Letter 496

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Theodosius the Scholar Date: ~410 AD Context: A follow-up to an earlier letter: Isidore returns to the theme of legal expertise and its proper use — specifically addressing the temptation to win arguments that should be lost. I wrote to you before about the proper use of legal knowledge, Theodosius. Let me add one more thing that I neglected to say. There is a temptation peculiar to skilled advocates: to take a case they know is wrong and win it anyway — purely as a demonstration of skill. The case is won; truth is defeated; and the lawyer walks away with his reputation for cleverness enhanced. This is not an achievement. It is the precise opposite of what law exists to accomplish. Know when to concede. The advocate who can distinguish between the argument he can make and the argument that is true — and who chooses to make only the true one — is practicing a virtue that most people in his profession have not mastered. It is a harder thing than winning. But it is the right thing.

Περὶ ἀ.1ηθείας. Ὁ ἐν ἀρχῇ τῆς ἀληθείας ἐχπέπτων, πάντως ἔχχυ- λισθήσεται τοῦ προχειμένον, καὶ εἰς αἰσχρὸν χατα- στρέψει τέλος. Οεεαμπι πὶς πιοπί ἐπὶ εἰμαϊο [μἴ αἥήετγε Οἰψπιρο. Ας τιγδιιῆὶ ὀχοοίεο διιρεγαάάενα βεϊΐοη Ο8α, Α εότεας ροξεέπὶ μί εἰς σοπεσόπα γε αὐ ατοέξ. Ας ἀοίπας ΠΠυἀ ογαιϊαι18, , δὶ διὶ Πογδηίοπη ςἰῶ- (6πὶ ρογυθηϊβϑοηξ, νυἱοιογίϑιν διϊδβρίιιγοβ [ι5856, ἰῃ- ( ΡΠ] ΟΝΟΡ ΘΧΡΟΓΙΘΙΙ δοηϊθη [πὶ ρΡΓῸ- πυηιϊαῖ, ἀἰο6η8 : ]άφιιδα ρμετερίδεοπί, πὶδὶ πιοτὲ (γιοιθπία, μτὶμεσμαπὶι Οτευϊδεεπί, διυσίας ἀπιϑος μιϊδὶδδει αὐ μηιϑταξ. Νοη δηΐπι ἀϊσαιὴ [Γ65 πΠιοηί65, δ60ἀ 5ἷ (6γΓὰ υηΐϊνοτθα Οἰησογοίηγ, Δι4υ ΟοΟἰη ἴ πιοάνπ) ογίαγοίυγ, ἐοἰθβίοπι ἌΧΘΙΠ Δἰ(ἰηφοΓαὶ : ρΓΈΒ6Ρ- εἰπῷΘ) Ἰυχί