Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 225 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Harpocras the Sophist
Date: ~410 AD
Context: Isidore argues that arrogance, when it exceeds all measure, is a form of madness — a departure from reason that leaves the person unable to function as a rational being.
When arrogance — which is a form of madness — exceeds all measure and restraint and departs from the principles of reason and good sense, the one who suffers it can no longer function as a thinking person. He has lost the instrument that would allow him to evaluate his own condition.
This is the particular danger of intellectual arrogance in a man of gifts. The very faculties that should enable self-correction have been turned toward self-justification. The more gifted the person, the more sophisticated and airtight his self-deception becomes.
The only cure is humiliation — not imposed from outside, but genuinely experienced. And that is precisely what the arrogant person does everything possible to avoid.
Ουδηἀοᾳυϊπὶ ἀπόνοια, ἰὰ αγιεητϊὰ, ἃ τηοῦο οἱ ἀδ!ιο δτοθάρθηβ, οἱ ἀπὸ τοῦ νοῦ, ἰά , γγοσμί ἃ “πέπις οπεϊειόπα, υὑηΐδ οἱ ἀπόνοια ἀτιροΐδ ἀϊεϊίυῦ ΒΌΡΟΓΙΔ ἢ, ΡΔΓ]!. Νουθεσία, ὦ , αὐπιορῖϊο δά δη ἃ φυ οἰἶδιὴ ἀϊοία αι Οἷ ΠΙΘἢῚ βίδ . Εογία αυὶ δυύδίιι! [, ᾿ΐηο ΟΟΥ λὰ θη Π| Βδουγα ἀϊδρομῦμ. ΟΟΟΧΙ ΥΠ. --- ΠΑΆΡΟΟΒΑΕ ΚΗΈΤΟΒΙ. δε ἀοεεπιὶς οἤεὶο. (ϑαρ. ερίει. , , , , .) Τοῖς δυσηνίοις μαθηταῖς (), ὦ σοφιστὰ, τὸν χαλι- ἃ γ᾽δείρυ} Τοίγασιατθ., ὁ ορὶ δία, γϑὶαὶ ϑαυΐβ νὸν τοῦ φόδου ὥσπερ πώλοις ἔμθδαλλε " χαὶ ἔπιστό- μιζε αὐτοὺς, ἐπειδὰν ἀγέρωχόν τι χαὶ παρὰ τὴν ἡνίαν πράττοιεν, ἵνα χαὶ οἱ εὐήνιοι πλέον ἐπιδοῖεν πρὸς ἀρετὴν. Τὸ γὰρ τῶν αὐτῶν ἀξιοῦσθαι τοὺς μὴ τὰ αὐτὰ πράττοντας, ἀτοπώτατόν ἔστι, χαὶ τῇ ἀρετῇ ἐμπόδιον. Εἰς ἀθυμίαν γὰρ ἐμδάλλων τοὺς ἀρίστους ναρχᾷν παρασχευάζει. Τρόπων οὖν μᾶλλον, ἧ λόγων ἡγούμενος εἶναι σαυτὸν παιδευτὴν, δείχνυε αὐτοῖς ἀρχέτυπόν τινα χαραχτῆρα τὸν σαυτοῦ βίον " οὐ γὰρ ὁ λόγος τοσοῦτον, ὅσον ὁ βίος εἰς ἀρετὴν ἐνάγει. ΤΜΘ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ἰηάοπι ἔγθηυπι {ἰπηοΓὶβ ᾿ , Δ} δΔρίδιΓ, ἘΝ αὐ ἰπϑοίδηϑ, δἱ ργϑιθῤ ὮΆΡΘΏ οκογίηιϊ, εἰ ἴγοπὶβ υἱθ ρᾶγεπίθϑ, ρὶι δὶ υἱγίυϊοπη ρῥγοί οἶδηι. Ναπι δδάοπι {ὈγΙ θΌΘΡΕ [ Π} ποη δα οπὶ ἃρσυηί, ]}»" δι} αἱ δ᾽ Πγ πὶ (, Υἱγίυ ᾿πηροα!πηθπίυπ). Απίαο δηΐπὶ οριϊπιογπι ἀ ] οἰ Θ ργοδιθγη ἰΟΓρΟγοιη ἱπάυςϊι. [ηδιυτογ Β) ᾿ξ ἢ} ρΟΙΪ. ΤΟΥ ΠῚ ἡπϑΠὰ ΒΘΟΓΠΊΟΙ ΠῚ ΓΔ(Π, ἰυλτη ἢ} ν᾽ π| οβἰοηάδ, νθ- ἰυἱ Δγο!οίγρυπι βἶνα οχδηρίαγ. Νοη δηΐηι ἰδηίζι ογδιῖο, αυδηίυπι νἱῖᾶ δὰ νἱγίαίθπ) ἀυοὶ!, ΟΟΟΧΕΙ͂Χ. --- ἸΘΕΝ. Ετωϑοδεὶί ἰαμααίμ ᾿ππηι . Ὅτι πρὸς τοὺς ἐπαίνους ἐρυθριᾷν πέφυχα, μάλα ἀκχριδῶς οἷδέ σου ἡἣ παίδευσις. Ἡνίχα γὰρ μετὰ τῶν σῶν φοιτητῶν ἐντυχεῖν ἡμῖν χατηξίωσας χαὶ ἐρωτῇσαί τι τῶν ἱερῶν Γραφῶν ἠθουλήθης, ἐγὼ δὲ εἶπον ὡς οἷόν τε ἦν" τὸ τηνικαῦτα παρ᾽ ὑμῶν μὲν κρότος () ἐξεφοίτησςε καὶ ἐπαίνου ῥόθιον. ᾿γὼ δὲ οὕτω χατεπλάγην χαὶ ἡρυθρίασα, ὡς ἐπὶ πολὺ ἀχανὴς μεῖναι. Τί δήποτε τοίνυν ἐπαίνους συν- θεὶς, πολλῷ τὴν ἡμετέραν ὑπερύθαίνοντα ἀξίαν ἐπέ- στειλας ; Αἀ Ἰλυάέδ ΘΟ ὈΘθΘΟΓΘ ἢδΔίυΓΆ Γ, ργοῦο { πον! ῃγυΐϊδη(ἰ. αὐυπὶ Θηἷπιὶ Οοομγγογα ποὺΐβ οὔτι ἰυ διυιάϊιοτίθυβ ἀΐξηαίυδ εἰ φυϊεὶ ἱβιδγγοβάγο ὁ Γ {,Π|} Ὑο υἶδιΐ, νϑγὸ ἀΐχὶ ηυοιλά ο͵ βογὶ ροιυΐς, πο ρίδυδυς ἃ νΟὈΪΒ ργοςαβ} ἰδ ἀἴβμ} βοηΐϊυ. Ῥογουϊξυδ ἰδπηοη ᾿( [υἱἩ Τυθογααι ι}Ἐ{π|. αι αἶα διυρίἀυ Ποδογίη). ΟἿΓ ἱχίιυν ἰαυ θα δάοτν- ὨδΔη, . ΠΠΥ ποδίγα ἰοὸ οχοούδμϊι, πιἰοίδιὶ ) ΥΑΒΒΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ, () Ρρο μαθηταῖς ᾿ἰάεπι οο ἃ. ΠΑ υ θη φοιτηταῖς. ῬΟΒΙΝ. () ΡΙο χρότος σοι. αι. οἱ ΑΙϊ. ἰόσυμι κρό- του Ἂ ΥΘΓβ. ΔΠίρ. ΘΟρὶΞῖ. ἐπαίνους οἱ ἐπαίνου ἴηι!- ἰδιὶ σΟΟΙ. --- ΕΥΤΟΝΙΟ. . ἸΘΙΌΟΙΥΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤῈ Α ΤΝ’, --- ΕΥ̓ΤΟΝΊΩ. (ονροτὶδ απἰπιΐημα ρμμίοινι αἀνεγεδ ΠΟΝ ἐχειϊησείίαγ. ὕιΆ. οογροτίβ ρυϊο εἰ αἀ, π ἰπ ᾿οοιβίογηδίΐοη αυϊάσηι τιδίυτ, βογναῖιν υογοὸ ἰρβᾶ οἱ ἷῃ ἰδογγηιὶβ δυθοδὶ : ἰἰὰ οἱ δηΐϊπιδδ νοπυδίδδ νἱγίυ (πὶ ΘΟΏδΟΙΒιὶ ΘΟ δοΐρδϑιη, δἰδὶ 'η οϑ)]διη δι} . , ΣΟ ΒΟΓΨΔΙ. Εχογοθδπ ἰἰδαυ ὁᾶπι, οἱ πυϊϊᾳ (επιδιῖο ἰηνίοια δὶ ἀἐχιγα ποῦ Ορόπὶ ἔδγθηϊθ πὸ δχριζηδῦϊ!. ΠΟΘΙ. -- ΠΑΆΡΟΟΘΝ“Σ ΒΟΡΗΪΘΤἍ;, Ὥσπερ τὸ σωματιχὸν χάλλος οὐδ' ὑπὸ τῶν ἐχπλήξεων ἀλλοιοῦται, σώζεις δὲ αὐτὸ, χἂν ἐν δα- χρύοις ὑπάρχῃ, οὕτω καὶ τὸ Ψυχιχὸν, τὸ ὑπὸ τῆς συμμετρίας τῶν ἀρετῶν συγχροτούμενον, σώζει ἑαυτὸ, χἂν ἐν συμφοραῖς τυγχάνῃ. Τοῦτο τοίνυν ἀσχῶμεν, καὶ οὐδεὶς πειρασμὸς τῆς ἀηττήτου προ- ηγουμένως βοηθούσης δεξιᾶς ἡμᾶς χαταγωνιεῖται. ΤΝΑ’, -- ἉΡΠΟΚΡᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ηνιαὶμιαις οαἰατὶς ργαειαπάμηι. (Οοπ[. ερίει. , , . δίς Β. Αὐρ. ερίει. αἀ δαπιατίμηι ἐπι αἰ δ ἐ“ ἀἱείο εἰπεῖ θέπιοεῖ. ἀξ αοἰΐοπα. ) θυοῦπβ ἢάϊε [γϑιγίϑυδ, οἱ ἰδ ν τὴλχὶη) ἃΠ)Δῆ- εἰθυδ δ ἀ νἱγίυιϊ. οΟΡΙΔη πιὸ ᾿υὐΐοοηι οδρίοη- εἰθυς, δς ᾿υγολυγδιιάο ᾳυοί ᾿υἀϊοαίυπι οΥῖὶ δαιρὶοχ- ι :- ἰἰἰαπ ἰυάϊοαν! ρῥγβίλγο, αυϊ ἴῃ οειογὶθ δἷβ δια] .