Letter 56

From: Isidore of Pelusium, monk To: A person of authority Date: ~410 AD Context: Isidore urges action against a corrupt official from Cappadocia. The Cappadocian who corrupted our citizens is now in the military camp, trying once again to seize power for himself. It is your duty — you who hold your strength from God — to stop him, and to demand an accounting for his former wickedness. Banish him back to the remote region that produced him, so that his countrymen may learn to keep their viciousness among themselves and not vomit it beyond their own borders, corrupting healthy communities and territories with their pestilential ways. A corrupt official is like a disease — quarantine him before he infects everything he touches.

Ὃ φθορεὺς τῶν πολιτῶν ἡμῶν Καππαδόχης" () γῦν ἐπὶ στρατοπέδου πάλιν ἑαυτῷ τὴν ἀρχὴν ἐχδι- χεῖ, Σὸν τοίνυν ἐστὶ τοῦ ἔχοντος παρὰ Θεοῦ τὴν ἰσχὺν, τοῦτο χωλύσαι, χαὶ τῆς προτέρας αὑτὸν εὐθύνας εἱσπράξασθαι χαχία:. Εἰς ἐχείνην δὲ λι- χμῆσαι τὴν ἐνεγχοῦσαν αὐτὸν ἐσχατιὰν, ὡς ἂν μάθοιεν οἱ τοῦ ἀνδραπόδου ὁμόφυλο' ἐν αὐτοῖς τὴν πονηρίαν ἐντήχειν, καὶ μὴ πέραν τῆς [ἑαυτῶν) ἐξεμοῦντες, τὰς ὑγιαινούσας αἰσθήσεις χαὶ χώρας «οἷς λοιμιχοῖς τρόποις αὐτῶν διαφθείρειν. ΟΌΓΧΧΧΙΝ. -- ΘΕ ΕὔΘΟ. Οαρρϑάοχ ἰ||, εἶν᾽ .πΔ Ποϑίγογυπι σΟΥΓΟρΙΟῦ ἀδ. ργανυϑίοῦ, ἢυπς ᾿η οδϑιγ [ Γυγβιὴ | . π| } , υἱ ΠΟ} μγοοὶ!. Εϑι ἰφίυν (αἱ πυποτὶβ (χὰ ΓΟΡῸΓ ἃ θθ ςοηϑόσυϊυ ) ᾿Ος ρΓΟΪΙ " γα, δὸ ργίογὶβ δἰΐδπ) πργοῦϊιαι} ρῶπᾶ . αὖ ὀχροίογα : : σοῦ Θχιγθηΐ ᾿ΠΠ᾿ ἰΘΓΓας γος θ, Χ ΟΥΓίυπι ἰΓαχὶϊ, ογἰ υγδηάϊΐ ἂς ρογναβίδηάὶ τ οἰοβίδίοπι ἱρϑὶ ροίΐι [ἃ- σαΓΘ: τπηδηοὶρὶϊ { ἀγ θυ., αἱ μορυ δγο Νῃ- ΡΓΟὈτα πὶ ἰῃ δοΐρϑ᾽ σοηδύη!Γ δίᾳυς Χίος ΓΘ οΟι ἰἰϑοϑηῖ, ΠΟ υΓ γοφίοιθπὶ διΠ| δι Υ- - ΒΘ , ΠΙδΙ . δἱ γοβίοπεϑ ραβι ογὶς δυΐὶβ πιοτὶυυ ἸαυείδοίαΓο. ΥὙΠΕ’, --- ἸΣΙΔΩΡΩ͵ Περὶ τῶν αὐτῶν. Καρχηδονίους νόμος χωλύει διέπειν ἀρχὴν, ἦτ- τονας χαχούς. Καππαδόχας δὲ τοὺς μεγάλους πονη- ροὺς, οὐχ εἴργει νόμος ἀρχῆς. Ἐπειδὴ τοίνυν χαὶ βούλει πάντας εὐεργετεῖν, χαὶ σύνδρομον ἔχεις τῇ βουλήσει τὴν δύναμιν, ἣ τὸν νόμον ἀντάλλαξον, μᾶλ- λὸν Καππαδόχας Καρχηδονίων χωλύων, ἣ σύναψον [χαὶ] τούτους ἐχείνοις. Εἰ δὲ, ὡς εἰκὸς, χρήμασι τὰς ἀρχὰς ἑξωνοῦνται, ἃς χαὶ βάρδαρός τι: ὠνού- μενος, οὗ χωλύεται μόνον, εἰ τὰ χρήματα διδῷ, ἀλλὰ δ᾽} Πρα. ΧΧΙΙ, ΧΧΙ, ΧΑΙΥ, ΟΌΓΧΧΧΥΎΥ. --- ΙΒΙΏΟΠΟ. δε ἑεά πηι. Ο(δτγι αρσίΐθη, ΟΠ) " Πΐηυ. Πη, ἰχ Πη- εἰδίγαῖυη) χογογα Ργο . Οδρραάοοςθϑδ δυίθι, ᾳυο- "}} ἰΠβΘηδ ηργο , πιὰ ἰΘχ } πη ρογὶο ἃς ρμγφίρειυγα ΓΘΙΟΥΙ. () θη} ἰρί ταν οἱ . ΟὐμμἾθ "θη τηογογὶ ουρὶβ, οἱ ρᾶγοπὶ ουρ ἀϊ ῬοΙΘΗ πὶ ᾿νλδ , } ἰΙαρα πὶ ἰπηπλι, Ολρρβάο ροΟὶΝ! υϑιὶ (ἰλγι δαί Θη ἃ σοΓΘΠἀ ἰὴ ρα ῦῖ Δ ΛΓΟΘΠ, :} οὑπὶ ᾽να [ φυοηυς οοριᾶ. θυιοά ], υἱ γγΓῸ ἐοιδθηίδ- μόυ!ῃ δὶ, ρδουμ ἱπιθον} οιβδγοδηίιῦ (ι: θὰΓ- Πορ. ΧΑΥ͂, {) . ΥΑΠΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤ ΙΑ. () ἤδεια ροηὶὶ οἰ ΠΟΥ οιο γί ο" πὶ ἢ }. . θυ νοροιη Καππαδόχης ἤσμπς Ἔχρίει οοι}. Αἰι. εὐπιΐπλης ς Ὃ ἀρξάμενος ὡς Καππαδόχης γῦν ἐπὶ στρατοπέῦη., Θ(, ῬΟΒΙΝ. . ΙΒΙΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤ Ὀάγι οἰ η| } ΘέΒ ΘΠ , Πη πιοῦο ρΓΟ μοί, ἃ χἂν οὕτως ἀρχέτωσαν μόνων τῶν Καππαδοχῶν, οιἰΐδπὶ φγαν βοΐ δυρρίΐοἷο πια! δίων, δἱ ρϑου- ἀξίων ὄντων ταῖς οἰχείαις δεδέσθαι χατήναις. εἷδ ἀδογὶι), ἃ οἷς ᾳφυοᾳαδ Οδρρϑάοςίθυ ἀυμιαχαὶ ἱπιρεζοηϊ, υΐ ἰδυς πιογεηιυγ, υἱ Υυἱποίδηίυν οδ- ρ} . ΟΡΙΟΣΧΧΎΙ. --- ΕἸΟΙΕΝΤΙΟ. θε εοάεικ. αἰ καηεΐηπι ἰδεῖς πα . ἀοιηΐπα, φυΐ , αὐ ρτίυδ ᾿οεἶιϊ, ἰπεοζηΐία διψυδ ουϑουγᾶ ρυίδι, ΓυΓΒΙΠ- υ ἱιωρογίυπι ργϑί(δειυγδηι δάΐρ βοεῖ τηουϊιδίυΓ. υοηίδηι ἰαίν μ᾽ υγίπηῖ ἱποοῦι πιοάΐβ δἰυ οϑἰΔη)}- λι}» Π ἰἷς δὔδμοϊ! (φυῦο ποιηΐπα ἰῃ ουπὶ ἃ γϑϑι γᾶ ἱπιορτίιαῖα δι ϊπηδάνογιϊ Ορογιθι), ργΟΪ χὰ γυογο οΓἃ- ἰἰοης δὰ ἰρβὶυ [δεΐϊῃογα οοφηοδβοθδης πϊεΐπηα ἰηἷ- ὙΠ’. -- ΦΛΩΡΕΝΤΙΩ. Περὶ αὐτοῦ. Ἔχεις αὐτόθι Γιγάντιον, δέσποτα, οἰόμενον λελη- θέναι τὰ πρότερα, καὶ αὖθις περιθήσειν ἑαυτῷ τὴν ἀρχὴν βουλευόμενον. Ἐπειδὴ τοίνυν πολλῶν τὰ ἐν- ταῦθα δεινῶν ἐν πείρᾳ κατέστησεν, ἐφ᾽ οἷς τῆς ὑμε- τέρας δεῖται εὶς διόρθωσιν χαθαρότητος, μαχρῶν δὲ λόγων εἰς γνῶσιν τῶν χατ᾽ αὐτὸν οὐ χρήζετε, ὡς πολλαῖς φροντίσι χυχλούμενοι, Καππαδόχης ἐστὶν, βει, υἱροῖο πλι} { ουτῖ. υπϑΐφυθ ΟὈδβοδδὶ, Βος ..ἃ- ῃ ἦρξεν ὡς Καππαδόχης. Καππαδόχου παρ᾽ ὑμῖν "δι : (δρρδῦοχ δῖ, ψὶ δρρϑύοχ ἱπιρογίαπι ψοϑϑὶϊ. Θυλγα Οδρραύοςθ Δηλρ! ἃ γοὐΐβ δυά φυϊᾳυϑηι οὐιίηϑαδι. ΟΡΙΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΔΒΟΉΟΝΤΙΟ. ὲε εοάεηι. Ιπρίυβ Οἰραπιΐη, φυΐ δἰνθγβυβ τπιΐδθγοβ δργίοῦ- ᾽ οἡἰμασιηίδιη δίγιιχίι, ἰδφυϑηι υἱ ο! ςαὲ γϑοι } αυύδπι ἃς ιγἰυυιΔ κυὈγίρυΐβδαηι, φυΐᾳφυα Αὐφυδίὶ φδη.Π) ἀδβοῦριΪ ΟΠΙῊ δυχὶὶ, οἰδὶ δἰἰοφυὶΐ ἱρϑὶ ξιλυ βδίπ) οἱ δοογη βδί πηϑιν, ροφίθδαιδῆι ͵πὶ Ὀγὶ- (εἴη ἱπηρογλιογὸπι δαάιχὶϊ, υἱ ἰὶ ἰδη΄υδηι γοργὰ Ἰοᾳυθηιϊΐ, καἰ πηὰπὶ δο]οογοὶ, ἰἰϑαυα φυὶ ἰῃ Υἱοἱβ οἱ ϑερὶᾳ Βα ίΔηϊ, οαἰδηΔιυπ οδυδᾶπι ργξυαΐ!, ἴῃ μηδὲν πλέον ἐχέτω, ΥΠΖ'. -- ΑΡΧΟΝΤΙΊΩ, Περὶ αὑτοῦ. Ὃ δυσσεδὴς Γιγάντιος, ὁ εὐπρόσωπον συχοφαν- «ἴαν ἐνθεὶς χατὰ τῶν ἀθλίων γεωργῶν, τελῶν καὶ φόρων τινῶν χλοπὴν, χαὶ τὴν Αὐγούστου βαρύνας ἀπογραφὴν, καίτοι βαρυτάτην αὐτοῖς υπάρ ουσαν " πάλαι πείσας προσχεῖν αὐτῷ ὡς ἀληθεύοντι τὸν χρατοῦντα, χαὶ συμφορῶν αἴτιος γεγονὼς τοῖς χω- μήταις, εἰς Θράχην ἤχει αὖθις, τὴν ἀρχὴν περι- θέσθαι ζητῶν. Οἶσθα δὲ ὅσους εἰς φυγὴν ἐσχέδασεν ΤΙ γδοίδπι οοηίοτι, ὁ πιθηίθ ἃς βίυάΐο, υἱ ἱπιρθ- ὦ ἀπογράφων, ὅσοι τῆς πατρῴας ἐλευθερίας, τὸ σχα- ΕἰυΠῚ ΓΌΓΒ. σΟΠΘΟαυϑΓ. ΝΟΌΩ δυΐδπ) ΠαβΟΪ ηυϑδιηίϑηι ᾿οηλΐηιπὶ τυ} {Ππἰπὸπὶ ἀδδογὶρίοπ βυἃ ἴῃ [ἰρλπὶ οοπ)δοοτί!, } πἰΐγυηὶ ραϊγίδηι ἰδ γι- ἐθπ) [η Δίᾳ ΔΓΔΙΓΟ ΠΟΠπηηϊαγυη!ϊ. ΟΟΔργοΟρίοΓ κάνην χρατεῖν, χαὶ σμινύην ἠλλάξαντο. Καὶ φρόντι- σον, μὴ λάδηται πάλιν ἡγεμονίας, χαὶ πάντας ἐργά- σηται Καππαδόχας, οἷς ὁ βίος οὐχ ἄλλοθεν ἣ ἐχ δουλείας χαὶ γεηπωνίας συνίσταται. ] τ εἰ πὶ δυτα δἷϊ, π { ἐν ροτίαπὶ Γυγόυ ἀγγίρίδι, δίψυδ οπηπθ (ὑλρμϑύοςος οἰῇοίαι: φυΐυ νἱοῖι γ πο ] υ)Ὰ ΄υᾶπὶ ὃχ ϑβδγνίίυϊο διηι δργίου!ιυγα οοηϑίαι. ΟΡΙΧΧΧΥΙΝ. -- ΤΙΕΟΡΟΙΟ ΘΟΠΟΓΘΤΙΟυ. Δα αἰξεὶρμίοε. Ουΐϊδᾳυΐβ οἱ δεἴγραοβ βδογὶὶ οἱ δαγιηὶ , Ρ, Π)“ Δίογο δυο ἰαϊογεβ βυδβίθιϊδι : (τισί νἱοΠ!ἐδὶ .. οτεροοιδιίοπα ἰαθογυ πιοϊοϑιϊδπὶ διηῖι- ἔδηιῖθ. Αἀ οιυμσπι πιούυπι ἰπ ΟἸιγϑιίδας ἢἀοὶ ϑηθοοριὶς εἰυΐ ἐγδι όη} ἃ που ΐβ οἰαυογδίυιῃ δῖ. Ἑὰς ἰκίυγ ἱρδα ρυ]υ!]λοῖθ στο τη Οδ}- ἀλ. ΟΥΙΧΧΧΙΧ.--ΒΌΕΙΝΟ, ΡΙΕΤΟΒΙ ΡΒ ΈΡΕΟΤΟ. δε εοάτηι. ΑΕ εγριῖϊοβ φυϊάδαι οὐ ἐγυἀο! !Δῖοην Ἂς ἸΟΓα Ν ἐνν- μηδηϊιδιίθ) ἰὸχ ἱπιρογίο οἱ ὑγα οοίιγΑ δγοθὶ : Αὐρρδάύοοοδ δυΐοιηῃ, αυἱ ἱπιμτγου δια δυρόγεμί, ὯΩ ἰἰδαι. Θυοπίδιῃ ἰβίίυγ , ὑδρρδάοοσι ρῥγώ- “Ζοοῖυπι ποι}, πΔι:]η} δά διρυδιι[ σα] υπλΐδ ρΓο- υΘιι ρογίουΐα (ΓΟΠΌΘΠ Γδοὐιυ., ΝῸΒ Δ. } [}}- ΥΠΗ!΄. --- ΘΕΟΔΏΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΏΩ. Πρὸς μαθητευομέγους. “Ἅπας χαὶ φυτουργὸς καὶ γη πόνος ἐλπίδι χρείττονι ἀνέχετα: τῶν πόνων (), ὑφαιρουμένης τοὺς χόπους τῆς τῶν χαρπῶν προσδοχίας. Οὕτως ἡμεῖς χατ- ημοῦντες χεχμήέχαμεν. Δεῖξον αὐτὸς τὴν γεωργίαν Ὁ βλαστήσαπαν. γΠ΄.--- ΡΟΥΦΙΝΩ, ΕΠΑΆΡΧΩ ΠΡΑΙΤΩΡΙΩΝ. Περὶ αὑτοῦ. Αἰγυπτίους μὲν δι᾽ ἀπήνειαν νόμος εἴργει ἀρχηξ, Καππαδόχας δὲ τοὺς χείρους ἐχείνων, οὐχ ἕτι. Ἐπειὸὴ τοίνυν ἡμεῖς μὲν ἄρχοντι Καππαδόχῃ χρησάμενοι, πολλὴν πεῖραν τοῦ διαθόλου () ἔθνους ἐσχήγαμεν. ὑμεῖς ὃ τὴν βασιλέως γνώμην πρὸς ὃ βούλεσθε ἔχετε, ἐνώσατε Αἰγυπτίοις χαὶ τούτους, ππλξε χαὶ ΥΔΙ Ὁ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤἙ. () (οὰ. γαϊ. ργὸ τῶν πόνων ει τῶν χαρ- πιῶν, νοδβιϊμίνιν οχ ΠΟ ι} ψογὰν ἰ οι . τι νἰδοίον Ἰμὺς, οδ ἐλπίδι χοςίττον. νῶν χαρπῶν ἀνέχετα! τῶν “πόνων, [. () Ρτὸ διαθόλου Ἰοηρὲ ᾿πο] οοἀ. ΑΙ, ἰοφὶϊ ἰο- θόλου. ΟΣΘΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΠΜ ΓΒ. . -- ΕΡΙΤ. ΟΧΕΟΠΙΙ. ἄλλης ἄρξη χώρας Καππαδόχης, εἰ μὴ μόνης τῆς Α ΡόγΔιοΓΐβ νοΪπίδίοπι, αι θυ. ἰῃ ΤΟ θυ νὰ} , μι θαιῖ, οἰχείας, ὡς πρέπει ὑπ᾽ ἀλλήλων αὐτοὺς τὴν πάτριον ποτίζεσθαι κιχρίαν. Υμ.. «“ ΚΑΤΙΛΛΙΆΝΩ. Ἐχοινώνησας μὲν καὶ αὐτὸς, ὦ ἱερὰ χεφαλὴ, τοῦ Καππαδόχου λοιμοῦ, ἡνίχα ᾧχεις τὴν πόλιν χαὶ οὐκ ἔλαθες τοὺς ματαίους χαὶ φριχτοὺς τοῦ ἀχαθάρτου στόματος ὄρχους, μετὰ μελιχροῦ χαὶ συχνοῦ, Προσ- χυνῶ σε’ τὰς πρὸς ἔχαστον ἰδίᾳ χατὰ πάντων χα- ταλαλιὰς, τὰς δυστρόπους χαὶ ἱεροσύλους λῃστείας, τὴν νέαν ἀπογραφὴν, τὴν χατὰ Θεοῦ καὶ πτωχῶν ἐπιχερδὴ σπουδὴν, τὰς τῶν συνοιχεσίων ἐπιδουλὰς, τὰς τῶν μνημάτων διορυγὰς, τὰ δεσμὰ οἷς χαθείρχθη, τὰ; ἀμοιθαίους εἱρχτὰς, ἃς ἐπὶ στρατόπεδον ἑλχόμενος ᾧχησε, τὴν ἐχεῖσε βάσανόν τε χαὶ γύμνωσιν, ἣν παρὰ Θεοῦ ὑπέμεινε πρὸς διόρθωσιν. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πάντων ἐχείνων ἐπιλαθόμενος, πάλιν ἄρξαι ἱμείρεται, ὡς μανθάνομεν, μὴ ἐνδώσεις, χωλύων ὅση σοι δύ- ναμίς ἐστι. Σαυτῷ τε γὰρ χαὶ πόλει χαὶ αὐτῷ ἐχείνῳ χαριῇ " σαυτῷ τὴν δόξαν, τῇ πόλει τὴν ἡσυχίαν, ἐχείνῳ τὸ μὴ πολλὰ ἁμαρτεῖν, χαὶ πλείονα πάλιν παθεῖν Υἱι, Δ΄, --- ΕΟΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. Περὶ τοῦ ἐπιτεθέγτος τῷ σταυρῷ τοῦ Δεσπόέου τίτιλου. Ἰο φυοσυθ [ΠΠ|Δ δορυϊλίθ., αἱ π εὐυΐχυϑπ αἱϊὶ γορίοη! ἀλρραάοχ ργαϑὶι, συδπι :. (οηβοπίδηθιπι Θηἶπὶ Ὀγοίθοιο ], ραιΓἷᾶ δοδϑυυέιαια τυ θυ ἃ ἱγγι χαγὶ ρογίηηαϊ.