Letter 854
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
Εἰ δι ἰὐδηι ογᾷα υτῦθπιὶ ὕδπουο θηιϊδιη το : ἰδθη ἰἰυὰ ἰ6 δἀμηοηΐτυπι νοὶ, υἱ δαπὶ ποη ἰυσίι! ἰΔΟΥΥΠΙΪθ, νοιἷΐβ ἃ ργθοϊυυβ ΓΘΟΌρΟΓΘδ. Ουδιηνΐβ δηΐηι . υἱ Βογ ρ55ι , π ουπὶ ΑἸ ΠΙΟΙἷο τοί σου Γ᾿, δρ68 ἰΔιηθη , ὈγΓΘδοΓ ἢ - ἀδηιο αἰνί πὶ πυπιπὶβ αὐχὶ]ο, ἴογο, υἱ ᾿'ρ58 ΓΌΓΒΟΠΙ ογίψαιυν. ογα θηΐπ), υἱ ἃ ἴ6 ἀϊείυν , πιοιπίηυ τυ υἀΐηθ ἃς αὐν!ε1 ΟἿ οἰδγ : πὴΐ ᾿ ΥἱΓ] βΓῈ- ΠΌΡΟΓ Ποόγθηβ, ἂς νἱγίυϊ ΟΥπαῖα δἱ ὅχου , Ὠσπς δὲ ὁ8π), οἱ σογρόγυπι, οἱ ἀϊν᾽ ἰάγαπι, οἱ τὰΐ- βείογυνν ρλυροριδίοπι ἀε᾽οεῖα δεῖ, υἱ 4υὶ τοϊφυὶ [λειἱ δυηὶ, ρατιΐπι ραϊγία δυοϊδείηϊ, ραγιΐπὶ Ρ] ΔΙδοι! ἰπ οάγοογα ἀΐδηὶ Υἱῖδε οχιγοπλυη οἸΔυβαιὶπὶ : ἄσπι ἰηίογίπι , 4υἱ Δ Βρδοΐδπὶ βεοτὶ!, μ18 υτυπ αὐγαὶ, νογυηὶ χ ἢἷ8 φυϊάθ) γοῦυβ, ΟΧ 4υϊ- υυδ ποίλβ οδὶ, αδ οἶδ :] ρᾶγαὶ, πδοθβδϑγίδαυθ ρδυρογυπὶ Αἰ πο πιΆ ἴῃ πη βοΘη . ἰηϑυπιὶῖ, Τ)δΒΘΠΠ706 ΟΧ ἰδ ηΐ5 π [δ οἷϊ, Δίαυθ ἴῃ ἰδηΐα πηλϊογυπι δησυδεὶα π6ς ᾿ΔΟΓΥ . σοπηη0- γϑίυγ, πο6 ϑδηυπὶ ρουγτγίφίι. Θυοηίδπμ ἰρίταγ ᾿ς ᾿ΔιηΘη βογὶρ5διϊ, Ι6 ποτίλιυϑ , υἱ Δὰ Θ0Πὶ ᾿πἰογᾶ8 εἰ ἰόγοη, Πἰυἀ γο] πὸ ἰζπογοβ, ΟΠ ΠΘΠ τιοὐδηἀϊ ἀγίθπη πλοῦ ! ἰρ5. φγαυϊδι! δυσουῦυ . ΝᾺ) οὐ υ , ἰῷ ὈΪΔι οἱ Ύυ68, ΔΟΓ68 οἱ υϑῃθηθηΐθβ Π 2Γ88 δοοαροῦγὶϊ, ηυϊυπὶ ἰ8- Πθη ἐσ ἰρβὶβ (γυσίυτα οερὶ!. Ας ργορίογαα δίἰβῃ- εἰυϊη αι δὰ δυπὶ οοἰδηύσπιη αυχὶπιυ8: ΟυδηιοῦΓαπι δἷ ᾳαυϊά, φυοΐ εἰ ρ5], οἱ εἰν δι υἱ δ', ργθεῖθι5 (υ οἤϊήΠεατα ροίο8, Οπἶδ80 ἰυοσίι ἴῃ ολπ Γαπὶ ἰη- οὐη ῦ6. . Θεΐπὶ [ΟΓί. ἰδ, ] ἀδρίογαίοβ ϑιΐδπὶ πιογθοβ βδηδῖ, υἱ οἱ 'ρ86 δχ ἰῃαθιὶ ᾿ἰηβδηΐα οιηθῦροί, εἰ εἰνίῖ88 ἰῃ φεῦ [ ), Υ6] ροΟ(᾽, Ωἱ γὙοῦῦο ἴᾳ0 υἱᾶγ, πιογίυᾶ οἱ ὀχϑβιίοῖα οχοϊιοίυγ, οἰΠεἰοὶ. ΣΟΔ΄. - ΑΦΡΟΔΙΣΙῺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ ποιλιτείας, ὅτι ἀπροσωπόδληκτα τὰ θεῖα χα- ρίσματα. Ἐπειδὴ γέγραφας" Δι᾽ ἣν αἰτίαν οὐ πᾶσιν ἡ θεία Ὁ ἐφίπταται. χάρις, ἴσθι, ὦ θαυμάσιε, ὅτι] ἐπειδὴ τὴν προαίρεσιν ἐξετάζουσα () πρῶτον οὕτως ἐπι- φοιτᾷ. Εἰ γὰρ χαὶ χάρις ἐστὶν, οὐχ ἁπλῶς ἐχχεῖται, ἀλλὰ τὰ μέτρα παρὰ τῶν δεχομένων λαμδάνουσα το- ΟΟΙΧΧΙ. --- ΑΡΗΒΟΡΙΒΙῸΟ ΡΑΕΒΒΥΤΕΙΙΟ. διυϊπα ἀοηα πωίία ρμετεοπατμηι αοεεηιἑοηα δπαδίία ΘΟ [ΈΕΥ̓Τὶ, Ουοπίαπι ῥοῦ γᾺ8 ὃχ αἴθ βεϊβεϊ (αν , δοαυϊὰ δἷϊ, φυλπιοῦγοπι θ6ἱ φταιϊα δὰ οπιπθ8 δάνοϊοεϊ, ΠἸυἀὰ 5οἰῖο, νυἱγ δαιηίγαηάθ, ὕὰς ἰάοίτοο ἢοτὶ, αυοά ργίπηιπι δηϊμΐ ἰπβιϊαταπι ὀχραπίλι, δίαυθ ἰἰἃ ἀεἰπάθ δοοοάαι. Εἰ581 οαἰτα φταιία , ποιὶ (ἃ- ΥΑΒΙΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕἝ. () Ργο ἀναχτήσασθαι οοι]. γαιὶς. θὉ0 5ετὶυὲϊ ἀναστήσεσθαι οἱ νεῖβ8. ὃ Θ ργὺ προηγουμένως, “προηγουμένης, ο6Γ3. . ῥΓὰ ἔφης ἰάσι) «οἱ. δᾶ - νεῖ ὡς φῇς. ΡῬΟΒ5ΙΝ. () λιν) ἀποπτῆναι οἱ ἀποθανεῖν ἰάδηι «οἰ. ἀπὸ Ἰηυι4ιὶ ἴῃ ἐχ. ἰν. () Τοιαῦτα καταθρηγῶν γέγραφας. τὸ χατα- θρηνῶν οὐ. γι. θὃ 5οεὶθὲι χαταθνηνεῖν " γηκν Ὸ υἱἱαια : ἴδρνοπ ] θα ἰη ὈΥΠηΪ ΖΘ Ἶ Δι ΒΟΥ ριΓΔΠΙ 14Ππὶ δυϑρίοοῦ [ χατευθύνειν. Ουοί δὶ γοεὶρίτυν ἰβίννας ἱπιογργοίδιϊο δὐδριίαηι οΥὶ ἴῃ ᾿ς οάσ, φμοπίαπι ᾿σμΓ ἢσα ΡῈ πιὸ (ΟΥΤΙσὶ ὑγαης δοτὶμδίείϊ, [Ὁ. : () Ῥεοὸ ἔχου Ἰοηφα ἀγρυῖίυ58 ἰάδπιὶ . 