Letter 809
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Πῶς εἴρηται τό" « Πρωτότοχος πάσης φύσεως. » Τὰ χατημαξευμένα παρεὶς, σαφῶς εἴποιμι τὸ νε- γοημένον, εἰ χαὶ δόξαιμί τισε χαινοτέραν ἑρμηνείας ἀνατέμνειν ὁδόν. Ὁ πρωτότοχος, εἰ μὲν ἡ δευτέρα ὀξύνοιτο συλλαδῇ, τὸν τεχθέντα πρῶτον" εἰ δ᾽ ἡ κπαρεσχᾶτη, τὸν πρώτως τεχόντα μηνύει. Καὶ τοῦτ᾽ ἀχριδῶς ἴστε μάλιστα ὑμεῖς οἱ ὁμηρίζοντες. Πρωτο- τόχος γὰρ ἡ πρώτως τεχοῦσα ἐχείνῳ εἴρηται. Εἰχὸς οὖν, μᾶλλον δ᾽ ἀναγχαῖον ἐννοεῖν, ὅτι χἀνταῦθα τοιαύτῃ τινὶ ἐννοίᾳ ὁ θεσπέσιος ἐχρήσατο Παῦλος, οὐ πρῶτον τῆς χτίσεως αὐτὸν ἐχτίσθαι δογματίζων, ἄπαγε, ὅς γε ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καὶ χαραχτῆρα τῆς ὑποστάσεως τῆς πατριχῆῇς αὐτὸν χαλεῖ" ἀλλὰ πρῶτον τετοχέναι, τουτέστι, πεποιηχέναι τὴν χτίσιν, ἵν᾿ ἢ (δ), τῆς τρίτης συλλαδῇς ὀξυνομένης, πρωτογό- νος, οὐ πρωτογενής᾽ πρωτοχτίστης, οὐ πρωτόχτι- Ὦλῃ. ], δραᾳη. Οοοβς. τ, . γΐδιη δϑβοαιτγ, ΟὉ νἱγίυπ)Β βυϑγυπὶ πηδρη τ" ἀΐπόηι (ὉΓ68Β Υἱγοβ ΒΌΡΟΓΩΙ, Οἰάγυ8 δί ι ΠΠ 8510γ .Ψ 66ῖ, ἀϊξηυϑαυθ αυΐ ΡΕΌΠ1 ΓΡΥΓΘοΟηΐο Οοἰογοίαν, Θυλτα οὐ υηυπὶ αὖὶ ΔΙΙΟΓυ πὶ ϑυραγϑίι πὶ η6 οἰυ" Γ8. Νδιη τυπὶ ἀσηΐᾳι6 Υἱοίοῦ υθ γα ργοά σα δε ΓΪ8, δὶ δυ μπᾶ υἱγίι ργ δυροΓ68. ᾿ ΧΧΧΙ. ---ΟΡΗΕ ΘΟΚΛΑΜΜΔΊΤΠ(. Ομοπιοάο αὐείιιηι εἰϊ ἐπ ; « Ρτὶπιορεπῖιιις οπιηΐξ παίωτα. » Τεῖιῖς ροῦν αι ομνΐδαἷδ, ἀρογία ιοὰ βϑηιϊῖο, ἀΐϊοατη, οἰ πηδὶ αυϊθυβάδπι νἱἀδγὶ ροββϑίι πονϑπι Ἰη!Πγργδιμουΐδ Υἱᾶπὶ ἰηΐγο : ὁ πρωτότοχος [ἰ( 6δὶ, ΡΥ οφεηί ], ] βδϑουηία δουμίΓ, ὁ1 ἢ αυἱ μεγίιπειδ ημ . , ϑἰθη σαι. : δυϊθν ρδηι - εἰν, δα ρτίπαπι καηυΐϊ!. ΑἸ4ια Δ νοὶβ ρτῶ- βογιΐιη, ᾿ἰυπιογὶ ἰθοιὶο ἀοίδοιϑι, σοι βόγίιην οἱ Θχρίογθιυπὶ οεἰ. πρωτοτεχοῦσα ΘἾ1 , Θὰ (: ργΓΐθν πὴ ραρογὶί, ἃ 'ρ50 εἰσι , βγοθου ] Π4 . ἰ0 ποεοοδϑαγίαπι [ὑδγὶι δηϊπηλάνοτγιοδγα, μ"] υβινοάὲ ιοράδληι 86η81 ἢΐς ἐϊνίππι Ραυΐυπὶ η [υ ,. αὐτῇ ΕἸ γίβευν οπιἷθ ογοϑῖαγῶ ὑΓΪπιοίδηϊ- ἀπ αἰχὶι . ρος φιρρα νοσαθιο ἤθη οὐ πὶ ργί πλὴν ὁχ οπλιΐθικ ΓΟθι οΟη ογθαῖι (ἰού οεῖ (), φυΐρρ6 δρ δ ογζοιῃ φίογίορ, οἱ ρϑίόγιν ΝΑΙ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙ͂. () το ἵν" ἦ οοιἰι. γαιο. οἱ ΔΙΙ, Ἰύφαῦῖ ἐν ἧ. ῬΟΒΒΙΝ. . ΙΒΙΌΘΕῚ ΡΕΙΓΌΞΙΟΤᾺΕ βυ ϑίδηι αἰναγδοίογοπι