Letter 223

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Herminius the Count Date: ~410 AD Context: Isidore on the principle that unlawful acts and unlawful speech are governed by the same standard. What is not lawful to do is not lawful to say. The principle is simple: speech is the beginning of action. The thought becomes the word; the word becomes the deed. This cuts both ways. The person who says "I would never actually do that — I'm just talking" has already taken the first step toward doing it. And the person who permits himself to say anything while restricting himself only in action has not maintained a more secure position; he has simply moved the boundary inward without solving the problem. Guard the word. It is the first gateway.

Θιις δηΐπὶ ἔδοογθ ποη ἰΐοαὶ, ἀΐθοσα ποὴ ἰΐςεὶ, Θυἱὰ ἰκίίυν [Δοῖο ορυϑβ δ᾽ δηΐην ργδυϊίογ υϊὰ ἀΐο, ἢ ροϊογίβ οἵπὶ ηυἱΐ ΤΕῸΒ δὶ, αἰςι! ΕΓΒ ΓΙ ΏΘΟΓΘ. δὶ γΟΠ ΘΠ ΘηΟΡ ἰπΡΌΓΟΓα Ὑοϊυθγ, ἰηδίπυδιίοῃα Θδὶ ΟΡ., δἱ υρίδπιθιϊο υἱοπάυπι. μϑυάδιωῃγ ἰΐδην γυϊϑᾳυΐβ ἀϊχί( : ε« Υ̓ΘΓΘΟΓ η, σοηνοηίυπί ἀ ( ἀΐχαγο, πὸ ἰπάϊφῃα ἀΐεααι "΄. » ψ[οαΐα ἰφίιυν ἐτγϑαϊοπάσαι) οδὶ υἱᾶ, πὸ υΐδ ρυάογο δἰὲιίδιυγ, ἀϊεεμαο ᾳυξ πο οροῦίοί, πεᾷυᾶ ἰίοτὶ ἰοῦ} δϑυπΠ|Δὶ. (ΟΟΧΙ!. --- ΠΕΒΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. Βοπὶ ἱπυϊαΐᾳ οὐποαϊ!. ((οη[. ερῖει. δι .) Εἰώθασι πολλοὶ τῷ ἐχ τῆς ἄγαν ἀρετῆς λαμπρυ- νομένῳ φθονεῖν, ἐπαχθῆ γὰρ χαὶ φορτικὸν ἡγούμε- νοι τὸν μὴ τὰ αὐτὰ τοῖς αὐτοῖς δρῶντα, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν καλλίστων προνομίων ἐναδρυνόμενον, ἅτε τὸν σφῶν βίον ἐλέγχοντα, ναῖς χαχηγορίαις χαὶ ταῖς ἐπιδουλαῖς βάλλουσιν, ὅν χαὶ ζηλουν χαὶ στεφανοῦν ὥφειλον. ἹὙΜΒ'. -- ΑΝΔΡΟΜΆΑΧΩ ΚΟΜΗΤΙ. δο δι ρίογίφυθ οἱ ἰηνίάογο, φαΐ νἱγίυια εἰδγυξ, Ὁ γδιΐ πγοϊδδίιπη οἱ ἰηιο γα ίθιη δυπὶ υἱ Ποη ὁλάδπι ἱρὶ ἃραὶ, ἀ οριϊπιοτυην ργφγοβαιῖνα ᾿ ἰονγίδηίοηι, φαδὶ {Ποτὰπὶ υἱδπὶ γεργο θη αϊ, πι}- ἴοι δίᾳφυς ἰπ ρμϑίαηι,, φυσπὶ ἱπη τὶ ροιυ ἃς