Letter 509
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Isidoros the Deacon
Date: ~410 AD
Context: A letter of encouragement to a deacon facing difficult circumstances — urging him to see the difficulty as the particular form his calling takes in this season.
The calling does not change with the circumstances, Isidoros. What changes is the form it takes. In comfortable times, it takes one form. In difficult times, it takes another — and the difficult form is usually where the real work is done and the real character is built.
You are not in the wrong place. You are in the place where what you are is being tested and refined. The difficulty is not an obstacle to your calling; it is the current content of it. The question is not whether you should be somewhere easier but whether you will be faithful where you are.
Be faithful. The circumstance will change. What you become in it will not.
Εἰς τό « Οὗτος ἥμαρτεν, ἢ οἱ γογεῖς αὐτοῦ ;» Οἱ ἀπόστολοι, ἅτε σοφίας φοιτηταὶ, χαὶ ἀληθείας ὄντες ἐρασταὶ, ἀτενῶς ὁρῶντες τὸν Σωτῆρα προσ- ἐχοντα. τῷ τυφλῷ, χαὶ μόνον οὐχὶ εἰς ἐρώτησιν αὐ- τοὺς ἐχχαλούμενον, δύο θρυλλούμενα δόγματα, χαὶ παρὰ ἀνθρώποις ζητούμενα αὐτῷ προσφέρουσιν. ᾿ Ἐπειδὴ γὰρ Ἑλλήνων [μὲν] παῖδες ἔφασαν ἐσφάλθαι τὴν Ψυχὴν, χαὶ διὰ τοῦτ᾽ εἰς σῶμα χκαταπεπέμφθαι χολασθησομένην (), Ἰουδαῖοι δ᾽ ἡγοῦντο τὰ τῶν προγόνων πταίσματα εἰς τοὺς ἐγγόνους διαθαίνειν, διὰ τὸ γεγράφθαι" ε ᾿Αμαρτίαι πατέρων ἐπὶ τέχνα ἕως τρίτης χαὶ τετάρτης γενεᾶ-"» ἔφασαν αὐτῷ, ἅτε πάντα εἰδότι πρὶν γενέσεως αὐτῶν᾽ ε Τίς ἥμαρτεν, οὗτος (ὥς φασιν “Ἑλληνες)ὴ, ἣ οἱ γονεῖς αὐτοῦ (ὥς φασιν Ἰουδαῖοι), ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ ; » Ἡ δ᾽ ἀλήθεια οὐ λοξὴν οὐδὲ πλαγίαν, οὐδ᾽ αἰνίγματος μεστὴν τὴν ἀπόχρισιν πεποίηται, ἀλλ᾽ ὀρθὴν, καὶ σαφηνείας ἁπάσης λαμπροτέραν. ᾿Αμφότερα γὰρ ἀνέτρεψε, φή- σασα᾽ «Οὔτε οὗτος ἥμαρτε (πῶς γὰρ πρὸ τοῦ γενέ- σθαι ;) οὔτε οἱ γονεῖς αὑτοῦ, » δῆλον ὅτι, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ. Πρὸς γὰρ τὴν ἐρώτησιν ἀπεχρίνατο. Εἰχὸς