Letter 859
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Δπΐουβ ἰσυ8., υἱ , αυΐ δ᾽ λυ Δί6πι 6άΠ), Πι128 ἱρβὶ (δοιαὶ ἰπ Γοθβϑὶὶ, ὈγΟΌΓΙ ἰοοο ΟἸ δοΘγυηὶ, . - εἴυσπ ἰηἶσλι, ἰδίας σομίυ ἢ, Ῥγοίδειυϑ. οδὲ θηΐηι, ϊ ποη Πγη0 ργεβθηΐθηι οοπὶ ἰΔι6ηϊ ἃς ὈοηΠΘΥΟΐΘη Ἶ ΠῚ ΒΌραΓαι, οἰἰδη υἱ ργ δι πὶ δηϊμΐ οὔθ δίοπθι δχβίϊηφυδι. Βυρίηΐδ ἰἰά τἸηδηΐθυ8 δυη) Θχοῖρα. (ΟΠ. --- ΑΟΑΤΗΟΘΖΞΜΟΝΙ ΟΛΑΜΜΑΊΤΙΟΟ. Ελ κἱ αυϊθυδάαπι ἰδὲ [οτγῖ8586 Δ] πάη , ΓΟΘΡΟΊΒ0Πη ἰυππΔ ἃ Γαίΐοηδ δὲ ἰυἀἸοῖο, ποη Ἀν ἰγΆ ΠΊΔΠ4856 Υἱδπ) ὁδί : πιΐῃὶ ᾿ΔΠΊΘ ἢ ΟΟηΙΓὰ αἰν οἷα Ροιυ5 οἱ ἰαπηογίιαια ργοίδοϊυ ) νἱάοἴυΓ. () υδιν- Οὔγοαῖι δὶ [ςἀοἱοι μη σ6η860, ἰ ΓΑιΙΪΟΠδιὶ γᾷ ΔηΙΘΡΟΠΆΒ: δίοαυθ οἱ δὲ ἰοφυδοηάυμι, οἱ δι βογὶ- θοηθυπὶ ἰ(θ9 ΟοιῃρᾶΓ68. Νδη) δὶ ἰρβὶ δηΐθ γδιΐοιθλι ΡΓΟΒΙΠΠΓΘ ΡΟΓΩ γθ., ΠῚ δῦ, π0η δυγϑύι ἀδογϑυπηηυθ τοῖνϑι. ΟΟΟΙΥ͂. --- ΤΠΕΟΡΗΙΠῸ ΒυΒΌΙΑΟΟΝΟ. ὃ θυοὰ ᾳυϊάθιῃ Θσρογ θηῖ0 (ἀπιϑιὴ ὕδώιυς Τίιηο- υ5 δυρογαγίὶ!, δορδείυηυθδ, 8π Δι ἀ , ρΓιὉ- δίδιἶοῦ [ Γ]ΐ, ΟΠ αυΐθιι8 8υανὶ ἰρβὶυ9 Ο0Π5116- τυύδἕηα ἔγυΐ ἀοηδίυτμῃ 6οῖ, ) ἐχρίογαῖΐυμπι μᾶυθηῖ. Ουοά διι6πὶ ᾿μ) 14η1ιπ ΘΙοΟαιΐ ρ0586 Ορ[- τἶιη, φυδηΐυπι οἰ ρίο, Πξη]., υὶ ορίπογ, ἀυλ͵!αὶ. Αἱ χυοπίαπι) ορίατο ἔμοἾ 65ῖ, Θοηδααυ! δυίθιῃ αἰ ΠΠς ΥΔΆΙΔὲ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () [ἀδπὶ οὐι., παραλαμθανομένη. ΡΟΒΒΙΝ. () δεῖ Ὑαι. Οὖυ δυμδιαῖι τῇ νυνὶ φιλοφρο- () 'γστίαις χερσί». ϑυυρῖη . πη ΘΧΟΙρο το, ργονογυ δῖα δεῖ, ργὸ δυμῖπιο δίυ ἀϊο "δηδνοίομ . δἰ [,ἰὐι], οὐ υἱἱδ. μἰπὶ5 απιρίθοιὴ. ἴλ1τΤ. () Ουμ. γλι. , συγχωρήσεις. ῬΟΡΞΙΝ. . ΙΒΙΡΟΒῚ ΡΕΓΟΌΒΙΟΤΙΕ οδί ιμ8 [Δοἴ] δὲ ργοπὶρία ορίδιίυγ,, ἰάοῖγοο Α ἐγὼ μὲν σιγήσω" σὺ δ᾽ ἐξ ὧν ἀχριθῶς οἶσθα, τὸ ᾳυϊάδη [Δ06ΡῸ : ἴῃ Υ610 εχ ἢίβ8 ΓΕ5., ΣΟΓΙΟ οοφη Βα δ , διιοοπιίθ!η ἔρϑ] ΘΙ ΘΧΟΓΘ Π6 Κι ΓΑΥΘΓΪ5. ΟΟΟΥ͂. -- ΡΕΤΆΟ ΚἘΟΤΟΙΙ]. Ῥοκίφααιτπι οὐποζαίογαι! αδἰᾳι6 ποίαγὶ διά Ῥγορίεγ αυύδοϊβϑίιθυ πῇ ἡ δἱ ηδιιᾶνα (ο - γεῦϑιι8 Βοιηΐθ ρογραιγαῖυ) ἀηφοιςο ἰθ5ιτυ1 δυπὶ, ἰὑπὶ γοῖῸ Βοιηδηποόγαηι σίδοϊο (γα , ἰἅπι10 ὐμθΓῸ οἂριΐ , ξ, ] σοηϑροχοῦυηι, ἁἀάμποὶ Υἱχ μΟ539 0ὶ φγδύσογεηι αυδηιαυληῖ ΘΟΓ ἰμι γ : 8ἃ0 ΓΘ ἰδηῖι8 ΟΦΘΟΓΌ ΠιΙΠΊΟΓυ ἰηνοηῖυβ , υ Οππ65 δι θίφογοηῖϊ, Ὧ5 αυϊδαυάι οδρίυ5 [υἱδ86ι. Ουμη Θηἷ πὶ δύνογυ8, ΘΠ ΟΓΥΟΒ ἀ1 -᾿ ἰᾶχδὶ δοῦυπὶ [ὌΓΟΓ δουθγαίαγ, ρᾶγοῖ ρἰθοιθΔηῖυΓ. ἐγχώμιον αὐτῷ ὑφᾶναι μὴ παραιτήσῃ. ΤΕ,. -- ΠΈΤΡΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Ὅτε οἱ ἀλιτήριοι Ἰουδαῖοι τῆς ἀγγελικῆς συμμα- χίας, διὰ τὸ κατὰ τοῦ Δεσπότου τὴν πάντολμον ἐχεί- νην λύσσαν δεδραματουργηχέναι, ἐγυμνώθησαν " τότε δὴ τῇ Ῥωμαίων παραδοθέντες ἀσπίδι, τοσοῦτοι μὲν ἑάλωσαν, ὡς τοὺς τεθεαμένους () ἀπιστεῖν, εἴ τις ἀπώλετο " τοσοῦτοι δὲ οἱ πεπτωχόνες εὑρέθησαν, ὡς ἀπορεῖν ἅπαντας εἴ τις ἑάλωχεν. Ὅτε μὲν γὰρ περὶ τοὺς συνδούλους ἡ μανία ἐθήγετο, μετρίως ἔἐσωφρο- νίζοντο. Ὅτε ὃὲ χατὰ τοῦ Δεσπότου ἐμάνησαν, ὡς συγγνώμης. μείζονα πταίσαντες, πανωλεθρίᾳ παρ- Αἱ οὔπι άνογϑυβ θοπλίιμιη [αῸΡ ἔμϑογιπη Θχϑγβἰ8- ἢ ἐδόθησαν. Οἱ μὲν γὰρ πυρὸς