Letter 81
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed recipient
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the destructive power of uncontrolled anger.
When anger snaps the reins of the guiding reason, it drags a person's mind far beyond the boundaries of nature. The cure for such a grave failure is not merely repentance — though repentance is necessary — but the building of habits that prevent the outbreak in the first place. Anger is like fire: easy to prevent, almost impossible to control once lit. The time to fight it is before it ignites, not after. Build the walls of patience and self-control now, while you are calm. In the heat of the moment, you will have nothing but what you prepared.
“πη μά, « Μασημπι πιμείετγίμιι μὲθι αἰἱς ὟΝ » Μαρην ΓΟΥΘΓΆ ῥ᾽ οἰ ΒΔΟΓΔΙΠΘΗ ἢ , }}}- ϑάἀιμούυ!η οἰϊδη) δδσγογι) Δη|δ Ῥὰυ Ὁ ΒΟΤΙρΡιΟ ν Ἐπειδὴ ὅταν ὁ θυμὸς τὰς ἡνίας τοῦ ἠνιοχοῦντος λογισμοῦ ἀποῤῥήξῃ, ἔξω τῶν τῆς φύσεως ὅρων ἀπάγει πολλάχις τοῦ ἀνθρώπου τὸ φρόνημα, ἴασιν τῷ τηλιχούτῳ πταίσματι οὐ μόνον ἀρίστην, ἀλλὰ χαὶ ταχίστην ἐπινοήσας ὁ Παῦλος ἔφη" ε« Ὁ ἧλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν, » τουτέστι, πρὸ τοῦ τὸν ἥλιον εἰς δυσμὰς χωρῆσαι, ἐπίγνωτε τὴν φύσιν, σθέσατε τὸν θυμὸν, χαταστείλατε τὸ φρόνη- μα, ἀσπάσασθε τὴν συγγένειαν τὴν χαὶ θηρίων χρατοῦσαν, ἵνα μὴ μεσολαδήσασα ἣ νὺξ ἀνήχεστον ἐργάτηται τὸ πάθος. Τότε γὰρ εὑρὼν χαιρὸν ἐπι- τήδειον ὁ διάδολος, ἑξάπτει μὲν πλέον τὰ γεγενή- μένα, παροξύνει δὲ εἷς ἄμυναν, ἐρεθίζει δὲ εἰς ἔχθραν, διεγείρει δ᾽ εἰς χατηγορίας, κατασχευάζει δὲ μνησιχαχίαν, χαὶ μυρία τίχτει ἐντεῦθεν χαχά. Ὅτι δὲ ταῦτα ἐχχόπτων ὁ θεσπέσιος Παῦλος, ἐχέ- λευσς ταχίστην γενέσθαι τὴν χαταλλαγὴν, ἐπ- ἤγαγε" Μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαδόλῳ, τῷ τὰ μι- χρὰ πάθη μεγάλα λεληθότως χατασχευάζοντι, χαὶ τὰ εὐίατα δυσίατα, ἣ χαὶ ἀνίατα παρασχευά- ζοντι. Ρι. -- ΣΑΙ ΣΤΡΑΤΙΏΤΗ. Μὴ [ἢ] εὐημερία, ὦ βέλτιστε, ἧ ἐκ τῆς θείας μαχροθυμίας σοι συγχωρηθεῖσα, ἐχφοιτᾷν σε τοῦ πρέποντος παρασχευαζέτω, μὴτε μὴν τῶν τῆς φύσεως ἐξαχοντιζέτω ὅρων, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς ἔννοιαν αὑτῶν ἀγέτω, χαὶ εἴσω αὐτῶν περιχλειέτω, ἵνα μὴ ὑπερόρια πταίσας, ὑπερορίους ἀπαιτηθείης καὶ τὰς δίχας. Ριι.Δ'. --- ΤΏ ΑΥ̓ΤΩ. Μὴ μένα φρόνει, μηδ᾽ ὑπερφυῆ φαντάζου, ἵνα μὴ μεγαλοφυέσττερον ἐχτραγῳδηθῇς, ἐχπεσὼν () χαὶ τῶν μετρίων. ῬιΒ'. -- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, « Μέγα ἐστὶ τὸ μυστήριον τῆς δὐσεδείας. » Μέγα ἐστὶν ὄντω; τὸ τῆς εὐσεθείας μυστήριον, ὡς χαὶ ὁ μυσταγιυγὸς ἔγραψε ᾿Ιαῦλος, οὐχ ὡς ἀγνο- Ρ'οὐΐὐϊι : ἤθη ιοά οπΐπο ἱποορπίϊα!η δἰῖ, βειὶ ἢ οὐμενον παντάπασιν, ἀλλ᾽ ὡς οὐδενὶ ἐφιχτόν. Παντὸς «μοι πβοπιΐπα οοιηρτγείνει ει φιδαϊι, Οιμππὶ αυΐρρα, οἱ βου!