Letter 61
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person of distinction
Date: ~410 AD
Context: Isidore on true nobility versus mere worldly status.
Those who love virtue and live rightly during their time on earth find their reward in eternity — they are honored in the sight of heaven, held in everlasting memory, and shine with undying glory. For they have acquired the virtue of the soul, which is fitted by nature to survive when the body decays. True nobility is not something you inherit — it is something you build. The person whose ancestors were illustrious but whose own life is disgraceful borrows a name he has no right to use. Better to be the first in your line to live well than the last in a long line of distinguished failures.
γον ὃς δἰποδγὶ ν᾽ γι} ΔΙηΔΊΟΓΟΒ, οἱ ἀυ!η ἴω Γ- ῬΟΓΘ υἱνυμῖ, υὑτὴὲ ἀϊγίφυμι : οἱ ἀδροβίιο, Δη- ΓὶβΒ ὐδβιἀδγὶ! δουΐϊουπι τοι παυαπι. (ποςΐγοδ οἱ οἰλγᾷ Δ ποῖ φη ΘΟΓὰΠ, ΤΟΙ ΠλΠιᾶ }}}, δἱ ἦπ ᾿οηογα ροϑίθγὶ, δἱ μογρδίυδ μδιμῃοτγία, ἰθι τη- τί : νἱγιυεη δηΐη! δάσριΐ δυηϊ, αυα [ ῃδίυΓγα οσομμραγαιὰ εϑῖ, μὲ ΠΊΟΥΘ ὁδὴ } } αἰ{ἰβᾶϊ. Ουοά. ΥΑΌΠΕ ΤΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Εὶ γορίοπα δυσεχπλύτου οοὐιὶ. αι. οἱ ΑἸι. δἰϊλιη ᾿ἰδοιϊίοιθι δή σζόγυηι, δυσεχλύτου. ΡΟΞΒΙΝ. () {Π|π| ἐοιμρο! λιῖο ΟδΙ! νογβ. , εὐχλεέστατε, ιδὴν ἱπίογργος γοάεϊι, υἱγ οἰ αΥὶδεῖπιθ, . ὁδὶ δι ιο. Αι. ςτοάϊπηι., ἰη ατὁὸ ἰσσῖτυγ εὐχλεές τε χαὶ εὐδόχιμον, αἰ. ἴρ. ι) δου οοι!. γαις. βϑχθη ἰἢ {Ππ| πγυῖδι, οχ Ἱερίῳ [(Ἀοίοι Ἱερίᾳ. ᾿θθ}) ΥΓ. . ργῸ σώματι. σου θά υ σώμασι Ἰερὶ!. . , ΙΘΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ δ ἀ ὀϊνίπο Ναπιΐηα δδιίίθπι που βουπὶ βοηιἶγα, [- Α τῆς μελλούσης δόξης μνημονεύσας, ἑπτέρωσα ἂν τὲ ἰυγὰ φίοτία σΟΠΙΠΘΙΏΟΓΑΙΑ ( νἱγίι ΔΠΊΟΓΟΙ γοἰδιθηι δου ΐΒθθπ) οἱ ΟΥΓΟΧ }. ΧΥ. --- ΒΕΒΑΡΙΟΝῚ ΟΟΒΙΚΕΟΤΟΉΙ. ΝΕ" Ὅαυ δ ἀρυ( ᾿νοπΐμθ ἢΠυ δι Γι ΡΥ ΓΠΠΙ, δίᾳιθ δριιὶ Ὠδυπι βρίθιάϊάν οἱ ἰδ εἰἰσηιμη - αυθιη γοιϊαγ δοίϑὶ, ιπΠ| Ὁ αι θηὶ : νοὶ ϊξ, οἤῇοογα ροϑδὶϊ, βδϑιροῦ διιίθπὶ Ὀδιΐρπᾶ δίφιά υ- πιδη, ἰ νοΐ, οἱ [ο͵δι. Ουοηΐδπ) ἰμίτιῦ ροίθι ἦῃ ἱπηρογίο ἰμθϑὶ, ευὐγὰ υἱ υ!πδη οἱ δἀμηϊβορδίυγ: ἀεροϑίϊο οἰἶδιη πιδαίϑί γαῖα, οἰδγι ἢ} ΘΟ! ου ΓΘ Πὶ ργϑῦ . Νδιη δὶ ἰγδουη ϊς ἰηἀυ , ροϊδηιἃ τυ ἱ διιοίογίίαι δυυϊατγίϑ, αἰοΥγΐδπὶ ἴπῚ ἀχϑι}}- ὅ, ἢ ΠηΔη οἱ (Γἰ} Ορ!η]Οη ἢ) ΓΟΙ͂Θ - πλέον πρὸς τὸν τῆς ἀρετῆς ἔρωτα. ἹΕ", --- ΣΕΡΑΠΙΩΝῚ ΚΟΡΡΙΚΤΟΡΙ. Οὐδὲν οὕτω χαὶ παρὰ ἀνθρώποις ἔνδοξον, χαὶ παρὰ Θεῷ εὐδόχιμον οἷὸς ποιεῖν, ὡς τὸ δύνασθαι μὲν ἃ βούλεται πράττειν, ἀεὶ δὲ φιλάνθρωπα χαὶ βούλεσθαι χαὶ πράττειν. Οὐχοῦν ἐπειδὴ τὸ δύνα- σθαι ἐν τῇ ἀρχῇ πάρεστι, τὸ φιλάνθρωπον τούτῳ γιρνάσθω, ἵνα καὶ μετὰ τὴν ἀρχὴν ἀοίδιμος γένοιο. Εἰ δὲ θυμῷ χαρίσαιο, χαὶ τῇ ἐξουσίᾳ ἀποχρήσῃ, σδέσεις μὲν τὸ σαυτοῦ χλέος, θηριωδίας δὲ δόξαν ἀποίσῃ (). Τὸ μὲν γὰρ συγγνώμης ἀξιοῦν τοὺς πταίοντας, θεῖον " τὸ δὲ παρὰ πόδας ἀπαραιτήτως γρ. ΕΘ ἷπὶ ] μϑοοδηὶ νϑηΐδη ἰπρογιΐγα, ἐΪ- ῃ χρλάζειν, θηριοπρεπὲς καὶ ὀφιῶδες. Τίς [τοι]γαροῦν νἱδ ὯΠ| [ δὶ : γϑϑιΐρίο δυῖθπιὶ ἱπηρ - }}}}} διηξιπο ὀχογυοίαγο, οὶ υἷα οἱ δβογρϑηι ἃ. Ἐσαυΐ ρίαν οὐ . αἰνίηἱ Νυιηΐ ἱπη | Δηΐ- ἢ}. . ἢ] δογρθηι δἰ αἰ πὶ ργΌΘΓΘ ἰὴ δηϊσιυπι ἰπυυχογῖὶ ὃ Νοιηο ρῥγοίδοϊο : εἷδὶ αυἱ οἱ ᾳυ φἰογίαιη ραν μϑηάϊι. ΧΥΙ. -- ΜΑΙΊΟΝΙ. Μοεάϊευς Πὶρροοταῖοβ ἱμουγα }}Π}} ᾿ΠΟΓΡῸ σΟΥΓΟρΡ δι πὶ ΔΟιμον γα νοῖδὶ : οἱ ΠΟΙΉ}}} ΟὈ Γι}- ἐχ ᾿ἰ ι] ἀσ ἴυᾶ ΒαΙυῖθ, ι ΠΙΟπλ Δ οπιηΐ ἀοίοτγί δῆδι. γρηιοιΐ, γοΐ ροιΐ πλογιιΐ, ρΓ- ΤᾺΝ, Π φυοφιθ αυΐ [ δἰ ραιθηιπ) ΘΟΠΟΡΙΆ - Ἰ)Γ, ἰΔπαυλπὶ ΖΕ ογνΙη δα] ΓΘ συπάᾶπι, Π|}- οἶδ «Ἰοιογ . ἰηϑθοίδηγ. ΕΟ γὙογὸ, πυ} ἐμ [- ῃ το τυἱδιίο , οἱ [Π| Χβ.