Letter 227

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Serenus Date: ~410 AD Context: Isidore on the necessity of moderation in prosperity — warning that success without self-discipline is the setup for a worse fall. The wise person keeps his head during prosperity and prepares for adversity while things are going well. Excess in good fortune does not extend it — it shortens it, and makes the eventual reversal more catastrophic. This is not pessimism about prosperity. It is realism about human nature. The person who cannot handle success with equanimity cannot handle failure with dignity. The two are connected. Train the one, and you prepare for the other.

Απὲνιϊ πιϑάετα ὁ ἱπ ρτοερετῖε ααἀνονεῖεξημα δεγυαμάα. ᾿ Νίπιΐσπ ρσαυάΐυπλ πιδρὶθ ἱπιογ πὶ απᾶπὶ ἰυεἰὰ Δηΐπη ποροὶ. Νδι δ(([} ὕθηᾷ πιϑῆϊα πιούοϊ, Ἔστιν ὅτε χαρὰ ἄμετρος λύπης πλέον τὴν ψυχὴν ἀδε- χεῖ. Ἢ μὲν γὰρ ἀναπτεροῖ καὶ παράφρονα αὑτὴν ἐρ- παϊυγϑαια ἱμάυοῖ! οὐ] να. [υεῖὰ. γογο Ποπιπβ αὶ γάζεται, χαὶ τῆς φύσεως λήθην ἐμποιεῖ. Ἢ δὲ τὸ πιδπΐοπι ἀοπἰββίογθπι τοϑάϊι, [μϑίππιαιια ἀοήϊείι, διιρ [Δο͵ σοη αἰ ἰο πη ογΘ} Σ Υἱγι } ἀδη Ζ δϑιγίησίι. Οδιάϊ ἰίδαυα οἱ Ἰυοίυ νἱοίογοπὶ ἀδεεὶ : εἰσ αυο οἰἴδη ποδογαῖθ οΟπϑιδηίογαυο [- ΠΠΠΤΠΕ ΟΝΙΥ͂. -- ΠΙΕΒΑΓῸΙ ΙΆΘΟΝΟ. φρόνημα αὐτῆς ταπεινοῖ, καὶ τὸ φύσημα χενοΐ, καὶ τῆς φύσεως ὑπομιμνήσχει, χαὶ εἷς ἀρετὴν σδυν- ελαύνει. Χρὴ οὖν χαὶ χαρᾶς χαὶ λύπης ὑψηλότερον εἶναι, καὶ μετρίως χαὶ ἐπιστημόνως τὴν ἑκατέρας φέρειν ἔφοδον. ΥΔ'. -- ΙΕΡΑΚΙ ΔΙΑΚΟΝΩ: Ποτίαίμ αἱ, οἰ απὶπιΐ πιοτϑμπι σοφηοξοαί, εἦμα ἱπεμπιθαῖ Ἰωὼ (ον [. αὐ ὁμηλάεπι ἐρὶδι. , εἰ ἰὲδ. Τὶ, ἐριεῖ. ΡΙυ μοίαβὶ ὡοαγοίδη! ργοροϑίίιηι, ρδγβυἃ- ΓἾ })} ΦρτΟΙΆΓΟ, δἰἾλπ| ἦι] ΠΙΟΓΌΟ οὐ δῖι [α οἰ ΐ, οἱ ηἰϊδίεπι οοηβουϊ βἰυάοαϊ, υᾶπὶ Ἰηδάΐουβ αι το! ςαηηοηίδ ῥ᾽ υγίηια οἱ Ἔχαυϊ δἰ ᾿Δῦοᾶι. Π οηΐιη δὶ σΟποιγγδηΐ υπηΐγογβα, ὨΪ ἘΠ} π ργϑιθγη ϊ ΘΟΓΌΠῚ αυξ δά γεοῖδπη ρογιπθηὶ να]οιυάίπαθπ), }} ( ρΡοβδιηῖ οἴἥδοοτθ ΦΦΟΥ ργοροβίίο τοϊυσίοίιν, οἱ ον ἶδιι δἀνογβοίυν. δὶ ( ἰχίιατ πηογο ποϑιΐ ἰδῦο- ΤΆΤΟ, ποιὶ αυϊάδπι οσΐσυυπι ᾿ος (πη}}} δι ἷπὶ τ ρτοιΐ, Ὁ ΓΟΙΔΓΟ ποδοίϊυηι), δ οροῦϑπι αἰ πο υἱ ὁῆ- ὙΔΙΘΟΔΒ, (ΟΠΥΔ] δυ!Ιη δἱ οοπογὶ 'ρ οἰῆσοΓο η:Π|, οἱ ἃ ἢ ροι(ἰατί τυ] οοφη!ἰοπθη, αυθ οἱ "δῖυγαπι οἱ πῃ οΥθΟΓῸΙ τηαἰὰ οἰ πἰα (ΔΟ} δυρογωῖ. (ὈΥ.--ΡΑΙΠΑΌΙΟ ΒΙΑΘΟΧΟ. Καὶ τοῦ ἰατροῦ χἂν ἄριστος εἴη, χαὶ τῶν βοηθτ μά- των χἂν πολλὰ εἴη χαὶ πολυτελῆ, χαὶ τοῦ νοσήματος χἂν εὐἷατον εἴη, μᾶλλον δύναται ἡ τοῦ νοσοῦντος κροαίρεσις, εἰ πείσειεν ἑαυτὸν ὅτι νοσεῖ, καὶ εἰς θεραπείαν ὁδεῦσαι σπουδάσειεν. Εἰ γὰρ καὶ ἐχεῖνα πάντα συνδράμοι, καὶ μηδὲν παραλειφθείη τῶν φε- ρόντων εἰς ὑγείαν, οὐδὲν τοσοῦτον δυνήδονται τῆς προαιρέσεως τοῦ χάμνοντος ἀντιπραττούσης, καὶ τούτοις ἅπασι πολεμούσης. Εἰ τοίνυν χαὶ αὐτὸς εἴδας ὅτι νοσεῖς (οὗ μιχρὸν δὲ καὶ τοῦτο " πολλοὶ γὰρ ἡοσοῦντες οὐδὲ ὅτι νοσοῦσιν ἴσασι), σπούδασον καὶ ἑἱατρείας τυχεῖν.’ Τύχοις δὲ, εἰ σαντὸν συντείνοις, χαὶ τὴν θείαν χαλέσειας ἐπὶ σαυτὸν ἐπιστήμην, «τὴν χαὶ φύσεως, χαὶ νοσημάτων, χαὶ πάσης περιγι- νομένην χαχίας. ΥΕ', -- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. Ἀδυποὶ οἱ αραα δηι, εὶ τιαἰφαίχεταί, ἀροϊοφία ρωγηοὶ οἱ εἰτηῖΐ μοοσαίμηι υἱοί ἐπ ροείετμηι. ((οπ[ἐτ. ἐἰ ἐδ. δᾷ, εἰ .) Εἰ] σον εἶο ἃ ( αἴῪείυ, αεἷ οἴάγυπι ] ϑι, Εἰ χαὶ ὁ λοιδορηθεὶς παρὰ σοῦ δῆλός ἔστιν ἑἐξωρ- Βιςοδηϑοϑί, ἰΔΐοδῃ αυοπηοάο ὑτγαῦΐ ἃ ( ροπᾶβ Ὦ γισμένος, ὑποφαίνων τε ὡς οὐχ εἰς μακρὰν () δί- οι Δοῖ Οχὶ αὶ, ἰδηη]υδλῖὴ Ὁ ἰη᾽ατίο οἱ ἱργοῦο, ΡΟ ἰϑιηθῃ δι πη } Π]η] ἰρϑυπν ῬΑΓ υΓΌΠ), η} νἱπαϊοαῖυγυηιν. ΟυδΓα βὶ πιουίϑ! πὶ Ῥπᾶπι οἰΐυ- . ( υοά ἰυϊυτυη ΒΡΘΡΟῚ, ἰοἰρβιη πιούδγαγθ, οἱ ἃ τ. ΡΠ πὶ ΓΟρΟΘ, πιοίη ( 'ρ ἤδρείδη. θ)- [Θῃβῖσπα ΥοτῸ ρυγβαιίοηθ . πιράϊοἰηδπι ΑΠΓ, δοουγαῆθα γοὐάθ () (ογα υὧυἱ ( αυἱά Ροδι δ. ποη σΟπηΠ . δ᾽ γάγῸ ἀηϊσυυηι Οὐ ίι, οἰϑὶ μοτηΐηυμ οἴδιιρί . φιυρρι!οἰυπι, θΐΪ πνᾶπηπὶ ΠΟη ἘΠ᾽ . χας ἀπαιτήσει τοῦ τολμήματος, ἅτε ὑδριστὴν ὄντα καὶ ἀτάσθαλον" ἀλλὰ πιστεύω, ὡς εἴξει τῇ παρ- αινέσει, χαὶ οὐχ ἀμυνεῖται. Ἐῤ τοίνυν διαφύγοις γυνὶ τὴν παρὰ ἀνθρώποις δίχην (διαφεύξῃ δὲ, ὡς οἶμαι), σαυτὸν σωφρόνισον, χαὶ τὴν δίχην ἀπαΐςησον, τῇ μὲν μετανοίᾳ σαυτὸν μαστίζων, τῇ δὲ ἀπολογίᾳ τὸν ὑδρισθέντα θεραπεύων, χαὶ τῷ μηχέτι τὰ αὐτὰ δρᾷν τὴν ἀσφάλειαν ποριζόμενος. Εἰ γὰρ τοῖς αὖ- τοῖς ἐπιμένοις, εἰ χαὶ τὴν παρὰ ἀνθρώποις λάθοις δίχην, τὴν θείαν οὐ λήσεις. ΥΑΠΙ“ ΠΕΟΤΙΌΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤ “.. () Ῥγο μαχρὰν σιν δοτί θαι! μικράν. ΥοΓ. ὅ, ἀπαιτῆσει ἐνυϊαηῖ ἴῃ ἀποτίσει, γεγε. , το τὴν ἃη δίχην,. οἱ γέγϑιο δηῖορ. ρῖῸ ἐπιμένοις ἰιδυοοὶ ἐπιμείνοις. Υφ'. --- ΣΕΡΗΝΩ. ἘΡΙΦΤΟΙΑΒΟῸΜ . Χ.-- ἘΡΙΘΤ. ΟὈΧ. ΟΥΥ͂!. ---- ΒΕΆΕΝΟ. γιρει ἰαπιἀαἰο εἰ δόχιι. ορὶεί. οἱ . Εὶ τοῖς ἀρετὴν ἀσχοῦσι, μετὰ παῤῥησίας νῦν πε ἕξεστι βιῶσαι, χαὶ μετὰ τὸν ἐνταῦθα βίον παρα-᾿ στῆναι τῷ θείῳ διχαστηρίῳ " τοῖς δὲ καχίαν ἀσπαζο- μένοις αἰσχύνη νῦν τε ἕπεται, χἀχεῖσε ἕψεται " διατί μὴ ἐχείνην μὲν περιπτυσσόμεθα " ταύτην δὲ ποοτρο- πάδην φεύγομεν : ΥΖ'". --- ἩΡΩΝῚ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. δὶ ν᾽ γίυϊα μγρά ἢ νὰ οοπδάσπίον ᾿ς αί Υΐνογο, οἰἃ πιογίς οὶ (γἰθυηα! , Γ, ἱπ|ρΓῸ- "ο νϑγὸ ΐς, οἱ ἰδ] ἀδάδουβ βοαυδίυν, φαϊ ἀυ}}- η νἱγίυϊθπι αυΐάδηι διηρίθοι, ἃς [ονογό, Υἱ εἶα γοῦῦ σοηοίίδίο ἔυρογα δΌΓΒι ἢ ΟΟΌΥΉ. --- ΠΕΠΟΝΙ͂, δὲ ἐαάρηι τέ. Ἢ ἀρετὴ χρῆμά ἔστι καὶ ἀναγχαῖον, χαὶ συμ- φέρον, χαὶ καλὸν, χαὶ πρέπον