}, αἰ ἰΔηγθη Δηί }Δι. ΘΌΓΗΙ. --- ΒΕΒΟΝΙ. Δυοῖν ποτε ἀδελφοῖν πιστοῖν χαὶ φίλειν ἀρίστοιν, Β χαὶ εἰς ἀρετὴν ἀμιλλωμένοιν, χριτήν μὲ ἐλο- μένοιν, καὶ ὄρχῳ στέρξειν τὰ χριθησόμενα ἰσχυριδα- μένοιν, ἐχεῖνον ἐψοφισάμην χρείττονα εἶναι, ὃς ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἰσάμιλλος ὧν, ἐν τῇ ταπεινοφρο- σύνῃ πλεονεχτεῖ, ΤΝΒ'΄. -- ἩΡΩΝΙ͂. Ῥατέπιι πιετὶο ρατεπάμπι Ραγϑηίοι ἰυσπὶ ΓΟΥΟΓΟΓΘ Πογίδηίθη) ἰησἰίδηιι» ιὸ ἰὼ αυΐθυθΒ ἰαιρογδηδὶ [ Ὠλθοδὶ : ἰῃ νἱδιηυθ Γοαὶ νἱγίαι δ, π ἀθ] ΡΓΟρΓΙ οοζάϊυν δγιηΐδ. ἢ] {Π}- οἾΠἶ. δῃΐαι ἀσρυφηδίυ οδὶ, φυΐ ἰοφίθυ ἃς πδίυγα θυ πἰ . εἱ υμπηδηΐιδια ΠΟ ρογβυιβογὶ!, δὶ ρο- ἰοδίδι δυἃ υἱοί. ὁ (. --- ΕἸΘΕΜ. Αἰδέσθητι τὸν σαυτοῦ πατέρα, τὸν ἐν οἷς ἔξεστιν ἐπιτάττειν παρακαλοῦντα καὶ ἐπάνελθε πρὸς ἀρετὴν, ἵνα μὴ ἀναγχάσῃς αὐτὸν χρήσασθαι τοῖς οἰχείοις ὅπλοις. Δύσμαχος γάρ ἐστι φύσει τε χαὶ νόμοις δορυφορούμενος" χαὶ εἰ μὴ Ἐπεί σθεί ἢ τῇ φιλανθρωπίᾳ, χρήσεται τῇ ἐξουσίᾳ. ΤΝΓ, -- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. [οτιηἑἀαπάα. ' παϊυγϑηι τ π} ὙΕΓΟΥΪ, [ ] } τηοίυϊο, ὁ Εἰ οὐχ αἰδῇ τὴν φύσιν, φοδήθητι τοὺς νόμους, αυά ἰη θουπὶ ρο(ς οἱ ἧι ΠΟ Ώ. ΟΟΟΙ͂. --- ΑὔὕΒΟΝΙΟ. ἵνα μὴ κχαὶ τῶν θείων χαὶ τῶν ἀνθρωπένων δια- μάρτῃς. ΤΝΔ΄. -- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ. Νοπ αὐ ἐνέπιιι τές ἡμαϊσεπίμγ, δοαά εχ απίπιο. (,οπ[. ἐρὶεί. :) ὅ: φυὶ υἱοἰ βοΐ ουρὶ!, π ροίαϑὶ, ἰη ἰάθη τροΐαϊξ δ δὶ υἱιυ : ἰἰὰ αυἱ γορθηάδγο νυῖ, ἢθς ροίοδὶ ἰδιηῃ, ) τοροηαϊὶ. (υοἀ Θηΐτη ἰη ογαὶ, ργιβϑιὶ- εἰξ : οὐ ΘΙ) ΠΟ ΘΙ ροΥ γοϊυη(διὶ (ΔΟυ} ΓΒροι:- ἀραὶ, Σο οἴεοιυ ἰυἀ᾽ δηίυΓ. ΟΟΟΝΥ. --- ΠΚΒΕΝΟΒΙΟ (α) ΚΕΟΤΟΗ͂Ι. Ὥσπερ ὁ ἀμύνεσθαι ἐπιθυμῶν μὲν, ἀδυνατῶν δὲ, τό γε εἰς αὐτὸν ἦχον, ἡμύνατο" οὕτω χαὶ ὁ ἀμεί- ψασθαι βουλόμενος, μὴ δυνάμενος δὲ, ἠμείψατο. Τὸ γὰρ αὐτοῦ πᾶν χαὶ οὗτος ἐποίησα. Ἐπειδὴ γὰρ οὐ πάντως τῇ βουλήσει ἡ δύναμις ἕπεται, ἀπὸ τῆς γνώ- μῆς τὰ πράγματα χρίνεται. ΤΝΕ,. --- ΟΥ̓ΡΣΕΝΟΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. γί γεν εἰεὶ δὶς ὉΤΟΟΉΪΟ ςαγοαὶ ρμγιδηιδιηι ἰαπιεπ οἰοτίαπιφι ἴῃ [μἀτο δασομίο παδεϑὶς Τληιοῖϑι ἰη ᾿Δ ἰρ ΠΙΟΓΙΔ} υἱῖα, πηυϊὰ δηιᾳυϊβ Ὁ Εἰ χαὶ ἐν τῷ δε τῷ βίῳ πολλὰ τοῖς παλαιοῖς οἱ τΟΟΘΏΠΟΓΕΒ δἰ μη} ὰ ΔΠϊηΐαυ, ἰμπὸ οἱ δάιηϊγαπάλ πδρὶδ ϑζθι), ΠΟ ΡΆΓΘΙ) ἰδιῃθη δυϊ ἰοῦ δ δάοριὶ (ηδπὶ ῬγΟΡίοΓ ἰπ{Ἰγηλ ἰδίθπ), δυὶ ἰην ἀΐαιη δι ΟὉ ροπυγῖδι οοἰουγδηι πὶ, ἰὨΘΓΙΟΓ νἱἀδηίυ τ), οἱ ἴῃ «ἰίογὰ υἱίᾶ θΘἃ ὁοηῃδοηιδηίυ, ρΔΓ εδὶ δάϊρίφοὐ, } Βοηθδῖθ φυϊάδαι νἱχογυηὶ, ἰΠ ΠΥ]ἱ ( - ἤθε νἱια δυϊθγυηῖ. (ΟἹ. -- ΒΕΆΜΙΝΟ, ὈΘΒΟΤΗΕΟ, ΠΙΕΒΑΟΘΙ ΥΆΙΒ ΟΙΑΒΙΙΜΙ. νῦν παραπλήσια ἣ καὶ θαυμασιώτερα δρῶντες, οὐ παραπλησίας δόξης τυγχάνουσιν (παρὰ γὰρ τὴν τῶν ὑμνησάντων ἀσθένειαν, ἣ φθόνον ἢ σπάνιν, ἔλαττον ἔχειν δοχοῦσιν), ἀλλά γε ἐν τῷ μέλλοντι τοσαύτης τεύξονται, ὅσης ἂν τυχεῖν δίχαιον τοὺς εὐχλεῶς μὲν ζήσαντας, ἀχλεῶς δὲ τελευτήσαντας. ΤΝΦ'. -- ΕΡΜΙΝΩ, ὐβΡΟΘΈΩ, ΙΕΡΑΚΙ ΛΑΜ- Ῥε θεὶ ἰοιφαπίηιέίαιε ἐπ πιαίὶε ἰοἰεταπαϊς. ((οπἵ. ορίδι. .) ΝΟ , θοηΪ Υἱνῖ, οοπιγα αἰ νίμδι) οἰδπιᾶγα ργο- νἱἀδηιϊίαπν, ᾳυοὰ Ζοδίπηυπ), ἰδ: ποὴ .Γ], δαὰ πὸη ργοθιεγὶὶ Ποῦ Ορογαγὶ δϑογὶ : δα }ι. ρ- (α) ὕτδορδηΐο, ορ δι. δ. Μὴ καταθδοᾶτε, ὦ βέλτιστοι, τῇς θείας προνοίας, ὅτι Ζώσιμον, εἰ χαὶ μὴ χεκέλευχεν, ἀλλά γε οὐχ ἐχώλυσεν ἱερᾶσθαι. ᾿Αλλὰ θαυμάζετε αὐτῆς τὶ» ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΙΜ . Υ. -- ΕΡΙΤ. ΠΟΟΟΙΠΙΧ. μαχροθυμίαν, τὴν μιχρὸν ὕστερον, εἰ μὴ γνωσι- Α εἰσ ἰοἰογαηιίαπι δἀιπϊγοιηἶηΐ, ροσὲ ράθ] πἰδὶ μαχῆσειε, τοιαύτας αὐτὸν εἰσπραξομένην δίχας, ὡς τοὺς νῦν χαταδοῶντας, τὴν ἀδέχαστον αὐτῆς ἀναχηρύξαι ψῆφον. ΤΝΖ', --- ΤΟΙΣ ΑΥ̓ΤΟΙ͂Σ. : γοβδίρυογίι! ἰδη ὈΓαν ρα πδ οχίχοι, υἱ αιὶ ἤυπς δοοίϊδδηῖ, ἰηοογγυρίυπι οἷ ἰηὶ ᾿υ οἰ ηὶ ρεάἀϊοδιυτί. ΟΟΟΙΥ͂ΙΙ. -- ΙΒΌΕΜ. Νοὴ δεἰ ἰάεπι ἡιὗότα, εἰ Ρογηνίἐτε. ,. Οὐχ ἔστι ταυτὸν χειζδύεδιν, καὶ μὴ κωλύειν " οὐδὲ χειροτονεῖν, χαὶ συγχωρεῖν. Τὸ μὲν γὰρ ὡς δέον, γίνεσθαι προστάττεται" τὸ δὲ διὰ τὴν τοῦ αὐτεξου- σίου προαίρεσιν, ἧ τὸ ἀνθρώπινον χεχόσμηται γένος, συγχωρεῖται. Μὴ τοίνυν τῶν ἀγοραζόντων τὴν ἰε- ρωσύνην ἀφέμενοι, τὸν συγχωροῦντα αἰτιᾶσθε. Εἰ μὲν γὰρ ἀνεύθυνος ἦν ἡ ἀρχὴ, εἰχότως ἐδυσχεραί- γετε. Εἰ δὲ τοσαύτην ἀπαιτεῖται τὴν δίχην ὁ ταύτην θιὔδετυπι Πη μϑϑτγε οἱ ρεγπιϊίογθ, υἱ οἱ ΟΡ ΔΓ ἴδηυ ἱπηροβὶία, οἱ (οἰογᾶγθ Πὰ δεΐπ οὶ ᾳυοά οροτιοὶ Βογὶ, ἰυθόγο; " ὙΘΙῸ ΡΓΟΡΙΘΡ ΔΓὈ Εἰ ΠΓ- ἰαιπ|, ργρϊυβ ΠΟΠ]Ο δῖ, μογηλογο. ΝΟΙδ ἰείτυν , ΐ Βϑοογαοιἃ ΠΠΘΓοΔΠΓ ἀρ δοίνογα, οἱ θυη φυΐ οΘοβάθῃῃ ἰ(οἰογαῖ, δοῦυβᾶγα. ϑ᾽ ᾳυΐϊάδη) δηΐη Τοσάοηἀΐβ γϑιϊοηΐδυβ ουηοχίυϑ ΠΟ , τηΔρ᾽ιΓ - , πηογῖ ἱπαϊψιθινίηΐ. ' γΓ ἰδηίϑγυπι ρμοϑυϊ- διέπων, ὅσον χαὶ τὴν τιμὴν ἔσχε, χαταθρηνεῖσθαι Β (υγ ῥαπλτγυπηι ᾿|, ] αἰβροηδαὶ, χυϑηίυπη [- ἂν εἴη δίχαιος, ὅτι τῇ θείᾳ μαχροθυμίᾳ εἰς καχίας ἐφόδιον ἐπεχρήσατο. ΤΝΗ’. --- ΖΟΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. θυΐι Βοηογθιη, ροί ἀδρίογδηίιδβ, αυοὰ ἀἰνπα "- παι πη] π| ἀθυδυ. ΟΟΟΔΥΙΠ. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Βοποταπι νἱγοτιιηι ἀοογυϊογόε τορτοἠιθπείοποε ποὴ ἱπίφιε [ἐγοπάαε. ((ΟΠ[. ορὶεί. , , .) Εἰ χαὶ πέρα () τοῦ δέοντος πρώην ὥφθη σοι φορτιχὸς χαὶ ἐπαχθὴς ὁ παντὸς ἐπαίνου χρείττων, Ἑρμογένης ὁ ἐπίσχοπος, πληχτιχωτέρῳ χρησάμενος λόγῳ, χαὶ μαχρὰν κατὰ τῆς σῆς ῥᾳθυμίας ἀποτείνας τὴν χατηγορίαν, μὴ δυσχεράνῃς. Εἰ μὲν γὰρ αὐτὸ τοῦτο, λυπῆσαί σε προελόμενος μόνον, τὰ σὰ γεγω- γότερον ἐξετραγῴδησε χαχὰ, εἰχότως ἐδυσχέραινες. Εἰ δὲ πρὸς τὸ συμφέρον σοι μόνον βλέπων, τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἄωρον χαὶ ἐπιδλαδῇ χάριν παρεῖδεν, ἵνα τὰ πράγματα διορθώσεως τύχῃ, εἰ χαὶ μὴ ἀποδέ- ξασθαι: βούλει τῆς εὐνοίας αὐτὸν, ἀλλὰ συγγνῶναι τῆἧς τοσαύτης φιλοστοργίας δίχαιος ἂν εἴης. Καὶ γὰρ σφόδρα δέδοιχεν, μὴ παρὰ () τῆς θείας προνοίας, οὕτω διὰ τὴν σὴν ῥᾳθυμίαν καὶ χαχίαν δυσφημου- μένης, δίκας αὐτὸ ἀπαιτηθείη, ὡς μηδὲ φωνὴν ρἶἧξαι τολμῆσας τοιούτων δραματουργουμένων τραγ- ῳδιῶν. Ἢ οὖν παῦσαι τοιαῦτα δρῶν, ἣ μὴ ἐπαιτιῶ τοὺς τὴν σὴν χαταθρηνοῦντας μανίαν. ΤΝΘ΄. --- ΙΑΚΩΒΩ ΑΝΛΓΝΩΣΤΗ.. Να ἱπάϊησν! οἰϑὶ ργωῖογ [ ἀδοογυι ὨυΡοΓ ΑἸὶ υἱβυβ ψγανΐ οδὶ δίαφυθ οηδγοβυϑ, οπιηΐ Πιᾶ]Ὁ Ιδυὰο Ἠκδγπιοβθῆοβ ορίβοῦρυϑ, ΘΘ πιογάδεϊ υ. ογδιΐίοῃμθ, ἰἸοηβρδιηαυς ἱμηδυῖς ἰυδ Δ Βη ἀοουβᾶ- εἰοπαηι. δὶ δηΐπὶ ἴρϑηπὶ [] υἱ σΘοη!Γἶ.- Γοὶ βοϊυπ), οἱ ἴἃ πιαρὶδ ργοβοϊοάογαι νἱ (, τη ΘΓΪ ἱμἰσπάγογὶβ. γῸ δά ἴΠ } ϑροοίδῃβ {}}}- ἰαἰοιη ὙΘΓῸΪ δἰ. υδὺ ΔΒρΟΓΟΓΙ οἱ σγαιἰδπ) ῬΓὰ- δίδηο ( , ΓΟ [ σοί ζοΓοῖ, δ᾽ αυϊάδιη Ὀεοπονοϊθηιίδπι οἷυ δἀπι)ιίογα Π], . ἰξηόβοθγα ( δηιογὶ φαυυπὶ . Ειθη πὶ γὙ] ὙΘΓΘΟΥ, ἀϊνίηα ρτονϊἀδηιΐα. ργορίοῦ ἰπᾶνο δίι ἱπιργοα ἰγδάυοσίδιη Υἱίδι ρΟθι , υἱ " νοοοπὶ αὐἰάδην δυ τη γα Οἢ ἰδ | οοῃοὶί ἰγῦ [ΔΠ}η- . θυϑδιποῦγοι! δυῖ ξδο ρϑίγϑγθ (δβδῖπα, ἃυϊ " Δου αυΐ πὶ ἀδρίογϑηϊ Δη} :}. ΟΟΟΘΙΠΙΧ. --- ΚΕΟΤΟΆΙ. θειιηι πο πιμίατὶ, ξασγὶς οδίοηπειηι {,{{ετὶ. Ἧ θεία χαὶ ἀκήρατος χαὶ ἀήττητος δεξιὰ ἀναλ- λοίωτός ἐστι (), καὶ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ, χαὶ ὡσαύ- Ὀἰνίμα οἱ ἱησογγυρία ἰηνϊοίλφιο οὶ ἀοχίογα ᾿Ἰη - τυ }}}} δλάδπ) δοάοηαυδ τηοὐο [νη- τως ἔχει, οὔτε προχοπὴν ἐπιδεχομένη τὴν ἐπὶ τὸ ἢ) , ἢΘαυ ἱπογεπιθηίυπι οδρίθηδ ἰῃ π|}} (δ Π)π)}ἃ χρεῖττον " ἀχροτάτη γάρ ἐστιν ἀρετή " οὔτε μετα- ὀολὴν τὴν ἐπὶ τὰ χείρω " οὐ γὰρ οἷόν τε. Μεταδάλ- λει δὲ χαὶ ἀλλοιοῖ τὰ βελτιώσεως δεόμενα. Διὸ καὶ Ψαλμὸς ἐπιγέγραπται ε τῶν ἀλλοιωθησομένων" » τουτέστι, «τῶν βελτίωσιν ἐπιδεξομένων, καὶ εἰς τὸ Χρεῖττον χαὶ ἄμεινον ἀναχθησομένων " εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, οὐχ ἔστι περισχελὲς, ὅπερ ἦἠθέ- ληοας μαθεῖν, ε Αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆἧς δεξιᾶς τοῦ . Ῥ], χιν, . ὅ[Ὀβ]. ὑχχνῖ, ]. οεἶπὶ νἷ θδυ ), ἃς πὸ ἴῃ ἀείογυ φυΐάοπι, αιοι ἢορὶ ἠδαυΐῖ, τευ ἀῖυγ. ΑἸ δοδάπη!ι η͵ πὶ οἱ ΠΟΠΊΠΙ}}- ἰγ τηυδτίοης ἱπάϊᾳοηϊ. ἢ πο αἰΐδηι μρ}Πη δὶς ἰηβοτίριυϑ : « Ρτοὸ ἰΐδ φυὶ ςοπρπυίαι! δυπι ,» . αυἱΐ πιο] ογθ γοι αἱ εἰ, πη} ἀ( ΘΓ ΠΒΥΘ - Ρογυηΐ. Ους οὐπὶ ἰϊὰ δἰπι, πο ϑὶ πἰπ| αἰ ΠΟ , αυοά φορηοδβοογα ορίϑ) : ε Ηξδο τηυΐα}} ἀοδχιΓα: Εχοοὶϑὶ δ᾽. » Νοὴ υοὰ πυϊείυ», υΐ ι ἱπιπιυ δ - ΥΑΚΙΑΣ ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. Ἷ Ῥγο πέρα ἰασιηῖϊ παρὰ οοὐὰ. ἰἰάπ). ῬΟΒΝ. ) ἸΙάδην το]}πὶ παρὰ συοά ἰη Θαἶ ροδίτυ} ἰηίον μὴ οἱ τῆς. ἴ». ᾿ () Απία ἐστὶ ὁοι(᾿. γὲ. Οὅ. αἱ ΑΙς. Ἰηφοτηὶ κἀξ, τΡ. . . ἸΟΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΞΘΙΟΥΤ ᾿ὶς οἱ ὁπιηἱ πηυϊδιίοῃα δυρεγίονῦ δα: « γ] ἀοέα δηΐαι, Α Ὑψίστου " » οὐχ ἣν ἀλλοιοῦται, ἀϑαλλοίωτος γάρ ἔστι δἷι, υἱάσι αυΐδ π', οἱ ΠΟ πιυΐοῦ "ἢ; » μοῦ πιυΐϊδί , οἱ ἰδ τπηο! υ οοιμπιυίδι : πιοϊίοτο “ἃ - υ οἴδεϊ! δἰᾳυᾶ 'ῃ δίδίυπι τα] ογοηι, φυὶ ἱπάϊΐ- ἔθμ!, ἰγδάυοϊϊ. ΟΟΟΙΣ. --- ΕΥΠΟΟΙΟ. καὶ πάσης μεταδολῆς κρείττων" ε« Ἴδετε γὰρ, φη- σὶν, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐχ ἠλλοίωμαι " » ἀλλὰ ἣν ἀλλοιοῖ, καὶ μεταδάλλει, χαὶ βελτιοῖ, καὶ εἰς ἀμείνονα κατάστασιν ἄγει τοὺς ταύτης δεόμένους. Ξ΄. --- ΕΥ̓ΔΟΓΙΏ. ]π ἰοημεπάο εἰ δον ϑόπάο πιοάμα αὐλίϑενάμε. δἰφυϊάαπι ρ᾽υ ἰοφυΐ φυδη οροῦίδαὶ ποῃ δὶ υἱ- τῖϊο : ρίυβ οἰΐδπὶ βουΐθεγο φυδπὶ ποεθ δἷϊ, [Π|]- πδυπὶ ἴυδτῖι. ᾿φίτυγ δἰ Ἰοφυθηί δου θη Γ- νοπλυδ Πούθ!η. ΟΟΌΠΧΙ. --- ΒΕΒΑΡΙΟΝΙ. Εἰ τὸ πλέον τῶν ἀναγκαίων λέγειν, οὐχ ἔστιν ἀν- δρὸς, τὸ πλέον τῶν ἀναγχαίων γράφειν, εἴη γυναι- χός.δΟὐχοῦν καὶ λέγοντες, καὶ γράφοντες τὴν συμ- μετρίαν τιμῶμεν. ΤΞΆ΄. .- ΣΕΡΑΠΙΩΝΙ. Απεεϊ(α; ἱπιρτοϑὲ τεπμηῥαί. [ ( πὸ οχἰ δι π|, ἤθη αυϑὶ ἰοἰογαίυγυβ δι), Β δἱ (ὐυἱά δὐξατάϊ σοπηη δοτίβ, οπηηΐπο οΠἤθοῖο πη [υποίυγυ, ἰδαυο Χ οἷα διγϊοογυη) Θχ οΓἰηδίυΓι. ΟΟΟΙΧΙΙ. -- ΕΡΙΡΗΑΝΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. Ὡς οὐχ ἀνεξομένου μου, εἴ τι ἄτοπον δράσειας " ἀλλὰ πάντως τὸ ἐμαυτοῦ ποιήσοντος χαὶ ἐξοστραχί- σοντός σε τοῦ χοροῦ τῶν φίλων, οὕτω διανοοῦ. ΤΞΒ΄. --- ΕΠΙΦΑΝΙΩ ΔΙΑ ΚΟΝΏ. Βοπὶε αάνυεγεα ραιὶ ἰαμαὶ εεἰ, τιαϊὶ ἀεάεοοτὶ ; εἰ ξέφ. ἐρὶε!. ἔξᾳαυπι δὲ ἔυπο υϊάθηι οὐ νηα!