Letter 222

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Cyrus the Monk Date: ~410 AD Context: Isidore on the hidden cost of accepting favors — how the person who receives too much becomes indebted in ways that compromise his freedom. I am astonished at the insatiable greed of certain people. But I am equally concerned about the other side of the transaction: the one who accepts a favor has sold something he may not have intended to sell. Every favor accepted creates an obligation. A small favor creates a small one; a large favor creates a large one. The man who accepts too many favors from the wrong people will find that he is no longer free to speak, to act, or to judge honestly — because every honest judgment now costs him something he received under false pretenses of pure generosity. Guard your independence. It is worth more than the favors.

Βεπεβεΐμηι φμὶ αοοὶριε, {ἰδετίαίεπι υϑπαϊ!. Αὐπιΐτοῦ η ἱποσρ θυ θη φυοτυπιάδοι ουρίἀϊϊ- ὦ ΛΑἰαν θαυμάζω τὴν ἀπληστίαν καὶ τὴν δουλοπρέ- ιπὶ ρίδῃθ ΒΟ ΓΎ ] τὴ, υΐ δΘ ΠΡ ὀχίᾳυηι θοποίοεΐθηι, εἰϑηῖ το γὺ ἢυπάυδπηι, ἰἀι ἀΡχυπ)θηι πη αΣὶ- διΐπηο ΕΠ γα}} τηθη} οἴᾳι ἰηδαιΐυ}}}. ἀτγδιΐὰ οὐ δοοὶμίθιιιθ Ὀϑηοίοία ἰῃ υἱΐθαι σου) Ἰεἰϊ βαγυϊίυ- η), ἀδηί γοΓ ἢοηόδία ἀοηδὶ [ἰἰνοτίδία. {{ἰῤὈογαὶα οαἰοηΐπὶ ἱπρϑγιϊγὶ ; ΘΟη Γᾶ ΕΥ}, Ὀη- {Ἰεἴυ πὶ δοείρογο. ΟὈποχὶιβ δηΐπ οἱ } οἴ} ΒΟΠΙΡΟΓ ἰϑοῖγοο πηϑηοὶ. Ναοοδοϑαγο δηΐῃ ᾳυὶ ὑυδποίςοϊο οὐ- διγίοίΒ [, ΠῚ ὈΓΪ δἰ πηυπ) οὶ οὶ, ᾳυδϑδὶ οαρὶ εἰ ᾿ιμμροη ΟΠῸ ϑυϑίίηδη, Πυ ἀΐγοοίθ Ὀδη ἀ πηογΐ π| αἰ ϑρίοογο διυάοίι, φυλπὶ ἀφο ίυ, γαῖα δἰδθυπι οἰβδοίγογὶ. δε ἀΐοοὸ πο αιιδεὶ Ἰεφαπι βίδίυθηβ, υἱ αυΐ ἰπάϊφοοι, εἰ }} ρμοβιμ! θη " ποιοὶ! ; πόαυθ υἱ δυδάθη δχογία ἰδῆ) (δραδίϑια πη μογίυπ) π ἰηίγοβ; πο (μι ποη μοββυιι ἢ ΓΟΡΟΠῸΘΡ δου βη ; ἃἰ)} ἃ. Πυ ] ΟρΟΓα ") φυθδῃ!, |} ΥΓθῸ ᾳΓδιϊδπὶ ργοῦ!ογὶ οΟβΘΏΉ. δὶ τγὸ εἰΐδπὶ "δποῇςϊα ἀδηιθπ) ἰδοογὸ Οροτιοῖ, ποοὶρίοηιθι οαγία ἀδοσδὶ " οἷ ΐ ἸΠΘιη . Ὑ ὀγυ "δη ἰᾳ πμης δρίιυν, ΘΟ ἀ ἰΠῸ δοουβοὸ ηυ}}}π| πέιαν τῶν ἀεὶ μὲν χάριν αἰτούντων, μὴ παρεχόν- τῶν δὲ, καὶ τεχμήριον εἶναι τοῦθ᾽ ἡγοῦμαι ἀνελευ- θέρου χαὶ ἀχορέστου ψυχῆς. Ἡ μὲν γὰρ χάρις τοὺς λαυδάνοντας εἰς ὑπόχρεω χαθίστησι ταπεινότητα, τοὺς δὲ παρέχοντας εἷς ἐλευθεροπρέπειαν αὔξειν πέ- φυχεν. Ἐλευθέριον γὰρ τὸ κατάρχειν εἰς; ἕτερον χά- ριτος (), οἰχετιχὸν δὲ τὸ λαμδάνοντα χάριν, ὑπεύ- θυνον ἀεὶ διὰ ταύτην διατελεῖν. ᾿Αναγχαίως γὰρ ὁ χάριτι δουλωθεὶς, χαθάπερ ἄχθος ἔχων ἐπὶ χεφαλῆς, οὐ πρότερον ὀρθοῦται τὴν ψυχὴν, οὐδὲ ἐξίσης πρὸς κὸν εὐεργετήσαντα βλέπει, πρὶν ἄν διαλύσηται τὸ χρέος. Ταῦτα δὲ φημι, οὐ τοὺς ὄντως δεομένους μὴ αἱτεῖν χάριν νομοθετῶν, οὐδὲ συμουλεύων τοῖς χειμαζομένοις μὴ καταφεύγειν εἰς λιμένα " ἀλλ᾽ οὐδὲ τοὺς ἔργῳ μὴ δυναμένους ἀμείψασθαι αἰτιώμενος. "Ἀπαγε᾽ οὐδὲ μὴν τοὺς ἔργῳ μὴ δυναμένους, χἂν λόγῳ τὰς χάριτας ὁμολογεῖν ἀναγχάζῳν. Εἰ γὰρ χαὶ χρὴ τὸν μὲν εὐεργετήσαντα ἐπιλανθάϑεσθαι, τὸν ὃ εὑεργετηθέντα μεμνῆσθαι τῆς χάριτος. ᾿Αλλ᾽ οὐ τουτὸ νυνὶ φράσαι βούλομαι" ἀλλ ἐχείνους αἰτιῶμαι τοὺς ὙΔΒΙΖΕ ΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕΑ͂. () ὑταιίαε παιίίαε,, αἱ αἰοϊίαν. Ῥτονογθίυη δΧρο- πὶ ζοηο ίιβ, Πιομαηίδηυπ. ϑόοῦγαῖθθ γθγῸ ἀριυά ᾿" διουφυπ), οὶ συδηπμάδη) νἱογοὶ ρδϑϑίιη οἱ δἷπθ εἐἰοἰθεῖι! θαποἤοϊα ἰαγρίοηίοπι : Καχῶς, ὁ εἶπεν, ἀπό- λοιο᾽ ὅτι τὰς Χάριτας παρθένους οὔσας, πόρνας ἐποίησας. Μαίε εἰ( ιἰδὲ, θην, φμὶ Οταίίας νἱγοιπόδ, ξεοτία [ἐεἰειϊ. θ ται ἰδ (τὶ υυ ϑαιοοῖ Ρ]ΝΠος. . ι. . δὲ ϑεποβεῖϊε, ςὰρ. ὅ, οἱ ξαρα ΡΙαϊάγοῖ., πἱ ἴῃ ΕΤῸ- εἶεο, οἱ Ῥνϊπεὶϊρὶ εἰπὲ ρμμϊοεορήο αθεπάμπι, {Πυαὶ Ογδιίδγιη γοοθηϑοὶ ποπιΐηϑ. ΘΟΒΌΤΤ. (Η) Παραινέσαντι οοὐ(. Υωι. εἰ ΑΙι. πιυίλε ἰῶ παραινέσαντα. ῬΟΒΒΙΝ. () Ρτο χάριτος ἰάδαι ἰοθοηὶ χάριτας. . ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΌΜ . Υ.-- ἘΡΙΘΤ. ΓΟΟΧΧΧΥ͂Ι. μηδενὸς μὲν δεομένους, διὰ δὲ φιλοχρηματίαν ἀεὶ Α αυϊάοαε ἱπάϊΐᾳοδ. θυᾶγε Βαραδὰϊ ουρίἀϊ δοοίρεγα μὲν λαμθάνειν σπουδάζοντας, παρόχειν δὲ αὖ βου- λομένους. Τοὺς μὲν γὰρ ἐν χρείᾳ τυγχάνοντας, οὐκ ἄτοπον χάριν αἰτεῖν, τούς τε παρέχειν δυναμένους αἰτεῖν, ἀτοπώτατονι Δὶς () γὰρ ἁμαρτάνουσι μέ- γιστα, ἕν μὲν, αὐτοὶ διὰ πάθον ἀχόρεφτον αἰτοῦντες" ἕτερον δὲ, καὶ «τοῖς ὄντως δεομένοις ἀποχλείοντες «τοὺς τῆς φιλανθρωπίας λιμένας" ἀναλίσχονσι γὰρ χαχῶς τὰ καλῶς δοθῆναι ὀφείλοντα. ΤΑΓ".--- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. δΙΏΡΟΓΡ Ὀθροβοίμηι, δαϊδαυηί, ἀδγὸ αὐυϊοπν ποίυηϊ. θΘυΐ νεῦοὸ ἱμορία ᾿δογδηὶϊ, θοποῆ οἷα ροβιυϊλγὸ θη ἀμδουγάσυηι ὁδὶ. Αἱ υἱ ἀάγο ροδϑυοί ροϑίθ δα δὺ }, ἰά δυβυνάϊβείμηαπι. Βὶς δὐΐπὶ ροοοϑηϊ ξΓ- Υἱβοίτηθ, δοῆῖο}] αυΐοηη οχίψοπιοβ Ὀόηοθοίιπι ἰη- εἰΔ } ουρ! ἀ Δὲ, ἀοπά αυἷαὰ τονογα ἱπαΐβοπιθυ Βαπιληΐιδιΐϊ εἰλϑάυηϊ . Βεηοῇἤοδη ρογίυ!. οηἶ δοηδυθηι Ποηποϑίθ ἀδγθ ΟΡΟΓ- ἰοθ αὶ. ΟΟΟΧΧΧΊΙΙ. --- ΡΑΤ ΑΌΙΟ ὈΙΑΓΟΝΟ. πη ϑεποβεὶϊε ἀαπάϊε ἰαμαπάα ἐει υοἰμπαξ ; αηΐηιο, πον οζ ἐνεπίε ἡμαϊσαπάμηι. Τοὺς εὐεργέτας οὐ μόνον ἀφ᾽ ὧν ἠδυνήθησαν, ἀλλὰ καὶ ἀφ᾽ ὧν ἠδουλήθησαν μὲν, οὐχ ἠδυνήθησαν δὲ, ὕι Βοποθοὶ πο τρούο ἰδυάδηδϊῇ βυηϊ ἰη ᾿Ϊ αυξ ποῆ ροίυθρυηῖὶ ἀδγα, οἰΐδ ἰη : γοϊυδγυμὶ ἀνυμνεῖσθαι χρὴ, χαὶ εἰδέναι μὲν αὐτοῖς χάριν ἀφ᾽ Β Ἰαγρὶτί, πος ροϊυδγιηΐ, παθαπάδαυσ ἰΐ φτγαια ἀδ [ ὧν ἠθέλησαν, τὸ μὴ δεδυνῆσθαι δὲ μὴ αἰτιᾶσθαι. Ὁ γὰρ μὴ ἀπὸ τῆς προαιρέσεως, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ἐχδάσεως τὰ πράγματα χρίνων, ἀπαίδευτός ἐστι, χαὶ τῶν κραγμάτων οὐ γινώσχει τὴν φύσιν, τὴν οὐ πάντως τῇ βουλήσει ἑπομένην, ἀλλ᾽ ἔσθ᾽ ὅτε χαὶ ἐναντιου- μένην. ΤΑΔ', -- ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΟΝΙ ΓΡΑΜΜΑΤΊΚΩ. αυθ δὺηϊ] οοηδίϊ : ΄ᾳῃοά γὰγὸ πο ροϊυοσγίηϊ τηΐηἰ πη Ἑα!