Letter 255
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maron
Date: ~410 AD
Context: Isidore warns that a first sin becomes the excuse for a second — vice propagates itself through the logic of precedent.
Your former transgression, Maron, has become a ready pretext for the present one. This is how sin works its way deeper into a person: the first wrong provides a plausible justification for the second, the second for the third, until the entire weight of the past is marshaled in defense of whatever is being done now. The chain grows link by link, and each link is forged from the one before it.
But consider: this argument, if accepted, would make repentance impossible in principle. For if the past excuses the present, then the longer one has lived badly, the more firmly one is imprisoned in bad living. This is precisely the opposite of the truth. The past does not obligate the future. The man who has sinned greatly is not therefore more permitted to sin, but more urgently in need of turning.
Break the chain now, while it can be broken. The logic of "I have already done this before" is the devil's arithmetic — it always adds up to more of the same. Grace reasons differently: however many times, now is when you stop.
; α( ειιηιά ἐπι.) Ῥοΐξόη οπ)πΐηο Γ νου , αἱ εὐ} η{ἰ ρτοπΐ ρο(θδὶ : οἱ σοηίΓΑΓΐο, δοογοία δι - Β ἰἅγθ νοϊθηίθβ, ἰρ νυΐυ γι εἰ φΘπλ : ποι ὙΠ ΔΓ] ργούνηϊ, αοἋ βορίθι ΒΟΠΊ ΠΟΝ Πιφῖι, δὲ ιοἰρϑυη) οσθηβγπιδθάϊπι Ταιΐ, " αι! βοῦϊ θα ἀυπὶ {{] ᾿ιηρυϊογυηῖ. θυᾶγα, Ο θοπ Υἱξ, ", δηϊπηοα δρίίἈη, Γδγιπὶ [πππ δ δγμ. ἐπ οι θη, ὅθ! γα ποῖϊ, ] [ ακοὶἀλ : " Ρόγραίυο ΝΠ δόμγοαβ αυἱ ἰδ δυηϊ ἱππ δ Γβὶ, δὲ ηἃ δαλγυιῃ ἴδοι οπυπι ΟΟἸΙΟ}} ἱπγιηΐβοοιμ ὨΠΔυ δι} ογηαιΐ νἱγίυϊο. ' ὈΠΧΎΥΙΙ. --- ΜΑΒΟΝΙ. ΒΗ ἐαμοια τὸ βεοσαῆς υοπίαηι ποὸπ τπεέτείμν. (ϑιργα ἐρίδι. ρεγεὐηι .) Τὸ πρότερόν σοῦ παρανόμημα πρόφασις εὖ- πρόσωπος ἐδόχει συγγνωστὸν ποιεῖν, ὁ θεῖος ὁ σὸς ἐχδεδιχῆσθαι νομιζόμενος " τοῦ δὲ νυνὶ παρανομῆ- Ῥεΐωβ Ϊυ τσ ἀο οἴ πι πδδοὶο αυἷδ ἐραοίοσιβ Ρτοίοσίιβ υοηἷΐὰ αἀἶσηυπὶ τούδογο υἱάθθαίαν, αιου ρϑιγιι ἰὰυ αὖ ἰηὐυτία νἱη ϊοατὶ νἱἀδδιυΐ, Αἱ Μμᾶτος οὐδὲν τοιοῦτον ἔσχες παρακάλυμμα. Ἐκχ γὰρ (ἃ Ἰνι} ἀ!ειἱ αὐ Πὰπὶ δυρραιίι νϑδπηθθην. ΗΔ Θηἰὶ “πλεονεξίας εἰς τοῦτο ὡρμῆσθαι ἔδοξας, Καὶ τὴν ἐπὶ τῇ προτέρᾳ ὠμότητι αἰτίαν ἀπημφιάσω, γυ- μνὴ» σαυτοῦ τὴν πονηρὰν προλίρεσιν ἐπιδειξά- ΦΞΗΙ. «- ΔΩΡΟΘΕΩ ΛΑΜΠΡΟΤΆΑΤΩ. οηἶπὶ οαἰρί ἀϊ νυἱάδτγὶα ἱπηρυΐδι, οὐ ρα Ργονὶ ἱπηπιδηίϊϑιϊ ἴσὯ δοσυπιυϊαδιΐ!, ἀδίδρθη [ἀἘῸ΄ δυπὶ ἰπυὴ ργΟροϑί(υΠ). ὈΓΧΥΠΙ. --- ΘΟΒΟΤΙΕΟ ΥἹΔΟ ΟἸ,Δ . ἡμαϊεὶδ εἰ αἀνοταὶξ αἶνεῖδο οἰεϊο. Οριΐπια ΖμαΔδὴξ ἸΘΗ δΕΆΡΕΥ μεγεναάοί. ϑδὲικὶία ἐπ οΥαίοτε δι ἡμάΐοα, (γἱ ερίει. , , , , , δ.) Εἰ ὁ μὲν σύμθουλος τοῦ παραινεῖν ἔστι χύριος, ὁ “δὲ συμδουλενόμενος τοῦ πεισθῆναι., καὶ ὁ μὲν τὸ αὖ- τοῦ πεποίηχεν, ὁ δὲ οὐ χεχύρωχε τὴν γνώμην τῷ εἰς πρᾶξιν αὐτὴν ἀγαγεῖν, τί πρὸς τὸν παραινόέ- σαντα ; “Ὅμοιον γὰρ ποιεῖς, ὥσπερ ἂν ἐπὶ διχαστη- ἰον τοὺς μὲν διχαστὰς λόγον ἀπήτεις, τὸν δὲ ῥήτορα φοπεῖ πὴ ἀδη ρμοθείς δ ποτίατγί, οϑι . {ἢ} δὴ γοΓ δόεὶρίο ραδγδυδάσιὶ, δὲ : αηὐίάδιη ᾳοοά ιὶ δὲ πιαμονγὶ [ΘΟ ; ἷς ψγῸ ἴῃ δηΐ ΠΠῚ ἤθη ἰπμμυχοτ ἢ ορεῦο σχϑδααὶ, πἰ δός ιιθοὸ δΔ(ά δἀδβονίδπίοα διιΐηθι ἢ πίοι Εἰδὲ υϑαγόηϊ,, αποά ἱη τρί θυ Ἀ}}, ] ᾿ἰἶΐ ροβίεἶθθ οὐὔδιϊοθθη), Δ ἢσο ψῆφον. Ὃ δὲ λέγω, τοιοῦτόν ἐστι’ Δέχεται τὸ διχα- ἢ, νεγῸ ἀέογοίιπι βῖνο ἡ μα οἰ μην. Ὧα] πὸ ἀδ ππηὲ στήριον χαὶ τοὺς διχαστὰς χαὶ τὸν ῥήτορα, τοὺς μὲν ψῆφον ἔχοντας, τὸν δὲ λόγον. Οὐχοῦν ὁ μὲν εἰπεῖν χύριος, ὁ δὲ ψηφίσασθαι. Τίθενται δὲ τὴν ψῆφον πρὸς τὸ δοχοῦν, ῥήτωρ ὃὲ οὐδεὶς ἑαυτῷ τὴν ψῆφον ἤνεγκεν. ΕΠ μὲν οὖν εἰσελδϑὼν ὁ ῥήτωρ σιωπᾷ, πλημμελεῖ, Εἰ δὲ ὁ λέγων χαὶ δικαίως, χαὶ μετὰ παντὸς τοῦ προσ- ἤχοντος, οὐ πείθει, τῶν κριτῶν ἔστι τὸ ἁμάρτημα. “Ὥσπερ οὖν ἄτοπον λόγον παρὰ τῶν χρινόντων ἀπαι- τεῖν, οὕτω χαὶ παρὰ τοῦ συνηγόρου ψῆφον᾽ εἰ ὃ οἱ δ χάζοντες καὶ δεινῶς χαὶ διχαίως λέγοντος τοῦ ῥήτο- ρος ἀποψηφίσαιντο, τῆς μὲν νίχης ἀπεστέρησαν τὸν ῥήτορα, τῆς δὲ ἀρετῆς οὐδαμῶς. Τοιοῦτό τι νοείσθω χαὶ περὶ τοῦ παραιἐσαντος μὲν, μὴ πείσαντος δέ, ῬΆτΠΟΙ,. κ. ΕΥΧΥΠ͵].- ρίαν. Οοπιίπει οδίδι ἐγ θυ} ] ἰαἀϊ ευδέαρίὶ [ ᾿αυδηῖθ., ἢΒης τότ ρδῖγοπαπι ϑθύβηοηί. ΠΣ ᾿ἰἰηπὸ ἀϊσομήϊ οδὲ πιλαίβιδν : Π| ᾿βαϊεθηι}!} δα ἀἰδοδύποηι. Ἰυδίοε!, υἱ οἰδὶ αυϊάθηι Υἱάοϊαν δκ :Ὸ δἱ βΌπα. ΑΥΡΔΙΊΟΥ γΓῸ ΘΑ υΒΟΩΓΌΒΙ Πδίγσηυβ, ΠΏ { ΠΔ ὉΓΟ ε ηιηι,η} ἴογί. ] [( ὀγϑίουῦ; ἰδοδϑὶ [ργς. , ροῦοαὶ. δ᾽ υϑῦὸ ἀϊοδὶ ργὸ [υδι}|, η : Ὴ ρθΓϑυϑιίοδὶ, ᾿υδουην δὲ νπίιη. Ππ σία δεν στη ἐϑὶ υὐἱεῖθυ. οτλιοπ π Θιίβεγα, δὶς οἱ Ὁ ΟΥΆΪΟΤ ρᾳίγοπο ἀθδοτγαίυπι. θυᾶτα δἱ ἰδδχ οἱ δόαν ον οἱ Ἰυδίθ ἀΐεθη!α ογδίογθ, η} ἐδθδγίαὶ, υἱοίουῖϊα υϊάαπ ογδίοῦ ἀθϑι! , Υἱγί δ ΠΟῸ ἰτην, Αυδιβοῦγοιη δὶς ἀθ δἀῃογίδηίθ βοὴ ῥεγβιιδύδιηϑ ἠυάϊοαῖίο. ----- δ ὈΠΧΙΧ. -- ΖΟΒΙΜΟῸ ΡΆΕΒΒΥΤΕΠΟ. . ΙΘΒΙΟΆΙ ΡΕΓΟΒΙΟΤᾺ ΙΗ ΞΘ’. --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. δϑεισειαπάα Ζοειπιὶ σατρὶς ἀΐξοτία υἱξια, μὶ ᾿αοίοπμδ δεηιΡΕΥ, εἰ ξαφογοἵἶο ἱπαΐσπμης α ἐαογὶς ατοεπάπηι σεπεεί. Μυ!ὶ ἰῃ ἀϊηίΐίδιο οοπδιϊαι!, δαγεφίθα! εἰϊνύμαδ οἤεξοι! τοὶ αίουΐ, ποϑὶβ φιοιὶιθ ἰπδίδηι, νἱίδιι ᾿δπὸ πιογοδῆ δ Ὠδργηϊ, ἱ δυμηι ἰηγϑοιΐ αὶ βδοδγάοιθηι ογάϊηδυϊί, οἱ ἱἰιπιηδουϊλιϑ ΡὸγΓ ( ἱπηπίπογὶ τοπηρὶα [Δοίϑηιας, δδιοογοι υπηι ργοῦγο αἰδηίο δῇϊοὶ, δίιια ἱπιρυγὶ ἰεἷ πιδηΐθι ὑυδριϊατὶ ὯΘΟΠ ΡλΠ, ΓΘ δι[υ{{{Γ δδογαπιθιίδ ἰμ γί δΠςἱ ρου θαηι. θιος ἤθη ρΐδη, ι} γαϊψὲ οἰΐδηι διι Ποῖον ἀρράγαῖι, αἱ δαιΐ δαὶ δχίβι , γοϑροι)- ἀδηιίο γαρυ], ποιν νἱιϑ: ἰ. (νόρυπὶ δπἰ τη [δίθῃ- ὀνη) ου͵θεῖο νοίυϊὶ εἰγρθο ραιγοοίβδηφ : δ δηΐη πιογίίο τοί! γ, τόσ {Ππ ἀδπιοηδίγαῃβ : πὶ Πολλοὶ τῶν ἐν τέλει διαφερόντως τῇ θειοτάτῃ θρτ- σχείᾳ ἀναχείμενοι, συνεχῶς ἡμῖν ἐπιφύονται, τὸν βίον τὸν σὸν προφέροντες, χαὶ τοῦ χειροτονήσαντός σε χαταδοῶντες, χαὶ τὰ ἄχραντα ἀνάχτορα μολύ- νεσθαι λέγοντες, χαὶ τὴν ἱερωσύνην παροινεῖσθαι φράζοντες, τοὺς βαπτιζομένους διὰ τῶν μιαρῶν σου χειρῶν εἰς τὰ σωτηριώδη ἀδιχεῖσθαι σύμδολα φάσχοντες. Οὖς οὐχ ἀπλῶς, ἀλλὰ χαὶ σφόδρα μετὰ κατασχενῆς ἱκανῆς, ὡς ἔγωγε ἡγοῦμαι, ἀποχρινά- μενος ἐτρεψάμην" οὐ τοῦ σοῦ βίου (χρὴ γὰρ τἀληθη λέγειν) ὑπερασπίξων " ἣ γὰρ ἂν χατεγνώσθην " ἀλλὰ τοῦτο δειχνὺς, ὡς οὐδὲν ὁ λαϊχὸς παραδλάπτεται τοῦ νἱοϊλγὶ Ἰαΐσοβ ἱπαιϊπδῖα δδοθράοίαπι Υἱία. ὕ ἱρ} Β ἱερέως μὴ εὖ βιοῦντο;. Ὡς δὲ οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἐπ- τόῖῦο ποηάυπη ἷς ὁ οὐίυγογ!, ογα ἀΐοουδηι, που ὶδ φυΐέίοιν ι ρογβυμβίβιὶ, ὙγῸ θπιηΐυ οὐΠη ἀοειί τυ ἰπάοειὶβ, υ} ραγβυςβοῦῖ ἢ πΐ φυοι Ἄοινίοἰϊδ ααα ργοβοϊμάση!ϊ, δνομθηί δὰ ΟΓΟ, δίίογα τιν ἱο δἰι πιοὶΐ, εἰ οἱ 'π δοδηϑιη ὑδπὶ: ΡῬτοίεγιπιυγ ἰυ Περί. Θεὰ || πιΐεδα [εΐεη, δὰ γηδϊογυη οἰμνίυηι γϑοοι υδηΐδπιηβ. (),ι ( ολυ ποιῖ ρογδιιδάδδε δογυπὶ πη ογυπ) διιςίογθιη, ὁ [ διικεϊιανὶ ἰΘαγυ οι εἶα ᾽ Θυογυπιὶ ὁἔιη αἰίογυπι πος - δαγὶο Ἂοφ᾿δηάυη), τοὶ πο}}] ρογδιιδύεγὶ, ἰδιηθι ὶ Ῥοτοῖι, γϑῖ πὸπ Ρο, ἐϑπιεῖδὶ γε]}. Δι υθγὸ ουῃ Ῥγῖι. {Π᾿|,. πϑίηρα φυοὶ οἴ" ροςφ, ρογδιιδιίεγο π|, ( κοηϊΐγο ηδίλϑ δἰῖ : γαοδίαι ἰ(ὶ ἐσ βδιϊ η- , φιιοι! συπὶ ἱπϑυϊβοϊθηίαιι ΔΡυ ἰΓΟΓ . ΠῈ- ηυϊοβοογο ἀδογονογὶβ ἃς βυρεγβδύογο. φυ εἰβὶ [ πα οαηὶ, . ἐξο ἰλη!ὸπ μυάογο (ἰυοἰ ποπ Ρογίπάδ (δίευδν; βἀ ἀἰϊχὶ : [ αυΐάθπι γ ) }}- ἀΐάα ἀΐεἰι, ἱξπογαπιθ ἴογίο οοδειίοηα δαϊρὶ δὰ Βοιπη) παπηΐπαπι, ΕΟ γεγο ῦ: τηἷ βυηι οἵδ- εἷϊ ἰἰόγαῦο. ες [δ| ἀἰηιϊῖ, οἱ . ΓϑΠΠΘΠΙΌΠΙ ἰδογγπιΐβ πιίξοθιθ, ἰδ. ὀδηυο ογί θα γα ἰδογανΐ δρὶ- δβιοίληι. Εἰδὶ | δὰ ἰ δεγίρϑὶ [γϑαυθηῖογ, αυς Ὀνγυΐδ οἰΐδπι οἱ ἑῃ δηΐπηα αυδαμῖ ρογαοίίογο ΘΟΓΡΟΓῚ, ἴρδιπὶ ( ἰοδίθδι Φρραῖὶϊο, ποίυἾ ἃ {᾿} ἀἸΐ } ἰδιηρογγο, υἱ (. ὀλ " ουἱρὰ ᾿ἰυδΓάγοθ, οἱ οὈοφιδηιί;πι ογὰ ΟὈιυγᾶγο ρο. ()υοι ΥΓῸ Π- υ υης ἰῃ [ πιοπθιο ϑβιιρεγβθιίδαη), ἐϊογυ ᾿ϑς ἰ"} }οἱδ), οἰβὶ ἱποῦγαῦ ἢ σα} δ νὶ, υἱ υἱ δι Ὁ, εστόμισα, γεγωνότερον ἔφησαν" ὅτι ἡμᾶς μὲν ἱχανῶς ἔπεισας, τοὺς δὲ ἄλλους πάντας, τούς τε ἐλλογίμους, τούς τε ἀγελαίους τίς πείσει, τοὺς χαθ᾽ ἑχάστην ταῦτα χωμῳδοῦντας τὴν ἡμέραν; Τοσοῦτον ἐχπτύον- τας, ἃ σιγᾶσθαι ἔπρεπεν, ὡς χαὶ σχηνοβατεῖσθαι λοιπὸν τὰ παρ᾽ αὐτοῦ δρώμενα : Ἵνα δὲ ἐχείνων ἀφ“ ἐμενοι, εἰς τὴν ῥίζαν τῶν χαχῶν χαταγενοίμεθα, δι᾽ ἣν αἰτίαν αὐτὸν τὸν χαχῶν ἀρχιτέχτονα οὐ πεί- θεις ἀνενεγχεῖν ἐχ τῆς τοσαύτης μέθης ; Δυοῖν γὰρ θάτερον ἀναγχαζόμεθα ἑννοεῖν, ἢ μὴ βούλεσθαι πεῖ- σαι χαὶ σφόδρα δυνάμενον, ἣ μὴ δύνασθαι χαὶ σφό- δρα βουλόμενον. ᾿Αλλὰ μὴν εἰ τὸ πρότερον οὖχ ἔστι πιστεῦσαι χατὰ σοῦ, ὡς ἐξὸν ἐχείνου λῦσαι τὴν χα» χίαν, οὐ βούλει" λείπεται τὸ, ὡς ἀδύνατος εἶναι νο- μίζων, τὴν ἡσυχίαν ἀγαγεῖν. Ἐγὼ δὲ εἰ καὶ ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, τοῦτο μὲν οὐχ ὡμολόγησα ἐρυθριῶν. Τοσοῦτον δὲ ἔφην, ὅτι Ὑμεῖς μὲν ταῦτα σεμνολο- γεϊσῦς, οὐχ εἰδότες ἴσως, ὅτι ἀνάγχῃ ποιῆσαί τινα ἀγαθὸν οὐχ ἔστιν. Ἐγὼ ὃς τὰ παρ᾽ ἐμαυτοῦ πάλιν ποιήσω. Οὕτως ἀποπέμψας ἐχείνους, χαὶ δάχρυσι σχεδὸν χεράσας τὸ μέλαν, χαὶ τοῦτο χαράξαι δι- ἔγνων τὸ γράμμα. Ὅτι γὰρ πολλάχις σοι γέγραφα. ἃ χαὶ τὴν ἄψυχον φύσιν χάμψαι ἠδύνατο, αὐτόν σε χαλῶ μάρτυρα, τὸν μὴ βουλόμενον ἀποστῆναι τῆ; λαγνείας, ἵνα καὶ σαυτὸν χαὶ ἡμᾶς ἐγχλημάτων ἀπαλ- λάξῃς, χαὶ τοὺς ἐγχαλοῦντας ἐπιστομίσῃς. Ὅτι δὲ οὐδὲ νῦν σοι ἀποτάττομαι, ἀλλὰ χεχρατημένῳ ἐγχειρῶ, χαὶ τὸ δοχοῦν ἀχείρωτον εἶναι πάθος, χειριύσασθαι ἐγδοίδη , ᾿ἱειο γα ἰδίαβ ἰΘϑίλ θη Ὁ δογίρί γ]}- ἢ) πειρῶμαι, ταῦτα μαρτυρήσει τὰ γράμματα δριμύ- πδηιυβ, αυλδιὴ πυροῦ πἶδὶ. ὦυνν Οὗ δυδνῖο- τοῦ αἀϊγοοιϊοηθ δι ιποι ἰοηθα]υθ οοπθιηρδογίβ, Ροϊεπιίοτα ὁδὶ υἱδηάυιη. ἀυτς ἰμίίυγ ἰν ἰρδα ἰηδοηΐα (οοογῦ Θεἷπὶ υ ΠΟΙ π: ργοίοαι}} ἢ ΟἿ π|ἃ- ἰΙο ρογιϊπ θεοί! ἰμ ογο ἢ (ἃ αυδηιπμ ἡμι ( εὶ υἱγίμιοπι Δ Πὶς ἰηλ τα Οὐν βασειη υἱοίδϑ διδοῖ (Φν ξδογὰ ποῦ Ἵχἰνογγοδοΐδ ριγοίδιιατο Ὠιγδίογίδ ἢ ()υϊά ἰιά ἰ κογίδ, υἱ ᾿οπιὶπ ἔιη νΥἱίδιη ἱπιυθηί, Εσἰδιϊ δεῖ οὐἶλ Ργ ἰἢδιη βογα οοἰπαυΐπεγὶ ᾿ηγ- διονἰα ἢ Ουΐι φοηιο δι] (ἰεγίβιὶ Ἐςοϊβϑίδιῃ νϑηΐγὰ ρογϑ π| ἐπ} γα Α[Ποἷ, οβιίεπὶ οἰ πηι { ὁοοἰα- ἀομἀο Οιυΐὰ δοδιδηὶ πον ἰρ| ἀγαπιαιὶ] ὕ αυϊά πονῶ Υἱέ πη ροῦ δοίίοποβ ΟἿ νϑίογοδ ΟὨδουγὰ ἰγϑβολ} , Ποιπὶ πο} {ἰπ|, υΐα περα ὄντα τῶν πρώην σοι ἐπισταλέντων. Ἐπειδὴ γὰρ τῆς πραοτέρας ἀγωγῆς χατεφρόνησας, ἀνάγχη χαὶ τῇ δραστιχωτέρᾳ χρήσασθαι. Τί τοιγαροῦν τοσοῦ- τον (ἀναγχάζομαι γὰρ ἃ μὴ βούλομαι φράσαι) χατὰ σαυτοῦ ἐμάνης ; Τί τῆς καχίας ἀπρὶξ ἔχῃ; Τί ὑθρί- ζεις τόγε σαντοῦ μέρος τὴν ἀρετήν; Τί χραΐνεις τὰ ἀνάχτορα; τί τὴν θείαν τελετὴν ἐξορχούμενος οὐ φρίττεις ; Τί παρασχευάζεις τοὺ; ἀνθρώπους τῷ σῷ βίῳ προσέχοντας παραδλάπτεσθαι νομίζειν χαὶ εἰς τὰ σωτηριώδη σύμδολα : Τί καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἑβνῶν ἑτοιμοτάτους ὄντας εἰς τὴν Ἐχχλησίαν μεταφοιτῖ- σαι, ἀδιχεῖς ἀποσοδῶν τὴν θύραν ; Τί τὴν σχηνὴν νεωτέρων δραμάτων ἐνέπλησας ; Τί χαινὰ τῷ βίῳ εἰσφέρει: τὰ δράματα; Τί τὰς παλαιὰς ἀπέχρυψας ἘΡΙΘΤΟΙΑΒῸΝ . . -- ΕΡΙΘΤ. ὈΠΧΊΧ. τραγῳδίας; Εἰ τὸ θεῖον οὐ φοδῇ, ἐπειδήπερ τέως Α ἰιδοϊδηυδ ( ἰοηᾳοπίην ἀχϑιπ, νοὶ Ποιμίηος βδὶ.. μαχροθυμεῖ, χἂν τοὺς ἀνθρώπους αἰδέσθητι " εἰ χρί - σιν μὴ δέδιας, χᾶν χρηστῆς ὑπολήψεως ἀντιποίη- σας. Εἰ μηδὲν εἶναι ἡγῇ μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀποδη- μίαν (τοῦτο γὰρ αἱ σεμναί σὸν πράξεις λαμπρῶς βοῶσι), χἂν τὴν τῶν ἀνθρώπων χωμῳδίαν εὐλαδή- θητι. Εἰ δὲ κκηδὲ ταύτης λόγον ποιῇ, χὰν τὸ χαθαι- ο:θῆναι φοδήθητι. Εἰχὸς γάρ σε τοῦτο παθεῖν. Εἰ γὰρ χαὶ νῦν ταῦτα δρῶν οὐχ ἐξοστραχίζῃ " ἔοιχε γὰρ ὁ χειροτονήσας σς τῇ χαχίᾳ χαίρειν, ἀλλὰ ἴσως ὁ μετ᾽ αὐτὸν τοῦτο ποιήσει. Καὶ τῷ θείῳ, χαὶ τῷ υ- σιαστηρίῳ, χαὶ τοῖς ἀχράντοις μυστηρίοις, χαὶ τοῖς ἀνθρώποις ἀπολογησάμενος (). Πολλοὶ, ὦ ἄθλιε Ζώσιμε ( ἀναγχάζομαι χαὶ εἰς θρήνους ἐξελθεῖν) πρὸ σοῦ γεγόνασιν ἀσεδεῖς τε χαὶ ἁμαρτωλοὶ, μήτε τὸ θεῖον φοδηθέντες, μήτε βίου χρηστοῦ ἐπιμεληθέντες " ἀλλὰ πάντας σὺ παρήλασας " πάντων ἐχείνων ἐγένου κορυφαῖος " ἄπιστον καὶ ἀμίμητον παράδειγμα γέ- γονας. Ἔδχον γὰρ ἐκεῖνοί τινας ἀρετὰς, σὺ δὲ τῇ μὲν χκαχίᾳ χαὶ ταῖς ἡδοναῖς ἑσπείσω, πρὸς δὲ τὴν ἀρε- τὴν ἀχήρυχτον ἐπανείλον τὸν πόλεμον " πάντων γέ- γονας χωμῳδία χαΐ γέλως καὶ σχάνδαλον " θεώμενοι Ὑάρ σε ταῖς μιαραὶς χερδὶ τῶν ἱερῶν ἁπτόμενον μυστηρίων, ἀποπηδῶσιν, ἀμύητοι μᾶλλον αἱρού- μενοι εἶναι, ἣ παρὰ ἀχαθάρτων χαὶ μιαρῶν χειρῶν τὰ ἄχραντα δέξασθαι δῶρα, καίτοι πολλὰ πολλάχι: παρ᾽ ἐμοῦ ἀχούοντες, ὼς οὐδὲν ταύτῃ παραδλά- ππτονται, τινὲς μὲν αὑτῶν οὐ πείθονται, τινὲς δὲ οὐδὲ τὰς ἀχοὰ; ὑπέχουσι ῥᾳψωδεῖν περὶ τούτου νομέζον- τες. Καὶ τὸν Βαλαὰμ καὶ τὸν Καϊάφαν προΞξθαλόμην, ἀσεδεστάτους μὲν καὶ ἀδιχωτάτους γεγονότας, εἶτα τὸν μὲν τὰς εὐλογίας ἀποφθεγξάμενον, τὸν δὲ προ- φητεύσαντα. Καὶ τοῦ χόραχος δὲ τοῦ ἀχαθάρτου χαὶ μισοτέχνου πτηνοῦ () ἐμνημόνευσα, δι οὗ ὁ Ἡλίας ἐτράφη. ᾿Αλλὰ χαίτοι ἐν πᾶσι τοῖς ἄλλοι; πειθόμε- νσι, χαὶ ἐχθειάζοντες, οὗὖκ ἐθέλουσι πείθεσθαι ἐν τοῖς περὶ σοῦ λεγομένοις. Ἔχ γὰρ τῆς ὑπερύόολῆς τῶν πεπλημμελυηιμένων σοι χαὶ πλημμελουμένων τὴν ἐναντίαν φέρουσι ψῆφον, οὐ τοῖς λεγομένοις παρ᾽ ἐμοῦ, ἀλλὰ τοῖς πραττομένοις παρὰ σοῦ προσέχοντες, καὶ τὰς παραινέσεις ἀποσειόμενοι. ᾿Αλλ᾽ ὦ, τί σε χα- λέσας προφάψωμαι χαὶ τῆς ἀληθείας ; Τί δὲ εἰπὼν ἀπαλλάξω σε τῆς μανίας ; Τί δὲ γράψας παύσω σε «ἧς ἀσελγεία:; ἢ πέπαυσο τοιαῦτα δρῶν, ἣ τῆς ἱερᾶς τΌνΘΥΓΘΓ. δὲ ἰυὐϊοΐ πὶ οἦ ποι ΡαΡιϊπιοβοὶβ, νοπῶ ἴδπ|θι ἴλπι| γα θπ πὶ ᾿). : ηἷ ] ροςὶ Ποὺ γἱ ὀχϑὶ ἰ}} [ὉΓ Οχ δι π, πΡλϑυΐα ἴ. ογί- πιΐῃὰ ἀγξυυπί, πιοῦμε βαϊοα τορπθ δης δἰοθθηι (στη ὶ . ϑίη πογυπὶ πἾ δ} οὐγάβ, τγοϑοὶ βαϊιθπὶ ( Ἐοο βἷα ρὼγ ογαὶ, υϊπι δηΐπὶ ἢος ( ραιὶ. δ᾽ δε ἶ οἰἰδηπιηνπὶ ( οουλ τ η δορί εἶ ΠΟ ἜΧρο!] γα (υἱάθιυν διΐπ αυὶ οτγόϊηπδνίε δασογάοίοιῃ ᾿πιργου ῖ φαυάδγα), ἰϑιηδη } ἴοτίο δύσοσβδου ἰε (Δεἰοὶ, οἱ θο, Δ᾽ δγίαυθ δὲ μι γὶ πΥ- δίοτιΐβ, ποιηϊ εἰ ὈυΒ γοαὶ φγαίδληι (Δοΐοι. Ῥ] γί αι, Ὁ ιηἶϑοῦ Ζοβίπιθ (πη ἰδπιδηῖα οἰΐδπὶ ΡΓΟΓΙ ΠΡΟ ΓΘ οορίηυΓ), η{ [ [μδρυηὶ ἱπερὶΐ φυΐάδπ), οἱ ρθ- ἴογ, θθυπὶ (ἰπϑηι, η [γυχὶ, ΒΟ διΠ|- ουγδηί νἱίϑη, οπηΐυβ ἰογᾷοὸ γοϊϊοιίβ, [λοἰτ ᾿ΔπΊθ ἢ Φογγρίιδουδ, ἱπἤιίω οἱ ηθη - ἀυπὶ ργῦθηβ ὀχοηρίυπι. ἤδλῦθοϑδηϊ Θηπη {ΠῚ νἱ γί Αἰἰφιιδδ, ἴ. σογὸ εὐ ᾿ργοῦυ , . τοϊ]υριδιῖθι [ὐἱι ἰηἰ ν᾽ βιὶ, ἀίφυς ἱπρ οὐ οὐχ νἱγίαιϊο "αῖ- ἴυπι διιβοορὶβιῖ. Οπιΐυπι ἀδηΐᾳυς ἰΔοῖυς [θυ , τἶδυβ οἱ δεδηθείυπι. .] Οοσηίίο δηΐπι οχδο- Οὐδ ἢΪ ἰγασίλγο τηϑηΐθ} δ Γᾶ τ ΐ τωγδίοῦϊ, Γθ- εοάυηι ᾿οιηΐπθ, πιϑυίᾳυθ ποῦ ἰδἰ ἰδεῖ, ιπ| υἱ Ὁ ᾿ἰϊωραγί, δοοϊ γα βηυ πηδηΐ ρυγΔ οἱ ἰππιδοι! διιβεϊρίαδη! τηυησγὰ. Εἰ ἰδηγοιϑὶ τὴ}}} βεορίυδ ΟΣ " δυύῤἼ[ογίηιϊ ἢ } Ὠογυπὶ οὔ, αυϊύδηι ἰδΔίηθη δϑβοιϑὶ ΠΟΙ βυηῖϊ, φυϊάαπι ὙΓῸ πΠ δυτγίθυϑ υΐίδηι :ὡΟι} δοοίρίυη!, πυχαγί π)| ορίηδιηῖ. Εἰ Βαίδαπι, οἱ (δὶ- ρ᾽νϑι ἴῃ πηούΐυπι διἰιυ], ᾿πηρ ἰδοη. αὐυΐάδηι, οἱ ἰπ)υδι]ἰπι|, ἰ] πὶ φυϊάθαι υαποι οἰ οπ δίῃ ΘΓΟίογθη π|, 'υ οἰ Ρτγορίιοιδηίοιη. Μοιπογανΐ οἱ ἐοΓ- ὙΠ ΔΥΘΙῚ ἱπηρυτϑπι, ρυ}} οὐἷο δ υδηίθιι, ἃ ΕἸϊδα ᾽ν ἀδβογῖο δἰουδλιυῦ. (, οἰπηΐθυδ γοῦι δβδοηβί, γα εἱοηΐᾳα ἀμοθηίθ, ἰη Βἷδ ἰδπῆθι ἀδ δεβδη γί τοουβάγυδί. Α οονΐα δε Παρ ἰοταπι ἴδ ΘΟ ΣΠ|, υδαᾳυα ἰῃ ἀΐδ (ο!Ἰεἰὰ δύ πιπιἰ, ἰη σοηιραγίυι (ογυηϊ βοηθῆ ΐδηι, που ἰΐβ ἃ Πι| ἀϊουπίυν, δα ἃ ( σΟΠ)ἰ ἰΠΙΌΓ, ἰηϊοηϊ! δά π)θ- πἰιἰοηθ οὐἶδπ) γαρυάϊαι!ι. αυϊά ἰ νοῦσδη, οἱ δι ιαογαῦο νοῦ δϑιὶ, (,υἱὰ ἀϊδόη δπιϑηιΐδ ἰἰθογαθ ( Θυϊά δον νη ἃ [ἰδὲ ἀΐϊη οἱ ἱπιρυγίιαια ἰ νἱηάἷ- οΔΌΟ τοὶ | οοπηπι Γὰ ἀδ , γα] ἃ ΒΔΟΓΆ ΠΠ- Οἰδοδάρ, αἱ ἰυἰὸ ἀδηΐᾳιια Βοοἰοβίδε δἰυπιπὶ δά τραπέζης σαυτὸν χώριξον" ἵν᾽ ἀδεῶς λοιπὸν οἱ τῆς Ὦ βᾶογὰ δοσεύδηϊ ᾿ηγϑιογίλ, β'να αυϊθυς δ᾽ αἰθπὶ η- Ἐχχλησίας τρόφιμοι τοῖς θείοις προσέρχωνται μυ- στηρίοις, ὧν ἄνεν σωθῆναι οὐχ οἷόν τε. } παᾳυθδηίῖ.- ΑΙ ΓΨΕΟΤΙΟΝῈΝ ΕΤ ΝΟΤΑ. ) ᾿Απολογησάμενος δῦ ὁοοιά. ἴῃ υίιτο ρο- ἢσμὶ πογίυδι!ο ἀπολογησόμενος. ᾿ () Μισοτέκνου πτηνοῦ. Αἰϊίετ μισοτέχνους. Ο. Ῥιμίας . χ Ναίαν, Η δῖ. οαρ. , ( οονγνῖβ : Δ εἰ. ἐμπι πἰ δὶς ρει! , αὐ θείατο ἐοὐμπί; φεὶ φί ἱρεὶ ΠποᾺ εαγηε ἰαπμπὶ αἰμητιγ, τοῦπκείος ΄μοφαα ζαοιθ δος [{ἰφραπὶ ἰοπσὶμε. λ τῆΟΣ : δίησιε ἑ ρμεγρείο νοίαπί φεμίίοτεβ δοϑοίϊ ἰοεο σεάμηϊ. ῬΙαγΆ δχ Αὐίειοὶ. τὰ ἴδιο . Βοοθήίυδ δι] ρβ]. Οχ εν ἱπ Κ. βοποττ. - (ΟΠ ΑΤΙΟ ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ ΙΘΙΟΆ] ΟΟΙΜΑΤΊΟ ἘΡΙΒΤΟΙΑΚΌΝ Ουῶ ἰπ οαϊ Ῥαίγιι οσϑίδηιϊ ὁδίθηϊβ, οὐπὶ ᾿ϑἰἀογί δρἰ[} ἱπ δα ίοηθ Ῥδγὶϑθπϑὶ δχουϑίβ. ζ Ι. Σειρὰ ἑνὸς καὶ πεντήχοντα ὑπομνηματιστῶν εἰς τὴν Ὀχτάτευχον καὶ τὰ τῶν Βασιιδιῶν, ἤδη πρῶτον τύποις ἔὄχδοθεῖσα. ἀξιώσει μὲν Γρη- γορίου ἈΛλεξάγδρου Γκίκα, ἐπιμε.