Letter 82
Isidore of Pelusium→A judge or magistrate|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: A judge or magistrate
Date: ~410 AD
Context: Isidore describes the qualities of a truly just judge.
The most just judge of disputed matters, in my opinion, is the one who is not overawed by the highest rank but generously supplies what the weaker party lacks, giving each person their due in matters of honor while maintaining equality for all in matters of judgment — using the measure of justice everywhere. The powerful do not need a judge's help; the weak do. A court that favors the strong is not a court — it is an auction.
Ἐχεῖνος, ὡς ἔγωγε οἶμαι, διχαιότατός ἐστι τῶν ἀμφισδητουμένων χριτὴς, ὁ μὴ τὰ μέγιστα ἀξιώ- ματα ἐχπλῃττόμενος, ἀλλὰ τοῖς ἀσθενεστέροις τὸ ἐνδέον ἐξ εὐνυμίας χορηγῶν, καὶ νέμων ἐν ταῖς. τι- μαῖς ἐχάστῳ τὸ πρὸς ἀξίαν, ἐν ταῖς διαγνώσεσι φυλάττει τὸ ἔσον ἅπασι, τῷ διχαίῳ πανταχοῦ μέτρῳ Ὁ χρώμενος. ΣΗ͂, -- ΕΡΜΟΓΕΝΕῚ ΕΠΙΣΚΟΙΙΩ. Περὶ τοῦ προστετα ἐτόνς ἑΚαὶ ἀπὸ τ ΤΡ ΤΣ ᾿ Ὄ Εἰ μὲν ἔχοιεν ἡμῖν τῆς ἱερωσύνης ἁγιστείαν ἐστεμμένοι χρησμὸν ἀναγινώσχειν, ὡς οὗ χρὴ πο- νεῖν αὐτοὺς χαὶ τὰς ἀρετὰς ἀσχεῖν, ἀλλὰ λόγῳ διδάσχειν μόνῳ, φρονείτωσαν ὡς φρονοῦσιν. Εἰ γὰρ πανταχοῦ οἱ χρησμοὶ ἀναχηρύττουσι μὲν τοὺς λόγῳ μόνον παιδεύειν ἐπιχειροῦντας" τί παρέντες τὰ διὰ τῶν θείων θεσμῶν διηγορευμένα τῇ ἱερωσύνῃ μόνῃ ὥτπερ τυραννίδι ἐναδρύνονται; Τὰ μὲν γὰο θεῖα Δ ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜΝ ..]. -- ἘΡΙΘΤ. (ΟΧ. θεσπίσματα, τοὺς τὴν ἱερωσύνην λαχόντας μάλιστα Α ἰδειη [ γεῦυ, υφ ἀν ἶθ Ἰερφὶθυ Ῥγ ΒΟΓΙΡΙ αι πάντων ἐν πόνοις χαὶ ἀσχήσεσιν εἶναι παραχελεύε- ται" ἵν᾽ οἱ ἀρχόμενοι, οὖς ἐπιτάττειν ἔξεστι, τού - τοὺς πονοῦντας θεώμενοι, εἰς ἀνδραγαθίας ὑπ᾽ αἱἷ- σχύνης παροξύνωνται. Οὐ τοσοῦτον γὰρ ὁ λόγος, ὅσον ὁ τρόπος τῶν διδασχόντων, παραθήγειν πέφυχεν. Οὲ δ᾽ ὥσπερ τὸ λέγειν μόνον ἐμπιστευθέντες, τοῦ πράτ- τεῖν ἀπέχονται" οὖς χαὶ στηλιτεύων ὁ μὲν θεῖος ᾿Απόστολος ἔφή" « Ὁ χηρύττων μὴ χλέπτειν, χλέ- πτεις.» Ἢ δὲ θεία ψῆφος ἐν τῷ Ἰεζεχιὴλ, τοῦθ᾽ ὅπερ μαθεῖν ἐξήτησας, παρεχελεύσατο τοῖς τὴν τιμωρίαν μέλλουσιν ἐπιφέρειν τῇ Ἱερουσαλὴμ ἀγγέλοις, ε« ᾿Απὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. ν»"Ὁπερ καὶ ὁ χορυφαῖος τῶν ἀποστόλων μετέφρασεν εἰπών" ε Καιρὸς τοῦ ἄρξα- σθαι τὸ χρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴχου τοῦ Θεοῦ. » Εἰ δὲ πρῶτον ἀφ᾽ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ Εὐαγγελίῳ ; Δίχαιον γὰρ τοὺς τιμῇ χαὶ τῇ ἀξίᾳ ὑπερέχοντας, τούτους, εἰ ἁμάρτοιεν, χαὶ ἐν ταῖς τιμωρίαις πλεονεχτεῖν (). δ}, δϑεθγύοιίο δοῖο, ἰπαυδπὶ ἰγγδημίάθ, κἰουίδη- ιν ᾽ τιον ἀϊνίπα , ροι(,δἰ"νεπὶ ] - οογόοι ἡλοιΐ βυμῖ, ἰῃ ἰαυογίθυβ το μ᾽ οδὶφ Θχογο δι! οηΐθυ νϑγβαγὶ ᾿ : αυθ πἰπιίγυηι ἰΐ ᾳυΐ δυθβυηὶ, ουη δὺς, υϊθυ ἢ ρα γᾶγθ ᾿ἰἰςδι, ἰδ ογὰηί Ρογεροχογίηι, ργδ ρυσογα δὰ [ογι υΐ πὶ διγθπυΐαυθ δηΐηι! οποία! ργονοσθηιαν, Νοαυδ οαΐηι ἀοσοηίοπι ΟΓΔΙΪΟ ῥοῦ Δ} }ΠΠ δο ΘΓ δβοϊοῖ, εἱ νὰ οἱ ΙὨΏΟΓ. Αἱ ἰδιΪ, ΠΟῚ ἃς ὲ ἰρδβὶ ἰοαυθδη- ἀϊ ἀυπιᾶχοῖ ΘΟΙΏΙ } (υ͵., - ἰ(ἰοη δὐϑιϊηθηϊ. ᾿υο διΐαπι) ὑγοϊη δ ἰπ } ἃς Ῥγοβαϊηάδηβ ἰνίμβ ΑρΟϑιι. [ νεΓ} υ.ι : « Ουὶ ργι ΠΟμ [υγδιάση), [{πΓὰγ ἾΝ. » Αἰᾳυς ἰἴθι υἱνίηα ϑοηιϊό εἶα ἀρὰ ΕΖΘΟΙ ἰδ ἰά Β οινΐπὶ δδί φιοὰ, υἱ εἰδὴ δχρονογοιν", Ῥροβίυ }} ῃ- , } δου δ ΟΊ }}}}} δυρρ! οἷο ἁἰδοιυγὶ ΕἐΓΔη], μος ἱπηρόΓανὶῖ, ε Α η} πιοὶβ ἰηεσίὶρίιθ. ν θυοι᾽ αυΐϊάδιη οἰἴδπ) Δροϑί Οογυ δηιθϑβηδηι ἢ} ΥΟΓ} ἰγιηδίυ!} . « Τάπιραθ δεῖ ὃὑἱ ἱπείρίαι. ᾿υὐϊεΐπη ἀοπιὸ . ») : δυϊδίῃ ρυί πη) ἃ ποθὶβ, υὶ ἢ ὀόγυπὶ } πο ογοάυπι Ενδησοιίο Ὠεὶ Οουδδηίδηθυιι δηΐπὶ , αἱ αυΐ ἰοιοῦὰ ἃς ἀϊπηϊίλιο δαρογίοτες διηῖ, ἱ φυοᾳυθ, ] ρϑοῦθηῖ, φγαυϊογ δεἰὰπ βυρρ οἰΐ πιυ] {}. ΣΘ΄. - Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Πρὸς ἱερεῖς. Ὅταν νόθος τῆς χαΐ τις ἱερωσύνης ἀνάξιος εἰς τὴ» ἀρχὴν εἰφσδιάσηται, τότε δὴ ὁ τῆς ἀρχῆς χόσμος εἰς ἀχοσμίαν μεθίσταται. Τῷ γὰρ ἄρχοντι ἐξομοιοῦσθαι πέφυχε χαὶ τὸ ἀρχόμενον (). Ὃ δὴ χαὶ ἐπὶ Εὐδσε- (ΓΟΙΧΣ. -- ΕἸΡΕΜΝ, Αα εαἀεεγάοίές. Ουπὶ δάυϊογίηυβ υδρ᾽Πὶ βδοαγύοιΐο ἱβάϊχομα ἐπηρογίυπι υϑυγραι,, ἰαἢ ὙΟΓῸ ἱπρογὶΐ ογηδί ἴπ᾿ ἱποοπάϊυμη ᾳυσηγάδπι δἰ ἱπογηδίυμ βίϑίπ) π ΓΑ. δἰ αυΐάθπὶ ἰἰὰ πδίγὰ ςοιηρλγδίθπ) ϊ, υἱ εἦτπε, Φίου, ὡς γέγραφας, συνέδη. Τοσοῦτος γὰρ χαὶ τοῖς (, ρΓγΓαδί, δὲ τη πΐηαπι ἐΐ, αἱ ρᾶγθηὶϊ, {Π}|- ὑπ᾽ αὑτὸν ἱερεῦσι, χαὶ τοῖς ὑπηκόοις ἐξήφθη χαχίας ἔρως, ὡς τοὺς ἀλλαχόθεν ἥχοντας, δαχρύων ὑπόθεσιν ἀεινάων ἔχειν, τὴν τῶν τοσούτων χαχῶν θέαν. βλ. Ουοὰ αυϊίοια οὐἶαπὶ ἰμ Ευ δου ΐο, φυδηιδάηιο- (απ βογί ρβ βιῖ, γϑηὶ, Τδηιυ δηΐ οἱ βδοογάυ- αἰθ, αυΐ } ἱρ . ΠΡΟΡΙΟ }, οἱ γο ηαἰ δυθυα εἰς ἰΑἰΐ ὍΠΟΥ ἐχαγοῖῖ, ὑἱ υἱ ἁἰ᾿υν νϑιΐαπῖ, ρογοηθθιι ἰδογγιδγυπὰ ᾿πδίουίλιῃ πᾶυθδηὶ ἰδὲ (δ ΟΓυΙπι μιαίογν Ἐρθοίδουϊυηι. ΣΙ’. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ἤλπληστος εἶ φιλῶν, ὡς ἔοιχε, τούτους, οἷς [ἡ] τῆς ἀρετῆς ἐναστράπτει φαιδρότης. ᾿Αχορέστως γοῦν, ὥς γε πυνθάνομαι, ψάλλεις ἐχεῖνο τὸ τοῦ Μελῳδοῦ ἄσμα" « Ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φιλοί σου, ὁ Θεός. ν» Τοσοῦτος γὰρ περίεστί σοι ὁ πρὸς αὐτοὺς πόθος, ὡς καὶ τοὺς οἷς οὐδὲν ἴχνος ἀρετῆς περίεστιν (οὐ γάρ ἔσμεν χατ᾽ ἐχείνους " ἴσως δὲ δοχοῦμεν), πολλοῖς καὶ “ποιχίλοις ἐγχωμίοις στεφανοῦν. Σοὶ μὲν οὖν, εἰ χαὶ ἡμεῖς μὴ ἔσμεν τοιοῦτοι, ἀποχείσεται ὁ μισθός. Ἡμεῖς δὲ εἰ μηδ᾽ ἐγχωμίων τοιούτων ἀπολαύοντες, , ἀμείνους γενοίμεθα, μείζονα δίχην ὑφέξομεν. Ἵν᾽ οι). ΝΝ, . Ροῖγ' ἰν, . ΟΟΧ. - ΕἸΌΕΝ. . [μοχρί }}} . . ἀρραγοῖ, Δη), ἰπ φυΐίνι Υἱγίυ δρ]θηάυγ οἰυοοι. [μα χρ δ} δὶ αἴδοιυ, φυοιπδαιποίδην δυάΐο, {Ππ Ῥαα ἢ ᾽δι οδιἷδ : ε ΜΙ φυΐοιη ηἰπιῖβ ἰυηπογαιῖΐ δὴ δι ἱοὶ ἰυΐ, δου δ᾽. ν Τδη- Θπἷ Υἱϑ ὡΠΊΟΓΪΘ ΘΓ ἰ'ρ ὶ, υἱ Θἰἴδι, ἴῃ αᾳυΐνυμο ἤυ]]υν νἱγιι νϑϑιϊβίυιβ δχβίδί ( " ι ὀηἶπ) ἃ ὁογιη δἰ εἰ πυ π) δοςοα πῆ , [}}: [ογι νυἱἀδδιηυτ), "ν}} ἃς νἂγ ἰϑυ οὐ" . Ας } φυϊάδπι, οἰἰαπιδὶ Ὡ Πιΐμ ]- , ΓΘΟΟηΘἶ ( πιογοὸδ ογὶῖ, ΝΟ διιίθη) δὶ, ") [ αὐυἰάδι ἰαυάϊΐθυς. «ἴδοι!, ρηϑογοβ Πἰης οἰ]οϊδηγυ, ρει]. ΟΥΧΧΧΥΡ, . ΥΔΆΙΑΣ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΙΕ. ργαϑδυν ΕοΙοδίϑθ , ἀρ ΠΟἱ Ομ ΟΓῈ συηὶ ὁ}- κηΐϊ. ΓρΟ πιαῖα, ἀπιρ! οἱ ᾿φιοιηί εἶα διιρρ εἴ θ αἰ οἱ ἀδῦοηι. {πες οἱ ΗΠ Ατυκ ἰη οι. , Ν αι [α, Ὁ, . : « ἔξουῖυ αἰΔ]οτὶ ἀδ! , φυ! ροιοτὶ ἰυ- μπογα ρογίγυϊιιγ. ν ΒΙΊΤ. . () Τῷ ἄρχοντι ἑξομοιοοῦθαι πέρυχε καὶ τὸ ἀρχόμενον. Ρ]αιουΐ θς δυϊ καηϊοιι, Οἰσόγοιϊ ᾳυρηυό οἱ Ῥιϊμΐο οἱ Πεγοδίμιο α[ ἰσααα ὑδυγραῖὰ ρ- Ρλτδοι, ἀκ. ΧΧΥΠ]. δοοιιπθππη δροβιοίαπι Ῥαυδιην, υΐ ὕὑδηθς ιἰη} διιοίοτι μι. αἰ γΥ . ἀΐλ!οζ. Π, Χδρὶ ἱερωσύ- γῆς οαινάσιη ρβοίαγ ι} δασογ οιΐπι ( ἰιθηλ ᾿ [ (οι δἰ (ογιι) Ἰσοου θη , [ ὀχταϊὶ : Πέφυχε γὰρ, ὡς τὰ πολλὰ τὸ τῶν ἀρχομένων πλῆθος, ὥσπερ. εἰς ἀρχέτυπόν τινα εἰχόνα τοὺ: τῶν ἀσχόντιων τρόπους ὁρᾷν, χαὶ πρὺς ἐχείνους ἐξοοιοῦν ἑαυτούς. ΡΙυγι- " ΓΠΠ ΠΟΥ ΤΡ] ΠῚ σΖῸ } . ) «'- " σουρονδὶ! εἰ, Υ̓, διὰ Ογιίογ. θιδομγεῖϑιε γαγ. ὰ Ταοῖ!. ἴ. . ΙΒΙΌΟΆΙ ῬΕΙΌΒΙΟΤΕ ο ""α͵ογοβ ρΡοπδδ βυ ίιυτί δυπυδ. Ουδγ πὸ ᾿ος πουΐβ Α οὖν μὴ τοῦτο ὑποσταΐτιμεν, πέπέχυδο ὑπερθαλλόντως δοοάδι, ἱπιπιούϊοἷ ᾿Δυ ἢ υ. ΠΟῸΒ ΟΥ̓ΠΔΓΟ ἀδ}. ΟΟΧΙ. --- ΠΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. Ῥειοίληοβ Βοπιΐηοβ, Υἱν ορίίπιθ, δ αἰ ν᾽ ηἶδ Βογ- πἰθυὰ ἱπάϊφηοβ οὔδογνα, οἰΐδιῃ ρογβθρα, οπιηὶ οοπηπηοηὐαιΐοια ἰλυιὶα ἀΐζηᾶ δαηϊ, Γἶδι. ρΓΟ- βοαυυηῖυγ, φυΐθυδ δυίθιη [ ϑῖ, ἸοΈ ΓΘ. Νε- οι ΐπι οδηΐθυ, δὲ ρογοΐβ ἢυπηδηὰ [ΟΓΙη ρΓραΐ- ιἰ, γϑῦυτῦ εἶδ, υἱ δηραϊΐοδι νἱίδῃ) ἰὐσυηῖ, Δηςίἃ ρΡογγίζοη δ βυπὶ, φυθδινδπιοάυπι ἀϊνίηΐδ ΟΥΔΟυ γγούϊιυηι . ΟΟΧΙΙ. --- ΤΙΗΕΟΟΝΟΘΤΟ ΡΒΕΘΒΎΤΕΒΟ, ἢε ἐἰτῖϑιε αἱοῦιε ξερμἀτὰ θοπιὶπὶ. Εοτυπιὶ βιο δ ιπ| ᾿παϑηορέζγο, δίᾳυο δὰ βίυρο- γα) υϑασυδ πλῖγοῦ, υΐ αυδηὶ Οὗ ᾿δυβδπ) ΟΠ γί ϑιι δ}. ἴΓ ἀἶ ΓΟΒυΓΓΟΧ τ, ροΓουποϊδηίυτ. Νδηι δὶ δυπ) ᾳυοᾳφυθ Οπηΐῃο "Οη Γϑβυγγοχὶβ δϑϑογυηῖ, - αυϊά το πηροῦ . τΐηυ ἰαἦυπθ Δ ΠΊΟΓΟΒ προ ἢ δ, δυΐθηι απ αυΐάδιη δι Υἱῖλη) το , γογυὴι οἾ}. υδπι ρΤΟπιΐδεγαὶ, ἐχ Βς 'ρ ιι δά ν᾽ τπ| γΟ δ}, "Πυἅ αμοφυθ υὑμᾶ ἀδηιοπδίγϑιυ!η δχ δι} Π|}], ἰμδυιη οὐημἷπο τὑὰγο ἰοουϊυπὶ . Νὰιη οἵη ἰὰ, ηυοὰ ἱπηροκδί!!} οἱ ογᾶϊ εἱ υἱάδραιν (δὶ ηυϊάδπὶ ἐπι θόοἐ ΠΠδιδ πὶ ᾿οπιῖηυπι) ρ) ρΓΩϑι Γ), ρΓΟ- ἴῥεῖο ἴῃ δὰ τὸ, ιι Ροι(οδϑίαιοπι πΪηἶπι ὀχοσασβθαὶ, παυδυδαυδιη οἰδι συ δαὶ, ἰΔημοἰβὶ οἰΐδιη ἰδγὰθ Γα- βιγγοχίββο, ἢ οἰ ΠΠι}, οοηδδιΐπι δυΐθπι, πη ΧΙ ἢ} ἐπαινῶν. ΣΙΑ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Παραφυλάττου μὲν, ὦ ἄριστε, τοὺς ἀμνήτους, χαὶ τῶν θείων λόγων ἀναξίους, οἵτινες χαὶ γελῶσι πολ- λάχις τὰ πάσης εὐφημίας χρεΐττονα " φθέγγου δὲ οἷς θέμις (). Οὐ γὰρ κυσὶν, οὐδὲ χοίροις ἀνθρωπομόρ- φοις, ἀλλὰ τοῖς ἀγγελιχὸν βιοῦαι βίον, δοτέον τὰ ἅγια, κατὰ τὸν θεῖον χρησμόν. ΣΙΒ'. - ΘΕΟΓΝΏΣΤΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ τῶν τριῶν ἡμερογυχτίων τῆς ταφῆς τοῦ Κυρίου. ΔΛίαν θαυμάζω χαὶ ἐχπλήττομαι τὴν ἄνοιαν τῶν ζητούντων, δι᾽ ἣν αἰτίαν ὁ Χριστὸς πρὸ τῶν τριῶν ἡμερῶν ἀνέστη (). Εἰ μὲν γάρ φασιν αὑτὸν μηδ᾽ ὅλως ἐγηγέρθαι, τίνος ἕνεχεν περὶ χρόνου ἀχριόο» λογοῦνται Εἰ δ᾽ ἐγηγέρθαι μὲν, θᾶττον δὲ ἣ ἐπηγ- γείλατο, ἀπὸ τοῦ ἐγηγέρθαι, καὶ τὸ πάντως ἡληθευ- χέναι αὐτὸν συναποδεδεῖχθαι νομιζέτωσαν. Τὸ γὰρ ἀδύνατον καὶ ὃν χαὶ δοχοῦν, ὅσον πρὸς τὴν τῶν ἀν- θρώπων ἀσθένειαν, φημὶ, κατορθώσας, οὐχ ἂν περὶ τὸ δυνατὸν ἐξησθένησεν, εἰ χαὶ ὅτι μάλιστα τὸ μὲν “ βραδέως ἀναστῆναι, ἀσθενείας, τὸ δὲ ταχέως, δυνά- μεως μεγίστης τεχμήριον χαθέστηχεν. Ἐχρῆν μὲν αὑτοὺς χαὶ ἐχ τοῦ τοὺς μυρίους τῶν 'Ελληνιχῶν θεῶν καταλόγους ἀφανίσαι, τά τε εἰδωλεΐα πάντα χαταστρέ- Ροιδηιία: ἀγβιπιο πὶ ἐχϑίδιαί. ἂς αυϊάδι ἰρδοβ, (, Ψψαι, καὶ τοὺς ἀνοσίους βωμοὺς τοὺς ὑπ᾽ ἀνθρωπίνων ἢ ὁχ αυοά ἰυβπίιυπι σοι]! ἰογυπι ὀδογυπὶ) - ἰϑἰοχυιν ἀεἰενογὶῖ ἃς ἀδ πιδαϊο δυδιυϊαγίι, ἰυν ᾳυοὰ οππηΐδ ἰοἰογυιϊη απ δυὐυνογιογῖι, οἱ ἰπρυζδὸ δ- Εὔ οζς ἃΓΆ, { ΠΠΠΔΠ ΟΥΌΟΓΘΟ υἰηρόθαιίογ, ὃχ- διϊ χοῦ, δίαυθ οἷδυοὶ! αυϊάδιῃ ΠΕΓΝΟΒ σου ἐμ ΓΟ ΘΓ, ἀδπιοι διίθπι ἰῃ [Ὁμᾶπ| σοηγνογίογϊὶ, ἃς ῥΓαίογοα ἰγιουΐϊδηι οἱ ἰτηπΊΔ ")Δ.]