ραηάϊΐ βυηι. ἔθ᾽ οηἶπὶ Ποπιΐη δ ἱπηροῦῖ αὶ δΔὉ ὁνθη-. Ὁ, ΠΟ Δ ΘΟΠΒ,Π]Ὸ Γ ἰυΐσαγα, ἃς π πδίυγδιη φυΐϊδοπὶ ποφοίίογυ!η ον, φυς διὰ υοϊυαηιαίοπι Πη οπιηἷπο δυυηῖ : ἰπη δϑρ οοηιγὰ οδαυηΐ, ΟΟΟΧΧΧΙ͂Υ. --- ΛΟΑΤΗΟΡΦΜΟΝΙ ΟΔΑΜΜΑΤΙΟΟ. Τατάα οἰΐαπε ἱπρεπία αἰδοεπάο μγούθεδμηι [αεἰιπί. Νοπ α φμουὶε σπο βι Μετοιτῖι. Ἡ παίδευσις τὸν μὲν ὀξὺν, ἄχρον ποιεῖ " τὸν δὲ βραδὺν ἀμείνονά πως ἑαυτοῦ χαθίστησιν. “Ὥσπερ γὰρ οὐ πάντες οἱ ἐν παιδοτριδίοις () γυμνασθέντες ἀθληταὶ ἀποτελοῦνται, οὕτω; οὐδὲ πάντες οἱ ἐν μουσείοις φοιτήσαντες ῥήτορες" ταῖς γὰρ εὐφνῖαις Δομίυ αυϊάδιι ἱηφοιίαηι ἰηειϊευϊ! ὁ ἀϊδεἰρὶϊ ἃ ῬΓΟΥΘΙΪ,, ἰδγάσι Ὑόγὸ βοῖρβο γϑάαϊξ τροϊογθιῃ. }.- : ΠΠ ΟΠΠ ηυἱ ἰη θγιΠη᾽} Θχογοθηίυγ, .{}}-- } ἤσηϊ ; (ἃ πΠ Ομ η δοιο δ [Γοαυθἢ- (Δη ΟΥΓΔίοΓαΒ αυδύπὶ. Οριϊ πιο ἤδιυγ δ. (δου ἰὶ καὶ ταῖς δυνάμεσιν αἱ μελέται προσομιλοῦσαι ἄχρους (ἃ ἰυπεῖα ιιΐα δυμηπιο ρογἤοίυηϊ. δ νοῦ ποι ἀποτελοῦσιν. Εἰ δὲ μῆτε ἀλχὴν, μήτε εὐφυΐαν εὕρω- σιν, ἀσχοῦσι μὲν τῶν μὲν τὰς ψυχὰς, τῶν δὲ τὰ σώ- ματα, οὐ μὴν ἀοιδίμους αὐτοὺς δημιουργοῦσιν. ΤΛΙ". --- ἸΣΙΔΩΡΩ ΕἘΠΙΣΚΟΠΏ. ΤΟΡυγ, ηδίυγα δρίἰ τυ πὶ ἰηγνθι Δ η, ΘΧΘΓ- ὁἐοη υΐϊίίοπι δηΐπ υογυπηάαπι, Δ] Γι) Υ- ΤῸ ΘΟΓΡΙ. ΘΌΓΟβϑ ἰᾶπηση ἴρ Ποη Γι ἀπηϊ. (ΟΟΧΧΧΥ͂, --- ἸΒΙΌΟΙΟ ΕΡΙΘΟΘΡΟ. « Επειοίο μοτ[οοιϊΐ, εἰσί ῬαιεΥ υοδίοῦ εὐἰοδιΐδ. ν (Μαίιἢ. ν, .) [πιϊαιϊοπὶδ ταιΐο, ἸΠ[οΥΟΥ. Ἐπειδὴ εἰχότως νομίζων τὴν θείαν ἀρετὴν ἀνέφι- κτὸν χαὶ ἀμίμητον, γέγραφας θαυμάζων, πῶς ὁ Σωυυτὴρ χαὶ τὸν Πατέρα χαὶ ἑαυτὸν μιμεῖσθαι ἡμᾶς παραχελεύεται. Φημὶ, ὅτι εἰχότως τὰ πράγματα