χαὶ λυσιτελὲς, χαὶ χρήσιμον. ᾿Αναγχαΐον μὲν, ὅτι τοῦ πολιτεύεσθαι ὀρθῶς οὐδὲν ἀναγχαιότερον " συμφέρον δὲ, ὅτι πρὸς μακαριότητα ἄγει" χαλὸν δὲ, ὅτι σεμνύνει τοὺς ἔχον- τας πρέπον δὲ, ὅτι χοσμεῖ τοὺς χεχτημένους " λυσι- τελὲς δὲ, ὅτι λύει τὸ τέλος αὐτῆς τοὺς πόνους " χρῆ- σιμὸν δὲ, ὅτι οὐδὲν αὐτῆς χρησιμώτερον. Τίς τοι- γὙαροῦν μὴ λίαν ἐξεστηχὼς οὐ λίαν αὐτῆς ἀνῦ- ἐἑξεται ; ΥΠ΄, --- ΗΣΑΙΑ. γίτυ Γὸ δϑὶ πδοθβϑαγίἃ, οἱ δσοηνβοιίλ, ρυ}}}Γἃ ἃ. ἄδοθηβ, ι}ΠΦ δι Γγυσίυοδα. Ναρρβϑασὶδ υἱ-ς ἰπ|, ι Γαπιρυ ] οαπὶ ΓΟοΙα σογοητὶ ἢἰ}}}} Φαυ ΠΟΟΘβ ΓΙ". (οπιποιίδ, ιἷὰ διά Βολι υδΐηθιη ἀιςεῖϊ Ὦ βαπιρί(ατηδιι. ΠΟμποβία, φιΐα ροβδίἀσπιθβ οομοη- δῖδὶ, Ὠόσδιιδ, ογηϑὶ διΐἷη] ροδδιἰδηι. {{Ππ|||, αἴ ἤπ} αἦυ ἀΐδδοῖνῖι ΡΟ Γ. Ετηοίυοβα ἀδηϊᾳυὸ, υϊ Νἢ}}}} ὁ πιᾶρὶδ ἰγυρίίεγυπ). Ἐοαυΐδ ἰχίίυγ, ἢἶδὶ ναὶ ( δπηθη, ΠΟη Πι| Ὑϑὶ θη πο Γ ΟΟΙΠμΙ οοἰδ- ιυγ ΟΟΥ!Ι!. ---Ἰ... Μασπὶ εἰ ἀαπριδιὲ απὶπιὶ αἰεοτίπιεπ, ((οη[. ερὶΣ!. μὴ ἢ μμΝ ἐίεηι ἐρίδι. , ἰἰδ. τιν, αά ἰοεα τοῦ. ΧΙΥ, υετ. . Ὅτι μὲν τῇ μὲν μεγαλοψυχίᾳ χαὶ ἧἡ μεγαλο-- πρέπεια ἕπεται, τῇ δὲ μιχροψυχίᾳ ἡ μιχροπρέ- πεια, μάλα ἀχριδῶς οἶμαί σε εἰδέναι. Ὅτι δὲ δι- χαίως τῇ μὲν πρέπει τὸ χλέος, τῇ δὲ τὸ δέος, χαὶ Ανρθίιγοῦ που ἰδ] δα Δηΐπιΐ πιαρηίει ἀΐποπι, τηΔ] ϑίαίθι) ἐϊχηϊιδίθιηη δ σοηβαυΐ : δηϊπυ) γΓὰ νυϑὶ!}υ» ὁ] οιἰοπο ἀδθπιϊβδοπόπηᾳυθ οοιμ!δεὶ. Π͵Ὶυὰ ᾳυοᾳυθ ( πο ἴυξοτο ἀγυίτον, {|| π|, ἄφους τοῦτο οἶμαι εἰδέναι. Ἧ μὲν γὰρ χαὶ τὴν εὐημερίαν (, ΒἰοΥδι , : ᾶης γεγο μῃηδίυτῃ ([ὈγηιἰἀϊηοπΊηϊι μετρίως, χαὶ τὴν δυσημερίαν ἀνδρείως φέρει. Ἡ δὲ πῇ μὲν ἄγαν ὑψηλὴ, πῇ ὃὲ λίαν ταπεινὴ γένεται, τοῖς πράγμασι συμμεταθδαλλομένη, χαὶ εὐρίπου οὐδὲν διαφέρουσα. γθ΄. --- ΤΩ ΑΥ̓ΤΩ. ἄρεοογο. {Π}| φαΐ ἀδηι Γ Β)π πιούογαία : δύγογεδδ ΥοΓῸ (ΟΓΕΪ ΠΟΥ ἰοἰοταὶ. ἤδὸ νογο νδίάθ ἰάἀδηι θπ) οἷαία, ηυδηάοᾳφιθ ἀδηἶδδα πἷπ|}ὶ Θχϑβίβι!, Γαυα δορυημπιοάδίϑ, Ευτγὶρὶ Πυη)ϊηΐ οὐυγδὰ πη} } αἰ - ῬΕΙ. (ΙΧ. .--- ΕἸΌΕΜ. Μοποῖ πὲ ῬΥΌΡΙοΥ αἷυϊϊἰας ὁπίοίίαἱ, αἰϊοδηι ἐἷς εατοπίες εοπίεηπαῖ. ΕἸ περιῤῥέοντα τὸν ἄδιχον πλοῦτον ὁρῶν, πλούσιον δαυτὸν ἡγῇ, χαὶ τοὺς φιλοσοφοῦντας ταλανίζεις, ὡς χαλεπῷ θηρίῳ τῇ πενίᾳ μαχομένους " ἴσθι ὅτι ὅπερ ἐχείνους ἡγῇ, τοῦτ᾽ αὐτὸς πρὸς ἐχείνους ἐξ- εταζόμενος πάσχεις" εἰ ὃὲ οὐχ αἰσθάνῃ, θαυμαστὸν οὐδέν. Ἐπεὶ χαὶ οἱ μανίᾳ λυττῶντες, δρῶντες ἃ δρῶ- 'σιν, ἑαυτοὺς μὲν μαχαρίζονσι " τῶν δὲ ὄντως ὑγιαυ- γόντων χαταγελῶσιν. Υ, --- ΑΙΜΙΛΙΑΝΩ. δὶ οὐπὴ ΟΠΠΘγα ἰηΐ αἀἶν}}} , ΤΠ] ΔΩ) ΠΙΟΙ ΔΙΏ Ἰἰπι ται}, Θυμδίι αγοβ, εἰν θ ἰδἰμϑηιη εἰ χογίβ, ἃς ΡΟΥ[δΕΙ νδοληί Υἱίδ, (,: ητιδεὶ πηοίεδι δά να διλ ἀδρυξιδιίεβ, οὔτ ραυρθείδια, τ ΐβαγού ἀρρ|- ἰδυθγὶβ : υδὶ || φϑί πι, [ ἐ [ ἰῃ- ἰογγοζαίοβ δθηι|Γὺ. [ ὙΓῸ πηηυβ οαρίδ, εὐ μὲ} τιϊγδη νη), αυδη Οἱ ὕΓΟΓΕ ἰδ ΘΠ ., ΟἿ :: ράίγϑηΐ, θ Ορ᾿ πἰδηίυῦ : αυΐᾳυς τοοῖα υδ]ομὶ δδμίυπίαυο ἰγγίδη!. ΟΥΧ..