Letter 813
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Θυΐθυβ αι οου!ὶς Δηο056 ἴυος (, ἰΔάγθη ϑπ)ΐ . Π4 ) ἀϑρὶεἶθβ, αυἱὶ οηι πὶ ἀθ6 [ θ6η6 πιοτὶ δίᾳιιδ 8ηηΐοο ἰπϑἰ(ΐδ5 οοιμραγδβιὶ ἢ Νὰ ἰΠ , υἱ - ἀϊνὶ, βοουγίον! διΐπιο ἰδοῦ νΟΓΒΆΌΩΙΓ, αυσου πἰ ὲὶ ( χ ἰυϑἰ ρογροδϑυγυη) οχἰβϑιηδγοὶ : ὧἱ αυΐ ᾿νυ͵ τοὶ σϑγιϊ ββι πὶ ρ΄ δἰ ὃ] ἰ υ Γ υἱ6- τοῖν, ὑυδηδνο οι εἶ δὲ δι οίϊοἱ! ἴθ . ὁ0 . ἢ) - ευἰυυϑϊδ. Τυ νεΓῸ ἰμ888 αυοῆυδ [ὉΓὰ8 "ΠΝ" Δ ι18 δίαιια ογυάοιαια διυρογαδιὶ (ϑυηῖ δε) ἰμι6ῦ , ᾳυς θθι6 ἀδ τηογὶιὶϊβ σγαίαι μα βεγὸ ) : Ὁ ὅὁιᾳυ6 θἰΐδπι Ο [μ υ8π)0Ϊ 8εο6᾽ φίονγί εἶδ. Εοαν μἀ0 ἰφίιυγ δηΐ μηδ ἡ γεγο ἀδβίνθβ, εὐἱ ἤδη ο μεγρεῖυο μεἐςθ5δἰ ἰδίαι ὈΓ5, ἰῃ ργῴοδμβ δγδίυ γῇ χ. - ΕΥΤΟΝΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. υὶ γϑγιπη Θρρογιυηϊλι6πὶ ρογαϊψοτῖῖ, σοπιηιοθᾶ τοὶ π! ἀ5βδεηυθίυν. Εο4ιε8 δηΐπι ὡργίοοίδην ργο οι, ΥΑΒΙΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕῈΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ΕΔ. Ῥαγίβ., αὐτὸ τὸ μῆχος. Οονῦ. δχ οοὐά. ψαιϊο, οἱ ΑἸι. δμριιά Ῥοββίνηυιη. ΕΡΙΥ. ΡΑΤΆ. () Νοι ἀδεέστερον ἀνενθ!!! γ, . ἀδεέστερος ἴῃ Γεσῖο ᾿ῃΆ8ου υἱόγαια δοάδχ ἰος νος ει Ῥυηΐ!. ΡΟΒΒΙΝ. () Εσεπιρίυπι ἰμϑίπθ ργῳ αὶ ἰθῸ Ποδραα μοιμὶ- ηἷδβ αὖἱ ἰυδγαὶ πηδάϊο ; ἦἠ6 Ἴη0 ΑΖΘΙ . Ἧ τὸ ἰφίιν ἀτίθασσον θηρίον, ἰος . Ὀ6ΠΠ Νὰ π᾿ ἈΠβι δον "θκεῖλ, γνούδιΓ Ποπ! ἰπργδ! ] π6 οπδΉ «υἱείδεν οἷον Δ ] γοϑάΐίυγ : αρ. , 5ιρΓ8 ἰοὺ . .. Βιττ. . ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΙΚΌΘΙΟΤ ἢ 4μΐ, ἐπὶ ἀτγωπαϊ ἃς δβογθπαϊ (δπηρι. δἰ!, οἱ ροδίοᾶ Α δέξοιτο, παρὸν ἀροῦν χαὶ σπείρειν, ἵν᾽ εὔσταχυ ἔχῃ θόΡαα; δοχείοπι δεῦδαὶ, οἱἷο δὲ ἱπογιΐδ ἰογραῖ, ἃς μγὸ (ογίθιι9 ἀδϑβίἀβι Ἷ αυΐθ Υἱπίίογοηι, φυΐ, οὐπὶ νὶ- ι6η] οοἰογα ἰἰδδϑὶ, υἱ 64π ὶ υν᾽ ἀυῦηάδληίθπι), ἰ6- τυ δι ἰΟγΟυ ΔΓ Ὠαυθαὶ, δ᾽ οσυπι ἰΔθογίθυβ ἰπ8]- διγυΐι! ἢ ἡ υ͵ἱ8δ ἀδπίηπ6 πδυΐδη, οὐπι οροῦ- ᾿υηὰ ἰοηιροδίαία ἠλνίξαγα ἀαυθαὶ, υ( :ηΔ ΓΘ ιεβῖιπι [Δοΐὰ!, ἰῃ ρογίυ ᾿ηΔη6ῖ, δί4ᾳιι6 ἰῃ οὐ ροηΐϑ νοϊναιυγ ἢ Νρίηο ργοίδοιο. αὐ πὶ ἰφίυγ ἤδο ἰ(ὰ μδθδδϑιί, φυΐβ ΟΠ γί δι αηιπὴ ἤπης ργοθαῖ, φυὶ σϑγία- τοϊηυ μι ᾿ΘΙΏρΟΓΟ σογοηδ8 γα] ἢ εηἰπι δι ι5. νἱιῶ, οαγίδηπηΐ πὶ ἃΔ6 ΠῸΠ ΠΟΓΟΙ ΔΓ ΙΠ πιμῖ6- γίλιῃ ργῶθθηϊ : Γ68 διιίθηι [πἰυγᾶξ, ΒΟΠΟΓΙΙΠ.) οἱ τὸ λήϊον, ἀργοῦντα καὶ θυραυλοῦντα ; τίς δ᾽ ἀμπε- λουργὸν, ἐξὸν θεραπεύειν τὴν ἄμπελον, ἵν᾿ εὐστάφυ- δον αὐτὴν ἔχοι, χαὶ τὴν ληνὸν μεθύουσαν, τοῖς ἐτέ- ρων ἐφεδρεύοντα πόνοις; Τίς δὲ πλωτῆρα, δέον εὐχαΐ- ρως πλεῖν, ἵνα τὴν ἐμπορίαν αὐξήσῃ, ἐν λιμέσι' μένοντα, χαὶ ἐν χαπηλείοις χαλινδούμενον ; Οὐδεὶς δή που. Εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, τίς ἀποδέξοιτο Χρι- στιανὸν, ἐν τῷ χαιρῷ τῶν ἀγώνων τοὺς στεφάνους ἐπιζητοῦντα: Τὰ μὲν γὰρ τῇδε ἀγώνων ἐστὶ καὶ στεφάνων ὑπόθεσις " τὰ δὲ ἐχεῖ, γερῶν χαὶ τιμῶν. Μὴ τοίνυν τὴν εὐκαιρίαν τῶν πραγμάτων προδῶμεν, ἵνα μὴ ἐχεῖ ἀνόνητα μεταμεληθῶμεν. ργδιηϊογυη). Ουοοὶγοά γοῦυπ) ΟΟΟΔ 6η) 6ἱ σοΟμηυάἰι ) ῥγοάλιῃηυδ : πὲ Δἰίοαφυξ ἰῃ [ὑϊυγὰ ἴη0 ΡΟ ηϊιδηιἰἃ αἰ οἰδη0Γ. ,Χ]. - ΜΑΒΟΝΙ, ΡΑΙΑΌΙ0, ΖΟΘΙΜΟ, Εὔ- 5ΤΑΤΗΙΟ. Εππποογυη