ποηΐδ οἱ τποπι} υἷε ὀχοοιῖι, ΦῚ Νὰ οἱ ρυσευΐι πιδιγηοπ] {τπσῖ] ῖ., ιοηδπι ράδοίο νἶγσο πιδιεϊπιοηῖ (γυσίυπι οἰ { ()οηδην ρᾶοίο ἰά υοΐ ἱἰπιαγίτυΐ οἰγηοχίι πὶ) , οὐ} φυρά ἱ αγὶ- π| π , οορυϊδίυπι οι Οιοιδηι ρᾶςίο ἰπ ψιοὰ εἰγευιηδογίρίι ῖ, ἰἰἱ ᾳφιροά ἃ οἰγοιβογὶ- ΡιΪοηθ δἰϊεμιπὶ δϑὲ ἱπιο} }ίτιγ : δἷς. ἰμιϑιὴ, υἱ μος αἰνίηδ οἱ ἰ ΟΠ ΠἾβ ΟΣΡΟΓΒ ποίυΓΔ ἀεςογαιιοηὶ τ Εμμ. ιν, . Τ Τί. ἢ], . Ὑὰρ ἐπέχεινα χαὶ λόγου χαὶ νοῦ χαθέστηχεν. Εἰ γὰρ γάμον καρπὸς τὸ παιδίον, πῶς ἡ Παρθένος χαρπὸν γάμου ἔδειξε; Πῶς ἡἠνώθη τὸ φθαρτὸν τῷ ἀφθάρτῳ; Πῶς ἐν τῷ περιγράπτῳ νοεῖται τὸ ἀπερί- γρᾶπτον, οὔτε τῆ; θείας χαὶ ἀχηράτου ἐλαττουμένης φύσεωξ, χαὶ τοῦ θνητοῦ ἀφράστῳ τινὶ λόγῳ καὶ ἑρμηνεία: χρείττονι, τὴν τιμὴν δεχομένου; Πῶς ὁ παθὼν ἔσωσε, χαὶ ὁ ἀποθανὼν ἤγειρε, χαὶ ὁ ὑδρισθεὶς τετίμηχε τῇ ἀνωτάτῳ τιμῇ, χαὶ ὁ σταυρωθεὶς χατ- ΥΛΔΕΙΞ ΣΕΟΤΙΟΌΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἑχαεσών. ΒΙ)., εἴθε [Ιαρδὰς {μετῖφ; πνα ιν, ἐμπε ὁποία ἐγ. ἈΙΥΤ. ( ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟῸΝ ..]. -- ἘΡΙ͂ΘΤ. ΟΥΟΥ͂ΤΙ. άρας ἐξήρπασε, μᾶλλον δὲ τὴν ἁμαρτίαν χαὶ τὸν θά- Α αι άφιιανι! μϑιίυἴαγ,, οἱ χιοιὶ πηορίδῖ οβί, πιοιίίο νᾶατον ἐσταύρωσε ; φιοάδει, } κνι}}}}| γνδγθΐ χργίἱ ροίοδι, ΘαβηΘΕ)- ΄ααὸ ᾿μιοΡργθίδι!οδὶ Υἱιὴ δωρογαῖ, Βοηογοῦ δοεὶρίαιῦ Ουοηδι μϑοίο, ιὶΐ ραᾶδι ῖ, βα]αίθ) δίίιι- ἐπ ; υἱ πιογίοπι Ορραι δῖ, ἐχείμννὶι : } φοπίι } αὔδοιυ ι, δυπ!ὸ ἰοπογα οοηὐοοογανῖί; οὐαὶ ἀὔϊχυΣ ι, Δ δχβδογαι! πα δγίρυϊ! ; νοὶ, υἱ τεοιΐ ΙΟΖυΔΓ, ροοοϑίυπι πιοῦίεπὶ ἴω ΘΓΒΘΘΙΗ διιδιυ}}ῖ} ῬΆΓ', -- ΘΕΟΔΩΡΩ. Ὅει τοὺς ἐν ἀρετῇ ([. ἐνγαρέτους) καὶ ὕπογοη- θῆναι εἷς τι φαῦτϊον, “αν ἀφόρητον. Ὑπονοηθῆναι ἐφ᾽ οἷς οὐ προσῆχον, τοῖς μὲν εἷς ἄχρον ἀρετῆς ἐληλαχόσι, μεγίστην ἔχει συμφοράν" τὸ δὲ χαὶ χριθήναι, τοῖς σεμνοτέροις " τὸ δ᾽ ἁλῶναι, χαὶ τοῖς ἀναλγήτως διακειμένοις. Ρι, Δ΄. --- ΑΛΕΞΑΝΔΡΩ. , Περὶ ἀγνωμοσύνης. Οἱ ὑπὲρ ὧν χάριτας εἰδέναι ὀφείλουσιν, ὑπὲρ «οὐτων ἐγχαλοῦντες (θῦ) πάντας τοὺς τῆς ἀγνωμο- σύνης ὑπερύαίνουσιν ὄρους. Δέον γὰρ, «εἰ χαὶ μὴ. ἔργοις οἷοί τέ εἰσι, λόγοις εὐχαρίστοις ἀμείδεσθαι, ἐγχλήματα ῥάπτουσι. ΡΝ", - ΤΩ ΑΥ̓ΤΩ. Οἱ πᾶσαν τὴν Παλαιὰν Διαθήχην εἰς: τὸν Χριστὸν μεταφέρειν πειρώμενοι, οὐχ ἔξω αἰτιάσεώς εἰσιν. Ἐπείπερ καὶ Ἕλλησι, χαὶ τοῖς μὴ ἐγχρίνουσιν αὐτὴν αἱρετικοῖς ἰσχύειν ἐν τῇ χαθ᾽ ἡμῶν διδόασι μάχῃ. Τὰ γὰρ μὴ εἰς αὐτὸν εἰρημένα ἐχθιαζόμενοι, χαὶ «τὰ ἀδιάστως εἰρημένα ὑποπτεύεσθαι παρασχευάζουσι. Δι᾿’ ὧν γὰρ ἐχεῖνοι αὐτοὺς ἀνα τρέπουσιν ὡς παρα- ποιοῦντας, διὰ τούτων καὶ ἐν τοῖς διαῤῥήδην περὶ αὑτοῦ εἰρημένοις νιχᾷν νομίζονται. Ἐγὼ δὲ ἀναγ- χαίω: φημὶ ἀμφότερα γεγενῆσθαι, τό τὲ μὴ πάντα λελέχθαι περὶ αὐτοῦ, καὶ τὸ μὴ παντελῶς τὰ χατ᾽ αὑτὸν σεσιγῆσθαι. Τοῦτο γὰρ ἐλυσιτέλει, τὸ μήτς δι᾿. ὅλου περὶ τοῦ Χριστοῦ λέγεσθαι ἀνθρώποις, χαὶ περὶ τοῦ Θεοῦ χαὶ Πατρὸς ἀμφιδάλλουσι χαὶ λέγουσι" ε« Ποίηπσο) ἡμῖν θεούς" » μήτε παντάπασιν ἀποσε- συυπῆσθαι, διὰ () τὸν τῶν ἀπιστησόντων ἾἸου- δαίων ἔλεγχον, χαὶ τὴν τῶν πιστευσόντων βεύαΐαν ἀλπίδα. Ῥι Φ'. --- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. Τὴν