--- ἘΜΙΠΙΑΝΟ. ὃς σίοτίᾳ διιαϊο. (διρν. ρῖεῖ. ὅ, , ὅ εἰ Καὸ ξ.) Διὰ τοῦτο δύσχολόν ἔστιν, ὡς ἔοιχε, διαφυγεῖν τὸν τῆς φιλοδοξίας λογισμόν" ἐπειδήπερ ὅ ποιεῖ τις εἰς χαθαίρεσιν αὐτοῦ, τοῦτο ἀρχὴ ἑτέρας φιλο- δοξίας εὑρίσχεται. Τοὺς μὲν οὖν ἐρήμους ὄντας ἀγα- θῶν πράξεων, δοξάζεσθαι ὃὲ ποθοῦντας, ὡς δυσιά- τους μεταδιδαχτέον, λέγοντας, ὅτι ᾿Ασχῆσατε ἀρετὴν, χαὶ τότε ζητεῖτε δόξαν. Τοὺς δὲ πράξεσι σεμνυνο- μένους, δόξης δὲ μὴ χαταφρονοῦντας, ὡς εὐϊάτους θεραπευτέον, λέγοντας, ὅτι Μείζους ἔσονται χαὶ λαμπρότερα: αἱ πράξεις, ὅταν χαὶ τῆς δόξης χατα- -φρονήσητε, τῆς χαὶ πεσεῖν αἰσχυνομένης, χαὶ στῆ- Ιἀείγοο ΔἸ ΠΠ|ςΠ , υἱ ϑρράᾶγοι, οἴημογα φίοτία δυδίυπν, αυοι αυϊᾳυϊά δὰ οἂῃ Ὡδοϊδη ἤδη) δρὶῖ, πος τὶ πεἰρίαιη Δ] γυ . φ᾽ογὶ σοηρα- γίδιυγ. Οὐ] ἰκίτυν ἃ Ὀοηΐ γδουΐ βυηϊ Ορογ] , ἰχ- ἀλγὶ νϑῦὸ δχροϊυηϊ, υἱ αυὶ τῦγα ουγαγί φυσδιῖ, ἀ- Θοη δυηῖ ἀΐσοησο : Υἱγιιη] Θχαδγοοίο : (της ε|- τἶαπὶ ΄υξγῖ . (}υΐ νΟΓῸ ρογυηῖ ΓὸΒ ργθΟΪΑΓ ἅρηηῖ- [] οΠ γι, ρ᾽ογίδιθ. ἢΠΠΠΟπηΐηυ Θχορίδη!, ὑϊροῖ υΐ εὐγαγὶ δο ]α αὐυδϑπῖὶ, πιο ϊοῖηδ ᾿ } } ἀἃ ὲ ἀἰσδιάο : π)}Γ [ὉΓ ᾿᾿Πυ . ΓΙ ΟΓΟΒυ . γὸ οὐἰλπὶ ξοι συ πὶ ΘΟ ΘΠ ΡΒΟΓΙΕ σίοΓίΔ πη), αὐῷ οἱ ἰΔ] τὸ- Ζ, ΙΘΙΌΟΒΙ ῬΕΙῸᾺΌΙΟΤῈ γοίυγ, αἱ ͵π| δυ)εϊδίεγα πο ροίαβὶ, βο ἴῃ πἰ ἢ!) Α ναι μὴ δυναμένης, ἀλλ᾽ εἷς τὸ μὴ ὃν χωρῆσαι ῥᾳδίως [λςοἷ] οομποείἰοῖ, Νἔαυδηι αιιαπιίαδνι οἰ οΥἶ δι) ι σε , δοἰ ποηάιιαι ἱροὶ ἰθιρυ φυφγοηάΐ σοημπμοάμιη. Ἧ- πἰοὶ ἐΐδ, εὐπι, υἱ ], οἰδγοϑεθὶ : δὶ ι} ἰδυάοπι οἴμοι οΟη ΠΠΠη βυροΐδηϊ, ἰΐ υὰἱ ρογίδοι! δι ργαυϊολπάϊ. ΟΡΌΧΙ. --- ΕΙΌΕΜ. ἐπισταμένης. Τὸ εἰχὸς μὲν γὰρ ζητεῖτε, ἀλλ᾽ οὐδέπω τούτῳ χαιρός. Ἥξει χρόνος ὅτε λάμψετε ὡς ἥλιος " τοὺς δὲ τῆς τῶν ἀνθρώπων ὑψηλοτέρους δόξης, ὡς φιλοσόφους ἀναῤῥητέον. ΥἹΑ'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. βατόμηι ἀ σίοτία. ἡ μοά αἱδογίπιοη φιλοδοξίας χαὶ χενοδοξίας. ((οπ[εγ. ἐρῖει. .) Ὀινίηἰυ αυϊἀρίδιῃ Γαῖα Ἀφοπίοπιὶ ἤθη ΠΙΦΓΟΓΘ εἰογίδιν α' ποι! , δὶ νόγΓῸ ΓΟ δβθηβ αυφΡραδὶ ἰδυαπι, ἱΠ| φιλόδοξος ἰαμάϊς, θη ἰπδη ρ᾽οΥίδ οἷ - γνίάμς οδὶ ἀϊοσεηυ. Αἱ αυἱ υοπΐθ οαγοαὶ ορθτγί , εἰογίδιη ἰδιηθη δ᾽ ποὴ ἀδθ πη} ἰηνοϑιϊσληἋ δΟῃ - δδοίοιγ, ἰἷς χενόδοξος, ἑπαπὶς δει σίοτί εἰμάϊοϑιις, αιΐὰ ξγάνα ηἾ}}}} ρ|, οἱ ροῦϑουα ἰπάσιυ αἰϊδιἃ νοῃι δὶ ἀἴυ οδἰθηϊδι. Ναι δηΐῃ φίοτία ἰηδηΐ δδὶ ᾿υὐϊεδηια ( ἰά Θη ἑοηῃσράδιυγ, οἰϊ πὶ ἰδυ.}} ουρί , ἰΠη} φἰογί βίυ) ο ρ]- Ἰαπόυ), ] οἱ ργοργίο δρραί!δῖιγ ποιῃΐηα, αὺ] ΡΟῊ δῖ νδουυδ ορθιῖθι, ἤρθη γογῸὸ φἰοτγίδηι, ἷς π|- τἶϊο χενόδοξος Δρρε!!δίυτ. ΟΥΚΙ!.