ἰρβϑυπ) Δρρε δὶ : ὙΘΓΌΩῚ Α στος. Εἰ δ᾽ ὁ τόχος ἐνταῦθα ἀντὶ τῆς χτίσεως παρ- διε τὸ σου ἀἾ ρτγίτηο ρερογῖβ56, πος δδὶ οἰδοί856 : ". αἴ (τογιῖα 5υΠ δουϊο δοοθίυ ποίδι4) πρω- τογόνος ποη πρωτογενήῆς, ἰά , ργίπιο σίσπεπε, ὨΟὴ ρυΐπιο σοπίις, πρωτοχτίστης, ἢο1] πρωτόχτιστος, ἰἀ , ρῬτίπιο εγθαπᾶ, ΠΟῚ ρυέπιο ετγεαΐις. Ουοά δυίθπι ὁ τόχος, μος ἰυ00 ὭγΟ οἴοδιίο δεοὶρίαίιΡ, ποη Οδὶ 4τποά ᾳαἰδαιδηὶ τοἰγαίυγ, οὐ οἰΐδα ἰοοο εἴ- οἰυπῃ δἷϊ : ε« Πουη), ηὐσὶ ροηπῖξ, ἀδγο αι δι! , » δίᾳφυο ἰϊδι : ε ΕἼ] φοηυΐ, οἱ οχδ!ιατὶ , » δ ΓΌΓΒΙΩΙ : ε ἔψο εἰχὶ : ] 6ϑιῖ5, οἱ ἢΠΠ[Πν Εἰ χοροί εὲ ΟΠ68 .» ()υοπίϑηι δεΐπ) οἱ οὐ θοὺυβ φϑιυΐὶ, οἰιγῷ ρϑβδίοῃθι υἱδι φοηυΐ!, οἱ οὐ ογοδῖ, οἱ» “γὰ οπμθη) ρδδδίονοιν, οἱ τμοὐδο αἰνὶηϊ Διὶ 60η- δΟηΐΔηΘ60, δία υ1 ἰαῦογὸ ογθᾶϊ : ἑἀοἶγοο ϑδουῦὶ- Ρίυγα Ηἷ8 νοεαῦι υδᾶ δδῖ, ΠΟη υἱ Ρ6Γ βοηθγἃ- εἰοποίη ἐγοδιοιθπι, οἱ ρ6Γ ογοδιϊοηόπι ζοπογαι οηθπ πηι Π᾿Ἰχϑλι5 ( φιοηϑπηούυπη ᾿πργουθ νϑίθγᾶ- τογΐα ᾿ιοογοιϊοὶ δ] γιθογα νἱύδηίυγ), δοἀ υὧἱ [ Δίδιη, . θοΐψυο )» οἱῃπὶ ρεγρϑββίοηιβ νει Οϑίθη- ᾿ἄλϊ. θυ06 εἰ ηυΐδ οἱ ἀυμίαχοὶ, ργὶυ8 ἰρϑἰι) 8η1- Πὴ08 ἰνηθυΐι5 ... ορί ἰοηΐ δἀαΐοιυδ, . ΠΟη ΥὙο [ - ἰθτ : ] δῃηι6 ΟΟν ρΓΟροη6Π8, γεγ τη6 Γοίγαμβθ- ἴυγ, τὲ ἱρδ86 ᾿ἰυ06Χ 6ΓΟ ς. πὲς [ἰ6τη ρου πι ὲ ἰρ5] Ἰυύϊοθιι δαυῦπι Πιδγῖ1. ()υθοίγοῖ ΠΟΥ - ριΐδ [υεϊεῖ υυ8 ποφοιίυπι οι . ἃ6 πΟϑ Γὰ Ἶ8- ρυϊλι]οηἶβ τυ Βίηι δυ ! Πογό8. π δἰ ἰψυὶϊ ἀοιμοηδίγαγο αὐυοδὶ, ἀδιηῃοηδϑιιοῖ, δίη δυϊθιη ἃ πιὸ ἀοπηοηϑιΓειίοιδε ὀχ αὶ, ἰπιο ἰρϑυῖ Ηΐ5. νεγὈ υδὺ8 6δὶ, ἰδβίθη) ργοίογϑιι. Βοβίᾳφυδηι ομΐι Αἰχί!, «Ῥεϊιοφαι ΟἸΠἢἾ8 ογοδίυγϑδ,» ΠΟΧ ἰν88 ν γ δ0 »»" ῥυπχὶι, «Ουοιίλιῃ ἰη 'ρ80 ογθϑίδ δι οημΐα, : ἰπ οοἱΐβ ϑυιῖ., οἱ αυῶ ἰῃ (θ0ΓΓ8 ὃἿ. ν» )ιδπι)οῦΓΟΠΙ οἱ ἐἰχὶι, Ῥυδι ουιὴ ογϑαίδ βιιηὶ, φυΐη δοειπύσ δ νϑγ- δυτγὶτ ργοιυ εἶθ ι , οαυδάπὶ δυἋ εἰςο. ϑὲὶ δυίοη), ἰῃ ἦρδο (εἸθηΐ ἰῃ Ογδϑίουθ ΓΟΓΌΠῚ ΟἹ ἷἶα: ργοογοδιῖο οἱ σοῃδβογνδίίο ὁ8ι. θυοά φυϊάεδιν αἰἰδπὶ Ιο00 6Χ- ΡΙδηδιδ, ἀἰχὶϊ : «ἴη 'ρ80 δ ἑ Υἱν μν8, οἱ την πη Γ, οἱ βυιπ055), » δ'η6 σομτονογϑὶα,, υἱ Ορί οὕ, Πηϑ1Γἃ νἱοϊογίὰ. (υοά οἰΐλη, . αιηυ, Π2Γ- ἕδνογο, ἰυου]!εηιυ5 ϑάῃυς ἰγορυπν οτἷϊ. Αἰΐ δηΐηι: «Εἰ 'ρ86 68ἱ δη
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.