Letter 34

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed recipient Date: ~410 AD Context: Isidore rebukes someone known for holding grudges. Many people mock you as a grudge-bearer — and rightly so, since you use anger as a weapon of revenge. Anger that flares and passes is human; anger that is stored and nursed is demonic. The person who holds a grudge has made hatred into a companion — he feeds it, shelters it, and takes it to bed at night. Do you think this hurts your enemy? It destroys you. Grudge-bearing is a poison that the bearer drinks himself. Let it go — not because your enemy deserves forgiveness, but because your soul cannot survive carrying this weight.

Περὶ μγησικαχίας καὶ θυμοῦ. Ὡς μνησίχαχόν σε πολλοὶ χωμῳδοῦσιν, ἀμυντη- ρἷῳ πονηρῷ τῷ θυμῷ χεχρημένον, ὄνπερ ὁ πλάσας ὕογθβ, ἢ υτγὰ ἰπ πιδηῖα δ θ, ποὺ πιέγιπι ὲ ( ἱμοοτιῖδ δίᾳια ἰΩθ ἰΝυ) υθο νἱίϑ γαῦι ὑτογϑυῖ δ Ἰεΐι!πὶ , , ορὶυ λι ἰπηδιΐ φἰογίθθ. Θυδιποῦγαπι δυὶ ἰδία, υἱ ἰοΥγθῶδ ἐοηίδπηηη, δυἱ δὰ ἰοἰογωμ δι ἜΧΟΓΟΘ, υἱ, οὐπὶ [υφίδηϊ, ρϑιη ) Δ }}!}}. ΘΟΟΙΧΧΥ͂ΙΙ, --- ῬΕΟΝΙΟ. Νίπνΐδ ροιῖο, ργοϊδρϑῖο ροί'υδ , ἰδ ἴῃ Ορἶθ, ἀυδην πῃ ΘΟ : υἱ ι οἱ πηθηϊ πὶ ΠιδρΙ δΓ- ἰυγθοι, αἱ σοῦρυβ ργοιηδί. Θυυὰ οὐπὶ [( ], δῦ ἷπ|- τιούογοῖο υεὰ ἀυσιΐπα., τπηοβογαιΐοιὶ δι. , οἱ :{} τηδῖον , οἱ ργυάδδηιϊιδ δοῦγιθίδι δ ὁδυθᾶ. ΘΟΟΙΧΧΥ͂ΙΠΙ. -- ἑῬΕΤΆΟ. Μυπδβίίοα υἱίᾶ, ο δῖα, ομηΐυ αὶ τηδηδδιο- γυπὶ ἰπ) . γεοδρίδουϊυπι). Εϊοηΐη) αὖ ᾿Γδ, ἱμιργουϊίαια, [αϑῖυ, ρδουηίΐαγιι διυάΐο, δι} ἰρϑίυϑ ΔΙΏΟΓΘ, ΓΟΙμΟία : Οὐοὐϊδηιϊίδιη οοἰι, οιμηΐθυξ ἰη- ΒΟΓΥΪ, ἃ σΟΓρΡΟΓῸ Οπ)ηΐιο Αἰἰθηὰ , ἃ δβρίγυ ὐμμᾶχαὶ ργοργία ; ᾿ἰησυδιὴ δἀ ργαιϊδγυ δοιοποπὶ Ργοοϊίνθ, δἰχια ογαιΐομδπ) υἱἱδιὴ μαῦδι ; πᾶ“ Ιοἀΐεῖυπη ἰτηπιοὶδ οβἰ : ρογϑυδδίομθ δἰ Οὔ α} ὀϊῃ- εἰἃ λοΐϊ, δίᾳια δὰ πηοάογαϊογὶβ πυϊιῃ οἱ ἀγἐ γί ἢ), ᾳυδσιη οἱ ἰθηρυ, αἱ ἰΑθογ, οἱ αἰνίηι οϑ]ου]υθ δὰ Δη|}{Π| σα θαγηδουΐα οοἰοοαγὶι, υἱ αυϊ γοηιογυπὲ ροῖυ οἱ οορηίϊοβ μαῦδαὶ, οἱ νοι. ΟΟΙΧΧΙΧΣ. -- ΟΒΑΒΟΠΟ. Ὀ Τοῖὶ νἱεϊογ οαυδα δὶ ΘὈτγίοί, ἰοὺ ἴυ, ὺἱ , αυὶ ρᾶγδϊδὶ διοάποῦυι δ ἀχϑί εἰ, η) ἐχίγα δεῖ γοϑηυὴ ΤΟΙ οοαγι. ΑἋ ῥγοΐ ἢΘ ἰηφοπίοπι τηογθυπ), ἰδηαυδιῃ Ἰουθη) οἱ οχίζυυμ, ἙΟΩἰΘΠΊΠΔΙΠΙ. ΟΟΙΧΧΧ. --- ΗΝΎΥΒΑΝΤΠΟ. ἱη) τίατγμπι γοοοτααίΐοηθ Εἴ ἵτα. Μι}} τἰ αἱ ᾿Ἰπὐηνίαγιιη ΤηΘΊ ΟΥΘ ἢ ἰγϑι υσυηΐ, Πη- [ ἀΓΠ., ἢΟΟ ! ᾿γάσι ἶη, υἱδηίθη, συ ΟΓθᾶ -᾿ ΟΥ̓ΑΒΙΕ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΌΤΑ;. () Νοπηϑῃ εὖἦυβ δά αυδπὶ βουγὶ ὲιυ ἢ. ορίβιοὶἃ ἰῆ οὐθ, γι. οἱ ΑἸι, ἢδθδϑὶ α βἰνηρίοχσ : αἸρθι οηζο ἰῃ ρῥγίηα δυ! θα, Χαρήμονι, (δατομιοηὶ, Ππ Χαιρήμονι. ῬΟΒΞΙΝ. () Ει ἰϊε ἰπ (ἰλυ] αἰτοῦ ογι θίαυν ἰπ οοἀ. ΑἸΙ, ΠΟΠΊΘἢ ] πῈ ὶ δρὶϑὶ.: πᾶπὶ ἰδὲ Πδθδίι ἢο) Παιονίῳ, ι} Πεοήνῳ, εα"πο. ()υοιὶ ν-. ἰαῦ- {ΠΓ, μᾶλλον, αὐὔσϑὶ ἃ οοὐ(. γι. οἱ ΑἸι. [Ὁ. ' ιὉ ἢ) Οἰχία, ἀοὐά. γαῖ. οἱ ΔΙι. Ππαρθοηῖϊ, οἰχεία, . ΙΒΙΟᾺΙ ΡΕΙΌΒΙΟΤᾺ ἴον δηΐπμ ορὶτυἱοϊτίοοη δἰ δυΐ!, αἱ σογροτίϑ ἱζπα- Α βοηθὸν τῇ ψυχῇ προσχατέστησε, τὰς ὀλιγωρίας χαὶ Υἱλπὶ . π|} Ποῖ σογγοῦοτοί. ΟιΔηοΌγΓοπι, γοΡᾶ Ἰοφυυπίυν, οοηϑίαϊ [ (ἰγοϑίου βεορυπὶ ἰβξηονδγα: τι αυὶ οἱ ἴεγγο δὰ οββίδι, οἱ ρυ]ομ γι υἀΐηα ἴτϑι!- ἄθπη), οἱ ᾿ἰησυα δ} σοηνί οἰ πὶ ἀυυ , οἱ Ὀοπογυηὶ ἀδιογειη πηδίογιπιὶ διοίογοπι [ᾳο᾽. δα ἰρίίυν [γα- Ὠυπὶ ἰγαουι δ᾽ αυλπὶ οὐἰϑδίηα ἰη)οἷὰ, πὸ ἴθ ἴῃ οχσἰἰυπι ὑγοὶρίιθπὶ ἃρΑ. ΟΟΙΧΧΣΙ. --- ὈΙΟΥ͂ΜΟ. , ΡΠ : ἃ δρρδϑοεϊυς φοπυ ἰγάχογυηῖ, δῦ ἰἴβᾳυο οτυμΐ βυηϊ, δἴχυθ ἴω ΕΝ ἰδοῦ ΠυπΊΘ ΓΟ Οαυδοηϊίξ δυηι. ) Οδρραάοοου ρῥγοίθειο (αθδο-« πἶ δυηί. Οὐπ) ἰσίιαγ δογυπὶ ἱπιργο ίιαθ) η- υϊιῖδ [ἱτ{ογάτυηι Ιδδογαγυπὶ τηοηϊιηθηἘ} Ργοά Δ ῃ} δΔιάυθ οοηδβίηδίδηι ἢ , αυ͵ὰ σίχαπι! πὶ πη ΐ γϑτ ] ΒΌΡἀοΪ Θηΐπὶ ἀίᾳυδ ἱπιργοῦδ πιᾶρηὰ οχ ρϑᾶγῖ [ ΔΙῸ . Ραοο οπεηαϊξυν, οοηιοπιϊοιΐθυ δ ἀϊδεὶ- ἀϊ διἢΠὰγ, δι πρθδηιαια ἀυ]οΐβ οἱ διηδγὶ [οπίθηι ἢἃ- μοι. [ἢ σοηργοϑϑὰ δδηἀδ ὲὸ ὑθηΐσπα Ἰοηυΐίυγ: ἴῃ Δυδβοηις[ἃ ουιτγοοιδί, ΕΔΠ]χ οὶ, ρυάδηβ, ἰδιηθΓᾶ- τία, Ἰηϑιϊου]οϑα, οαν ]αϊγῖχ, {Π| ΓΑ} , νογϑυῖδ, ἰη- ἢ πη, Βυρογῦα, οἱ οοηϊιπηᾶχ, ἰῃ δθουπα διηΐοο- ΤΌΠΕ ΓΟΌ. πηοῦϑῖ, ἴῃ δάνογβὶβ ἰδ οἱ ἰηβδιΐὈ}}}. ϑὉ ῥἱεἰδιῖβ ἰᾶγνὰ πιυ!θγου δ 'η οδριἰνὶ τϊδη γα} - εἰτ: δίᾳυθ ἰηδη δυγὶ δίῆογο βαῦγ!οιϊυπ) βυραΓγαί. Αὦ πιρηιϊοηιυ) ργοο νῖκ οδὶ, δὰ ραογδιάμιη οοἰοῦ. Ας ἀδηΐᾳυο φιλίοιη Πα} . ἱπηργο δδί πὴ πὶ ἃς ρτοΓ- ὀχοβυπὶ φἰβδηιίατη, ( οἰπα ἀδρρϑάοςαϑ ΟΣΧίϑι Π), ὮΓΟ σαΓίο ἢΔ. ΘΟΟΙΧΧΧΙΙ ---- ΒΕΒΕΝΟ. Οκίά εἰς, ε« ὕὲ εαάανετν, ἰδὲ οἐ αφμίίΘ εοπθτέ- σαϑιιπίμτον Θυοηΐδηῃ θοδίος υἱῖᾶ δοἀη) ΠΟ ΓΟΓυ πὶ ΟΠ ηἰ υηὶ Διο οοἰυδ ἃς Ὠοπιίηυδ ᾿)ΔὈΪ ([[οηπὶ ἰη Εάδη ργῶ- Βυσγδι ", οὐ ἰον δῖοι δυίθιη δηἰπιΐ, δίυθ 'πιρο- δ[Γ ἱπηργο ἴθ πι δχίυγυδι! ἃς ἀσ]οοιΐ, δίᾳυθ ἔῃ ΦΙΌΠΠΟΒΆΠπὶ ἰοΓΓΆΠ), οἱ ζγανοπὶ Δοογυδιηυ ρ- γορστγίηδιϊοηθηι ρὈγοΐδοιϊ δυι : ἰἀοἶγοο ΟΠ ἰϑιυ ὁχ πο δ, υΪ] ρπη Γυγδυπὶ ἱπάἀυδγίηϊ, δίᾳψυθ [Γ. Τοηᾶ Οἱ Δρ͵θοία ᾿δ Υἱίᾶ ΓΕ] ΪοῖΔ δὰ οοϑίοδιΐβ Υἱτ δὲ (η. ἱ, . χαυνότητας νευροῦντα τοῦ σώματος. Εἰ οὖν ἀλη- θεύουσι, δῆλος εἶ ἀγνοῶν τὸν σχοπὸν τοῦ Ποιήσαντος, χαὶ τῷ σιδήρῳ πρὸς φόνον χρώμενος, καὶ πρὸς ἀπά- τὴν τῷ χάλλει, χαὶ τῇ γλώσσῃ πρὸς βλασφημίαν, χαὶ αἴτιον ποιῶν τῶν καχῶν, τὸν δοτῇρα τῶν ἀγαθῶν. Χαλίνου τοίνυν θᾶττον τὸν θυμὸν μή σε χαταχρημνῶν εἰς ὄλεθρον ὥσῃ.