συνθήχην, τουτέστι τὴν ἐπαγγελίαν, διαθή- χὴν ἡ θεία καλεῖ Γραφὴ, διὰ τὸ βέδαιον χαὶ ἀπαρά- ὄατον. Συνθῆχαι μὲν γὰρ πολλάχις ἀνατρέπονται, διαθῆκαι δὲ νόμιμοι οὐδαμῶς. ΡΙι,Ζ΄. -- ἩΣΑΙᾺ Περὶ ἀθυμίας {{. ῥᾳθυμίας). Ἐπειδὴ ἃ μὲν προσεῖναι ἑαυτοῖς βουλόμεθα, Ἢ Εχοΐ ΧΥΧΙΙ, ἴ. ΟΧΟΙ͂ΙΙ. ---ΤΠΕΌΡΟπΟ.. γίτγιαιο ργααϊ ἰδ ἰπ ἐμερὶοἰοπετα νιαὶὶ υεπῖτε, ναίά : ἱνιοἰεταθὶϊε. θὲ γοῦυβ ρᾶγανι ποι διἷ ἴῃ δυβρί εοἰοηοῖι Ὑθηΐγα, ἷ αυΐάδιν, δὰ νἱγιι} Ὅγοθι ῬΟγυ ΘΓ, παχίμηδ οδἰδη δι} ὶ; ᾿υὐΐϊοογὶ δυΐδιν,, Πο- ποϑιϊοῦὶθιι οἱ φγδνυϊογὶυυ; ἐμγεβδι ΐ γογο, υ- αυἱ οἴυρογα δἴφυο ἐπ ἀοἰΘμεἶ ἰὰ θογϑμί. ΟΧΟΙΥ. --- ΑΙΙΕΧΑΝΌΒΟ. ὃ ἱηστγαιϊη. Θιυΐ γογϑι οογυπιὶ , Οὗ { ξγδιΐδπ) ἢ δ θέ ΓΘ ὀέμθηι, Π|δυἱ δυσσοηβοιῖ, ΟΙΒΠΘ ἰπ ΓΔΕ} Η]}πἰ ( Γ- τὶ ἀχοθάυμι. Νδιη οὐ πηι, δ' γοῦυβ ᾿ρ᾽ ΠΟΖΊΘΩΒΙ, ται βα πὶ ογδιΐοα νοι ΓΕρΘηάσδΓΘ ἰΘῃδδιιΓ, ἱρϑὶ οοριγὰ δῦ ΐη οοποϊπηδηὶ. ᾿ ΟΧΟΥ͂. -- ΕἸΡΕΝ. θΘυΐ υηΐνογθυ γοῖ Ταϑιδηχοηίυπι δὰ Οἰ γί ει πὶ ἰγϑηβίογγο σοηδηΐυγ, ΓΟργοὨδηδίη τῆ Πἶπι σΑΓΘηϊ. ϑιφυϊάδπι εὐ θη} , εἰ Ὠφ Γαι οἷΒ {|{|, αυϊ ἰά Τορυάϊαιί, ἴῃ διι δά υϑγϑιπ) ΠΩ ΘΟηςοΓίδιΙο " ΓΟΌῸΡ διιρροΠδηι. Ναπὶ ἀϊτιπὶ , η) ( ἴρ εἰπΐπ|θ Ο αἰεῖδ βυηΐ, ρδγ υἱι ἱπίογαυθηι, μος οἰδοίαπί αἱ : Ὠδιιάφιδαιαι) σοηϊοτίθ ἀϊοῖδ βυηῖ,, ') ρὶ» εἰοπθιῃ γϑηΐδηι. ΡῈΓ αυξ δεΐε { ᾿ο, πὲ νϑγθογυμι δοηβυπ) ἰπιογαυθη! , ΘΥΘΓΙΙΏΙ . ΡΘΓ δϑιίδη ἴῃ ἐδ ᾳυοφυθ, ΄τ ραγϑρίουα ἀξία δυηὶ, δυγμοτίογοϑ ΟΧ δ ἱπδηίυγ. Εσο γνγὸ βαοθϑβαγίο {γι } οομἰί δου, ποίηρθ, "μὲς ουποία ἐδ ρ εἰεῖδ , Ὡ τυγδι ἀ ηυϊϊ οἰππίηο βουιομοα ᾿,δὺϊ- στη [ἰ. ἶσος ὀηΐ οοηὐυσοῦαι, υἱ η οἰ ηΐπο ὧδ ΟἸιγίϑιο ἀρυὰ ἰιοπιΐηα, αυΐ ἀ Πιο οἴἶλπὶ ἂς Ῥαΐίγο διμθίψευδηι, ἂς ἀϊοουδηΐ, ε Εδο ποὺ ( , » γοῦυα ἤσγοηιϊ : ΓυΓδΙ πὶ, ἰυἢ ] φοὐηνὶ ποθ ϑυύπο, αι] {δι πιϊ εἶπα Δ} δ γί δγῃ!, ἡ δὰ ὀογυμ), υ] ογεαϊ ιν ὄγῶηὶ, οοπῆγαϑηι δι) Βραιι, οὐληΐμ ] γϑίι. ΟΧΟΥ͂Ι. --- ΕἸΘΕΜ. Ῥδαίι, ἰιος ῖ ροἰ ΠΠ εἰ ταιομθπι, ϑοτίριυγα δδονᾶ ἰδ } }. } ἈΡΡρΙ]α, ργορίογ ἰηνίο δ υ}] πὶ ἢτινὶ- ἰδίθ δίψιι σθηδιδϑη δι. Ρασία Φΐρρα [ΓΟυδηϊΟΓ Θνογιυμιηγ ; ἰοφ ὰ δὐυίδη) (ι ηϊλ Πη ἰ(ΘΙΏ. ΟΧΟΥΤ]. --- ἸΒΑ, ὲε πιωτοῦὰ απϊηιϊ- Ουοηΐδιι! " . νοΪυπηυ, δαάθιῃ " ΥΛΗΙΑ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () ᾿Εγκαιλοῦντες. ὨΠ]., αἰϊομὶ διισσοπεοπῖν τ οἢ Ρυΐο εἰ εἰφεϊθολι ιν, οἰὐηπεη ἐπιεπάπηι. ἰλιττ. () Ροφι διχ οὐ . αι. οἱ ΑΙἴϊ. Ἰηβογυηὶ τὲ Ῥυδὲιν. θ. ’. ἸΘΙΌΘΕΙ ΡΕΙΌΘΒΙΟΤΕ (τή ΨΙ νϑγὰ ολ βί δ μ}}, πιο ἰδοίδγι}} λα } ΓΘ- Α ταῦτα () χαὶ ἀληθῆ εἶναι ἡγούμεθα () τῶν δὲ Γι παδοοτίϑηι [Δεἰ ργορα ἢ ... ἢ }. αἰ ταἾ Γι ἢ] γοΐ, ΄ύϑν δογί ποϊαιμιβ. θ]. τ θυ διὸ : ἰ εἶτ ἰϊ ταῦυιβ, : ποι . Βροοίοι) ἰθηὶ,, [γι] δϑθγ δ, . οὐ ᾿ποἰ οἱ Δοογθ . σι- υποῖα :, νἱἰ Γ ρ ΔΓ ΓΙΌΣ Σ Ἂς ργϑβογι Ὼ αν ΓΟ. δύ {Γ᾽ Ε{π|π| . Π- Ιαπιυγ. ϑοοσογιϊΐα αυΐρθα οἰνθοίδηγοιο γοθογαῖδ, ἰρβῖυβ φυοηιθ παίιγβ Ολ] ν᾽ οη ) εἰ }}}} αἤετγι, δίᾳι δχῖγα ἰρβ' ἰδγηΐ ᾿δουϊαῖαγ. Οτοὰ δὶ ι} βοοογιΐδι Θχϑιϊηχθῦὶ, γθοῖας οορ Δ, υ: οἱ ", ἱ ἡυἀ οί