΓΠΊΘΙΙ Ῥμουύγηάδοιμ : Πάντων μέτρον ἄριστον" ὑπερδασίαι δ᾽ ἀ,.1εγει- ἰγαί. Ἀϊττ. () Μηδὲν ἄγαν. ὕτιυ8 ὁχ ΥἹ] βαρίθηιθυ5 ἀΐ- οἴνιπὶ [ ] ; ἀχϑίδι ἰιος ρ ) δυσί : Τὸ γὰρ μηδὲν ἄγαν με τέρπει. ΠΙμά, ΝὶΪ ηἰπιΐδ, αἰι, πηι μενα! πιὸ ἴ. () Τὸ μετὰ πόνων καὶ ἱδρώτων κτηθέγ. 5ὶς Ρινελτυς Νόμηιου. Ἴ, Εἰ πόρος ἣν, τὸ τερπνὸν πιῖέον ποδέρχεται. μ᾿ Βοοη Ἥϑοηι5 : Τὸ πόνῳ χτηθὲν, περιχαρῶς ὑπεδέχθη, χαὶ φιλοπόνως διεφυλάχθῃη " προπτπεσὸν, εὐχαταφρόνητον, χἂν ὑπάρχῃ μέγα. ΤΚΙ,, --- ΖΩΣΙΜΏ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Ἐπειδὴ αἱ παραινέσεις ἴσχυσαν οὐδὲν, τῆς σῆς μανίας, τῆς περὶ τὴν χαχίαν, κρείττονος διορθώσεως εὑρεθείσης, εἰς εὐχὰς πάλιν τρεπόμεθα. Εἴη τοίνυν σὲ ἀποφοιτῆῇσαι μὲν τῆς μανίας (), εἰς γοῦν δὲ σώ» φρονα ἥχειν. ΤΚΔ', -- ΣΤΡΑΤΗΓΙῺ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Οἱ ἀρετῆς ἐρῶντες χαὶ σοφίας ἑαλωκότες, ἀχόρε- στοι τὴν ἐπιθυμίαν ὄντες, οὐ διαλιμπάνουσι τὸν Ὀεῖον τοῦτον πυρσὸν ἐν ἑαυτοῖς ἀνάπτοντες. Τοῦτο μὲν ἔργον, τὰ δ᾽ ἄλλα πάντα νομίζοντες εἶναι πάρ- ᾿ εργα. Μιχρὰ γοῦν αὐτοῖς τὰ τοῖς ἄλλοις μεγάλα εἶναι δοχοῦντα φαίνεται, καὶ γε)ῶσι τὰ περιμάχητα, χαὶ πατοῦσι τὰ ἀπόδλεπτα, χαὶ τῶν ὑπερχοσμίων μόνων ἐφίενται, Εἰς τὸν τοιοῦτον τοίνυν χορὸν, χαὶ αὐτὸς τελέσαι προῃρημένος, ἀχοίμητον δίχαιος ἂν εἴης τὸ τῆς Ψυχῆς ὄμμα διατηρῆσαι. ΘΟΓ ΘΓ ἴῃ δἰ πη μι χογὶ8, Φηαυσπὶ ργοίδειο [μυτὶ!, ναΓθ. ἘΚΕ΄. -- ΣΕΡΗΝΩ. Λίαν θαυμάζω πῶς πρότερον μὲν τὰ ἴδια χρήματα ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ . ΠῚ. --- ἘΡΙΘΤ, ΟΟΟΧΧΥΙ. τυγχάνῃ, ποθεινότερόν ἔστι. Τὸ δ᾽ αὐτομάτως () Α