Letter 42
Isidore of Pelusium→An inquirer; and to Donatus|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer; and to Eustathius
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains why Christ called himself the bread of life, and warns against gluttony.
The Lord called himself bread — and the name is fitting on two levels. In the plain sense, he became the nourishment of salvation for all. In the deeper sense, he united the leaven of human nature with himself, purified it, and baked it, as it were, in the fire of his own divinity, becoming one person and one worshipped substance with it.
To Eustathius, on gluttony: Despise fine foods — they are nothing a moment after you swallow them. Their luxury lasts only as long as the gulp. Excess consumption breeds diseases now and stores up punishment hereafter. The belly is a poor master. It promises pleasure and delivers pain.
Εἰς τὸ γεγραμμένον, ε« ᾿Εγώ εἶμι ὅ ἄρτος τῆς ζωῆς. » Λρτος ὁ Κύριος χέχληται, αὐτὸς ἑαυτὸν τούτῳ χαλῶν τῷ ὀνόματι. Κατὰ μὲν τὴν πρόχειρον ἔχλη- ψιν, ὡς πᾶσι τροφὴ σωτηρίας γενόμενος" χατὰ ὃὲ τὴν ἀπόῤῥητον ἔννοιαν, τὴν ζύμην τοῦ ἀνθρωπείου φυ- ράματος ἑνώσας χαὶ καθάρας, χαὶ ὥσπερ ἐξοπτήσας τῷ οἰχείῳ πυρὶ τῆς θεότητος, χαὶ εἰς ἕν σὺν αὐτῇ γεγονὼς πρόσωπον χαὶ μίαν προσχυνουμένην ὑπό- στασιν. ἸΞΔ". --- ΕὉΥ̓́ΣΤΑΘΙΩ. Περὶ γαστριμαργίας. Ἑαταφρόνει τῶν ὄψων, ὡς μετ᾽ ὀλίγον οὐχ ὄντων, ἀλλὰ σύγχρονον ἐχόντων τῇ χαταπόσει τὴν πολυτέ- λειαν (). Αἱ γὰρ ὑπέρχρειοι μεταλήψεις, νῦν μὲν γόσων εἰσὶ μητέρες, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι, χριμάτων ἐπάγουσιν εὐθύνας. ΤΕΙ, -- ΛΕΩΝΙΔΗ. Περὶ τῆς εἰς τοὺς παῖδας εὐ.