πὐυϊ ρἰογία αυρίἀῖα ἀμυοιὶ ([οτίλ886 φυοί ροϑὶ ἀϊφεθβϑι ὁχ ἰιὰς υἱία ηἰ μὲ! Ἔχβρεοίσγοιὶ : να] ροιίυ5, φυοὰ υΥἱιΐ πὶ σοη ἀδιημηάγθηῖ, Γ68 οἰἶδπὶ ἰλ) ΥἱῖθΒ ΙΒ ΠΠΆΓΘΏ!), νἱγῖυ- (ὁ μ) οοἰιδτυμῖ, ποι οἷδγὶ δἱ οαἰθῦγοβ δχβίὶθ- τυ, δίφυα οὐ ΐσαμν ΟΓΘ οἰγουπίογυπιυγ. Υο5 Δυίθη), 4υδιν ο" ἐδυβϑάη), π66 Οὐ) φἰογίδηι, μας οὐ [μ6]εΐυῃ, πὲς οὐ [Δπ81 οἱ οχἰβϑι δι ο Θι., Π66 οὐ μγιβηίυηι, Π66 εἰδιί οὐ 4ἰΐυ ᾳυϊάφυδιν ἐχ , ἡυ15 μογι το δἰἶδι ) ἃς ρΓΟΙΙβαῖ05 Ὠοπλΐ δι Ὀοιΐ δἰᾳυϊά [- εἰδάυαι δαϊψαι!, υἱ ἃ νἱιο ἀρϑιίιθδιΐδ δὐάυςὶ ρο- 65ι18, τη ξηοροΓα πιΐγοΥῦ. Χ1]. .-« ΑΤΗΑΝΑΒΙΟ ΡΕΕΒΒΥΤΕΒΟ. Ῥαϊ!ποάΐδι, υἱ ἀϊεΐ δοῖαι, Ἄοδῆο. ἃ 860ροὼ θηΪπ), δῖ, ἱ νεγὶυϑ ΟΠ, ἃ δαιι οι ιἰ8 ΔΡΘΓΓΩΥΐ : α΄υΐρρθ αυϊ ᾿ᾶυ δ ἰδἰοπὶ ( ἰηνθπογίπι, ! πὶ Ο1 ογϑύθγοπι, ἰφ Δί ΠΟ γα σΟρα ΒΑΓ. ἤρα δι θη) μθη " πὶ ΟΥΓΠΠΘΩ δι, δθύ [ τυδι10ηΪ8, ἰῃ ρ6- ἰογὰ διυία ἀοἤαχίι. Νδαν 'ρ86 ᾳφυϊάδπι, φιοι δι [δι - ἐδηι υ5 ἤάδιη ᾿Δ , οἱ ἰΐ8, 4υὶ ἰδυάληϊμγ, ίαταυ (ρτορεμδίουδιῃ δἷ 4υδιν δ) δὰ "ομυῖ δι. ἰοπδδῖυ ἢ4060), ἰ(ἀεἶγοο δάιυοι δι υἱ , 4υΐ ἰδυά θυ ἐσχιυ!εγυμῖ, ϑάθπ διγοξάγθη). Ουμίο 4πῖμρ6 οἴπδς ἃ ΘΈΓΟΓΟ υἱ ἰΔιιάριῃ σοι :)- ἴυς. Τὰ νόγὸ σοημμυ δι Υἱ γδιίοηα οί μβι , ἤθη " οοαγβυΐδιὶ. ογυπὶ δἱ ἐδ ἰυἃ δαϊυια εἰἐϑρθ γα Γθη), ΞΑ', -- ΜΑΡΩΝῚ, ΠΑΛΛΑΔΙΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΕΥ- ΣΤΑΘΙΩ. Πολλοὶ τῶν παρ᾽ Ἕλλησι δόξης μόνης ἀντιποιησα» μένων, μηδὲν ἴσως προσδοχήσαντες μετὰ τὴν ἐν- θένδε ἀποδημίαν " μᾶλλον δὲ καταγνόντε
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.