}} δυάϊθηβ, οἱ Π|τὶ σοηδρίεἰθη, οἱ [αἰυΓᾺ ΘΧδῃθοίδη , γθοῖα Π}]Π} λειυτυβ νἱίδοῦ, δὶ, "οι δρ ἴγδὶι, ἴἰ οχοὶς- ) ἃς οοττίχαηι. θυοιὶ ' ([ἀὰ ] πὶ π δοοὶ- εἶὰ) πιόᾶ : [ΓΟΠΠ γα, οαγῖα ἰθσγαῦον, Ὧ π| οΥγἰ αν τὶ ροϑϑίϊ : πς ἰΐδ, } πανίβαηϊ, ὁγυ ἀο]ογοπ πιὸ ργῦοῦο, ] οὐπὶ Δ|ιῖἢ πανὶ Ιρβιῃ νἱἀογίηι, ἀηι ν}} θυ πὶ ὁχ υπ} ΘχιΓἃ- Ἰογθ πἰμιηῖυν. (ιοά ' [Π|Π βογναγὶ ηο}]}, ἤδη Ἶ.} οσὶ! "οηἶπὸ δοουδοῖ, ΄ιοά ουπ), } ποϊυδγὶι, εἶθ Ἴσοηβογναῦίῖ. Ουληι-» παρεὶς τὸ μιμήσασθαι τὸ Θεῖον, τοῖς χαμαὶ ἕρπουσιν ἐξομοιωθῆναι βουληθείη ; Οὐδεὶς, πλὴν εἰ μή τις χαὶ τοῦ θείου φόδου χαὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων δόξης χαταφρονήσειεν. ἀϊνίνυιη. ᾿ϑῖη, οἱ πη ᾶπι| Θχίδι αι ον Π| δ. ΙΖ’. --- ΜΑΡΩΝΙ. Ὁ μὲν ἰατριχὸς Ἱπποχράτης παρήνεσε, τοῖς χε- χρατημένοις μὴ ἐγχειρεῖν (). Ὧ τινες πειθόμενοι τῶν ἀπαγορευσάντων σε, ὡς χομιδῇ ἀπηλγηχότα, μᾶλλον δὲ νενεχρωμένον, χαὶ ἡμᾶς, τοὺς ἐπὶ μετά- νοιάν σε παραχαλοῦντας, χωμῳδοῦσιν, ὡς Αἰθίοπα σμήχειν ἐπιχειροῦντας. ᾿Εγὼ δὲ πολλὰς ἐν ἀνθρώ- ποις μεταθολὰς χαὶ γεγενημένας ἀχούων (), χαὶ γινομένας ὁρῶν, χαὶ ἐσομένας () προσδοχῶν, δι- ἐγείρειν σε καὶ χατευθύνειν δίχαιον ᾧήθην, ἐλπίδι χρηστῇ τρεφόμενος. Εἰ δὲ χαὶ, ὅπερ μὴ γένοιτο, διαμαρτῆσαιμι, τὸ γοῦν ἐμαυτῷ ἐγκαλεῖν χερδανῶ, χαὶ οὐχ ἔσομαι τῶν τὴν θάλατταν πλεόντων ἀπὴν- ἐστερος᾽ οἵ ὅταν τινὰ ἴδωσιν ἐχπεσόντα νεὼς, τὰ ἱστία χαλάσαντες, πειρῶνται αὐτὸν ἀνιμήσασθαι. Εἰ δὲ μὴ βουληθεΐη () ἐχεῖνος σωθῆναι, οὐδεὶς αὖ- τοὺς, [ὡς μὴ] βουληθέντας