ογίας τοῦ πατριάρ- χου Ἰαχὠδ. Ἢ εὐλογία τοῦ πατριάρχου, ἣν τοῖς υἱέσι τοῦ Ἰωσὴφ ἐπευξάμενος ἔδωχεν, οὐχ εἰς ἐχείνους μόνους πεπλήρωτο, ἀλλὰ χαὶ τύπος μειζόνων πραγμάτων γεγένηται (). Ἢ γὰρ ἐναλλαγὴ τῶν χειρῶν, τὸν σμτήριον προεδήλου σταυρόν " χαὶ ἧ τοῦ ἥττονος προσαγωγὴ, τὸν νέον ὑπεδείχνυ λαὸν, μονονουχὶ βοῶσα διὰ τοῦ σχήματος "Ὅτε σταυρὸς εἰς εὐλογίαν φανῇ, ὁ ἥττων λαὸς μεγαλυνθήσεται, [χαὶ ὁ ταπεινῶν ἑαντὸν ὑψωθήσεται. ] ἘΞΓ'. -- ΣΕΡΗΝΩ (). Εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τῆς Ἐλισάδεε, « Καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵγα. ν Μηδέν σε ταραττέτω τῆς Ἐλισάδετ ἡ προφητεία, «Πόθεν μοι τοῦτο, λεγούσης, ἵνα ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου ἔλθῃ πρός με;» Ὁ γὰρ θέμενος ἐν αὐτῇ τοῦ Βαπτι- στοῦ τὴν διάπλασιν, χαὶ πρὸ τοῦ ἐξελθεῖν ἐχ μήτρας εἰς προφήτην ἁγιάσας τὸν πρόδρομον, ἔνδον αὐτῷ παρέσχετο τοῦ μυστηρίου τὴν δήλωσιν. Ἐπεὶ [δὲ] οὐχ ἔδωχε λαλεῖν τοῖς ἐμόρύοις τὸ ἄωρον, σπεύδοντι τῷ Βαπτιστῇ χηρύξαι τὸν Λντρωτὴν, ἔχρησεν ἡ μή τὴρ τὸ τοῦ στόματος ὄργανον. ΤΞΔ΄. --- ΠΩΜΑΣΙΩ (). Πῶς γοητέον, « Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος" » Περὶ τῆς μουσικῆς, ἧς ἡ Γραφὴ μέμνηεαι. «Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ χαὶ χορῷ, χαὶ ὀργάνῳ ΥΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂.. () οὐ. αι, εἱ ΑἸ!., πολιτείαν. ῬΟΒΒΙΝ. () Οοὐά. αι. εἰ Αἰι., γεγένητο. [υ. .) Νοιὶ Σερήνῳ δεά Σερίνῳ, δεγίπο, ἰπιϑοτὶ δυηὶ ᾿λης σοἠά. . θ οἱ ΑἸ. δἰ πη ΠΠΓ βρηνοηίθεη. ἴν. () θν οοἀ. πον Πωμασίῳ, Μονιαδῖο, βειὶ Κωμασίῳ ἰϑογὶρίαιη χ "δι. ἰρ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒῸΝ ... -- ἘΡΙΒΤ. ΟΓΟΙΧΎΙΙ. καὶ χορδαῖς,» φησὶν ὁ Ῥαλμῳδὸς, οὐ χαλχῷ ἠχοῦντι Α οἰιοτΪ,» δἷϊ Ῥᾳαϊη δία : Ωη φΙὶ εΪηηΐϊδηιΐ, οἱ ἰηβ(Γ- χαὶ ὀργάνοις θελχτικοῖς τὰς θεΐας ἐπιτρέπων ᾧδὰς, ἀλλὰ τύμπανον ἡμᾶς τὴν ἑαυτῶν ἀποτελεῖν σάρχα παρεγγυῶν, οὐδὲν ἔχουσαν πάθους χίνημα, ἀλλὰ νε- χρὰν τοῖς