η ΠΡ }- δατίι : δυύξοβ δυΐδηι ἴῃ πιδχί οὐ δι . Πη- Ἰοοογίῖ, ἀδιίᾳυθ αυἱ ἤδη δι ἰοχὶ δυηί, : Γὰ εοἰσα ονοχοῦὶ, αἰνίηδιη ᾿ἰρϑῖυδ ἰην οἰδηαυο ροίθη- εἰδηι δάογϑγε ορογίευδι, ποη δυίθιῃ ἐδ αἰΐχυοὶ μογὶβ ἰ ογοδεὶ, Νοαυθ οπὶπὶ υς πιαχίηι, οπιηΐ} Γ- ΠΟΘ ρΓδδίαμ ἶογ δυπιὶ ἃ» οχίψυϊθ ΓΟ Ὀ}} ουθγιὶ φυδάηι. (πίογυπι αυοηΐάπὶ ἰπΠ Ὑγογιἰδι} οορίᾶ αἱμάτων φοινισσομένους σδέσαι᾽, καὶ τὸν μὲν διάδο- λον ἐχνευρίσαι, τοὺς δὲ δαίμονας φυγαδεῦσαι, χαὶ τὰ μὲν ἀνήμερα φῦλα τιθασσεῦσαι, τοὺς δὲ Ἰουδαίους μεγίσταις συμφοραῖς περιδαλεῖν, καὶ τοὺς πιστεύ- σαντας αὐτῷ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναγαγεῖν, προσχυ- νῆσαι τὴν θείαν αὐτῷ χαὶ ἀήττητον δύναμιν, καὶ μὴ περὶ ὡρῶν διαφέρεσθαι. Τὰ γὰρ μέγιστα χαὶ κρείτ- τονα λόγου οὐχ ἂν ὑπὸ μιχρῶν ἀνατραπείη. Πλὴν ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας ἡ περιουσία πολλὴ, χαὶ εἰς αὐτὸ χωρῆσαι τὸ πρᾶγμα πειράσομαι. ᾿Αχροὄολι- σμοῦ τοίνυν ἕνεχεν εἰρήσεται πρὸς αὐτηύς" ἾΑρα εἰ χροεώστην τινὰ ἐπαγγειλάμενον τῷ οἰχείῳ δανειστῇ μετὰ τρεῖς ἡμέρας πληρώσειν τὸ χρέος, πρὸ τῆς προθεσμίας πληρώσαντα θεασοίμεθα, ὡς ψευσάμενον οἱ διρρ ι, δὰ ἱρβᾶπι υουθ γα ϑεῦθίεγα ἢ χρινοῦμεν, ἣ ὡς πλέον ἀληθεύσαντα θαυμασόμεθα ;. ΥΑΒΙΑ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ ΝΟΤΩ. () Φθέγγου δὲ οἷς θέμις. Μαηϊ[εδια ] }δἷο δά ἰϊυὐ Οτρί νοὶ ἐαγιμθν., μοθιμᾶ φυοδάδλιι! δυυμ ογι Ὁ : φθέγξομαι οἷς θέμις ἐστὶ, θύρας δ᾽ ἐπίθεσθε, βέδηλοι. Οαπιαϑο αἰἷρπίε. βτοειί αἱ τος, { Ῥτο[απὶ. Τα}} οἱ {ΠΠΔ νϑῖυβ ἰεἰογι οι : Ἑχὰς ἐχὰς ὅστις ἁλιτρός. ἀοιίες ΟἸειμοηῖεη) Αἰοχ. υΐ ρϑᾶϑδβίη) οἰΐϑιη ἀμυήτους Θχοϊυαϊξ ἃ ΓΟΓΌΠΙ δόγδγυην ἰγάσ Δι! , διιβοι αϊίοπα,, οηπβρδείυ. Θιμίει νϑγῖ ὈΓπυ δ, προῤῥήσεων, μδυγρονὶϊ νοιι ΒεςΙθδἰὰ δηι εοιμῃίοηθι ᾿ΓΘΙΠΘΙ ἀοΥυ πὶ ΠΥ δι γΓίογυ μ οὐπὶ γ γμτοοιὶβ ΡΓΟΟ ΓΘ : ᾿μομηφιθ οαἰεοίιμηϊοηὲ δῖ, ἐχεμπίο. ()μὶ πεεοίαπὶ ὑτατέ, ἐχέιπίο. ()εὲ ἴῃ ναπὶιιείία εξαηϊ, ἐχεμπίο, οἷς. ()υυ δος [Ογι Δ|}ὲ οχ Ομιγγϑοδίοιμο ἀἰ ἰδαυθ οΟἰἸ αὶ. Τὰ }} ὁδὶ οἱ ᾿Π|ὰ ἰῃ- ιογάϊοιο δριιά [μυοίΐδηπιη βεεμάοπιαπίί ; Ἐν πρώτῃ τῆς τελετῆς ἡμέρᾳ πρόῤῥησις ἣν ὥσπερ ᾿Αϑή- γησι τοιαύτῃ Εἴτις ἄθεος ἣ Χριστιαγὸς, ἡ Ἔπι- κούρειος ἦχδι κατάσκοπος τῶν ὀργίων " φευγέτω, οἱ δὲ πιστεύοντες τῷ Θεῷ τε.