Letter 811
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Μὴ, ἐπειδὴ χατὰ ῥοῦν σοι φέρεται τὰ πράγματα, εἰς ὑπερηφανίαν χωρήσῃς, ὡς οὐδὲν πεισόμενος δεινὸν, ἀλλ᾽ ἐννοῶν ὅτι φιλεῖ εἰς τοὐναντίον τὰ πρά- γματα μεταχωρεῖν, μέτριον ἔχε τὸ φρόνημα" χαὶ μὴ ἔξω τῶν τῆς ἀνθρωπότητος ὅρων χώρει. Δίχη γὰρ ἐφορᾷ τὰ δρώμενα, ἥτις τοὺς χρείττονας χολάσεως ἔσεσθαι ἡγησαμένους, δι’ ὧν ἐνόμισαν διαφεύγειν, διὰ τούτων εἰς τιμωρίαν ὑπηγάγετο. . --- ἸΒΑ25 ΜΙ. Ουδαηινΐβ τὸ8 ἰθ5 δὰ νοϊυπίδίοι ἐϊ3π) Πιηη, Π6 ἰΔπι6ι ργορίθγοα, ἰδηαυλη ἢ ὑπ4υ.8πὶ 1η8 ροῖ- ρόδββιγυδ, ἴῃ ἀΓΓΟΚΑΠΙΪΔΙη οἱ ΒῈΡΘΓ ῬΓΟΓΠΙΉρΔ8, γογυπ ᾿Ππ ἰδου ΓΟριυίϑη8, Γ08 ἰπ σΟΠΙΓΑΓΙ ΠῚ Ἰηΐχγάγα δίᾳιθ δοπμυιαγὶ Γ6, [ τπηούδϑι0 Δη , Π66 ἱϊγα ᾿υῃγᾶηθΒ παι υΓ85 ἤπ68 ργοξ ΓΟ γΪ . Υἱηάοχ δεΐμι Νυιμ Υἱ8, σοΓυηιυΓ ἐπβρί οἱ! : Ὁ ᾳυᾳ φυΐάδιη , 4υὶ π]ογ68 , υἱ ὰ 'ρ808 ὑπαυδ δηϊπηδάνοτγιογοίυγ, οχἰβιϊπιαγαηὶ, ΡῈΡ ἃ 'ρ88, αυογυπὶ δαιηϊπίουϊο ρηδὴ Υἱίδίυ-" ΓΟΒ ρυϊδυδηϊ, δὁ ξυρρ!ϊοἰιη ἰηαυχὶϊ. ΝΙ". -- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. Πρὸς Ἐφεσίους" Τί ἔστι τὸ δἰρημένον" «Τὸν νό- μον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας. » Πολλὴ τοῦ Εὐαγγελίου πρὸς τὸν νόμον ἧ ὑπερ- οχή. Ὁ μὲν γὰρ νόμος εἰς τοὺς ὁμοφύλους μόνους σνγχλείει τὴν φιλανθρωπίαν " τὸ δ᾽ Εὐαγγέλιον χαὶ εἰς «τοὺς ἀλλοφύλους ἐπεχτείνει, Καὶ ὃ μὲν «φοὺς β5 , οὐχχυ!, . ) Ὅλη. "], . .. --- ΠΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. Θεά εἰς ἡ μά : « [ ἐσφεπι πιαπάαίοταπι ἐπ ἀσοίγὶπίδ δυασιανδ δ.» Ενδηφοϊϊμη Ἰαφα πὶ μγαδίδηιι5 65ι. μοχ Θηἰπὶ Ρδηϊχιῖθι ἴῃ θυ πίᾶχαιϊ, ) πὶ παι οι ἶβ βυηϊ, σοποϊυθίι : Ενδηρθίϊαιν δι οι . ἈΠῈ Π85 δἰ Δ: πδιϊοποβ δᾶπ ρΟΥΓ δἰ . Π1 [ Δι) ΟἰΔΓΟβ - δ ἘΡἢ65. , . ΥΛΠΙΚΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤ . () Οοιϊά. “νυ ναι. εἰ Αι. νόμου ἴῃ νόμον λυ αι. . υ85:Ν. . ΙΒΙ0Ο0ΒΙ ῬΡΕΒΌΘΙΟΤΙ ἀνόγο ἤενοι; Ἰιος πὶ Πο5165 οἰϊδπὶ ἀπηθπιυ8, τνοπεῖ, Α φίους ἀγαπᾷν παραχελεύεται" τὸ ὃ κχαὶ τοὺς φιΐρρα, "ἱ ρυστγῖβ, ἱπιροηϊξ ; ΒΟ. δυίοιῃ, αἱ ΡΠΠΟΒΟρἢ δ, Θσοο! θη. ἀοριηαιδ ργβοῦ ὈΪ1. . Αἰχιι6 ΠιπΠ ὁδί, φιοά, υἱ εἰ] ΘΧροιθγθι, ροϑιυ δι, « Ἰμόφοιη πιδινδιογ ἰῃ ἀοοιγί ον ἃ- , » Ενδειιδυδ δηΐ, ΠΟ δνόγιθηάο, βοὰ ᾿'μ δ0 πιϊοτὶ μ᾽] οϑορ να 6διη ἰποϊἀδηάο. δἰαᾳυϊάθιῃ δὐυ!