οῆοῖα ρυηΐίυπι ΘΓΌθΟΒΟΘΡΟ, ΔΙ ογ πὶ Υογὸ Υἱγίυ σγδιὶα Θ εἰο- Γαι]. ΝΟ δι ΐη οδιΐϊδπι ὈΙΡΓΟΑΙῈ ρᾶγ δδὶ δϑ γα, διυϊοηῖο γογυτ βοδίδγυπ) ρἰυγ ἢ ἰηνίοοαηι ἀἷ- βογορϑηίθ. Νϑῳυθ Θηἶ πὶ δὶ ᾿ΔιγῸ δὲ "ΠΔΓΙΥΓ ρᾶΓ ρᾶἃ- εἰδηίυν ογυοίαιυδ, οδ θη) βυηὶ Γαιϊίοηθ φϑιἰπηληΐὶ ᾽". ΠΠῸ δηΐτ φυξ οομμἶδὶϊ 'π ρολιδηι νϑγίυηὶ, ἢυΐο δυίθῃ) ΠΟΓΟΙ} δυρρμοάϊιδι, ἰφίυγ πιϊδογυπὶ ΔΡρΟΠ]οῖ ἤδΟ , ; ἢἰΐς ΥγῸ Ὀοδίυῃ) ἢΠ- ουρει. ΟΟΟΘΙΧΊΙ. --- ΕἸΡΕΜ. Ὁ μὲν διὰ καχίαν κολαζόμενος αἰσχύνεσθαι, ὁ δὲ δι᾽ ἀρετὴν ἐναδρύνεσθαι δίχαιος ἂν εἴη. Οὐ γὰρ τὰ αὐτὰ φρονεῖν αὐτοὺς χρὴ, τῆς ὑποθέσεως, ἀφ᾽ ἧς Ὑίνεται, πλεῖατον διαλλαττούσης. Οὐδὲ γὰρ εἰ λῃστὴς καὶ μάρτυς τὰ αὐτὰ πείσονται, ὁμοίως διαχείσονται. Τῷ μὲν γάρ ἐστι τιμωρία τὰ γινόμενα " τῷ δὲ στε- φάνων ὑπόθεσις " διὸ ὁ μὲν «ταλανίζειν ἑαντὸν ὀφεί- λει, ὁ δὲ μαχαρίζειν. ὝΞΙ". -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. δὲ εαὐέηι τε. Νϑὴ οούθηι δἤϊοὶ ἀοῦδιι πιοάο φαυΐθυδ [υεί, οἱ αυϊϊι ἰπ͵υδία ἰη Βος πηυπάο (για οὐνδηΐυηι. {ΠῚ δἰ δοοίἀσης παΐδ, υἱ Ὀγουοίαν, Βυΐϊ ὁχ τρορὶο δὺ οιἶρλ. Ηυΐος ἰίδαυο ἱΠΠπὰ αγο δδὲ υδυγρδπάυπι : « Νοὴ ῥῖῸ ρῥδοοδιΐϊβ ἀΐξπο ι Προ ληυν ; » πβῖίο υϑῦὸ : ε Νόοῃ δυπὶ οοπάϊιιϑ ρϑεβδίοῃβθ ἢυ} το ρογὶ [υἱυγλπιὶ φ]ογίδπι ", » 'ς ααΐάοιῃ { ἔδγεηϑ ρδιίθηι ον ροοοδίᾶ οχρίδι : ᾿ιΐς ὙθγῸ βθη- ΓΟΒ, ᾿ΠΠυδίγοι ἠΔηοἰβόδιυῦ ΘΟΓΟΏΉΔΠΙ. ΘΟΟΟΙΧΙΥ. --- ΡΕΤΆΟ ΜΟΝΑΓ(ΗΟ. Οὐχ ὁ δικαίως καὶ ἀδίχως πάσχων τι ἐνταῦθα λυ- κηρὸν, ὁμοίως διαχεῖσθαι ὀφείλουσι " τῷ μὲν γὰρ χατ᾽ ἀξίαν συμδαίνει, τῷ δὲ δι᾽ εὐδοχίμησιν. Διὸ χαὶ ὃ μὲν λέγειν δίκαίος ἂν εἴη" ε« Οὐχ ἄξια ὧν ἥμαρτον μεμαστίγωμαι. » Ὁ δὲ οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν. ν» Οὕτω γὰρ ὃ μὲν εὐγνωμόνως ὑπομείνας ἀποτρίψεται τὰ πταίσματα " ὁ δὲ εἰ γενναίως οἴδει, στεφάνους ἕξει τιμαλφεστέρους. ΤΙΔ', -- ΠΕΤΡΩ ΜΟΝΑΖΌΝΤΙ. Οταιιίαίμν αἢἰοοπίϑως, εἰ σμοικοάο εἐμυεναπάς. Οἰδευπι Πναϊδιὶ οογιδιθίηυπι ῥυϊοοὶρίυπι, πὸ- τοὶης βδυύοηγυβ Δίααθθ δάθ ὀχδυϊίδιηυς : οἱ πιδία- τίδιη ρϑηοθυτγίοῖ δυρραάϊ!Δ Γαι σηΐΒ. ῬΔΓΡ ἰϊ- δάνί αἰ !αγα, δίᾳφαθ ἢυΐδ ορογῶπη ἀδγδ { δἰι [] ] Γ, ιι πὶ Θοπμδοιυθεὶβ ἷ, ε αὐ γΓοίρο δυμὶ οὐ νίβοοηα δ ἃ φυε δυπί Ὀγΐογἃ ἰοἰρδυηι ὀχίοη- ὧΔ ῬΊ» Π οσίϑιϊ θα οογοηδίο δρβιϊβοηάνιη ἃ ἰθογο ἀδίησορβ. Μυϊΐ ϑοΐπὶ ἰΠΠυδὲγὶ ἴδοιο Ρυβηδ ἰπἰ|, ΠΊΟΣ δυρὶπδ δβθηίο ἰυγροπὶ νΥἱῖξ οχὶ- ἰυπὶ δοουϊὶ δυηῖ : αὐοὰ οπ]ῃ, Ορῖο, ) ἃ βϑς[Ὸ ἰυ εδρίϊα ἀναγίαι. Γ(ΟΟΧΥ. --- ΓΆΑΜΝΡΒΕΤΙΟ ὈΙΑΓΟΝΟ. Λαμπρὰν μὲν ἔσχες τῶν ἀγώνων τὴν ἀρχῆν᾽ διὰ ποὔτο χαὶ σχιρτῶμεν, χαὶ χαίρομεν, χαὶ πανηγύ- ῦεως ὑπόθεσιν τὴν σὴν εὐδοχίμησιν ποιούμεθα. Δί- χαιος δ᾽ ἂν εἴης ἀγρυπνεῖν χαὶ φροντίζειν, ὅπως λαμπροτέραν ἕξεις τὴν τελευτὴν " ἕξεις δὲ, εἰ τ τῶν μὲν ὄπισθεν ἐπιλάθοιο, τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεχτεί- νοι" » καὶ μὴ νομίσας ἤδη ἐστεφανῶσθαι, τῶν πόνων παύσοιο. Πολλοὶ γὰρ λαμπρῶς προοιμιασάμε- νοι, χαὶ ὑπτιωθέντες, τελευτῶντες αἰσχρῶς χαᾶτ- ἐστρεψαν" ὅπερ ἀπείη τῆς ἱερᾶς σου χεφαλῆς. ΤΞΕ'. --- ΛΑΜΠΡΕΤΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. ϑεουονίίαϑ ἡμαϊεῖϊϊ ἀἰυϊπὶ ΡΥΟ ροσοαίογμπι γμαίαίε. Μαρηᾶ αὐἰάσι )εὶ [τἀ] εἶβ ϑυιητηΐ ϑι δοουγαιίο, Πολλὴ μὲν τοῦ θείου διχαστοῦ ἡ ἀχρίδεια, καὶ ῥῆ- "Ὁ ΜαΙΔ]}. , . Ρείγ, τν, . " διά! νη, , "" Ποῖ. γηῖ, . "" ΡΠΝΠρΡ. ], . ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΝ . . -- ἘΡΙΘΤ. ΟΟΟΙΧΥΙΙ. ματα χαὶ πράγματα, χαὶ ἐνθυμήματα βασανίζουσα, Α νεγυὰ ἰυχίᾶ ἃς Γ, εορίΔίδαυα Θχροιιοη, δ( ἐιι- χαὶ ἕως ἀδύτων χωροῦσα, χαὶ διὰ πάντων ἄγουσα τὴν ἕρενναν. Πολλὴ δὲ χαὶ ἡμῶν ἡ ἀμέλεια. Καὶ ταῦτα εἰδότων, ὅτι πάντως δίχην ὑφέξομεν, εἰ καὶ μὴ τὴν αὐτὴν ἅπαντες. Οὐ γὰρ οἱ τοῖς αὐτοῖς ἁμαρ- τήμασι περιπεσόντες, πάντως τὴν αὐτὴν δώσουσι δίχην, τῷ χαὶ αἰτίας ἐξετάζεσθαι, καὶ χαιροὺς καὶ τόπους οἷόν τι λέγω" ἐναγὴς ὁ φόνος. Τίς γὰρ οὐ φήσει; ᾿Αλλ᾽ ὅταν χαὶ ἐν ἁγίαις ἡμέραις γένηται, ἐναγέστερος γίνεται" εἰ δὲ χαὶ ἐν ἱερῷ τόπῳ, ἐν- αγέστατος" τοῦ χαχοῦ χαὶ ἀπὸ τοῦ χαιροῦ χαὶ ἀπὸ τοῦ πόπου αὐξανομένου, χαὶ προσθήχην εἰς τιμωρίαν λαμόθάνοντος, καὶ ἡ πορνεία μία εἶναι δοχοῦσα, χαὶ ἀπὸ χαιροῦ, χαὶ ἀπὸ τόπου βαρυτέρα γίνεται, Ἕν τοίνυν σχοπῶμεν ὅπως τὰ χαθ᾽ ἑαυτοὺς εὖ διαθῶμεν" τῷ δὲ χριτῇ ἐπιτετράφθω ἡ ἀχριδὴς βάσανος. Οὐ γὰρ Β εἰ ἡμεῖς νῦν δριοῦμεν, αὐτὸς ἐπιψηφιεῖται. ᾿Αλλὰ ἀνάγχη ἡμᾶς τὴν ἀδέχαστον ἀναμένειν ψῆφον. ΤΞς-. --- ὙΠΑΤΙΩ. εἶν υδη Ραμ Θἰτδηάο βογυ ίδιο οἰποίΔ. Αἱ ᾿μ- ἔθη) ποῦῖβ ἱβπανΐδ, οἰϑὶ ὥθὴ [ὑρφἰλϊ ραΡηλ οππεΐῃο ρογϑοίυϊυΓΟ, ΙΔ ΠΥ ΠΟ ιΠ| ΟΠ]Π. Νόφυς Θϑηΐπὶ οπηη, δδίδπη ἀδὶ "αυδηι», δαπιάθιι Ιαθπὶ ρΩρηδΠι, ι͵ᾶ ἱ οσδυ, ἱ ἰοεᾶ, ἰοπιρογὰ Θχδιἰθυμίυγ. ὙΟΓΌΐ στϑιῖα ποι ἰ οἰ αἰ ΠΔ ΟΧΒΘΟΓΘΝ - ἀυπι δερίεϊυι) δῖ, υΐδ ποβοὶ ἢ Ουοα ὶ [} ρϑιΓ - ἴθ πὶ δἷ ἀΐδυυβ πῶρὶ ὁδὶ δχϑϑογδηήυπ),, ] ἰπ ἰθῸ ΒΔΟΓΟ ΠπιᾶχίΠι] οσϑίβιΐΐ, ἀδιοβϑιδπάυπι, ἤαρὶεἶο υηι- ἸΏΟΡΟΓ ἃ ἰοεὶ ἰθιηρογίδβαυδ οἰγουϊηδίδηιϊα διίουοσίο, Ρώηᾶ οἰἶδηὶ δυφηηθηΐυιη ἰηἀ βυπηδηῖα : αἱ βοογίϑιΐο ᾿Ἰοθὶ υμὰ νἱάσδιυγ, υαγίδιυγ ἰδιίπθὴ ἰπίδ γι (οι ρΟΥΪ ἰοείφυς δαὐυποιΐβ. Οὐγοπιυ. ἰλ ἰη ρτὶ- ΓηἾβ, υἱ ΠΊΟΓΟΒ ΓΟΙΠΡΟΠΔΠΊΙ ΠοδίΓο : ἰυ οὶ νόγῸ ορΐπιο πιᾶχίιηο σα! οἰδ δῖ δοουγαῖα ποβίγὶ οο- ξοὶϊιο οἱ ἀϊδβᾳυϊδἰο. ΝΟ δηΐπὶ αυδὰ ἤυης ἱροὶ ἀεί! ἰ πη, 'ρ βϑῃίθηιπ|) δἷς (ἐγοὶ, ει ἰη- τορταπι ἱποογγαρίιπηαυθ ΟροΟΓΙαὶ Θχβρθοίδγο ᾿α- ἀἰείυπι. ; ΟΟΟΙΧΥ͂Ι. --- ΠΥΡΑΤΙΟ. Ψίγιμε ροεῖ εὐήοτες ραιαάϊμηι φ( οογοπαι ρματὶ( εὐἰεεδίομι. Ἔχει μὲν ἢ ἀρετὴ εὐφροσύνην εἰλιχρινῆ χαὶ ἕν- ᾿ δοξον χαὶ ἀτελεύτητον, ὑπὸ μὲν τοῦ ἀγαθοῦ συνει- δότος τιχτομένην, ὑπὸ δὲ τῶν ὑπερχοσμίων στεφά- νων τιθηνουμένην (), χαὶ ὑπὸ τῆς τῶν μελλόντων ἐλπίδος τρεφομένην " ἔχει δὲ χαὶ πόνους, χαὶ ἀγρυ- πνίας, καὶ ἀσχήσεις, δι᾽ ὧν κατορθοῦται. Οὐ γὰρ ὁ γ᾽ γι Π ΒῃΠσοΓΆπι), ΘΙΟΓΟ.