οοηΠγιηθηῖ, ΡΟ] υ] [ . - ( σοι ρὶοἷοι, : ΟΧΟΥ͂ΙΠ. -α ἈΡΟΙΓΌΝΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. π Πὰς « δίων ὁι γρανμῆι σοί οΥῆι ΘΓ πῸ ] δἰναρὶε ...» [ν᾽ ἰςείπνυ, Ο Υἷν γι , ΡαΙΓ ρθη), Οἷνὶ- πᾶϊκ ( δλη ργα αἰ ομ δι γόρπῖῆι ἌΡΡΘΙΪΔΙ, αροῖὲ εοἰόγυῖ γοβηῖὴν ράχιν Ἰδυίδι. « }}}} ὲ τοσιι σὐἸοόγατν σΓΛΠΟ δἰ μδρῖδ., } η}}}. "- εἶδ οδὶ ὁπ} δ ἢ , τ} } ΟΥΟΝΘΙ, ἢ} δι οὐνηΐθυΝ οἱεγίθι.» (ποι δι! οηὶ , πὸ βϑηϊδη ἴδηι Π : ἔχ ρλτνα(ν}} δῖ ἀἰ } }}}) ἴῃ δοιὴ ἠιαρηϊιάΐδιη ἀχογθϑοοῖ, αἱ Ομ ΘΘμ}}Π } ογυεἰοπὶ ἃο δαρίθη ΟΠ Βοιτ δῖοι οἴἴογιι. ().ι οἴη δου ἰχὶϊ. Αἰἰ. δἷμὶ ἰΘροῦα μ᾽ ΘΓΓΟΓ, Δί ΔΙ ΓΟ Γ ἈΓΘυ , ΓΒ) Γυβιϊ οἰ Διὸ ἰὰ- Ὀογὰηι! νϑγι δι! ὁ }. ΟΧΟΙΧ, --- ΠΕΒΜΌΘΕΝΙ ΕΡΙΒΘΟΘΡΟ. Μοτγίιο αυΐι θην διοηδοιδγῖθ, ὁ ἢ ργοθογυν Οὐ] ἐδίαθγυνν ( . αυΐ ρεγ ἱπιρίεοιδιὶ Δη } }ΓΠ|, ν"ἱ ᾽, βαίρϑυμι ᾿υδαίνινι! ἀμ Ρ ! ἃ νῖι ( : δ ὗ") ἃὉ ἰηΐιῖο ἰά αἱ οι θι Γμ }, ΝΠ ]δμ ! } Γι αἱ ρΓῸς {Γ[ } Βδοογιοιΐ ει ἀγθ} Γ, ἢ υ ἃ φυσαι ἰ}, υΐ ὁδιΐονι αὐ 'ρ σ᾽ ρογροιγαηΐ, συγ ἤθη νεγοίυγι ᾿ἰδαυ δ, } οὐ ΠΟΠΟΓΙ σοηογα εἰἶσεΐ συμ, χρυ ,, , π ἴῃ Ια! οογυ αὐ } οἰλ ΗΒ ΏΘΙΟ δι βογὶ πΊοΓοπ γ, δ υϑηογαι } ἰΓ ΒΌΡΥΘΙΝ, λ ἀπ ρ} ϊε} ποι δ ρϑυν, φυδηΐυ} ἢ} ], συμῖ πε} οἱ οάθοογα ΔΠ| ! ι}, ἢοπιρ, αὐοι] ΟἹ εἶπ» " ἀγεθαϊῖ, οἱ ᾿ηὐς| ᾿ῃ διιογι) οὐ ἀΐ θυ ἃδυ εἶθ δι. γέλα ΠΠπ βοῖ . ἢ δοιι μα ἃ ἰδία γα αὶ οσι } Γοτί. Οὐ}. ᾿μδρδοιογθι), ] ὦ) θμὶ ρΙὉ δυσχόλων ῥᾳδίως ἀποχρονόμεθα τὴν μνήμην, τῷ μὴ βούλεσθαι γενέσθαι, τὸ πλέον νέμοντες " διὰ τοῦτο τῶν δοχούντωυν χρηστῶν ἀπολαύειν ἐλπίζοντες, τὰ δυσχερῆ διαδιδράσχειν οἰόμεθα " χαὶ μάλιστα ὅταν εὐπραγίχ παραμυθῆται τῶν σχυθρωπῶν τὴν ἀπει- λήν. Ἢ γὰρ ῥιθυμία τῇ ἀνέσει [νευρουμένη] ἀμνη- μονεῖν πως χαὶ τῆ; φύσεως παρασχευάζξει, χαὶ ἔξω τῶν ὄρων αὑτῆς ἀἁχοντίζει. Εἰ δέ τις τὴν ῥᾳθυμίαν σθέτειεν, εὐθὺς βλαστάνοντας ὄψεται τοὺς ὀρθοὺς λογισμοὺς, τοὺς καὶ τὸ δίχαιον χαὶ τὴν χρίσιν βε-» θὀαιοῦντας. ΡΉΗ. --- ἈΠΟΛΛΩΝΊΩ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. Εἰς τὸ εἰρημένον, ε« Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασι.ϊεία τῶν Β οὐρανῶν κόκχῳ σινάπεως. » Ὁ θειότατος, ὦ σοφὲ, τοῦ Πατρὸ; Λόγος χαὶ τὸ θεῖον ἑαυτοῦ χήρυγμα βασι.λείωαν χαλεῖ, ὡς ὠδίνον τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν. ε Ὅμοία γάρ ἔστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν χόχχῳ σινάπεως, ὃ μιχρό- τερὴν μέν ἔστι πάντων τῶν σπερμάτων" ὅταν δὲ αὐξηθῇ, μεῖζον τῶν λαχάνων γινέται.» Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν" ὅτι ᾿Απὸ μιχροῦ (εὐτελεῖς γὰρ αἱ λέξεις) τοσοῦτον αὐξηθήσετα!, ὡς πᾶσαν Ἕλληνι- χὴν ἀποχρύψα: σοφίαν. “Ὅπερ οὖν χαὶ ἐγένετο. ᾿Αττιχίζουσα γὰρ ἣ πλάνη, χαὶ δεινῶς σνλλογιζο- μένη, ἀγροιχιζομένῃ τῇ ἀληθείᾳ παρεχώρησεν. ΡιΘ'. --ἕ ἙἘΡΜΟΓΕΝΕΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Εἰχότω: μὲν ἀγαναχτεῖς, μισοπονηρίας τέμενος ν ἐπειδήπερ ὁ χατὰ ἀντίφρασιν, ὡς φὴς, τῆς ἀσε- θείας Εὐσέδειον ἑαυτὸν χαλέσας (οὐδὲ γὰρ τοῦτο () εἶχεν ἐξ ἀρχῆς τοὔνομα) φαυλόν τι χαὶ πεπα- τημένον πρᾶγμα τὴν ἱερωσύνην ἡγησάμενος, χαὶ τοῖς τὰ αὐτὰ αὑτῷ δρῶσι, ταύτην νέμειν τολμᾷ, τοὺς μὲν πάσης τιμῆς ἀξίους ἐξοστραχίζων, τοὺς ὃὲ μηδ᾽ ἐν λαϊχοῦ τάξει τελεῖν διχαίονς, εἰς τὸ σεπτὸν θυσιαστήριον ἀνάγων (), διπλῇ τοῦτο, τόγε εἰς αὐ- τὸν ἦχον, χαθυδρίξων, τῷ ἐξ τοὺς ἀξίους ἀπείργειν, τῷ τε τοὺς ἀναξίους ἐγχρίνειν. ᾿Αλλ᾽ ἴσθι, ὅτι οὐχ οἴσει ταῦτα εἰς τέλος ὁ πανεπόπτης ὀφθαλμὸς, ὅ νῦν μὲν δι’ ἀγαθότητα μαχροθυμῶν, ὕστερον δὲ σφόδρα ταύτας () αὐτὸν ἀπαιτήσων δίκας. δ οι αϊο, ἰομίαιθ., ἂς ρῥϑιϊδητ ἃ υ{}, ροδίοδ δυϊθιὴ σγάνοϑ Β} οΥΓἰπιηἶδ ραθΘη ἂΑῦ ἐχροίοι. ΝΜ ι}ν.χ, δΊ. ΥΑΒΙἙΣ ΓΠΕΌΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΌΤΑἍ. () Υοχ ταῦτα δυρρίοί ὃχ οοὐἀ. Υαϊ. οἱ ΑΙιϊ. . Ρυσπδίπυν. Εριτ. ΑΤᾺ. () δομιδι δ ἃ τ} { Π}}}}}}}}} υὑϑυ γραῖα ΒΟΡΙρΙ ΓΙῸ ((Ὑἢ σι, οι οϑι θινο Οἰμψηι.: Διόπερ ῥᾷστον ἁπάντων ἐστὶν, αὐτὸν ἐξαπατῆσαι, ὃ γὰἀρβούλεται, τοῦθ᾽ ἔχαστος χαὶ οἴεται, Τὰ δὲ πράγαμτα πολλάχις οὐχ οὕτω πέφυχεν. (αϊθμ περὶ τοῦ προσ- ηγώσκχειν. Ὃ γὰρ ἕχαστος βούλεται, δηλονότι τοῦτο καὶ οἴεται γενήσεσθα!. Ῥυορσορίνι. }}). .) Λοῖγαι), Ροϑίδνγ. : Οἱ ἄνθρωποι τὴν διάνοιαν ἐχ τοῦ ἐπιπλεῖστον ΤΡῚΣ: τὴν τοῦ βουλήματος ἁρμόζονται χρείαν, χαὶ λόγῳ τῷ ἀρέπσχοντι αὐτοὺς ἀεὶ προσχωροῦσι, χαὶ προσίενται τὰ ἐξ αὐτοῦ πάντα " οὐ διασχοπούμενοι μη ψεύδης εἴη. (δὴν. ). δὃδ ϑείίο οἰνδϊδ. ν (νὼ γυϊμτασ, οἱ τ ΘΟ ἰμ], ΓΟΙ {Π . ΠΡΆ. ) δι . ϑεῖίίο (ἰαἰϊΐς. : ε« ἘδΓα Πυοη ον Πομ θ. αυοά νοϊαη!, ογθίίυμι. » Οοηίοῦ ιοι σ᾽ θοναμν ποϑίγυι ἢ, . ρ. , εἰ ΟἸιγγβοϑβί. πομ ὃ. μορ. Δηιϊοε. : ε« ()κ φυϊδρίαι) να}, νὰ οἱ ὀχ δι αῖ, δ. οἱ ἐχϑροοίαί ; σοι ΓΔ ἰσομ [ὃ Υ]Ὸ ΠΡ :.) ΠἘἸΤΤ. () ογαίοι μἷς ἰοσιΒ ε(ἶι. ὦ. πιμιαἰΐοπα πο- ηι εἶδη Οἱ ἀσόοιυν, .) φιλίην μετωνομασίαν ἢμ- ῬΥΌ ) οἵ σΥϊ ἱ [ἀ]δὶ αέθ . ΡΙΔυῖ., ηλετία ἐδί [αἰδιιηλ θην μοδεὶἀεγέ. ᾿Ὁ. () Ροϑι ἀνάγων εὐ. γὰι. οἱ ΑΙι, δάδυμι. χα! ΌΣΙΝ. () Σ;όδρα ταύτας. Μυ!ο μιε!ῖοῦ ϑὶ Β. ἃ, Ἰεοιΐο, σφοδροτάτας. [ Ρ»ΓῸ θΓάνθδ, φιοιὶ ὁδὶ ἰμ δι} μὰ γΟΓΘΙΟΙ, ἰορυμομά. σισυϊδείιπαϑ. ἵλιττ. δέ ᾿ Σ΄, --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Κυριώτερος μὲν ἐπίτροπος τῶν ἐπὶ γῆς, ὁ τὴν ἱερωσύνην ἐστεμμένος, τοῦ τὴν ἀλουργίδα περι- χειμένον. Ὁ μὲν γὰρ ψυχῶν, ὁ δὲ σωμάτων ἡγεῖται. Εἰ δ᾽ ἀγνοῆσας ἑαυτοῦ τὴν ἀξίαν, μᾶλλον δὲ τὴν λειτουργίαν, ψυχῶν μὲν μηδένα λόγον ποιεῖται, τοί- χων δὲ χαὶ χιόνων ἐπιμελοῖτο, χαὶ τρυφῇ προσέχοι, χαὶ χρτιμάτων ἀντιποιοῖτο, ἑαυτὸν, οὗ γὰρ () τὴν ἱερωσύνην, ὑδρίζει. ᾿Αλλ᾽ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνοήτων, δέον τὴν μὲν ἐχθειάζειν, τὸν δ' αἰτιᾶσθαι, ὅλον εἰς αὑτὴν τὸ ἔγχλημα περιτρέπουσιν. ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΌΜ , . -α ἘΡΙΘΤ. ΟΟΠΠῚ. ((. “““ΕἜΠΡΕΜ. Θυΐ βασογ οι! ὀογομᾷ γον {ι|. , : |Ἃ Ῥτορτὶθ σα} νο νι , δΟΓΓΘΏΔΓΙ ΓΟΡῸΠ ρΓυζυγΆ- Γ νϑγί δ᾽, (ὐδμν οἷ ρυγρυγϑιι ξόσιαι. Ειτονὲμι δ μι}, Γογρογ . ἀοιμ δεν. θΘ.μοὲ} δὶ δι: εἰχη ται, νο], υἱ τσ! . Ιοαυᾶν, ΟἹΠΟΙ δὲ μν- Ὠἰδι Υ}} ἰφηογαιονὸ ᾿ἈΠ)ογη, δοδιηᾶτο) αυΐύδη μΠΠ| ον" σοῦα!, ρυτγίαίθ διιίθη! οἱ οΟἰυΠ"Ὰ ἀμηίαχαι πο, χη ἀ ἰεἰ. Δι ΐςαὶ, “ΟΠ σοι εἰ η ὁ ροοι διἰθαϊ., βοίρϑυι ρῥτγοίδοίο, ποι) βδιδγάοιΐϊιν ἰση μν ἷ ἈΠΠςΊΙ. Αι δι! Υυ μα , ρΓῸ δίᾳιδ ἐΠΠμ ααϊίδιι ἀἰνίἷ. πομονῖθι οὔδγγα, ἤν. ἀυϊοι) ἀςιϑλν ἀαϊνοῖναιι, ἰυϊ} δὲ“ ουβει!] } ἰ ΠΠπὰ σου νι }. ΣΑ', -- ΩΦΕΛΙΩ ΣΧΟΛΑΣΤΊΚΩ. Περὶ τῆς ἐκ.λογῆς τῶν ἀποστόιων. Οὔτε τοὺς λεξίθηρας, οὔτε τοὺς ῥήτορας, οὔτε τοὺς διαλεχτιχοὺς, οὔτε τοὺς ἐπὶ τῇ τῶν λόγων δεινότητι ἐναδρυνομένους, σοφοὺς χλητέον, ἀλλὰ τοὺς ἐπὶ τῇ πραχτιχῇ φιλοσοφίᾳ διαλάμποντας, Εἰ δὲ χοσμοίη τούτους καὶ ἡ λογιχὴ, σοφωτέρους ὀὁνο- μαστέον. Εἰ δὲ χαὶ ἡ θεωρητιχὴ (φημὶ δὴ ἡ εὐσέ- δεια, ἣν μόνην χυρίως σοψίαν εἶναι ὁριζόμεθα), σο- φωτάτους προσαγορευτέον. ΤὮν μὲν ὥσπερ θεμέλιον χαὶ οἰκοδομὴν εἶναι, τὴν ὃὲ ὡς ἐγχαλλώπισμα, τὴν δὲ ὡς χορωνίδα. “Ὥσπερ οὖν θεμελίου μὴ ὑπάρ- χοντος, μηδ᾽ οἰχοδομίας, οὔτε τὰ χοσμοῦντα, οὔτε τὰ στεφανοῦντα χώραν ἔχει" οὕτω χαὶ ἀρετῖς μὴ ὑπαρχούσης (), ἡ λογιχὴ χαὶ ἡ θεωρητιχὴ οὐχ ἕξει. Ο αὶ δ ορ ρευβοίθ αι) δροοίδηί, (ΕΙ. --- ΟΡΙΕΙΙΟ ΘΟ ΠΟ ΑΘΤΙΟΟ. ὃ αροδιοίοτμηι εἰδείἑυπε. Νὸς ει σαι λποιρα, πος ΟΓϑίοΓοΒ, πος ἐΐ- Ἰροιϊοὶ, π ε ) εϊεθιΐ [δου δίθιν φ]ογία μι, δδρίθη! . Δρρδι Δ ἀϊ δι ηΐῖ νόγυ} ἰΐ, } }}}}}- δορἶθο σθηθγα, Πά ἰῃ δοιΐ} γοΡϑαῖυγ,, δἰ σδηὶ, Αυυὰά ἱ ᾿οβ φυοᾳιιὸ ἰορί ἐδ Ἔχογηδῖ, βαρ᾽ δ ἶογο . ")- "}] Πηΐ διη!. δ᾽ αὐυϊδη; διΐδῆν ρ}}}Πρ}}}ἃ ( ἴῃ οοπίθιρ αι ῃ [. , ρίθι, } Ἀ}} Ργαργῖα βαρίθημ[Π| ἀἐΠη]})., ΒΔ ΘῊ ποι ραγ σοινθηΐ!. ΑἸ ἰἰὰ Θχ᾽ βιἢ δι} λα ης σόϊυι [υπάλπιδιῖσμ δἱ φ Πἰ οἰ , Δ ΓΘ Γ} νοΐ! ογδηιοηῖ! πη, ροβίγοι)ϑη) υἱ οοτγοι } [αφϑιἰφῖυν. Οιυδηιϑαινοάπην ἰφίτυγ ϑυθίαιο [πιὰ - ἤθη οἱ τὐ!ῆοῖο, δὰ ΄Πι| δὰ οΓμδίιπ,) ΠΡΟ δὰ Ιοσ } - ἰυγὰ διηΐ : δἰ ἴλη) ΠΝ νἱρίθ,, πδς Ιοβίτα, ἢδο δὲ μὲγϑ ι ἣν σΟΝ ΘΙ] οη. νεγϑαῖαγ, ἰθοανε μαυουπηῖ. ΣΒ'΄. -- ΕὉΥ̓ΔΟΓΙ͂Ω. Εὐχταῖον μὴ ἡγοῦ τὸ συγγνώμης τυχεῖν, τὸν δι᾽ ἀρετῆς λαμπρυνέσθαι δίχαιον ὄντα, Τὸ μὲν γὰρ τοῖς φαυλοτάτοις, τὸ δὲ τοῖς ἐπιειχεστάτοις ἀρμόττει. Τὸ μὲν δι᾽ οἶκτον γίγνεται, τὸ δὲ δι᾽ ἀμοιδὴν τίχτε- αι. Ὁ μὲν γὰρ διὰ μιχροψυχίαν ἐλεεῖται, ὁ δὲ διὰ μεγαλοψυχίαν στεφανοῦται. ΣΓ', --ΗΣΑΙ͂ᾺΔ ΣΤΡΑΤΙΩΏΤΗ. Ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή. Συγγνώμην οὔτε ἔχε'ς, οὔτε ἕξεις, εἰ τοῖς αὐτοῖς ξπιμένοις, Εἰ δὲ μεταδάλοις (), καὶ τῆς μανίας χαὶ τῆς λύττης ἀποπαύσοιο, ἀπολαύσειας ταύτης. Τὸ γὰρ ἀχριδὲς ἡ θεία ἀγαθότης νικήσει. Εἰ δ᾽ οὐχ οἴει χρίσιν εἶναι, ἄχους Πλάτωνος λέγοντος" ε Εἰ μὲν γὰρ ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ἀπαλλαγὴ, ἕρμαιον ἄν ἣν () τοῖς καχοῖς ἀποθανοῦσι, τοῦ τε σώματος ἈΠ ἀπηλλάχθαι χαὶ τῆς αὐτῶν χαχίας μετὰ τῆς Ψυχῆς. Νὺν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ εἴη κακῶν χαὶ σω- ΟΟἸΙ. -- ΕὐμΟΌΙΟ. Πα πλέα ργοθοίδγι δ. νο Ἔχρϑίθιυη) }ι ἀΐδια, υἱ νϑηΐδι σομβραιαίαγ, } οὐ νἱγίιαι φ|- τῖλι} ] ἐπ ]όγοι ργοιηόγοίυγ, ΠῚ] δηλ ρτυ- υἱδοίν!, μος ορημἶθ φιαεγα!. Ππ ΟὉ πνδονοοι- ἀΐδι Πἰ : θα ον τπϑγοθύδι ργοσγθαίυγ. Νιι ἢΠ| οἷ» δυοῖν πη ο "Πα ίθαν τ ἰβογαι οι δὲ : εἷς οὐ δηΐη! τηρο ὴλ σογομ ἃ ( {|, ΟΎῸΙΠ!. --- ΕΑ ΜΙΠΙΤΙ. Ἰπιηιογίαίοηι πηϊηιαὩϊ. γοηΐδηι ΠῸ πὰ Π ἢ [ΓΒ , ἴῃ [ι}Π| ἐμ δι ει ραγϑίο. ᾽ } Δ} } ΙΠ., Γι - ΤΟΓΘΙΙ οἱ γαθίθην ΘΟ. ΓΝ , } [Ὀγί. σοι βοηυὶ Ὁ ροΞβ. ϑονυδγίιατθιν δηΐμν ΠΟΩ . αἰ νίἃ ΒΌ ΘΙ ΆΜΝ Ουοὰ ἱπεϊοίσν ἴογα Π αιδαιδιὴ ΟΧΊ } }, Δ} φυΐὰ Ρίαιο ἀΐσαὶ : « Νιιπὶ δὶ πιο γβ (...) οἱ- ηἶθες γοῦπ. ΠῸ ΠΡ γάνος σον ργοίθειο ἴμι- ΒΤΟΡἷ νον Υἱτ Οἰβοράογο, δίμ}}} εἱ σὐγρογίνυβ οἱ δόγαν ν τ σαὶ η Π}ἴ ΠΠΟΓΆ ΓΘ - ᾿θν. Ναμο ἀυΐονν, φυλιμ οι ἰδ). δπα πη Γ}}} ΥΔΒΙ ΤΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Γάρ αποῤ ἰαρφίιαν ἴῃ δ ποη σοιιράαγοῖ ἴῃ δου. γαι, θ ει Αἷι. ΡῬΟΞΙΝ. () ᾿Αρετῆς μὴ ὑπ. δ. Ο. τοοια ργοροη!! πραχτι- κῆς, παι δἱ λογιχὴ οἱ θεωρητικὴ υι! ἀρεταί, ᾿λιττ. (Ὁ) Ργὸ μεταδάλοις ὁοιἰ|. αι. δι ΑἸι. ἸΙοσυῦ μεταθάλοιο. ΠΟἙΒΙΝ. () “Ερμαιον ἃν ἣν. [πισγο ἱρςὶς οσθάῤγεῖ. Υἱιὰ. ποῖ. Δι δρίπιο!. . ΠΟΤῚ τν. {λ{ττ. ΟἹ . ΙΒΙΠΟΒΙῚ ΡΕΓΌΒΙΟΤᾺ δδεδρρογεῖ, η}{ οἱ γϑιῖὶο μΆ τνϑ] εν οδυρία!, αὶ τηρία, πλὴν τοῦ ὡ; βελτίστην τι ᾿χαὶ φρονιμωτά- βαϊι μϑίει, φυλαὶ υἱ οριΐπιδ οἱ ργιι θη ιπδ᾽ "ἃ ἤδι. » (ΟΙΥ͂. --- ΠΙΟΝΥ͂ΒΙΟ. ἘΔ ἱφμόγαγα υἱάθυὶβ, εἰΐπ| δι πού πὶ ρυθεὶ πογυπὶ. Μίγαγὶ οεΐπι ἀἰχίβι!, αυἱ {ἰϊ, αἱ [- εοὐπάδ Ἰοφθυπίαγ, δι ογὸ [οἰ }}οἱδοϊ αυΐ υἱϊ ρερεῖρίιοι : Πυ πἰιΐγυμ ἰσηογϑι, ἢἾ βογί, αἱ {ΠῚ δά! ναι οὶ, δι} οὐΐο βίηϊ, φιοά {Πὶ ευρίἀἰιαιϊδυα οὐεοχφιυδηίυγ, ἰδι} δυίδπ) ἰδάνογβυθ ρυχιοηί, γοϊοριλι! δηλ σοάΐι ν}}Π}. ΟΟΥ͂. --- ΖΟΒΙΜῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΡΟ. Νοιι πιοὰο ἷδ, υΐ ἴτε Γι! πὶ Ογ ΐΠ πὶ ΟΟΟρΙ" οῖ, οἰΐδηι αυϊ υδι νἱγ ργοῦυβ (τ ΘΗ ἢ Ὁ ἴΓ βδοογύοιδῃ αἱ }}}}}ὲ ρυουυ) Υἱγυ πὶ ἰμἴ- ἐἶδθοὶ. αυδηίυπην ἱπίογ σα (ογγλι) αΪ- οὐαὶ εἶδ ) πἰ } ροιυ]δη [υνθη}} ἄξογα ἀεθοῖ, γψογυπι ἰδ ρογαμ θη) υὐΐψχυδ ῬΓΟΒ πιοὐδΓαϊδιῇ Υἱι γαιοιθίη δῦ ίογγο. ἦι δυίδιη, υἱ δἱπηὶ, πδα, συ} ἰνο , ᾿ηθάυ) ἴῃ ἰυεὶν}}" δίυθ "ἰυἱ αἰ θυ ον ρϑηροτγιδίθηι ᾿θιἰ., ἢ ροπίοδαιΔηι! ςοπδβοιυΐδιὶ, οὐ δείδίπ). ()υδργονίογ δἱ ( ϑῖ, ἃ γοθογΆ διατὶ ρου ὍΓΟδ. ΓΟΥ̓͂Ι. -- ΠΑΜΡΕΤΙΟ ἘΡΙΒΟΘΡΟ. Ουΐ ἀν οοι)εοῖοβ ἰῃ υἱΠΠαΐθι οου]. Ἰιαθθδηὶ, ὨἶΝ}} δου) ρυ δι}, “ ΠΟη ΓΟ ΡΥ ΟΙΆΓΘ κοϑίδγυ πιαφη ἰπόι, αν ΦἸ } Θαι}) ΟὈ!Θη- ὅσ : νον ἰδιοπι, δ οὐι ἰαυ ρτγὰ , τὴν γενέσθαι, » ΣΔ'΄. --- ΔΙΟΝΥΣΙΏ. Κινδυνεύεις ἀγνοεῖν, ἃ χαὶ οἱ χομιδῇ νήπιοι γι νώσχουσιν. "Ἔφης γὰρ θαυμάζειν, πῶς οἱ τὰ τέρ ποντα φράζοντες, τῶν τὰ λυσιτελοῦντα παραινούντων μᾶλλον ῥᾷον ἐπάγονται τοὺς ἀχροωμένους, ἀγνοῶν, ὅτι ἐχ τοῦ τοὺς μὲν χαρίζεσθαι ταῖς ἐπιθυμίαις, τοὺς δὲ μάχεσθαι, τοὺς μὲν θαυμάζεσθαι συμ- θαίνε;, τοὺς δὲ μισεῖσθαι. 