--ΡΠΟΒΕΟΗΙΟ ΠΟΙ ΆΘΤΙΟΟ, ΜΕΡΙΟΟ. Θειότερον μὲν τὸ πράττοντά τι χρηστὸν, μὴ ζη» τεῖν τὴν ἐξ ἀνθρώπων δόξαν" εἰ δὲ πράττων τις ζητοίη, φιλόδοξος ὃ τοιοῦτός ἔστιν, οὗ χεγόδοξος. Ὃ γὰρ χενὸς ὧν πράξεων ἀγαθῶν, δόξαν δὲ ζητῶν μὴ προσήχουσαν, χεγόδοξός ἐστιν, ἐφ᾽ οἷς μὴ Β πράττῃ σεμνυνόμενος, χαὶ ἀλλοτρίῳ προσώπῳ ἐν- αὐρυνόμενος. Οὐ γὰρ τὴν δόξαν χενὴν μόνον χρὴ νο- μίζειν (εἰ γὰρ τοῦτο δοθείη χαὶ ὁ φιλόδοξος χενόδο- ξος εἰχότως; ἂν χληθείη), ἀλλ᾽ εἰ χυριολεχτοῖτο τοῦ- νομα, ὁ κενὸς ὧν ἔργων χρηστῶν, ἀντιποιούμενος δὲ δόξης, χενόδοξηος ἂν διχαίως χαλοΐτο. ΥἹΒ'. --- ΠΡΟΣΕΧΙΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ ΙΑΤΡΩ. Απἰηιὶ ρμετιτϑαίΐοποςες ἐπ αἀπὶπιο ΟΥΪΤΊ. Νοπ, ὁ ὕοπ Υἱἣρ, υἱ πῃ ραίδσο ρῥγϑίονγ [ἐγοοΐθι- εἰυηῖ νϑηίογι ΟΠ ΓΒ πὶ ΘΟ ησὶ!, οἷς οἱ ἰῃ δι ἰη)ᾶ Δοσὶ ἢ, εἷς ποιμνίπυπι οοηι πρὶ οὐρα ἃς παρ ὶ- Οὐχ ὥσπερ ἐν πελάγει, ὦ σοφὲ, παρὰ τὴν τῶν ἀγρίων ἀνέμων ἐμθολὴν γίνεται, οὕτω καὶ ἐν φυχῇ, ἀλλὰ παρὰ τὴν αὐτῆς ῥᾳθυμίαν. ἂν γὰρ μὴ αὑτὴ ξοηιί. δὶ δηΐη Πδιμιϑιηὴ ΠΟ δοροηάδι, πἰβίαφιθ ὦ ἀνάψῃ τὴν φλόγα, ἂν μὴ τροφὴν δῷ τῷ πυρὶ, ἂν μὴ ἴσῃ πιφίογίδπη ργιῦθαί, Πἰδὶ (οὐιηδῦυπ) ΘυΓίΟδι Οχϑίβϑιδι βρθοίδιογ, ε͵] |ηπ| οὐ ἱ μι! οἢ γί τυ - ἀΐπαπι, ἢἰδὶ διἰθδῖ ϑδροοίδοιυϊα, ] νο]ρίδιυ πὶ ρ[υ- ΤἶηΔ δυηὶ ἴῃ {Ππ|ιη ἰην πιο πί, ηἢἶδὶ ἀθηΐι ἀ}. σλΓηδιη ϑηρσίπαὶ, ηἰ] ἰη]]} οί πὶ σοι! Γὶ- ἔλιῃ υἱῆοὸ ἀρροϑιδγὶί, δοὺ ἀεμηογβοῦῖὶ, Πδιηη)ἃ ΠῸ ποη το οἰυγ, . ργγὰ ποη δγιϊδυΐ!, ( γα υἱἰογιιτι πιοϊδβιϊον ποι νϑιίθί, θῶ ἀδηΐψια ροτγίγιηφοίυγ, γος . (τ ἢν πηρδίι, ἡ . ρα τ͵ ΟΟΧΙΙΙ!.-- Μ, ΟΕ ΒΕΜΟΝΙ, ΕΤ ΜΙ ΔΒΟΝΙ. τὰς εὐμόρφους ὄψεις πολυπραγμονῇ, ἂν μὴ τὰ ἀλλό- τρια χάλλῃ περιεργάζηται, ἂν μὴ εἰς θέατρα ἔνθα τῶν ἡδονῶν αἱ νιφάδες ἀναδαίνῃ, ἂν μὴ πιαίνῃ τρυφῇ τὴν σάρχα, ἂν μὴ χαταποντίζῃ οἴνῳ τὸν ἡνιοχοῦντα λογισμὸν, οὐχ αἴρεται ἡ φλὸξ, οὐχ ἀνάπτεται ἧ πυρὰ, οὐ γίνεται ἀργαλεώτερον τὸ θηρίον, οὐ δια- χύπτεται γαθάπερ ὑπὸ πνευμάτων ῥαγδαίων τῆς διανοίας ἡ χαθαρότης. ΥἹΓ'. -- ΖΩΣΙΜΩ, ΧΑΙΡΗΜΟΝΙ͂, ΜΑΡΩΝΙ. δε υἱπὶ μειι ἀἱδριίαίμπι. Εὐτὶεἰαἰὶς πιαία. ((οη[εΥ. δρὶεί. δ εἰ Ἴ.) Υ , αγθσα ἡμερίς, πι ἀϊοία, αυο νἱιυπη πιΪΠΙΟΓΟΒ ΠΟΒ, δἰ ἰδπηρογὶ ἃ. πηοάογαίθ ιΠ{Γ, γοά - ἄχι. ΕἸ δῖ δηἷπὶ διπογοιηιιδ πιυΐϊ πὶ ΠΟὨἰἶ θι φοηοί ἷαι, ἰπιϊι οἰΐδλην σδιιϑὰ , οἱ ΠΙΟΓΟΓΟΠ δυογγυποδί, ἰξηδυΐδπὶ δσχοίίδη:, ἃς ρΟΙ] . Δ αγὶ Ορδϑιῃ γαγὶϊβ ἐι πιογὺΐβ Δἴθγθ , ΥΓῸ ν᾽ οἰ εἷς Πη) ἰυδίι ϑίφυθ σΟΠβογυδὶ. ἰἰ: Π πὰ : ΝΕ αυἱὰ ηἰτη , δἰ πιοίί οριΐτνι, παρ Π ἦι Υἱη ἀφρδοομείυτ, ἰπ}ιγῖ. υἱηἀΐσα , οἱ οαρυϊ ᾳυΐάδιν ἰοπρογϑαι σοη Γ}) }, ΓΟΌΡ δχαρίίαυϊ!, οογρυϑ- . Δ. ἰοἴιπι δο νοὶ : Π θΘιίΘι Υἱηοΐθηβ, αἰΐδαυδ }} τη ρ᾽ οἰἴδιη Δ βυγὰ, " ἀΐοίυ φυΐάθη) Ποιαδία ἐογοὶ, δίᾳυο ἦι χι οἱ ἰμ ςἷ. τἰδυι ὀχ! θυ}. "ἈὝμπελος ἡμερὶς λέγεται, παρὰ τὸ ἡμεροῦν ἡ μᾶς () τὸν οἶνον, καιρίως χαὶ μετρίως προσφερόμδ- νον