λείσθωσαν τύχῃ τῇ ἀγαθῇ. Ἀϊνττ. () ἀοεδν ορίϑι. , . . δ᾽. [.,δὸ Μ. βογην ἡ ἀ γαϑϑιγεοὶ. θοιιίηὶ : « Νὰ τυγθδῖοβ εἰἰοεϊμίογυῖι ΔΗ Π| ΙΠ πιορδι ογαείάγοι, δηυμἰδίδπ; ἐΓὶ- αυΐ πιοῦὰπ ἴλΔ}} ΤηΓᾺ οοἰογίιδῖο ὑγανίγὶὶ, υἱ ἀυπ δά ἰιἰοσι δϑουνύυϊ αἶθι᾽}) ρᾶΓΒ ῥγίεΐ πουΐβδιιηᾶ., δἰ ρᾶΓ ἰγ}} μγίμα οοποιγγῖι, οἱ διίᾳυδηίυι » Ρογὶβ δραιΐο ἀξοίἀῤΓγαὶ οἱ εἰ δ} ἀἰογυιμ ουπιόγο ὁθ- νϑγίγοι. ἢν ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ . ΤΙ. - ἘΡΙΘΤ. ΟΟΧῚ]. δ Ἐγὼ μὲν οἶμαι τοῦτο, πάντως δὲ χαὶ αὐτοί. Τί τοίνυν Α οοπαῦογ. Α΄ ρείυμι γοϊϊιδιἰοηἰδ ουυδάλων οδι ἄτοπον, εἰ χαὶ ὁ Χριστὸς ἔφησε μὲν τῇ τρίτῃ ἀνα- στήσεσθαι, θᾶττον δὲ ἀνέστη, ἵν᾽ ἑαυτοῦ μὲν δεέξῃ τὴν δύναμιν, τοὺς δὲ φυλάττοντας νεχρώσῃ, καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἐπιστομίσῃ. Τὸ μὲν γὰρ θᾶττον ἀναστῆ- ναι, ἔγχλημα οὐχ εἶχε" τὸ δὲ βράδιον, ὑποψίας ἔγε- μεν. Ἐχρῆν γὰρ παραχαθημένων αὑτῶν καὶ φυλατ- τόντων γενέσθαι τὴν ἀνάστασιν, ὡς εἴγε παρελθου- σῶν τῶν ἡμερῶν, καὶ ἀναχωρησάντων τῶν φυλατ- τόντων ἐγένετο, ὕποπτον τὸ πρᾶγμα ἔμελλεν εἶναι. Εἰ ὃὲ μὴ ἀνέστη, «ὥς ἐν τῷ ὀνόματι αὑτοῦ τοιαῦτα σημεῖα ἐπετέλεσαν οἱ ἀκάστολοι ; Πῶς δ᾽ οὐχ ἂν εἶεν ἀξιόχρεοι μάρτυρες, οἱ διὰ μυρίων χινδύνων χαὶ θα- νάτων τὴν ἀλήθειαν τῆς ἀναστάσεως πιστωσάμενοι, καὶ οὐ μέλανι, ἀλλ᾽ οἰχείῳ αἴματπι τὴν μαρτυρίαν σφραγίσαντες; Ε δὲ χαὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἀχρίδειαν χαταγενέσθαι χρὴ, ἐχεῖνο ἂν εἴποιμι" Τῇ τρίτῃ εἶπεν ἀναστήσεσθαι. “ἔχεις τὴν Παρασχευὴν, ἔχεις τὸ Σάδ- ὅατον, ἕως δυσμῶν ἡλίου, καὶ μετὰ τὸ Σάδδατον ἀνέστη, ἑχατέρων μὲν ἁψάμενος, τὴν δὲ μέσην πλη- ρώσας. Ἐν τρισὶ γὰρ εἶπεν ἀναστήσεσθαι, οὐ μετὰ τρεῖς ἡμέρας. ε« Λύσατε γὰρ, φησὶ, τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. ν Καὶ ὁ προφή- τῆς δὲ προχρησμῳδῶν, ε Τότε () ὁ θάνατος πεν- θήσει ἰσχυροτέρῳ θανάτῳ δεθεὶς, ἔλεγεν. 'Ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, ἐν τῇ τρίτῃ ἀναστησόμεθα, χαὶ [ζησόμεθα] ἐν αὐτῷ. » Εἰ δὲ τὸ τρεῖς ἡμέρας καὶ «τρεῖς νύχτας προθδάλοιτο (), εἴποιμι, ὅτι τῷ ἅψα- σθαι αὐτῶν, πεπλήρωχε τὴν ἐπαγγελίαν. Μία γὰρ ἡμέρα λέγεται, τὸ τῶν τεσσάρων χαὶ εἴχοσι ὡρῶν διάστημα. Καὶ εἴτε ἐν τῇ πρώτῃ, εἴτε ἐν τῇ τελευ- ταίᾳ τούτων τι: τεχθείη, ἣ ἂν θάνῃ, αὕτη αὐτῷ ἡμέρα λογίζεται. Οἷον εἰ μέλλοντος ἡλίου δύνειν τε- χθείη τις, εἴη δὲ ἐχείνη ἡμέρα πρώτη τοῦ μηνὸς, αὕτη αὐτῷ λογίζεται. Εἰ δὲ χαταδύντος ἕτερος τε- χθείη, ἡ δευτέρα. Πῶς οὖν μιᾶς μόνης, τάχα δὲ οὐδὲ μιᾶς ὥρας μεταξὺ γενομένης, ὁ μὲν λέγεται τῇ πρώτῃ, ὁ δὲ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ τετέχθαι; Ὅτι πᾶσι δῆλον χαθέστηχε χαὶ σαφὲς, ὅτι τῷ ἄψασθαι μόνον ὁ μὲν τὸ παρεληλυθὸς, ὁ δὲ τὸ ἐπιὸν, ἡμερονύχτιον ἐπληρώσατο, τὸ διὰ εἰχοσιτεσσάρων ὡρῶν συμπλη- ρούμενον. Εἰ τοίνυν χαὶ ἡ ἀχριδὴς τῶν χρόνων χα- τανόησις τοῦτο βοᾷ, τί μάτην κόπτουσιν ἑαυτοὺς οἱ τὴν ἀλήθειαν μὴ ἡληθευχέναι ἰσχυριζόμενοι () ; (ἰ ἰνθδς ἀΐσοηίιν : δ᾽ ἀδυϊίογθι δἰϊᾳυθιη, ιὶ σΡο ᾿ογὶ δυο ροϑί { ἀθυίπ) ρδουηΐδη) ρΓ- δοϊυιυγαπι μγοπιὶϑἰδβοὶ, η ρΓδβι αἰὰπὶ οἰ Π) ]- Υἱβδ ΘΟμβροχογίηιυβ, υἱγυηι ἴδηάσθι θυ αἱ πι|η- ιἰδηϊθη) οΟμ δ! Δ ὈΐΠ)}δ, ὅπ ροιΐυ, υἱ ὈΓΟΙΝ ] ἤοπι πιδοὶβ οχρίθηΐθπι δή πιϊγίΐοηθ ργοδοάυθιηι Βαᾳιυΐάδπι ἰμ ᾿ος ροδιογίυβ Θχἰ βιΐπιο, λῖφυ οπλΐῃ γ φυοᾳυ. Ουϊάηδι ἰρίϊυν Ἀυδυγὰϊΐ θι, δὶ ΟΠ γἰ βῖιιο }, οὕ ἰοΓγιδ ἀΐα γοϑυγγθοίυγυῃ ἀἰχὶδβεαὶ, οἷ- ιἰυ ἰδηιο ἃ ΩΟΓΙΘ Υἱίδ) γϑὰϊϊ, ἴυ} υἱ ιιὶ Ροϊδη απ οοηδρίουϑηη τοάὐθθγοὶ, θη ὃϊ οἰβία- ([ἐ ὀχ ηϑτοὶ, ὃς δυύέογυη! ΟΥἂ ΘΟπιργίιοΓοὶ ἢ Εἰοηΐπ! αυοὰ πιδιυγίιβ γΓαδυγγαχίβδοί, ἃ οτἰμηΐῃθ ὃς ΓΘρΡΓΘἢΘηδίοπο ] πὶ ΟΓΪϊ : δὶ δ' δϑγίι Γὸ- Β νἱχ ϑθῖ, δυϑρίοἱοπὶβ ρΙ πὰ ΓῸβ [)ς ἀχϑιϊἰει. } Ορυγίοθαὶ φυΐρρθ δβϑϊ ἀδηιῖθυ δίφυθ ουβιοι δι }νυ δ } ΠΠ| ΓΟδΒυΓΓΘΟιΪΟμοἢ ἐγ: ὩδΔΙὴ δὶ οχϑοιὶς ἀἸεθυϑ ἃς Γοπο ουδιοάϊ νι ἀχβι{|, δυβρὶοἰοι! . δαθίιυγα ΓῸ ογαὶ. Ουοά ἱ ἤθη Γοβιγγοχὶϊ, ι οι ρϑεῖ ἴῃ ἰρϑίυβ ποιηΐθ Δροϑίυϊ! ἰϑπι δια δι} }..- γι} ἢ Θυομᾶπι δυΐθιη ραυῖο ἀΐσηΐ, φημ ἀ ἢ- βεγδίυγ, ἰοϑίοδ ΠΟΙ} , αι] ρῈγ δεχοϑιί ρογὶ- οὐἱὰ οἱ πΠΙΟΙΙΪΒ σΟΏΘΓὰ ΓΘΟΒΌΓΓΘΟΙΙΟΝ γογὶ(δΔίθι ἙΟμ δ γυη!, ἰδ. } οἰ υἹὩ δυυ, ΠΟ δἰ γδη δι- ι, ὁΓΙΟΓΘ οοπϑίσηάγαμι υοι δὲ χ- ἀοίδιη οἱ δοουΓδίδηι ἰυ} υι]ηἰ ΘΥρ]δι } πὶ ἀδδοοπὐοηθυιῃ ῖ, ΠΠυἀ ἀϊχαρὶ : Τογιῖο ἀΐό γοϑυῖ- ΓΘΟΙΙΡΌΝΙ αἰχὶῖ, Ηλθ Ρωγαβοόνθιη, [ }-" θαῖυν, δι) οοουδίιυην. Ας ροϑί ϑιθθάίυηι ΓΟδυρΓΟχὶς, διίδοιο αυΐάθπι Γοφυ ἀΐδ, τη δ- ἰπἢὶ Θχρίοιο ἃίᾳυθ οομίεοῖο. ἴμ ἐγ υυ Θη ἢ ἀἰδυυ ΓΘΘΌΓΓΟΟΙυΓΌΙ ἀϊχὶ!, ποὴ δυΐθιη ροβὶ [Γ ἀΐ. « ϑοϊν!. ῃδιη ἰθιηρίυ) ᾿ος, ἱπυ!!, οἱ ἰῃ ἰγίυυ ἀϊοῦυβ ἐχοίιαῦο ἰΠυ δ΄...» Αἰᾳφυδ ἴθι! μγορίϊθιϑ νὰ- εἰοἰ , [ νοῦ } υἱεῖ : ε Τυιο τθογϑ ἰυψοῦῖι, [οτιίογο ποῦ ἀσνίοῖδ. ὅδ η} πΠο ροϑὶ ἀυ ( : ἰι) τοΓι ὁ γοδυγβθι, νἱν ἦ . ») Οιοὰ δἰ ιΓ ἀΐ ἃς βοοί ποῦὶδ Οὐ]ϊοίΐληι, {ΠΠυἀ ὀχ αείπ), φιοὰ ος ρ φυοὰ Διι|ᾳΓὶῖ. ἰά φιοά ρο!!