ρᾶτγιαπ) δϑί, 4υδηνυϊβ δἰϊοηιν οκί σαῦτη δ !, πισαη- ΕἸ ϑυλνίυϑ Θχβ᾽ : Διιίδ οϑβι δὺ Βρυῃί6 σουεἰ εἶ, Θιἰδ πη) δἱ πᾶ ϑηαπι οἷ., ἐμ ἐομεδιρρίιπι 1ἃ- Π16Ι) λοϊ[ νηΐ. ΟΟΟΧΧΗΙ. --- ΖΟΘΙΜΟ ΡΆΕΒΒΥΤΕΒΟ. βθυδηδοφυίαπι οσοπογίλιϊ ον δβ, αἰ 4υ6 οοης91112. πυ]- ἴδπὶ υἷι αθυθγυπιὶ, φυοὰ 586Π οοὲ (υτίσδυπν πὰ ἐπηργοθιαι8 οἰθάϊπην, ἄπο Παργᾶ5, Θπιηΐ ΘοΟΥΓοοΙΪ0η6 [Γοτιΐ5 ᾿μνθηίυι , δά νοΐ Τύγϑιι ΠΊ ΠῚ6 δοη νδγίο, Ἑαχὶι ἰξίιυν Ποιβ, ὧἱ ΔῸ ᾿ος ἴπγογα δρβοθύδϑ, ἃς ρτυάομίθι τηϑη πὶ ᾿πΠ . ΓΟΟΧΧΕΥ͂. --- ΘΤΆΈΑΤΕΟΙΟ ΜΌΝΑ ΟΘΠΟ. θυΐ νἱτίυιϊοπι ἀπιληῖ, ἃς δαρίθ εἶ ᾿ἰθιδηῖαγ, ἱποχρίθ" φυδάδπι οὐμί ἀϊ416 Παργαιῖοβ ἀϊνί δι ἤδη (Δ 6Π) ἰῃ Δ Θχοί γα τΐϊη ἰπτ γπΉ ΠΠ , ἢῸ6 ! ἀ6 ΠῚ μΓῸ δα γίο ορῦγο, δ::- 16η Οπλἶὰ ΡΓῸ ΓΘΡΙ5 ἰδυϊοῦὶβ Οραιβ (υσ0 . Ας υγορίθγοα ρᾶγνᾷ ᾿)] ν᾽ ἀδη Π , πα ζη8 οἱ δι ρα δχἰ βίη! : δίᾳυ8 ( Ππΐ Δ πο Γ . εἰ ρα ϊδηδυν, τίϑυΐ μδθθηι, οἱ 88ρῖ- εἴμ, ροάΐθυδ ργοουίοδηι, οοὐἰαβιίαια ὄχρα- (. Οὐυπὴ ἰφίιογ δὰ Π]υδηιοϊ! οὁπόογυην ᾿θδδη ἰὸ Δ Π: ΟΟ6Η1π1 ΟΟΉ56Γ- ΟΟΟΧΧΥ͂. -- ΘΕΒΕΝΟ. Μάρηῆδ πηὸ διϊγηίγαιῖο ἰθθοὶ, , υἱ οὐ εἷς τὴν χοινὴν ὠφέλειαν, οἱ τῷ θείῳ λόγῳ μαθητευ- (Σ ρὑγίυδ ἰΐ, φιί ἀἰνίπο ΒΘΓΠΙΟἢ6. ᾿πϑι ἀγα Π!, ΟρΟφ θέντες προὐτίθεσαν, νυνὶ δέ τινες τῶν ὑφηγητῶν τοῦ λόγου (οὐ γὰρ πάντων χαταψηφίζεσθαι. θέμις ) τὰ χοινὰ σφετερίζεσθαι τολμῶσι. Πεποιήχασι γοῦν ἀπὸ ταύτης τῆς ἀτοπίας, χαὶ τοὺς χαρποφορεῖν εἰωθότας ἀποναρχῆσαι. Δέον γὰρ ἐν τῇ εὐγνωμοσύνῃ τῶν ὑπηχόων ἀποχεῖσθαι τοὺς τῆ: Ἐχχλησίας θησαυ- ροὺς, τοῦτο οὐ συγχωροῦσι γίνεσθαι. ΤΚΦ'. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ΕἸ οἱ ἱερωμένοι, καὶ οἱ ὑπὲρ ὧν ἡ ἱερωσύνη τε- λ