ϊείᾳ δὲ Νικη- φόρου. Ἐν Λειψίᾳ τῆς Σαξονίας . ΥΟᾺΌΜΕΝ ΡΕΙΜΌΜ. Ῥ, ὅδ! . --- Ἰ.. ΠῚ, ερ. . . Α Ολίδινδ ΔΙΟΙΟΓΟ Οὐηΐβϑδὶ δυηΐ ᾿ἰ ργίογθς. Μιείρίι ον ἷπε ἴῃ σης ποάυ : Κρεῖττον μὲν ποιοῦσιν οἱ τῷ βελτ., κ. τ. λ. ᾿ Τάδε οτἰβὶῖ οὐπηΐα δὰ } ἰη οὐΐ!. Ῥφγ, δχδίδηί ἱπδ ἃ υδγυ, ἐπειδὴ τοῖς συγχαταδατιχῶς «“-- [ἴπ. Ἵ, , ᾿τ. Ὁ, υθ δά υἱεΐτ ἃ : ραρίπα γογθᾶ, πρὸς ὑμᾶς. Ῥ, ", . Δ, }π. , ὥς ΙΝ ἡγοῦμαι ἄθ. ἴῃ αδίΐ. ᾿ . δ. νοερὰν ( ἴη οαἱ. ἰυϊ, , ἀλλὰ τοσοῦτον. ἰυ]. , χτίσαντος (. ἴη οἂἱ. ἰ]. . βαγὶ. τί οὖν δήποτε εἶπεν ὁ Παῦλος, ἐδ!. τί οὖν ὁ Παῦλος εἶπεν. --- [ὲ.. Β.,. ΐη. . Ρ. τοῦτ᾽ ἕφρ., . τοῦτο ἔφρ. ἰἰν. , , Ρ. εἰ ὃὲ πρὸς ταῦτα ἀνθυπενέγχοιεν, οδὶ. εἴ ἀνθυπενέγχοιτε. ᾿͵.. , . καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν ἀ. ἧ!) ΘᾺ]. --- ἢ. (, ΠΠπ. . Ρ. εἰ δὲ τὸ, ἀμ ὰ δ ἐὰν με ἰϑά. . λαμπρῶς ἀοθδὶ ἴῃ ἫΝ ἐν. , . Ρ. ἠξιοῦτο ἀρχῆς, ολῖ. Ἐξίωτο τιμῆς. ἰϊ. . Ρ. ἐπειδὴ δ᾽ ἔπτ., δὴ ἐπειδὴ δὲ ἔπτ. μα Τὴ Ὁ, ἢν. ὅ. θΘ. Ρ. τὸ δ᾽ ἀποστολιχὸν λόγιον, οι. ὁ δὲ ἀπό- στολος. --- [.. Κι ἢν. . Ρ. ἐὰν δὲ, δα]. ἐγώ. ἱμ)ά. . [». αὐτῷ ἐγεζειρ. (Δι. ἐνεχείρ. αὐτῷ. », , . Α΄ [᾿π. ὅ, . Ρ, δηλοῖ, ει. ἐδήλου. ἡ νη!. Θ. ὕστερον δέ. . . ὁμοίωσιν . ἰν οἱϊ. ῃ,}, . Ρ, ὡς ἔφην εἴπων, οοι. ἣ τῇ προαιρέσει. --- μὶς. Β, {πι ν ΒΡ. ἵν’ ἡ τὸ, οδί, ἵνα ἢ. Πν,υ, ὅ. διὸ πρὸ ἐν τῆς δημ. ἰά. π. ὅ. θάτερον. . ἴῃ οδϊ. --- ἶϊ. Ο, Ἰη, , . Ρ, παρεὶς ἐχείνην τὴν ἀπολογίαν, ἐλι. παρεὶς ἐχεῖνο. ᾿. . Ρ. ἀληθὴς, οι. ἀληθές. ἐ . , ἅ. Ρ. εἴτε μὴ, . εἴτε Ψευδές. ᾿ἰ. ὁ. }.. ἣν εδἱ. ὅ. }, . χαὶ πάσης. --- ,ἰς, ), ΠἸη. . ἀλη- θές, ἀδ. ἴηι οἱ. Ὦ. ὅτε ὁ ---- οαἱ. ὅτε δὲ ὁ. ἰυἱὰ. ὃ. τῷ δικαιοσύνην ἀσμενίσαι . ἰῃ οϑί. ἰν . . χαὶ ῬΑ ΝΝ ἢ τόν, ἰμθὲιὶ. . χαταμεμφόμενα ἀ. ἰη (δὶ: .. ), . . Ρ. χαὶ τὸν Δανιὴλ δὰ οἱ λέοντες ἐδέσθησαν " χαὶ τὸ πὺρ τοὺς παῖδας τοὺς τρεῖς " χαὶ ἡ ἔχις τὸν Παῦλον οὐδὲν ξόλαψε, οἱ, χαὶ τὸν Δανιὴλ οἱ λέοντες ἠδέσθησχν, χαὶ ἣ ἔχιδνα τὸν Παῦλον. --- μὶι, Κα, ἴα... δι᾽ ὧν οὖν χ. τ. λ. (. ἰῃ οδϊ. Ρ, . --- [μ..}}}, εν. , Α ολίθηδε διοίογα ΟἸηἶδδῶ δυηῖ [ ΡΥΐΟΓΘό. μοεὶνὶιϊ “ ἰΐδεθ γοΓ} : Ὁ γὰρ χαχοῦργος χαὶ ὁ, χ. τ. λ, Ρ' , {|.. ἃ, ἔπ. . Ρ, δοχοίη, οα!. δοχῇ. }. ὦ, Ρ. δοχοίη, εδί. δοχῇ. ἰδ. . Ρ,, θείου, οί. ἁγίου. ΄ Ῥ, . -- [ἰιΒ. Ι, ΕΡ. . Ρ. , Δ. Ὁ, ᾿ἰω. . μὴ τοῦτο νόμιζε, ὦ τῶν θείων ἀχόρεστε, (. ἰπ ο. . ὅ. ἀγνώμοσιν ἀδδβδὶ ἰη «αι. ἰυ. . Ρ, εὐεργετεῖν αὐτὸν, ει. αὐτὸν εὐερ- γετεῖν. ἰυ.. . Ρ. ἔχοντα χαχοῦν, οἱ. ἔχοντα τοῦ καχοῦν. --- ἰ,,. Εν, ᾿η. ὅ, Ρ. εἰς ἡμᾶς σοφῶν, οδι. σοφῶν εἰς ἡμᾶς. ἰυἱ. . Ρ. τοῦτο, οἷ]. τοῦτο ἣν, ἐυϊα. . ἐπειδὴ δευτέρα, χ. τ. λ., . ᾿μ οαϊ. ᾿ παρ᾽ ἐμ. χατ. ἱυὶ, . θησαυρόν. (πῃ Ῥ. -- [.. ΕΥὉ{ὌΡ. . Α οδἰοηδδ διιοίογα οἸἶ δὶ ᾿Ιη ῥγίογες. Ιποὶρῖι δεΐα ᾿ΐδεα νογοϊθ, Ἐπειδὴ εἶπεν ὁ Θεὰς, χ. τ. λ. οἱ δοῃοϊυδί!ι ἴῃ ἢυπς πιούυμ : -- τίχτει ἐλπίδα, ρ. , ᾿ἰ. Α, ᾿η. Ἵ, . Οιηϊδὶι ἰείταν οἰἰάπι " ροδίογίογο. Ρ, . --- [. Υ̓, εν. . Ρ. , ἱ, Ε΄, Πἰη. . ἔφης ἀθι ἰη οδι. Ρ, . --- [... , Ερ. , Ἰηϊ πἰαπι πον ὀρίβιοδ ἀρυὰ εδιοδὸ δυοσίογαοῃι οςεὶ ᾿υϊυδοθπιούί, Εἴσελθε εἰς τὴν χιόδωτόν, Οἵ. ρΡ. }, ... (, ΠΠπ. δ; οἱ οἰ ἷβ, τὸ γένος τὸ θεοσεδές. (Ὦ. {ϊϊ. Ὁ, ἴω. , ὅ. ΑΙΐ οχπμἶα Οἱ δἰ, Ρ. . ---- [,.. ΠῚ, Ἐν. . Ρ, , [Ππι Ο, Πἰη. . καὶ ἔργοις διαπρέψαντες, ἀ. ἰῃ οδί. Ρ. . --- ,,}, Εν. . Ἀ ολίοηφο ϑοῖογο Ομ : ηηὶ [Π ὨΓΊΟΤΟΒ. ἼΝῚΝ οηΐαι ἰη σης ποίαν : Ὡς ἄλογον. Οἵ, ρ. , ", Β, . ὅ ; δὲ σοῃοί ἔπ ᾿ἶδοα τ γῆ ϊβ, ὑπομενοῦσι τὴν τιμωρίαν, [{᾿. (, {π. , ομἱδ γυγδυηι ᾿ἰηεἷ ρθείογίογίυυ. Ρ. Φθ. --- ἴμ|. ΠῚ, Ερ. . Ῥ͵ , ἴἰ. Εὶ, {π. , ἢ εἰδι ἴῃ οδὲ, [],. . Ρ. ἀγ- ελεῖ, εαἱ. ἀναγγελεῖ. ἰδ , . παιδίον ὁδαδὶ ἰη εἐδϑι. ἡ[. , δ. ἐχρῆν γὰρ εἰπεῖν ὅτι τέτοχε, ἐ. ἰδ οϑί. . . Ρ. ἀλλὰ ᾿Αὔδρ., ει. ἀλλ᾽ ᾿Αύρ. ἰν]. . Ρ. τις ἡγεῖται, οἴ. τις τοῦτο ἡγεῖται. [υἱ. . Ρ. τοῦ ᾿Αὔρ., εἴ, τοῦ ᾿Αύρ. τοῦτό φησι. Ρ. , Π|. Α. ᾿ΐη. , Ρ. περὶ παρόντων, οἂἱ. καρ- ὄντος. ἰΠἰι, . Ῥ. ὡς χαὶ τό, εᾶἱ. ὡς, τόν. ἰ{ϊι|. ὅ. Ρ. εἰσαγούσει, οἁϊ. εἰσαχούει. ἰυ|. . Ρ. γάλαχτος, οαΐ. τοῦ γάλαχτος. Ρ. . --- [μ.], Εν». . φ. , “. Ε, . . Ρ. ἀπόθες, οι. ὑπέθες. --- [{ἰ.| Ες Ἰη. . Ρ. τῶν μηρῶν, εολϊ. τοῦ μηροῦ. ἰδ . . ἢ. θεόν ---- οδ. τὸν θεόν. Ῥ, δι. ---- [.. . Ἐν. . Ρ, , . . ᾿ἰπ. ὅ, . ἐν τῷ τίχτεσθαι ἄδε. ἷπ (. -- (ρίοτγυι ἀχϑιὰὶ οἰΐὰι! δρυἋ σϑλίοι ἀβεῖο- το πὶ ορίπιοίς ἰηδογίρίϊο. : Ῥ. δΙ. --- [.. ], εν. . Ρ, , τἰ. Ὁ, [᾿η. δ, . ὦ προφιλέστατε, ὡς ἡγῇ (. ἰπι . --- ἐπ. Κι "ἰπΠ.,. . χαὶ ὁ νόμος ὁ τῆς πρεσθυγενείας ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτὸν ἐχάλει ἐ. ἰν οδί. Ρ. . --- [. ], Εν. . Α οδίθηδ διιοίογα οπιἑβϑῶρ δι} ὅ᾽ [ἢ π ΡΥΙΟΓΘ. δηεὶρὶι δ} ἶδοα νοῦ δ: Ἡ Ῥεθέχχα, χ. :-- λ., Ρ. , ἴϊτ.. Ὁ, ἴπ. δ. Ρ. λ., ἰδ. οδι].., ". . Ρ. ἵν᾽ ὁ. οαἱ. ἵνα ὃ ῥ. . [᾿|. ἃ, Ἰΐη, , ὅ Ρ. τὸ χατ. παρ᾽ ἐμ.. «δῖ. τὸ ος νεῦῦο ἤηαπὶ ἐπ ρου σαιοηα δυοίογ οὐ ορίφίοίαν. Οιμπϊσὶῖ ἰᾳίίυν ᾿πε μοϑίογιογε. Ρ. δὅ. --- [,. , ΕΡ. . . θυ. ᾿θ . οπηΐϑῖ ΔΠΟΙΟΓ σλιόπο ᾿ποὶρίοπς ἴῃ πο πιοάυμῃ, Τὰ δέρματα τῶν ἐρ. κ. τ. λ. Δαϊηλ ἰηί } }[ἔ[α οαϊἱοη ῬαΓι θη ἀπηΐ η ἴῃ ποβϑίγα πυπιοῦὶ σγδηάίογενιι Θχργιπιαηίις. [ϑῸῤ|| ἽΡ Α, , ἃ, ἢ Ἰοἰεατα, παρ ἀΐυμπ) οἱ βαθηι ραρίηφ ο᾽ υβάθηι ἰἰἰοος ΡΑγβ ἢ ἱπαϊοδηΐ, πὴ Ὠοϑίγϑο. ἕλοιτ, Ῥάτβοι. Ν Ρ. , --- {μ. ᾿Υ͂, Εν. . Ἠυΐυ ορί βίο). υἱιΐπνα ἰδηίυϊη νοῦ, οἱ περὶ Συ- «Φ [εῶνα, χ, τ᾿ δ., Θχδίδηϊ ἴῃ οϑίθηδ, οὐ ἀυσίογ θ] ἰη ρει ΐγ ΟΠ η ΟΘΟη. Ρ͵ . --- [...}, Ἐν. . Ῥ. ,. Ὁ, . . ὃ ἠδ 'π . Ρ, , }}π. Ὁ, {ἰ). δ. αὐτοῦ ἀδαϑιῖ ἰν οαἱ. ἰδ] , , Ῥ. βουλ. σ., εδι. σᾶ. βουλ. --- . , "πα. ὅ, ὑπο- σμυχόμενοι ἀδθῖ ἴῃ (. ἰν. ὕύ. Ρ, ὁ ὀψιγονώτερος Βενιαμὶν δὲ οὗτος ἦν, δίχαιος ἣν μᾶλλ.., οἂ!. ὀψιγο- γώτερος Βενιαμίν" χαὶ οὗτος ἣν δίκαιος μᾶλλ. Ῥ. , . , π|. . Ῥ. ὧν, οδῖ. νέον. . . Ρ. καὶ ἄλλη, ολι. χαὶ ἡ ἄλλη. ἰυἱ, ἐ. παρασχενά- σασα. ()υ ᾿ιδινις νόσθιν δϑαυμπίυγ ἰῃ δά. Ῥαᾶγ. ᾿Ππὸδὲ ΦΙΊ, ὁΔ ΟΙΏΠ ΟἹ οί οΠ δΔυοίογ. Ρ. . -- [.. ], Εν. . Οδιοηξ λποίον ᾿μοἰρὶ! ἴῃ ἵιη πηθάππι : Μηδὲ λό- γου μεταδοὺς, ὅπερ, κ. τ. λ. Οιμῃϊδίι ᾿φίιυν ΠΠππϑὉ δ., Ρ. , . ΕΣ [,. "ΠῚ Π ἘΡ. . Ῥ. , [᾿π. }}., οἱ ᾿. δ, }}ι.. , ᾿ΐν. . Ῥ. δεθῆ- ναι ὅμηρον τῆς τῶν ἀδελφῶν ἐπανόδου γενησόμενον" φημὶ, ἐπειδὴ τῶν, χ. τ. λ. οὐἱ. δεθῆναι, ἐπειδὴ τῶν, κ᾿ τ. δ. (ἰδιίόγυπι ἢ στ Θ ἃ ὐυοιι οχϑίδι θρ)δίοϊυ: ἰπϑετίρι!ο. Ρ. . ---[.., ΕΡ. . Ρ. δ, δ. -- }.}, Εν, ὅθῦ. Ρ. ]. --- [,.], ΕΡ. . Ῥ. , }. ΟἍ, Π. . Ρ. οὕτως, εδι. οὕτω. Ρ. . --- .. ΕΥ̓͂, Εν. . π᾿ μετ ορίϑιο: δρικὶ οδίθηδ δυσίογοπι [}}- ἰιβεοιουῦ! ; Ἐπειδὴ τοῖς 'Εθραίοις μαχρ., χ, τ. λ. ιν ἰσί Γ ϑυὴῖ [ ὅ ρΓΙΟΓΘϑ. ! Ρ. , ᾿ἰ. Α, [ἰὰ. ἀ. ἢ. ἐθέλουσιν, εἰ. ἐθές- λουσι. Ρ. . -- ὲ.