σῶσαι, αἱτιάσοιτο. ᾿Ανά- γευσον τοιγαροῦν ἐχ τοῦ βυθοῦ τῆς χαχίας, πέπαυτο τῆς ἀσελγείας - ἐννόησον τὸ ἐπίχηρον τοῦ τῇδε βίου, ΥΑΙΙ Δ ΤΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () οἰ. γαι. εἰ ΔἸι., ἀποίσεις. ῬΟΒΞΙΝ. () δι τὸν γα ρΡ. ἰνυ}|. γί . δίς. οἱ αἴσογο |}}). χνιὶ σα Αἰἶς..ρ. : « θοδρογαῖ!δ, ἰμαυΐι, γηδ οί ΔΟΒΙΌΘΓΟ νοϑίϑλι οἰΐλιν Ἠϊρροίγαιθ. » Αριοἶι. δοάδπ) }}π|π} Πἰυγο δ μμιτἰοδογρλῖα Μοῦ νοι : ε ὕι οριϊ πηοή οὶ σΟμΟἸΔην} ἀόδρογᾶ- εἰβδαι σογρογὶθυ ποη Δι θοηϊ πιθιίθη! ΠΙΆΠΙΙΒ, πος πἰ ἢ}! ργοίθ!γα γαιϊίο {({. ἰ. ουταιῖο ) (ο]οΥ δρϑι} ργομί οι, ᾿ἰ , σιοτγυηι δι Υ}}. ἢτ- υυΐϊα διαὶ, ποὸ σὐγαγὶ αυσηηῖ τηϑε οἶπα δαρίθπιϊ., ποτὶ οροτιοιὶ, ν» ΕἸόρηηίον οἶδ ΟΠ ΓΥβϑυδίοιμ ἢ «ἱ οὐδιϊπῖος οἱ ἀδιορθώτους Ὠδγδίουβ ϑοςοιηοίαί, Ἰνο ἢ}. ἃᾳ. Τίιυὴν : Ὥσπερ τὸ τοὺς ἐλπίδας ἔχοντας μεταδολῆς παρορᾷν νωθείας, οὕτως τὸ ποὺς ἀνίατα νοσοῦντα: ἐπ} ἀνοίας χαὶ τῆς ἐσχάτης πα- απληξίας " θρασυτέρους γὰρ ἐργαζόμεθα ἐχείνους. ς Ομ ν Γι. (ο ] ας ΓἀεἸο οι Ιοσυ τ ἢν. )ε τὰ πιράϊεσα : « ἔδκι ργυιίθι . ον , ΘΎ ΒΝ, Θι ΠῚ } ΘοΓΝΑΓ ΠΟᾺ ρι., πο ἁ[Ππσογὺ, Π :}}- τα δρϑοίθιιν ο͵ὰ υἱ οὐἐε), απομν . ἰμ μῖ- Ὁ δα. οὶ ἰθ, ] ργανβ τ᾿ποῖι., οἷ θ σογἃ (ἈΠΙΡῚῚ ἀἰδβρογδιίοη!α , ᾿νε ΐσαγα πο θϑϑ Γ μαγὶ ἢ }, 'π (ΠΟΙ ἢ σον θ, δὶ νἱοί Γ μι [οὶ νεῖ ἰξηόγαββ νῈ] [Ὁ (}}| υἱδαῖιγ. » Ἀἰττ. () Ηος ρἱιιγίμι. σλρ σαι δὲ Ἔχθηρ {ΠΠυδιγαὶ ἢν} ἢ. αρῖϑι. , οἱ ΠΠ}). ΄Κτν ορίξι. . γγθ ἰιδαιι ζῶον εὐμετάδολον ἄνθρωπος οἰ εἰϊεῖ . . [δι (ἡ ὁ τπϊδ} ἢν υἱγαι! . ρᾶγίθπι. Ολυ ϊ Γ- θὲ γἢϊ Πρ για , οἱ (Ἰγορϑὸ φυοφια (βία, υἱ []- ἀοτπὴ οἱ | σῆς ΟΠ) Ὧπὶ ὃ θαυ πδιμ πε} ΥἹΙΙ [εἶλι. ἴο. () Ρυβιὶ ἐσομένας Ἀρῖ ἰπδαγυηῖ ἀεὶ (οὐ. ἰἰάδπ). γοῦϑ. . ὕΓὺ χατευθύνειν ἠϊνογδηηι ἰδοι ΟΠ πὶ ῃγο- Ροηΐι εοι]. Αἰϊ., ν Ποδϑλη ἢΠ|ᾶπ «οἰ άδηη, } [ "οι οί λην ν᾽ } διόγηθγὸ Μ}}} Γοτγιὰ σοι δοίυΓαὶ Ροιογὶι. δίς ἰσρίιωγ ᾶῦοι, "Αλλως χατεονεῖν. ΡΟΞΒ.