Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 58 From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed group of teachers
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the duty of teachers to teach by example, not just words.
Those who are guides and teachers must not only keep themselves above reproach but must also be rich in divine virtues. For the first quality belongs even to ordinary people, but the second belongs to those who have reached the heights of virtue. These are the ones who, even if they say nothing, teach their students with a silence more eloquent than speech — not entertaining their ears, but illuminating their souls. Those who think a teacher needs nothing more than words merely annoy their listeners and make themselves ridiculous. But those who shine by their deeds — even if they practice silence — set the hearts of their students on fire.
Τί ἐστι τὸ, ε Ἱερεῖς, αλήσατε δὶς τὴν καρδίαν ἹΙερουσα.ήμ. Οἱ τὸν διδασχάλοις πρέποντα βίον μεταδιώχοντες ὑφηγηταὶ, μὴ μόνον μέμψεως χρείττους [ἑαυτοὺς] διατηρείτωσαν, ἀλλὰ καὶ θείο:,, πλεονεχτήμασι πλου- πεἴτωσαν. Τὸ μὲν γὰρ καὶ τῶν τυχόντων ἐστὶ, τὸ δὲ τῶν ἄχρων εἰς ἀρετὴν, [οἢ χἂν μηδὲν φθέγξοιντο (), τρανοτέρᾳ () φωνῆς ἡσυχίᾳ τοὺς φοιτητὰς παι- δεύουσιν, οὗ τὰς ἀχοὰς αὐτῶν τέρποντες, ἀλλὰ τὰς ψυχὰς φωτίζοντες. Οἱ γὰρ λόγων πλέον μηδὲν προσ- εἶναι τῷ διδασχάλῳ νομίζοντες, χαὶ τὰς ἀχοὰς ἐν- οχλοῦσι, [χαὶ γέλωτα ὀφλισχάνουσιν "] οἱ δὲ τοῖς ἔρ- γοις ἀστράπτοντες, [χᾶἂν σιγὴν ἀσχήσωσι, τὰς τῶν θεωμένων παιδεύουσι ψυχάς. Καὶ τοῦτ᾽ ἔστιν ἄρα ὅπερ ἐπεζήτησας μαθεῖν, ε Ἱερεῖς, λαλήσατε εἰς τὴν χαρδίαν Ἱερουσαλήμ. » Πολλοὶ [μὲν] γὰρ οἱ διὰ λό- γῶν ἐνοχλοῦντες, ὀλίγοι δὲ οἱ διὰ τῶν ἔργων παι- δεύοντες, οἷς χαὶ τὸ ἱερᾶσθαι μάλιστα προσήχει. Δἃ δδοογάοιϊ!ξ τηυπογο ἔυμπθὶ παχίπς Β'., -- ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ΕἸ πάλαι εἶχεν ἣ τῶν ἀνθρώπων φύσις τὰ εἰς χαλοχαγαθίαν σπέρματα (διὸ χαὶ τινὲς μὲν γεωρ- υΥἦσαντες αὐτὰ, διέλαμψαν, τινὲς δὲ νεχρώσαντες, δίχην ἔδοσαν), νῦν ὅτε ἐπὶ τὸ χρεῖττον διεχοσμήθη, χαὶ μυρίοις χαρίσμασιν ἐστέφθη, χαὶ εὐήνιος πρὸς ἀρετὴν γέγονεν, οὐχ ἡγῇ χἀχεῖνα μεμενηχέναι ἐν αὐτῇ ἀχέραια, δεῖσθαι δὲ τῶν αὐτοῖς χρησομένων : Οὐ γὰρ δήπουθεν ἡνίχα τὴν ἄλλην εὐημερίαν προσ- εἴληφε, τηνιχαῦτα τῶν ἔμπροσθεν χαλῶν δεῖ νομίζειν αὐτὴν ἐστερῆσθαι, Μᾶλλον γὰρ εἰχὸς ὑπὸ τῆς παρού- ΥΑΠΙΚΕ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Κἂν μηδὲν φθέγξοιντο. (οηᾳτυ!! οὐπὶ η» τοι ΡΙθλαγοΙ αυὰι ἀπονλι. ἰοςΐ ππϑιηἶη! δριιά διπὶ ἰοᾳἶ., [ (εγθ νϑγθὶβ : Ἕν ῥήμα καὶ νεῦμα μόνον ἀνδοὸς πίστιν ἔχοντος, πολλῶν πάνν χαὶ μα- χρῶν περιόδων μεῖζον ἰσχύει. !τ. () Ριὸ τρανοτέρα οοὐά. Υγαῖ. οἱ ΑἸι. εοτὶ- νυμῖ, τρανώτερα. ῥΟΙΝ. ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΌΝ ...--ΕΡΙΘΊ. ΠΙ. σῆς χάριτος χἀχεῖνα δοθῆναι πρότερον ἀπόντα, ἣ Α ΔΟΟΘΡΙΙ, (π} Θὼ Ὀχοι ᾿Πουΐδ δίχυδ σοΙηπιοάϊβ πρότερον ὑπάρχοντα νῦν ἀνῃρῆσθαι. ᾿Αλλὰ ταυτὸν ογυδίδιῃ [ι}. Εθὶ Θδιηΐμ ΨΟΓΟΒΙ ΠΝ }τπ| ἃ ργϑβθηιὶ οἶμαι τοὺς πολλοὺς πεπονθέναι τοῖς ῥᾳθύμοις ναν- ργαιία, ἃ ηὐοῆθδ οὐ ργὶι δυθδδοηὶ, σΟποΘ κλήροις, οὗ, παρὸν ἀπολαύειν δεξιοῦ πνεύματος, ἐν [{π|, Ο}.} ΓΒ δ πὶ. ἢ} ἀοίεια δἱ τοῖς λιμέσι παραμένοντες, χαὶ ἐν χαπηλείοις χαλιν. (δ τηηοὐΪ δι δίῳ ἐ γαγυπὶ ἰύόθιν ἡ} } υὺ Ὑϑηΐβδὸ δούμενοι ἐγχαλοῖεν τῇ ὥρᾳ, ὡς οὐ δεόντως χορηγη- ΓΘΟΓ, ιοιὶ δεβηϊθυβ οἱ ἱξηανδ πδιιοίεγβ, αιΐ, οὐ πὶ σάσῃ τὰ πνεύματα. Πρὸς οὖς διχαίως ἄν τις εἴποι, βρτΌΒραγο νΘη [γυΐ ᾿ἰοθδὶ, ᾿ ρογίω πιϑηςηῖθς, δίηυδ , Αργότατοι πλωτήρων, ἡ μὲν ἐφύλαττε τὸν αὑτῆς ἰπ σἈθΠρΟη ΥὙΟΪΠΔη, ἰδπρυ δοοσιβδηί, οἱ θεσμὸν, ὑμεῖς δὲ οὐχ ἐχρήτασθε τοῖς καιροῖς. Ἔστι ηῃοά νϑιίος ἰιδυθηυδαιδπν ορροτγίιιπο δυ θη κι Γᾶ- δὲ τῆς μὲν θείας προνοίας ἐπιχουρῆφαι τοῖς κλέουσι΄ τἱϊ. . Αὐ ηυ οριΐπιο υγα αι ϊδρίδπι ἢϑ». ὙΓ}νἃ “πὰ δὲ ἔργα παρ᾽ ἑαυτοῦ τις ἀπαιτείτω. Καὶ ἡμεῖς ιαυιεγὶι : Νουίδτυπι οζη βδἰ πὶ, {Πυἀ χαΐάδπι ἰαροιη τοίνυν δεδόσθαι παρὰ τῆς θείας δεξιᾶς εἰδότες τῇ πυδϑιῃ δθγναῦδὶ : γῸὸ δυΐθιη ἰδ ροῦι πὴ δοιμηοαϊ- φύσει τὴν περὶ τὴν ἀρετὴν ῥοπὴν, συνενέγχωμεν () ἰδ πνἰπΐι υιδὶ ϑι|. δι δυΐθπι εἰν η: αυϊάθιι «οὺς πόνους " οὕτως γὰρ αἴσιον ἔψεται τὸ τέλος. ριον ἀθηεἶ , παν Ορὸπν [ὈΓΓΟ ἐορογὰ - ιἐπὶ ἃ ἰρ υειιαᾳιο ἐχίφεγο οροτίοι (). ΑΔ δυπηάδιῃ ἰμίιυσ πού! πὸ ιοαιθ, εὐ ἀϊνίηαι ΠΙΆΠ. ΠΏ ΓΟ ρΓΟροηδίοθαν νἱγιυΐο πδιιγ {Γἰ θυϊ}) ραΓδβροοίυμ Βαυθαιηυ, ἰδ θογ ὃ ἰμδὶ ουμίεγαην}. ϑἰς δηΐν ΚΕΝ ἐς [αῖι ἢμ} ΘΟ ] δίυΓ. Γ΄. --- ΤΙΜΟΘΕΩ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. Β ΠΠ. --- ΤΙΜΌΤΗΕΟ ΠΕΟΤΟΙΙ. Πῶς ἡ σοφία ἐχέρασε εὸν ἑαυτῆς κρατῆρα. Οὐποπιοάο ξαρὶεπιία οταίεγεηε δμμηὶ νεϊδοι. Κρατῆρα λόγων, ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία, ὦ φιλομα- ΘΟΡΓΙΠΟΠΙ ΠΝ ΟΓΔΙΘΓΟΙΏ, ν ἀἰδύθιϊ σπ}} ] Π, ἔστατε, τὰς θείας ἐχέρασε Γραφὰς, χρατῆῇρα, οὐ ἴιος δκὶ εἰν ϑογίριινγιθ, δαὶ δυρίοι εἶα εἰδοιι!, μέλιτος, οὐ γόλαχτος, οὐχ οἴνου, ἀλλὰ παιδείας χαὶ οτγαϊογαιν, ᾿Πυλπ), ποὸη πιο! ], δι} ἰὰ, δὶ Υἷμο, φιλοσοφίας πεπληρωμένον, χαὶ θείοις χαρίσμασιν κμ}ὶ ἀροιγίηα εἰ ρΠΠΟκορίἶα τοίδγιατν ," ἀϊνί ἶκᾳ ἐστεμμένον, ὅστις τοὺς χρωμένους εἰς ἀρετὴν καὶ σελιΠ γον ἰ τ, υΐ ἃ αυΐ . ΔαΠι οίνγ, δὰ εὐσέθειαν προτρέπει, τῶν μὲν ἐπιγείων ἀμελεῖν πα- πυἱγίυϊοι) ἃς ρἰοίδιθῃ Ἰογίδιυν, ἰά ηἰμΐγιιπι ΠΟ , ρασχευάζων, τῶν δὲ οὐρανίων εἴσω χωρεῖν" χρα-. υἱ Γ [ΓΓΘΠῚ πορ σιηι, δία ᾽η) ΘΟ Π- πῆρα, οὐ μεθόδους περιέχοντα, οὐδὲ σοφίσματα, οὐδὲ δἰπιαιΐβ : ΟΓΔΙΘΓΘΙ, ἰΠυΔΏ}., ΠῸΠ ΓΙ οἰ οἃ . φυσιολογίας ἁτόμους χαὶ ἀπείρους (ὃ), ἀλλ᾽ ἔργα ἀϑιιν εἱ σιριϊομ δ. σομα με , Δ δἱ ἴῃ - ἀνδρῶν ὀνομαστοτάτων χαὶ ἐνδοξοτάτων, οἷς ὅμοια καὶ {ηΐϊ πδίτ Γαι ΘΝ Ἰ ] Διπ : ν ΘΓ πὶ οΘἰ αογγί πιο - πράττων χαὶ λέγων, ἀρετῆς χόσμον ἕξεις. ᾿Αλλ᾽ οὐδξλ Γ ἑΙ Γυπὶ Οἱ ΟἸ ΓΙ δϑἰ ογι ἢ νἱγόγιει Γὸδ βοδίϑϑι Ὁ ΠΟΓιπὶ δ τῶν πταισάντων τοὺς βίους χαὶ τὰς τιμωρίας ἀπ- πη ΔοιίίΟΝ ἴα} ΘΓ ἐ. ἰ ἢ γῖβ, νἱγίμτ ἢ ΟΥ- ἐσιώπησεν. ὅπως μαθὼν, τὰ μὲν χαλὰ ἔχοις, εἰ θέ- ((, ΠΑπιθηῖα}) ε. ᾿ ἢ Παγ.. Α. Πρ ργοθογυμν αυΐά δι λοις, ζηλοῦν’ τὰ δὲ φαῦλα, φεύγειν. “Ὅσον μὲν οὖν Νὶϊ ἱ }ε ΓΘΙΪΟΟΪΝ τὶ [ σορη , δι Ὑἱγίιι- χρήσιμον εἰς τὴν καθ' ἡμᾶς; φιλοσοφίαν ἐκ τῆς [ ὶ ᾿ἴμδλι, ᾿ἰτατὶ, εἰ ν } {πἸΡΟΓΘ ροϑ}. ( ἔξωθεν παιδεύσεως, ὥσπερ ἣ μέλιττα, δρεψάμενος ΟὈΓΕΠῚ Ουμ) ΘΧ Θχίθγηα ΘΓ : ἼπδΡ (πολλὰ γὰρ, εἰ χρὴ τἀληθῇ λέγειν, ἀρετῆς ἕνεχεν πε- ἰἈΠΙ) οοἰ ρα γῖθ, ιιλη τ} ὁ. ποϑίγδι Ρ]- φιλοσοφήχᾶασι), τὸ λοιπὸν ἅπαν χαίρειν ἔα" μάλιστα Ρ απ οοηάιοὶὶῖ (πε! ἃ Θ}}}}, δὶ γαγὰ Ιοᾳιι] νοῦ - ὁρῶν αὑτοὺς κατ᾽ ἀλλήλων διαπρύσιον χεχινηχότας ", ἐδ νἱγίι!. {|| εἰ θ γι γυη}), ἰ οὐ αυοὰ πόλεμον. ᾿Δριστοτέλτς μὲν γὰρ ἐπανέστη Πλά- τε φιιαπ) , να ογὸ { : ρΓοϑΟ γι ον Ὸ ρΓ- τωνι () " οἱ Στωϊχοὶ δὲ πρὸς τοῦτον ἐφράξαντο, ρείυυπ) ΐ ᾿μ . Ἰηνίοααι "! }ππὶ ᾿πἀἰχ᾽ υἱἰθαδ. Τοῖς δὲ θείοις χρησμοῖς διὰ βίου δίδον σαυτόν. Οὕτω Ναιῃ εἰ Ατγίδίοί δάνογϑυϑ Ρίλιοηο πὶ ἐπ ραοίιπι [ γὰρ χαὶ ἐξ ἐχείνων χαὶ ἐχ τούτων ὠφελούμενος, εἶι : οἱ Βιοίεΐ ΓιΓδιπ) ἃ ἰνογϑὺ μῆς δγιηᾶ ἰπ μέγα χαὶ παυτῷ καὶ πᾶσιν ἔσῃ χρῆμα. Ἐπειδὴ δὲ τυηι. Ὀὶν᾽ δυΐοιη Ογϑου ΡῈΓ ΟἸΠΠΘ πὶ Υἱϊᾶ ουΓ ΥΑΒΙ ΓΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ, () Ῥτοὸ σννενέγχωμεν οο. αι, οἱ ΑΙϊ. ἢ) δ " ὀΐδη:, ργοπΊδι. ΘΔ Υ]. δ ἷπι οἰηηΐυπι δογίυνηῖ συνεισενέγχωμεν. ῬΟΒΒΙΝ. ὈΟΟΥ . }} ἰρ ᾿υαίον, οὐ πΟΒΙΓΙΒ ἰδ πὴῃ τυ“ () ᾿Ατόμους καὶ ἀπείρους. Β.Π|ι| σαν νογιϊ οἰμηῖ φυσι ᾿ἀπιγῖ. ΝΟ δ ἀογι δι [ν ρΓΟ- αὐδεμτγίας, υνἱάοίι Ιο ἀτόπους, πι} Π} ἔπ ρτοῦ. νϑιηὶδ τόσ σΪόγαη,, εθὰ ἢ τπδησ} θὶ [})Ὸ» Βαν. ἰδινοι οὐά. οἰἰλι Γαΐ οι ἀτόμους." ἰλἱπττ. ΓΆΠΕ . ἀΐψυθ ν᾽! Δ} . δὶ θη {Π|π|| ἰγγίιἃ () ν᾽ιἰν ρὨΠΟΘΟρ σα . ΠΟΛ . ρΠΓ}}. (δ δ Υἰ . θθὉ : ἰδ, ΓΘ ΙΓ ἀςοὶ- ποίανῖε ἰΐδη ἰϑἰἀοτυϑ ἢ}. ᾽ν, ὁρ. ὅδ οἱ ], οἱ δυυβιὶ- ρέγε φυοΐ μγοιη πὶῖ. » δὶ τυγϑι βεγιηοια δ, ἰμ ὁ - μι} Ἀαγιυγ, Τηδούογείυβ αἰϊΐὸ , Ῥδίγοβ αἴ τἰθι βοϊομημδι : ε« ὑοηϑι αγδηία ἰπ ] ἐν ογζα πυης οπιιίδιη ᾿,Δοϊδηϊίαιη ἱ (ΟΠ ΓΥΒΟΘίΟμ}}}}. [Ὁ. " ἀν! οτι ὴ ἡ θ γι ἰΔγραῖδπι, σοοραγδίογοϑ () Θιυιοά φγαιίδιῃ ἀὐνίνδπν Ορογίθαϊ δοσθιίγθ δ᾽η) φγδαιΐιε [)ἷ Ορόγϑη δ ἰῃ πο }. ΝΟ δεΐπὶ ἰοΓ- ηδιϑιγίδινν ΠΙ ΠΙ }, ροΓγρΘῖι ἃ ΝΟΣ ϑογίμιιγθ γε ΐο} μγονοῖι τασα ΘΟΙΌΓαΝ ; Πς Οἵἱο διστα;, οὐ [δ᾽ ὕογυ ἢἴς ἱ δρ. θ], εἱ ἐρπϊιίμαια τυγραμ τ υ θαι τ :οἰδγη λιν» ἐπ χογὶ- με} . ΠΡ τὶ αἰ. οἱ ὁρ. οἱ ΠΠὈτὶ ν᾽ οοηδδιεῖ!, Νὰς τωτ, » οἷν, Ροβϑθηὶ ματα οὐυπιμοι! } ἐσ (Πγυϑοϑίοιι οἱ ΘΓ } νοὶ. ΕΟ : ἀοοίογοα, ἐχ |}} [ Μαοργὶ ΠΟΙ δὲ ἀπ ἀ σοι ρογθνΓο. την! ΜΆρου ΒΕΓ ΟΝ , ἴπ δοϊοιη αι Ερὶρια ἢ. Ν. βργναῦυ. [θὲ διὰ : «ι ποῦ, ἱπηυῖι, . σογύϊυυ Ποϑιγὶ., ι “ Ρατβοι. ὁκ. ΕΥΧΥ͂ΠΙ, " οι ᾿ , ἸΙΘΒΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΘΙΟΤᾺῈ ἀρ } βαηΐϊα ἰγϑι. δῖς διΐῃι οἱ ἂν {}Π}, οἱ δὺ ἃ βούλε: [γνῶναι ] τί ἐστιν, ε Ἐχέρασεν ἡ σοφία τὸν :, υμΠΠπιτὸπὶ οδρίοηβ, πᾶ αυδάδιν Τ, εἱ ἱρϑὶ, οι ουποιῖὶδ αγὶβ. Ουοιΐδιη δυίδειν ἰ } ἢ ΓΘ Αν, αυϊύπδπηι ἰδιυὰ :] γ}}!, ε« ϑιρίοηιία τΐβουΐὶ Υἱηυπὶ ι:| ,» αυΐϊάαυθ οσϑυ , Δι ΟὈΓο πη. ΠΟΩ Ρυτγύυμι ΠΠυ ργοροδυσγὶ!, ραυοΐβ νογ. Π}}} ΦΟΟΙρΘ. Ὀϊνίηἃ ἱ πδίιγα δι} πΐογα ἀοουηϊθηῖϊα σογρογοὶβ ΓΙ ΒΘ ὗ . οἱ ΘΧΘΙΙ ἢ Ϊ ἰΘπραγανΐ. Νοάιθ δηΐη ἑαντῆς οἶνον, ;» χαὶ δι’ ἣν αἰτίαν, οὐχ ἄχρατον αὖ- τὸν προύθηχε, μάνθανε δι᾽ ὀλίγων πολλά" Τὰ θεῖα χαὶ ὑπερφνῇ παιδεύματα, λόγοις χαὶ παραδείγμασι σωματιχοῖς ἐχέρασεν. Οὐ γὰρ οἷόν τε ἣν ἡμᾶς ἄλ- λως νοῆσαι. Τὴν γοῦν ἕνωσιν τῶν θείων νοημάτων καὶ τῶν ἐπιγείων λόγων, χρᾶσιν οὐχ ἀπειχότως ἐχά- λεσε. (ἰογὶ ροιογαί, οἱ δἰ γαιίοπα δὰ ἱπ| ΠἸ χογθηι . ΟΟΔΡΤΟΡΙΟΡ αἰνίπδγυμ οορίΔι!οπιπ ἃς ΓΘΓΓΘΗΟΓΌΠΙ γΓς θοόγυμι σοη ποιοππι, τη διϊοηπι ἃς το’Ὡρογδιϊομθηι ἰδυι γὸ δρραίανί!. ΙΥ. --- ΕἸΌΕΜ. Ομυπιοάο εἷς ἐμιΠἸσοπάπηι, ε ΠΠ} αϑοηῖμς {Ποδαΐγαπι [ἢ ἰδαοεὶς υπεὶς .» Ῥοριη! δ ΠΑ νυ πη, ἰη ἀροϑίοϊΐουη ἀϊοίυπι δογί να θη, εΪϑἱ πδ΄ ογθ., π| ΡΓΟ Π| ἰ- πυΐῖδια, ἰαυ π|Ὲ τι ᾽ : δἰἰδπὶ μΔΓΙΠ ϑυίυϊ,, φαΐ ὧἱ δἰίθγο οἰΨοογίηϊ. Ουδγὸ ἀσδίηύ, αὐυῶδο, δι[ ᾿νιης πιοάυπ) ἰαυύαγο. Νοπὶ δ᾽ υιὶ οἱ δῖ. ᾿βπᾶνου δυρίπο γοάάδβ : οἱ ργυ θη θυ δ. οογύδιϊβ Γυλθογὸπὶ χοἰ ]. Οφίογυη), φυοηίδιη ἃ Π δι πποηΐτ , ἀ Αροβίοὶὶ ἐΐοῖυ ρᾶυοᾶ ἀΐοσαπι.. ἤφο υογῦδ, ε Παῦδιι {Π᾿θοαυγι πὶ Π ἰη γαϑδὶβ ἤτοι , » ἀυρ! σοι. τ} ἢ] δοῆϑι ᾿ ὈΘΓΘ νἱἀοδίυν,. ΝΙἰτυι νοὶ δι λυπο πιούυμη, Ηλνοίι ιοεδυγαη Βιιης, , σΟἸοδίθ αἰνὶ , δί]συθ ὀσοο!! δηι οἱ ὑϊξηϊδῖθ ἠΟδῖΓὰ τη δ[ογα θθπηοῆοία, ἢ ΠΙΟΡΙ } σΟΓρΡΟΡῸ, φυο [ἰπ}} οριΐ πο Γ ἃρ- ΡοΙἀῖυπὶ ὁδὶ, φυδηἀοφι! θη ἰογγὰ δχϑι εἶ; δι! πος ρδοῖο : δίνί πη βδρίδη ἰδ Ορ ἰῃ ϑϑογουθϑιειβ Δ'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Πῶς νοητέον τὸ, « "ἔχομεν τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὁστραχίνοις σκδύεσι. » Πολλὰ ἂν εἶχον γράψαι εἰς τὸ ῥητὸν ἀποστολιχὸν, Β εἰ μὴ ἀπέστειλας μείζονα ἣ χατ᾽ ἐμὲ ἐγχώμια τυγ- χάνοντα, ἃ μιχροῦ δεῖν τὴν σιωπὴν τιμῆσαι παρ- εἐσχεύασε. Πέπαυσο τοίνυν οὕτως [ἐπαινῶν] " τοὺς μὲν γὰρ ἀφραίνοντας ὑπτιώσεις " τοὺς δὲ ἐχέφρονας, ἐρυθριᾷν παρασχευάσεις. Πλὴν ἀλλ᾽ ἀποχρώντως παραινέσας, [ὀλίγα] περὶ τῆς ἀποστολιχῆς εἴποιμι ῥήσεως. Τὸ, ε Ἔχομεν τοίνυν τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀὁστραχίνοις σχεύεσ:, » διττήν μοι δοχεὶ ἔννοιαν ἔχειν" ἣ ὅτι “Ἔχομεν τὸν θησαυρὸν τοῦτον, τουτέστι τὸν οὐράνιὸν πλοῦτον, χαὶ τὰ ὑπερφυῆ καὶ μείζονα τῆς ἡμετέρας ἀξίας χαρίσματα () ἐν τῷ θνητῷ τούτῳ σώματι, ὁδτραχίνῳ διχαίως κληθέντι, ἐπει- δήπερ ἐχ γῆς γέγονεν᾽ ἣ ὅτι Ἔχομεν τὸν πλοῦτον τῆς θείας σοφίας ἐν ταῖς ἱεραῖς Γραφαῖς, εὐτελέσι χαὶ ἰδιωτικαῖς λέξεσι χαὶ παραδείγμασιν ἐμπεριεχό- δαεριιγίθ παῦδηνυβ, νἱ ΠΠ δι διδοῖ ἀιφια ἰηήο- Ο μενον (). Ὅτι γὰρ τοῦτο δηλοῖ, ἐπήγαγε χαὶ τὴν οἰἷ γογυΐβ αἱ δχϑῃρ ἰπο . ΝΠ αἰιοὐ ἰος - σηϊῇοοι, συ } ΠΟΖΙΘ ἸΏΟΧχ } υπχὶ : «αὧἱ }}- }η} δἰ νἱγιι θοἱ, δἰ πο) τ πο} . » Νδην αηὶ νΟΡΓΌΪ ΡΓΒΟΟΙ ἰπάροίο ἃ. [ΠΟ γΆΓι ἢ ἱγηάγοβ οἱ ᾿ηἤτγηνοϑ ΘΟηϑρί εἰΘθληϊ (οἰουδηίυγ οηΐιη, δι- η υπόΐᾳφυδ γαχαῦθϑηυγ οἱ ὀχαρὶ θα "}ν) ἐμ ἢ ΠῚ ἵληθ νἱοϊογί πη .. ρᾳ] πηδηὶ δὐΐρίβοὶ, Ὠοὶ σἰοτίααι ργα εάθϑηι. δἰᾳυΐδδηι [)ὶ νἱγίυβ [ἢ Ὡροβίοιογι ἱμηγη ΡΟΓΒΡΘΟΙΪΟΡ ογαί, πιὰρίϑαυθ δχρίοπά- δ|θυ δὶ : ργορίογθα φυοὰ οὐπὶ ᾿πηγεηΐ δίᾳυς ᾿ς !