}, Ερ. . (δίοηϑε αὐυοίογ ἰμϑερὶριϊίθιοῖα φυοαῦθ Οσ αὶ ορὶ- διοί. Ρ, . .--- [:ἡὶ., Εν. . Ολιοπϑ δυίῖοῦ οὐαἱἶϊ ἀυὰ ᾿ΐποᾶς ρυίογοϑ; ἱποῖ- Ῥἷι δηΐην ᾿ΐἶβοθ υογυ : τὴν τῶν Ἑδραίων, κ. τ. λ., οἰ οσοηοἰαἀϊι ἰῃ ἔυπς πιούυηι, δίχη τὸ ὅμοιον,; ΓΕ- λ|ι}ἃ ρΓΟΓΒῸ ΠΘρ . Ρ. . --- .. Ε΄, Ερ. . Ολιθηξ δυςσίοῦ νοσαυυϊο νενομόθετα!ι.-- οἴ. Ρ. , λ}ι. Ὁ, [ππ. , -- διδοῖ ἱμιροιθ ορ διοί:, δ οἱὶ- Ῥ, . --- [...}, Ερ. δοῦ. Ρ, . -- [μ. ᾿Υ, Εν. . Ῥ. , ρῥγίηια ορὶδιοίδ ὑϑῦρᾶ : χινδυνεύεις ἀγνοεῖν, ὅτι ὑεΐ. ἰῃ ὁϑι. -- , ἃς {π|, . Ρ, νενομο- θετῆσθαι, οἀϊ. νομοθετεῖσθαι, Ρ. , . --- [,ϑ. ΠΠ], ΕΡ. . Ῥ, , }}ι. Ὁ, ἴῃ. [᾿ Ρ. τρέψειεν, οϑῖ, τρέψειε. Ρ. . --- [... {{{ Εν. . Ρ, . Τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ὑποζυγίου ἀρχὴν ποιεῖται σπὸν- δῶν ἔσεσθαι χαὶ χαταλλαγῶν" εἰ μὴ γὰρ τελέως ἐστὶν ἀχάριστος, πάντως ἂν τὴν ψυχὴν ἡμέρωται " ἐπίτασις δὲ τοῦ προτέρου τὸ δεύτερον. : ΑΙ φυὰ ολομῷ ΘΟ ἾΟΓ μοιανὶ : Ἐν τοῖς ἔχδεδομένοις οὐχ εὕρηται. “Ισω; δὲ μέρος ἐστί τι- νος τῶν ζητουμένων τοῦ Ἰσιδώρον ἐπιστολῶν. Ρ. . --- [.. »}}], ΕΡ. . Οδίθηι Δυοίοῦ Οὐ δῖ [ ὈΓΙΌΓΟ. ᾿ηοὶρὶϊ οπἶμ ἶδεβ νυ ϑ.: Οὐ γὰρ τοῦ ζώον, χ. τ᾿ δ. (ΟἹ. ν- [ιὃὦἁ",, ἰώ Δ, . Ἵ, ΟΜ ΟΑΤΈΝΙΒ. δβῥᾷν, ἐδι. τοιαῦτα δρῶσιν, δ. . Ῥ. . --- [.. Υ, Εν. . Ῥ, , [᾿τ. Β, Ππ. . Ρ. λάθοι, ει. λάθῃ. --- ἱὲϊς Ο, Πἰπ.. . Ῥ. θεάσοιτο, οσαι. θεάσηται. Ρ. , . --- .. ΕΥ̓͂, Ερ. . (δίθηδο δι οἱοῦ οπγἱβὶὶ Ὁ} |π| Θρ] ᾿η .. Πε᾿πϊὰ δηΐπι ἀρὰ {ΠΠππὶ σογῦα δ δι], καὶ μυ- ρίοις ἀγαθοῖς ἐκόσμησε. Ρ, . --- [.. . Εν. . Ολίθηδο δυοίογ, ἱποϊρί θη ᾿ΐβοδ νϑγ}} : οὗ ταὐτόν. ἐστι, λαϊχον, χ. τ. λ., ἰἰπ ογίογοιθ,, δἱ δομοῖι- ὁδεδ ἰ ἤθη πιοάν, ἀποφαίνει τὸ πταῖσμα, . ᾳυῶ βεᾳυυδίιν [μι ᾿Θἀΐ!. Ραγίβ. [ , πορίοχὶ, Ρ, . --- [...}, ΕΡ. . ἴῃ οδιθηϑ ἰπϑογίριϊσ φυσᾷ οσϑίαι δρίϑιοις, Ρ. , .---ἰ,..}, Εν. . , [ηἰεΐυπι ὀρ πιο δρινὰ οδίουθ δυο γαπὶ βὶ ἴμι- ΤΙΒέΘΠΘΩΙ :- Ἐπειδὴ ἔφης δι᾽ ἣν αἰτίαν ὁ λεπρ.; Χ. “«. Φ ᾿ Οιμη ἰρίίαν δυηΐ ὁοάδπη ᾿ἰη ὕ ρυίογαβ. " Ῥ, ἐπ ΠῚ τι}: ἘΣ ἀὐίσει «ϊ. χαὶ οἱ. τοι αν . δη. Ρ- περιδόλων, υλόμην μὲν σιγῇσαι “ οὔτε γὰρ ῥάδιον, οὔτε εἰ ῥάδιον ἂν δι τὰ τῆς φύ- σεως ἐχπομπεύειν μυστήρια. ᾿Αλλ' ἐπειδὴ καὶ δευ- τέροις ἐξεδιάσω με γράμμασιν, ὡς ἂν οἷος ὦ, συν- εσταλμένως φράτω. Ἐπειδὴ, χ. τ. λ., -τοῖῖ. περιδό- λων, ὡς ἃ οἷός τε ὦ φράσω. ἐπειδή, χ. «-. λ. ἰυιι. .. Ρ, τιμὴν, καὶ δ'᾽ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁσιότητος γὰρ τὸ. τοιοῦτο πνεῖ, χαὶ πρὸς γυναῖχα, χ. τ. λ., --ο ὁ. «ιμῆν, ὅτι πρὸς γυναῖχα, χ. τ΄ λ. ἰθί. . Ρ, εἰσ- ἐλεύσῃ, ἐΔ. προσελεύσῃ. --- ἢ, Ὁ, }᾿η. . Ρ. τυγ- ανούσαις, δι᾽ οἶστρον χαὶ ἀκολασίαν, οὐἱϊ. δι᾽ ἀχο--. ασίαν. ᾿νἱά. , . Ρ. ἀνέχονται, ελϊ. καταδέχονται. Πυΐίο γόγθὸ οδιθῆφε θυ αίο, ἢ ποἷ ἃ ΟἸηΪ , ϑδο ἤτον φυνέθαινε δὲ πολλ,, χ. . λ., φυὸ ὀχϑίδη |}. Εἰ, ῬΡ. ,}. Εἰ, . . Ρ. ἀνακλάττειν, οι. πλάτο τειν. ἰδ]. , ὃ. Ρ, ἀπέ ρν μον ἐνταῦθα, καὶ, σα. ἀπεχήρνξε, καί. δά. , Ρ. τολμήσαιεν τοιαῦτα . ἀναγεγραμ- μένων, οἀϊ. γεγραμμένων. , Ὁ. , “. Δ, . . Ρ' ἐχεῖδαε γὰρ τὸν μὲν δί-. καῖον, οδ. ἐχεῖ μὲν γὰρ τὸν δίκ.- ἰυἱώ. . Ρ. φαίης τοῖς, (ι. ὑν: ὅτι τοῖς. ἰδ]. ὅδ. Ρ, ὁρίσαι, οδι. ὑπ’ ἐχειν. ". ... δοκιμωτέρους, ςξἂϊ. εὐδοχιμωτέρους.. - ἱἱι. Β, {π., Ρ. διὰ γὰρ, εδι, διά τοι. ἰμ|. . ὅπερ τινὲς ὡς ἄλογον, ἰυ. . παραγράφομαι . ἴη (ΔΙ. --- [{ὲπ|. ἃ, [Π. ὦ, ὅ. εἰ χαὶ (. ἰ) οὐ. ἰυἱθς ὅ, ἃ. ῥ᾿. διαγνωστιχῇς τῶν χαλῶν, χαὶ τῶν οὐ τοιού- των ἡλιχίας τελευτήσοιεν, οὐδ᾽ εἰ ἐν τιμ., χ. τ΄ λ.» ολϊ. διαγνωστιχῆῇς ἡλιχέας τελεντήσαντα, οὐδὲ εἰ ἐν τιμ., Χ. τ, δ. ἰυὶ, ὅ. εἰ δὲ καὶ, ἔλθοιεν ---- ἰἰω. . τὸ ἔγχλημα (. ἰπ οἱ. ἐμὰ, , τιμωρίαν. ()υὼ» ἐμ οὐ... Ρ. μιᾶς γοῦθ δοαιιμγ ἐμ (. ἰμ (δι. Ρ, . --- μ. }}}, Εν. . δλιθιρ δ } Οὐ ἑθ Ἰη ρΓίογοδ, ἱηείρίθωθ ἧῃ υης τοι : Ἐν τῇ παρουσίᾳ, Χ. τ΄ λ., ρ. , νι. ,. . ; Ρ. , . (Ο,β ἴπ, . Ρ. ἄλλο χαὶ, οδὶ. καὶ ἄλλο.. -- . ... . βλέπειν. θυδδ δοφιτυγ ἃ (διθι: ϑυρίογο Ομ δυμω!. Ρ, Ὁ. --- [.. ἸΥ͂, Ερ. . Ολίοινα δυσίογ τγϑηδῖ} }! ᾿πδοῦὶριϊ ΠΟ } Θρ .; δι Ομ ἀοὲιμίο ἰεἰυυ ἐ οὶ δὲς ψεγρὶ!, Ψυχῇ ἁμαρτ., κ. τ᾿ Δ. Ρ. . --- [.. ἴ, Εν. Οδίοπα δυσῖοῦ ΘΧ Ὠῦι φυϊάδηι Ορ᾿ .} ᾿ηο ΓΙ ρ » Πρ; } δ {Ππ᾿| ργΐογθ οἱ υ]{᾿π| Ομ δ᾽. ]- νἱῖ δΐη ἐΐνοα γὙογθὶ : Λατρείαν ἐνταῦθα, κ. τ. λ., Ρ. , νι. . "πα. , δὲ ἐθηοῖ ἢ} ἐδ πυπο ϑάυῃ, αὐ- «ἧς ἐνυθρίζεσθαι, [Π. δ. π|, , . δ, Ρ. , . -- .. "Ι, ΒΡ. , Ἐχειδι αὐυἰύοπι δρυά ελιθηδὲ διιοογδηι Θρίοίυ! διδογὶρμιίο, ὁδὶ Ἰηἶμηη,, οὐπὶ Π| πἷκ γ γι ἰη- εἰρίδι : Γράφω μὲν χαὶ ἃ ἤχ., χ. τ. λ., Ρ. ὅὅ, ΠΠ|. Ιἶα. Ῥ. . ---- ... , εν. . Θηιΐεαῖς ᾿ἱπεΐβ ορίϑίο ἰηϊἰυσι ρα αδλιοπᾶ δυσίογέπι δῖ δυ)ιβηομ! : Μωσῆς ἁ θεσπ., Χ. τ. λ., "».-. δ, ᾿ἱι.. .. , Ρ {. --᾿ ἢ... }, Ἐν. , (διδηδ δυοίογ οιπίδὶὶ ἰἰπθλα . Ἰμεὶρὲϊ ὁδὶ λδίδςα τογὺ δ : Τίνος ἔνεχα φυγὴν αὐτοῦ, χ. τ. λ., ρ. δυὺ, ". Ὁ, ᾿ἰω. . --- Ρ. ολυ., . υ,, Ια. ὁ. Ῥ. τῆς ἐπ., οαἱ, ἐπ, Ρ. . -- ἴ,. Π], Ἐρ. . Ἐιΐαπι ἱπδοτίριϊο ὀρίβιοίαΣ ἐχϑῖδὶ ἰη οΔ|Π. Ρ. |,. ---- [. ἢΠΠ, Ερ. . Ῥ. ιι,:. Ε, Πἴη. δ. Ρ. θεωρῆται, εδι. χαθορᾶται. Ἡ)Ι.. . ἱερᾶς ἀδοδῖὶ ἰῃ οἀι. ... . χαταφορ:- ὥς. ἀεθεηι ἰμ οὐ. Ῥ. , . --- ἴ.. ΠἭὨΗ͂, εν. . (ὐλιοῃξ δυοσίογ, αἱ ἰνἷ. ἰποϊρὶ τ τογυΐβ, Πατὴρ τῶν ὁρφ., χ. τι λ., ρ. , μ. Β', [ἰω. ὅ, Νηθλ ρείο- Εεδ, οὐ γεγῦο ἀνειροπολῶν, ρ. . ᾿ἰ. Α,, Π᾿η- , βινοπι ᾿προιιδὶ ορίδιοίδ, υἱιἱεμα ηυοθᾳυς οἱμἰδς ἰμ . Ῥ. . -- ἴ[... ], κρ. . Ῥ. , ]. --- [.. ΠΠ|, εν. . Β. ,. ἃ, . . ὠφελῆσαι δυναμένας, τοὺς μὴ. ἀγύμναστον ἔχοντας θεωρίαν τὸν νοῦν . ἢ" οδι. . . Ρ. --- μὲν νομίζοντας τοὺς τὰ τοιαῦ- τα λέγοντας, ἀμαθίᾳ τοὺς ἀγῶνας ἐχλύειν" σὲ δὲ τοῖς πράγμασι, χαὶ μόνῃ τῇ ἑρμηνείᾳ τῶν Γραφῶν αίροντα, εὐθεῖαν τὴν ἀπόχρισιν ποιήσομαι, χύχλων πηλλαγμένην. Οἶμαι, κ. τ. λ. ὕλι. χαίροντας μόνῃ «ἧ, ἑρμηνείᾳ τῶν Γραφῶν εὐθεῖαν τὴν ἀπόκχρισιν ποιήσομαι. Οἷμαι, χ. τ. λ. - ἱι. Ὁ, "λει. . Ρ, ἀπο- τιθέμενος, ολι. ἀπωχτώμενος, ἰν , . Ρ. ἀλλὰ μηδὲ, (ςι. μήτε, ἰυ͵. --- μἐὶ.. Ε, ... . Ρ. βουληθείης, «δι. βούλῃ, ἰδὲ. , Ρ. χαὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές ἐστι, δι᾽ ὧν. Διογένης εἶπε, σαφῶς δείχννυται. Θεασάμενος γάρ «ινα, χ. τ. Δλ., οδϊ. ὰ χαὶ Διογένης θεασάμενός τινα, χ. τ. λ. Ρ. Κ. ἌΝ ἴ,. Ι, ΕΡ. . Α, οδίθηξε διιοίυτο, αυὶ ἰπεῖρὶϊ ἰη υης πιοάυπι : ἘΔ. τις βιάσηται παρῦ., χ. τ. λ., Ρ. , ᾿ἰτ. ΒΕ, μι). , οἰμΐπδῶε δυηὶ ᾿ἰμΠοῷ . Ρ, . -- ἴμ.. , ερ. . ἃ ολίθπ δυεσίογα, δριιὰ αυθπῖὶ ἰἐ) Θρ᾽ } δεὶ Πυυεοοιηοαϊ! : Ἐπειδὴ τὴν μοιχείαν, χ. τ. λ.; ν. , {ἰ|. Ε, ἰἴὰ. , οἰ δι ἢ η . Ρι. , . --- . }}, ΕΡ. . Οδιδπα δυοίοτ ἰποίρίθμβ ἰιἶδοα ψογΐα : Ἐπειδὴ γὰρ ἐπ., Χ, τ΄ λ., ῥ. , Π|. ,. , ἀυ.λ Οἰμ μαθδδ ; δῦ Θοὐδιμυ υἱεννα μυ υν. ορίϑιυϊδ [μγθῦ . ρεγοΐϑυδ ἠορίθοι: δυηϊ. ΟΛΊΕΝΑ ΟΠ ΌΜΕΝ ΒΕΟΌΝΟΥΜ. Ρ. , . --- [.,. ἴ, ΒΡ. . Ῥ. . ἧἰ. Ὁ, Ἰἶη. . Ρ. ἐν Ταδρὰ, ολι. ἐν Γαθαά. ---Ἴλι. Ε,, Πἶπι ἃ. Ρ. οἴει, οἱ. οἴῃ. Ρ, . -- [. Υ͂, Εν». . Οδιοπδὲ βυοίοῦ οηἰδίι ἰηθ . [ποὶμὶι θη ἰῃ Ἐπ δ ΠΟΘΌΝΝ : Πῶς ὁ Ἡλεὶ, κ. τ, λ., Ρ. , "ι. Ὁ, . δά., }ῖ|ι. , ἰὴ. . φήσαιμι. ἀδὶ ἷπ . Ρ , δ. --- [..ν.}, Εν. ἀθ. Ἰηπβοτίριϊο φυοᾳυδ ορίοιὁ ἀχϑίδι ἴῃ. ὁδίθη, ΡΊΏΙΙ, ἱ. Ἐ, μι. . Ρ. φαυλοτριθὴς, οΔ]. χερζ- λοτριδής. ΟΟΙΑΤΙ͂Ο ΚΕΡΙΘΤΟΓΑΒῸΜ ΙΒΙΘΟᾺΓ Ρ. ,}. ἃ, |α. ὅ. Ρ. γεώργια, . γεώ "νά. . ῥ,, ἀγνοίας, εο!. ἀνοίας ἐρία,, δ. Ρ' ἄλλὰ αἱ χτου, δί. ὰ καὶ οἴχτου. ἰδία. . Ῥ. φιλανθρω» πίας, εἰ. φιλίας. ἱυ.. . Ρ. οἰχτείρει, εδι. οἰχτεί- θων. : Ρ, , . .--- [.»., εν. . Ρ. , ᾿. Β, ἰπ. ι. Ρ. ἀπαγγελία, . ἐπαγγε- λία. νἀ. . Ρ. ἀπόδλητος, οδι. ἀπόχλητος. Ρ. , . -- . }, ΕΡ. . Ρ. , "τ. Β, Π᾿π. . Ρ. ἱερεὺς, ει. δ᾽ ἱερεύς. νά. . Ρ. δύο, εδι. δύω, ὡ ὰ Ρ. . -- [.. , εν. . Ρ. , ϊτ.. Ὁ, ἴῃ. . Ρ. μεταδάλοιο, εαἰ. μετα- Θάλῃς. ἰυἱὰ. Ρ, τῆς φαύλης καὶ, «Ὧι. τῆς φαύλης σον χαί. Ρ, . --- [μ.. , Ἐν. . Ρ. . --- [.. ], κρ. . (διεπδ ϑυοίον οπι δὶς ἰδῶ }. [πεΐρ! δδὶιη ᾿ιΐδοθ Ὑογθὶ : Ὁ Σεμεεὶ ὁ ἀθυρόγλωττος, χ. τ. λ.» ἀτηνω τ. Ο, . . Νόαυς υἱεἱπιας δρίσιφία: [ἰηεδδ. ἰὼ βύυπι ορυβ ἰγδηβίυ ἱ!. Ρ, . --- [.. ἴ, Εν. . Ῥ, ,, Ὁ, ᾿ἴη. . Ρ. ἀλλ᾽ ἐχάρτου τὰ ἐπίχειρα τῆς οἰχείας πράξεως παραλ., Χ. «- λ.., . ἀλλ ἐχά- στου τῆς ἰδίας πράξεως τὰ ἐπίχειρα παραλ., χ. τ. λ. ἐυυϊά. . Ρ. ἐπισυνηγόρει, ο(. ἐπαπόρει. Ρ. , . «---- [.. Η, κρ. . Ρ. , }. Ο, "πω. . Ρ. χατασχευάσαντες, ΟἹ. συγχατασχευάσαντες. Ῥ, . -- [... ΙΥῈ, Ἐν. . Ρ. δΙ, Π|΄) ΒΕ, Ἰἰη. ὅ. Ρ. ἐχφεύγειν, οδί. φεύ- γεῖν. Ρ. ,. , Ἰΐη. . Ρ. ὦ. (,δἰοινδα Οὐ τογ ὁθη» ες ι οἱ. Ῥ, , . --- [.. Υ̓͂, εν. . ἰν οϑίθηδ ὀχϑίδι δἰΐδην ἰββεγίριϊο δρἰβίοίὥ. ΟΡ, , [ππἊὸ ,. . Ρ' ἐχμάξαι. (δι. οὐϊμογ οϑε- )εἰῖ ἐχμαλάξαι. Ρ. . --- . ἢ}, ερ. . Οδιοηῖ δυοίογ οιἶδὶὶ [ἰηὰ δ. [Ιηεἰρὶϊ ἐπὶ δε νϑγ} : Διὰ χόραχος ἀχαθ., χ. τ. λ., ῥ. δ, τι. Α, Πἰπ. ὅ. Ῥ. . --- ἴ.,. ΠΠ,| Ἐρ, Ξ Ρ, δ, |.. , ᾿η. . Ρ. ᾿Αχαὰμ, εοδι. ᾿Αχαάδ: Ρ. . --- [ϑ|. , ΕΡ. . ἴη ορί ϑι ἰηβογὶριίομα ρΓῸ πάλιν βεεὶμεῖι ολἰοθς «οῖονῦ πάλαι. Ρ, , . --- [..}, κΡ. . .. . --- .. ἴ, Ερ. . Ρ, . --- [.. ἸΥ̓͂, Ερ. . Ῥ. , ᾿ς. , Πη. . Ρ. ποτὲ, . ποτὲ δέ. Ρ. . --- [.. ᾿Υ̓͂, Εν. . Ῥ. , . --- . ], ΕΡ. . Βαροεῖϊ(ἷο Ῥαίγεπι ατγασονμηι ἐπ Ῥεαίπιος α Βαἰιδα- δατε (Δογἀετὶο ἐπ υοἰιι οἰ εεὶ εὶς δας. (ας. Μα)εεία- εἰ εἰ ϑετοπὶεε. Βαυατί ἀμοῖς πιδς. εσθαι. ἀνεχδό- τοῖς σοΝεϊιπαία. Αμιυογρία . γοι.}, ν. , ---- [.. , Ἐρ. . ΡῬ. ,. Ὁ, Ἰη. ὅ. ἀπ αὐτοῦ, ἀ. ἰῃ οἱ, ἰυἱά. ᾿. ἐπειδὴ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ χαταναλίσχον ἐστὶν, οἱ τὸν Θεὸν θεωροῦντες τῇ χαθαρότητι, ἄνθραχες εἰχότως προσαγορεύονται, τῇ πρὸς αὑτὸν ἑνώσει πυρούμενοι, χαὶ φωστῆρες ἐν ἐχάστῳ φαινόμενοι ὕδι. τῇ πρὸς αὐτὸν. ἑνώσει θεούμενοι, ἄνθραχες προδ" αγορεύονται. ι Ρ. . πε [.. Ι, ΕΡ. “. αλίθιαΣ δυοίοῦ ἀυὰ {Πᾶς Οπκΐδὶ!. . ἀς δι μιεὶ ἵ ; Ἐπειδὴ ῥᾳθυμ. κ-. τ. λ., ρ. . Ππ. Ας ἴν, .-- ἰι. Α., Πἶη. ὅ,, Ρ. πρὸς ἁμαρτίαν, εοἀϊ. πρὸς τὴν ἁμαρτίαν. ἰν . ὅδ. μὲν ἀθεδὶ ἰπ ολϊ. ἰθϊὰ. , ὃ. Ὁ. μ ἐπεστήριξας, (. ὑπεστήριξας. ΠῚ. (αἰνὰ Οναοονγμηι Ῥαίγηι ἱη δοαίμηι εοἰδεοίογά Νίεεῖα, ἐς ἀποϑὰς ηϊ. δὲθἑοιποοα Βοαίεϊαπα ε- αϊοῖδμε, πιησ γμτγίπιμηι ἱπ ἰμοοηὶ φαΐία, ορέγα εἶ εἰμαΐο αιτγὶεῖὶ ιηϊ. [,ομαλιιὲ . Ρ. . --- .. }], Εν. . Οδιδηαὶ ΔΠΟΙΟΓ οηγἶϑῖὶ ᾿ἰπ . Ιπεἰρῖι δηΐπὶ ᾿νῖδο νϑυῖβ Σ !Ὅπερ μέντοι ἐπιχειροῦσι χατασχευά- ζειν τινές, εἰς τὸ, Θάν. χ, τ. λ., ν. , [τι Ὁ΄ [ἴῃ δ. . . Ρ. ἀνδρείοις, οΔι. ἀνδρείοις μόνοις καί. -τ εις Ὁ, Πἶν. ,. νομιστέον, Μάλιστα μὲν γὰρ χἀ- χεῖνο (ἰ. ἴῃ σἂϊ, ἴυ}. . Ῥ. ἕωλον φαίνεται. Ολΐ. ἕωλόν μοι φαίνεται. [υἱ.},. ἀνδρείοις χαὶ . ἰπ οϑι. ἴδιι|. . μὲν ἀδδδβι ἴῃ οδἱ. ἰνϊ., . διὸ καὶ περὶ γυ- ναιχός. -- [π. Εὶ, Πη. , μηνύει" εἰ. ἴῃ) σαι. . ὅ. Ρ. γνοίη, ολΔ. ἂν γνοίη. ἱυἱά. . Ρ. ζωὴ δὲ, οϑί. χαὶ τον . . οἱ ἐμείρονται. ὑ. ὲ, ΠΠ. Α, ἴῃ. ὅ. ὁ Θεὸς χατ᾽ αὐτοῦ (ἰ. ἷν οὐ, }, . Ρ, ἀφύλακτοι, εΔ. ἄφυχτοι., [υ͵ἱκι. . εἰ δὲ διὰ τό. ἰμἰ. . ἔλεγξαι, ὅτι . ἴῃ ολϊ. ᾿ ], ἔΠ Ὁ μόνον οἱ ἐπὶ Γ δὲ οαἱ. :, --- ἱκ. Β. ἴδε. . Ρ. ἀνδροφόνος γὰρ λέγεται οὐ μόνον ὁ ἄνδρα, ἀλλὰ καὶ ὁ γυναῖχα, (. ἀνδροφόνος οὖν χαὶ ὁ γυναῖχα. ἰυ]., ὅ. Ῥ. ἀνδριὰς δ᾽ οὐ, εαἱ. χαὶ ἀνδριὰς, οὐ. ᾿Π] . . γυναιχός. Ουξ ᾿ιδ!α γοῦδι) δοηυυπιυγ ὅ ἃ (Δἰ δυοίογα δυῆϊ Οἵ . Ρ, . --- [.. ΤΥ͂, ΕΡ. . [η οἱἶπὶ! οἰ θεν: διοίον, δἷς ἰηςοὶρὶ! : Δύο ὃὲ οἶμαι μηνύειν τὸ ῥητὸν, ἢ ὅτι τὸ ψευδ. χ. τ. λ., ν-. . τι. Ε΄, Ἰΐ. ,. ΜΡ. , }ι. Ὁ. ᾿ἰη. ὅ. Ρ. ὅἅλασι, οΑἱ. ἄλεσι. Ρ, , }. Ὁ, π᾿, . ΡΒ. ἀγνώμοσι, οδι. ἀχούουσι, ἱμν.. , θ. θ. τῶν παραινετιχῶν λόγων, οαϊ. τῷ παρ- αινετιχῷ λόγῳ. ἰυ͵ά. . Ρ. λόγων, οἱ. λογίων. ἰυΐά. . ἢ, λόγος, οἀἱ. ὁ λόγος. Ρ. , . --- [.. Υ͂, Ερ. . Ῥ. , ἰἰ. ἢ, ἴπ. . Ῥ. οὔ μοι δοχεῖ, ΟΆ!. εὖ μοι δοχεῖ, . . Ρ. εἰρηχέναι, οι. ταῦτα εἰρηχέναι. νἀ. . ἰδοὺ, ). . ἐπιστήμη. . ἰη ο. ἐν}. . ἰηογ ἐπιστήμη εἰ ἀρίστη ᾿ηδογὶ! ἡ ο. . . . Ρ. δοξάζουσα, Ὧι. δοξάσουσα ἰδ. . Ρ. πραγμά- των, οι. ῥημάτων. --- ωἱϊ. Ε΄, Πη. ὦ, Ρ. φιλόθεός ἐστι, οαἱ, φιλόθεος χαὶ σαφός ἔστι, ἰδ. . τί ἀδαδὶ ἰη οἈ. ἰδ. , ὅ. Ρ. δοχοῦμεν, οϑι. δοχοῦσι ἰυἱὰ, ὅ. Ρι φιλοσοφεῖν, πολιτείας, . φιλοφεῖν οἱ πολι- τείας ἰυἱν. , . Ρ( ἐπιμελόμενοι, οἀϊ. ἐπιμελούμε- νοι. Ρ, . -- [. ΠΠν Ἐρ. . Ῥ. ὅ, ᾿π|. Ε, ἡ. . Ρ, θαυμάζειν ἕφης χαὶ ἐχπλήττεσθαι, πῶς ὁ μὲν Φαρισαῖος μεγ..