Letter 851
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Ἐγὼ τῷ διδασχάλῳ δύο ταῦτα προσεῖναι παντὶ σθένει () νομίζω, τὴν τε τοῦ βίον καθαρότητα, τὴν τε τοῦ λόγου ἱκανότητα, ἣν σχιάν τις τῶν ἔργων ὁριζόμενος, οὐχ ἄν μοι δοχῇ διαμαρτάνειν τῆς ἀληθείας, ἵνα πῇ μὲν ῥυθμίζῃ τὸν φοιτητὴν, πῇ δὲ σιυφρονίζῃ τὸν ἀπειθῇ. Ὥσπερ γὰρ οἱ γραμματι- σταὶ τὴν γραφίδα λαδόντες μετὰ πολλοῦ τοῦ χάλ- λους τὰ στοιχεῖα χαράττουσι, καὶ τοῖς ἀρτιμαθέσι παρέχουσιν, ἵν᾽ ὡς οἷόν τε μιμήσασθαι δυνηθεῖεν " οὕτω καὶ τοὺς ὑφηγητὰς χρὴ τὴν πολιτείαν τὴν ξαυτῶν ([) εἰχόνα τινὰ σοφῶς γεγραμμένην τοῖς μαθηταῖς προτιθέναι, ἵν᾽ ὡς οἷόν τε μιμήσωνται. Εἰ δ᾽ ἐχεΐνοι μὴ μόνον βίον ἄληπτον, ἀλλὰ χαὶ θαυμά- σιον ὁρῶντες, οὐκ ἐνάγονται εἰς ἀρετὴν, τοῦτο οὐχ ἕτι τοῦ διδασχάλου τις ὁριεἴται ἔγχλημα, τοῦ μηδὲν παραλείψαντος τῶν ὀφειλόντων πραχθῆναι, ἀλλὰ τῆς τῶν μαθητῶν ῥᾳθυμίας. Ἐπειδὴ δέ φασί τινες" Δι᾿ ἣν γὰρ αἰτίαν τῷ φόδῳ οὐχ ἀπείργουσι τοὺς φοι- τητὰς τῶν ἐγχλημάτων (); φαμέν" Καὶ τίς ὁ τοῦ παραπαιδευτοῦ φόθος ἐπιτιμήσαι; Τοῦτο πολλάχις γε- γενη μένον οὐχ ἴσχυσε. Πεῖσαι τῇ βαχτηρίᾳ ; ἀλλ᾽ οὐχ ἕξεστιν. ᾿Αποχηρύξαι;; καὶ τοῦτο ἐξελήλεγχται; Τῆς πόλεως ἐχδαλεῖν; ἀλλ᾽ οὐ τοσούτον γε χύριος. Ἐπαγ- γείλασθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ; ἀλλὰ μῦθος εἶναι δοχεῖ τοῖς ῥᾳθυμοτέροις. ᾿Απειλῇῆσαι τὴν χρίσιν (); ἀλλὰ γελῶσιν ἀχούοντες Ἐξελάσαι τῆς Ἐχχλη- σίας ; Πρόχειρον μὲν, ἐπανόρθωμα δὲ οὐχ ἔχον. Εἰ μὲν γὰρ () παρὰ τοῦ δεῖνος δικαίως κατεψηφισμένῳ πᾶσα ἐφεξῆς ἣν ἡ Ἐχχλησία ἄδατος, χαὶ συνηγα- νάκτουν ἅπαντες τῷ ταύτην θεμένῳ τὴν ψῆφον, ἴσως ἂν ἐκεῖνος σωφρονισθεὶς ἐγνωσιμάχει. Νῦν δὲ ἅμα καχέγνωσταί τις ὑπὸ τούτου, χαὶ παρ᾽ ἄλλου πολ- λάχις θεραπεύεται, χαὶ Ἐχχλησία ἑτέρα ἀναπεπτα- μένη, χαὶ δορυφορία (), χαὶ δῶρα, καὶ γίνεται τῷ ἐχδεόλημένῳ χρηματισμὸς, ἢ μετάστασις. ΕἾθ᾽ ὅτι μὲν καταγνωσθεὶς ἐξεδλήθη, οὐ λέγει" ὡς δ᾽ ἐχὼν ἀπεπήδησε, τοῦτο δὲ. πλάττεται (). Κἂν ἔρηταί «ἰς, διὰ τί, λογοποιεῖξ χαὶ δεινὰ χαὶ τὰ τῆς ὑποδεξα- μέντς δοχοῦντα. Λαδόντες δὲ ταῦτα οὐχ ὀρθῶς βιοῦντές τινες, χαὶ ὥσπερ ἀπολογίαν τῶν οἰχείων γον. Να αι βοΐ ργα εἶδ, ἰ5. υἱα ]ϊοοὶ ρἰδηῖ4- ΦΌΠ] οἰΐδπὶ ΟἈΠ88 