Letter 8

That it is necessary that the labor of spiritual discipline[34] be moderate[35]. Just as the body that is healthy lacks a bruise, since it soothes the swelling of an injury, so also the body that is sick is in need of aid, and the soul that is downcast ruins the body, with the result that it must be illuminated by the divine commandments. One, therefore, must take care of both. For when one of the two is in want, sanctification is difficult.

That it is necessary that the labor of spiritual discipline[34] be moderate[35]. Just as the body that is healthy lacks a bruise, since it soothes the swelling of an injury[36], so also the body that is sick is in need of aid, and the soul that is downcast ruins the body, with the result that it must be illuminated by the divine commandments.[37] One, therefore, must take care of both. For when one of the two[38] is in want, sanctification[39] is difficult.

“Ὅτι πάντη ἀ..ότριον ἀναχωρητοῦ, τὸ Ἑ.ληγνι- κοῖς ἐντυγχάνειν συγγράμμασιν. Τίς σε οὗ χωμῳδήσει; τίς σε οὐχ ἐλεήσει, ἐν γα- λήνῃ φιλοσοφίας τῶν τοῦ Κυρίου μαθητῶν χαθεζό- μενον, χαὶ θόρυδον χαὶ βρασμὸν Ἑλληνιχῶν συγγρα- φέων χαὶ ποιητῶν ἐφελχόμενον ; Τί γὰρ, εἰπέ μοι, καρ᾽ ἐχείνοις τῶν χαθ᾽ ἡμᾶς προτιμότερον ; Τί δὲ οὐ Ψεύδους γέμει χαὶ γέλωτος, ὧν ἐχεῖνοι σπουδάζου"- σιν; Οὐχ αἱ θεότητες ἐχ παθῶν (); Οὐχ αἱ ἀνδρεῖανι σον ϑοσίδηϊι Αηποι ἀἰν[ αχ νἱἰο αἴοοιϊο- ἃ ὑπὲρ παθῶν; Οὐχ οἱ ἀγῶνες ὑπὲρ παθῶν; Φεῦγς ε Δομοι (θτιῖα [Δοίμογα ργῸ νι ]οβ αἰοοιϊοηΐ- μιι Αὐποι σα ρΓῸ Υἱι!οδ. δἰδοιου νι Αιιδιουγοιῃ ᾿ρπ) ᾳφυοηι [ρἰ:| οἱ Οὐδοσδηί δι ( ἰοειἰοπαῖν ἔυφξα . (υλτ δα γαϊνὰην δὶ δρογίϑηια νΌ] ΘΓ ὖδπὶ οἰοδίτγίεα οἰκίιθοῖα νἱπὶ ὨΔ}), ]- νϑθιηθηΐογο εὐπὶ ᾿πραί πρὶ γί υδ ἱπιργοῦυ ΓανΟΓίλιγ, δ ὀοίθτγίογοι) οἱ ρθγηϊοἰϊοϑίογοιῃ εν) ὲ ργίογο ἱξιογδηιἃ δ παρ Ζοη} οἰδάσηι ἱπίεγαι . ὺὑΧ|}. --- ΕὙΠΑΜΡΙΟ. ἐμά α Ζοανπο αἱείμηι ἰαγϑὶς ᾿ « Ζαιι δδοι- Τὶς, ν οἰ. ΒιοΓ ὁπὶ διυίφογι νοϊυηίδίοηι δίσυο δηΐην ἰη- διϊτυϊυν δυληιθ ρογϑρί οἶθι, ἰπίγιι γ᾽ ἀγυογί θυ τοίνυν χαὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς αἰσχρότητος. Δεινῶς Ὑὰρ οἶδεν ἀναστομοῦν τοὺς τῶν τραυμάτων συνου- λώσαντας μώλωπας μήποτε ὑποστρέψῃ τὸ πνεῦμα τῆς πονηρίας σφοδρότερον, χαὶ χείρονά σοι τὴν ἧτταν τῆς προτέρα: ἀγνοίας ἣ ῥᾳθυμίας ἐργά- σηται. Δ΄. -- ΕΥ̓ΔΑΜΠΙΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ ἹἸωάγγου τοῖς ὄχ.ῖοις " « Ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τήν. ν Τὴν ἄχαρπον Ἰουδαίων θεωρῶν ὁ Ἰωάννης πρα- αίρεσιν, δένδροις αὐτοὺς ἀχάρποις παρείχασε, πρὸς Α(Ι. Υ},) . “ ζΓ. χη, . [μυ., ΣΙ, . ΥΛΒΙΑΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. εἰσέτι οὖν τοῦ θεοπνεύστου, οἰ. Οοὐοχ νότγοὸ ΑἸ. μυτμονεύεις τινῶν (υι} ἰΔιπ ρομἱ ἴῃ πιαγρίπ) εἰσέτι τοῦ θε., εἰς. ἾΓ. , ῥτὺ βασιλείον, ἰ) σοι όχιυ οοὐ. ΑἸι. ἰαριῖν βασιῶν, } ἐν τΠγρὶη γΓοκίοι δεγίυγ βασιλείου, ὙογΒ. μοϑὶ ἐραστὴς ἰ(διῃ, οἰ ἐν, οἱ πιοὸχ ρῖὸ ἐχείνου [ἰ"}) ἐχείνους. γεγβ. ροηυΐι. ργὸ πυχτίδα (οὐ. ϑίυνι., Υι. εἱ ΑΙι. ἰοσυμἱ πτυχτήν. Αἱ βιδι μ ὑπομένοντα, οοὐά. γι. οἱ ΑἸι. δὐὐνρυηι [θ δον : εἰ δὲ μετάθοιο τῆς αὐθαιρέτου παραπληξίας, ἐτίμησας ὑπαχοῇ τὸν διδάξαντα, ἱιος εἰ, δὲ αμίδηι ηϊμίαἴμς [{μετὶς α υοἰπιματία ἱπδανῖα, ποποταδίϊ οϑοαϊομ ϊα διιμὶ (ἰἱ ( ἀοεμῖ. ῬΟΒΝ. () Ῥεο ἐπὶ οοὐᾷ. γαϊ. οἱ ΑΙ. Παρϑηϊ ἐστέ, Οἱ νδγβ. . ΡΓῸ ἐνηχῶν ἰβη!, ἐνοχλῶν. ΡΟδΒΙΝ. () Οὐχ αἱ θεότητες ἐκ παθῶν, χ. τ. λ. Οιπηΐὰ [ὅδ ἰηϊογγοφαίίνο γοά ϊι ΒΙΠ , πες γα) οἰαπ ουΐᾳιϑηι γ᾽ ἰδδῖυγ ἰθοι. πιϑ ἰδιπθι) ρι.,. ηἰιο([ ἴῃ ςοά. Βαν. ἰμνοηΐ, οὗ χαὶ ἰΓ ροϑίυπη] ργο οὐχ αἕ να] οὐχ οἱ οὗ ἰάδπι ῃΐς να]δὶ φυοά ὅπου. Μαϊΐπ ἰφίιυτ γογίογος ὕυἱὶ οἰἰαπι. (ουΐον Τογιυ!] η. Αροίϊοσειὶς. ς. , εἰ , Μινΐ Εἰ σοιη ἰ Θεοίαυΐο. Ἀτττ. “- Νοη Θαλελαίῳ Θελεσέῳ Πδης ὀρίδῖ. ἰπδογΐ. "!