Letter 44
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed recipient
Date: ~410 AD
Context: Isidore attacks vainglory as a hollow and dangerous vice.
That flattering companion, that dry and lifeless inflation, that empty and earthly glory — let it be banished from us. For the giver and guardian of virtues left us this example when he said: "I do not seek glory from men" [John 5:41]. Glory belongs to God. Even though the inventors of words have applied that name to the shadow of it that exists here below, true glory is God's gift alone. Chasing human applause is chasing a shadow — it moves when you move, vanishes when you reach for it, and was never solid to begin with.
Περὶ καινοδοξίας {{. κενοδοξίας]. Ἢ χόλαξ χομπαγωγία, ἡ ξηρὰ χαὶ ἄψυχος ἔπαρ- σις, ἡ χενὴ χαὶ ἐπίγειος δόξα, ἀρθήτω ἀφ᾽ ἡμῶν. Ὁ γὰρ τῶν ἀρετῶν χαὶ δοτὴρ χαὶ ταμίας ὑπογραμ- μὸν ἡμῖν καταλιμπάνων, φησί" « Δόξαν παρ᾽ ἀνθρώ- πων οὐ ζητῶ.» Θεοῦ γάρ ἐστι δόσις ἡ δόξα " εἰ χαὶ οἱ “ποιηταὶ τῶν ὀνομάτων τῇ ἐνταῦθα σχιᾷ τὴν χλῆσιν ἐχείνην ἐπέθηχαν. λιν, . ) Δη. χη!, δθ. σα ΧΧΠΙ. -- ΡΑΙΓΑΡΙΟ ΒυΒηΙΆΟΟΝΟ. δε ουιιὶ ἰεπίαἰΐοπα Θόποτοϑδα ρεγ[ἐγοπάα. αὐπὶ ἰποτί ροτίς, φυῶ φιϊάδιη βυηῖ οπιπὶδ ἰσηρά (ἴδιο! ἰοἰΔ, δάνογειϑ γοοίδπι Δ( Ὁ Οπηηΐ ΓΟρΓ- Ἰιδηβίου δ [ διίδηδηι ἤθη Ὀγ υ ΔΙ ΟΓ ποάποϑηί, ουὐιθ ροτουϊυιη, οἱ ηυΐἰῖλ, οἱ ΠΊΟΓΒ ἃ ΟΠ γὶδίο Π πηφαγα πιϊπίιηθ ροβδίηί, αιΐἀπϑιη δῖ, Υἱν οχίπλδθ, φιυὰ ὀχίσιοβ ἰηῖρθι (ΕἸ γἶϑιὶ οδυδὰ ἰῃ [ λοιο ΩΓ δίαυσ ἱπρϑιίοηιϊ! δηἴη [ἐΓ ὕ ΕἾΣΠπιΟ ἴ . (Ὁ ἃ [}}}} σγαάιι σοηϑίοια : δίηιια οἱ ἰθη δι] οΡ, ΄υῷ [πὶ οοοΥ βυιῖ, Θχϑιϊσιδηίν, οι φυα {ΠῚ ΘΟΙΠρΡΑΓϑυγ, Ἀπ υΠι ΟΥ ΡΟ γί αΓὶ , ΘΥ Δ ΘΟΡΗΪ, Μοηϊϊ. οεἷπὶ ἃ βοηίθηι ἢγιηΐ , οἱ σΟμδί}}} Υ}}} ὨΔο πάτα ἰγγ δ γοα οἱ. (ΟΟΟΙΧΧΙΥ. --- ΟΔΙΟΝΙ. ἢ ναπα σίοτία. Αβη . [Δι|, οἱ ίοοα δίαυ ἰπδηΐπη)ᾶ |ρΓκ "α, οἱ ᾿ἰμδηδ ᾿ογγοπὰ αἰοτία ( πιθιΐο ἃ ΠΟ Ϊ ἰοἰαιαγ. Υἱγιυΐθ αι Θηΐ μη οἱ ἀδίοῦ οἱ ουδῖ, ΘΧΘΙ}}. Ρἴθα πο το , . νου . υἱἱίυγ : « ΟἸογίλιν }} Ποιμὶ θυ πο) υ ΓῸ “. » πΔΠΧΊΘ Ὠλ εἰοτγία δϑί : οἰϊαπηδὶ ποπίηυπι οἰ ΠοίοΓΟ ᾿μ νἱι θπῖῦγα: φοσαυυ!απ ἰυ ἐπροϑυθγυῃί.} ΥΔΕΆΙΖ ΓΕΟΤΙΟΝῈΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Ῥαγιϊεὶρίαην δογίϑι} σχεδιάσαντες οοὐμ. . οἱ ΑἸτ. ἴῃ ῥυίοβθη. πιιίαηι ογ θη, σχεδιάζογ» ἰδ: ῬΟ.