Letter 801
Isidore of Pelusium→Maron|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Maron
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Εἰ οὔτε γεέννης, οὔτε βασιλείας σοι λόγος οὐδεὶς, ἀλλά γε χἂν τὰς παρούσας δίχαιος ἂν εἴης ἀποτρέ- ψασθαι χωμῳδίας. Β΄, --Ὁ ΜΑΡΩΝΙ. Οὐχ ἀμρίδοξον, ἀλλ᾽ ἔνδοξον ὄντα, χαὶ γνώριμον, ΥΑΆΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ, ) Βα. Ῥαγὶβ., ἀμειοόμενον δὲ τοὺς πον. ΟΟΓΓ. ΟΣ οὐδ. Υλι. οἱ ΑΙι. Ενιτ. Ρατα. () ἀοεἴεν 6ρ. [τὶ γ11. δὲ ορ. . ΠΠΠ τἰ τν, οἱ εἰόφαιΣ ἀϊοῖυπη Αμδοῖοιὶ ορ. : « Βίειι δγιίθην ἰὴ δὺ0 Ορογα ἱπνθηϊΡ πηϑίοΡ ἱπϑίδιἷα, [ πονόγοὰ δύ οιὶς οδὲ πομἰροπιὶδ. ν Ποίογιυνγ ἰῃ ο8η. θ, Νιμὶ, ἀϊδιίηςι. . ἈιγΥτ. δϑρὡ ὦ" ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΙΜ ΚΒ ΠῚ. -- ἘΡΙΘΤ. Υ. χαὶ ἀληθῆ, χαὶ παρὰ πάντων τῶν σοφῶν καὶ τῶν Α γόγιι, δὺ οπιηίδυδαυθ νυἱγῖὶ δγυϑ ἷβ, οἱ βδοῦῖβ ἱερῶν Γραφῶν ὁμολογούμενον, χαὶ πάντως ἐσόμενον τῆς χρίσεως λόγον, ἐν στέρνοις δίχαιος ἂν εἕης ἔχειν, χαὶ παύσασθαι ὧν χρίσιν μὴ εἶναι νομίζων πράττεις, ἵνα χαὶ σαυτὸν χολάσεως, χαὶ τοὺς ὁρῶντας σχανδά- λου, χαὶ ἡμᾶς λύπης, χαὶ τοὺς ῥᾳθύμους ἀπογνώσεως ἀπαλλάξῃς. Τ᾽, - ΑΜΜΩΝΙΩ. Εἰς τὸ, «Ὁ μὴ ὧν καθ᾽ ἡμῶν, ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν.» Ἐν χαιρῷ πολέμου οὐ μόνον τὸν συντοξεύοντα, ἀδλὰ χαὶ τὸν ἐν τοῖς ἐναντίοις μὲν τετάχθαι δο- χοῦντα, μὴ κχατατοξεύοντα δὲ, φίλον τρόπον τινὰ ἡγητέον. Διὸ χαὶ ὁ θεῖος χρησμὸς βοᾷ᾽ « Ὁ μὴ ὧν χαθ᾽ ὑμῶν, ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν.» Δ΄. -- ΕΥ̓ΤΟΝΙῺ ΔΙΑΆΚΟΝΏΩ. Καὶ ἔπεσε ἐπὶ τὴν γῆν ἀπὸ τῶν ἀστε απὸ τῆς δυνάμεως, ἘΠΕΙΟ ΤΩ Ἐπειδὴ χαὶ τοὺς χομιδῇ προσέχοντας τῇ ἀνα- γνώσει τὸν νοῦν τοῦτο διέλαθεν, οὐχ ἄν σε αἰτια- σαίμην, ὡς μὴ ἀναγινώσχοντα" ἀλλὰ συντόμως φράσαιμι Ὥσπερ ὁ ᾿Απόστολος ἀστέρας χαλεΐ τοὺς διὰ τῆς ἀρίστης πολιτείας τοὺς θεωμένους φωτί- ζοντας, γράφων" ε Ἐν οἷς ἐστε ὡς φωστῆρες ἐν κό- σμῳ᾽ » οὕτω χαὶ ὁ Δανιὴλ ἀστέρας χαλεῖ τοὺς λαυ- προὺς μὲν δι᾽ εὐσέδειαν, ἀρίστουης δὲ διὰ πολιτείαν. Φησὶ γάρ" ε Καὶ ἔπεσεν ἐπὶ εἣν γῆν ἀπὸ τῶν ἀστέρων χαὶ ἀπὸ τῆς δυνάμεως" » οὐχ ὡς τῶν ἄστρων πεπτωχότων, ὡς ᾧήθησάν τινές " ἄπαγε" ἀλλ᾽ ὡς ᾿Αντιόχου τοῦ ᾿Επιφανοῦς (περὶ γὰρ αὐτοῦ τν τῷ ἀγγέλῳ ὁ λόγος) ὑπὸ τῶν Μαχχαδαίων λαμ- πρῶς ἡττηθέντος, καὶ τῆς Ἰουδαϊχῃς ἀρχῆς ἐχπε- πτωχότος. Οὐ γὰρ εἵπεν᾽ Οἱ ἀστέρες ἔπεσαν" ἀλλ᾽ ἐχεῖνος ὑπὸ τῶν ἀστέρων λαμπρῶς ἀγωνισαμένων πέπτωχε, τουτέστιν ἡττήθη. Εἰ δέ τις τὸ ἔπεσεν, ἐπάταξεν ἐχλάθδοι" (καὶ οὕτως γὰρ πολλάχις λέγεται, ὡς τὸ ε«ἕπαισεν,» ἀντὶ τοῦ ἐπάταξε, ε χαὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰάταντο,»τῆς δευτέρας συλλαδῆς [διὰ] διφθόγγου γραφομένης, δύναται λέγειν, ὅτι ἐπάταξε τοὺς ἑπτὰ ἀδελφοὺς καὶ τὴν μητέρα, Ἐλεάζαρόν τε τὸν ἱερέα, λαμπρὰν χαὶ ἀστράπτουσαν πολιτείαν ἐπι- δειξαμένους, καὶ χαθάπερ ἀστέρας ἐν γῇ φανέντας. Μαχχαῦαῖος γὰρ ἑρμηνεύεται, οἱονεὶ παρὰ Πέρσαις, χοίραγος, τουτέστι δεσπότης. Ἔν τοῖς χαιροῖς τοιγα- ροῦν ἐχείνοις, ἐν οἷς ἡ κατὰ τῶν εὐδοχιμωτάτων ἐχείνων ἀνδρῶν ἐτολμήθη τῷ ᾿Ανττόχῳ τραγῳδία, υἱ λιχχχαδαῖοι σνστάντες, ἐξήλασαν ἐχεῖνον τῆς χώρας. Διὸ χαὶ τοῖς βασανισθεῖσι τοὔνομα ἐξενίχησε. Μαχ- χαδαῖοι γὰρ ἐχλήθησαν χαὶ οἱ ἐν τοῖς Μαχχαθαϊ- χοῖς χρόνοις τὰ ἀνήχεστα ὑπομεμενηχότες, καὶ μὴ ἐξομοσάμενοι τοὺς πατρῴους νόμους. Ε΄. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ Σωτῆρος περὶ τῆς ᾿ΕκχιἸησίας, ὅτι «Πύ.λαι ᾷδου.»ν Οὐχ ὡς μηδενὸς πολεμήσοντος, χαὶ σδέσαι ἐπι- Μώ (ἢ. σι, ὅ0, ὕδη. γι, . ῬΒΠΙΡΡ τι, . ϑογίριυγὶθ σοη(δϑϑυπι, δίχυδ οπιΐηο Πιϊυγυ πη ὀχίγθ- "ΐ ἰυύίοἰ! ὀοζπία ροοίυτα οοπάϊίαπι μαῦθγο 58Π6 ὁοθοθὰ5, ἃ ἰΐδᾳυο δὐβιΐβογε, αι., ἀυη ]υὐϊ- οἰπὶ πιὶπἰπ) [ογο οχὶβϑιΐπηδ5, δοιηπίτι , υἱ ἢ λὺ ΓΔΙΙοΙ6, οἱ ἰοἰρδυπὶ ρόρη8, οἱ , ] ( ἰηιυδοηίυγ, οἰδιηϑίοιθ ; δἰ Π08 πιῶγογο, οἱ ἰδησυδηίθ8 ἃς τογρί- ἀρὰ ἀοδρογαιίοηθ ἰΐθαγθβ. ΠῚ. -- ΑΜΜΟΝΙ͂Ο. ἴπ ἐἱμα ; « (μὲ πον ὁδὶ ὕτὸ ποὐὶς, δεῖ εομίγα πος". » Β6 κΓ83581:, Π0Π πιο ουπὶ, 4υΐ 5ἰτνὺ 58ᾳ11- ε , οἰἰδ ουπλ, 4υἱ φυδηνὶδ Ὠυδιϊιη ΡΑΓΕθι18 δίδγο υἱύθϑίυνγ, (πιο βοφί( σοηίΓἃ τηἰ- πἰπιθ πιεἰϊ, ἰῃ διη οτυ πὶ πυπη ΓΟ αυούῤδιηπιοάο )- θετὸ ορογίθὶ. ()υοοίγεα οἰϊὰπὶ οἰνίπιιπη οτασουΐυαι εἰδιπαῖς « ( ενῖΐ ποι! σομιγα νῸ8 ΓΟ νου ἱβ 65ὶ. » ΙΥ͂. --- ΕΌΤΟΝΙΟ: ΒΙΑΘΟΝΟ. Επ οεεϊάϊά ἐπ ἰεγγαηε ἃ εἰείἰὴς, εἰ α υἱγίμίς , Ουδηδοφυϊάθιη εἰΐδ 4υΐ ϑονίριυγάγιι [ εἰἰοιὶ ϑηΐ παι γ4] διἰὐϊείυπι πα νθιὶ ᾿ς [δ] , Παυά δοουβα , .] ἰ δαγι αι ἰδαοϊΐοηθ χἰεΐ6 νογ- δΟΓΪΒ : ΥΟΥΌΠ) ὈΓΟΥΠΟΓ ἢος ἀϊχογίιη,, 4φυοά αισιπδά- "οάυπὶ ΑροβίοΙ δ ἀρρο αι, φυὶΐ ρον ογιϊ- ᾿λπ υἱνοιΐ γϑ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Maron
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.