Π), δίφυθ ἐμπηπιογ- ἰδίοπι ρογίθοιππιηι οοη(ίπ οι [Ε{|π|, θοπᾶ ιδνὶδ σου ϑοίοιἷα φοπίιδι, ΘΟΓΟΝ . διυίθπὶ οΟοἰ δέ νὰ ἢπ- ἐεἰιῶπὶ οἰ υοδιδπι ρ [πἰυτοτυ υοπογυηι. ΠΠ νοὶ ΥγΓῸ Οαἰϊδη) ἰθογο υἱχμὶ άϑηιθ οἱ δχϑγο δι] , αυΐθυ υἱγίυ ρογ ἰϊαγ. ἰρηᾶνυϑ Θηΐ οἱ ἀογιΐθιι ῥᾳθυμῶν χαὶ καθεύδων τρόπαιον στήσει, ἀλλ᾽ ὁ (ὁ ἱγοριΕᾶ ποη διἰδιιοῖ, δι}] υἱ να] ὰ ἴῃ ιοβίθιῃ ρυ- λαμπρῶς πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀγωνισάμενος. Εἰ δὲ φαίης πάλιν, ὥσπερ οὖν καὶ ἔφης, οἷόν τε εἶναι τὸν τὰ βιωτικὰ πράγματα μεταχειριζόμενον στεφθῆναι, πάντα τὰ εἴδη τῆς ἀρετῆς χατορθώσαντα, χαὶ σπου- δάζων, ἀλλὰ μὴ παίζων ἀχριθῶς ταῦτα φής" μὴ φθονήσῃς διδάξαι με τὸ παράδοξον τοῦτο χαὶ νεώ- τερον μάθημα. Οὐδὲ γὰρ ῥᾳδίας (), χαὶ πλατείας, γαὶ ἱππηλάτου οὔσης τῆς τυιαύτης ὁδοῦ, πράγματα βούλομαι αὐτός τε ἔχειν, καὶ τοῖς ἄλλοις παρέχειν, λέγων νὸ ἀποστολιχὸν, ὅτι ε Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. » Ὁ γὰρ Δεσπότης Χριστὸς ἀπεφήνατο, στενὴν εἶναι τὴν πύλην, χαὶ τεθλιμμένην τὴν ὁδὸν, τὴν ἀπάγου- σαν εἰς τὴν ζωῆν, καὶ ὀλίγους εἶναι τοὺς εὑρίσχον- τας αὐτήν. ᾿Αλλὰ γὰρ τοῦτο οὐ δύναμαι μαθεῖν, οὐ γὰρ ἐᾷς σὺ καὶ δι᾽ ὧν λέγεις, καὶ δι᾽ ὧν πράττεις, ἀντιφθεγγόμενος ταύτῃ τε τῇ ψήφῳ, καὶ τοῖς θείοις χρησμοῖς, χαὶ τἀναντία παιδεύων. . -- ΘΕΟΓΝΩΣΤΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. διανοεῖ! : ἰἰογυν Ο}} , αυοά [ς, ἤδγὶ ρο υἱ φυΐ δά ᾿Ἰππιληϑπ) νἱίδι ποροιΐα ρογιΪ θη [Γ- εἰοι, σογοηδίυγ Οηΐ νἱγιυυ πὶ ΟΥΓΠΔίι σοιθγα. Εἰ Βοῦὶο ἰνῶθο ιυϊάθηι), δοσυγαίθη ποη ἰροᾶπιο { ῬΓΟΙΌΓΒ, ΠΟ τηοἰεσῖθ θη θη [ΓΘ ἀοοδγὸ π| ῃόνυηιὶ ο δι ἰηυδ᾽ιαἰυπ δ} ἰπογοα δὲ] ἀορηδ. ΝΟαιο γΕΓῸ ἰδιηοίϑὶ [Ὡς}}}, ἰ, οἱ ργῦρα, υἱ [ἃὰ ἀϊΐ- η}), ΟΡ. νἷα, . δ σοὐίυηι ἀποὶι, πἢΠ} η})] ἃ }}͵ν Δηὶ εἰ) ΠΠ] γάρ Ὑ}}ΠῈ. ΠΙΘΙΠΟΡ Δροβίο! οἱ ἀΐοιΐ! Σ ε δ πρὶ} {γἰ θυ] δι] ὁ" Ορογίοὶ Π ἰῃιγάγα ἰη γοζπαπὶ δεὶ ". » (μγίκιαβ γεΓῸ Βοπιΐηιβ Οδιίθηδϊ!! δηρυδίδλη) ρΟΓΙΔΠΊ, ΥΪΔΠΊ ἰΔυογίοϑλι, ηυ δι ν᾽} ἀπςδὶ δθιιρὶ- ( ΓΠ,}), Ῥαι!οΟβη" δὲ. , αυΐ θ}}) Γαροείμηί. δεά ἰνος αι ύθην ΠΟ ΡοδβδΌμη αἰδοθῦθ : ΠΟΙῚ ΘΙ }}} (ἰθϑίῃη!β ἴ) ΡῈΓ δ υᾶ Δεῖ δρίκι) φυοιἀΐ [γος δοη } }. ΓΟΟΙΔΠΊΆΓΟ, δ: αἰνίη ΟΓΔΟι οἱ, πη οοηϊγαγὶα οἰἾΔη}) μη) ὠοοθγο. ΠΟΟΟΙΟΧΥ͂ΙΙ. -- ΤΠΕΟΘΟΝΟΘΤΩΕ ΡΒΕΒΒΥΤΕΙΟ. ὃο εἱιίοηπο αἰοῖπα ἱπ ἱΠΠος ηιιὶ ποπιῖιε οἰ (ΥΟῸΡῸ ογμοὶδ εἰσπαιίὶ ἱπαάϊσηδ υἱυμηίῖ. Πέπτωχεν ὁ διάδολος:, εἰ χαὶ ἀπερισχέπτως θρα- σύνεται. Θρασύνεται δὲ, τὴν ἡμετέραν ῥᾳθυμίαν ἐφόδιον τῆς οἰχείας ἀπονοίας ποιούμενος. Τὸ γὰρ μέγιστον καὶ θεῖον τρόπαιον, ὅπερ ὁ Σωτὴρ δεῦρο “ ΔΟΙ. χιν, , Ὀίαυοῖυ ὁοἶο ἀσδοίάϊί, ἁ(ἰἀπιὸὴ [δγὶὶ δὲ [υγοοὶϊ ΘΠ ΓΆΡ . ΕδΡΟΟοὶ: δἷμ αὐάἀείᾳυδ Βοοογἶ ΠΟΘΙΓΆ Βυ δ᾽ ἀΐυ πὶ δἰ δὲ ργορτία ρᾶγᾶγα διμθη . Οὐ οι! διΐιι πιαχὶ πη απ) δὸ ἀϊνί μη ἰγορώυι ογυ οἷ αἱ ηο θθυ ΥΑΒΙΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. (() Εχ τιθυνουμένην οοι(. Αἰἴϊ. }}} τι. ῬΟΞΘΙΝ. Ῥλτποι,. , ΧΧΥῚ]]. (ὅλ ῬΡᾳδίας οοὐ. ΑΙΚ. πὐαἱ ἰη ῥᾳδίως. [Ρ. , ἸΘΙΌΟΑΙ ΡΕΙΌΙΟΤ νεηΐθι δίδίυ!ὁ ἀὰ ἀΐδλθοῖο, υογοηύυπι η δὶ πὸ Α ἐπιφοιτήσας κατ᾽ αὐτοῦ ἔστησε, χινδυνεύει ἐχ Ἐτ: ΠΟΒΙΓὼ ἱπηργουϊλι οὐδαυγοίυγ, ποη δη)Ἶ αυϊάσιῃ : Υἱ, ιὶ ποδίγυ ἱογροῦα ἀδοπηοηὶβ πι|}}}} Π εἰγουιπουμ ἰηϊυγίο. (}υΐ δεἶπν γαρὶδ {γἶππΊρ } - εἶ αὐ ἢ φἰογίδη(, ἀϊνηυπυδ πο- ρτγὸ βυπίπιᾶ ἀΐᾳη!ίδια, υἱ ΓΟΥΘΓΔ δί, οἰγοι τοι. ΟΠ τ βιἰαυΐ, } οἱ ἃς. ισδιυΐ } δι} ἀ- ἀϊι}, τυπὶ ἰροὶ ἀϊψηὶ δἰιὶ αυΐ Υἱδοδηίυγ, ργορίεν γορὶβ ᾿δπθη φἸοΓπ), Ποηηθπαυ δυρέγδιῖξ ς ἰδ] ΠΟΩ ηἷπι ἰος πιοὐῦ ἱ|| δεςείηἶϊ : τ Νου γνϑϑιγὶ οδυδ ἃᾷ, δἀ ργΟρΡΙῈΓ ποπιοι! πιθυπι, π ἰΠυἀ ρμτγοίδιοιίιν, δίᾳφυα ἱηφυϊποῖιγ. » Ν͵δὶ δυΐπὶ ρΓΟργίδιη ᾿'ρ ΟἰΠὶ ρίαυϑθι σοπιροποταὶ γοϊφίοπαπι, οἱ οπηΐα .] ι}}- ᾶγοει, ροϑι αἰϊᾳυδινίο υἱ]ροπιεγοίυν, ἰφηανία θη ἀουϊια δλιη δάιηπἰ ηἰδίγδηϊ πὶ : βοιὶ η ῥτο- ΡΓγΐϑπὶ δ] τἱπδΐοοιὶ αἰογίαπ), ας φυΐ απὶ ἴι, ἀἰιυπὶ δίιο θη , δΌ || ὑθῦρο ρμοϑὲ ρμᾶυ]σ δεδῦνδδ δχρὶϊ Ραι. Νος δηΐιν ρα! υγ μας ἱπιρυπ δυβυι [υ, πόχυ ἀϊνίπι πὶ ποι θη ᾽ρ ὈϊΔδρ᾽δμδη( ἱπηρα}}- ἀϊπιϊειοι, πιο οἱ πιαϊογὰ οχὶβεί δυρρ οἶδ ΔὉ [ αυὶ μοροδηο αϊᾳφι διθι δ ργαίδοιυγίβ ρΟΙ δ}, ὡ π βἷς φυϊίοιη πιούεγαια ὁροῦδηιϊ, ΥΟΡΌ ΠῚ ΡΓοργίβ οοιροιἶο δοοογαΐς θοὶ ἰοηραμίπι διηὶ Δρυδὶ, Ργὸ αυΐθιι ρηίίογα ορογίουδῖ, ρΓ ἰδ Δα } δηι ἰποί }. σΟΟΙΧΥΙΙ. --- ΕΒΑΤΑ͂.. ἡμετέρας χαχίας ἀμαυρωθῆναι" οὐ τὴν οἰχείαν ἀπο- λέσαν δύναμιν, ἀλλ᾽ ὑπὸ τῆς ἀτονίας χαὶ χαχίας τῶν περιφερόντων