ΘΟγθ ) ης6Π , ᾿ΘΓΓᾺΠῚ ΘδΙ Γυ ΠῈ ΘΟ ββ6γΓΌ !. (δηίγυμι υΐρρα οἰγουπιίεγθης- Ὁ τἴδην παιὰ ππηυδηὶ διιϊχοτὶι. Γ(ΟΧΧΙΣ. --- ΤΠΙΕΟΡΟΘΙῸ ΒΟΒΟΙΑΘΤΙΟΟ. ὲ υοτϊιαί6. Θιυΐ ἴῃ ῃτγίπεὶρῖο ἃ νογίϊδιθ δχοϊϊῖ, ργογϑι8 ἃ 4υοὰ :] ργοροδυΐϊ! δχιυγυδυλιυν, δίᾳφια ἰπ [ὦ- ὄυπ [ πὶ ἐ65ϊηδῖ. ΥΔΆΙΑ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕἸ ΝΟΤἅ. () ΑΙν ᾿ιοβῖ6 (65ιπηοπίππν Υἱπὶ τηλρηδπὶ Π861. "]διις. δυπ θη : ] ἰἰογὰῖϊ διοίογ, ἰοι ἀ6π) [ΓΘ νοῦ . αἰ . ΠΙ 6ρ. ὅ95, 6ἱ 6ρ. , . 1ν. ] ς Βαβι Πυ9 ΜΆσηι5. ἴῃ ΠΟΙ ! . παιίυϊ!. Οἰιν δὶ : ΑΣ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μαρτυρίαι ἀξιοπιστότεραξ εἰσιν. ,λοιδηῖ. . τν, ᾿ς. : ε : γι πῇ ( ΠΟ ἢ ἢν : εδὶ δά μτγουδηιδπι νοῦ ἰδίθιη 4υ0ι Ὁ ᾿μ515 ρϑγ Ἶ - υν Ἰηἰπιϊοἶ8. ν δὶς Υ6ΓᾺ , α1απὶ Ποειοτὶ Α88- πιοπηοη . Ἐ. οἱ [ ΜΙ γι δ165. (πο ΡῈ γί δρυε! ΑἸσόγοη. ργορι. Αεαά. ᾿μαείς για Ραι. γ᾽ἱοίογ, ἰὉ. χχιχ Κατ. ἰθεῖ., . , οἱ δυϑι. Βουῦ. . (. ἀοοιΐ55. ἰγαοίδιυ (6δι18., ρη8, θὺ εἱ . Ἀιττ. () Ρτο τὸ ψεῦδος, ὑφ᾽ ἡδονῆς, εἰς.. Διὸ οὐαή. ναι. δι Αἰι. βοεσίυυμηι, τὸ ψεῦδος ἐφ᾽ ἡδονῆς, Εἰς. ῬΟΒ5ΙΝ. ἐν τλϑ ΟΟΥΧΧ. .-- ΖΟΘΙΜΟ, ΜΆΒΟΣΙ. Αἴυπὶ πον , η6 Μειγούογυπι φιϊάδιη Ερίου- Τοιηι ᾿( ρμόῦ γΓθ5 ἶρ8β88 Ερίοιτί, 4υΐ δὖὺ οπεΐι5 - Ρἰεπιὶθυβ δἰ ϊοαιι8 οἱ ρῥγοβεγίριι8 οϑί, ἀοχιιδῖδ οοηῇρπηδ886, υἱ τηΐϑογα Ὑϑϑίγα (γἰηΐ88 οομἤριπαὶ. Ουδιποῦγεπι 5ἷἱ γεγὰ ἰοηυυηΐυν, ἱπιρυύ οἰ ἴα νοβίγα ᾿λβεϊν) ἤηθι ἱπιροιΐ!α. δ΄'η πρΐμι8, ρυαϊοἰ ᾿ιαγεῖ . ΟΟΧΧΧΙ. --- ΤΠΕΟΌΟΒΙΟ ΕΡΙΒΟυΡΟ. ΈΓΘΟΡ φηΐάεπι ἀἶσογα, δύ υϊαγὶ ν᾽ όθαν (οπιηὶυτα Θηπὶ ἰονίογυπὶ Υἱξίογυηι πΓρὶ δδί πη δι - εἰοπδί ἐχἰϑιἰ π ), ἀΐσϑιη ἰδαιδι ἃ υδγὶἰδία οοδοίυβ. Νοηνο, υἱ ορίπογ, ἱπ ὸ υἱ ρογϑυλβυπ) ἢδῦθο, Π ὶ δίηυς Υἱγίι165, : ἰῃ ( ἰηβιηῖ, γ6 Γ . ΙΒΙΡΟᾺΙ ΡΕΞΌΞΙΟΤᾺ ΣΛ’, -- ΖΩΣΙΜΩ. ΜΑΡΩΝΙ. Φασὶ τινες, ὡς οὐδὲ Μητρόδωρος ὁ Ἐπιχούρειος, οὕτως διὰ πραγμάτων ἐδεδαίωσεν Ἐπιχούρον, τοῦ παρὰ πάντων τῶν σοφῶν ἀποχηρυχθέντος, τὰ δόγ- ματα, ὡς ἡ ἀθλία ὑμῶν τριττύς. Εἰ τοίνυν ἀλη- ϑεύουσι, παύσασθε τῆς λαγνείας. Εἰ δὲ μὴ, ἔχεσθε τῆς σωφροσύνης. : ΣΛΑ΄". - ΘΕΟΔΟΣΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Ὀχνῶ μὲν εἰπεῖν, διὰ τὸ μὴ δόξαι χολαχεύειν» πάντων γὰρ τῶν λεπτῶν παθῶν τὴν χολαχείαν αἷ- σχροτέραν ἡγοῦμαι" φράσω δὲ, ὑπὸ τῆς ἀληθείας ἀναγχαζόμενος, ὅτι οὐδεὶς, ὡς οἶμαι, μᾶλλον δὲ πέ- πεισμαι, τῶν σοι προσόντων πλεονεχτὴ μάτων ἔἐφι-. οοιβαχυΐ ροβδὶϊ, πα 5ἱ ἀδοθιῃ αυΐ ἐπι πφυδ5, ἃς Β χέσθαι δυνηθείη, οὐδ᾽ εἰ δέχα μὲν γλώττας, δέκα δὲ εἰδοθῆὶ ΟΓϑ, ρϑγθηαυδ ᾿ἰηψυΐβδ Δη ἢ ΠΡΟ ΠῚ πυπιογι ΟΟΧΧΥΙΪ. --- ΠΙΌΝΥΒΙΟ ῬΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Ουΐ, οὐαὶ πυϊΐυπὶ ἰῇ θοηυμῃ ἀρηοβοδί, ὐοσ"Ὸ- Τὰ τῃοάἀσοιΐα υἱἱτγ, ἰφηοϑοθηβ, γψοὶ δρποδοθηῦ Ροιυΐ), ἃς ΠΟὴ πιοριία8ι: 6βῖ, Αἱ αυἱ ροβί πιυϊλ8 Υἱγίυ 86ηι11, ἀδιηα) μΓΟρΡΥΐΘ ἐδβί, αυἱ τηοιἰδδίιπι ρΓΘΌΘΓΘ ΠΟΥΪΙ. σΟΧΧΧΙΙ. --- ΜΑΚΤΙΝΙΑΝΟ. δὲ ανυατἧ!ἑα. (ογρογιηιν ΔΠΊΟΓΟΠ), εἰ 4υἱ Δεγί5 φυΐάοπὶ ), γὰ- Τα πὶ οαἰογί ον δχβιϊηριδί!, Οὐ ΘΠ 6Δ0.88Ππ ρίοΙΟΓΟ8 εὐ (εἶ θι. οἱ ρθη ἀδρίπηρσυηιϊ : ΄υοηΐαπι ἤυ πὰ ἢ δ πηηηδὶ, πα ς Τυτδὺ8 οἱ βαϊαγί(Δίθη) δνοίδι. Αἱ μοουπίαγυπι δι ογθη ποπ] υὑπηᾳιδπὶ δυὶ ἥμπκογα, δὺϊ βογίθο Γα διιδυε οδι. (υΐυ8 τοὶ [ [ο0Γ- οἰ 6δῖ, αυἷῶ ΠΟ ἅπ 0Γῦ 4υϊάθῃηη , β6ὲὶ ἰῃ- ἴυγογ. ,. Αὐἱ ας [ΓὈγι3886, ηὐΐὰ π6α Πηφὶ πος ἐδϑογί δὶ ροίῖεβι. Νοαυθ δηΐπὶ φυϊηηυδρίη(ἃ ἀυπιλκαῖ ολρ᾽ἃ ἰαῦδι, αἱ [θυ ]οδα Ὠγάγα, ΡοΓ αυξ δι ἱπμαχρίβυ"! πὶ υϑηΐγθηὶ οἶθο8 ἰΓαηϑη δὶ, πΠ6 ἱμβαῖυγδὈ . ΠῚ μογίθηςὶ ἰπδίαν δἤίοίυὙ, ἢθς ἀ6- πίᾳφυο Βείαγαὶ 'η πιοάυπι οθηϊυπι ἀυπίαχϑί πιδηΐθι18 δύηιδίυδ 6δὶ. " [6Π αυϊάθιῃ ἰιαῦοί, 8Διἰ Δτὶ οηΐ αἴᾳυς ὀχρίοσὶ μθϑοεῖ!. Ουοηπδηῆι ἰίδᾷυθ ποάο αυϊδρίπι Ὠυ͵υβπηιοῦ! ᾿μοπβίγ αἰ ηζογα δυϊ ρῥὶη- ξ