Letter 31

From: Isidore of Pelusium, monk To: Maron Date: ~410 AD Context: Isidore rebukes Maron for obtaining the priesthood through bribery. Why did you choose the narrow way and make vows to God, only to walk the broad road that leads to death? Indulgence here brings punishment hereafter, while present hardship and the restraint of appetites prepare the enjoyment of future blessings. As for you, Maron — even if you seized the priesthood by scheming and bribery, deceiving people as though they could not see the truth, do not imagine you can also escape the judgment to come. Neither miracles performed in Christ's name by certain people, nor any outward show of piety, will save those who obtained their office by corruption. The priesthood is fearsome precisely because God sees what men overlook.

() Τί τὴν στενὴν ἑλόμενος, χαὶ [τὰςἿ συνθήχας ὑπὲρ αὐτῆς Θεῷ παρασχόμεγος, τὴν πλατεῖαν ὁδεύεις ὁδὸν, τὴν εἰς θάνατον φέραυσαν ; Ἡ γὰρ ἐνταῦθα ἀφείδεια, τὴν ἐχεῖθεν φέρει τιμωρίαν. Ἢ δὲ παρ- οὔσα χάχωσις, καὶ τῶν ὁρέξεων στένωσις, τὴν μέλ- λουσαν τῶν ἀγαθῶν ἑτοιμάζει ἀπόλαυσιν. ΟΡῬΜΕΙ. -- ΜΑΡΩΝΙ!. Ὅει φρριξὸν ἱερωσύγη. Εἰ χαὶ τὴν ἱερωσύνην περιδρομῇ εαὶ χρημάτων ἥρπασας ὀλχῇ, λαθὼν τοὺς ἀνθρώφους ὡς ἀδλεπτοῦν- πας πρὴς τὴν ἀλήθειαν" ἀλλὰ μὴ χαὶ τὴν μέλλουσαν - οὕτω νεμίσῃς λανθάνειν ἀνταπόδοσιν. Οὔτε γὰρ θαν- ματουργία εἰς ὄνομα Χριστοῦ γινομένη παρά τινων, ἀδιμοηυ οδῥυξαιιίο, πος υἱγιθ λα τιν ἰλγμη) ορ6- ( οὔτε δαιμόνων ἐπιτίμησις, οὔτε δυνάμεων ἐνέργεια Γδιο, ὁΧ δοῖσριὰδ δδηιπιὰ , ] αἷς οὐποχί! δίθηϊ, οχιγάμοῦθ ροίοτῖϊ. Ουοά ] ᾳυΐβ ἀΐθ2! : (υΐ δγέο δουδ οὐφπάογηηι ταἰγλουϊόχῃπιλ ροίοδίμίθ ἴῃ- ἀϊφξᾳὶα Ββομ!ηίθῃα [Δαΐευαὶ "" τρορρηήθγμι ῥξὺ ; θυοοίδα; Ὠοσιίουκ οουοϊληάλμλ πρριμαὶ βιι0 εἰοείδια αἰνίηλ δἷσηᾷ ρρεροίγαυλί, [ᾳ υἱ ἀφηγορυμ) ἰυκἰ . φιομ ἤδγοῖ, ἰυηλ μἱ Ρίδηφμ οἱ ἱρρθηβδιη ἘσλΌβοΙο νἱϑηθ πῃμψηῖγοὶ : αμογμα) υἱτυμαὺρ βΓ8- γἱογοῃ ἰηαταιίς Βοριίρλρῃδ ρωηδη) Δργοι, φυρὰ Υἱ- ἀεϊϊορὶ ιΔηιδη) ἃ Βο0 ροίομιΐδπι οοηβθομί!, μομοτυΩ) ἀδιογθηι δϑουάθ : ἱξοργβευπί : ἀφ πιοηο Ὠἰπιΐ τη πὶ εὐῤοίθη!δ5, ΔΩ ΠΠΟΣΡ05 ἰηνοεϑίο Οἰλτὶδιὶ ὨΟΩλ ἢ ρτο- ὕφαπιθ8, ἱβργαι μι ἀΐοῖς δυΐοπι ἃ) ἰρδῖ8. οομγίοιί. δίφηΐφοηῃι ἱποργοῦὶ ἃς βϑονἰδϑίυγ ἀδιηοῃ68 Ουβθηυδῃ- πολλῶν, ἐξελέσθαι τῆς φοδερᾶς φλογὸς τοὺς ὑπευ- θύνους αὐτῆς δυνήσεται. Εἰ δὲ φαίη τις, Τί οὖν σννεχώμρϑδι ἁ Θεὸς τοῖς ἀναξίοις. τὰ θαύματα, φαίην ἐγώ" Ὅτι διὰ τὴν δόξαν οἰχείου ὀνόματος ἐπλήρου τὰς θεοαημείας ἁ Κύριος, καὶ τῶν δαιμόνων χωλύων ἀπιθουλὰς, καὶ ὁδὸν τῷ Βὐαγγελίῳ ὁμαλίξων ἀπρό- σχοπαν" ἅπερ ἀμφότερα χατάχρισιν