χαὶ σιδήρου, οἱ δὲ λιμοῦ , ἰυπὶ γΘῸ, υἱ οὐ δηιοι: ]6γὸ δι , αὐυοὺ νη δΠὶ ΟΠ Π6Π ουρογαγαί, ἰδιογηδείρηὶ δά ἀϊοι! διιηῖ. ΑΠΕῚ δυΐϊπι Πλιιπηδ οἱ ἔδγγο, δἰ! ἴω! θρργθβϑὶ δυηϊῖ. Ουΐϊ δυίδῃι οἰαὐὲ δυροτγίυογαμν!, οἱ ἰά ἰδ ιυποο ΕὐυρόΓΘ586 ΡΟ ΓΩΪδϑὶ δῖ, ὃἱ οἱ μ6 οαἰδι ἰνὰ- ἔργον ἐγένοντο. Οἱ δὲ περιλειφθέντες διὰ τοῦτο περι. εἶναι συνεχωρήθησαν, ἵνα καὶ τὰς τοῦ πολέμου τραγ» ῳδήσωσι συμφορὰς, χαὶ ὥσπερ αἰχμάλωτοι μαδτι» Υίαι τὴν ὑφ᾽ ἡλίῳ περιιόντες, ἴδωσι πανταχόσε ἂν- θοῦν σταυρωθάντος τὸ σάδας. οἰουμο ἴμ αιούνι) ἀδρίογαγοῃ!, οἱ γεϊυΐ σαραϊν! αυϊάδην νεγθ ΓΟΌ ουῦδῃῃ. ψηΐν ΥΒΌΠΙ Ῥογαφγαηίοϑ, Οτγυοϊῆχι εοὐἰυπὶ ἃ6 Ὑδηδγαι ΟΠ ἰη ἰος᾽ Πογδιίθη Ρτγοβρίςογοιί. ΟΟΟΥΪ. .-- ΟΥΒΙΠ10 ΕΡΙΒΘΟΘΡΟ. Θυοπιαιίποάυπι Γαχ, ἰαφίθυϑ ράαγοῖ,, γἷνᾷ Ἰὸχ : δοάδι) τον βάςοῦιίο5 αψοᾳ08 ] Θοοἰοϑἰιδιϊοαγαπι ἱππρογὶ9 δυυδϑὶ, [ΔΟ] μοτιμᾶ. οἱ τοχυΐα . ΟΕΟΥΙΠ!. --- ΙΒΔ14Σ ΜΙΠ11 . Ουδσηιαφηιοάμιη δἰμοθγὶ αἰᾳαθ δγάθηί68 ρυύθίοἰ [ ἈΠΙΔΙΟΓΕΒ ΟΧ 5ἃ Οδδι ἀ6 οἰἶδα), αυδιηνὶβ ἘΠ] ΠΊ6 ( δ'μϊ, ρυΓ85 ϑθη θη Γ6Γυηϊ, π6 ᾿π- ρυιϊίσαοιν αηθιπαύυλαι. ΔΓ Γδηϊον : δοάδιῃ τη ὰ0 (4ᾳυογα) ἀυοαθ ηι : δ᾽ η ὁχ ραιυϊαμεὶ δυὰ ἢ ἃ[., οἰΐδηὶ 4υΐ ΠΟοη δυηΐ, ἰϑ188 λαυῤίοαμ!. Ὁτ 4ὰ6 εἶμ 6χ δυΐ5 Ἰηογίθ8 ἀρ ] οσυῃὶ αυοᾳὺυς πιο φα]ου τ (ἀγυμί. ΟΟΟΥΙΙ. -- ΑΜΜΟΝΙΟ ΤΕἈΙΒΌΝΟ. Εἰ [] φυοᾳυδ ἀΐδὶ ἰθιῃρ0 δὺ0 ποην πὶ Γοσροη- Τα'. --- ΚΥΡΙΛΛΟ ἘΠΙΣΚΟΠΕ. “Ὥσπερ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν νόμ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.