Ν. () (ομ. γκι. ἴῃν ἴρβο ουν!όχίν δυνηθείη μοὶ ΡΓῸ βουληθείη. (οὐ. νότοὸ ΑἸἰι.., ἢ σομίαχία δ ΠΝ] ΘΟ ΒΘ ΘΗΝ... ἢ ΠΥ . ἈΒΟΓΙΘΙ δυνγθείη. . ἘΡΙΒΤΟΙΛΆΠΜ Ἂ.Π. -ἜΡΙΤ. ΧΧ, Α. χὰ τὴν ἐχεῖσε ἀπαραίτητον τιμωρίαν. Τί μάτην, ἃ Οὔγδιῃ οχ } Γιπ Θπιόγβο, μδι]δηι οἱ [ν μᾶλλον δὲ ἐπὶ καχῷ ἀναλίσχεις τὸν χρόνον ; ᾽Εννόη- σον, ὅτι μίαν [ἔχων] ψυχὴν, πᾶσιν αὐτὴν τοῖς αἰσχροῖς πάθεσι χατεμόλυνας. ᾿Απάλλαξον σαυτὸν μὲν χαχίας χαὶ αἰσχύνης χαὶ χωμῳδίας χαὶ χολά- σεως, τὴν δὲ Ἐχχλησίαν μολυσμοῦ, τὸ δὲ θυσιαστή- ριον χηλῖδος, τὸν δὲ χειροτονήσαντά σε ἐγχλημάτων, ἡμᾶς δὲ λύπης, τοὺς δὲ ἁγίους ἀεννάωυν δαχρύων. Εἰ Υἱδ { {{π πὶ ροηθ. (οκίία αυδήη οὐ! οἱ [γα ὴ ἤθο Υἱῖα δἷ(, αι ηὶ δούγθυπι [ΓυἰυγΒ Υἱία: βυρρ! εἶσ). Ουϊά τυ ἰηολυπὶ, να] υἱ Γαοιΐυ Ἰοη ΠΥ ἴη πιλΐα! ἃ Ῥδγηϊοΐδπὶ ἰπηρυβ σΟηδυπ) δ οι αὶ εἰν ἴῃ πιθηίθηι, αιρπγαύπιοθαπι, ουπὶ ὕπηι ἀν:- ἰδ σαὶ δηϊΠ|η} ᾿)}), ΟἸπ πὶ ᾶπ| Περὶ Οτι πὶ ΖΘ ΠΘΓΟ οοηί πη] ϑγίθ. μίθογ, |:, οἱ ἰϑἰρδυπὶ Υἱτ, διι ἐηίδπ|}, εἰ δυφὶ ]διίοηθ, δὲ ογυοίδιυ, οἱ Βοοϊοπίδην ἰδυ, δὲ ᾽ἈΓΘ ΙΠΔ , οἱ }}}}, ἱ [ ἧἦπ ΒλΟΡι πὶ ογάϊησδπι οοορίανί!, ΟΥἰπιϊδιΐοι!θ; Υγὺ ἰΓἰϑε ἰὰ : ἃς ἀδηΐι βδποῖυβ Υἱγοὸβ ἰβογυπ) , ] εἰ ἰηιοτη"δΐοηα ρεοίυπόσυηι." Ζ.. -- ΠΑΜΠΡΈΠΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ (ὅ). Ἧ εἰς τὸ Θεῖον ἑλπὶς, πύργος ἐστὶν ἀῤῥαγὴς, οὐ «ὴν λύσιν μόνον ἐπαγγελλόμενος τῶν δεινῶν, ἀλλ᾽ ΧΥΙ!. --- ΡΑΜΡΒΕΡΙΟ ΡΙΑΟΟΝΟ. ϑὅρ ἴῃ Ὠδι, ἤγιπα {ΓΓΐ ῖ, ΠΟ πηἋ ΓΘΡΌΠῚ ἔγανίυπι οἱ δόργθαγι) ἀσδρυ δ᾽ οηδηι ΡΟ]! Ο , τὸ- οὐδὲ παρόντων αὐτῶν ταράττεσθαι συγχωρῶν. Ὁ Β γπὶ Π ργρϑη . αυΐ θην ἢΠΠ| μ᾿ Πλμ ῬΟΓΙΙΓ- γὰρ τῶν ἀνθρωπίνων ἀπηλλαγμένος, χαὶ τῇ ἄνωθεν ἐλπίδι ἑαυτὸν ἐξαρτήσας, οὐ μόνον ταχίστην ἐπ- ἄγεται τῶν δεινῶν τὴν ἀπαλλαγὴν, ἀλλ᾽ οὐδὲ παρόν- των αὐτῶν θορυδοῦται () χαὶ ταράττεται, τῇ προσδοχίᾳ τῆς ἱερᾶς ἐχείνης ἀγχύρας ὀρθούμενος. Χρῶὼ τοίνυν αὐτῇ, χαὶ πάντων ἔσῃ χρείττων τῶν λυπηρῶν. ἸΗν, --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Κορωνίδα ἐπιθεῖναι τῷ χατὰ τὸν θεοσεδέστατον Ἡσύχιον πράγματι χαταξίωσον, ἵνα σὺ μὲν ἀοίδι- μος γένοιο, ἐγὼ δὲ λίαν ἡσθείην, αὐτός τε πάλιν ἀναχηρύξῃ τὰ σὰ [ἅπαντα] ᾿ ἀνὴρ γάρ ἐστιν εἰδέναι χάριτας ἐπιστάμενος. Θ΄. -- ΕΟΥ̓ΤΟΚΙ ΔΙΑΚΟΝΩ. Ὅτι μὲν τὸ μὴ δεῖσθαι πολλῶν συνωμολόγηται μέγιστον ἀγαθὸν, δῆλον. "Ὅτι δὲ χαὶ τὸ τῆς τῶν ὄντων χρείας ἀνώτερον χαὶ χρείττονα εἶναι, πολλῷ μείξονος εὐπραγίας ἂν εἴη, χαὶ τοῦτο συνωμολόγη- ται. Οὐχοῦν φροντίσωμεν τῆς μὲν ψυχῆς μάλιστα, «οὔ δὲ σώματος ὅσον ἀνάγχη, τῶν δὲ ἔξω μηδ᾽ ὅσον. θὕτω γὰρ χάνταυθα πρὸς τὴν. ἀχροτάτην μαχαριό- φητα φθάσαιμεν, τὴν χαὶ τὴν τῶν οὐρῃανῶν βασι- λείαν ὡδίνουσαν. Εἰ δέ τισιν οὐ ἄρχεῖ ταῦτα [ἀχού- ουσιν] ἀληθῇ εἶναι, ἐμοὶ δοχεῖ. Οὐ γὰρ τοσοῦτον ὅπως τοῖς ἀχούουσιν ἃ λέγω δόξῃ ἀληθῆ εἶναι, προ- θυμοῦμα:, εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως ἐμοί. θαγὶ δἰνδῆβ. Νϑιὴ ἃ γοῦυβ ηΔ}}} χα- "Νἶ, ἃ. Βρ σΟἸδδι} δι} ρ η} Δηΐ πη} ἢΔΌΘι, Π πιούο ἰὰ οσοῃϑεηυΐγ, ΓΘ) . οἱ θτανθυ ᾳυδηιργίια θη ᾿ἰθογοῖιγ : ΨΟΓΌ Π μγιββ{}}} ΄υΐ θα {Π ἴῃ τἀππιτ ροΡΓυγ Δ. Π. ὙΘΓΒΆΓΕΓ, υἱ υἱ βδογῷ {ΠΠ| ἈΠΟ ΠΟΓα Ἔχ βροοϊδιΪ ΓΘΟΓΘΟΙΟΓ οἱ ογίψαιυγ. Πδης ἰκίιν δ ἢ ]} : δίι Οὐ }}- Ἰ : Γ υ͵. ΧΥΙΙ. --α ΙΒ] ΌΟΒΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠΟ. Η πγ ΟΝ, νἱνὶ δἰ ησι αγὶ ἐγα θουηι ῥἰοίλία