68ῖ. ΟΟΥΙΧ. -- ΠΕΚΜΟΟΘΕΝΙ ἘΕΡΙΒΟΟΘΡΟ. Εχο ἀυοὸ ἰ8ι8, ᾳιοκί Παγὶ ροίδϑι, πιϑμίδίγο ἰπ68860 ἀδῦογα δϑυβθο, πϑιηηρα νῷ ρυγίιδιθιη, ἃς ἀΪ- οοηοΐ [ἀουϊδίοηι (4η8π δὶ ηαυἷς Ορογυπὶ μι ἢ ἀεϊηΐαι, παιἀφαλᾳφυὰπι ἢ ἃ γψόγοὸ δὐθγγδίυγυδ Υυἱθαιυγ) υἱ ρὸν [ ἀἰδεοῖρυ!! ἸΠοΓ65 ἃς Υἱίδοι φοΙροΠδὶ, ρα γ Διιῖθη) σοι υπηλοθη) 8ς Γοίγδοὶᾷ- γίυ δά προϊϊογοιν ᾿πϑηίθη γονοοοῖ, δηΐπὶ ϑογΐ ", ΔΟςορῖο Β᾽ γ αυδυι οἰαβδη Ππ 0Γἃ9 ρ᾽ ποι , ΘΝ ἰγγοηϊθυβ αυοᾳφυς ργαῦθοηϊ, υἱ, φιδηίυπε [λοι ἴδγαϊ, ἰπἰϊατὶ ροβδίηί : δούσιη πιοάϑ πιᾶ αὶ δι Γ5 οἰἰδη) οἱ ργϑοθριογίνυδ [Δοϊθινάμυηι οδῖ, υἱ Υἱίδιῃ δυλπη, (Δ ]υδηι ἱπηλαίηαπ) 4φθδιηλπι 50ἷ16 - Ρἰείδιι, ὀΐβεοὶρυ! δ ργοροηϑηῖ!, Θθ81 , ᾳφιληίι γἱγο8 ἰπἰοτγίηιί, ἢ Θη γ. Ατοἀ 5ὲ ἰδεΪ θη πιούο δὺ Ομ Γργοθηϑίοια δ᾽ σπδπι, οἰΐδιῃ δάἀιμηΐγαυίίθαι νίιδπὶ ἰδ , ἷΠ6 ἰδιηθὴ δά υἱγίυ δι ΚΔ ἱπάπουπιυγ, ὙΟΓΟ ΠΟῚ ᾽:᾽ πηδρίδινο, φυὶΐ πὶ μὲ δοῦυπ), 4υξ ἰλοίδ οροτγίυϊϊ, ρτῆϑιδγιηϊ δὶς, φηξδρίδηι δδογ δοράσπι ρυϊεθΐι, . εἰϊδεὶρυϊογυπ) δβοοογαΐ. Θυοηΐδηι δι6πὶ δἷσιὶ ὨΟΒημ , Θυΐ αἰδείρυΐϊοῦ τηθῖι ἃ νἱ ἀΓοοο )ο6 ΓΕδρΟΝ ΘΙ : Εἰ ηυἱΐθ ἰδηθθπι πιγλεὶδιτὶ πηοῖὰ σομμηονοίυγ ἢ Οὐ ΠΓχΆΓΘ Ορογίοι Υ. Αἱ : [Δεῖ ἢ0Π 8πῈ υἱτ παυυΐὶ. Βδουΐο ρογϑυδιίογοῦ Αἰ ποη Ἰΐςθι. Ρτοϑεγυθγα δίψα Δυα ΑΓΟΥ͂ Αἱ ἰοο συοᾳιδ γοιδάϊΐιη [Γυϑιτἃ Δ0 ἷ- ἀπ , ΕΑἰν! ρο!Π6γ6 Αἱ πο ἰδηΐιμι ροὶαδῖ. Πεορξηυπὶ οΟἸοσγιμη ρῥγοπὶ γοῦ Αἱ ἰβιι ἰφηδνίο- Υἱθυ5 (Αυΐ ἰοὺ 68ϊ. δυάΐοϊπ τϊηδτὶ ᾽ Αἰ ουϊη ἰὼ δυάΐιιπι, γἰδη οὐυη!. Εχ Ἐδοεϊοδία οἰΐσογο [ἀ ᾳφιΐϊθεηι ργοιηρίιπι ἃς [46ἷ , 56ιὶ εἰηδ ποθ λ- ιἰοο πὶ ) ἰ 8εῖ. Νϑοιὴ 5ἱ οἷ, φυΐ οριΐηο γα ἃ αἰίφχυο σοηιοπηηλίυ8 δαί, δι οπηποβ ΟἰἾΔΠη) ΕςοΪ6- δή οἰδιδγαίυγ, οὐποιΐχυθ ὑπ οὐπὶ αι δοηιδη(δι ἰ ., ἰπαϊρηδίίοηθπ) σοποίρόγοηϊ, [ογι 1Π6 οδϑιϊαίιβ, τηοἰΐοτθπ) πγϑι6πὶ ἰπαἀυοτγαί. ΝιπΟ 8ι 16Π , πυϊ406 4υϊδρίαπη οὐπ- . ἀδηιηδίυβ , δὺ ρογϑίῦρα οο Γ οἱ Οὔβοῦγἃ- ἰυτ, ][Δ41 αἱ ΕοοΟΙαβ᾽α ρᾶῖοι, 6δἱ πΔ, δὶ Π ]- Πογὰ : οἶηυθ, ο͵θοίυ5 65ῖ, ἴῃ αιςδϑίυιη οοαϊὶ ἰοοὶ οοπιαιυῖϊαι.. Ας ἀεΐηθο, απο οτ πὶ σοινὶ- ΥΑΙΙΙ͂ ΤΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕΑ͂. ,, () Παντὶ σθένει , ἃ οοἰ. γωι. 6δὺ, υπὶ οἱ ἦν ἢ αὐοὰ ἴῃ δὐΐτο Ἰορσίί
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.