πίστιν τε γὰρ ἀνθρώποις καὶ φιλίαν ὁμηρεύει, εὐφροσύνης τε αἴτιος, πένθους ἀλεξιφάρμαχον, καὶ ῥᾳθυμίας ἀναιρετιχὸν τυγχάνει" χαὶ νοσοῦσι μὲν βοήθημα ἀπλοῦν (), ποιχίλων τε παθῶν παιώνιον" ὑγιαίνουσι δὲ ἔρεισμα, χαὶ τῆς ὑγιείας τηρητιχόν. Εἰ δέτις τὸ, «μηδὲν ἄγαν,» χαὶ τὸ, «Μέτρον ἄριστον,» ἀτιμάσας παροινήσειεν εἰς αὐτὸν, ἀμυνεῖται τὴν ὕδριν" χαὶ χεφαλὴν μὲν καὶ χροτάφους σφαχελίσει, πὴν δὲ ῥώμην ἀπελάσει, χαὶ πᾶν τὸ σῶμα ἐχλύσει" χεῖρας δὲ χαὶ πόδας δήσας (τὰ γὰρ ἄλλα τὰ τούτων ἀτοπώτερα, οὐδὲ λέγειν χαλὸν), παραδώσει χαὶ φί- λοις χαὶ ἐχθροῖς εἰς γέλωτα. ΥΑΒΙ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΑ͂. () Ἡμερὶς, ἄμπελος, ἀπὸ τοῦ ἐξημεροῦν ἡμῖῖς. Ἠόογυ!ι, Ποιθαγιι θώμε. Εις, νογϑ. " Ἡμερὶς ἠξζώωσα, τεϑή.ει δὲ σταξυνῃσι, Μὲ ρεϑέεοεης ἤογόθϑαί πϑέγο μυὶς. ΘΟΒΗΟΤΤ. () Ροϑί ἁπλοῦν οοὐδ. αι. οἱ ΑΙι. δύ άδϑβι μὲν οἱ τὲ Δη παθῶν ωυϊδηὶϊ ἰπ δέ. γἱδ΄. --- ΛΕΌΝΤΙΏ. ἘΡΙΘΤΟΙΠΛΕΌΙΝ . Υ.ὔ. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΥΧΥΙΠ. ΟΥΧΙΨ. --- ἸΕΟΝΤΙΟ. θὲ υἱτιμιὶς μεϊ αι. ((οπ[ἐγ. ἐρεῖ. Δ εἰ .) Ἢ ἀρετὴ τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ ἀπὸ τῶν μεταῦύο- λῶν ἐλέγχεσθαι, ὅτι χαὶ αὐταῖς τὰς πρεπούσας ἐπι- θάλλουσα ἡνίας εὐθύνει πρὸς τὸ δέον. Τῷ μὲν γὰρ πλούτῳ τὸ οἰχονομιχὸν συγχιρνᾷ, τῇ δὲ δόξῃ τὴν μετριότητα" χαὶ τῇ μὲν ἀρχῇ τὴν ἀτυφίαν. Τῇ δὲ πενίᾳ τὴν ἀνδρείαν. Εἰ τοίνυν καὶ τῶν πραγμάτων τοὺ; νεωτερισμοὺς νικᾷ, χαὶ ἀοίδιμον χἀνταῦθα ἔχει χἀχεῖσε ἕξει τὸ χλέος, διατί μὴ ταύτην ἀσπα- ζόμεθα; ΥἹΕ΄. --- ΑΡΠΌΚΡΑ ΣΟΦΙΣΤΗ. γί γίυ ᾿δηΐυπι δθθϑί αἱ δηυδη ΓΟΓΌΠῚΊ Υἱο δδὶ- ἀἸη} ῖ οδυδὰ ᾿υἀϊοδηάδ, υἱ ἱρ οἰΐΔη) σοηγθη θη - (ἶὰ ἱπηροιιθη ἔγθπα εἰἰγίᾳαι δά οἴϊείϊυπι [δεϊοηάυῃι. Ὀίνιιἱ οηΐη [}}} τγοφοηιί ΠποΡΙδπὶ ἰοιπροΓαὶ, εἰογίς πιοάαπι ἱπηροη , ἰἰ φυΐ ργῶϑυμὶ πηλαᾳὶ- δίγαιυΐ πΠ ἰυγχαδβοδί δϑίι ; ραυρθῦὶ νόγὸ δι} [οτιΐ- ἰυϑἱϊπαη). θυϑγα Γογυπὶ πονᾶγυι βίυυ] βυρθ- γαὶ, δίφυο ἰῃ ᾿ς οοἰδῦΓοΙΝ μᾶθαὶ, ἴῃ Δ|{ΓΔι Υἱῖϑ αἰονΐαηι οοηϑοα|υοίαγ, φυϊ οἱ Δης ἱφίιυνγ διηρίθοιΐ - ΟΥΧΥ.--- ΠΑΆΡΟΟΒΩΑΣ ἈΠΕΤΟΙΙ. ἸΠοτίαίων τ ἀπιῖοο πιογίιιο, ποπ πιοτίμα μομεῖ πιοπμπιόπία, δ [πποὺτὶ δα ηὶ οὐδ ογαίΐοπα. Ερὶαρμὶϊ λόγοι αμρίϊοὲ ποηιὶπε παϑεπάϊ. Ἰὰ μὲν ἐπὶ ταῖς ταφαῖς τοῖς ἀφιλοσόφοις καὶ Β ΑΙ τοἸηαισηάδ δυηὶ οἃ βρυ!ςἢ τί . τυάϊυπι ἀπειροχάλοις εἰωθότα πληροῦσθαι, ἄλλοις ἑατέον, Σὺ δὲ ταῖς ἐντελεστέραις εὐφημίαις περίστελλε τὸν μεταστάντα, χαὶ τοῖς ἀσύλοις χαὶ πρεπωδεστάτοις ἐνταφίοις χόσμει, τὴν τοῦ λόγου δωρούμενος χάριν" ἵνα χἀχεῖνον τιμήσῃς, χαὶ τοὺς μεθ᾽ ἡμᾶς εἰς ζῆλον ἀγάγῃς. ΥἹΧ'". -- ΓΕΣΙᾺ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΏΩ. ποι υπι δίᾳυθ ἱπϑρίοτυσι ἐηροιΐ ] . Τὰ νοτῸ Δρργθσδι!