ςοΟἰἸυάδγὸ οροτίο)) αι. ΟΟΟΧΙ,Π. --- ΔΝΟΒΟΜΑΘΗΟ ΟΟΜΙΤΙ. Πείϊφίο ποπ εοπίοπιπέπάα δα ρεγυοτεῖς ὑτοβίοπίϊιπι πιογῖδιιδ. Δίαν τῆς σῆς χαταψηφίζομαι ἀδελτηρίας, ὅτι οὐχ αὐτὴν καθ᾽ ἑαρςὴν χρίνει τὴν θείαν θρησχείαν, δέ ἤδη, χνιῖ, Ἷ. ορίϑι. , Αὐ ἴδιν. Ὁ (ρῃ. "|, , δ'΄ Ρραὶ, χχι, . Ποπ). Υἱ!, . Βαυϊάδαι ἰυϑιἢ ΠΙΑΠΟΡΟΓ ἀΔΠΠΠη ΥΘΒΆΠΙΔΠ, αυοά ἰρβᾶπι πο δσ ῥυάίοοι τοὶ ρίοηοπι, οχ ΡΠΠρΡ ἢ, θ. Οἷςοῦ. [ἰἰ. χ, ΥΑΒΙ ΓΨΕΟΤΊΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ἢ τορίοιιο ἐμπεσεῖν Διο σοι, ᾿ῃ τῃαγσίηθ δουϊθυηι ἐμπίπτειν, ΡΟΒΙΝ, αυρτυϊράδπ ποαυϊϊΐϊα δᾶπὶ πιαίὶα δεοὶρίαὶ. Ουϊά αμΐμι ἰη͵πδια οαὶ!, κδἱ Ζοβίπιυβ οἱ Μᾶγοη, υἱ , ϑίιι Ευβίαιΐυβ ποη δυάοπάα διάδηίο, οἱ ἰδοίδηιδβ ἀδ ἰ, φυογυπ) ρυάδγα ρᾶΓ ὶ, οΠΊη- βαφίεἰ ποθ οὐδουγδηίθδ, δί αυΐ η πῖον Ἰδΐοοβ φυϊάοπι ἀδθεγοηΐ, ἰπ εἴεγο υἱάθαπιυτν ᾽ Ουγ ποη οὗ τϑεῖ ἔλδλοίδ οἴθγυμι ργαϊοδθ, . οὔ ἀοἰϊοια ἰγαύυς βγῇ νἱἀοτγίβαυθ βροοίοδβαπι σοΠΒ υϊείθη), φυοά ρτγορίογ ἱ|| δὰ ἀϊν᾽ , πηϑην Ὁ]}}|- δορ ἶδπιὶ οοη απ ἄδγο ποηυ ϑ᾽ οΣ ἰἶα αυ ᾿ἰἰχυθδαί, δοη θη ἴπ| (ονγα μοη ἢἶθοὶ, ποφοί πὶ ροῦ δὲ Ἔχ ρθηάθ. δῖ! ΘΧΡΊΟΓα,, υἱάο] δαυς ἰαθάθ ἀΐβηυ, υἱ οἱ ἀΪ- δορί βοΐ πὶ ογαίογοβϑ, ὧδ ᾿Π| νϑεῦα (δοῖυγὶ ὙΘΓΘΆΠ Ὁ οἰΐδη ᾿αθάθη ͵υ ὁθηίοχοῦθ, : πιαοῦ |, υϑπὶ " ΒΟΝΏΟΩΘ υδαὶ οχρ ϊοδτί. Ουοά δ] πεφῦο ἰρβυπὶ ΕἰεγυθὴΒ οοη οκρίογϑηάυπι, ποῆ] ἐδ Ροηΐδ ΒΡ ΘΠ ) ΡμτῸ μ {πἰοτὶα, βαεὰ οὐ αυογιιπιάδπηι Ρεοοδίδ, δῃάθοϑδ ἀδηιηδγο, ποῦ ἰυϑία ἰθοογὶδ, " φἸ ΘΓ. δὲ νερὸ ἰἰϊωὰ δάμη! θη ἐπαϊμηογίδ { αυὶ " ἀουΐίο πιοάο {| υἱδρίυγ, δϑρίθηι. ἃς ργυ- ἀθηι υἱγὶ ᾿ἰδυάδπὶ δυίεγδοδβ, ἀεὶ παυδηλῖυπι ΘΓΡΟΡῸΒ “, ποροιίαῃ αὐνίηυπι, δὲ ἰυδίυδι) ποη νϑρίθο, οἱ αἱ τἰοποπὶ σομϑοαυοθάο μβορίον διγϑηϊίδηι ἰΠογυαι υΐ ΠΠἸορ ἶ δια ΕΠ. ἀαργεάϊπηιϊυν. ΘΟΟΧΙΙ. --- ΤΗΒΟΌΟΒΟ ΒΗ.