Χ. τ. λ. οἱ. μὴ θαύμαζε δὲ, εἰ ὁ μὲν Φαρισαῖος μεγ., χ. τ. λ. Ἰυἱὰ. ἀἅ, ὅ. Ρ,ι ηὐδοχίμησεν, (. εὐδοχίμησεν. ἱυϊά. ὅ, θ. ἄχουε τοίνυν συντόμως" οὐδὲ γὰρ ἄλλως δυναίμην. (ς. ἰη οδί. ἰρι. . . ὁ μὲν τρφυρην, εδι. ὁ μὲν γὰρ ῬτλνΩ; ἐυἃ. , . Ρ. μεγάλως ὁ Φαρισαῖος, οεδϊ. εἴξζον. τ Ρ. . π᾿. Α, Ἰἴη. . Ρ,. ἑἐνόσεοι, οα. νόσει. ἰυἱά. ἃ, τῷ ἰραϑὶ ἴῃ οδί. Ῥ, δ, [ἰ’. , ᾿π. ὅ. φράζοντος ᾿π οαϊ. ἐνϊά. . Ρ. Ἰὼδ, οαι. ὁ Ἰὼβ., ἰυἱὰ.. . ἔστι χαὶ δοχεὶ εἰο. ἧι σαί. ἔυὲι|. , . χαὶ εἰχότως δοχεῖ " εἐἰρ. ἐἰ! οὗϊ. --ἴἶι. Β,}|η. ἃ. ὅ. χατεσχευαχόσι, . χατᾶ- σχευαχόσιν. ἱμ}ι|. ὅ. Ρ. χαὶ ἡ αἰτία προστρίδεται, ςαι. ἡ αἱτία προσρίπτεται. ᾿υνὶ.. . Ρ. παροινοῦντος, () οι). αι. , ει ΑἸι. ἐοιχότα. () οἀά. Βεν. τὸ οιηλἰι. () οι. { ἐν διαμονῇ. () ὅς Ουά. νν οἱ παι. ΒΗ}, τ ππ γ ἢ. ]|- ΟὔΜ ΑΑΤΕΥΙ. ρ ἐδι. παραχινοῦντος. ἰυἱ, , . χαὶ μηδξ τὸν παρόν- “α τελώνην αἰδεσθέντα, ἐἰδδυηῖ ἴΠ) ολ. Ρ. , . --- [μ. ἢ}, Ἐν. . , Ρ. . [ἱτ. Β, ᾿ἰη. ὅ, ἣ Πρδβι ἴῃ. αι, { . Ρ. τὸ εἰρηχέναι, ει. τι τὸν Ἰὼδ εἰρηκέναι, ἰυϊ. . Ρ. ἐπῆρχον, οαἱ. ἦρχον. ἰμΐ.. . Ρ. ἐχράτουν, οδὶῖς κατεχοάτουν. ΙΝ. ϑυηιδοία Οταεοταηι Ραίτγμηι ἱπ Ἡαμμώνηι εοἸ αι α Βαίιλαεατο (Ἰοτάετὶο εἰ Ῥεῖτο Ῥοξδεῖπο, Τοίοεα. ΥΟΙΌΜΕΝ ΡΆΙΜΌΜ. Ρ. δ. Τὴν τυραννίδα διαχό- πτων ὁ Σωτὴρ τὴν τὸ ἀν- θρώπινον γένος κατέχου- σαν, χαὶ ἀπὸ τῶν γεηρῶν τούτων πραγμάτων εἰς τὴν ὑπερχόσμιον αὐτοὺς ληξιν σπουδάζων ἀναγα- γεῖν, Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν, {δόα. Διὸ χαὶ ἡμεῖς τοῦ αὐτου ἀχῦ, . ν φωνῆς, χαὶ χαίρειν ἀμοξ ψμαν δεν τὰ ἔα τῆς γῆς πρὸς οὐρανὸν ἀναδρά- μωμεν. [ὲ. ΗΠ, κρ. Τὴς χατασχούσης τὸ. ἀνθρώπινον γένος προ- λήψεως τὴν τυραννίδα διακόπτων ὁ Σωτὴρ, χαὶ ἀπὸ τῶν χαμαιζέλων πρα- Ὑμάτων εἰς τὴν ὑπερχό- σμιὸν αὐτὸ λῆξιν ἀνάγειν σπουδάζων, ἑδόα, Ἐγεί- εσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν.. ἢ γὰρ φωνῇ τὴν οἰχείαν χεράσας δύναμιν, τῶν ἐθελόντων ἀναπτῆναι εἰς οὐρανὸν ἀνέῤῥωσε τὰς δυνάμεις,ὥστε πολλὰ χαί: ρειν τῇ προλήψει φρά- σαντες τῆς ἄνω πορείας, ἔχεσθαᾳ:. ΥΟΘΌΜΕΝ ΒΕΟΌΝΏΌΜ. Ρ, θ. ΑἹ ἀχρίδες, αἷς ὁ Ἰω- άννης ἐτρέφετο, οὐ ζῶά εἶσιν, ὥς τινες οἴονται ἀμαθῶς, κανθάροις προ- σεοιχότα " μὴ γένοιτο " ἀλλὰ βοτάνων ἀχρέμονες ἣ φυτῶν. “Ὅτι δὲ χαὶ βο- τάνη τίς ἐστιν ἀχρίς λε- γομένη ὁ Σολομὼν ἡμᾶς διδάσχει λέγων" “Ανθησει τὸ ἀμύγδαλον, χαὶ πάχυν- θήσεται ἡ ἀχρῖς. Ρ. . Καλῶς δὲ αὐτοὺς χαὶ γεννήματα ἐχιδνῶν ἐχά- λεσε, Καὶ Υ ρ ἔχεῖνο τὸ θηρίον διαφθεῖρον τὴν λινόυϑεν: χαὶ διατρῶγον τὴν γαστέρα αὐτοῦ, οὔ- τω λέγετα: προϊέναι. Σα- φῶς ὅπερ καὶ οὗτοι ἐποί- ουν, πατραλοῖαι γινόμε- νοι, χαὶ τοὺς διδασχάλους ταῖς ἑχυτῶν διαφθείρον- τες χερσοσίν, Ἔτι δὲ χαὶ διχ τοῦτο σφᾶς χαλεῖ γεν- νήματα ἐχιδνῶν, τουτέστι ποντιρῶν γονέων χυήμα- τα πονηρότερα, ἑἐπειδῇ ρἷ τουτί. [μ.}, Εν. . Αἱ ἀχρίδες, αἷς Ἰωάν" νης ἐτρέφετο, οὐ ζῶά εἰ- σιν, ὥς τινες οἴονται ἀμα- θῶς, χανθάροις ἀπεοι- χότα ()" μὴ γένοιτο’ ἀλλ᾽ ἀχρέμονες βοτάνων ἣ φυ- τῶν. Οὔτε δὲ πόα τίς ἐστι πάλιν τὸ () μέλι τὸ ἄ- γριον. ᾿Αλλὰ μέλι ὄρειον ὑπὸ μελισσῶν ἀγρίων γι- νόμενον, πιχρότατον ὃν, τ ἀοὴ γεύσει πολέ- μιον᾽ δι᾽ ὧν τὴν ὑπερδάλ- λουσαν χάχωσἠ]ν ἐπεδείχ- νυτοὸ Ἰωάννης, οὐχ ἐν- δείᾳ μόνῃ (), ἀλλὰ χαὶ τραχύτητι πᾶσαν ὄρεξιν πιχραίΐνων τοῦ σώματος. [,. , Εν. . Γεννήματα ἐχιδνῶν Ἰωάννης τοὺς Ἰουδαίους ἐχάλεσεν, ὡς πονηρῶν γονέων χυήματα πονη- ὀτερα. Φασὶ γὰρ τοῦτο ἀ) τὸ θηρίον χατεπθίειν τὴν αητρῴαν νηδὺν ἐν τῷ ἀποτίχτεσθαι (). Ἕπε:- δὴ οὖν τὸν γεννήσαντα αὑτυὺς Θεὸν ἐγχατέλιπον, χαὶ πᾶσαν δεδομένην αὑ- “οἷς χάριν ἐνέχρωσαν χαταργήσαντες, εἰχότως ἐχείνοις αὐτοὺς ἀπειχά- ζει τοῖς ἑἰοδόλοις ἀχαρι- στίᾳ τὰς εὐεργεσίας ἐξ- (ὅ) οι. αι. . οἱ ΑἸι. χατεσθίον τὴν μη- τρῶαν νηδὺν ἀποτίχτεσθαι. Ἰδὺ ᾿πὸν Ὑγεννήσαντα αὑτοὺς Θεὸν ἐγχατέλιπον, καὶ πᾶσαν δεδομένην αὐτοῖς χαρὰν ἐνέχρωσαν χαταρ- Ὑήσοντες, καὶ ἀχαριστίλ τὰς εὐΞξργεσίας ἢφάνη- σαν, ἣ μᾶλλον εἰπεῖν χατ- εσθίηοντες ἐδαπάνησαν". ἮἌἊλλ᾽ ὁ Ἰωάννης τοῖς ἰο- δόλοις αὑτοὺς: ἀπείκασας. οὐχ ἴσταται" μέχρι καὶ τῆς ἐπιτιμήσεως, ἀλλὰ γαὶ συμθουλὴν εἰσάγει. Ποιήσατε γὰρ, φησὶ, χαρ- ποὺς ἀξίους τῆς μετα»- νοίας. Οὐ γὰρ ἀρχεῖ τὸ φυγεῖν τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλὰ χαὶ ἀρετὴν δεῖ πολ- λὴν ἐπιδείξασθαι" οὗ γὰρ ἐπὶ τοῖς αὑτοῖς παρχτε- γόναμεν, οἷς καὶ οἱ ἔμ- προσθεν προφῆται. Αὖ- τὸς γὰρ παραγέγονεν ὁ κριτὴς, ὁ τῆς βασιλείας δισπόύτης εἰς τὸν οὐρανὸν χαλῶν, χαὶ πρὸς τὰς ἐχεξ διατριθὰς ἀνέλχων, διὰ ποῦτο ὃὲ τὸν περὶ τῆς γε- ἐννὴς ἀναχαλύπτω λόγον, γαὶ γὰρ χαὶ τὰ λυπηρὰ ἀθάνατα. ἀφανίζουσιν, ἣ μᾶλλον εἰ- πεῖν χατεσθίουσιν. Ρ, . “.. [, ΕΡ. . Ὁ, , [ἰϊ. , Π᾿π. . Ρ. τὴν ἄκαρπον Ἰουδαίων --- ἐἅϊ. ἄχαρπον γὰρ. τὴν τῶν Ἰουδ. ἰ». . Ἰωάννης ᾿ εἐἰοέι ἰι οδι. ἰυὰ. . ἀχάρποις ἀεοϑ ἴπ οα.