Letter 836

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of wealth. Wealth is a tool, not a treasure. Use it for others and it becomes eternal; hoard it for yourself and it perishes with you. The only treasure you keep is the treasure you give away. Everything else will be taken from you at death.

Ἕχαστον μὲν σχεδὸν τῶν ἄλλων παθῶν χαὶ δι υἱβογοπὶ δ᾽ βθηΐμη μαῦθηϊ, οἱ δϑι δίδίθι ϑ6η0- (, ἀχμὴν ἔχει, καὶ παραχμὴν οἷδε, καὶ χόρον ἐπίστα- δοιῖ, ἀίψι6 δ ἤποπὶ οπηηΐ οἰ ογἰδιὸ δοη!απάυηι!ι : “ Πογγοηάυ5 μοί ΔΓΌηΙ ἀΠΊΟΓ, συ! ΠΟ8 ἃ ηδίι Γᾶ πΐηἰπη6 ἰπδί[υ8 ], ϑγ ἢ Θχίθγηθ δἰϊουμὰδ ἰηϑί αν, 5Β6η πὶ Π650], 5διἰοἰαῖθπ σοηςυπΊ οἤεἶι, Ἰφε" 8π ἱξπογαῖ, ἤποι σΆροΓΟ ἰμἰ ἶπη6 - εἰπ61 ἦ ) ν6γὸ 'ῃ ἀΐθ8 νίβδηβ, νϑὶ], υἱ Γαοιΐα8 - , Υ͵ξόγθι δυυπὶ) ), [(ὈΓΙΪΟΓ δ5εῖρβ0 οἱ ὙΔ᾽ΘΕἾΟΓ ΔΙ ΔΟΡΙΟΓ σοηίδηί!. ΝΟ406 δηΐηὶ ΔΨ ΟΓΒΙΙ5 ἀυηίαχαι ἴδοι! οαγίδηγοιι ᾿μαθαὶ, Θι.8Δη) ϑύνογθιιβ 86ρβι1π), υἱ ] δαίρβϑυιῃ υΥἱῆςθγθ δι ΠΉΠΟ δαἀμί!τν, Εἰοπ τη Οἰἶ , Ρ6Γς εἷἰρί ποθὴ ροβϑϑιηῖ, φυϊδρίαπι Ραογοθροῦὶῖ, φιϑὴν δβαιἰοἰδῖθι οδρίαϊ, δ᾽ φυϊάδιη ἱησγοιηδηίυπι), μαυΐ ρ860, ἀδογθιηθηι η ) ᾿Δοι ΓΔ ΠῚ ται, καὶ εἰς τελευτὴν ἐπείγεται. Ὁ δὲ δεινὸς τῆς φιλοχρηματίας ἔρως, μῆτ᾽ ἔμφυτος ὧν, ἀλλ᾽ ἔξω- θέν ποθεν ἐπιχωμάσας, παραχμὴν οὐχ οἶδε, χόρον ὑδρίζει, εὐφροσύνην οὐχ ἐπίσταται, τελευτῆς οὐχ ἀνέχεται " ἀεὶ δ' ἀχμάζων, μᾶλλον δὲ τὴν ἀχμὴν ἐπιτείνων, νεανιχώτερος ἑαυτοῦ χαὶ τυραννιχώτερος εἶναι βιάζεται, Οὐ γὰῤ πρὸς τὰ ἄλλα πάθη τὴν ἅμιλλαν ποιεῖται μόνον, ἀλλὰ χαὶ πρὸς ἑαυτὸν, χαὶ ἑαυτὸν νιχῆσαι φιλονειχῶν. Θᾶττον γὰρ ἄν τις τὰ ἀνέφιχτα χαταλήψεται, ἣ ἐχεῖνος χόρον λήψεται. Τὴν γὰρ προσθήχην μείωσιν, οὐχ οἶδ' ὅπως, χαὶ ἐλάττωσιν εἶναι ἡγούμενος, πλέον ἀναχαίει τὸ πῦρ, ὅπερ καὶ «ἧς σῆς τινές φάσι γεγεῦσθαι ψυχῆς. Σδέσον τοίνυν ἧ τάχος τοῦτο. Εἰ δὲ μὴ, κἀνταῦθα ἀδίοντον βιώσεις εκ δι , ἰβηθην ὙΘΙΘΠπΙΘΠ δοοοπ !. Οαδιη Ὦ βίον, χἀχεῖσε πιχρὰς ὑφέξεις εὐθύνας. αὐ! άθι ποηπυ Δηϊ δὴ) 4υοηυθ ἰυδπὶ ἀοβυδίᾶ886 ἀδβογυμῖ. Ππης ἰφίιυγ φυδιιργίπιαι ὀχϑιϊηρι. . 