ιοῦῖ! ἰΘγά δὺὉ ρύξδοθριο πιᾶχὶπι6 60η- τἰμοίγ, αυοά ἰϊρυΐίοεἶβ οου δ νυϊ όταν ἰμυογὶ γρίαι. Αἰ406 Ἰ61 θη οοοίάοτθ, ἰπείυὐϊυγ, 4υ0ὺ ἰγαβεὶ ὑγο θδιηυγ. [1ΑΥ̓. --- ΖΟΘΙΜΟῸ ΡΒΔΕΒΒΥΤΕΒΟ. δὶ πὸ δρηθοίυ(ο δεν ἰοῶβο ργονθομιδ, ρα! ηοἀΐδπ ελιΐδ, φυλῃήο ἰδηάἀεμ) λὰ τ 0Π] ογθινν ἡ θ θη γρι ἢ ἐχθροὺς ἀγαπᾷν προτρέπει. Ἐχεῖνος μὲν γὰρ ὡς παιδίοις νομοθετεῖ, τοῦτο δὲ ὡς φιλοσόφοις δόγμα- τα ὑπερφυῆ ὑποτίθεται. Καὶ τοῦτ᾽ ἔστιν ὃ ἡθέ- λησας μαθεῖν, ε« Τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἂν δόγμασι καταργήσας. » Κατήργησεν, οὐχ ἀνατρέψας, ἀλλὰ κῇ μείζονι φιλοσοφίᾳ ἐμπεριειληφώς. Τῷ γὰρ μὴ ἰδεῖν ἀχολάστως, χαὶ τὸ μὴ μοιχένειν μάλιστα ἐμπεριέχεται " χαὶ τῷ μὴ ὀργισθῆναι, καὶ τὸ μὴ φονεύειν ἐμπεριλαμδάνεται. ΝΔ΄, -- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Εἰ οὐδὲ εἰς γῆρας βαθὺ ἐληλακὼς, παλινῳδίαν ἄδεις, πότε μετανοήσεις ; Αἰδέσθητι χᾶν τοὔνομα Μοιποδὶ δδίιθι δοβοοίμεί νοσαθυϊη, ᾳαοι! παρὰ Β τοῦ γήρως, ὅπερ εἴρηται παρὰ τὸ γῆς ἐρᾷν (). τὸ γῆς ἐρᾷν, μος Θδὶ Ὁ ἰοΓΓῺ ἈΠΊΟΓΟ, ἀυσίμη 65Ι. Οιιδωνοῦγθι ι ΘΟΥΡΟΙῸ ) Δ. 'π ἰδγγωιη ἀδ- ἰδρϑυγο, φίφμῷ δ ἰμ ΓΘ γγδοι ὩΟΘΓ Βδ᾽ οὕ δ ρρδδ δυθιιυγλ (ν᾽ ομἰ πὰ ἰἰἰὰ υἱιγὶχ οοευι 4υ͵ὃι1Ἱ “οη δμιἃ 68ὲ ἐγυοίΐαί ἜΣ ρμὸι ), γοδίρίδοθ. Ουδηνίς δον διΪ συγ δ ἰοἱ νυΐϊογα να. ἰϑθρογὶδ ἤ2 , δὲ ἰ'ος ἰδῶ)θηῃ ἤθη δχίριυδιι . οοιδοϊαιὐοιδηι λδογγο αυδϑί. ΕΥ̓͂, -- ῬΑῦΓΟ. Μίιηΐπιθ αυΐάδπὶ ρι0 ἰδεδριι πὶ [ςι886, ΥΘΡΓΙ ΠῚ ὅς ἰηιηϑιγΐα (σὰ Ὑδγ ] (δο Γα νοΐυ . Οιοὐ εἱ γοΓ ἐἰδεδρὶ8 ἃ νοῦ ( Δ γγασιῖ, γα σοφηΐία, ρ.] - πούϊαπη οδιι6. Τιι115 διΐη) ἰγαῖορ, ποησδβίᾶ οἱ γαιίυ ξσοηβοιίδηθᾶ ὁλυ38 (ΟΙΠΙΠΟΠπιοΓαῖδ, . ΠΟ βἰπηλίο Ργιοσίυ, πιο ΐογθιη πηθη οι ἰηἀυἱῖ. ]. - ΒΟΒΟΤΗΕΙ ΕἸ1418. Εἰδὶ δάψουβανίυς Ὑϑδιὸῦ ᾿προῖπὶ ἰἢ τὸς [6οἱ!, ἰΔηΠ0.8ι ) ρῈΡ ἰπουγοΐθιδην ΨΟ8 δ ρο γί Γ ἦι Ροιοϑίδιθιη τοἀδοίιγυ8 δδϑοὶ, ἶρ56 Δι 6Ιη ΟὩΡ ΙΒ Ργοἢ αίυ8, ἃ υἱείογία αυἱάθι! δχοϊάϊι, βυρρ! εἶθ διιίθι! βρ6οΐθη! δίαια Πα ὈΓ(πὶ βυβοορὶϊ Σ ἃ νὸ5 [ἃ- " ) ἰαχ «ἰ6 δυρρμὶ οἰ [ σοι πηογοᾶι. ]. δι ΐπὶ οἱ ἢγηνοῦ νοῦ ΐβ υἱειογία, οι ἰυσυ!αμεἶοῦ φίογία ἐμ Γᾶ ΠΥ . -- ἸΘΙΌΟΒΟ ΒΟΠΟΙΑΒΤΙΟΟ. γόγα ὈΓΟΥΪ825 οὐπὶ ροΓγβρίου σοη[ιποῖα, ἤδη ἴῃ ΔΓβυπιδηϊογυπι ργα γι 0η6, ἐΠ! ΘΑ ΓΙ ΠῚ Γδ- Ὡς τοίνυν τοῦ σώμ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.