Letter 816

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of general. The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.

Αἴυπι ποιηι ( Ἀπ Π0 ἰτὰ “Ομ π , οἱ [ἰδ οἰπη , Δι46 ἰηφόθηο οιπΐηα ἰηαἀΐ ΔΠδοι ραί658, σοι γα δι] [ΟΠ οἱ ΙΠφαη8 δὐλτι5. Ομ Π6 Οἰλ0. : ΠΟ ΘΓΓΟΓΘ 1Π0 δἃ6 ΥΔΒΙ ΠΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤἙ. () Π6. [νυ͵ι8. οΥἰ πη . σεν λῖ6. οἰμγ αἰχί ἰὴ ιὶἢετεπεῖς ματι δφιι6 ιι . Οὐηίογ. ἐμ. . 'ν. ᾿λιττ. () ες νεγινα. τότε ὃὲ δοχεῖα μᾶλλον ἔσται τοῦ Πνεύματος" οὐ γὰρ μόνον αὐτὰ, ἀλλὰ χαὶ ψυχὴ, Δθδη! ἃ. σοι]. ἀποῦι5 Αι. δὲ Αἰι.. πδς ἰϑι!θη ἔθ ὀχρυπρο αὶ ὁχ οὐΐι ἀπχογη., αἰ ἢ . δ᾽ δι: σοι εἶπ. ΑΤἸι. 501Ππ συγγοσι!οη θη ΓΘΟΙΡΙΟ,, ρΓγὸ ’. φυοὰ ᾿οφίλι νογβ. . διαπραττομένη, δ0Γ δια- πραττομένους. ῬΟ55ΙΝ. . ἸΙΒΙΠΟΕΒΙ ΡΕΙΓΓΌΘΙΟΤᾺ εἰγουπηηναηιίοης [ΠΠ05 ἢ ΠΝ Ρ δηνρίοοίοης, [ Διο ΠΑ μὸν φ θυ ἀλλὰ χρίσει χαὶ βουλήσει, χαὶ τῷ μη- Ργορυΐβδηδ,. υδγηπη) ᾿υὐΐεΐο 914πὸ δηΐπιὶ ἀδογαῖο, οἱ ηυΐά " νοπί ὀἤοογα υο]]. θυο οἰΐπι Κι, υἱ ἀϊ)- εἰΠ τὲ : ] Βοηθιη ργοροπαὶο δί4ιο ἱπιραίιβ, πΟῊ δηἷπὶ ἀϊοᾶπ γϑίυ5. Νοαια θη ΐ υηυδηὶ Γοοίο αυϊήᾳφιδπι δὺϊ «ἰοἰθεταββθ, διιὶ οχίϑϑ6 2Πὶγηγδηι. ΠΙυά ἰφίιγ ἰδοιπ οορίίδη8, Ὀγονὶ αιοά βϑηδοίι! [Ἀπ ὸ ἰοῆφθ Ῥγοβγθϑβι5, γοῦν! ἀὐυδνίο τῇ ιδπὶ ον πὶ "ΠΟΘ ἐοπιπλυ δ ., ἰδηάθδιη Δ ἰφυδηάο ᾿απηρογὸ - εἰαῖι ἃ Υἱ( Δ . ΕΧΧΧΙΕ. --- ΕἸΠΕ. Πλιυὰ τηΐγογ, ἴδ, οὐαὶ ἷ οπηηἶθι Γ6ν ἷ5- οὶ εἶα ἰθογθ5., ἴω δὸ 4θθηυδ Γδ πηρογίεἴηπι . Π ἐἰηοηδίγ8586. ΝᾺπῚ οοηίγὰ ἰυὐ ἡ ἰη δαάπιΐγλιϊο- " ΠῚ ΓΑρΡυΐδ80ι, ' ΘΠ ἰη οπηηῖ θυ ΘΓΓΟΡΟ [- βδγεγίϑ, ἧπ δ. γὸ πιϊίπια εὑὑογγλ6568. Ας αυϊάεπι [ δὲ ΟΌβΟ6Π05 «ἤἴροιυβ Ρ6ΓΊ6 'ρ86 ποϑ51], π66 ἀ6 ᾿ΐβ ΒΟΓΠΊΟΠΟΠΙ πᾶ θΟΓΟ ορογίαὶ. Θυοηΐδηι :- ἴ6π ργΟθ οἱ ἢ ΠΔΠΟΒ ἔβΠΟΓΔ8, ἢ08 Π0] ΘΧΡΘΠΆΝΝ. δυδῖ δυΐδπι ἰκΐ, ᾿ΝὉΠ1Δ . πιἰβογί οϑγήϊ8, ρμίδοδυ! - , αἰἴλιθ ἰά κϑιι8, Ουοά δἱ "νος ( σοηῃίυγμαί, ηυοὰ ὁΠδοίι. Ἀρρδιϊδγίπι.. Νυ)ι8 χυοιδ ταὶ (- . [ ἀΐξηοβ ργεῦεῦυο. Θυδιᾳιᾶπὶ (" αυΐάθιν, βοίο, δᾶ ἃ πιῈ ἀϊφεπίῃν, ἰη ]θο μι πιΐηΐπνα ΔΑΒΟΠΙΘΡΙΒ, υἱροία ] πηρογ εἰ88 Δ[ ΠῚ ἢ : εἰΪ- ολπι ἴδιηθη ἢ ! δ6εῖμβ. Ογϑῖον ἰρίτυ; Θοπγο51 - Ἠ69, 1ο0 1π ΟΥ οἶς ἐλρυϊ, ΡὮΠρρο νογθδ [Δεΐδης, “ΝΠ ΤΟφΑγοίν οἱ ΟἸΥ ΗΠ οτρίϊνοβ ἀθηο ἀλγοῖ, ᾿)) νοῦ θἷ5. υϑι15 : «ἴἰ4 υἱ ΡΠ ρρι5 δδειι ] 4ι ὑϑιοογείυν, ὃς Βεποἤοίιαν ἀδγοι.» οΒΘρ ΙΝ" δι 16Π , Υἱν τυ ἰοηΐβ. οἱ οἰοφιδηιίς ποπηΐηο οἰδνί βδί πηι8,. ἵδοιϊοβὶβ, φυὶ ἰῃ ΠΙΘτοβοΙ Υπηΐίδπεε υτἰΐβ ἀχρυφηδιίο- π6 Υἱφιδγιηί, δορί θαπϑ, ἰἰ8 ἰἸοουτυ8 : « (υπὶ εε γἃ οἱ ᾿πρ] πδίυγα οτυ ἀ6 δι π π οἱ Θχοῦ- οἰ ] 0Π6Π ἱΠΒΊΡΟΡ .: πη ρ γι, ἀρ οἱ ὁχ ρᾶγίο θα Πιβογ οἶδ᾽, ργοΟθῸ οἱ ᾿πιπὸ «ἤοοςιηὶ, αἰ ΟΙΏΠἾ8. ἰπίόγοἑβιι5. ...» ΝΙΠΠ ΡΟΓΓΟῸ [] ηΠ5 δἴθοί8 ραγίοραι,, αυδηὶ πικϊκογοογΐα., (υἷι ΡΙΟ αυοχυς οὐ π οἱ θοχοδίβυπι ἀϊδδηὰϊ δρηιβ, ΡΙδιοι β νοὶ ἀϊβοῖρυ!υβ, γα] πηορίκι Γ νἶ51 ὁδι ( οηπὶ ἀϊεῖππι 6δὶ : ΑἹ Ρίδιο ρ ἢ οηΐ Ζανῇ!, δι ῬΙΝ]ο ρ᾽ ΔΊ οη ); ΜΟβϑη, πργοθοόγυτη οὐΐο ἤαρῦδϑι)- ἴεπ1, Ἰχυ ν1 ΡῈ γβθοι , ἢ γ γ υδ5115 : εἴη ροηιὶ φ πὶ ἀοίογα δἤεοιυβ, [ ἱγδοιιηἀΐβ ρογἤιϑβι, ΚΕ ργριϊο5. ηιοδάδιη, ἢ0 68ι ] υὑγχοηἀΐβ ομ6- τυ ἃ ῬΒάγδοιια ργφίδοι! ἤιοῦϑηι,, ογμἰπαῖυΓ.» ΑἸ οἰ το γ οηΐπη φιοάλιμηιοάο Δι δι, δῖ : δ δὰ Ηδογί εογάϊδιη, διὰ ρίλοδυ ., δὶ δὰ ὑδηϊ- φυ ίδηι, δυΐϊ ἃ ἐπ ργου δι οὐΐυπιὶ ργοραηάοι. Νἰ5ὶ δυἷ πὶ γϑηφογοῖῦ υϊδρίαπι,, δυρρ! οἱ θ0 οἰ ϑρίϑιη ΡΓοοθ85 τοϊηΐπια οοπιπιονογοίγ. Ν᾽ οὶ ἰμΠδοιογαίυ, Γοβϑηϊθπ) ᾿δυδᾳφαλαυδπι) ἢ Γαγοίηγ. Νίϑὶ δι αιο ἈΠΘΟΙΡῚ ἰϑηρσογοίγ, "δησἤεοίθη ἰπ ἰνοδίοπι πηϊηΐ ἐοπίεγγοί. Νῖςὶ πῈ ἰδ558 πὶ οχἰ δι πο γοὶ, [ἢ δὲν ὀρθὸν ἐθέλειν διαπράττεσθαι. Διὸ χαὶ δύσχολός ἐστί σοι ἡ ἐπὶ τὰ χαλὰ ὁρμή. Οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι ἐπάνοδος " οὐδεπώποτε γάρ σε λέγουσιν ὀρθῶς οὔτε βεθουλεῦσθαι, οὔτε πεπραχέναι. Ἐννοήσας τοίνυν ὡς εἰς βαθὺ λοιπὸν γῆρας ἐλαύνων, πρόδηλον ἔχεις “ὃν θάνατον " χἂν ὀψὲ τοῦ χαιροῦ χόρον λαδὼν, τῶν χαγῶν ἀπόστηθι. ΠΑ’. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Οὐ θαυμάζω εἰ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἀπαίδευτος ὧν, χἄν τούτῳ τὴν ἀμαθίαν τὴν σαυτοῦ ἐπεδείξω. ᾿Αλλὰ τότ᾽ ἂν ἐθαύμασα. εἰ ἐν τοῖς ἄλλοις πταίων, ἐν τούτῳ οὐ διήμαρτες" τὰ μὲν οὖν αἰσχρὰ πάθη οἷσθα ἀπὸ σαυτοῦ, χαὶ οὐδὲν δεῖ λόγων. Ἐπειδὴ δὲ τὰ χρηστὰ καὶ φιλάνθρωπα ἀγνοεῖ:, ταῦτα φράσω. Εἰσὶ δὲ ἔλεος, φιλανθρωπία, οἶχτος, εὐμένεια, χαὶ τὰ ἄλλα τὰ τούτων ἀδελφά. Εἰ δέ σε ταράττει τὸ καὶ καῦτα πάθη λέγεσθαι, καὶ ἐγγνητὰς χαὶ μάρτυρας τούτου ἀξιοπίστους ἄνδρας παρέξομαι. Οἶδα μὲν οὖν ὅτι αὐτὸς οὐ παραχολουθήσεις τοῖς λεγομ