50υ8, [πὴ [εἶς ἰηδυδνθιι νἱἰὯπὶ (., ἰ0.π ΔοΘΡθα8 ρπ885 μϑῃ . ΟΙΧΥΙΠΙ. --ΕὍΤΟΝΙΘ ΡΙΑΟΟΝΟ. Υἱν δίηρυ]αγί δορί θεν ργάϊιο, φιΐ ποποδίυπι δο᾽ ἀοιζογυιῃ τηἰηἶ ρτούΐι, πυ4υδηὶ ἃ ἀἰνί0 δ χ! Π ἀἰοδογοιυγ. ΕἸΣΙΧ, -ΑΤΠΆΝΑΒΘΙΟ ΡΕΒΕΒΌΥΤΕΒΟ. Θυληνὶβ οἱ ΠΟὈἐ θα ρϑιγ5 4φυϊδρὶδπ) , οἱ δι ΜΗ . χνυι, , ΡῬΞΗ͂΄. -- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ, Ὁ τὸ πρέπον, ὦ σοφώτατε, μὴ προδιδοὺς, οὐδε- πώποτε ὑπὸ τῆς θείας συμμαχίας προδοθήσεται. ῬΞΘ'΄. --- ΑΘΑΝΑΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Εἰ χαὶ πατρίδος τις εἴη τῆς βασιλιχωτάτης, χαὶ ΥΑΠΙΔῚ ΨΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕἼ ΝΟΤΖ. () οὐ. γι. εἰ ΑἸι., παριστάς, δ8η6 πιο! υ5. ῬΟΒ5ΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜ . ΠῚ, - ΕΡΙΘΤ. ΟἸΧΧ. γένους τοῦ περιφανεστάτουν, χαὶ πλούτῳ παντοίῳ Α εἰδιίβδοίπι! φοηθτῖβ, οἱ οπλιὶ ἀἰνί εἰὍγυ πὶ ΖοΠΘΓῈ » πομῴη, εὐγλωττίας τ᾽ εἰς ἄχρον ἀφίχοιτο, καὶ πάντα τὰ τῶν ἀρχαίων ἐπὶ στόματος φέροι, ῥώμῃ -. χαὶ χάλλει, δόξῃ τε χαὶ ἀρχῇ ἐναδρύνοιτο, βασυ- λείας τε αὐτῆς ἀξιωθείη, καὶ τὸν στέφανον χαὶ τὴν ἁλουργίδα περιχέηται, ἀρετὴν δὲ μὴ ἔχοι, τοῦτον ἔγωγε ἐν τοῖς ἀνδραποδωδεστάτοις χατατάξαιμι. Εἰ δέ τις διχαιοσύνῃ, χαὶ σωφροσύνῃ, ἀνδρείᾳ τε χαὶ φρονήσει σοφὸς εἴη,᾽ τοῦτον ἐν τοῖς βασι- χιχωτάτοις χαταριθμήσαιμι. Εἰ δὲ τοῦ πάνθ᾽ ὁμοῦ ἔχεῖνα ἔχοντος ἀμείνων ὁ φιλάρετος, τοῦ μὴ πάντ᾽ ἔχοντος ὁμοῦ (οὐδὲ γὰρ πάνθ᾽ οἷόν τε συνελ- θεῖν), πολλῷ μαχαριστότερος ἔσται χαὶ εὐχλεέστε- ρος, τῷ ἐχεῖνα μὲν θᾶττον ἀποσδέννυσθαι, τὴν δ᾽ ἀρετὴν ἀθάνατον εἶναι.