αὑτὸ χαθυδριζόμενον. Οἱ γὰρ τοῦ χα λινίχου βασιλέως αὐχοῦντες εἶναι στρατιῶται, χαὶ τὸ θεῖον αὐτοῦ ὄνομα ὥσπερ ἀξίωμα μέγα, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι, περιφέροντες, τρυφῇ ([) καὶ χρη- ματισμοῖς ἑαυτοὺς ἐχδιδόντες, χαὶ δι᾽ ἑαυτοὺς ἡἧτ- τηθῆναι δίχαιοι ὄντες, διὰ τὴν τοῦ βασιλέως δόξαν περιγίνονται" μονονουχὶ γὰρ χαὶ νῦν αὑτοῖς ἐπιφω- νεῖ’ «ε Οὐ δι’ ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ, ἀλλὰ διὰ τὸ ὄνομά μον, ἵνα μὴ βεδηλωθῇ. » Εἰ μὴ γὰρ αὐτὸς ἦν ὁ νυνὶ συγ- χροτῶν τὴν οἰχείαν θρησχείαν χαὶ πάντα αὐτῇ ὑπο- χείρια παρασχευάξζων, πάλαι ἂν διὰ τὴν τῶν μεῖτα- χειριζομένων αὐτὴν οὐ δεόντως ῥᾳθυμίαν ὡλιγ- Β ὡρήθη" ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῆς οἰχείας ἀντιποιεῖται δόξης, τὸν () μὲν εἰς ὕψος αἴρει, τοὺς δὲ δίχας πιχροτά- τας μιχρὸν ὕστερον εἱσπράξεται. Οὐδὲ γὰρ ἀνέξεται ταῦτα τολμᾶσθαι ἀτιμωρητὶ, οὐδὲ τοὺς τὸ θεῖον αὐὖ- τοῦ ὄνομα τόγε εἰς αὑτοὺς ἧχον βλατφημηθῖναι πα- ρασχευάσαντας, ἀτιμωρήτους ἀφήσει " ἀλλὰ χαὶ ἀρ- γαλεωτέρας ἀπαιτήσει δίχας τοὺς χαὶ ἐν τῷ πλημ- μελεῖν προστασίας τοσαύτης ἀπολαύσαντας, κχαὶ μηδὲ οὕτω σωφρονισθέντας, ἀλλ᾽ ἐφόδιον τῆς οἰχείας ῥᾳθυμίας τὴν θείαν μαχροθυμίαν ποιησαμένους, χαὶ δι᾽ ὧν γνωσιμαχεῖν ἐχρῆν, διὰ τούτων ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐλάσαντας. ΤΞΗ΄. --- ἩΣΑΙΑ. «ε δεείϊνα α πιαίο οἱ [αὐ ϑοπιιπι, ν φεῖα θέμα οπιμία οετηὶ!. (βεαί. χεχνι, .) Ἰηροῆβ οἵ δια σοῦ ἃς υἱίδη ᾿υδι θεῖ α Μέγας, καὶ ὀξυδερχὴς, χαὶ ἀχοέμητος ὁ τῆς δδῖ οου]υδ, " η} υ ρυ χοδίὰ ἰμιυ δίῃ, βοὰ οἱ αυξ ἰι) Δὺγ υ} να] υδεοη δὶ δϑι, οοτγάΐϊδαυα «( ἀν Γαοοβϑὺυδ δογυϊδίυΓ }- ρτγοϊνθηιὶι, Ταΐθιν ἤδαις οὐκὶ ἢ! ς λυ οΘην [Δ Ά}}}} νἱγίυιαπ ΠΟ ΡΙ Θοἰδιημῦ; . Ππ|} ΥΟΓῸ Ὁ ")ἃ- ᾿}}ι|. ΠἰδΔιὼ δηΐν γοηλυηογαυίίυν Βουδ᾽ ἰδῆς ΥΓῸ ἰυδιο ἰυάϊοϊο ρυπίδι. ΠΟΟΟΙΧΙΧ. --- ΡΑΓΚΑΌΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. θείας () δίχης ἐστὶν ὀφθαλμός “ χαὶ οὐ μόνον τὰ ἐν φανερῷ δρώμενα ἐφορᾷ, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν παρα- Ούστῳ τολμώμενα ἀνιχνεύει, χαὶ τὰ τῆς χαρδία; κινήματα χαταλαμδάνει. Τοιοῦτον τοιγαροῦν ἔχοντες χριτὴν, ἀντεχώμεθα μὲν ἀρετῆς, ἀπεχώμεθα δὲ χαχίας. Τὴν μὲν γὰρ ἀμείψεται, τὴν δὲ ἀμυ’ γεῖται. ᾿ ΤΞΘ΄. -- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩΏ. ΝΗ πἰηιίς αἰΠεγεπάμηι, Ὠἰαδοίἑ ατίἐς πιαία;. Νοιι δβί Ῥγοογδοιπδηάσυπι, ἀἰδεγειν , "Ὸ} νὶγ, δαὰ ορίΐϊηνὰ υδιυθ ἀζοηθδ. Νοφυὸ δηΐηι ἢηΐ ἰδ Ρρυ πονίιηυδ, ἃς π ἀπο β υ] ) Π] [ ΔΓΪο νϑγϑυ , αὐΐθι π ορρυρυδί, αυὶ ρΓγιΕ- δη.}}}ὺ Π ΧΟΡ Ἶ}), Γὰ ]ΓΟΓΌἢ} ΘγΟΠ Οἰυ!. αὔὶ αεὐπι πονῖε Ποιπΐ ἰῃ ἀΐοιη νἱἵνογο, (υἱπγυτη ψέγυ δι ἱποογίκπ), ορρυζιδὶ |Π|, ἃς ρΓϑ δοιὰ αυϊάδιη (||ὲπ, ἀδᾳιι [αἰυτγὶ ἱπδηὶ δρὲ ἰδοίδηβ, αυὶ μοάΐογιιπ) ἀἰθιη ΘΘΏΡΟΡ ῥτϑδδηίθη) ΔΥὈ ὙδηΐΌΓ, ἃ ροΓβυ ρτεδοὶρίῖα!. Ουμργορίοῦ οἱ γοὶ βογοπ ΘΟΟΔ } [η ἢ}}} δφοηἋο οΟμδυ!ηθη., ΟρροΟΓιυηἰ- ἰδιθπ) ἰδη)ρυβαθ μορμυμ!. Τορυδ δ ἤυθι } }ὸΓῚ ἢυπάφυδιῃ δἰ ϑιίυγ, βοὰ υ ἰηιογθᾶ Οὐ μέλλειν, ὦ σοφὲ, ἀλλὰ πράττειν χρὴ τὰ βέὲλ- τιστα " οὔτε γὰρ τὸν τῆς τελευτῆς ἴσμεν χαιρὸν, οὔτε τὴν τοῦ διαδόλον χαχουργίαν, ἣν χαθ᾽ ἡμῶν μηχανᾶται, ἐχχρούων μὲν ἀεὶ τοῦ παρόντος, τὸ δὲ μέλλον ὀνειροπολεῖν παρασχευάξων. Ἐπειδὴ γὰρ οἶδεν, ὅτι χατὰ τὸ παρὸν ζῶμεν οἱ ἄνθρωποι, τὸ δὲ μέλλον ἀμφίδολον, χαταστρατηγεῖ" καὶ τὸ μὲν πα- ρὸν ἀπατῶν, τὸ δὲ μέλλον ὑποτιθέμενος, ἐχτραχηλ!- ζει τοὺς πειθομένους, τὸ σήμερον ἀεὶ παρὸν λογί- ζομένους. Διὸ χαὶ τὸν τοῦ πράττειν χαιῤὸν εἰς τὸ μηδὲν παρασχευάζεσθαι ἀναλίσχοντες, διαμαρτά“ γουσι τῆς εὐχαιρίας. Ὃ γὰρ χρόνος τὸ βράδος ο περιμένει" ἀλλὰ χαὶ ἃς ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ ὕλᾶς ΑΒ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Τρυφῇ ἰάδιη δυροὶ ἐπ τρυφῆς. ρυᾳ. . ἐπ " Ῥγὸ τὸν Δι } οὐ ἀ. ρυμυπηῖὶ τήν. ἴν. (οὐ. υἱόγαυς οἐἰ || θείας. ει . ἸΏΟΓ χα- ταλαμθάνει εἰ τοιοῦτον Δη ἰπδαγιηὶ πρός. [ ὑπο- " υἱ.} να γϑίθιιθ νοσαῦυΐὰ ἰἰἀδη) Αἰ τὲγ οὐ μδαί, π .. γα ΠΟΙΔὈΪ. ΡοΞΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΕΆΙΜΝ . Υ. -- ἘΡΙΘΤ. (ΓΟ ΧΧΙΥ. ἀπατῶμεν ἑαυτοὺ; παρατχενάξειν, οὐδὲν οἷόν τε Α ἸΟΠΙΡΟΓΪΒ ΓΒ Π “θυ ρ η Δρράγαγο νἱ- ποιεῖν ἐξελέγχονται. ΤΟ΄. --- ΑἸΟΛΛΩΝΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. ὨυΓ, αυοιΐ δὐβοίνογο μὸῃ ῬοϊοΓ , δούυ- ὈΐΩΝΓ. ΟσΟῸΙΧΧ. --- ΑΡΟΙΙΟΝΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. γ]εῖοτ φεὶς υετε. ((οη[. ορὶεί. ἼΟ εἰ .) Εἰ χαὶ δειναὶ ἐν τοῖς πράγμασι συμθαίνουσαι ἀπορίαι τὸ εἰχὸς ἀνελεῖν, χαὶ () τοῦ πρέποντος ἀναγχάζουσι τὸ παρεμπίπτον ἐλέσθαι" ἀλλ᾽ οὖν οἱ φρονήσεως οὐχ ἀμοιροῦντες, χαὶ τῇ θείᾳ δεξιᾷ τὰ χαθ᾽ ἑαυτοὺς ἐπιτρέποντες, τὸ πρέπον μᾶλλον τοῦ παραυτίχα δοχοῦντος αἱρούμενοι, οὐ τῷ δόξαι ἦτ- τῆσθαι δυσχεραίνουσιν, ἀλλὰ τῷ ὄντως νενιχηχέναι ἀγάλλονται. Νίχη γὰρ ἀληθῶς οὐ τὸ δοκεῖν παρα- χρῆμα νενιχηχέναι, ἀλλὰ τὸ ἀρετῆς χαὶ εὐσεθείας μὴ ἐχπεπτωχέναι. ΤΟΑ΄. -- ΕΡΜΙΝΩ ΚΑΙ ΊΕΡΑΚΙ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΏ. Επὶ φι 'η γοθι σγανίθι ΟΟΟΙΡΓΙ πὶ :} τ ΠΔ τυ] υτη να θαηΐ ἃς ρπ οορϑηὶ δ ἰΙοπ( οἰποίοαυα ἀονίατγο, ἰδπίθη υἱ ργυσδηικΐα ΠΟ σάΓοηί, διιι: ἀν: ἀαχιγ οοιπηἰυηϊ, ἀδοοτυπὶ ροιυ αυδιΝ ἰά ᾳυοά ρτίινα [γτοπίθ φρρᾶγαὶ οἰχοιῖθθ, ποῖ] Φρτὸ ἴοτυπι αυοὰΐ υἱοὶ νἱἀδαηίυγ, τόνογα Υἱοίβδα εἰοτίαπιιν. εγα δίνη υἱοίογίἃ Π} οὶ νἱς νἱἰογὶ ἐμ ἰθιμογα, δα νἱγίαϊο ἂς ἰδία ποι) Οχοὶ- ΘΟΟΩΙΧΧΙ. --- ΒΕΙΙΝΟ ΕΤ ΗΙΕΒΑΟ, ΥἹΆΙΝ ΟΙΑΒΙΘΘΙΜΙΚ. εις ποη δοίιιμε δὰ πιογῖιο., εοα δ᾽ διίρτα ποτ (μη δι ΠοπΌΤαΥὸ οἱ υὑμί! οἱ γμοίδεί. Ἢ ἀχήρατος χαὶ θεία δύναμις μόνη μὲν ἐθέλει χατ᾽ ἀξίαν τιμᾷν. Μόνη δὲ καὶ ἔχει δι᾽ ὧν τιμήσει, τῇ βουλήσει τῆς δυνάμεως ἀμιλλωμένης. Οὐχοῦν ἀγαπήσωμεν αὐτὴν, τὴν μόνην χαὶ ἐθέλουσαν ἡμᾶς τιμῆσαι, χαὶ ἔχουσαν, δι᾽ ὧν οὐ μόνον κατ᾽ ἀξίαν, ἀλλὰ χαὶ ὑπὲρ τὴν ἀξίαν τιμήσει" ε Οὐχ ἄξια γὰρ, φησὶ, τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαιροῦ πρὸς τὴν μέλ- λουσαν δόξαν ἀποχαλυφθῆναι. » ΤΟΒ΄. --- ΘΕΟΔΩΡΩ ΕΠΑΡΧΏΩ. ἱποογγυρίϑ δοιιροῦ ἀἰνίδαια υἱβ τοὶ οἱ ροίαοὶ Δι ΄Ζυθπι ΠοηογαΓ. ϑοίυβ οι Ὠόυ ᾿αθοί φυο ἰο- ῃογδὶ, νοϊπίαιθ αυϊάδπι οὐ [οι οοΓιΔηΐο. ᾿υᾶτγα δἀδπιθπη θθιν), αυἱ δοῖυ οἱ νυ]ϊ ΠΟΠΟΓῸ Δί ΟΓα, οἱ Παθθί αῦὸ πο ἰδηίυ ρτοὸ ἀϊᾳη δία, ιὶ οιΐδιν δυργαὰ πιογυπι Ποπογοὶ : ε Νομ ομίην, δΑἰϊ δογίρίυγα, οΘοπἀϊσπο δυηὶ Ρ Π ᾿Νυ}}} ἰΘΙΠρυγί δ [υτγαῖ φἰογίδην, υ γαυϑ λυ ἰμ που ᾽“. » ΟΟΟΙΧΧΙΙ. --- ΤΠΕΟΡΘΌΟΔΟ ΡΆΖΕΕΟΤΟ. θΘμὶς ομιΐηις τοὶρωθίϊςΣ ργαεὶι δημαγωγός. ἤΑριστον δημαγωγὸν χαὶ ἡγεμόνα ἐχεῖνον ἂν ἔγωγε ὦ Βεἰρυθιϊοα οριϊπαπι διῖπὶ ἀϊχογίωι φυθοτηδίογθιη ὁρισαίμην, οὐ τὸν μισθοδοσίαις στάσεις χινοῦντα, χαὶ τῶν ἑαυτοῦ ἴσων (οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι χειρόνων) ὥσπερ δεσποτῶν τὰς φωνὰς ἐξωνούμενον " ἀλλὰ τὸν δι᾽ ἀρετῆς χαὶ εὐσεδείας τοὺς δήμους ἑξαρτώμενον, καὶ οὐχ ὲν ταῖς φωναῖς μόνον ἀναχηρυττόμενον, ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς γνώμαις στεφανούμενον. ΤΟΙ". -- ΖΩΣΙΜΏ, ΜΑΡΩΝΙ, ΧΑΙΡΗΜΟΝΙ, ΚΑΙ ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΩ. ἃ. ρτγϑίοοιυηι, Π} αυΐ ἰαγρὶἰοηἶθι. Βο !Π η- οἷοι, ἃς δὶ .}}}}} πὶ. ποι) ἐϊοαπὶ εἰοἰογίογιιπι, νὸ- ᾿υκἱ ἀοπιϊογυι νοῦ γοαϊιημῖ, . } νἱγίυϊα Ρἰοίδια δυδροηϑυπιὶ ἰθηθαὶ ρορυ απ) ἤραυα αἱ μ- ῬυΠ} ἰδιπὶ ΒΘΥΠΊΟ οἱ νοο ΟΟΘἰΘΌΓΟΙΓ, ι} οἱ δΔηΪπΠΊ. ΘΟΘΙΧΧΠΙ. -- ΖΟΘΙΜΟ, ΜΑΒΟΝΙ, ΘΗ ΖΞΈΚΕΜΝΟΝΙ, ΕΤ ΕΌΘΤΑΤΗΙΟ. Δα ϑοπαιὰ γτατγεις [γισέμι ἱπυΐαί. (μ}. ἐρὶδι. , εἰ .) Ἑλλόγιμοι χαὶ ἀληθεῖς ἄνδρες ἐχτόπως ὑμᾶς τῆς χαχίας διαδεδαιοῦνται εἶναι ἐραστὰς, χαὶ τὰ χατ᾽ εἶδος πλημμελήματα ὑμῶν ἐκχωμῳδοῦντες, πολλὴν γχαταχέουσι τοῖς μὴ ἀναλγήτοις τὴν ὀδύνην. Ἐγὼ δὲ Ὀίβορὶ] νἱγὶ ἰἰάθηφυθ ΥΟΡΙ διπάη ὨΔΓΓΔΗΐ, νῸ ΒΌρΓα τοὐπὶ ρτΟθΟ , γεϑβίγααιθ }ἃ 'η- δυϊδιῖπι ΓΕΡΓΟΠΘηἀΘηϊ τ] πὶ ἀἤδγαμθ (γί ϑι ἴα» βθηϑυπὶ ἃἰϊχαθίη παρθαηιΐθι. Εχαϊίθιῃ ἀμ ο" ι- αὐτὰ οὐ φράσω ὃδνοῖν ἕνεχεν. Οὔτε γὰρ βούλομαι μο- ἢ || ποη τείθγαπι. Νϑαια ὀπίτη ΠΠπρύϑιῃ παγγδη λῦναι τὴν γλῶτταν, οὔτε εἰ βουλοίμην, δυναίμην " οὕτως ἅπαντα λόγον ὑπερῦαίνει. Ὑμῶν οὖν ἐστι οχοπεῖν, ὅπως παύσησθς τῶν τοιούτων δραμάτων, ἃ καὶ τοὺς λέγοντας ἐρυθριᾷν παρασχευάζει. ΤΟΔ', --- ΠΑΥ͂ΛΩ. σοι δι ΐπαγα γοο, , δὲ ψο]ϊη, ροβϑέιῃ, διίθυ ΟΠΊΠΠΙ δυρογδηῖ ἀϊςοηδὶ νίμ. Ουᾶγο νοϑίγυπ) οϑδὶ } πιδάνογίογα υἱ οἱ πούυπὶ ἀσἰϊοἰοταηι {ἰη πὶ π|ο- ἀυπιαυθ δβιδίυδι., υἱ οὐ " ϊ ορογίθυ αἰδιῖπ- ιἰ ΠΆΓΓΑΠΕ μυι ογοι ἰπουϊαη, ΓσΟῸῸΙΧΧΙΥ. --- ΡΑΌΙΟ. γι γί αηιρίἐοιεπαάα. Τὰς ἀρετὰς τίμα, μὴ τὰς εὐημερίας θεράπευε. Αἱ μὲν γὰρ ἀθάνατόν εἰσι χρῖμα, αἱ δὲ ῥᾳδίως σθὲν- γυνται. οιῃ. νει, . Υἱγιυϊθιη σο], πς [ογίυμα ὑοηΐᾳ βαγνίλς, {Π{ θη ΐ αυΐ! ἱπηπηοΓγι} δϑὶ ; [ρα τ γῸ ἤωχα βυηῖ, οἷ- ἴοηη ρΟΓΘαμ}. ΝΑΙ ΠΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤ “. () Ἰμίοτ καὶ οἱ τοῦ ΔΏΜ}} σο . ἰπδοννὶ πρὸ οἱ μι] Ῥ ῃγυ ἀναγχάξουσι δβογίθυηϊ ἀναγχὰ ῬΟΦ“ΙΝ. ΠσΟΟΙΧΧΥ. --- ΕἸΌΕΝ . ἸΘΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤΑ ΤΟΙ’. -- Τῷ ΛΥΤΩ (). Ππἰοττοηαιῖο πὶ εαοτὶς {{Π|οτὶ υεἠεηιοπίίοτεπι το αἷξ οταίἱοπεηι. Ουϊβᾳυΐβ ποι ἰδ ἀμπη } ατη} ἰμίθτγτοϑαὶ, ( οχδυύίθηιί τι Ἰυύίοῖο ἔδγὶ φδουϊομ εἴδη, Οἰδγίο οι οἱ οΠἤὶ᾽οδοίογθην ἰηϊογγοραηάο ἀδπιοηβιγδιίοπθιη [Ὡ]!. Νδηι [υἀϊταη δγγορδηιί νυΐζυ δοουδᾶϊ. (ἡ ΓΓ- ξληίοϑ γγῸ ἱ ἰθηηογίιδῖθ ΠΊΔ]ΟΓΟ ρυϊαί, οἱ ἸΙθομιαν ῥτοραῖ, ιδϑὶ ἀΐοῖ ρεγεϊρίδηί, οἱ ρογρθίυο ἸΤυάΐεοηϊ, Νὰπι βι}ΠΓαρὶο δα πιθὶ ἴδῖ ΓΟυΘΟΔΓΘ γνογεουηάδημιγ. δ'ς ΟΠ γβίυ . ἰη }} ἱ Ῥαι(γὶ δϑρί οἶα δ ρ Δ Γα ]} ἱπιοΓΓορι]ηΠ, τηαχίπια ἷν υἱη! οτγὶβ ρᾶτα ο ; γα : ε (υπὶ ΘΓΚΟ νοοῖ ἀοπιΐηι υἱηθ, αυϊὰ (Δεϊοῖ ἀργίΉ}} }}} Ὁ. ν»͵}}}Π} δυΐοπὶ ἀϊσαηυ : ε ΜΆΪΟ πη ροΓ(αὶ, οἱ νἱηθαπὶ δυδπὶ ἰοσα Δργὶο}} ", » ἰδίῃ Γέβρουμϑο ἰἰἰογασὶ δυοιογί θη δά αϊπ. ααπὶ αεΐπὶ ΘΠυΠ ἾΔΓΟ ἰρ [Γ ροδῖ, οοοσὶί δηϊθη[Π| ἴογγθ, ἰἰδαυ δ δυρύγαν! οἱ δοηιθηἰπὶ . νι. Αἀ οπλἀδπ) του δὲ υδϑίυϑ Ῥαυ]ὰβ } ] {}Π} δυύϊῆον, [δοἷϊ. ἀὐπὶ θα ροϑὶ δῇὶγπ)δίθ ἀἴοο ΓΘ : « Νοη ἀδοδὶ πν]]Γο πὶ ἡ σαρ! Βουπὶ ρΓδοϑγί, » Ῥογ ἰυϊεγτοφαιϊοηθι ἀγαθηϊ ὀχίογϑὶὶ ΓΟΒΡΟΠδΌΠ,, οὐ δἷς αἷΐ : ε Ὗο ἱρϑὲ Ἰυάΐς ἀδβίοιβ, ἀδοδθίῃηθ στηῦ- ἐἰδγθῆν ποθὴ γοἸδίϑιη ογᾶγὸ θουπὶ " Τὰ δγρὸ εἰηὶ- , δἱ ᾳηϊὰ ἀθἤηϊΓα οιρίλ, } ρογίδη , - ψΟΓΟ, θϊ ιΓ [ΟΥ . Μ} Θπἷπὶ πος πηυάο εοἰϑὶ δ'οαυϊ ὈεποαϊοοηιΒυ ΟὈ]οφαυηῖαν, αὐ τ- ἀδϑίδᾳυθ ἰηϊογγοφαϊΐοηθ οἰοδοίογοπι) (δηηομιΓ- ιἰοποῖι ρῶγᾶγα ϑϑίαψο. ϑ΄[ θη ἶπὶ ΓΟ ΔΡΡΟΏΒ, Ομ πὶ νἱοογίϑ, ἰαυθδηαὸ [οΓῸδ πι} ἃς πιοάροΓγαί! ἱαροηΐΐ. ΟΟΟΘΕΧΧΥΙ. -- ΜΕΝΩΣ ὈΙΑΘΟΝΟ. ὋὉ μὴ ἀποφαινόμενος, ἀλλ᾽ ἐρωτῶν, καὶ τῇ χρίσετ τῶν ἀχροατῶν τὴν ψῆφον ἐπιτρέπων, ἐμφατιχωτέραν χαὶ δραστιχωτέραν τῇ ἐρωτήσει () τὴν ἀπόδειξιν ποιεῖται. Τοὺς μὲν γὰρ ἀποφαινομένους, αὐθαδείας οἱ πολλοὶ γράφονται. Τοὺς δὲ ἐρωτῶντας, καὶ προ- πετείας χρείττονας εἶναι ἡγοῦνται, καὶ ἀσμένως στεφανοῦσι, τῷ τὰ λεγόμεδα χαταδέχεσθαι χαὶ ἐγχρίνειν ἀεί. Απαξ γὰρ ψηφισάμενοι, ἀνατρέψαι τὰ χεχριμένα αἰσχύνονται. Τοιοῦτό τι χαὶ ὁ Χριστὸ:, ἧἡ ἄῤῥητος σοφία, πολλαχοῦ μὲν πεποίηχε, μάλιστα ὃὲ ἐπὶ τῶν ἀμπελουργῶν. Ἐρωτήσας γάρ᾽ ε Τί ποιήσει κοῖς γεωργοῖς ἐχείνοις ; » εἶτα ἐχείνων φησάντων " ε« Καχοὺς χαχῶς ἀπολέσει αὐτοὺς, χαὶ τὸν ἄμπε- λῶνα ἐχδώσεται ἑτέροις γεωργοῖς " » αὑτὸς τὴν ἀπόφασιν ἐχείνων ἐχύρωσε. Δυνάμενος γὰρ ἀποφῆ" νασθαι, ἠνάγχασεν ἐχείνους διὰ τῆς ἐρωτήσεως τὴν ψῆφον ἐξενεγχεῖν, καὶ οὕτως αὐτὸς ἑδεδαίωσὲέν. Οὕτω χαὶ ὁ Παῦλος ὁ τῆς σοφίας φοιτητὴς ἐποίησε " δυ- νάμενος γὰρ εἰπεῖν ε Οὔτε πρέπει γυναῖχα ἀχατα- χάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι. » Διὰ τῆς ἐρωτή- σεως ζητητιχωτέραν (), τὴν ἀπόδειξιν χατεσχεύα- δεν εἰπὼν, ε Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς χρίνατε, πρέπον ἐστὶ γυναῖχα ἀχαταχάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι: Καὶ αὐτὸς τοίνυν μὴ διατεῖνον, χαὶ διαδεδαιοῦ, χαὶ διαπληχτίζου, εἴ ποτέ τι ἀποδεῖξαι βουληθεέης. Πολ- λοὶ γὰρ τοῖς οὕτω διαχειμένοις, χαὶ εἰ χαλῶς φρά- ζοιεν, ἀντιλέγουσιν " ἀλλὰ προσηνείᾳ, χαὶ πράότητι, χαὶ ἐρωτήσει ἐμφατιχωτέραν τὴν ἀπόδειξιν χατα- σχεύαζε. Θὕτω γὰρ κερδανεῖς μετὰ τοῦ νιχῇσαι χαὶ τὴν τοῦ πρᾷος εἶναι δόξαν. Τί". --- ΜΗΝΑᾺ ΔΙΆΚΟΝΩ. Θιαείϊοπίδιις ρτοροεί(ϊ γρίαπθ δἰ μεγερίεμε τεεροπάοπάμης ἡπαία δεὶ τογϑάπι πιφαϊεοτμης στεαιρίο. ((οπ[. ἐμρὲεί. Να τογο ἰογίυοβι, ΟὈΠυ, οἱ οοδοία ἰηϊοΡγοβδηῖί,- " ΓΟΒροηϑᾶ ἀΠ)} |ἰνογδηάιπὶ , γαοίϑ, πέηυ νἱο]οηῖ. ὅδοσα δηΐ) ϑογρίυταρυ ογδου ὰ Ρδοοδιὶβ οπλΐδυβ ροτγβρίουα αὔδγαμ! τοϑάΐα, Εἰ τηοαϊοεὶ ργὸ | ρῃδγπιδοῦτ ργοι οἴδγθη!οβ ἀλη πὶ Δθὶ ναϊοιἀΐϊηϊ υἱ ρτοϑὶμῖ, υἱ οἰΐατα ἰα!λο- ἴλοιοηϊ. αυἱ ργορτγία ΔογΓα σοηηοι α ογ μη ὶ ουἱϊν. ποδοϊαηί, ΟΠ τηο ΐο δίηΐ γι ἱφπαγὶ, οἱ Δδοιοη δυφαηίυν. Ουΐ οηΐαὶ ογδου βαρ δηἶο γα γοϊυμ, αυςδαὺυς ] ρΙΔούη!, ἀοοοηϊ, πΠοη πο ἱρϑὶ ι} οἱ | ιι} δὰ υϑ υἱἱ ἰη ρογίυιῃ ΓΘΟὶ- Ῥίνη!, ἰηδη}! ρ [Δ]]υπί, ἰῃ νᾶδίαιι φυροοιἰοηαηι ρ- ἰδξιι ΟΠ] οἰ η(. Μ}). χχι, , . Οὐγ. χι, . Μὴ λοξὰς χαὶ πλαγίας χαὶ βεδιασμένας τοῖς ἔρω- τῶσι τὰς ἀποχρίσεις ποιώμεθα, ἀλλ᾽ ὀρθὰς χαὶ ἀδιά- ᾿ στους " οἱ μὲν γὰρ ἱεροὶ χρησμοὶ πᾶσι τοῖς ἁμαρτὴ- μασι τὰ ἰάματα σαφῆ προσάγουσιν. "Ὥσπερ δὲ ἕατροὶ ἕτερον ἀνθ᾽ ἑτέρου φάρμαχον προσάγοντες τοῖς χάμνουσιν, οὐχ ἂν ὠφελήσαιεν, ἀλλὰ χαὶ χυμανοῦν- ται. Οὕτω χαὶ οἱ μὴ τὰς χυρίας θεραπείας ἑχάστῳ πταίσματι προσφέρειν εἰδότες, χαὶ ἰατριχῆς εἰσιν ἄπειροι τέχνης, χαὶ τὰ πάθη ἐπιτρίδουσι. Σοφώτεροι ὙΥὙὰρ εἶναι βουλόμενοι τῶν λογίων, χαὶ τὰ δοχοῦντα ἑαυτοῖς δογματίξοντες, οὐ μόνον ἑαυτοὺς, ἀλλὰ χαὶ τοὺς πρὸς αὐτοὺς ὥσπερ εἰς λιμένας χαταφεύγοντας Ὦ σφάλλουσι τῆς ἐλπίδος, εἰς πέλαγος αὐτοὺς ζητημά- των ἐξαχοντίζοντες. ΥΑΒΙΖῈ ΓΠΕΘΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑἅΑ͂, () Οοὐά. αι. Ὁ οἱ Αι. ργὸ τῷ αὐτῷ ιαρδπὶ Πέτρῳ. ΡοΟΒΒΙΝ. () Μοιδϑιΐα [ δγφυπιοηίυπ) ἰπιΘΓΓΟΡΆΓΘ, τς η| ἰρ] γ] ἐομῖγα [γπ|. ΑὙί βίοι υοαυθ οἱ }ΠΓΘΟΟη}{Ὶ ΠΟ ρ᾽Π ΠΊΡ ῃγοηιπ- εἶδηι, ἀ υἱάογὶ δοπμηι ἰώ εἰ ἀφιιπι . ΟΓΔΙΟΓΟΒ οἰ! ροο δὲ ᾿ς ηηὶ [ὑγἷἃ : Εἰ ατιϑὶ[αῃι αὐῆμο. Απ ἀιπιϑίιηι ομἰφμαηι ροίοδῖ, αἱ οὐδαγναι ἰῃ ΨΡατὶϊς ἰφειϊοπῖδαε Ῥεῖν. ΥἹοίοσί . }Ϊ"». χιχ, Ἄᾶρ. . Εελ Αἰ δε . Αἰ οὶ ἴῃ ͵υσίεϊο Γουη οδρὶεἰς ἰπιοῖ- Γοζῆυδμι αὐὸ Βιρ οἷο ἀΐφιυπι δαί βιᾶται υἱ ἐς ϑοογαῖα Μ, Οἴοογο Τηδομί. ]. ὁχ ΡΙδιοιια σοπγμηγοπιο- Γὰϊ Δ [(Υϑῖ. ΒΟΗΟΊΤ. () Ρτο ζητητιχωτέραν ε. Υϊι. εἰ Αἱι. βου θιηι ζωτιχωτέραν. ΡΟΒΙΝ.
◆
Modern English Latin / Greek Original
When arrogance — which is a form of madness — exceeds all measure and restraint and departs from the principles of reason and good sense, the one who suffers it can no longer function as a thinking person. He has lost the instrument that would allow him to evaluate his own condition.
This is the particular danger of intellectual arrogance in a man of gifts. The very faculties that should enable self-correction have been turned toward self-justification. The more gifted the person, the more sophisticated and airtight his self-deception becomes.
The only cure is humiliation — not imposed from outside, but genuinely experienced. And that is precisely what the arrogant person does everything possible to avoid.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.