οηἑ ρΓοβουθγα ἀδίαηοίιπι, δὲ βορη! γᾶ ἃ ρα ἱππηΐ δ ἀδοθη [ ]π|ἃ Θχογηᾶ, ἀΐοδηἀὶ Δ} η φραιίδιη, υἱ δἱ ἢ πὶ Βοπογο ἃὰ ἰπιϊι|“ ΠΟΙΠυ ροδβίογο ΔΟοη[. ΟὈΧΥ͂Ι. -- ΟΕ ΠΕΜΡ. ΑὈΜΙΝΙΘΤΙΑΝΤΙ. )ωτίαπι τεηϊ πη άαηι. Εἰ χαὶ νενιχημένος ὑφ᾽ ὧν πέπονθας, οὕπω νιχῆ- σαι σαυτὸν ἴσχυσας εἰς τὸ μὴ ἀμύνασθαι, ἀλλὰ δίχας ἀπαιτῆσαι τὸν ὑθδρίσαντα ὀνειροπολεῖς" μάλιστα μὲν ἀλλότριον τοῦτο Χριστιανοῦ. Εἰ δὲ τῷ νόμῳ ἐπερείδῃ, τέως ἔνδος " ἣ γὰρ ὁ χρόνος σε θερα- πεύσει, ἣ ἐκεῖνος ἀπολογήσεται, εἴπερ τοσαύτη ἐστὶν ἡ ὀργή καὶ μετὰ ταῦτα αὐτὸν ἀμύνασθαι δύνῃσῃ, οὐδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου εἰς τὸ μὴ δοῦναι δίχην ἐχεῖνον παραθλαπτόμενος. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Εἰπὲ δὲ τῷ σαυτοῦ φίλῳ" Ἐλθὲ ὡς ἡμᾶς, ἣ μεταδώσων ὧν ἔχεις, ἣ μεθέξων ὧν οὐχ ἔχεις. Σὺ μὲν γὰρ σο- φίαν ἔχειν φὴς μεγαληγορεῖν οὐ παραιτουμένην, ἡμεῖς δέ φαμεν ἀλήθειαν ἁπλότητι χαὶ αἰδοῖ χεχο- σμημένην. Ἢ γὰρ χρείττοσιν εὑρεθεῖσι χαταχολου- θήσεις ἄσμενος, ἣ ἐπανήξεις οἴχαδε μηδὲν ζημιω- θείς. ΥἹΙΖ'. -- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ὕἱ εἶς [τσὶ ἰιογιαἴμν, μι ει {τἰδ αι ΕἸ μὲν μόνος σοι ὁ τῆς φιλοχρηματίας ἔρως χαὶ ἐπῆλθε χαὶ εἷλεν, οὐχ ἂν τοσαύτην παρὰ πάντων ὑπ- ἐμενες γραφήν. Ἐπειδὴ δὲ πάντες ἐν σοὶ, ὥς φασιν, ἀχορεύτως χορεύσαυτες εἷλον, μείξονά σε πάσης τι- μωρία; ἁμαρτάνειν ἡγούμενοι, ὡς ποικίλον καὶ πον λύμορφον θηρίον ἐχτρέπονται. Εἰ τοίνυν βούλει τὴν τοιαύτην ἀποτρίψασθαι ἀδοξίαν, τὰ ἀνθρώποις φιλ- αρέτοις πρέποντα χαὶ λέγε χαὶ πρᾶττε. ΥἹΗ', --- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ ΚΟΡΡΗΚΤΩΡΙ. "Αγαμαί σου τὸ σοφὸν φρόνημα, ὅτι φόθον πραό- τητι μίξας οὐδένας ἔχεις, οὔτε τοὺς διὰ τὸν φόδον μισοῦντας, οὔτε τοὺς διὰ τὴν πραύτητα πταίοντας " ἀλλά σοι τὴν ἀκόλουθον κρᾶσιν ἀντιδιδόασιν οἱ ἀρχό- μένοι, σωφροσύνῃ φιλίαν συνάψαντες" ἐπειδὴ γὰρ τὰ πλεῖστον ἀπ᾽ ἀλλήλων διεστῶστα ἐχέρασας, καὶ αὐτοὶ ] δοοθρίᾶ νἱοσιὺβ ᾿͵υγία ἃ ἱπιροίγαγα φυΐη υ]- Οἰβοδγθ " Ρμοίθ, δβεὰ ἀδηίθη) ρυηΐγα δηϊπηυπὶ ἰπυυχοτί ἰυυτη, ᾿ῃΑχίπιο ἰὦ δδὶ Οἰιγίβιίδηο ἢο- πηΐη Δ]ηπηϊ. Ουοα ] ἸΙερίθυ ᾽ υ ἀξδοσδγίοβ (ναὶ οηΐπὶ ἰδ ρὰπ εἰ] πιρἀεθίίαν, ναὶ ἷρθα ἀείδηάει, δὶ ἰδεῖ ἶγὰ ) οἱ ροβῖθα υἱοίδοὶ ροϊογίβ, ἐϑιθρογα ἰρϑὶ ἤοῃ ορίἰυἱδηίθ, φυοηλίηυ ἀι εἰ μίθη. , Εἰ Ίιῶς ιϊάδιη μιδοίθηυϑ. θὲς δπι)ῖςο ἰυο : γοηὶ δὰ , Υ] οοημη)υηϊοαίυγυΒ αυο ΠΔ}}, νεῖ γϑοδρίυ- Γὺβ ΟΆΓ. " Τιι βαρ δι ΐθι ργρράΐοδβ αι πιρ ἔς ͵δεῖλιῖ, Πς νϑηΐδιῃ ροδοδὶ : ποὸ ΨΙῸ νϑΡ {} δἰ Πρ] ο! νϑγβομηι ΐα Ὑϑϑί [}}} ρΓ:- ἀἰοιηνι. Αυϊ Θη ἢ τ ογα ἰηνθηϊα βοάυθγα ἰἰθΠ, γ] γϑι ἷ ἀοανυπὶ ἀν ᾶπὶ Π}}}} . ΟὈΧΥ͂ΙΙ. --- ΖΟΘΙΝΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. δέιι. ἐρίει. εἰ , ὺ, . ΝΙβὶ βοίυιη [ ρδουμίαγυα Οὐρὶ οἱ σορίβδοι οἱ ἰδῃσΓοί, ) διίδο ομ}}} {} εἰσδπ) βογί δ γοιὶ. Ουπι σνόγο, υἱ [Ἔγυη, ΟΠΊΠ. δηλ! ϑαπιῖηα ἴδοι ἰ ἐπνλβεγίηί, γι ΒῈΡΓΔ ΟἸΏΠΠΊῚ ( ρα ἀεαϊϊη- ιγα, πὶ να πὶ Δ Πλ|ρ||πὶ [δγὰϊη ἂς ΒΘ ]υϑηὶ ι ἀοιοδίϑηίυγ, Γευρίυηϊ. ἤδλης ἰξίι δἱ ἰη[α- Πιΐδ} οὐρὶ δν ίδγο, ἀἰο ἃς. [ϑοῖι φῦ ἰοιμίῃοι νἱγίυ ρΓ Οὐ Ππττη} πηαχίη!