ρΓῶ- αἰ, ποϑοιὶο σογοηΐϊ θη) ἱπιροηδδ τδίϊηι : υ οἱ ἰὼ ποιΐη σαἰο γίιίοιθ δι ἰρίδοατβ, οἱ δφὺ ἰμροθιι γοϊρίοια ἁἰοίαν : οἱ ἴρδ Γιιγϑυι ἰυἃ Ομ ἃ ρΓὰ- ὀΐεει, Εϑι δηΐπι υἱγ, βγδιδὃ ΓΘ ΠΟΙ. ΧΙΧ. --- ΕΌΤΟΟΙΟ ΘΙΑΘΟΝΟ. Οιυοά πὐυ]ι} τοῦυς πιϊεΐπα ἱπάΐβεγθ, δοημπιηὶ οπιηΐπ ἢ) ΘΟηβοη:ι πηαχίπι ὈΟΠῸΠῚ ,, [ἰᾳιεῖ. Θυυά δυΐδιη } }ππίΟΓΘΙἢ ργυθγὸ, υδιὴ υἱ [ἃ- αὐΠταιῖθυβ ορυϑ ,, τη] ὸ τηδ͵οτίβ ν᾽ γί ἰδ}} δἷι, ἰά φυοι σίγα οοηιγονογβίληιν εῖ, ἃς ργοίπε δ } }} ΟΌΓΔΙ ΠΙΔΧΙ ζΟΡΓΔΙΏΙ : ΟΟΓΡΟΥΪΒ, » πὶ ποορϑϑίῖ οσίαίϊ Θχιθγηογι πὶ ὈΟΠΟΓ.,. ΗΘ Δ }Πππὲ αυΐϊάαπ). ΗΔ. Θπΐπ) Γϑιίΐοπα ᾿ἶὼ ηοα ναϑι υδίι ἀγοθη) διιἾ ἢ Π}}, ( ΘΟΘΙΟΓΙΩῚ δἰ}: τοσησ ρϑτιυτγὶ!. Αοἀ [ η)θιϑ η} η}}}} "ἰπίπιθ ναγὰ Υἱθδηῖ!γ, δἱ πηἰὶ νἱ ἀδιλιγ. Νεηυδ δηΐμ ἰδ ᾿} ἃᾳο, πἱ, φυὰ ἀΐευ, νὸ- γἰιδιῖϊβ ἤάδθιηῃ δρυΐ διιιϊ ᾽ παηςϊβοδηίυγ ( νοϊα! ΟὨΙΟΓ ΡΓΏΙΟΓ υδιἰνλῖυ) ΟρΡυϑ) αυδηὶ αἱ ΦῥὈΡ ] η.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person of distinction
Date: ~410 AD
Context: Isidore on true nobility versus mere worldly status.
Those who love virtue and live rightly during their time on earth find their reward in eternity — they are honored in the sight of heaven, held in everlasting memory, and shine with undying glory. For they have acquired the virtue of the soul, which is fitted by nature to survive when the body decays. True nobility is not something you inherit — it is something you build. The person whose ancestors were illustrious but whose own life is disgraceful borrows a name he has no right to use. Better to be the first in your line to live well than the last in a long line of distinguished failures.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.