ΑΤ|. Βοπὶς δῶρε οὩ πιαίς ἰϊ Υἱείαϊοβ. δοραπὶ υΐ ἰῃ οδιαπιδίο ἰπείάθγυμὶ δΠδοιυ οΐθηι ΘΟ. ἀρ] γα. πάϊξηδ Θηΐα) υδ εἴη ἰδ φόδβόγυηιὶ ραιϊδηάο, δυάΐθη( οοπράγδηϊῖ, υἱ πιαχίπιο ἀοίογο ἱμρθϑηίυν, Ἠΐοο δἰ ἰτροάϊα σοι δθνλιϊοπθδι) οὐυϊδῖα οοηοίίληϊ, ἀυπὶ Ορ᾿ΪΠ) ᾿πιοϊοτγαη δ ρῥϑιϊθηϊθα ἱπάμυουηιϊ, δι ἰδί αυϊάξιη δϑρυὰ ἰΠ|Π οοἰαυγθηίην, αυΐ μιδοίθηυβ πιούυ]ο, μυη)δη ηθροίἃ πιοιυηἰυγ. ἰφηονδηὶ δηΐηι Ὁ" θᾶ ἐοίογ, ργορίον φυς ἰφίατὶ ἀδοθαι, , Νος δίοιαι } δὰ αἰϊμ νἱῖ ἐπειΠατὺπὶ πηθη ΟΟμ| ᾿Πο γα αἰγί αι , ΟΘΕΓΙΟ. βοὶπιιιδ ργοῦθοβ, ὶ ηυϊὰ ξγανθ μαιϊϊδηῖιῦγ, δδυάαᾳυδαμδι ΟΟΙΙΠιἰβογαιίίοπθ, βοὰ [δυσὶ οἴἱπἰθι ἃς μεθοοηίο ἀἶβηο . ΠΠΠυδβίγὶο- τὸδ δηἷπὶ ἰρ δά νυἱγίυίθπ)ῃ δρρᾶγαηῖυῦς η δα ἰδ πηδίϊοη ΘΟΓΟΏ . ΟΟΟΧΙΩΥ͂. --- ΑΘΟΙΓΕΡΙΟ ΒΟΡΗΙΘΤΑ. . ΙΘΙΟᾺΙ ῬΕΓΌΘΙΟΤΑ Α ἀλλ᾽ ὑπὸ τῆς ἐνίων πονηρίας αὑτὴν καχίζει. Τί γὰρ ἐχείνη ἠδίχησεν, εἰ Ζώσιμος, χαὶ Μάρων, ὡς φῆς, καὶ Εὐστάθιος ἀτόλμητα τολμῶντες, σεμνυνόμενοί τΞ ἐφ᾽ οἷς ἐπαισχύνεσθαι δίχαιον " πάντας τε ἀπο- χρύψαντες τοὺς () χαχίᾳ βεδοημένους, χαὶ μηδὲ ἐν τοῖς λαϊχοῖς εἶναι ὀφείλοντες εἰς χλῆρον δοχοῦσί τε; Διὰ τί δὲ μὴ ἀπὸ τῶν χατορθούντων αὐτὴν ἀναχηρύττεις, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν πταιόννων διασύρεις; καὶ δοχεῖς εὐπρόσωπον ῥᾳθυμίαν τεθηρευχέναι τοῦ μὴ δύνασθαι δι᾽ αὐτοὺς τῇ θειοτάτῃ προσελθεῖν φιλοσοφίᾳ ; εἰ δὲ οὐ βούλει ἀπὸ τῶν διαλαμπόντων τὴν ψῆφον ἐνεργεῖν, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα χαθ᾽ ἑαντὸ βασάνισον " καὶ ὄψει αὐτὸ τοσούτων ἐπαίνων ἄξιον, ὡς χαὶ τοὺς λίαν ῥητοριχωτάτους ἀπαγορεῦσαι, εἰ δεήσειεν αὐτοῦ ἐγκώμιον ὑφῆναι. Μεῖζον γάρ ἔστιν, Β ἢ ὡς ἂν λόγῳ τις εἴποι. Εἰ δὲ μὴτε αὐτὸ () ἐξετά- σειας, μῆτε ἐχ τῶν εὐδοχίμων αὐτῷ ψηφίσαιο, ἀλλ᾽ ἂχ τῶν πταιόντων χαχίσαι τολμήφειας, οὔτε δίχαια κοιήσειας, οὔτε εἰχότα. Εἰ δὲ ἐχεῖνο [ἀποδεχόμενος, ἀγαναχτοίης χατὰ τῶν οὐ δεόντως αὐτῷ χρωμένων, εὐγνώμονο; χαὶ φρονίμου ἀνδρὸς ἀποΐσεις δόξαν, τῷ μὴ τὰ τῶν πταιόντων πλημμελήματα εἰς πρᾶγμα τρέπειν θεῖον χαὶ δίχαιον, καὶ ἐχδικήσεω:ς τυχεῖν διὰ τὴν τῶν παρανόμως αὐτὸ μετιόντευν παράνοιαν. ὙΝΓ΄, --- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΊΚΩ. Σ πιαὐοῦ μὲ σίονία οϑυθηίαί. Αἱ μὲν τῶν περιπιπτόντων ταῖς συμφοραῖς ἀρεταὶ «ὰ πάθη διπλασιάζειν εἰώθασι. Τῷ γὰρ ἀνάξια ὧν κατώρθωσαν πεπονθέναι τοὺς ἀχροωμένους παρᾶ- " σχευάζουσι μεγίστης ἐμπλησθῆναι λύπης. Διὸ χαὶ αἱ τραγῳδίαι τὸν οἶχτον διεγείρουσιν, ὅταν ἀνήχεστα πεπονθότας τοὺς ἀρίστους εἰσάγουσιν. ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν παρ᾽ ἐχείνοις θρυλλείσθω, τοῖς ἕως τῶν τῇδε νομίζουσιν εἶναι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα. Λελήθασι γὰρ ἐφ᾽ οἷς ἤδεσθαι προσῆχον ἦν, ἐπὶ τούτοις ἀχθόμενοι. Ἡμεῖς δὲ οἱ πρὸς ἄλλην βίου χατάστα- αιν τὸ ὄμμα τῆς Ψυχῆς εἰχότως τείνοντες, ἴσμεν ἀχριθῶς, ὅτι οὐ τοῦ ταλανίζεσθαι οἱ φιλάρετοι ἄξιοι, ὅταν τι πάθωσι δεινὸν, ἀλλὰ τοῦ μαχαρίζεσθαι χαὶ ἀναχηρύττεσθαι. Λαμπρότεροι γὰρ αὐτοῖς διὰ τούτων χατασχευάζονται οἱ τῆς δὐδοχιμήσεως στέφανοι. ΤΜΔ'. -- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ, θὲ ϑορλϊΐίξδία οταίΐοπα ἰἴϑεγο "μάϊοαί. [αἱ αυληι ι(ὶ πιὸ ογδίϊοηθπ πΚΡἰ͵ ), οἱ οἰ ζϑη , ηι δι πὶ δἀϊηϊγδίυ. Νοη ((}}}} της ἀν ϊδηβ[ δει οἷο ρου δηδ, υἱ δροεὶθ ΟΟΠ}}}} βου ρϑίϑϑθ υἱάθγογίϑ. Νλη) οὐ δαι δι οηΐἶβ ορίηἰοηθηι ἰιαῦθαὶ ἰδυι Διί νοιοηιίυπι, αἰϊπά δερυπιοηίυπι ἢηχίϑι!, Αἰ (Γᾶ- οἰΔβιΐ, Νπὶ υδϑὶ οδἰδηάογο υοΐθηβ οδυβᾶπι Οὗ ἤιΠὶ δρίυβ. δβδεί δά ἱπηρογαηύιιπ), ἰ ἰλυιάιλι!Οηι} ] - νἱβιΐ. Μοηίοπὶ ἰἰάφυὸ η) δ Π| ΔΥΓΙΘ ΠῚ }}} δύηιίραιί). ΟΟΟΧΙΕΥ͂. -- ὈΑΝΙΈΠ. ΡΒΕΘΒΥΤΕΆΟ. Ὦ τΑνεγνώσθη σου ὁ λόγος, ὄν μοι ἀπέστειλας. Καὶ θαυμασθεὶς τῆς δεινότητος, οὐχ ἔλαθες χλέψας τὸ χολαχευτιχὸν τῷ δοχεῖν συμθουλῇῆς προσχήματι σνυγγεγραφέναι. Ἐπειδὴ γὰρ δόξαν χολαχείας ἔχει τὸ ἐπαινεῖν τοὺς μεγάλα δυναμένους, ἄλλην ὑπόθε- σιν πεποίηχας, χαὶ ἄλλην εἰργάσω. Ὡς γὰρ δεῖξαι βουλόμενος τὴν αἰτίαν, δι᾽ ἣν ἐπιτήδειός ἐστιν ἡγεῖσθαι, οὕτω τὸ ἐγχώμιον ἐπλήρωσας. Τὴν γνύ- μὴν οὖν οὐχ ἀποδεξάμενοι τὴν τέχνην ἐθαυμάσαμεν. ΤΜΕ". --- ΔΑΝΙΗ͂Λ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΗ. Ουϊά ἐπ Ευαπροίϊο εἰἰ τέσπμηι θεὶ οἰ τοαπαπι οαίοταπι. ((οπ[. ἐρῖδι. , ἐδ. ..) ()υἱὰ ορφηοϑοογο νθθὼ αυΐ ἴῃ Ενδῃξο!