μὲν γὰρ αὐτοὺς ἡμαρτηχέναι, μᾶλλον δὲ ἡμαρτή- χασι μὲν, οὐ μὴν τούτῳ αἴτιοι τῆς συμφορᾶς εἰσι. Τίνος οὖν ἕνεχεν τυφλὸς ἐγεννήθη ; Ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὑτῷ, τουτέστι, συνεχωρήθη σχάσαι ἣ φύσις, ἵν᾽ ἀναχηρυχθῇ ὁ τεχνίτης. ΘΟΙΧΣΧΙ. --- ΑΝΥ͂ΘΙΟ. ΠΙυὰ ᾳυοὰ ἃ ἰερὶϑἰαίογα ἀϊείιι πὶ : « Νοη κηΐ- ΒΟΓΘΌΘΓΙ μι ρογίβ ἰι αι ϊοἷο ", » ἤοὴ ἱπῃυμηϑη - ιἷ5, υἱὐἱ δα ϑι πηδ5, δοά Ὀδιϊφηΐιδι οἱ Ρίαηι πὶ . θυλ8 δηΐ ἢ εᾶχὶ Π188 Γ65 ργιϑίαϊ : ὑπ , 4υοὰ Ῥϑιρογοβ δὰ ποροιΐϊυπὶ (δοθϑϑοηάμ πὴ ΙὨΪΠΪΠῚ6 Β , 4Δ 1ογϑιη, 4φυοα , ἰηΐι6 ἰσ αι , ἃς ἀἷν]- εἰ οἱ σορίο518 μοι ΐθυ. Ὑλοιογίδ οα]ου!υι ρογγὶ- συηῖϊ, πιαχίμηοροῦα ἰογγοὶ. ΝΠ] ] [Ϊ5, συ τὰ!- ουἰθηι8, οἱ δι ποη η Φ6γΓ δ ἀπ , μα ρ6Γ- ἰ4ι θαΙυ σΟ] υςἰδηῖιγ, οὐ ΟὈδδογδιίοι δ ἰοςο ἴθι) ἰΠηάυηϊ, τηἰηΐπης ζγαισατῦὶ δίψυὸ ἰμ ζ ΓΘ οροτίοὶ, πλυ]ῖο ργοίδοιο τηΐπ αυἱ ργ ἰυχυτγὶὰ οἱ ἀδ!1οἰϊς οοπιυμηε ᾶπὶ ἐφοηιδι18 ἰμδγιηῖ. σΟΙΧΧΙΙ. -- ΙΒΙΌΟΒΟ ΝΙΑΘΟΝΟ. πιά, « Ηΐεπε ρεσσαυΐ!, αμ! ματοηίεε Ἀροβιίοὶὶ, υἱροίο Ξαρίαηι5 ἐἸβείρι , ἂς. νογίιδιἷβ δΔηιδηΐθ5, ϑ] νδίογοι ἀσῇχοθ ) σδοι ΟΟμ ἢ8- θεμῖθη), δ6. ργοραπιοάϊιη ἀά ἰῃϊογγοξϑηάμη Ργονοσϑηῖθη) σομϑρίοἰδι65, ἀυ0 ρογνυϊφυῖα ἀορινὰ - ἴ8, οἱ ἀ6 αυϊνυϑ πάρι Δρ Ὠοιΐπ 4υδδι οι Θχοϊίϑ , ἰροὶ ργορομυμῖ. Οποηίΐίδηι Θηϊη (τοὶ ΔηΪΠΙΔΙῊ ΡόΘ04856, ὈΓΟρΡίΟΓΘὰ ᾿πθπἀαγυπ ροθη8ᾶ- Τὺ σδυδβὰ ἰῃ ΘΟΓρυ5 δηλ δ88π) Γαι ἰἀθτυηὶ : ἃ Γυγϑυι δυἀ δὶ πιαϊοζαιν ρασοδίδ δἰ Ποροίο5 ἰγδην- ἶγα οχἰὶ βιϊπιαῦδηί, ᾳυοά νἱἀεἰςαὶ Ξοτὶρίαπι , ε Ρ6ο - οδίά ραίγυπι ἰη υ8416 ἰϑγι ἰδ: δὶ υοΓίἃ ΠῈ ξοπαογαιοηθπὶ ᾽ἢ; » ἰθοἶγοο δά δυπι, αἱ οἰπηΐὰ ρτγίυ8- 4υ8πηὶ οΥΐδηϊυν, ποδοθηΐθπι, ἢ. νογθα πδθυθγυηῖ : « θυΐβ ροοοεν ἰδ (υ1 φαηι ':) Δ) ρᾶγΓθη (υι δυάκ! δϑίγυυμ), υἱ οὥουδ ΠΑΒΟΘΓΘΙΩΓ » γογίιαθ δυίΐδηι βοὴ οἰἠίψφυυπιὶ εἰ δ᾽ ηυοϑύη), Π6Ο δηϊφηπιδίυηι ἰηνοϊ υογί8 ῥ᾽ πὶ ΓΘΒρΡΟΙ πὶ (θάϊὶ, ψοΓἢ) Γοίυ πὶ) . ν ραγϑρίουΐίαι6 αἰ υςἰ ἀΐι5 οἱ δρ᾽ δι ἀϊάϊυ8. Πιρυηιαιθ Θηΐπ) [νἷ8 νΟΓὈΪ8 δ ΓΙ : Ὁ « Νοᾳυθ ιἶο ρϑοσαυῖ (φιοπᾶπι Θπὶπὶ ρ8010, ρΓΪι15- ᾳυδιη ἰῃ οτίυπιν ργού ἢ) πος Ῥᾶγοιίθ5 . ᾽; » ἴῃ Ὦος Υἱἀ6Π1ε6ῖ, υἱ ο Ὠδβοσγείυγ, Αἀ ἱπιοῦγοξὃ- εαιϊοπδπ δηΐη! Γαϑροηάϊΐ!. ὙοΥΙ β᾽ Π ΠᾶΠΊ.