Letter 855
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Μάλα ἀκχριδῶς οἶδα, ὅτι εἴ σε ἐροίμην, πότερον ἐγὼ τὴν σύνεσιν ἀμείνων, ἣ Παῦλος ’ αὐτὴν τὴν ΟΟΙΧΧΧΙΙ. --- ΑΒΟΠΟΝΤΙΟ ΒΕΜΡΌΒΙΗΟΑΜ σΕΙῈ ΝΤΙ, ΠΙυὰ ᾳυϊάθηι ρογᾳῦαθπι οχρίογαίυνι Ό6Ο [ὉΓ6, υἱ εἷ δὺ5 ἰ6 ᾳυφήδηι ρευῤδεπιίδηο δίφυθ ἰηβοιΐ 86ι:- ἐρώτησιν εἰς ἀλαζονείαν θήσεις. Πῶς οὖν ὃ μὴ ἴσχυ- Ο πιΐηα Ῥαυΐαπι Δηιθοϑ δηι, μμιϑιηοάϊ ρογουποίλ-- σεν ἐχεῖνος () παρ᾽ ἐμοῦ ζητεῖς χατορθωθῆναι ; Εἰ γὰρ ἐχείνῳ τῷ ὑποπτέρῳ γεωργῷ (ἵνα τοὺς καθ᾽ ἕνα παραλείψω, ἐφ᾽ οἷς ἐπυροῦτο) χαὶ τὸ Γαλατῶν γένος ἐξεπολεμήθη εἰς Ἰουδαϊσμὸν ἀποχλῖναι." καὶ οἱ ἐχ τῆς ᾿Ασίας οὐ προσέσχον, χαὶ οἱ ψευδαπόστολοι δια- πρύσιον ἐπολέμουν μάχην, χαὶ οὐδεὶς αὑτὸν αἰτιᾶ- και" ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς γνώμης στεφανοῖ, δι᾽ ἦν αἰτίαν ἐμὲ αἰτιᾷ, τὸν, ὡς φὴς, πολλοὺς μὲν εἰς ἀρετὴν πα- ραχαλέσαντα χαὶ πεπειχότα " πολλοὺς δ᾽ ἐκ τῆς χα- χίας ἑξαρπάξαντα" ὅτι δὲ Εὐσέδιος, καὶ Μαρτινια- νὸς, Ζώσιμός τε, καὶ Μάρων οὐχ ἐπείσθησαν ταῖς παραινέσεσιν ; ᾿Αλλ᾽ ὅρα, μὴ δοχῶν ἐμὲ αἰτιᾶσθαι, αὐτὸς ἀνοίας ὀφλήσῃς γέλωτα, ἅτε τὸν τῆς αὐτεξου- σιότητος ὄρον ἀγνοῶν, καὶ τὴν αἰτίαν τῶν οὐ πεισθέν- των ἐπὶ τὸν οὐ πείσαντα μεταφέρων. ιἰοποι ἀΡγοβδηιίς ἀυοδ8. Ουἱ ἰφίηυν ἃ πι6 οἴοὶ Ρηβοίβ, φυοά [ πηϊηΐα ρου Νδπὶ οὐπὶ δἰδῖο ν1 ἀρφνίοοίϊς (υἱ δίηφυ!οβ ργωίογοαπι, αυογιπ) οδυξα Ὁεεθδίυγ.) αἱ (σαἰδιάγιιπὶ πδι10 υ5416 Δ60 "Δ σία οἱ ορρῦα888 ( Γ], ἃἱ ἴῃ δι αἰδῖιπ) ργοροηάογοὶ, οἱ Αϑἰαιϊοὶ ᾿ρ81: υϑρῦ] δηΐαη ἰδ ὰ διιοηογίηϊ, δι ρβουδοδροϑίο!! ἰηἰεδίυπι δάνδγθιιβ δυι ὈΘΙ υ εν ξοβδογίηϊῖϊ, ἰϑδηθὴ ργορίθγθα 4ηἾ84ι18π) Θυ δορυβοῖ, νΟΓΌΙΏ σΟηΓΓΔ Οὗ ᾿Π δι υ11 ) νοϊπίαι ΘΠ οοτυηδ ὑοπόί, δεαυϊά ἰϑΠη66Π ) π) δοῦιι585 : ΄συοὰ οαπη ΡΘΓΙ.] , εἰ ἀϊοιυδι) 65ὶ, υἱγιυίθιη οοἸ]ιογία . 5ϊπ , δΔ( δἰἾλπ ἰπάυ χοῦ πὶ, ρΟΓην ἢ ἰϊι6πὶ ἃ Υἱιἷο οχιγαχογίηι), δι οϊυ8 οἱ Μαγιλιΐδινυ8, οἱ ζοθίπηυβ δ. ΜαΆγοΟ ΟΟΠ5 ᾿π618 δυ 4υδαᾳυδηι Οὐιαπ)ρογαγ! Αἱ Υἱάθ, πὸ ἀυπὶ ἢ16 οτγἰ εἰ δὶ Υἱ- ἀογῖ8 δηιδηιΐδη) ἰρ56 ἐπὶ ἀογί ἀθη ἀδπὶ ῥγορὶπθ8, υἱ 4αΐ ᾿ἰ να γὶ ὡγθ τ! τοχυϊδιη ἰσπογθθ, ουϊρμαιμαᾳυθ - ΤΌ), αυΐ ἡοη ραγυθγυμῇ, ἰΒ ουη) αυἱ πε! πι6 ροΓβυδϑὶ!, ἰγδηϑίογα Θ. ΥΑΙΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Ργο τοῦ παῤῥ. εοι,, γι. ἰορὶς τῷ μὴ παῤῥ. ὙΕ6Γ8. δ6ι1. μΓῸ λάλος ἐστὶ καὶ γεγωνόφωνον ἰάδι εοἀ. δενθὶι, μᾶλλόν ἐστι χαὶ γενναιόφωνον. ἸΟΒΒΙΝ. () Οὐδὲν κολάκων ἀργα.ϊεώτερον. ὕδηι6 Δ60, πἱ ρτγιεβίοι ἱποίθογε εἰς χόραχας ἣ εἰς χόλαχας, μὶ οἵδε δίθν»αῖ. Οογνὶ δον ἃ νυν οἱ οδάδγνογα ἰδ! ἰδ δ : δι Δ10 ἢ66 Υἱνὶβ ραγουηι. (ουίεῦ 6Ρ. ὅ99. ΆϊτΤΤ. () Ροϑι ἀργαλεώτερον 5ἷς δαυεὶ οοι!. γαῖ. , οἱ τῇ τῶν πλουσίων ἀπηρτη μένοι γνώμῃ ὀμνύουσι μὲν ὅτι πάντων ἄριστον εἴη ὅ προέλοιτο τίς ἐχείνων " χὰν τῶν ἁτοπωτάτων εἴη" χαὶ θαυμάζουσι" χαχέ- ζουσι δὲ ὅτι τάχος. π οθιμραγὰ σι [ 4ι5 ρμϑ8- ἴυ. οἴνόγθα ἰόσυμι ἰη ΘιΠ10 ἃ γνόῦϑα δά ὅ, εἱ 4υ0. πν χ ργο ᾽. ΡΟΒΒΙΝ. () Ριοὸ , ὁ μὴ ἴσχυσεν ἐχεῖνος, πιο οι]. γαιίς. , ἃ μηδ᾽ ἐχεῖνος ἴσχυσεν ἀνῦσαι, παρ᾽, εἰς. ογβ. ἀποχλῖναι πε ἐἰθιη ἰὴ ἀποχλῖναν ραγι ε - Ῥίυηι δογίβιϊ υἱ φυδάγοι εὐτη γένος Γαλατῶν. ο6Γ5. ρΡ6 ). δἱ αἱϊ. . οὐάοχ ᾿άδιη υἷ5. οὐ ενυΐαι ἐμ μή. . το ρογὰ Ἐξοε Ποῦγογυπι ΓΟΣ ἰγορξδην αὐνογεῦς Ῥογδ28, (1π ΟΠπΊηΐ δ πιὶραιίοηθ Π14 , ( [μιπλᾶη0 ΓΟθοΙΘ δί4φι6 ἱμιπιδὴ8 8ρ6 πη . Θχεὶ - ἰαἴαπιὶ νυἱάϊι, (0πὶ πλπἷγππὶ ΠΟΤ ρόγουβ8ι5 σβὶ : δηΐπιδ βαίίυ8 γθηο σοπιργοϑδὶ, ΠΟῚ ἔσπι, ουίγὰ ἀθοογοπὶ ργοϑί γαῖ, δάϊφεγεμί, υἱοϊογίςθααα Ἰηδιοεῖδ διγογδηϊ δ δ6]] πὶ οχοίρεγει. ᾿υδηοῦροπι οαπὶ 4Π0ῆι6 δηΐϊπηΐ ργιβδίδπ δα [(δἰϊεἶι48 οὐΐ 5ρεὲ ργββίδη [0ΥὉ σοι ἰχότ!, Ο0ρ6- ΓΆΠ), π6 4υἱά, φησά ἀβυγάσπι Δλίαυς ἱπεσοποίδηυπι 5ΪΠ , δὺι ἰοφυδνὶβ, 4π [Δοἷ28. Ουΐη ροίίιδ ᾿πηπηθάογδ. [8π [ἰ 141ὴ Οὐοογοθ. ἢδς ὀμίηη ἰρύῶ πδίυγἃ , αἱ Ρ118 ἱποοιιπιοάΐ ρεγϑδρο, 402η1 ΠΊΟΘΡΟΓ, αἵϊε- ΟΟΙΧΧΧΙΥ͂. --- ΤΙΕΟΡΕΜΡΤΟ ΕΡΙΒΘΟΟΡΟ. ἴηι π4Φ « δὶ βοτὶ ροιϊεεῖ, φιαπίμπι 'π νοϑὶς θεἰ, εἰπὶ οπιιέϑιις μασι μαθεπίεε . . ἘΠ δἱ ᾿υπληόγυι Οὐ ηἶ απὶ θοποῦι αι δόᾳ68 Υγ6- [αἱ (υπι πλοία δοηοογ ἷα 6ο., ἤσ4υ6 σοπιμ Γ6 ηυἰδηυδη) ἀεῦοῖ, υἱ ἃς ρυχπα; δηβδηὶ αἱϊουὶ Ρογγῖψε! : (Διῆθῃ αυϊ ἱποοπιμοῦ! ρἱ δαί! ἱπρογ- γί, δυι Π ἰηϊυγίαι ἰμίεγγὶ σοηβροχεογίδ, ὄᾶνα Π6 ρδόθη) ΥοΓἰ δἰ ΔηϊΘρΟΠΔ8 : ΥΘΓΌ ἢ. [ὉΓΙΪ δὲ ΒΊΓΘΠΌΟ Δηΐ Π0 ΟΟΙ)5ἶδί6, δΔάνογβυς ροοολδιιπὶ δ ὁχ- ΓΓΘΗΉΗΙΠῚ Γ ιπ Ὶ αἰ πη 4ης. Ῥγορίογοα δηΐπὶ ἂὉ Αρμοϑβιοΐο Ππ ἀϊ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.