ΙΝ. Ρλτποι,, ΟΚ. ΓΧΧΎΠΙΗ. πυῦ κε. ΓΕΓΙΧΧΥ͂. --- ΟΥ̓. ) μαμροτίαίςε. . ᾽ ρδυρογίδ πιο γουὶ ϑῖ, ἀϊνίη [ ἰχ ἢΪ ἢ }}} ἀ- οἷτυγ : ς Βεαδιΐ ρᾶυραγθβ βρμίγίιυ, φυοηΐδιη ἰρβοτθηι δβὶ γτοζηυπὶ οΟἸογυπὶ ν᾽.» Ουδηιοῦγοι δὶ ᾿. ἤθη Χ- ροιΐπνυθ, ργοουὶ ἀυδῖο πα ἢ ΠΠπ φυΐάπι ἀθδίἀοτίο (- ΒΟ; δίη δυίοπι {πὶ φίδι δηἰ Θχοὶρίπιυ, οἰΐδαι ἢυ} οοὐδηλυβ τηδηἀδι. ΤΟΙΧΧΥ͂Ι. --- ΕἸΌΕΜ. δε γαιρετίαίε. Ῥδηΐβ ρΡοηυτία, ἴδηηθβ Ποη δϑὲ ; Π γνϑβιϊ ΠΩ ἱπὸ- Ρἷα, πιάϊια. Ρ᾿Πν ὀηΐπὶ ἴΠ Βαριΐςια, εἰ ἀΐν[ ͵- ΗἶτΟΥΓ φυὶ ἀπι ὸ ηυὐἀϊΐίαία οοηίαθυϊ,, ἴῃ πρί - " ἃς ἢπ} ΟἸηηἶ ὀχρδῦιΐ γοῦ!)ὸ Ὑδύβδητ οἱ σοηίο- υϑιΐυγ. Ουἱ δυίοηι ἐπ εἰθοτυπι τοϊυρίδίια δἀὸ δ γε|- Β ηἷδ νυοϑιϊυ αΐν! οἰγοαπι εν δῖ, ζοΘηηδιη [ἃ- θι, ἱρδίυβαυδ ἰφηδαι ργο ἰηάἀυμπ)θηῖο. σΌῸΙΧΧΥΙ. -- ΟΥὝΡΙΟ (ΟΝΙΤΙ. ΟἸιτὶδιὲ παιὶυϊ(αίοηι. Ναίυγα ργεϑιδηιίογθηι, δία! ΟἸΠΘΠ)] ΒΘΡΓΠΊΟὨΪ [λου] δῖ π) βυρογδηίοπ) ραΓυπὶ οὐποία ΘΌργ ἠδίυ- ΤΆΤ δοουίᾶ υηὶ, πἰ ιΐγυπιὶ δηρ}} μηΐηἰβιογία η, δολη- δυία ηλιϊν δίοιη οἴοϊιηι, δοιη! πἷ ΟΧ ΡΟ Γ η- ἐοριΐο, ΡάΓΗ. δῷ ομηηΐ ἱπηπηιηΐ. β' πη} φυοᾳια δὰ ἰἴδῦ αγϑϑῖὶδ ργυιοηδίγδη πὶ .} [Ἁ- τυ ἰα πὶ Βα θυ}, ῸΠ υἰδἰἰδἰα Υἱᾶ ι. , γ- Τύυπι τπῆΐγο βοΐ ο πογαπι οἰἰγβυηι ΘΠ. Ας ργορίοῦ- δϑρίθιη δ ᾿ πάφοβί, } υϑηγοἀϊ Γαγα πὶ ρα , . ΘἈΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ ΤΟΙΣ, - ΚΥΡΆ, Περὶ πενίας. Εἰ λυπεῖ ἡ πενία, ἐξουδένωται ἧ θεία νομοθεσία, ε Μαχάριοι, φάσχουσα, οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. » Εἰ τοίνυν ταύτης οὐκ ἀντεχόμεθα, εὔδηλον, ὡς χἀχείνης οὐχ ἐφιέμεθα " εἰ δὲ ἐκείνην εὐχαρίστως δεχόμεθα, χαὶ ταύτης εἴχωμεν τοῖς προστάγμασι. ΤοΟςζ΄. --- Τῷ ΑΥ̓ΤῚ Περὶ πενίας. Ἧ τοῦ ἄρτον ἔνδεια οὐχ ἔστι λιμὸς, καὶ ἐσθημά- των ἀπορία, οὐ γυμνότης. Ὁ γὰρ τριχοφόρος Βα- πτιστὴς, χαὶ ὁ τοῦ πλουσίου θυρωρὺς, ὁ πείνῃ χαὶ γυμνώσει ταχεὶς, εἰς τὴν ἄληχτον καὶ ἀπέραντον ἀναστρέφονται χαὶ θάλπονται βασιλείαν. Ὁ δὲ πλου- τῶν ἐν εὐφροσύνῃ βρωμάτων, χαὶ ἐνδύματι βύσσον, γέενναν ἔχει, χαὶ τὸ ταύτης πῦρ περιδόλαιον.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed recipient
Date: ~410 AD
Context: Isidore attacks vainglory as a hollow and dangerous vice.
That flattering companion, that dry and lifeless inflation, that empty and earthly glory — let it be banished from us. For the giver and guardian of virtues left us this example when he said: "I do not seek glory from men" [John 5:41]. Glory belongs to God. Even though the inventors of words have applied that name to the shadow of it that exists here below, true glory is God's gift alone. Chasing human applause is chasing a shadow — it moves when you move, vanishes when you reach for it, and was never solid to begin with.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.