θ6 ροοο4886, ἰπ10 ρί4ι:): ρϑοσλνογιῖ : δῖ ΠΟ ργορίογεϑ ἱρϑὶ ςαδ]απιΐιαι8 ουδᾶην ργῦυθγυηι. Ουϊά ἰᾳίίυν Δεγίαγ, φυλι!οΌΓΘηΙ οἴΒΟιι5. τπιᾶῖι5 δἰι Θ . Νιπνΐγυ ὧἱ πιληϊ[δϑιθηίαῦ ορόγὰ Ὠδὶ ἰῃ , Βο. 68ὶ, εἰδλυύίεαγα ρογπΐβϑα δϑι παίυγα, υἱ ΔΓΙΠῚΟἾ5 ρίογα ργι ἴσοι αΓ. Κχοιΐ, ΧΧΤΙΙ, ὅ. 2084η. ΙΧ, . Ἐχρά. χχ, ὃ. . )οΔη. ΙΧ, ὅ. ΥΑΙ͂ ΓΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑἅ. () ὕ τογσυδ οοά., εὐαγγελιούμενος. ῬΟΒΒΙΝ. () Ῥτο ἕτερον υμπυδ οοἀ. γαιίο. Ἰορὶϊ ὕστε- ρον. ἴρ () Ηος Οτὶροηίδημπι 'άορπια Το[ε ρἰυτίθῃ ποιῖος ᾿Ἰςιάογις Ὁ. τν, ορ. . ΕἾυ8 νοϑηρ4 [ἰ[66ὃ δἰΐδιν ΟἸονοιδιν ἀπ ἀνθιιθιθ. ἿΤΤ ΘΟ ΧΧΙΙ. -- ΟΡΗΠΕΙῸ ΟΒΑΜΜΑΤΙΟΟ. Θυοὰ πιυ]1ῖ6 ποὺΐβ ΟἸΒΟΌΓΔ 5ἰηϊ, δίψυθ Βυπίδηο ἱηφεηίο Υἱχ ρογυθδίιϊ γαγὶ χυθδιί, ρογϑρίοιπι . θυοι διυιίδι δὲ ἀδινυπι, οἱ ηαυ!θπι υἱἱ τοῦ οδρίυμῃ νοαίγυπι εὔυρίλιι, ηοὐ διὰ δε] υΐθπι παι 44υ8- ἥμαπὶ ςρηπάπειηι, ἰά αυοᾳυς ἰϊηυεῖ, (οπβίἀογοπηυβ ἰίάφυο αυἱιΐ πονῖδ δὐ ᾿νδαι!υἀ!πδηλ ΠΊΘ Π10 εἰ, ηὐἃ : Δ[41ι6 , αὐυῷὸ ἀϊευπίυγ, ΘΧρογοπλυ8. (ἰυσι δὺῖ σρίμδογϑ, δυῖι ἀϊπιὶἀἶ5
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Isidoros the Deacon
Date: ~410 AD
Context: A letter of encouragement to a deacon facing difficult circumstances — urging him to see the difficulty as the particular form his calling takes in this season.
The calling does not change with the circumstances, Isidoros. What changes is the form it takes. In comfortable times, it takes one form. In difficult times, it takes another — and the difficult form is usually where the real work is done and the real character is built.
You are not in the wrong place. You are in the place where what you are is being tested and refined. The difficulty is not an obstacle to your calling; it is the current content of it. The question is not whether you should be somewhere easier but whether you will be faithful where you are.
Be faithful. The circumstance will change. What you become in it will not.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.