α ἰδοδῃ!. ΟΌΧΥΠΠ. -- ΑΟΒΟΝΙΟ ΠΟΚΆΚΟΤΟΒΙ. Τυλὴὴ αυΐϊάθη ρΓι απο η Δάν ΓΟΡ δϑρί θη π|, ιοά πνέῃ Ὀδ δ } δάιηίβοθηβ, ποι ΐῃδιῃ ἢὰ- θθΔ } τὰ νοὶ ὁ "θῖν οὐδγὶι, γ ] ὁ οἸαπιθηῃ δι οἵδονείαι, } δι ὁ πο) πποιοΓαιοη η οθμ-- από !, Δἤοιϊιϑ γοροηὐθδηϊ σα} τὐπιραγδηιῖα δι }- οἰιλιη. ΘΟΠ) ρθη .. Οὐ τ ἰδοραθ. σοποίμηδηϊπὸ . ἸΘΙΡΟΙ͂Ὶ ΡΕΙΓΌΞΙΟΥΤ ἃ ἰθιηρογεβ, υῖ ἱπίογ ρυξηδηί, οἰἶΐδιῃ δυδ]θοι! Α τὴν ἴσην σοι ἀποδιδόασιν ἁμοιδὴν, παρὰ σοῦ παι- δηυλ] τοιγίθυαν!, οἀοοῦ πἰπιίγυπι δῦ ( ἀἰνὶδλ υ δυηῖ οοηηβεΓα. ΟΡΧΙΧ. --- ΕἸΌΕΜ. Βδοιο [δοιὰ ἰυἃ (οΟ ργλιβϑἰπηὰπὶ Δ|ΏΠ|} ἰσπΊη, οἰεἱ ἰη]υι} ἰΘγγοσὶ ) οπνηΐ ἰδυ ἀ Βυρο ΟΓΆ δυηϊ. ἡ) υ- υλπι εἴ ογδι οι πὶ πῃ ἰυ Υἱγίυιϊθα ἰα ἰτ- τηδηδυπὶ ἀΧογοϑοθη ϑυρογνὶ ὀχορίδηϊ. ΟΥΧΧ. --ΕἸΌ ΕΜ. Ουΐ τηοάδΡλ ΠΊΟΓΟ δἰπα [δία ργίογι, ΥὉ - ΤῸ ἐδ ϑυροῦῦθ βαῃιϊθηῖθβ δὰ διγοκϑῃι[Π} Πόχοβ ποη ἱπογορδὶ, μἷς υἱγιιι Ἰηαχίηιη Θχΐθοὶ δισυμοπίυιῃ. ΟΟΧΧΙ.--ὙῸὩῈ ΟΑΒΙ. ΥἹΒΟ. δευθέντες συνάπτειν τὰ χεχωρισμένα. ΥἹΘ'. -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Τὰ μὲν σὰ χατορθώματα (ὦ πραότατον τοῖς ἀδε- χουμένοις ὄμμα, εἰ καὶ τοὶς ἀδιχοῦσίν ἐστι φοῦε- ρώτατον) μείζονά ἐστι τῆς τῶν ἐγχωμιαζόντων αὐτὰ γλώττης. Εὔχονται δὲ πλέον ἡττᾶσθαι, τῆς σῆς ἐπὶ τὸ μεῖζον προχοπτούσης ἀρετῆς. ΥΚ΄. -- Τῇ ΑΥ̓́ΤΩ. Ὃ τοῖς μὲν τὰ ἤθη μετρίοις ἀτύφως προσφερο- μενος, τοὺς δὲ ταῖς γνώμαις ἐξωγχωμένους,, χαὶ πρὸς ἀλαζονείαν βλέποντας μὴ χαταπληττόμενος, οὗτος ἀρετῆς μέγιστον ἐχφέρει τεχμήριον. ΥΚΛ', - ΛΟΥ͂ΚΑ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ. Παῤῥησίας, ϑοτιαιῖς ἰοφμοπάϊ εἰ ἱπιρμάἐπιΐα ἀϊξετίπιθν. (Ὁ ομίει. .) Ναχυθ Ιοχυδηὰϊ Πθότγῖαβ δὶ ἱπηρυάθηιϊ, Π γἱοἰδδίτη ἱπιρυἀοηιία ἰοφυδηάϊὶ οὶ Πἰθτι Δρροἰ ἰΔηἀ, βοὰ ἸΔῃ Ογῃδία γϑργοὶιδη άθηβ ᾿Π Γί ἀἰοοησ,. Ουὶ νογοὸ γϑοῖα δφϑηῖθβ σοην οἰ πίιγ, οογυπὶ ἱπιρυ- ἀοηιία δι ποπιϊηδπάδ. [ χυΐάδα) πιραϊοῖπε δὶ ἰηδίατ ; θ ΥὙΘΓῸ ρβι πε ᾿εΐ οοπιραγδίυγ, ΕΠ ΦρῃγΟΙΟ δη γαθαϊί, γάγο γαϊδηίεβ οοπίυϊ- υδι. ΘΒ" ΟΟΧΧΙΙ. --- ΟΥΔΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Οὔτε τὴν παῤῥησίαν ἀναισχυντίαν χλητέον, οὔτε τὴν ἀναισχυντίαν παῤῥησίαν' ἀλλὰ τὴν μὲν τοὺς πταίοντας χοσμίως ἐλέζχουσαν, παῤῥησίαν " τὴν δὲ τοὺς χατορθοῦντας᾽ ὑδρίζουσαν, ἀναισχυντίαν. Ἢ μὲν γὰρ ἰατριχῇ ἔοιχεν, ἡ δὲ λοιμικῇ καταστάσει, τῷ τὴν μὲν τοὺς ἀῤῥωστοῦντας ἰᾶσθαι, τὴν δὲ τοὺς ὑγιαΐ- γοντας ταράττειν.