γηΐνοις ὑπάρχουσαν μέλεσι. Χορὸν δὲ τὴν σύμφωνον τῆς Ἐχχλησίας ἁρμονίαν ζητεῖ χαὶ χορ- δὰς, τὰς ἐν ἡμῖν αἰσθήσεις δηλοῖ, ὑφ᾽ ὧν τὸ τῆς γλώττης ἀναχρούεται πλῆχτρον" χαὶ ὄργανον, ὁ πᾶς εὑρίσκεται ἄνθρωπος, Θεῷ εὐάρεστος, χαὶ ἀνθρώποις εὐάρμοστος. ἽΞΕ". --- ΔΕΩΝΙΔΗ. Διὰ τί τελευτῶν ὁ Ἰακχὼδ καὶ τοὺς υἱοὺς εὐ.Ἰογῶνγ, τὰ μέλλοντα αὐτῶν «έγει. Β Τὰ μέλλοντα λέγειν ὁ Ἰαχὼδ ὑποσχόμενος, καὶ τὰ φθάσαντα τοῖς υἱοῖς ἐξηγούμενος, οὐ χατόπιν ἐπαγ- γελίας ἐδάδισεν, ἀλλὰ Θεοῦ δαχτύλῳ ἐψηλαφήθη τὴν αἴσθησιν, καὶ σιγὴν ἐπετάγη συμφέρουσαν. Προθέ-. μενος γὰρ εἰπεῖν αὐτοῖς τὴν ἐξ αὐτῶν ἐσομένην τῆς θείας οἰκονομίας σάρχωσιν, λήθην τῶν βουλευθέντων ὑπέμεινεν, ἀμείψας τοῖς παρελθοῦσι τὰ μήπω γε- γόμενα. Σὺ μὲν γὰρ, φησὶν, ἀξίαν γνώμην τοῦ τοσ- ούτου μυστηρίου χτησάμενος, εἰχότως ἐπιστεύθης αὐτοῦ χαὶ τὴν εἴδησιν" οἱ δὲ οὐ χατάλληλον ἕξουσι τῷ πατρὶ τὴν εὐσέδειαν. ΤΕ(΄. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰ καὶ Γραφιχὴν μαρτυρίαν ζητεῖς τῶν γραφέν- των (), Ἡσαῖας τῶν προφητῶν ὁ σαφέστατος, τὴν ἀπορίαν τοῦ Ἰαχὼδ ἐξηγούμενος, χαὶ ἣν ἔπαθεν ἐγχο- πὴν τῆς προθέσεως, ἄλλα μὲν βουληθεὶς, ἄλλα δὲ χε- λευσθεὶς;, οὕτω φησί " Νὴ εἴπῃς Ἰαχὼδ, χαὶ τί ἐλά- λησας Ἰσραὴλ, ἀπεχρύθη ἡ ὁδός μου ἀπὸ Κυρίου, καὶ ὁ Θεός μου ἀφεῖλε τὴν χρίσιν, χαὶ ἀπέστη ἀπ᾽ ἐμοῦ. Οὐδὲν γὰρ τὸν Ἰαχὼδ ἀφείλετο ὁ ἀγαπήσας Θεὸς, ἣ τὴν πρὸς τοὺς υἱέξς, ὡς εἶπον, ὑπόσχεσιν, διὰ τὴν προ- ορωμένην αὐτῶν τῆς εὐσεθείας ἀθέτησιν. ιηη| τηυ]οοηάοβ δ. ἀθ πο ἀ Δηΐπη Δοοοπ- πιοάαιἰ ἀϊνίη ὁ η ΠΟ η, ὙΘΓΌΙΏ π - ΟΠΠ, ὕυἱ ΟΧ ΟΔΓΏΘ ΠΟΒίΓαὰ {Ὑπηρδηιπὶ ΟΠ οἶδιη : δὶς ΠρρΡΘ υἱ πε} } πὶ ργροδίογὶ δδδοιιιβ πηοίθ Πα οϑῖ, νοΓῸ πὶ ΘΡΓΘΠΪΒ ΠΙΘΙΓΙ Πιογίι οἱ δχϑίϊῃ- οἰἃ . Ραγ εἰόγυνι δυΐθη, σοηοογάδιῃ ΕΟ ϑἰῶ " σοη θα ρου αι. ΡΘΓ ΟΠοΓια ἰἰθιη, ςθηδὺς ποϑίΓυ ἰπι } σία, συόγ ορογὰ [συ ρ] δε γυ Ρυ παῖυγ, Ὀεπίᾳυθ, οΥσληῦπ) ι ν ποσί τα πι Αι, οὐτη ) Π- ΓΕΒ Υἱίδπι ργυυὰῖ, δίᾳιθ οι πυ! σΟπηη!