οἴσει τοῖς ἀγνώ- μοσι μείζονα, ὅτι τοσαύτης παρὰ Θεοῦ τυχόντες δυνάμεως, τὸν δοτῇρα τῶν ἀγαθῶν ἑχουσίως ἡγνόῃ- σαν, τοὺς μὲν δαίμόνας χαὶ τὰ πάθη ἐπιχλήσει Χριστοῦ θεραπεύοντες (), ἀχάριστοι δὲ ὑπ᾽ αὐτῶν ἐλεγχόμενοι. Οἱ γὰρ πονηροὶ καὶ παγχάλεποι δαίμο- νες εὐπειθέφτεροι τούτων γεγόνασι, καὶ δειλιάσαντες τοῦ Κυρίου τὸ ὄνομα, καὶ σὺν τάχει πολλῷ δραπὸ εἰογαδ 4υδπὶ ἰδιΪ ργευῦυδγαμι, ἂἱ αυΐ Ὠοπιίη! πΠ0- Ὦ τεύσαντες. Ὅθεν αὐτοῖς ἄφυχτος ἠπείληται χόλασις, θη ΡΟΡΙΠηυσγίηϊ, ᾳυ8πη) οΟἰογγίπ6 ἴῃ [β8Π φοάατίηι. Θυδῃοῦγοι ἰρδ8ῖ5 ἰοον βυρρ οἰυπὶ ἀριυηἰαίυπ) , ΠΠυἋ ποῦρ6 ἃ (" γἰδῖο τὐδόσόυμς, « Μριῃ. νυ], . Ροίγ. , ). " ΆΑ:ι. χιχ, ὁ. Μαι ἢ). ΥἹΙ, δ νὰ ΠΑ τὰς . Μ Ροιγ. ",, . «᾿Αποχωρεῖτε ἀπ᾽ ἐμοῦ, οὐχ οἶδα ὑμᾶς, » οἱ ἐργάται τῆς ἀνομίας ἀχούουσιν. Ὀἰβοθαϊ6 ἃ πιδ, ορογαῦϊΐὶ ἰηϊᾳυϊιαιἰδ, πεβοῖο Μ:ι0ἢ. γι, 1ὅ. "᾽ ἴχυς. χνιὶ, ΥΔΒΙ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. οοὐά. αι. οἱ ΑἸι. ἐπιστρέφουσιν ἴ! ὑποστρέ- ΤῊΝ Ἄσοπηηυίδηϊ, μ ] οἱ ν6γ8. ρϑιυ] . ἄνέγερτος ἴη΄ ἩΝΩ ῬΟΒΒΙΝ. ) ἴμοιιβθ οογτθοιία5 οοὐά. γαι. οἱ ΑἸι. Βυ- Ἐρρνονα οὐδ ἐνωρν δἷὸ ΘΧ ἢ ΡΘΩΙ : τί ἮΝ στενὴν Δ Τρ: χαὶ συνθήχας ὑπὲρ αὐτῆς, οἷς. Ῥοβδιν. ἰρὴ ) Ῥειὸὺ θεραπεύοντες ηνυΐο πμοϊυ8 οοαὰ, γαὲ. οἱ ΑΙϊ. βαῦθη! φυγαδεύσαντες. ῬΟΞ551Ν.. ῬΜζ'. -- ΤΙΜΟΘΕΩ ἈΝΑΓΝΩΣΤΗ. Διὰ εἰ τὸ δῶρον προσεγαγνεῖν» ὁ λεπρὸς ἐχ8- «εύετο ὅπερ ὁ νόμος προσέταξεν. Καλῶς ἐρευνᾷς τὰς Γραφὰς ὁ τῶν τιμίων ἔμπο- ρος μαργαριτῶγ. Καὶ συντόμως ἐρῷ [τοῦτο] () ὃ ζητεῖς. Τούτου χάριν τὸ δῶρον προδενεγχεῖν ὁ λε- πρὸς ἐκελεύετο, ὅπερ ὁ νόμος προσέταξεν, ἵνα δειχθῇ τῶν δύο Διαθηχῶν ἡ ὁμόνοια " καὶ ὅτι ὁ νῦν τὴν ἴασιν ῥργασάμενος, αὐτός ἐστιν ἁ χαὶ τὸν νόμον ἐνθέμενος. ῬΜΖ'. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ ᾿Αὐραὰμ, καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ Ἰακώδ. Παραζηλῶν ὁ Κύριος τὸν ἀχάριστον δῆμον τῶν Ἰουδαίων τῷ εὐαγγελιχῷ χηρύγματι ἀντιλέγοντα, ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΟῸΜ . . -- ἘΡΙΘΤ. ΟΧΙΧ. πολλοὺς ἐλεύσεσθαί φησιν ἀπὸ ἀνατολῶν χαὶ δυσμῶν, ἢ καὶ μετὰ ᾿Αὐραὰμ χαὶ Ἰσαὰχ χαὶ Ἰαχὼδ τῶν προ- πατόρων αὐτῶν ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ "ἀνα- χλιθήσεσθαι, ἐπὶ τῷ θεμελέῳ τοῦ νόμου τοὺς τῆς χάριτος λίθους οἰχοδομῶν, χαὶ τοῖς πατριάρχαις συν- τάπαων τὸν θεῖον λαόν () χαὶ δεικνὺς τὴν τοῦ νόμον πρὸς τὸ Ἐῤαγγχέλιον συνάφειαν, χαὶ τοὺς ἐν ἀμφοτέραις εὐδοκιμήσαντας τενξομένους " ἀναῤῥή- δες, ποὺς δὲ οἰήσει γέναυς ἐναδρυνομένους, χαὶ ἀρετῆς μὲν χηρεύοντας, υἱοὺς δὲ ὑπάρχειν τῆς βα- αλείας χομπάξοντας εἰς ἀτελεύτητον τιμωρίαν ὀλι- φθησομένους. ῬΜΕΙ, --- ΚΟΝΩΝῚ