---ἰι. Β, "᾿). . Ρ. πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν χαρπὸν χαλὸν, ἐχχ., οι. τὰ ἄχαιρπον δένδρον ἔχχ. θεβογίρια δυίδοι ᾿|}, αὐνν οἰτανη} ἀοτὶ ἐρί- [, οδιθῃδδ δυοίον ραῦρι! ἰθ πιηα οοίμηι: Καὶ πῶς, φηπὶ, χαρπὸν δυνήσομαι ποιΐῆσαι, τῆς προθεσμ συντετμημένης : Δυνήσῃ, φησίν, οὐ γὰρ τοιοῦτος καρπὸς οἷος ὃ δὲ δέ ν, χρόνον ἀναμένων πολὺν, χαὶ ὡρῶν ἀνάγκαις δουλεύων, χαὶ πολλῆς ἑτέρας ποαγματείας δεόμενος, ἀλλ᾽ ἀρχεΐῖ θελῆσαι, καὶ τὸ δένδρον ἐδλάστησεν. Οὐ γὰρ ἣ φύσις τῆς ῥίζης μό- νυν, ἀλλὰ χαὶ ἡ τέχνη τοῦ γεωργοῦ πρὸς τὴν. τοιαύτην τὰ μέγιστα συντελεῖ χαρποφορίαν. Διὰ γάρτοι τοῦτο ἕνα μἢ ταῦτα λέγωσιν, ὅτ: Θορυδεῖς ἡμᾶς, καὶ χατ- επείγεις, χαὶ ἄγχεις, ἀξίνην τε ἐπιθεὶς, χαὶ τομὴν ἀπειλῶν χαὶ προσόδους ἐν χαιρῷ τιμωρίας ἀπαιτῶν, ἐπήγαγε δειχνὺς τὴν οὐχολίαν τῆς χαρποφορίᾶας. Ρ. , ὲ. -- [., ΕΡ. . Οδίθη δυσίοῦ, οπἠιίϑὶὶ [ ὅ ργίογαβ. ἰπεὶρὶϊ Θιΐηι ἱπ σης τοι : Τοῦτο γὰρ ἣ οἰχονομία" νῦν γὰρ πτωχείας χαιρὸς, χ. τ. Δ. ῥ , [ Εὶ, ᾿π. . Ῥοϑὶ καιρὸς δαἀάϊΐϊ! νῦν οαἱϊ. διοί. Ὁ. ],. Πἰι , Ἰἴω. . Ρ. ἀνθρώπων σωτηρία, ΟΔ]. ἀνθρ. ἡ σωτ. μά. , . ἡεγυα, οὕτως γὰρ πρέπον ἡμῖν ἐστι πληρῶσαι πᾶσαν διχαιοσύνην ἀδδυμὶ ἰμ οὑι. ἰδὲ... , Ρ. ἀπαθῶς, ὁαι. ἀληθῶς; Ῥ. . --- [,..}}, Εν. . Ῥ, . ἰι. Ε, ᾿ἰη. . ἄριστε ἀδθδὲ μη) οδι. . ΠὩ. . Ρ. παρούσης, ὡς οἱ χ. τ. λ., ολϊ, παρούσης χαὶ τῷ ζητοῦντι πρεπούσης, ὡς οἱ, χ. τ. λ. Ρ.., δι. , ω. . Ρὶ σταθμῇ, οἂϊ. δταθμῷ. ἰὼ. Φ, (τὸ) ἀδδδι ἰ) οδὲ. ἰυ]ά. ὅ. Ρ. οὐχ εὔκαιρον, οδ. ἄχαιρον. Α οδιθηῷ διιοίογα ᾿ὸ δἀἀπη(ιγ :Σχόπει μοι τοῦ διχδόλον τὴν χαχουργίαν, χαὶ πῶς τῆς οἰχείας ἐπι- λανθάνεται τέχνης " ἀφ᾽ ὧν γὰρ τὸν πρῶτον ἐξέδαλεν ἄνθρωπον, ἀπὸ τούτων πλέχει τὸν δόλον χἀνταῦθα, τὴν χατὰ τὴν γαστέρα ἀκρασίαν λέγω. Πολλῶν γοῦν ἐστιν ἀχοῦσαι χαὶ νῦν ἀνοήτων λεγόντων τὰ μυρία διὰ τὴν χοιλίαν χαχά. Ὁ δὲ Χριστὸς δειχνὺς ὅτι τὸν ΘΟΟΓΒΑΤΙΟ ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΠΪΙΜ ΙΘΙΌΟΒΙ ἐνάρετον οὐδῇ αὐτῇ ἡ τυραννὶς χαταναγχάζει τι τῶν μὴ προσηχόντων ποιεῖν, χαὶ πεινᾷ, καὶ οὐχ ὑπ- αχούΞξ' τῷ ἐπιτάγματ', παιδεύων ἡμᾶς ἐν μτδελ πεῖ- θεσθα! τῷ διαθόλω, χἂν μὴ παράβατις ἢ τὸ καρ᾽ αὐτοῦ χελευόμενον, Οὕτω γοῦν χαὶ αὐτὸς τοὺς δαΐ- μόνας ἐχείνους ἐπεστόμισε χηρύττοντας αὐτὸν Υἱὸν. Θεοῦ, χαὶ οὐδὲ ἐνταῦθα τοῖς λεγομένοις ἐπινεύει, ἀλλὰ χαὶ ἡρέμα ἐλέγχει ἀπὸ τῆς Παλαΐας Γραφῆς μαρτυ- ρίας φέρων. Βασιλεία δὲ Θεοῦ καὶ βασιλεία οὐρανῶν τισὶ μὲν δοχεῖ μία καὶ ἡ αὐτὴ εἷ- ναι χαθ᾽ ὑπόστασιν, ποτὲ μὲ») ἀπὸ τοῦ βασιλεύον- τος Θεοῦ, ποτὲ δὲ ἀπὸ τῶν βασιλενομένων ἀγγἐ- λων, χαὶ ἁγίων" οὐρανῶν δηλονότι προσαγορευομέ- νη. Τινὲς δὲ τὴν μὲν τοῦ Θεοῦ μείζονα εἶναι, χαὶ θειοτέραν οἴονται, τὴν δὲ [μ.ὄ ΠΠ|, κερὶ . Ἢ βασιλεία τοῦ Θεοῦ τιαὶ μὲν δοχεῖ ἀνωτέρα εἶναι χαὶ ὑψηλοτέρα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, τισὶ δὲ ἡ αὐτὴ, ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος θ:- οὔ, ποτὲ δὲ, ἀπὸ τῶν βασιλενομένων, οὐρανῶν δηλονότι προσαγορευομέ- νη. Πότεροι οὖν τῆς ἀλην- θείας ἥψαντο, τῆς σῆς ἂν εἴη χρῖναι σοφίας. τῶν οὐρανῶν ἐλάττονα χαὶ χαταδεεττέραν. Ρ, ὲ. Πρὸ δὲ τῶν ἄλλων τοὺς ἀδελφοὺς τούτους, τοὺς περὶ Πέτρον φημὶ χαὶ τοὺ; περὶ Ἰάχωδον εἰς μα- θητείαν ὁ Κύριος ἐχάλεσεν, ἵνα μάθωμεν, ὅτι γρὴ τοὺς πιστοὺς ἀδελφιχὴν ἔχειν πρὸς ἀλλήλους σαὺμ- κνοιαν χαὶ διάθεσιν. . }. , ρ. . Ρ, . [.,Β. ΕΥὦἢ, κν». . Ρ, δ, [᾿ἰι Ο, ἴπ. ἃ. Ῥ. ὁ Σωτὴρ, ει. Χριστός. . . Ρ. ἐν ἑαυτοῖς, οδι. πρὸς ἑαυτούς. ἰμἱά. . Ὁ. διαστασιάζοντας, οδί. στασιάζοντας. --- ἰ.. αὶ Τί. , Ρ. τινὰ ὀρέγειν, . τινὰ χαὶ θυμηδίαις. ἰνϊά. , ἢ ἀοεβὶ ἰὼ δαὶ, ἰυ]ά. -, Ρ. εὖ δὲ χαὶ φάναι, υἱοὺς Θεοῦ χληθήσεσθαι τοὺς εἰρηνοποιούς, διιὶ. χα- λῶς δὲ χαὶ υἱοὺς θεοῦ ξἐρηνοποιοὺς ἔφη χληθήσεσθαι. ἰυἱά. . Ρ. ἐξ ἐθν,, οδἱ. τὸν ἐξ ἐθν. Ρ. δ, ἐπ. Α, ἢ. , ὅ. Ρ. χαὶ εἰς τὴν τῆς υἷο- θεσίας, οαἰ. χαὶ εἰς τὴν υἱοθεσίαν. ἰι]. . Ῥοεῖι ὄρος δ(ἰάΐε οσλίοηξ διεῖου πξξδε : ἧς ἵνα χαὶ αὐτοὶ ἐπιτύχωμεν εἰρηνοποιοὶ γενώμεθα. Ρ. μ. --- ἴ.. , εν. . Ῥ, ὅ, ἴ᾿᾿. (Ὁ, ᾿π. . Ρ. ἄλατι Ἔλιασ, ομἰ. ἄλατι δὲ Ἐλισσ. {π|. , Ρ. ἀρετῶν, σαι. ἀρετῆς. ἱμϊά. . Ρ. στερεωθέντα, οἴ. στειρωθείσης. Ρ, . -- ἴ.}, ερ. . Ιηςίμίὶι φαιθη διοίοῦ ἰῇ Βυ οάύπνην : Ἔτι δὲ τὰ περὶ τοῦ λύχνου χαὶ τῆς λυχνίας, καὶ οὕτω συν- τόμως ἐρμηνευτέον. --- (. υἱιπν Θρίῖ. νϑγὺ : ἔχεις, τὴν λύσιν ὧν ἡρώτησας σύντομον, ιν οπιΐ- δὲ. Π|.ὕ ΠΡ ΊΕΠΙΗΙ ἢφε πον : Ρ, , {{| Ὁ, ἴ᾿. . "ὶ φωτοφόρου, ἐβ. φωσφό- ρου. --- ἴλτ. Ε, Ἰμ. . Ρ' ζωτιχῆς, ει. ζώσης. Ἔστιν ἀνείδιχος ἡμῶν καὶ ἡ τοῦ σώματος ὄρεξις, ὁδὸς ναὶ βίος, εὔνοια πρὸς τὸ σῶμα, ἡ τῆς ἐπᾶνα- στάσεως αὐτοῦ συναίσθησις, ὀξέως παρ᾽ ἡμῶν θεω- ρεῖσθαι ὀφείλουσα, μῆπονε νοῖς προστάγμασιν αὖ- τοῦ ὑποχύψαντες, χαὶ ἀνάξια τῆς ἄνω χλήσεως πρά- ξαντες, παραδοθῶμεν ὑπ᾽ ἐχείνων τῷ χρίτη, ὅτε τὰ ἔργα ἡμῶν καὶ τοὺς λόγους συναγαγεῖν παραγένηται χαὶ ἀποδοῦναι ἑχάστῳ τὸ ἴδιον ἔργον. Ρ. . Ἐν μ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maron
Date: ~410 AD
Context: Isidore warns that a first sin becomes the excuse for a second — vice propagates itself through the logic of precedent.
Your former transgression, Maron, has become a ready pretext for the present one. This is how sin works its way deeper into a person: the first wrong provides a plausible justification for the second, the second for the third, until the entire weight of the past is marshaled in defense of whatever is being done now. The chain grows link by link, and each link is forged from the one before it.
But consider: this argument, if accepted, would make repentance impossible in principle. For if the past excuses the present, then the longer one has lived badly, the more firmly one is imprisoned in bad living. This is precisely the opposite of the truth. The past does not obligate the future. The man who has sinned greatly is not therefore more permitted to sin, but more urgently in need of turning.
Break the chain now, while it can be broken. The logic of "I have already done this before" is the devil's arithmetic — it always adds up to more of the same. Grace reasons differently: however many times, now is when you stop.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.