- ἀΐ δρίυ . ΟΟΟΙΧΥ͂.--- ΚΕΟΝΙΟΖ,, ΟἿ πιοτίεπα Φασοῦ εἰ ὑεποαϊοσοης βιϊ {[μίπτὰ ἱρεῖς αἱεῖϊ. Ουπι ὅϑοον, υΐ [Ὁἰυγ ὁϊείυγυπι ΡΓΟμΐδοΓαὶ, ρτγϑιογὶία ἰδηΐίυιη Παγγαγαί, σοηῖγὰ ὁἃ, ΡοἸ] ]ϊεΐιυδ (ἰργδὶ, παυΔ υδαφυδηι ἱποοιίδυδὶ : νιν [)οἱ ὀϊᾳίιο δϑῆϑυϑ ἰρϑίυδ ἰϑοίυ , οἰ εεἷ} }}}- (ἰυπὶ ἰπάϊοσίυ τ) . Νδη) ουτ) [ΤῸ ΓᾺ ἢ} ΟΧ ἰρεὶδ οἱ - νΥἱπὰ αἰδροηβδιϊοἶβ ἱπολγηδιϊοηθ οἰδ ΘΧΡΟΙΕΓΘ σοπϑι υ͵, ΘΟΓΙΠῚ., υῷ ρτγοροβυόγϑδὶ, Οὐϊἱνίοιθ ολρίυβ , σΟμ Υἱυ δ! ΐοοι ἰΐ, ποάσιν ἴλοια (Ὁ Θγη, οὐτ ἰ, αὐ ἰδπὶ ρτοίογίεγδηι. Νδι ἴι φυΐϊοιν, ἰθαᾳα} θουβ, οὐ} πιδνίθιη ἰδηῖ τ γ- γΐο ἀΐφηδπι ἐοηδόσι [, ἰιαυ } γα ] φυοᾳνθ Ἑσοφηϊιῖο ἐγοάϊια οϑὶ : δἱ ϑιΐ ἤαυδ ριν ράγθην ρίδ ἰδίοπι δαί] ϑυηῖ. ΠσΟῸῸΙΧΥΙ. ---- ΕἸΡΕΜ. Ουοι πη) ϑοτίριυτα ΄φυοηαυθ ἰδδιποηΐο Ἀϊ , : ογὶρβὶ, σοι γιπαγὶ ροδβίυ , , ργορ δι - ΓῸΠὶ ΟΠ Ἶ υ Δρη}, οὑπὶ ἱρβίι ὅδοο! Παϑ,- ἰδηιτδπη Δη Ππῖ ροΓρΙαχ (π}] Θχροηογοί, δι υ, ἰῃ αυλπὶ ἱηείαγαι,, ἰπϑδι αἱ} δαγπιοηἶ ἰμίάΓγγι- Ριϊοησην (ἐν , αι νθ }ἱ., Ιου] [. ), ἰιῖ νοσυϊθ υἱἱην : Νὰ ὁ ὅδοου, οἱ ψυίά ἰοοι ἴδγδοὶ, Δ { αδὶ ἃ Ὀοιμΐπο νἷ πιο, οἱ δι} Δυϑίυ }ΠΠ οην, δ᾽ Ὀ } ἃ π. ΝΙΠ}] θηΐπὶ θυ λσυῦο, υδιη εναγύνι θυ Γι, οείρυΐ!, ΡΓΏΙΟΓ π|, ( ᾳυἃ ἰοουίι π), ἱρ}}} δι) ἢ]} ρο] οἰ τΔιῖοη θα, ΟὉ» ρμἱ εἴ . ΓΟ δε θΘὴν, .) ἢπ ᾿ρ Ργοδρί οί θαι. ΤΞΖ΄. ---- Μογαστρίαις εἰς πόλιν φοιτώσαις συχγά. Εἰ μήτε τῆς αἱδοὺς τῆς φύσεως χαὶ αὐτῆς τῆς ἀσχήέήσξως φροντίζετε, μὴτε τὴν χαύνωσιν πεφό- θησθε, ἣν αἱ πόλεις ποιοῦσι χαὶ ὄψει χαὶ ἀχοῇ “ μήτε τὴν μέλλουσαν δεδοίχατε ἐπὶ τούτοις ἀπειλήν" χα- λῶς θαμινὰ πρὸς τὴν πόλιν βαδίζετε. Εἰ δὲ τῆς μὲν ἀντέχεσθε, τῶν δὲ πειραθῆναι οὐ βούλεσθε, φεύγετε τῶν θορώύδων τὸν πόλεμον (), ὃς δεινοῖς βέλεσι τοξεύει τὴν ἄσχησιν. ΠσΟΘΕΧΥΙ!. --- Μοπὶαϊϑιι ἐτοῦτο ἵπ πὐῦδπι σοηι- πιθαηιίϑιι. ΠΟ ΠΙΙΓΩ μι οΓο πὶ } Πιοιι} Π} Υἱ ᾽πὶ ΕυὐΓη, ἡ]Π ΠΠ δι }, .η} Εἰν οἱ οοι} οἱ δυνγθ ὁἤδγυηῖ, πη δι} , ἢς [τυ ΓΔ} ΘΟΙΠ Δ ]πΠ|η} ταὶ ἐδηυπι δῖα πὶ ρα ΓΟ ΓΘ , ΡΥ ΟΪΆΓα [ας , διΪ Πθ λ ΟΥ̓ ΓΟ ΘΟ) Δη. δὴ δῖη) οἱ ἢ ὴν γι " ι, οἱ δυμρρὶ!ϊεϊοτι ρα ΓΙ Ο. ἢ} ἴδοθγο τοἰμ μα νὰ} , τππππἢ ον [υφίία, ᾳυοά γα αἰοϑθ ὲῈ. σοηβθογαί ν᾽ : Θχογο [Δ{-- "θη σγαυ θυ ρογου } {{} ἰηϑδοίδίυΓ. ΥΑΒΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) Ργοὸ τῶν γραφέντων εοοὐά. αι. ει ΑἸι. τοῦ γραφέντος Ἰοσυηῖ. ῬΟΒΒΙΝ. () Φεύγετε τῶν θορύδων τὸν πόλεμον. Αυΐδὰχ [ογιδ. πηθᾶ ΥἱἰθὉ ΠΠὉΡ ΘΟ οίι Γᾶ, ΠΟ ἱμοοποϊην ἴδτθι), ἰΙαφαγα ἰοῃιη, τὸν θόρυδον τῶν πόλεων. ἘΠΤΤ ΟΟΟΙΧΥΙΙ. --- ΘΡΥΕΙΒΟ. Βὲ οιἱ ετἰδιἱπια ἤθη. Θυστηδάμπηοιλν μος ηδίυΓϑ Ιηὐπί σοποσβϑῖζ, υἱ οΥἿβ οὐπν [ η᾽ ρϑ.υ οι : δ᾽ ΠῸΠῸ ΟὨΠ ΠΟ πιά Πανὶ ροιοβί υἱ [Δϑῖι [ Π| ΟἸΠ| Ἰποηδδιϊοα νἱ “ ιπἰ εἰ θυ Ὠάθοὰϊ. Νά ἰἰἰ μ } πὴ} , [Γδπΐ ἐπηρϑιΐδπβ : πὸ δυίοπι ὕθοθη Οπηΐὰ ΟὔΒΘα μη} }}}- δἀχεῖρίι, τεβαῦα πιοϊοϑί, δἱ δοοῦθ} οἰ Γ δὐποάσι Ἂς [Οὐ δὐτϊηΐὶι. Ουδηιοῦγαι δὲ ἰ δὰ ᾿}ὺ οἰυάΐυι δίυδ ἀχογοϊοπθιη ϑοοξεχ ϑιὶ, δῦ ἢ]ο δυϑοθάβ, πα ἰ ρῈγ οὐ Π)]Ὸ δ᾽! ι . μη] οἰ οἱ υΐ δἀνογϑιη θοιπΐμυν οογνί ἐπι ογεχὶ!, δίηυς ἰὰ δεῖ! ἂς βίυοι, τ᾿ ΟηλΠ Βυροῦθία᾽ ϑυ: οἱ τυΐϊη ἱπὶΐ- ἰδιοτοβ. αθααὶ.. ΟΟΟΣΧΙΧΣ. -- ΟΥ̓. Βα ἐϑνῖο' εαποπιοὶς πω!ίμηι. αἰἐδατὲ μταψεσαμάπι. [ε-- εἴϊοπὶδ σταιία. ϑογίμίαρα οπιμΐβ,. φῶ ρῥἰδἰδιθπ) τοὶ οἷ ΟΘιΐο Ρροροϑίίδιη μαῦεὲ, ρη]οἸδγπί πιὰ δὺ ἰλι .- οοιπτηρηἀωϊίοιιο ἀὐμῃ.. ϑδογοϑάπείαι δυίθηι: γὸ- Ιαπιίτια, υδὲ ἀϊνέηδευιη. ϑογίριυγδριην (. πη τμν ἸΆθΩ, αυδοάδει }..}}}}. δ )θθ!η θοῦ ἀΐιυν. Θυαπιοῦγοηι δὰ οηνηΐα, : 'π' οοϊεδὶὰ ρΓ-- ροπυπίων, ἰαραυϑαὶ μτοῦυπι διγυμὶ Θχεῖρθ, υἱ ἀϊνῖπο νϑγί αι ϑρίεἰιιν νοῖυϊ ἴθ, ρυγᾷδῖδ δἰ}. θὺ: δυϊὸπιὶ οχίτγα. μος. νοϊυϊηοι. οἰτυππιδευμευ, οὐἰακπιοὶ" ᾳυϊἀρίατια παϑαδοΐῖ, φυοὰ δι γαν (δίοι! ν- : Βοηδϑίδίοπι |}γ ], ἰ͵, ]. ἃ τα ΐ}' ΟΟΓΙΒ:- . ἸΘΙΏΟΒΙ ΡΕΙΌΘΙΟΥ Δὲ Α ΤΞΗ". -- ΣΕΥΗΡΏ. Περὶ οἱήσιως. “Ὥσπερ λεαίνῃ συννέμεσθαι πρόδατον ἡ φύσις οὐχ ἔδωχεν" οὕτως οὐδὲ τῦφον μοναχιχῇ συνοιχεῖν ὅλως ἐνδέχεται. Ὃ μὲν γὰρ θηριώδης ἐστὶ καὶ ἀχάθ- εχτος (): ἡ δὲ πάντα εὐπειθῶς τὰ χρηστὰ χαταδέ". χεται, χαὶ τὰ λυπηρὰ χαρτερῶς μάλα προσίεται. Εἰ τοίνυν πρὸς ταύτην ἀπεδύσω» γυμνάσασθαι, ἐχείνου ἀπόστηθι“ μή τί σε δεινὸν διὰ τούτσυ ἐργάσηται, ὅ ἕναντι Κυρίου τρὰχηλιάσας, χαὶ πάντας ἔχειν ζη- λωτὰς τῆς οἰχείας ἐπάρσεως [χαὶ πτώσεως] προθυ- μούμενος. ΞΘ.. -- κΥ̓́ΡΏ. “ὅτι οὐδὸν τῶν ἐνδιαθέτων καὶ κελδανονισ μόνων βιδιλίων δεῖ προτιμᾷν εἰς ἀγάγτωσιν. Πᾶσα. μὰν Γραφὴ πρὸς εὐσέδειαν βλέπουσα... καλ- λίστη χαὶ. ἐπαινετὴ, καὶ ἐγχιυμίων ἀξία. Αἱ. δὲ: ἱεραν πτυχτολ. τῶν μαρτυρουμένων. θείων Γραχρῶν, τῆς πρὸς Θεόν. εἰσιν ἀναθάσεως χλίμαριεες.. Πάντα. τοίνυν τὰ ἐν: Ἐχχλησίᾳ. Θεοῦ. προφερόμενα (). ὡς. δόνεεμον δέχου χρυείον, πεπυρωμένα τῷ θείῳ. τῆς. ἀληθείασ Πνεύματι. Τὰ δὲ ἕξω ταύτης πεσιφερόμεναι, εἰ χαί τι ἔχει πιθανὸν. πρὸς σεμνότητα... τοῖς ἔξω: τῶν σῶν ἀγώνων, ζητεῖν χαὶ τηρεῖν χαναλίμπανε" οἷς χόμ- πος λέξεως μᾶλλον ἐσπούδασται, ἣ χαὶ μύθους τινὰς ἀναπλάττει[ν] αἱρέσεων. τὐΐηΐθυβ τοιποιΐ δυηῖ, πνοαί χα α οἱ Ομ βογνδηδὰ τγοϊΐθηυδ : αἢμΐγυμ ᾿|., }}} νΟΓΘΌΤΟῚΝ ροιηρθ Ροιίυ οἰυδπαγιηῖ, δι οἰΐδιθ (Ἀθι| αυδϑιίπὶ| ΠΏ ΓΟδιπὶ Π᾽ χογυηῖ. ΟΟΟΙΧΧ. -- ΟΥ̓ΆΠΠ.Ὸ ΔΙΕΧΑΝΌΆΒΙΝΟ. ἢ εοπίοπιϊοπέ. Τογγογοῖ τὲ]. ϑεσγίριυγοα Θχθιηρ] ἰπίογιηϊ, - υἱ , ιι ΟΒιΙ θ,, Γ }, "ΘοΘΒο (. ἃ (-- ἀυςον. Νἧιι ϑῖν ρΆΓ }, υἱ 'ρ αἷδ, οοιθηιᾶ- ἐἰοποιχ δ}. ροτιϊπιθβοο, μγορίογοα αυοθ ροοοϑηι Β| ποὴ ολδιϊζανὶι : δἷνο, υἱ ρυζ ρογδιι δι [.- υθο,. Π᾿ίυ ἰυυ υ}), αὐἱρμ αυὶΐ τηδριΐ ΠΠΠ᾿ Με τοὶ δΌΘΟΙοΙ) ἀίᾳι δουϊίαι, ργαωΐογα, Θ. ληρβογϑε, δ} δὲ δο]]ο υὐΐιθι) ἁἰογί, δοηδ θα ρορ.: φυΐᾶ ραϑίγοι ΡΥ }}Ἀ}}} ΓΘΙ ( . ΓΟ θυ γαὶ, οὗ ἰθύᾳφυδ ἀπῖ ουπι|, υΐ } Δι[} ϑΓαὶ, ἰ. } ΡΓῸ - ἰυογα ροίόγὰϊ, ἐπ υε}] μι γι. Ὁυδοῦνθν π οἱ δᾳ οοπθπηηθῦ, οἱ τ. αἰϊνί μα οί) δυθθι, δἰ} ἃ. ἀἰπδίϊὰ σΟπηργμα. Νὰ ρῥγίναι δὸ σ Ττ΄. --- ΚΥΡΙΛΛΩ. ΛΕΞΑΝΔΡΕΙ͂ΑΣ,. Περὶ. ξριδος. Φοθεΐξ με τὰ τῆς θείας. Γραφῆς. ὑποδείγματα; χαὶ γράφειν τὰ: χρεὼν ἀναγχάζομαι, Εἴτε γὰρ. πατῆρ- εἰ- μι, ὡς. ἔφης αὐτὸς; δέδιω τοῦ Ἡλεϊ: τὴν χατάχρισιν, ὅτι τοὺς. υἱοὺς. ἁμαρτόντας οὐκ. ἐσωφρόνισεν " εἴτε υἱός͵ σον. τυγχάνω, ὡς. μᾶλλον ἐπίσταμαι, τὸν μέγαν ὀχεῖνον. σχηματίζοντος. Μάρχον (), ἀγωνιῶ τοῦ Ἰωνάθαν τὸ ἐπιτίμιον, ὅτι. τὸν. πατέρα. ζητήσαντα ἐγγαστρίμυθον οὐχ ἐχώλυσε.. Καὶ πρότερο; τοῦ ἀμαρ- τήσαυτος, ὁ χωλῦσαι δυνάμενος τέθνηχεν εἰξ τὸν πό - λεμον (). Ἵνα τοίνυν χἀγὼ μὴ χαταχριθῶ, καὶ αὑτὸς παρὰ θεοῦ μὴ χριθῇς, παῦσον τὰς ἔριδα: μὴ οἰχείας ὕδρεως ἄμυναν, ἣν παρὰ θνητῶν χεχρεώ- στησαι (), ζῶσαν () Ἐχχλησίαν μεθόδευς, χαὶ ἀοιναδιΐς» σοηιι πη υ] ο ), ἰη}}} ΓΒ Ὦ αἰώνιον αὐτῇ διχόνοιαν ἐν προσχήματι εὐσεδείας χα-- υοάλι |Π ἃ τηογία! Οὐδιγίοι , ἰὴ υἱνθῆ- τασχεύαζε. ἰδ ΕςοΙοβίδαι ἀογῖνα, δίαια διίθγπαπὶ ἱρϑὶ ἀϊββθηϑίοιδιῃ μίοία} σρθοῖα δίφυθ οὐίθηία ΘΟΙρΑΓΆ. ΥΑΒΙΑ ΓΠΕΡΟΤΙΟΝΕΒ. ΕΤ ΝΟΤΑ͂. . () σοάά. γαῖ. ει Αι. ἀχάθαρτος. ῬΟΘΘΙΝ. . () Μο!!υϑιοοὐά. γι. οἱ! ΑἸι.. Ἰοριῖ. προσφε- ἄτα ΕΓ. ρθη. μῦοὸ ἀναπλάττει γωι. Ἰδῦϑι εἰσαναπλάττει. [. () Σχηματίζοντος Μάρχον. δὶς Ἰυφιίυγ . Μυτγοιβ δνδη . ργί μι [Ὁ} ΟΡ ΞοΟμιι. Θὲ [η- θαιογ Ἐςσεϊοβίς Διεχαμάγίμι : αυδι μγοϊ μα ΟΥ̓ ἀΠΠ μ } δυο δδϑοῦθό δροοὶδ δίψπ θ᾽ γοργιο- δοηίϑιῖ. ττ. () Νες ἰὰ π᾿ γα, ΄υΐα, αἱ αἷ ϑαηδοᾶ, ρόοοαΓα τι} πὸὶ ὈΤΟΡΊΡΟΙ, Ουπὶ ρΟΒ|, ἰυνι. Οοπίογ οΡ. Ἐ[ῦ () ΓΑμυγναν, ἣν παρὰ θνητῶν χεχρεώστησαι. Νοιι γεοῖα [ γο άι}} (ἰ. ἐμ γρΓὲδ, μίοπενε, μα ἰαπφιαπὶ τε φιοάαπι αἰΐέπο α πιογίαἰἶδις οὔξιτι- εἰμε: , ΟἸῊΝ ἰδ ρΟΙυ δ᾽ θῆϑδυβ., μίί, φμ {ἰδὲ α οὐ ϑ ἡ θα υεἰμί ατὰ φιυάαπι αἰἴεπο οδείγὶε(ἰ ἄεϑέ - τ. ». () Ανια ζῶσαν οοὐβε γωι. δίοτι. οἱ. Αἰι, Ροιυηῖὶ τὴν. Ν, ΤΟΙ’, -- ΠΑΝΣΟΦΙΩ. ΕἸ προΐσχεται ὁ τῆς Ναρχίωνος συνήγορος βλασ- φὴμίας, τὸ παρ᾽ ἐχείνοις ὀνομαζόμενον Εὐαγγέλιον, λαδὼν ἀνάγνωθι, καὶ εὑρήφεις εὐθὺς ἐν προοιμίοις τὴν ἀτοπίαν. Αὐτὴν γὰρ τὴν κατάγουσαν ἐπὶ Χρι- στὸν ἀπὸ Δαδὶδ χαὶ ᾿Αδραὰμ γενεαλογίαν ἀπέτεμον" καὶ μιχρὸν ὕστερον προϊὼν ἄλλην ὄψει χαχόνοιαν. ᾿Αμείψαντε; γὰρ τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν, «ε Οὐχ ἧλ- θον, λέγοντος, χαταλῦσαι τὸν νόμον ἣ τοὺς προφή- τας,» ἐποίησαν Δοχεῖτε, ὅτι ἦλθον πληρῶσαι τὸν νόμον ἣ τοὺς προφήτας ; Ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλ᾽ οὐ πληρῶσαι. Ἔχ τούτων δὲ εἴσῃ, ὅπως ἔχθραν ταῖς δυσὶ Διαθήχαις κατασχευάζουσι, ξένον εἶναι τοῦ νό- μου τὸν Χριστὸν σχεδιάσαντες ().
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An inquirer; and to Eustathius
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains why Christ called himself the bread of life, and warns against gluttony.
The Lord called himself bread — and the name is fitting on two levels. In the plain sense, he became the nourishment of salvation for all. In the deeper sense, he united the leaven of human nature with himself, purified it, and baked it, as it were, in the fire of his own divinity, becoming one person and one worshipped substance with it.
To Eustathius, on gluttony: Despise fine foods — they are nothing a moment after you swallow them. Their luxury lasts only as long as the gulp. Excess consumption breeds diseases now and stores up punishment hereafter. The belly is a poor master. It promises pleasure and delivers pain.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.