ὶο ΥΑΠΙἙΑ ΓΚΕΟΤΙΟ () ἵπιὸρ τοὺς οἱ χαχίᾳ υἱοταιο οοάοχ ᾿ῃ ": ἐπί, ἤΟΒΙΝ. Ἐπειδὴ ἐζήτησας μαθεῖν, τί ἐστι βασιλεία Θεοῦ, ΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () [πηι αὐτὸ οἱ ἐξετάσειας [ἰάεαι ἰηθηάπηὶ καθ᾽ ἑαυτὸ οἱ γνΓ. ροσὶ , ἀποίσεις δογίρυμ! ἀποίσει. Ιν. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ . Υ. -- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΟΧΙ͂Χ. χαὶ βασιλεία οὐραγῶγ, ἀντιεπιστέλλω, ὅτι τινὲς Α τεσπεηὶ θεὶ, οἱ τερπαπὶ οὐἰοτμηι, ΓΟΒρΟ » μὲν οἴονται τὴν τοῦ Θεοῦ μείζονα εἶναι χαὶ θειο- τέραν, τὴν δὲ τῶν οὐραγῶν ἐλάττονα χαὶ χαταδεε- στέραν. Τινὲς δέ φασι μίαν αὐτὴν οὖσαν χαθ᾽ ὕπαρ- ξιν, διαφόρως ἐχπεφωνῇσθαι, ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος Θεοῦ, ποτὲ δὲ ἀπὸ τῶν βασιλενομένων ἀγγέλων τε καὶ ἁγίων χληϑεΐῖσαν. ΤΜζ'. --- ΖΩΣΙΜῺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἄδῃ ορίηδγὶ Ποὶ γόσνππι ἢν} ΔΙ εἰν ηΐυ, εαἰοταπε νογ, πηΐηυ δί ἰηΐεγίυε ἰ] . Α ὙδγῸ Δί γηνδγ ὑππ}πΔ ἐδ Γάχηῦπι, ἀΐνονθο ᾿ἰο οὶ εἤεγτδηίυγ, ἰμϊογάμιη ἃ γοφηδηίο ἰθίάθ), ΠΠ- υπυδπι ἂδὺ δηφεὶἑβ, υϊθυ μι ραγαιυν ἢΠ| ἔοβηο, Εἰ ἃ δϑιο Ποπιϊηΐθυ δὶς δυμουρδΓῖ. ΦΟΟΧΙ,Υ͂Ι. --- ΖΟΘΙΜῸ ΡΠΕΒΒΥΤΕΒΟ. Αα ϑοπᾶπι πιεπίοηι ἑπυϊία!. α ἰδία! πό. Εἰ καὶ τὰ ἐφ᾽ οἵἴσπερ ἁλοὺς πρώην ἑκολάσθης, νοσῶν ἀγριώτερον αὖθις ἐφωράθης " ἀλλά γε εἶ παύ- σοιο τῆς μανίας, θεραπείας τεύξῃ " εἰ δὲ δυσχερές σοι δοχεῖ τὸ ἀποφοιτῆσαι τῆς χαχίας, χαλεπώτερον εἶναι δοξάτω τὸ τῆς χολάσεως μέγεθος. Εἰ δ᾽ οὐχ Εἰ εἷ φυογιπὶ ὀοηνίοἰυ [οἰδιϊ ρο ΔΒ πυροῦ ἀράοτὶβ, ταν. δ ΓΟΙΔΓΘ ἰἰΘΓυπὶ ἀσργοβοηδυθ, ΨΘΡΙΠ δὲ ἰηβϑηΐγα ἀδδίηϑ, τηϑάοδηι οΟηδοαυσγίβ. δίῃ αἰ] ς}} ΑἸ υἱδαῖυν ἱπιργοῦίιδίδ αϊδοοάονθ, ἀπε! υβ ηυΐά οχδείη βυρ μὴ οὶ ψγαν δίθ. ΟΘυοά εἱ οἴει χολάζεσθαι, ἐννόει τοὺς ἐχεῖ τ᾽ιμωρηθησομένους. Β ηοη ρυΐϊο [ ρΡιιπϊδπάμηη , οοφίία ἀδ ἰΐ φαὶ ἐδ Εἰ δ᾽ ἀπιστεῖς τοῖς ἐχεῖσε, θέα τοὺς χἀνταῦθα χολα- σθάντας, χαὶ χολαζομένους " χαὶ ΠΕΣ ἐχ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀσελγείας.