Letter 51

From: Isidore of Pelusium, monk To: An inquirer Date: ~410 AD Context: Isidore explains the meaning of Jacob's wrestling with God (Genesis 32). The divine nature is unnameable. Yet Jacob asked the name of the one who wrestled with him and taught him to prevail over his passions through the touching of the sinew of his thigh. But he heard in reply: "Why do you ask my name?" [Genesis 32:29]. This was not the time — neither under the law nor before the law — for that name to be revealed. But late in the fullness of time, when human sins had multiplied beyond measure, "I will be called Jesus when I become human" — a name that means Savior. For it is for the salvation of sinners that I will undertake that great work of entering the world in flesh.

Ὅτε ἐπάλαισεν ὁ ᾿Ιαχὼδ, τί εἶπε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ὁ παιιαίων. Ἢ μὲν θεία φύσις ἀκατονόμαστος. "Ὄνομα δὲ ἐζή- τει Ἰαχὼδ τοῦ παλαίοντος, χαὶ ἰσχύειν αὐτὸν χατὰ τῶν παθῶν ἐχδιδάσχοντος, διὰ τῆς τοῦ νεύρου τοῦ μηροῦ ψηλαφήσεως. ᾿Αλλ᾽ «Ἵνα τί ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μον; » ἀχούει, οὐ τοῦ νόμου () εἶναι, οὐδὲ τῶν πρὸ τοῦ νόμου τοῦτο μαθεῖν ἐχπαιδεύοντος " ὀψὲ δὲ καιροῦ, ὅτε ἐλεύσεται τῶν χρόνων τὸ πλήρωμα, χαὶ πληθυνθῶσι τῶν ἀνθρώπων τὰ πλημμελήματα, ἴη- σοὺς ἐνανθρωπήσας χληθήσομαι, ὅπερ Σωτὴρ ἕἑρμη- νεύεται. Ἐπὶ σωτηρίᾳ γὰρ τῶν ἀἁμαρτόνψων τὴν οἰχονομίαν ἑχείνην ποιήσομαι. Τυὴῖ ] ι οαυδὰ ᾿υ]υδιηοῦ! δι ηνἰπἰδιγαιΐοηθ ροῦ- α {υηγᾶν. ΟΡΗΝ. --- ΤΙΜΟΤΗΕΟ ΓΕΟΤΟΆΙ͂Ι, Νοῖ [ ἀυπίοχαιϊι δλοουβϑαι[ἰ, νΔ οὶ, Ὑ ΓΙ ΠῚ οιἶἰδ}) Υγογί }Π, δὶ δαυθγβυβ ρδίγθη) δβοίυϊ ἢδι, ρδυγ οἰ ἀ οχί ἢ ραγίυγί!, νοὶ ΟἸδΟ δοοιυβαιῖο Νοδ"". ἃ χυὰ οὐμὶ ὅδπιὶ οἵ δορί, οἱ ἴὰᾳ ἰΐοιῃ Π οτυ ρΓΟΡΌΜΝΔΙΟΥ οἱ σΟὨ ΓΘ , ρυΓῸ δῖσυδ ᾿π- Ἐ}}} ΥΟῸ ΓΘ ΓΙ , σΟηϊΓϑοίδιηυ ἐχ ἰθΠ}}- Ἰσηεία ἰδ! ἃς [οὐϊιαῖθηι ΘοΟπίοχθῦἶ., τὰπ} οἱ θαι θη) υαπούϊοι οηθηι πη σΟη πη}. Υ͂ΝΔ'΄. --- ΤΙΜΟΘΕΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Οὐ ψευδὴς [μόνη] χατηγορία, ὦ σχεῦος θεοῦ, ἀλλὰ καὶ χομιδῇ ἀληθὴς, εἰ κατὰ πατρὸς γένοιτο μό- νον, ὄλεθρον τῷ πατραλοίᾳ ὠδίνει, ὡς τῷ Χὰμ, ἡ τοῦ Νῶε" ἧς καθαρεύσαντες Σὴμ χαὶ Ἰάφεθ, χαὶ σὺ ὁ ἐχείνων συναγωνιστὴς χαὶ συγχληρονόμος, χαὶ τὴν ἐχ μέθης σχεπάσαντες παροινίαν, μιᾶς χαὶ ὁμοίας ἀξιωθήσεσθε εὐλογίας εἰχότως. “}Υ Βορ. χχ, . Υ Πρ. χιχ, βεᾳᾳ. " ἀῃ. ΧΥχι, . Μδιι. ι, ῖ. λον. τσ ,. Ι ΥΑΒΙΑ ΓΠΕΡΟΤΙΟΝῈΝ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Θιιοά Ἰοφίτν ἴῃ ν ῦϑ. ρθηυ}., οὐδὲ εἰσχύρσεις ποιῶν, ᾿ηἰη:} αἰ } ; φι!ὰ εὶ δεΐη) εἴσχυρσις, δυῖ υἱὲ πηοηδιγι}}} ἰἰ νογθὶ ἃ οἰ βογὶρίογα υϑυὉ- δία ΓΕρΟΡΙ ΙΑ Οοὐι!. αι. οι ΑἸι. νϑύδιῃ, ε"ὶ ἔπιον, Ιοοὶ ἰνυ}ι ἰαςιἰθηδιη ὀχ η!. δ᾽ Θ ἢ ἢ) ἸοσιΝ ᾿ς ἰοΐυπὶ γο ιν! ὅθεν ἀγγέλου χειρὶ τὴν νίχην εἰργάσατο᾽ εἰς βέλη μὲν οὗ χωρῶν, οὐδὲ εἰς χύρσεις λων εἰς δεήσεις ὁὲ χαὶ λιτὰς πρὸς Θεὸν ἀγρυπνῶν’ ἴπά αποεἰδ πιαπι Ἡάβωρη οἱοἰοτίαηι ροτροίγαυϊ! : πον αὐ ἰεἰα εὲ οοπίεγεπε, πεέηιια αα οσομ ξι ἰαθ-- Τιιηι, δά ἐπ γγοοόδ εἰ διρρίϊσαἰϊΐοπος αὐ λομπὶι υἱρὶ- ἰαπε. ἃ χύρω, υοι! βοημῖ ἱποίάο, ἱποιῦτο,, οἱ σ ἐπ Παχίοινο δϑείβοὶὶ (ἰπ δη τ πήματι χύρσα! δριιὶ Ἠσδίοά. οἱ δρυ Βιετγὶρί. ἐχύρσατε, οἱ ἰ ΑἸ }}]. ἔχυρσα τάφου, {Π|] δοία τι χύρμα, ργφάα, ἰῴ εἱ- Δ] γι πΔ ἰη ΄υρά ργορύδίον ἰποί αἷς ποπιθι υνοἴ:|- "πη ἨΠΙΕΙῸ, , υἱ ὁχ ος ἰυ ἱμεοι) χίπυϑν οἰἶλ χύρσις ἀοιἶνα δἰψη ἶοδὲ Οσουγϑη κοπργοϑὶ ΡΘΟΙΟΓΙΒ '. Γὰδ ἀυγΓὺ οἱ ρογίσυϊα, Κύρσεις πόνων ἐβηαγ ᾿ς ἀϊσυπίν, οσομγδις ἐπ αἰδαπι μταϊοτμιι. [ δυίδηι υδἰίδιδ ι υἱειογίϑει νας, Ἔχροά οι θη ἉΓΒΟΓΘΙ Οἱ μγοιθ μ . υθὴ δ! θηΐι ΕΣο- ΕἸ ; υἱεὲθ ουμπεοίοτγιῃ ἰϑὲ δ οὐϊ ἀρμαγαῖθθνι ριθ ἃς Βρη ἰπ [λεσι ἀρεῖ, Νοιν {γιβῖγα : ἀ- να! Ἂν} δ ϑρ]οη άπ ΝᾺ }. ΟΒΣΙΝ. () Ροβι νόμου ουϑἀ. αι. θ οἱ ΑἸι. ἐχρπηφυμὶ τῶν οἱ ᾿Π᾿ὼ ἰγδηδίθγυν! ροβὶ οὐδὲ, ἰοτυπι Ἰοσιμ . } . γι , ἀχούει, οὐ τοῦ νόμου εἶναι, οὐδὲ τῶν πρὸ τοῦ νόμου, εἷς. .