56Γ0 εὔχον, οἱ σοηφστυσπηιίυβ , ᾿ ργοθάθηιϊα, εἰ τοίνυν δύναιο δι᾽ εὐχῶν κατορθῶσα τι, εἰ6. . () Ρτοὸ ἐξετάζονσα οοιἱ. γαϊ. ἰεφὶι ἐξισά- ζουσα. ἴυ. ' . ΙΒΙ0ΟΆΙ ΡΕΙΓΌΒΙΟΤΙΕ ΠΙΘ ἰΘΠΊΘΓ ἃ Εἶτα ἀἰδογίμπον ΒΙΠαπὶ ευπάϊιγ, Α σοῦτον ἐπιῤῥεῖ, ὅσον ἂν εὕρῃ σχεῦος πίστεως αὑτῇ ΠΙΘΏ5Γ28 Δ) ᾿, 6δλπὶ δοοριυηῖ, βιιηηθης, ἴλπι ᾿πβαΐ, φυδηίι θὲ ν88 δἰ ἱ οὐ] διϑηὶ ἰη- γοπογίι. ΝΑΙ οηἰδὶ , ΠΟΒΙΓΑΓΙ ΠῚ ρᾶΓΓ πὶ 88η , ρΓιπΊδπι γοαυΐϊτογοῖ, δῷ οἴνπος ργοίδοίο δάνο- Ι465εῖ. Θυοι ΐλῆθ νϑγὸ τοϊυμπίδίθηι δηϊπηΐη]υ6 ἰπ6πὉ- εἰἰοιδῦι οσρὶογαῖ, δίηι ἐδπηδιη δοςούϊξ, φαδιη- δἀοοιίυπι ἰη (οτιβδίολο οἰἰδπὶ δυο οοπ νἱ- ἀδη8 : ε ἦωβ δηΐβὴ οἱθει πὶ, ἰηαχυΐδ, πῃ! οδὲ ΠΟΠΓΘΡΙ, Δίη) δρυΐ δὸ5 ρϑγπδληεὶ : ἃ ααϊθυϑλπὶ 4υἴθ) ἀδβερηιι. ΠΟΙ ΧΧΙΙ. -- ΟΥῸ ΜΟΝΔΑΟΘΗ͂ΟΘ. δ᾽ Ευβδυ δρίδοοριϑ, υἱ δου, ΠΟ οὐπὶ ἱπδδηΐγο, ἰηβδηΐδιῃ ὁδηδβοῖ, δι Δρρθ δῖ, π6 προασενεχθέν. Εἰ γὰρ μὴ τὰ παρ' ἡμῶν πρῶτον ἐζήτει (), πᾶσιν ἂν ἐκέπτη. Ἐπειδὴ δὲ τὴν προαί- ρεσιν ἐξετάζει, χαὶ οὕτω παραγίνεται, ὡς χαὶ ἐπὶ τοῦ ἀριστέως Παύλου" ε« Σχεῦος γάρ μοι, φησὶν, ἐστὶν ἐχλογῆς οὗτος ’ »τοῖς μὲν ἐπιφοιτᾷ, χαὶ παρα- μένει, τῶν δὲ ἀποφοιτᾷ " εἰς δὲ τοὺς οὐδὲ τὴν ἀρ- χὴν χαθίεται. ἷς ,» ΟὟ 64πὶ ρῥγοϊηιἰθ οδυβδῶπὶ 8ιὶ συοβάδη δὲ υίοπι γαοράϊΐϊ : ἃς ἀδηΐᾳυδ δὰ αυοδύδηι πὸ οπηηΐπο ᾿ΣΟΒ', ---
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of scripture.
Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.