} οι|. ΑΙι. οἱ γωϊ, . Ὕεγβ. ἀοϊη , ρτγὰ ἀγῶνες ὑπὲρ οοἱι!. ΑἸι. Ιἰοφὶι αἰῶνες διὰ, εἰς., δἰ γοΓϑ. μτὸ ἀναστομοῦν, ἀναστομεῖν. ῬΟΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΝ {{{.. -- ἘΡΙΤ. ΩΧΥΪ-. Φ} τὴν ῥίζαν αὐτῶν χεῖσθαι τὴν ἀξίνην ἀποφηνάμενος, Α σοπιραγδνῖ!, δ ΘΟΥΙΠΊ γαυΐοοπα δου γί ροϑὶ- τὴν ὀξεῖαν χαὶ σύντοιλον τὸῦ Εὐαγγελίον διαίρεσιν, ὑφ᾽ ἧς πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν χαρπὸν χαλὸν, ἐχ- χόπτεται (), οὐχ ὁρύσσεται. Ἧ γὰρ φνὴ τῶν ῥιζῶν, ὁ νόμος δηλαδὴ, καταλείπεται, ἐφ᾽ ἣν ὁ νέος λαὸς ἐγ- χεντρίζεται. ΞΕ", -- ΤΩ ΛΥΤΩ. Τί ἐστιν, ε Οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ; ν Μαθεῖν θέλων ἐσήμανας τίς ἡ τοῦ πτύον ἐνέργεια ἣν μεταχειρίζεται πρὸ; χαθαρισμὸν τῆ: ἅλωνος τῆς ἰδίας ὁ Κύριος. Τοῦτο τοίνυν ἐστὶν, ὡς οἶμαι, τὸ νόημα, ἅλωνα, τὴν πάνδημον τῆς οἰχουμένης Ἐχ- χλησίαν προσαγορεύει, ἐν ἧ πάντα τὸν θερισμὸν συναγείρει τῆς ἀνθρωπότητος. Πτύον δὲ, τὴν δικαίαν ἴδ θΓΟΙΠ)}, δε} ΔΠ| ἃ ΘΟΠΊΡΘΙ - ἀϊοβαιη ἔνδηο!!! ἀν᾽ δοιαπν.,, Οπιῃ ἀγΌοΓ ποη [λο] [Γοῖ πὸ Ὀοηι πὶ, δχβοϊ ἑν δ᾽, οἢ) δυῖθιπ [οὐεγ. δἰ αφιίάοι ᾽ αυοί οχ γδύϊοὶ ιι ρυ αν, " ᾿ ἰαχ, γδ! υ } : οὐ ρορυ Ὠὐνυ ἰμβογίυγ. ΧΥ΄- -- ΕἸΡΕΜΝ. Θεά εἰς ἐΠπώ|| « ες υδπ ἡ αὔτγανι ἐπ πιαπιι .. ν δρη! ἤολι} ροΓ ᾿Π ΓΔΒ, [ δοῖγα ΟΡ ΘΓ, } } γοη Π γἱ ᾿}}}ι|, (υοὐ θοπιῖη} δά Δγθὶ ρυγβᾶ - ιἰο θη βυπηΐ!, Υἱ ἃ μοι! . ΤΠ] ρίζα τ, ἢ τΐ ορίΐο [Ἀ}ΠΠΔῳν βθηβ} ϑὶ. Αγϑίβ Ποιηΐῃθ υὨἰ γογθᾶ πη οΥΒ ἰργγϑγυπὶ Εἰ οοἸ δίϑιἢ ἰπ}} }. ἴῃ οἴηηθηι ἰνι πη Π ΠΠΓ ἢ] π) οοΟα!!}. η ΕΠ ΔὈγὶ δι θη νο- χρίσιν χαλεῖ, ἥτις ἐχάστῳ τὴν πρόσφορον τάξιν ὁρί- } οὐ υ] ᾿υβίνε) λΠΠοἴστ ἀρραὶ αι, φυοὰ αυΐίδιῃ μ.ν, ζουσα, τοὺς μὲν ἀχυρώδεις χαὶ χαύνους, χαὶ παντὶ ἀνέμῳ ἁμαρτίας ῥιπιζομένους, εἰς χαῦσιν ἐχδίδωσι" τοὺς δὲ χαθαρότητι ἔργων, χαὶ μετανοίας χαρποῖς εὐθηνήσαντας, εἰς ἀποθήχην () συνάγεσθαι λέγει ὁ δίκαιο; χριτὴς, τὴν πρέπουσαν [τοῖς πιστοῖς χαὶ ἀξίοις αὑτοῦ ἐργάταις χαὶ γεωργοῖς,] ἦν χαὶ μονὴν ὀνομάζει σωτήριον. Ἐχεῖ γάρ ἐστιν ὄντως ἡ μονή. Ἢ γὰρ παροῦσα ζωὴ, σχηνή ἔστιν εὐτελὴς, σύνδρο- αον ἔχουσα τῇ συμπήξει χαὶ τὴν κατάλυσιν. } ουΐᾳυς δρίυδ ἷῖϊ, σγαιθηι ἀϊδιϊπαιδη ὃς ἀιῇ- Ὠΐη, ραίθαγοβ αυΐϊ δι, οἱ ἰ ἀΐσδην, ἃς ἀΐ ] ᾿Ἰιοπιΐπο, υΐᾳη διὰ οπηπθι μδσοδιὶ γθι πὶ ἰθο ἰ}-- Ιυσαᾳὺς Δειλπιυν, ἤαιηπῖ. δι οἷξ : διυίδην, αυὶ ορόγυι ρυτίιδιθ, ραθι δε εἶδ γι ἀθυη ἀἢ- τυ, ἴῃ Πογγθιπ σοι Γοραγὶ Χχ αἰἷϊ, μος ϑὶ ρὶϊ, . ἀΐφπὶβ ορόγαγὶΒ δίη δζγίοο ἰδ οοη- ἔτγυεπ ἀοιῃ!ΟἸ Πυ}) ἦ. Ουδηι οιἴδιη δα! ἃ ΓΘ ΠῚ Π}}- δίοιιθπι πυβευραῖ. {ΠΠ|ὸ ὀμΐν νόγ ᾿πηϑῖ . Ναιὴ Ργθη Υἱία ἰδηϊοτγίυι Υἱ] : φυο( ἰπλυ! δίη: ὁοιμ ρου) ἃ. ἤχυμι , δυιίδῃ (δι οτγὶ ριμηςεῖο δον! ιΓ. Ξ". -- ΚΑΙΣΑΡΙΩ ΚΟΜΗΤΙ. Εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ Κυρίου, «Ἄφες ἄρτι. να Τὺ πρέπον ἑκάστῳ χαιρῷ προσνέμων ὁ δίχαιος χριτῆς, Ἄφες ἄρτι, τῷ Ἰωάννῃ ἔλεγε παραιτουμένῳ τὸ βάπτισμα. Ἐπειδὴ γὰρ ἐχεῖνος ὡς τῷ () Δε- σπκότῃ τὸ σέθα; ἀποδιδοὺς, ἅπτεσθαι τῆς θείας οὐχ ἐτόλμα χεφαλῆς, ε«Λφες ἄρτι,» ἤχουσε. Νῦν, φησὶ, πτωχείας χαιρὸς, συγχαταδάσεως θεσμὺς, δι᾽ ὃν ἀνεῦηφα ἄνθρωπον, λαμδάνω τὸ βάπτισμα, [ἵνα] ἐχεῖνον χαθάρω τῆς παραδάπεως. Οὐ χρεία νῦν τῆς Δεσποτιχῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ τῆς δουλιχῆς εὐτελείας. λφες ἄρτι πληρωθῆναι τὴν εὐσπλαγχνίαν, ἵνα μὴ ἐμποδισθῇ τῶν ἀνθρώπων (θὺ) σωτηρία. Οὕτως γὰρ πρέπον ἡμῖν ἐστι πληρῶσαι πᾶπαν διχαιοσύνην. Δι- χαιοσύνη γάρ ἔστι, τὰ πάθη τῶν ἀνθρώπων ἀναδεξά- ὴΧῪ]. --- ΟΕΘΑΒΙΟ ΟΟΜΙΤΙ. ]π ἐπι αἱείμηι α θοπιῖὶπο : ε ϑὲὶνδ πιοάο. » δυπίυ ΠΠ| τ. φιυοά ουΐψη ἐδιρογί σου θη Ϊ, δι υ , ε ϑ᾽η Π),} δοδηποιν ἀϊοοίναι, ᾿ρ Οὐδρι . τπυλ τοουβαηίοηι. Νἧιν οὐ {Π|., υἱ Βοτηΐῃο νϑιογδιϊοπόπὶ δα} ἔθ η, ἀϊνί αι ορυϊ δι- ἰγοοῖλγα εἰ πἶ δυιίδγοῖ, ε ϑίη ᾿π, » δυάδἱνί!. Νιυιο, ἰπᾳυΐξ, ραυραγιδιῖβ ἰδιπρυβ δϑὶ, ἀδηϑϑίοι Ιοχ : ᾽ι ἐδυ., ηπδιη παπηδηϊΔιθι δββϑυμρϑὶ, μαριϊδινυτη δοοίρίο, αἱ δῃ ἃ πη] δι οῖο οχρίθη). Νιιης Ὠοπιϊηΐοα ροιοιἶΐα ορῦβ θη δί, ΥΘΓΌΙ Γ- ΥἹἹ ἀοὐεοιίοηα ν᾽ . ε ΄Π πη » Θοπλε β Γἃ - ιἰοηοπὶ ἀχμ]οτὶ : ηδ)|ιοιιίπυπ) } ἱπιρουϊαίων, « ἷ οἶη! ἀδοοὶ Π ἱπηρί γα οπηο [υ}{| ἢ} ". » ΠΠο οηΐπὶ |{{|π- τυηὺβ ροβίυϊαι, αἱ αι ποπιΐ- μενον, ἀπαθῶς ὑπὲρ αὐτῶν χαὶ βάπτισμα δέξασθαι, ἢ) πυτὴ δ οι ο δυϑοσρὶί, τοῦθ θδρι βηιπὶ υοαυθ λυτήριον τῆς αὐτῶν ἁμαρτίας, καὶ σύμόδολον τῆς αὐτῶν ἐν ἐμοὶ ἀφθαρσίας. ΡΓΟ ἰμ διϑαίρίαιῖ, } δἱ ᾿ρϑογιπι ροοσηῖδ ], οἱ δοΓΙἢ ἷ! δέαίυιῃ ἂἃὉ οἱ σοτΓυριΐονα Δ} - } δ ἢ Πἰσο.. “ Μλ. ει, . . . . η. χιν, , Μαι}), εἱ, ὅ. ΥΑΠΙἙ ΚΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Ρυβϑὶ ἐχχόπτεται εοὐμ. ΑἸι. οἱ αι. δ δ:}- ὅσωι μέν, πιοχαῦθ ρυδὶ ὁρύσσεται διυνβυμΐ δέ. ῬΟΒΒΙΝ. : () θυ εχυυηίυν ἴῃ οὐΐιο νογϑίθυβ ἴογα {γἴδι:, βἷος οιβοιιάλις ἐχ οὐοϑὰ. αι. εἱ Αἰι. βογί δ οἱ ογϊρατὶ ροδδυῦηι, συνάγει τὴν πρέπουσαν, ἣν χαὶ ὁ δίχαιος κριτὴς τοῖς πιστοῖς χαὶ ἀξίοις αὑτοῦ ῬΑ ταις ὀνομάζει σωτήριος. Ἐχεῖ γὰρ, εἰς. ὕεΓ. νόμ!!. ροϑὶ ἔχουσα ςοὐὰ. αι. εἰ ΑΙι, ἀὐάυμι πολλάχις. ΡῬΟΒΞΙΝ. () Τῷ ρυϑι ὡς οιμίιίυϊ οοὐά. γαῖ. θ αἱ ΑἸΙ. ΡΟΒΘΙΝ. ( Ροβι ἀνθρώπων ἰἰάἀπὶ δον, ἰηθαγυηὶ ἧ, ΠΙΟΣ ΡΓΟ διχαιοσύνη ἰἰάδιη ἰόρυηϊ διχαιοσύνης, εἴ μτῸ ἀπαθῶς μᾶνθηι ἀληθῶς, ἴῃ ἤμα ρτο τῆς αὐτῶν ἐν ἐμοὶ ἀφθαρτίας, Βατγιναγίηι οὐχ ἢαυ δι, ἐπὶ τἧς ἐμαυτῷ ἀφθαρσίας. ῬοΒΞΙΝ. ἴηι δουνὶπὶ ϑαριΐδδειιη. Ψαϊάα τὶ νἱ ἀογὶ θοιΐπο Οὔ απ ΓΓῈ γ}}, δα Βοτγίριυγδβ δογιιαγὶ ", Δᾳὺ δι , ὃχ ")} ηυκεϑί υἱδῖΐ, γοβροηύδγθ πεοθββῈ δϑβί, Ἂεἰ]ἰς ἐδὶ ΕἾ} " ἀϊδοιυ ,» θου Δ. Ῥδίδνγ ὁ ( Ἷ δ νόος ἀὸ ΕἸΠυ ἐοϑίλιυϑ δὶ,υἱ οἱ χεπυΐι ἃς