ἰοἰιυ [πογῖ, ρον. ὕπυβ ὁπίαι ἀΐ ᾳυλίυογ οἱ νἱ- εἰπιϊ Ογαγι) δραιϊυπ δρροίδῖυγ: δἰυδ β'νθ ἰη ργίινῶ, δἰνὸ ἴῃ μοδίγθηνδ ᾿άγυπι αυΐδρίϑιη ᾿" [ Θη] ργοίύθαι, δυὶ ννἱὰ ἀἰδοοάδι, ἰνΐο ἱρϑὶ ἀΐε οοιιρυϊᾶ- “ων. ΥοΡΟὶ φγαιία : δὶ δὰ οεολβϑυιη γογξοηία υϊδρίαπι πλβοδίιγ, δυίθαι! ἀΐὸδ ὑγίθνα ΠΊη- , ᾿ρϑὶ δϑογὶ δῖ γ. δυϊθηιν οὐπὶ λιν οοοἰογῖϊ, Γ ργοογθαῖυγ, δοουηδδ. Ψυἱ ἢτ ἰφίτυγ, ὧἱὐ οὐτῃ υμἱἷσᾶ ἀυπιίαχαὶ, ἱπι [ΟΓίδ π υπΐοᾶ αυΐϊάδη) Πογα ᾿γοοδδοῦι, ργίμηα, εἶς δδοιπάδ ἀϊ ἰπ Ἰυσάμῃι δὐΐιυβ υἾ ἀϊοαιυν Νἰπιγαπ) αυΐὰ ἰεἱ ουὐμοι} ρογδρίουν οἱ πηδηϊδδίυ") ϑὶ, ᾳφυοά, οὐ διἰδοίυι - Ἰυῖ, || φυΐύδαι ργϑιογίτυπι, ἰὸς δυΐϊθ ἱπδαᾳιδηίθη) ἀΐθηι, αυΐ 'νἱφίηιϊ «φυδίυον πογϑγυπὶ οἰγγίσυ]ο εὐμβοίίον, οχρίον!ι, Θυδργορίεγ οὐ ἀχδοίδ ηυοαι ἰοπιρογυπὶ οοηδίἀδγαιἰο ἢος οἰδιηαί, ηυΐά [ιυκίγα βεῖρδοβ σοπίυπάυπι! υἱΐ νοῦ αἰ θπ ἃ νοῦ διὸ ἀυ ΓΓᾶ δῇ γπιδηὶ δι ολῃ. ,. , Ο νι, , ὅ. ΥΑΒΙΑ͂Σ ΚΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤἅ. λοιντο. ἰν. () Ἰσχυριζόμενοι. ΡΙεμΐοτ ἰδοιο δ. Ο. πιδςεῖὶς Ρΐδοοϊ, διισχυριζόμενοι, {{{ὴπ᾿|| ( Ῥιὸ τότε ὁπὸο οὐκ. Υι. οἱ Αι. ἰόσιιὶ πότε. ΟΙΝ. () Ηροδάλοιτο. {᾿οι θ᾽ ΓΑΙ ΠΟ ροιΗ}, προ ἀ- δ" Ἕ(ΟΧΉ!. -- ΡΕΤΕΟ. Θιιονποίο εἰἰοίτπι εἶ! Πα : « Ὠίξοηιος ε εξαρίἐπί ἐξ, δίμίὶ [αοἱἱ εἰπι| .» ΠΙυΦ, ε θίεοηι δϑρΊη, }{| [ςτἰ διη,» ΡΓορίογθα οδἰΐαπὶ ἀΐοίιπ) , φυΐα ἀρυὰ ἐ αυϊίειη ἱπβθῃ {ΠΠΠῸΓ Ογαὶ υὙϑγίίϑι οᾶγθ , δριιὰ ϑογρίυΓαξ δυίοιη γογὶ ἃ} οἠηπὶ [δϑῖιι ρυγὰ. Ὠϑοοίγοδ ἰὴ ᾿οπὴροῦγβ πιϑβη [οΥι υἀΐηα ρΓυύθοηι Ορυδ ὀΓδί, αυῷ οἴπα υὑϑῦθογιηι ἰΘποοίἶ πὶ δοῖια υϑιυβίθ ἐοιηρᾶγαῖυπι, πιοηἀϑδοϊι πηι, ἰδ {ππ| ὙΘΓῸ πὶ ]- ᾿Ἰάδ ἀχ!ἶθόπ, ἀδηυιίαγει. Νιιδο δυίθιη δὺ ἰρ δἰΐδιὴ Γυ ἸΡΒΟΥΟΠῚ ΟΥΤΟΓ ὀδργοθοπαϊ ροίαι. ΟΟΧΙΥ. -- ΑΡΟΙΙΟΝΙΟ. δὲ εἰοεπιοευπα. , ἸΒΙΌΟῚΙ ῬΡΕΓΟΌΒΙΟΤΑ͂ . θὺθ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: A judge or magistrate
Date: ~410 AD
Context: Isidore describes the qualities of a truly just judge.
The most just judge of disputed matters, in my opinion, is the one who is not overawed by the highest rank but generously supplies what the weaker party lacks, giving each person their due in matters of honor while maintaining equality for all in matters of judgment — using the measure of justice everywhere. The powerful do not need a judge's help; the weak do. A court that favors the strong is not a court — it is an auction.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.