}- [ , γοῦυδίο (γϑηφοῦϑη! : οἱ οὐπὶ ρϑμρογιδίθ αἰτίαν, ε ἵνα ἡ ὑπερδολὴ τῆς δυνάμεως ἢ τοῦ θεοῦ, χαὶ μὴ ἐξ ἡμῶν.» Οἱ γὰρ ὁρῶντες τοὺς χέρυχας τοῦ λόγου, ἀμαθεῖς μὲν ὄντας καὶ ἰδιώτας καὶ ἀσθενεῖς (ἐτύπτοντο γὰρ χαὶ ἐλαύνοντο πάντοθεν), περιγίινο- μένους δὲ χαὶ νιχῶντας, τὸν Θεὸν ἐδόξαζον. Ἡ γὰρ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀποστόλων ἐδείχνυτο μειζόνως καὶ διέλαμπεν᾽" ὅτι ἀσθενεῖς ὄντες, τῶν ἰσχυρῶν περιεγένοντο" χαὶ πένητες ὄντες, τῶν πλουσίων ἐχράτουν' χαὶ ἰδιῶται τυγχάνοντες, τῶν σοφῶν περιῆσαν. ἰδθογάγθηι, εἴν ιΒ οἱ σορίοβοβ υἱῃσοουδηῖ : οἱ οὑπὶ τυ οἱ ἰμάοαιϊ δββθηϊ, βδρίθπι δἱ γι δυρογαῦδηι. Υ. Ξ-Ξ-- ΕΙΌΕΝ. π ἰάοπι. υΐ δυρογίοτίθυ (δε ροτγίνυ Εἰ οἰ οβἰα βι: - " δῖ, ᾿ἰξηογᾶγα μι} ν᾽ ἀθγ. ΝΘ. δι ἷμ!, δἱ ᾿ὰ βοίγθβ, ἐδ ἰν) γθυυϑ ἀυθῖο δίᾳυθ δηχὶο δι ΐιμο [π||. ΕκῸ ὙΓῸ Οδίϑηἶθι ἰΔΟΓΥΠΪΒ ἰ ποι ρτυίιδί, ΦΦῬγρου., ιχ, ἃ. }} (ογ. ιν, Ἴ. Ε'. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰς τὸ αὑτό. Ἔοιχας τὴν κατάστασιν τῆς Ἐχχλησίας, τὴν ἐπὶ τῶν προτέρων χρόνων, ἀγνοεῖν. Οὐ γὰρ ἂν γινώσχων περὶ τούτων ἡπόρησας. Ἐγὼ δὲ δαχρύσας θερμῶς, ὅτι τὰς θήκας ἔχοντες τοῦ πλούτου, τὸν πλοῦτον αὖ- ΥΔΕΜΕ ΓΕΟΤΙΌΝΕΒΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ε' τεψίομα νοοϑίνε! χαρίσματα ἃπιῦο σοί. γχι. οἱ ΑἸι. ἴῃ πιαγείινα κεγίυυμι, ΓΑλλως, γνω- ρίσματα. ῬΟΒΙΝ. () Ἔχομεν τὸν πιλοῦτον... ἐμπεριεχόμενον. θ. ρ|]|οἱἰδις βισγαγιπι {ω{ιογάτι!., π [ Οἰλην δδρὶ θα φϑυ τὶ οὐ οἴθη " Δι}. ἀνθ ι- εἶἰι, τὰ. οἱ δοίη}. ΕἸΣΙ ἢ. ἢ. νὰ ἐνὶ. Πιδιὶ!., ἐΔῃ. , οἱ ἰη Ερί᾽οπηα οαγυπιὶά. δαρ. , οἾυ Π|- Εἰδίγ ἢ) ΑσηῸ}}. }}».., Δ ώτεῦα. φεηίος. ῬΙα γα αφυοᾷυὸ ἀρυὶ ἱμρδιι ἰδ ἠότγιι μγοχ. Ρ. . οἱ Π᾿|}. ΥΥ͂, ΕΡ. , οἱ οἱ εἰ δ πεἰγράο οἱ βαρίθε! ) Προ γᾶς [ἢ ἢΠΠι} οι Οὔβοι τι βδογαγιῖη [ὲΠ{Γ» γι σοηνθη θη Αὐφυπιίπο, Ῥγοβρόγο αἢΠ . Ῥαιγίθυ σοῦ μϑιι ορίδι. . Ἀιττ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ {.|.--ἘΡΙΘΤ. Υ.Ψ τὸν διὰ ῥᾳθυμίαν, τόγε ἐμαυτοῦ φημι μέρο:, ἀπ- Α } οἵπὶ ορυῖῃ Φογίπία ΠΔθΘδπιυ, ἰρ ἰδπιδιὶ ὠλέσαμεν, ἐπὶ τὸ σαφηνίδαι τὰ δηλωθέντα ἥξω" Οἱ ἀπόστολοι σῶμα ἔχοντες θνητὸν, χαὶ πηλοῦ παντὸς ἀσθενέστερον, ἐλαυνόμενοί τε χαὶ διωχόμενοι, νεχροὺς ἥνειρον, παραλυτιχοὺς ἔδσφιγγον, νοσοῦντας ἰῶντο, δαίμονα: ἤλαυνον, προυφήτευον τὰ μέλλοντα, Πνεύ- ματος ἁγίου παρουσίαν προυξένουν. Ἢ οὐχ ἤχουσας τοῦ Σίμωνος φήσαντος αὐτοῖς, ε Δότε χἀμοὶ τὴν ἐξου- σίαν ταύτην, ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας, λαμδάνῃ ἸΙνεῦμα ἅγιον;» Τί τούτου τοῦ πλούτον ἴσον: τί δὲ τικμαλφέστερον; Ἐγὼ εἰ πάσης () τῆς γῆς συν- αγαγών τις τὰς βασιλείας, τὴν ᾿Ασσυρίων λέγω, χαὶ Περσῶν, χαὶ Μαχεδόνων, χαὶ Ῥωμαίων, μίαν τῷ λόγῳ ποιήσειε, χαὶ παραδάλλοι τούτῳ τῷ πλούτῳ, ὡς ἀνοῆτου παιδὸς χαταγνώσομαι, χαὶ μὴ εἰδότος διαχρίνειν πραγμάτων φύσιν. Εὶ δὲ χαὶ τὰ τούτων μείζονα ἐννοήσειας, μείζονα ὄψει τὸν πλοῦτον" συν- ἕδτιοι καὶ ὁμοτράπεζοι τοῦ πάντων Δεσπότου γεγέ- νηνται, ὁμιλίας χατηξιώθησαν θείας, παιδεύσεως ὑπερφυοῦς, υἱοθεσίας χαὶ φιλίας ἐντὸς ἐγένοντο. Οἷον γὰρ ὕπαρχοί τινες ἧσαν περὶ τὸν βασιλέα, ἀστέρες τῷ ἡλίῳ τῆς διχαιοσύνης συμπεριπολοῦντες, καὶ δεχόμενοι οὐχὶ δέλτους ἐξ ἐλέφαντος, ἴσως γέρας ἀνθρώπινον ὠδινούσας, ἀλλ’ ἐξουσίας, οἵαν οὐδ᾽ οἱ τἧς γῆς βασιλεῖς ἔχουσιν. Ἐῤῥέθη γὰρ αὐτοῖς" ε«Ὅτα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τοῖς οὐ- ρανοῖς" χαὶ ὅσα ἐὰν λύσητε, ἕσται λελυμένα. » Εἰ δὲ χαὶ τὰ ἐχεῖδε ἐπηγγελμένα αὐτοῖς ἀγαθὰ λογίσαιο, πλέον ἐχπλαγήπη. Εἰ δέ τις ἀπιστεῖ τοῖς μέλλουσιν, ἀπὸ τῶν παρόντων ἀπόδειξιν λαμδανέτιυ. Ὃ γὰρ Ἡῆς τε καὶ θαλάττης βασιλεύων, ἄπεισιν εἰς τὸ μνῆμα τοῦ ἁλιέως τὰ ὀστᾶ περιπτυξόμενος. Εἶδες τὸν ἀχήύίρατον πλοῦτον ἐν ὀστραχίνοις σχεύεσι χείμε- γον; Θέα χαὶ τὴν θείαν σοφίαν εὑτελέσι λόγοις χαὶ παραδείγμασι χραθεῖσαν. Εἰ γὰρ πρὸς τὴν αὑτοῦ ἀξίαν μόνον προσέσχεν ὁ Θεὸς, χαὶ μὴ πρὸς τὴν ὠφέλειαν τῶν ἐντενξομένων, οὐρανίοις ἂν καὶ θείοις λόγοις τε χαὶ καραδείγμασιν ἐχρήσατο. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ ἀνθρώ- ποις ἐνομοθέτει ἀσθενέσι τυγχάνουσι, καὶ ἀνθρωπί- γων δεομένοις λόγων (οὕτω γὰρ ῥᾳδίως τὰ ὑπὲρ αὖ- τοὺς νοῆσαι ἠδύναντο), ἰδιωτικαῖς λέξεσιν ἐχέρασε τὰ θεῖα μαθήματα, ἵνα καὶ γυνὴ χαὶ παῖς χαὶ ἁπάντων ἀνθρώπων ἀμαθέστατος χερδάνῃ τι χαὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀχροάσεως. Τῆς γὰρ τῶν πολλῶν χαὶ ἀγελαιοτέρων φροντίσα; σωτηρίας ὁ " λόγος, σαφηνείᾳ τοσαύτῃ διὰ φιλανθρωπίαν τοῦ νομοθέτου χραθεὶς, οὐδένα τῆς τὰ δύναμιν ὠφελείας ἀποστερεῖ. Οὔτε δὲ τῶν σο- φωτέρων ἠμέλησεν. Ἐν τοσαύτῃ γὰρ σαφηνείᾳ οὔ- τως ἀπόῤῥητοι λόγοι χαθάπερ θησαυροί τινες ἔνοι- χοῦσιν, ὡς χαὶ τοὺς σοφωτάτους χαὶ ἑλλογιμωτάτους τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ βάθος τῶν νοημάτων ἰλιγ- . Δοἱ. Ὑ{|, . Ομρ ργορίογ βορηϊίθι Ὠοϑίγαπὶ (ἀ πὶ ἰοᾳυοτῦ) Διη βγη} }, δι] , ΡῈΓ [᾿{|γ δἰ ρηϊποδϑιῖ, οχρ οαπάδ νϑηΐδπι. Αροβίυ!!, οὐ πιογί] ΟΟΓΡῸΒ ἃς ἴαῖο φυονῖβ ἔπι θο πα θα γονθ, δι οχορίία- γομΐυν οἱ υδχαγοιίωγ, πηογιυο ὀχαί δνδι, ρᾶ γα] γ ἷ- οογυπι δο᾽υῖ ΔΓυ δϑίιγ χοῦδηϊ, ῦγοῖοβ ϑη αι ΓΘ Όη, ἀδηοιθ ρῥτοῇίχαυδηϊ, (υἱυ γα ργο αἷς -. υ"δηι, ϑρίγιυ βαποιΐ ργ:βοπ πὶ ἰοπιὶ εἶ )}} Θη εἷ- "Ια θδηῖϊ. Αημοη Θεΐπὶ Θἰμηοιοπι δὰ ["} γὙϑγὉ υἱθηΐοηι δυάϊδιΐ, ε θδι οἱ πρὶ ᾿ἰης ροιϊοϑιαίθιη, εὖ ουϊουπαι ΠΊΔΠ ἱπ]ρΟδβύῦο ΓΟ, “Δοοὶρ᾽ δὶ ϑρί γί απὶ ΒΔ ΟΠ ἢ » Οιἀηδπὶ ΄συοά οὐ ἢἶ Ορίθυ Π)- Ῥδγαγὶ ροϑϑὶι Οιυϊὰ [ ργρϑίδηι οἱ Ἔχοθ! ἢ- ιἰυ ᾽ Εφυΐάδηι ἴμ, ἱ ἰοἰΐυ ἰδγτῶὸ ἱπιρογίᾶ, Π ος Αβϑουγίουγιπι, Ραγβαγιη), Μδοθαοπυηι, οἱ ο- Ππηδηογυπὶ ΟΟἰἰορογὶ, δίαυθ βου θη Υἱ οἱ (δου υηυπὶ ΟΣ οηηΐθι οἴεουτγὶι, ΠΠυ εὐπὶ [γΐ ἀἰν οοπιραγαγίὶ, δι υἱ βιυ}! πὶ } ἀπ ρύθΓυ}}}, φυΐᾳυδ γόγιν δῖ ΓΔ) ἱπιθΒδοΓ ΠαμιΆι, )- ἀοιπηδγίη. (, δὶ, αὐ [ π|)}Γ δυη!, δηῃϊπι| ροροπάδβ, , πιλήογοβ ἀἰν᾽ ρογαερίοΐθβ. ἢο- τηἷπὶ οπιηΐιπὶ ΓΟΓυπὶ οὐηϊυ ογηδίοβ ΠΘΠΒ ΘΟΠΒΟΡίο Θχϑι! Ἂογυηι : ἀΐν! ηἱ σΟΠ]}} ἢΟΠΟΡΟ Η{- Εἰΐ, . ἀοοίγίηα ποιυγῆδ Οαρῖυ π) διρΟγδηῖ οτγηϑιίΐ δίφυθ ἰπϑιγιιοι δυηὶ : δ ἤίογυπι δἀορίϊοποη θεἷ- Δπιϊεἰιἶλπι ρογνθηδγιηῖ. Εἰδηΐην γοῖαϊ ργείοοιὶ αὐάδπ), ογδηὶ οΐγουην ΓΟβοιυ, . ταὶ τ }} "Ὁ οἰπὶ ᾿υϑι ἰ ϑοῖδ ουγόυην Οὔ Θι . : δΔι} ΠΟΙ; ΘὈπΓηΘ διη ( , Βυπηλάπ πὶ δἰ αυοά γα π) οἱ Ποιοτγοπὶ ραγιγίγοηϊ, σοῦυηὶ οἰυϑιποαὶ Ροϊοη δ) διιοίογδίοπι, αὐ πὸ ἰογγοιὶ φυΐάοι τορο πα θαηὶ., δοοὶρίοπια. Τραὶβ δἶπὶ εἰ - εἴυμι : « Θυδουηηυθ ἰἰρανοῦὶ δυρογ (ΘΓΓΔΆΠΙ, δγυηι ᾿ἰχαία οἱ ἰπ οΟ : οἱ φυϑουπηυθ ] ν , βοϊυἱα ογυμ! ...» Οιιοά δὶ δὰ οιἰΐδηὶ ἰπη {πὰ ΓῸ ν ᾿ρ ὈΓΟΙ ἢ ι}), οιϊπὶ δΔηΐπιῸ ( τΟρι! , τηδοὶδ δὐίνυς ΟὈδίιραβοθβ. ῬΟΓΓῸ ] υΪ [υἱ{τ| αἰ - Πἷι,. ἃ ργωβϑιθυβ ἀγαιπιοπίιπι βυιηδι. Νδιη αυἱΐ οἱ ᾿ϑγγῷ αἱ τηγ} ἱπιρογίυπι Οἰδίηαί,, δ ρἰδοδιογὶβ βορυΐοεγυν Θχοδβου δηἀογυπ) Ο}}Ππ| Θαυ " [ογι. Απποιὶ ἰμπηογίαε ΟΡ ἐπ βο } γϑδὶδ εὐηάϊιας ρογβροχίϑιὶ ἢ γ δι ἀϊνίπδιη Π - νἰδηιίδηι υ͵οιἰ δογπιοηΐ οἱ Ἔχοπηρί ἰΘιη ρα Γᾶ- ἴλπ|. Νδη) δὶ θυβ αἰψηίαι} ἰἀπῖυ πὶ ι. γαιοηθη Ὁ μαθυΐβδοῖ, Δ ποη ροιΐι Ἰοφοηιίν }ΠΠπι} σοη]- ἰπ| γοἱυἷ, οΟοἰοβιΐ ργοίδοιο εἰνὶι} Γ- ""οηἶθυ οἱ Ἔχ οι ρ Γι͵. Ουοπίλπι δυΐθιι Ἰοπιίἶυυ., φυὶΐ ἱπῇτηνα οἱ ᾿πη } } παίυγα ργ ἢ ἜΓΔἢΪ, δίαυθ πιδη} του ΐβ (σα ὁηΐ μη , ͵ρ- τυ σαρίμπη Θχοοδθαμε,, ἐμ! ! δου ἴμοἶ οοηδοααὶ ι Μλι.. χνι, ; ὅολιι. χχ, -. ΥΑΠΙΑΣ ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΙΣ. () Ῥτοὼ πάσης οοἰ. ΑΙ. ἰοερὶι πάσας. ΓΒ. Ροϑι βασιλέα οι!. Αἰι. δἰ} μέν. Υ. δύ ροΐὶ παρόν- των, ι)διο Ἀπ Γίδεῦ τὴν δ} ππσιῖ οὐ|.. γαῖ. οἱ Αἰι. Υ. ρτὸ σοφίαν εὐι. Α. Π)}» φίλοσο- φίαν. Υ. μεθ οὕτω ουϑ. . οἱ ΔἸ... πάλ ηι οὕπω, κιὶ ἴῃ πηᾶγα. ΑἸ... οὕτω μοι. Υ, ὍΤΟ ἐνοιχοῦσιν οο(. γαιο. ἰαρίι χρύπτονται, ἰἠδηνάιὸ δου ἢ} γᾷ. σ, Αἴ!. Υ͂. Ἀηοραη. ἰΙσ ΘΟΥ νογροόγι, ποὸς τὸ βάθος, οοἀ. γλ|. Ιοσὶϊ πρὸς τι ρος, θυΝ. «ιν, δ᾽ . ΙΘΙΠΟΒΙ ΡΕΠΌΘΙΟΤΑΕ ἀρᾷ μοί γ.η}) ορὰβ παυδθδηὶ, ἰεᾷθ ρογβοῦίθευαι : ᾿ϑ- Α γιᾷν, καὶ παραχωρεῖν πολλάχ:ς τῷ ἀχαταλήπτῳ τῆς εἶγοο γυάϊυυ οἱ ἰμου νογθΐ ἐΟ δι ἀἰβοὶρ σοφίας. ιοπιρεγανίί, αἱ οἱ πρὶ]. οἱ μιθγ, οἱ οἴρμΐιηι οἰΐδπὶ πιογιαλη ἱπἀοοι ᾽ . ΕΧ ἰρβα φυοᾳυο Ϊ-- τἴοηθ οοιμπιοὐϊ αἰΐψυαϊ ραγείρεγαι. ηπίθθπι μ]δνεϊογυηι ὃς βγαρα! υπι Ποπιίπαπὶ } ργοβρίοἰθη ἀἰνίηυα γιηο, ἰδηῖᾶ οὐ ἰδαἰϑίαιογὶ μια μἰΔιπ οἱ ᾿όπίχηϊδίοηι ραυϑρίουΐ δῖ ἰΘηρογδῖυϑ δβὶ, υἱ ΠδΙηΐηθπ) ἰρεῖΐὰ υἱγῖθυδ γοϑροι θαι, υἰΠΠΠι ρῥτίνει. Ουδηαιῆη δτγυδϊογιπι απ! άθηι σοιπιμοίδ πορίοχὶι. Ναλ ἰῃ ἰληῖα ρογϑρίουϊιδια ἴΔπΔ Δγοϑηὶΐ δοῦΠΟ , νοὶ {Πδϑϑυγὶ χυϊάδπη, ἰπϑίθι!, εἰ βορί θη δῖ} οἰἶὰπὶ οἱ οἰοαυθηι δβὶπιὶ αμἰαυς ᾿ομλΐ δ δϑηϊοιμίαγυπι ργοίυποϊ!αίοπι Φδίαθηϊ, φηϊπηΐαυς νογη χίηα δἰθοίδηιϊυγ, δἰι διΐδι ραγβᾶορο δβαρίθι δ πιδρπὶιϊΐ, υἱ ιλη) οοηφεηυ! ἃς Ῥογοίρογὰ ποαᾳυόδηῖ, ἐοἀδηᾶδυπι δ᾽ δὶ ἀυσαπηὶ. ΥἹ. -- ΕὔΘΤΑΤΗ͂ΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. δὲ ραιϊεπίϊα. υ}} ρτφοιγϑιη .. Ἰυσυ!