πλιυγαίθηι ΕἼ } Οοἰοηθοτγοῖ, ἀ φυὸ ἀυθιααίαγ, ἤθ μι ἰμ υἱ γεῦ δυοριίοπεπι δ αἰφηίϊία! οιη ἢ} Δρρο Δ μΠ, πυιμογϑη : οἱ ἀἰνίηδι α Διογϑηιἰδπὶ (ἰΐ - Υἱηΐιει} ΤοΙϊπ ἐδίοι ἀδοίαγαγαί, ἰῇ υΓΟΡΓΙ ΡΟ ΓβΟπ ἀϑιοβεσιάαδι ; οἱ ἀοηίαυα Μοπίδηο δ)ὸ } ΠΡρογνογβατ ἐπ ρ᾽ οἰδίειῃ ὁσοϊι!γοὶ. Ναπι οἴη ΕἾΠΠΙ υδριϊζαγοίανγ, Ῥαῖοῦ (δου πῃοηϊην ἀἰχὶ!, οἱ ϑρί ΓΙ ἴυ δϑιιοῖυ ἀσνοίδιδ, διην, αυΐ εἰ σοθαίυν, οὐ δέδι) βθουπὶ εἰ συμ Ρμΐγ δυυδιαπεῖα οβίοηάεραι. ὺΧΎ]}}. --- ΕἸΡΕΜ. ἥπ ἐμὰ ἀἰείυμι απηπθδ, « ΜΊΜΟΥ ὑέῖο τ Τεῦκο εαἰοτμηι, ν οἷο, Ἠαχυ!Ἷ ργοπιρῖδΠ) ΟὐΓἃ Ὑδοιϑπ), γ γα πὶ ἰηβαηιὶ Ἔχϑπιϊπδιίοπα Ορα ἐδ θοηίαπι ποὺΐβ, τὶγ βιυϑὶοβο- τα οἱ ἰλυοτ. ἀπηϑηι πὶ ΟΡ ΪΠι, υς: . πὶ ΤῸ - Ῥοϑιυΐδι! : « Οὐ ποΐποῦ δὲ ἰῃ γαβηο ΘΟ Ἰογυ πη, πη} Ὸῦ οδῖ ἡοδηηοἶ", » ἰά ὁδὶ αυἱ ἴῃ ἰοᾷα ρογίθείυ ὶ (υἱ ἘΓΔϊ ΖΠΠ), ΟΠηΠἶΠΟ ἱπΙΟΓΙΟΓ ὁ , αὶ ἰη ΟΠ γἰειὶ πιογίο ὈδριΐΣαῖι δ, δηΐπὶ σΟΘἸογυ πη ΓΟ η.πὶ , εἰππἰτυ οὑπὶ Ομγίϑίο, αυΐ ροϊΔηα πιοῦι ᾿ Φλυβὰ ἀοδοδη , δορυ π) , δίασυς υη, ἐπι ἶρ νἱοιογίδπι δάνογφιιβ ϑπὶ ργὈδηία, ΓΟΒΌΓΓΟ- (ἃ χίβ. Ουοπΐδη) ἰσί πια]οῦ αυΐάδπι οτηπίθι, ἰἰ ἐχ του οτ ἢ) ηι (!ΘΘγδηῖϊ, ογὰὶ Ζοπηα, οϑρι!ὶ - ἴδ ἱρϑὶ ϑηι ὀοιδίιπι, οΟυγὰπι Γαφηι ὈΓΙδΟΙ δι} ᾽ ἴοϊι ; ἷρ ᾳιίΐάδη), ἷ [ ιι}| δροοίσίιγ,, ἢ}}}}} Ὠδῦθθδι, αυοά τοαργοϊιδηαἋί ροθὶ: δἱ ἰ, ιΐ Υἱἱϑὲ ἴῃ Οδγίδιο ροβίιδ βρί ἴα ρεγίεοι! (υδῦυη!, ᾿ Ογο ῦ Ὁσχβιϊεἶι : αιοά δε! οι. υἱ Δπ| δογίρδιιηιβ, μγυ υἱια ἀϊβοδδβϑί θαι, Οι ἰχίτυγ πηΐποῦ οὲ ἰὴ γθᾷ}Ὸ οαἰοτυπι, ὁδὶ, ἷῃ ΟἸ γι ϑιΐδῃδ τοροπογδαίίοηθ, . ΙΘΙΡΟῈΙ ΡΕΙΌΘΒΙΟΤΑ ΧΥΎ}]. -- ΤΙΜΟΤΗ͂ΕΟ ΤΕΟΤΟΆΪΙ. ΑΛ ΞΖ’. --- ΤΙΜΟΘΕΏ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. Εἰς τὸ βάπτισμα τοῦ Κυρίου. Ἔοιχάς μοι [πάνυ] βούλεσθαι () τῷ Κυρίῳ πεί- θεσθαι, χαὶ τὰς Γραφὰς ἐρευνᾷν. ᾿Ανάγχη τοίνυν χαὶ ἀποχρίνεσθαι πρὸς τὰς πεύσεις σου. « Οὗτός ἔστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς, ν