Letter 845
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Οἱ μὲν πλεϊστοιτῶν ἀνθρώπων τὸ μὲν ἄχοντα πάσχειν χαχῶς, ἀνανδρίας - τὸ δὲ ἔἐχουσίως ἑλέσθαι ἀδιχηθη- ναι, ἐπιειχείας χαὶ φιλοσοφίας τεχμήριον τέθενται εἶναι μέγιστον. Οἱ δὲ ἐπιστάμενοι περὶ πραγμάτων χρίνειν ὀρθῶ:, μᾶλλον δὲ οἱ ταῖς ἱεραῖς πιστεύοντες Γραφαῖς, χαὶ τὸν ἀχουσίως μὲν ἀδιχούμενον, φιλοσό- φως δὲ φέροντα, οὔτε μισθῶν, οὔτε ἐπαίνων ἀποστε- ροῦσιν, ἐπιψηφίζοντος μάλιστα τοῦ Παύλου χαὶ λέ- γοντος " « Καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσχοντες ἔχειν ἑαυτοῖς; χρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς χαὶ μένουσαν.» Εἰ δὲ φαίης, Τί γὰρ ποιῆσαι ἠδύνατο, ὑπὸ τοῦ δυνατωτέρον ") ἀδικούμενος (); φαίην, χαταδοῆσαι, χαχηγορῆσαι, ἐπαράσασθαι, διασῦραι, ἐνοχλῆσαι διχαστηρίοις. Ὁ οὖν ταῦτα πάντα δυνάμενος, πρᾶξαι μὲν, μὴ πράτ- των δὲ, τῷ ἐχουσίως ἑλομένῳ ἀδιχηθῆναι εἰκότως ἂν εἰ χαὶ μὴ συναριθμηθείη, ἀλλά γε ὑπαριθμη- ΥΑΒΙΖ ΚΕΟΤΙΟΝῈΝ ΕἸ ΝΟΤἙ. () "'ο8ὶ εἶπον οοἶ, ἰάεδη λἀάἀϊί οὐχ. ῬΟΒΒΙΝ. () Ῥγὸ ποιεῖτο γϑεῖία βογίῖ Ἂοοι. γὰαι. , ἐποιεῖτο. Γ5. ρ6ῃ . δ᾽ υ[. ρτο ἐξεθείαζεν ἰάθη Ιορῖι, ἐξεθείαξες,. γ5. ᾿ἰ6 φυϊμῖο, ἐδικαίωσα αὐτὰ ταῦτα μηνῦσαι, ἰάθι) . ἐδικαίωσα αὐτὸν καῦτα. εἴς, ἰν. () Παθοίασ Ἰπίστυμι δορὶ αγδιηῖηδ δρι Τίναογ ἀϊ- ἄθη ΠΡ. νι. Εαϊι Ασοϊούϊοα μου δίογιαιι, . ἡτἃ Ἠρογούοίυβ οἱ Αιμοπθυβ. Πα ὰ δαϊθπι Θρί ζτΔ ΠΙΆ ἃ δἰπηοι Ἂς σομιροδίϊυπι ἀἰἰοὶ ὁοχ Ατιβίοιοὶ ἰβ Πβειοτὶς. , . ΟΑβαῦβον. ἐπ ρίξει. αὐ Πἰιετεπα- δίτιπι. () Ὑπὸ δυνατωτέρου ἀδιχούμεγνος. Μοϊϊα5 οο- ἰὸχ γ81. , ὑπὸ τοῦ δυνατωτέρου ἁρπαγεὶς ὁ ἀδ᾽)» νᾶτος. ΡΟΒΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΒΆ.Ν . . --- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΥΊΤΙΗΙ θ:ίη (). Εἰ δὲ χρὴ καὶ δεινότητι χρήσασθαι, καὶ τὸ ΛΑ 5ρρᾶγ οαγία δι ἐπημογὶ ( δχ᾿ δι τὶ αυθάι. Αἰ4ι8 σ' χχριδὲς εἰπεῖν, τάχα καὶ ὑπεραχοντίσειεν ἐχεῖνον. Τῷ μὲν γὰρ τὸ βούλεσθαι ἀδιχεῖσθαι, μεγίστην φέρει παραμυθίαν. Οὐ γὰρ ἂν ἠδικήθη, εἴ γε μὴ ἠδουλήθη. Τῷ δὲ μὴ βουληθέντι μὲν, ὑπομείναντι δὲ, χαὶ μηδὲν πΞεποιηχότι δι᾿ ὧν ἠδύνατο ἀμύνασθαι τὸν ἀδιχήπαντα, ἅτε ἐσχάτης φιλοσοφίας βάσανον ἐπιδειξαμένῳ, λαμ- πρότερος πλαχείη στέφανος. ευὶς αἱἱ4ι6, αἱ 4υὶ δχίγοιθ ουὐυδϑάμπν μϑιἰ6 πιογίιο ἰοχὶ αιιθαὶ. ΣΚῷ. --- ΠΑΜΠΡΕΤΙΩ ΔΙΔΚΟΝΩ. Σύμθολόν ἐστιν, ὦ θαυμάσιε, μέγιστον τοῦ πεπεῖ- σθαι τὸν ἀχούσαντα, ὁ τῶν λεχθέντων ἔπαινος. Οὐ γάρ ἐστιν ἅτις οἴεται χαλῶς ἔχειν, τούτοις φάσχειν μὴ «πεπεῖσθαι. “Ὥσπερ γὰρ ὅσα χαχίζομεν, ἀποφεύ- γεῖιν σπουδάζομεν (), εἰ σωφρονοῦμεν " οὕτως ἃ θαυμάξομεν, πάντως αἱρούμεθα. Τοῦ χάριν δὴ ταῦτα λέγω, ἴσως οὐχ ἀγνοεῖς, ὀφείλων ἣν ἐπήνεσας συμ- θουλὴν εἰς πέρας ἀγαγεῖν. ΣΚΖ'΄. -- ΣΤΡΑΤΗΓΙΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Μὴ ἀγνόει, ὦ φίλος, ὅτι ὑπόθεσίς ἐστι τῆς μαχα- ρίας ζωῆς, ἡ τῶν παθῶν νέχρωσις, ἧς οὐδὲν εὖ- χταιότερον, οὐδ᾽ εὐχλεέστερον γένοιτ᾽ ἄν. ΣΚΗ͂'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰ χαὶ ἐπέθετό σοι ὁ χοινὸς ἁπάντων ἐχθρὸς, ὡς ἀοοιμπηδηίυιη οἰ, ] ἀἰσοηεὶ νἱ ἃς [χοπ]Π υἱΐ, ἃς 5ἴποογα [- αυἱ ορογίοί, ἢΠΠππὶ φυοαυς [ΌΓ[ ϑυραγαγί!. Πυΐςο οηΐπι, φυοά [:5ἀϊ γοϊυδεῖ!, πιαχί πλιη ἈΠ γί Δ. πὶ : Νεῆυθ επὶπι 1Π , εἶδὶ νοϊυΐβδαὶ, ἱπ)υτγίᾳ δδοίν8 [υἱξ86ι. Ουἱ δυΐδιῃ, οὑπὶ ἰπ)υγία δ[Ποἰ ἤ0 , [- 1Δπη ἰδηθη (, πος «ιυϊἀφυλπι δόύγαι), Ρ6Γ , ἃ ἰα)8ι: [Π6Γ4ϊ, υἱοἰδοὶ ροιϊογαῖ, [] : ἀφοῦ, ἰυτὐἱδηιον σοιοα δυἀ ἰπ- ΟΟΧΧΥΙ. --- ΡΑΙΡΆΕΤΙΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. Μαχίτο ἀγζυϊηθηῖο ο6ϑί, νἱγ δι ηιϊίγδηάδ, ἤΐδθηι δυάϊιοτὶ [Δ6ι8Π) , οὐ , ἀΐςῖ διιηΐ, ἰϑὑ-- ὦλι. Νδαυθ δηΐπὶ τὶ ροίοδί, υἱ : Δ] 4υ ῃτΟ) Β δῖ4ιδ σοιηηοάδ ἀϊοῖα 2γ γαῖ τ, μιρο Β᾽ ρ6Γ- Β. παραὶ. ὕ διἷπ, αυ νἱτρογαιη8, Θὰ , 5ὅ8Π8 Ιηθϊ6 δυ1 , [ ςὶπλι8 : δοάδηι πιούο, ηαυ: ἰδυάδηυδ “ὁ δυδρίοἴ , δἃ ΠΙΟ4ΙΟ οὔππηἷπο Δηρίοσχϑηλυγ. ( Γ81 Δι 16η ἤης (ἰἰσΔιῺ, [ΟΓ12886 ΠΟῊ Π6860 , ] εοηβ. ᾿υπ , συοὰ ἰλιἃ- δἰΐ, Ἔχβοῆι αἰᾳὰς δὶ ὀχίυη ρογάμσογο ἀκ . ΟΟΧΧΥΙ!. -- ΒΤΆΑΆΤΕΘΙΟ ΜΟΝΆΓΙΙΟ. Να ἡϑϑοῖίυ8, Ο δηηΐίοθ, "οδί85 Υἱίῶ Π)ϑι6Γ2Π) γι] ποτ. δηΐ οὕ! ἢ ΟρΡρΓΘϑϑί ΟΠ ΠῚ : πας ΟρίΔ π , πος ργεϊατίυ5 Φυϊἀαυ Δ η) αυθδι. ΟΟΧΧΥ͂ΙΠ. -- ΕἸΌΕΜ. Οιυδηηυληι [ἃ ΠΟΠ πη ηΐ8. ἢΠΠ6 οἰ ΐυπι Πι0511 ἣρ- αὐτωδοεὶ περιεσόμενος, χαὶ ἐξ ἐπιδρομῆς ἅπασάν (, ργαϑδιι5 6δί, νεῖαι δὰ ρυίπιιπὶ οἰδιμογθι ἀδνιοίι Γι, σὸν τὴν πολιτείαν λγψόμενος, ἀλλ᾽ αὐτὸς, ὡς ἐπυ- θόμην, ἀχοιμήτῳ σπουδῇ τὴν θείαν προδαλλόμενος συμμαχίαν, πολλοὺς μὲν αὐτῷ πόνους εἰς τὴν πο- λιορχίαν προὐξένησας, ἄπραχτα δὲ αὑτοῦ τὰ μ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.