'Ηττᾶται γὰρ ἡδονῆς - τὸ συμφέρον. ΣΕ". -- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Οὐ μόνον ὁ ἱερωμένος, ἀλλα χαὶ ὁ εὐδόχεμος (τοσ- οὔτον γὰρ ὀφείλτι εἶναι τὸ μέσον τοῦ ἱερωμένου Β χαὶ τοῦ εὐδοχίμου, ὅσον οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ διάφο- ρον) οὐδὲν ἀχόλαστον, οὐδὲ μειραχιῶδες δίχαιος ἂν εἴη διαπράττεσθαι. ἀλλχ σώφρονα χαὶ χεχολαδμέ- νὴν πανταχοῦ τὴν δίαιταν ἐπιδείχνυσθαι. Σὺ δὲ, ὥς φασιν, οὗτε νέος ὧν περὶ τὰς λαγνείας ἐμετρίαξζες διὰ τὴν πενίαν" οὔτε γηράσας διὰ τὴν ἡλιχίαν. αἱ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, εἶργε σαυτὸν τοῦ σεπτοῦ θυσιαστηρίον. ΣΦ". --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Οἱ μὲν εἰς ὠφέλειαν βλέποντες, " ἡσυχάζεσθαι διχαιοῦντες, οὐ τὸ μέγεθος τῶν χα“ρθουμένων, ὡ; ἀφωνίας αἴτιον, προδάλλονται, ἀλλ᾽ ἑἐγχωμιάζειν ἐπιχειροῦσι τὴν ἀλήθειαν, πρὸς ἦν χαὶ οἱ δεινότατοι διΐδιη ἀϊβογι } δ᾽} ΟΠ δοοίηβογα ν- ὦ λέγειν ἀποδύσασθαι ὀχνοῦσιν. Εἰ γὰρ χαὶ μὴ ἐπ- γοιῖΡ, σοι ὐθαγα . ἰδ })}ὺ ΠΠΟΘΓα εἰ υηίυΓ. Εστοκὶ δ δἶ τ ΓΟθι}, δὶ ποι ἀΐζηα, δῖ δι ]ίδθηι υλη- ἴυ δι, ἰλιιάδι}, }})} } δά , Π- ᾿ηϑηϊογδιΐοια ἀἰξιδ ϑυῖ, ργορόη θη ὃ ἀγαιπηθηίυπι δίᾳφυο οοπθείυγϑ ἰἰδ αυυη. υἱ ρμοϑὶ μἰπγ] βυηϊ, το παᾳυυηῖ. ΟΟΥ̓͂ΙΕ. -- ΡΑ ΚΟ. ||, τθὴθ αυϊάσηι δαι οἷα, [.ιΠπ|}} ΟΟΙΓΓΟ- ψογίασυμιν ἰυἱὲχ , "ο] ] ἰιομΐ ΔιῊρ . } αἰχηλιαιθυδ ΟΥμδίοΒ ρογιϊπηοδεὶϊ, γογυπὶ υἱ ἰμθδ- εἰ Πἰονίθυ, ἰά τὸ δαΓγενί, ΡΓῸ δίᾳυθ Φαι ας Ροβίυ]αι, δυθιπίἰδίγαι : Δῖη ἰμ ΠΟΠΟΥΙθ ἰὼ οὐ , ᾳυο ἀΐξινυβ βῖ, ἰγίθυθιδ, οἰηἰυυβ φυού φᾳυϊι» οδὶ ἴῃ οδυδάγυιμ ἀἰδεεριαιίοιο ἰτἰυυϊ, }υ ν᾽ ἀοἰϊςοὶ υὐἱ- τνθηδιυγῶδ ἰ δι ν :. ΟΟΥΙΙ. --- ΠΕΚΜΌΘΕΝΙ ΕΡΙΘΟΘΡΟ. δε εο μού ἐχίετνϊπαιοτὶ μα αηθοἰϊ πιαπαάαίμηι δεῖ: « Εία εὐποιὶδ πιο ἱμοὸμέία ΤἿ. } δὶ ᾿ἰ, φυὶ δδογοβαι οὶ βιοογάοι ἡ ἀϊφι δια γύην δύηϊ, ογδουΐϊυτ δι φιιοὰ πο} }] γϑοϊγ αιιθαμί, } ἱμπ βαιοίδίυ, ταΐ ἰδυογαγα νυἱγιυίοιη ουέγθ, νΟΓΌ ἢ} δῦ }} ἀύδογαὰ Ὀρογίογό, δε)- εἰληδ υἱ ἰμ. . : ὁὐπη} ἀἰν "ἃ ογὰ- ουϊα ραϑΐπι| δ ιἰι} ρὑγα ἀἰσδηῖ, υὲ νἱγίυιιην ΔΙΙΟΓΟ ἤαξγημῇ : ΠΟΙ ΓΆΙ . Αι} ΒΟΓΙΟΠ ὃ δἰΐοσ δγυάϊΐγο οὐδ, ἐχρίοάνηι!, δοαι ἰ} μΓα» Ἵ ἔσιοοϊ.. ΧΣΙ, ὅ. αξίως, ἀλλὰ γε ἀποχρώντως τὰ χαλὰ ἐπαινέσαντες, τεχμήριον τῆς ἑαυτῶν γνώμης τῆς ἐπὶ τὰ ἀξιαφή- γητα ῥεπούσης, χαὶ τοῖς μετὰ ταῦτα ἀνθρώποις ἐγχαταλεέπουσι.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed recipient
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the destructive power of uncontrolled anger.
When anger snaps the reins of the guiding reason, it drags a person's mind far beyond the boundaries of nature. The cure for such a grave failure is not merely repentance — though repentance is necessary — but the building of habits that prevent the outbreak in the first place. Anger is like fire: easy to prevent, almost impossible to control once lit. The time to fight it is before it ignites, not after. Build the walls of patience and self-control now, while you are calm. In the heat of the moment, you will have nothing but what you prepared.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.