ὁ θεὸς χαὶ Πατὴρ ἐξ οὐρανῶν βαπτιζομένῳ τῷ Υἱῷ ἐπεδόησεν, ἵνα καὶ τὸν γνήσιον δείξῃ καὶ φυσικὸν Υἱὸν, μεταξὺ τῶν θέσει χαὶ ἀξίᾳ χρηματιζόντων υἱῶν ἀμφιδαλλόμενον, χαὶ τὴν θείαν χαὶ προσχυνητὴν τῆς θεότητος Τριάδα φανερώσῃ, ἐν ἰδίαις ὑποστάσεσι γνωριζομένην " καὶ Μοντανῷ χαὶ Σαδελλίῳ ἀποχλείσῃ τὴν καχόνουν ἀσέδειαν. Τοῦ γὰρ Υἱοῦ βαπτιζομένου ὁ Πατὴρ ἐμαρτύρησε, χαὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον χαταπτὰν ὁμοούσιον ἑαυτῷ χαὶ τῷ Πατρὶ ὑπεδείχνυ τὸν βαπτιζόυενον. ΞΗ. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΏ. Τί ἐστι τὸ περὶ Ἰωάνγου εἰρημένον, ε« Ὁ δὲ με- χρότερος ἐν' τῇ βασιιείᾳ τῶν οὐραγῶν, ᾽ν καὶ τὰ ἑξης. Οὐχ ἀμέριμνον, ἀλλὰ καὶ σφόδρα βασάνου δεόμε- νον, προέθηχας ἡμῖν, ἄριστε τῶν φιλοπόνων, τὸ πρό- ὄλημα" ε« Ὁ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, μείξων ἐστὶν Ἰωάννου " » ὁ ἐν τῷ νόμῳ τέλειος, οἷος ἣν Ἰωάννης, πάντως ἥττων ἧν τοῦ εἰς τὸν θάνατον Χριστοῦ βαπτισθέντος. Τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ τῶν οὐ- ρανῶν βασιλεία, τὸ συνταφῆναι Χριστῷ κατελθόντι σχυλεῦσαι τὸν θάνατον, καὶ συναναστῆναι αὐτῷ, τὸ χατ᾽ ἐχείνου χράτος παρέχοντι. Ἐπειδὴ. οὖν μείζων μὲν πάντων ἣν τῶν γεγεννημένων ἐχ γυναιχῶν () ὁ Ἰωάννης, πρὸ ὃὲ τοῦ δοθῆναι τὴν βασιλεῖαν τῶν οὐρανῶν ἀπετμήθη, κατὰ μὲν τὴν ἐν νόμῳ διχαιοσύ- νην γεγένητο ἄμεμπτος, τῶν δὲ τῷ πνεύματι τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς τελειωθέντων ἀπελείφθη προαπελθὼν, ὡς γεγράφαμεν. Πᾶς [οὖν ὁ] μιχρότερος ἐν τῇ βα- σιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, τουτέστιν, ἐν τῇ χατὰ Χριστὸν παλιντοχίᾳ μείζων ἐστὶν, ὡς εἴρηται, τοῦ νόμῳ δι- χαιωθέντος, ἐπειδὴ οὐδὲν ἐτελείωσεν ὁ νόμος. Τ}Γ, υἱ ἀϊχίιηυδ, ῖ, αυὶ ἰα Ιεᾷα ἰαυύώειη ἰυδιἐ- οΘοηβαουίυδ δῖ. Θυοηΐαπ ἰὸχ η}}}} οπιηΐθυ υΐδ ρᾶγιὶυυ ρογίοροϊι Ἷ".