οηίδιη υἱοϊογίαιι δαὶ ρ᾽βοὶ διπάεοι, λοσαρίᾶ ἰη͵υγ αἱ σοηϊιη θη πη ζ΄. --- ΕΥΥ̓ΣΤΑΘΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ ὑπομονῆς. " Χρὴ τὸν βουλόμενον λαμπρὰν ἀναδήσασθαι νίχην, μὴ μόνον ὑδριζόμενον χαὶ ἀδιχούμενον φέρειν γεν- ἴογιὶ δ. βίγθηυο δῃίιθο ἴδγγα ἀδνδῖ; υϑγὰπὶ οἰΐδπι Β ναίως, ἀλλὰ καὶ πλείονα παρέχειν τῷ ἀδιχοῦντι ὧν Ρίυτα εἷ, ἃ αὺο ἱπἰυγῖα Π]ο τ Γ, ργῦθ γα, υπὶ ἦρδ Δείρογα ουρὶδῖ, ἡπρτγτοῦθθηυδ εὐρ ἰ} ᾿ρ Ἰ"ἴ [Π) γα} } οορὶᾶ κυρογαγα. ᾿ ποι δἱ ᾿ξ Ὁ Αἱ αὖ ἰιοπιΐ ἢ δαηϑίυ οἱ ἰυάϊο ΓΘΙΠΟΙΔ υἱάσι, ἃ ΘΟ . βοι!η{| ἴδγοιηι, {ΠΠΠ "ας ἰοζπὶ τϑοϊαυΐυ. Νευδ δηλ αἶχὶϊ ΑΙ ΥΔΊΟΓ, δὶ αφυΐβ ἰῃ ἀδχίγαιι πιᾶχ δὴὶ δίαραπι Εἰ} ἡπροχογίι, (οτιὶ ϑηΐο ἰὼ ρϑίθγθ δὺ σου θ (ἰνος δηΐ. }}} ουἰλ ργβεοριὶδ δὲ σΟη}}} ἰν- δίγυοι αυϊίλ ει ρὲ ΠΟρ] ἰαυ δ οἰατγὶ δία ἰη]- δι Πιοιηΐπδϑ. δίψυδ ὁχ ἰδία ἰρϑὶδ ἃ πδίυγα ἰηϑὶιἃ νἱτην Οὐ θγϑι , ρΓϑΒι ΘΓυἢ); νέγαμ ἰΠἰα ἀ- βούλεται λαθεῖν, χαὶ τοὺς ὄρους τῆς πονηρᾶς ἐπιθυ- μίας ἐχείνου τῇ δαψιλείᾳ τῆς οἰχείας ὑπερθαίνειν φιλοτιμίας. Εἰ δέ σοι παράδοξα εἶναι δοχεῖ ταῦτα, ἀπὸ τῶν οὐρανῶν τὴν ψῆφον οἴσομεν, καὶ τὸν νόμον ποῦτον ἐχεῖθεν ἀναγνωσόμεθα. Θὕτε γὰρ εἶπεν ὁ Σωτὴρ, Ἐάν τίς σε ῥᾳπίσῃ εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, φέρε γενναίως, χαὶ ἡσύχαζε - ἤνυσαν γὰρ τοῦτο χαὶ ἄνευ ὑποθηχῶν τινες ἐπὶ φιλοσοφίᾳ διαλάμψαντες (), χαὶ τῷ ἐμφύτῳ νόμῳ πολιτευσάμενοι" ἀλλὰ προσ- ἔθηχε τὸ, καὶ τὴν ἄλλην τῷ τύπτοντι ἑτοίμην πρὸς τὴν πληγὴν παρέχειν. Αὕτη γὰρ ἣ λαμπρὰ νίχη. Τὸ μὲν γὰρ φιλόσοφον, τὸ δὲ ὑπερφυὲς χαὶ οὐράνιον. , αι δίθγαι φυοαυθ δὰ χορ θη ἀδηι Ρ᾽ΔΠ) ργοιηρίδπι ρδγδίδιῃ ᾿ὰ . ΝᾺπι ἴῃ δος ἀδ- }}}}} ΓΟ οἱ δρίθ υἱοίουα , δβὶ. {|| δηΐπὶ ΡΠ} }ΠΟΒΟρ] οι πη βὶ : πϑλυγᾶ ργοδίδηι εἰ οα'οι. ΥΙ. --- ΑΤΗ͂ΑΝΑΒΙΟ. δὲ ιεπιρεταπίϊα. Αυἱβᾳιι δ υἱβομβιάϑη δἱ δχοθιθηϊθπιὶ [ΘπΊρογλμΕἾ Ρυϊοιινυἀΐπ) ΟΟπδμίοαι., ἱρδὶ ΔΙΠΟΓΘ Πιἰηἶπι οδρίυδ δυυδοίυϑ , ἢἷς πὴ ἴθ ρυ ΟΠ ΓΑΓΌ ἢ ῬΟΡῸΠῚ ἈΠΊΟΓΘ ἴθηυ ὁΘηδθαί(αΓ. ἯὟἼ]:. -- ΦΌΝΙ. }ε υἱγσὶπὶϑι. Νοη δογρογίβ ἀυμίαχαὶ οδδιϊιδίθ, υἱγῦ δαρίθῃϑ αἱ ὀγυύθΐ, Ὑθγ) ΘἰΠ| υΐαι} ἀΔἰίχυθ Οὐδ᾽ δπιοῦγὸ εἷ- γυϑ Ῥαυ]ὰ υἱγαιηἰ διὸ πη ἀοἰη . ΙΧ. --- ΖΟΘΕΡΗ͂Ο ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. δε υἱγίμ. Οιπηΐθυθ. νυἱγῖθη., Ορίΐη! Υἱγ, ἰρϑδμι υἱγιυ θη ἐοηϑβοοίαγὶ Ορυγίοῖ : ἃς ΠΟΙ ἰῃ ορίηΐοῃθ γογβαγὶ, ὧἱ «ἰυὲ ρυϊ, υο πιοηδϑιίοδι: Υἱᾶπὶ οὐ- ἰογὸ υἱάθαγίβ. Ὁ Μμι}ν. ν, , } ΟΟΓ, ΥἹ!, .
◆
Modern English Latin / Greek Original
Those who are guides and teachers must not only keep themselves above reproach but must also be rich in divine virtues. For the first quality belongs even to ordinary people, but the second belongs to those who have reached the heights of virtue. These are the ones who, even if they say nothing, teach their students with a silence more eloquent than speech — not entertaining their ears, but illuminating their souls. Those who think a teacher needs nothing more than words merely annoy their listeners and make themselves ridiculous. But those who shine by their deeds — even if they practice silence — set the hearts of their students on fire.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.