ἀπὸ τῶν μειζόνων λαμδάνει τὰ παραδείγματα, ἵνα χἂν τοῦ ἐλάττονος ἐφιχοίμεθα. Εἰ γὰρ καὶ ἀμίμητος ἣ Δεσποτιχὴ ἀρετὴ, ἀλλ᾽ οὖν γε ὅταν χατὰ δύναμιν μιμεῖσθαι αὐτὴν σπουδάζωμεν, τῆς μιμήσεως οὐχ᾽ ἀπολειφθησόμεθα. Ὥσπερ γὰρ οἱ γραμματισταὶ λαμθάνοντες τὴν γραφίδα, τοῖς παισὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ χάλλους τὰ στοιχεῖα γράφουσιν, ἵνα χἂν πρὸς τὸ χαταδεέστερον ἔλθωσι τῆς μιμήσεως, οὕτω χαὶ ἡ θεία χάρις ὑποδείγματα ἡμῖν ἀρετῆς προὔθηχεν, ἵν᾽ ὡς ἐφιχτὸνθιμησώμεθα. Μὴ τοίνυν τὸ μὴ ἄχρως δύνασθαι μιμεῖσθαι, τοῦ ἐνδεχομένου ἡμᾶς ἀποσο- Θείτω, ἀλλὰ τοῦτο μάλιστα μέγα ἡμῖν φαινέσθω, τὸ ἠξιῶσθαι μεριχῶς μιμήσεως θείας εἰχόνος ἐντὸς γε- νέαθαι. Τλᾷ'. --- ΓΕΝΝΔΔΙΏ. αυηι ἱποοιπργο θη. }}}} δι Ὠι, Δίφυθ ἰηἰη}{-- , δε γαγὶ δορὶ υἷ, ας ϑαϊνδιον οἱ Ραίγθιῃ οΟϑαβίθηι, οἱ ᾿πι[δηάυπιὶ ργοροπιογὶί. Εᾳυϊ- ἀδπὴ ΓΟϑροηάθοὺ γΓὸβ ἰυγα ΟριΐηΟ ἃ πι) οΥθυ ΘΧΘΠΙρίἃ οάροῦα, υἱ |Π| πιΐηυ ΘΟΠΒΘΑΙ ΙΓ. Ουδιηνὶβ δηΐτη ἰηἰ πη} }}}}} Ὠοὶ υἱγίυβ δὶ, ᾿Π|π| ἰΔ τὸ Υἦτ! ἰπηϊαγὶ οοπϑηίθ, ἃ}. ᾿πη!ἰδι}Π ποη ἀἰβεσάεπιυ. ὕι᾽ αυΐ δογίθεγα ρθῦοῸ ἀοΩηΙ|, Ὁ γγορίο διγῖο ρυιδεῖὶβ υπὶ δἰ δα |π| ρΓθϑΓ)- Ἀθυπὶ οπαγδοίογοβ, δἰβϑὶ ἰηαγίογοϑ βἰηὶ ἰη ᾿πιϊἰδιἷοη (υἱυτὶ : ἔϊα οἱ ἀϊνίπα φγαιῖα υἱγιυι}. ἢ}}} ὀχ Πρ ἃ Ργοροβυΐ!, υἱ ἰδ ιδπὶ αυοά αἰθᾶὶ οοπ ΓΘ Θηἀὶ ἰποιυν. Ὶ Νο ἰρίιυς ᾳιοά βυπιπὰ αυφαιο ἰπἰτᾶτὶ πο ροβϑίπιι, ὁ πο δυβίθγγοδὶ ᾿. αὐ εοπδοαυὶ ν᾽ πι}}, ἱπ| πιδαπι ᾿Πυἀ Π}} Υἱἀ - ἴπγ, φυοά ἀϊφηΐ δἰπηυβ Δ ], γ] ἐχ ρᾶγιθ αἴνί πηι ἰπηἰτἀγὶ ἱπηϑα! Π|. ΟΟΟΧΧΧΥ͂Ι. -- ΠΕΝΝΑΌΙΟ. δὲ αἰοτίῳ εμρίαϊίαιο, νεἱ σοπίεηιρίμ. Ῥαοἱ ἡ αἀϊοίμηι σοπίἐπιπεπάμπι. Εἰ χαὶ παράδοξόν σοι εἶναι δόξει τὸ λεχθησόμενον, Εἰϑὶ αυοά ἀΐολαι ραγαάοχοη ] Υἱδυμὶ ἱγὶ . ΥΑΒΙἙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ἸΙάθινν δὶς πιυϊεηι ᾿) δύο. ῬΟΒΙΝ. () Ργὸ παιδοτριθίοις ἰϊάεπι Ξοτίθιηι παιδοτμίθον, ἴρ. , ΙΘΙΡΘΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ βοῖσ, ἀϊοοη πὶ ἰλπιεη. ΟἸονίδπι ἴτυν ἴδιο πι Θδη Α ἀλλ᾽ ὅμως εἰρήσεται" φημὶ γὰρ ὅτι ἢ χενοδοξία ἀπὸ ΔΌ ηΐπ)|Ὸ δυ͵δοῖο νυἱϊΐψυα ργοῆεϊβοὶ. θαβρίοἰδη δη, οοηῖγ ἰδυάΐξαυα οοηϊοπρίυπ) ὃχ πιαρηδηϊπ) πδεϑοὶ, γ] υϑγ ἃ σοῦ ΐοϑιὶ τηθηϊ. [{{Π| δἰᾳυϊάθιη ἰδυιίίεπι δ πη γαίυγ ἢυπηδλπ), . ἰηδίδλι δγοϑόθηιβ δὶ [δηΐ : ΥΕΓῸ π| δυδγβδίυγ. [Π|ὦ πηδχὶ πλὶ ἀποὶς Δρογγλδίοπι ἰδθοηϊαπιαυθ ταὶ ορίπίοηθπὶ., [ οοηίγ [δεὶϊ! πιϊηΐπιὶ. Θυοὰ οὐπὶ ἰἰὰ ], βοἰβοϊδιὶ χ [ ᾿ἰυδι, αυἱὰ «οιίωδ τνυϊψυ νἱγίυίθην ἢ } } ἀυσοηβ; δυὰ ἀυδί αυ:ὶ } Π} ργΟιΪΐ δ', ἃς ποείκαπα. ὕι οπΐπι νυΐχυϑ ( νἱγίυία, [ οἱ ἀδ 'ρ η|Γ βδλρίοη!ί δαυυπὶ δῖ. ΕἸΐᾳ ἰφίυγ : δυά- ᾳυδαιαηι ἃ νυἱρὶ ρᾶγίθ δίαγα η}}}] νἱ ἰογὶ. Θυοπιοῦο ἰσί(υγ ποῦ δάἀπιοόυπι) πιΐδαγιιπ), ἱπιῸ δἱ τεἰἀϊου πὶ Γιογῖ Ἰιογιιπὶ βοοίδγὶ ορίπἰοηαπὶ αὐυογυπὶ ποί!οβ δ᾽ } }} δἱ (ἰἰ χογὶ . πὴ} ἰη σΟηβθηι(ἰΠ ἢ α ἀϊξηλπι) Ρο δβδίδίυθγο δοιιϊθηιίϑπι., ἰάἀΐρδυηὶ ἀἰτονῖίβ ἀθ οὐ αυῷ σϑγθ ἀδβρι οἰδηἀϊ δβυηΐϊ. ΘΟ υἱ οηΐ ΟΧ ἰμυδῖ ἀδδρ᾽ δβύυηϊὶ, τηυ] πιαρὶβ ἰά ἱπίοῦ δοπ)π)ἶβϑὶ ραιϊοηίνΡ. δἰηρυϊοταπι Θηΐῃ Θηηθηἷαὰ δἰιη} ου]]οῖΔ πιᾶΐοῦ ἢι ἃ τυ] υἀΐη δύδιοίδΔ. ΑὈΆΡΓΟΡΙΘΡ ἱ βἰηρυϊαιΐπὶ αυΐϊδᾳυδ Γ- τίχδβιυγ,, δἱ αυδηο ἀδρτγοποηάδίυγ. ίπι ΥΟΓῸ ἐχοβίθπ!θδ οογγίσὶ ἤθη ροβδυπὶ, ι ἰπ πηι ϑιηθηιίϑιη ργονυθθδηξ, οἱ πιυίιἷ ἀρρίαυάδληϊ ορῖ- πἰοιΐθα. ΟΥΟΧΧΧΥ͂ΙΪ. --- ΕἸΌΕΜ, Ψυχῆς ταπεινῆς χαὶ εὐτελοῦς τίχτεται, ἧ δὲ ὅπερ- οψία τῶν ἐπαίνων χαὶ ἡ καταφρόνησις ἀπὸ μεγαλο- φυοῦς, μᾶλλον δὲ ὑπερφυοῦς. Ἡ ἱμὲν γὰρ θαυμάζει τὸν χόρτου δίχην μαραινόμενον τῶν ἀνθρώπων ἔπαι- νον, ἡ δὲ ἀποστρέφεται" ἡ μὲν μεγίστην ἡγεῖται τὴν πεπλανημένην χαὶ ἐσφαλμένην τῶν πολλῶν Ψῆφον, ἡ δὲ εὐτελεστάτην. Ὅτι δὲ ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἔρεσθαί σε βούλομαι. Τί νομίζεις τοὺς πολλοὺς, οἷς οὐδεὶς περὶ ἀρετῆς λόγος ; εὔδηλον ὅτι ῥᾳθύμους, χαὶ οὖ- δενὸς ἀξίους λόγου. “Ὅπερ γὰρ αὐτοὶ περὶ τῆς ἀρετῆς ψηφίζονται, τοῦτο τοὺς σοφοὺς δίέχαιον ἂν εἴη περὶ αὐτῶν ψηφίζεσθαι. ἝἜλοιο τοίνυν᾽ κατ᾽ ἐχείνους γενέσθαι οὐχ ἄν μοι δοχεῖς. Πῶς οὖν οὗ χομιδῇ σχέτλιον, μᾶλλον δὲ γελοῖον, τὴν τούτων θη- ρᾶσθαι δόξαν, ὧν οὐχ ἂν ἕλοιο γενέσθαι παραπλή- σιος ; εἰ δὲ φαίης, ὅτι οἱ πολλοὶ χατὰ ταυτὸν συν- εστηχότες ἀξιόπιστον ἔχουσι τὴν ψῆφον’ αὐτὸ τοῦτο λέξεις, δι᾽ ὃ χαταφρονεῖσθαι ὀφείλουσιν. Οἱ γὰρ χαθ᾽ ἑαντοὺς ὄντες εὐχαταφρόνητοι, πολλῷ μᾶλλον συγ᾽ χροτηθέντες τοῦτο πείσονται. Ἦ γὰρ ἑχάστου ἄνοια ὁμοῦ συναχθεῖσα, μείζων ὑπὸ τοῦ πλήθους αὐξηθεῖσα γίνεται. Διὸ χαὶ χαθ᾽ ἕνα μὲν ἄν τις αὐτῶν χαὶ διορ- θώσειεν, εἰ λάδοι ποτέ " ὁμοῦ δὲ ὑπάρχοντας οὖχ ἂν δυνηθείη, διὰ τὸ τὴν ἄνοιαν ἐπὶ τὸ μεῖζον αἴρεσθαι, χαὶ ταῖς παρ᾽ ἀλλήλων δόξαις συγχροτεῖσθαι. ΤΛΖ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Φιλοδόξου χαὶ χενοδόξου αἱ ετεπιῖα. (Υἱ ερὶει. .) ΑἸοτγία βιυάίοθυβ πο ἰάθη) ἰηδηϊβ οδϑδὶ ἰδυὰϊβ Οὐχ ἔστιν ὁ φιλόδοξος χενόδοξος" ὁ μὲν γὰρ ἀρετὴν εὐρίσυβ. Εἰ φαΐ (δπι νἱγίυιαπι ὀχδγοθπβ, πἷο ϑυίοιι ὦ ἀσχῶν, ὁ δὲ μὴ () ἀσχῶν δόξαν θηρᾶται - καὶ ὁ μὲν ΠΟ Θχογοθηβ οἰογίδαθΒ νοηδίυγ. Ελ ἴΠ| αυϊάθηι σοηγοηϊεξηϊ!, ἢἷἶς στόγὸ πιϊπίπηθ ἱρϑὶ οοῃγνοηΐριειὶ δορσοάϊι ορί οι. Ργομτία |ΠΠ ρυ ον υἀΐηα ογηδίυγ, ῃἰς τογὸ υὐὴι δ᾽ἴδηὰ ἀδοογαγὶ ἰογωδ. ὅϑ. . { ΠὉ ὁχιο Ρ., ἰνὶς αυἱ Διὰ ἰρβϑυπὶ τηΐηυ ρογιϊοαμῖ. || ᾳηϊάδη) πῖ., Πἶς ΥγῸ ἰηἰυδία οπουγαγί ἀχορίδὶ. Ρυίπηιιβ αυϊάαπ), ἰΔπηοιϑὶ ποι δἰΐ Ρέγίθοιυβ (ὀσχογοθη δ δε ΐπὶ υἱγίυβ οὶ οἱ ποθὴ δσρθ- ἰπάδ φἰοτία), βδεουπίο ἰδπηθη πιϑὶ ἰοῦ οὶ, οἱ ἰδηϊυη) ΔῸ ἀϊδίδι, φυληϊυηι ἱρ ἃ ροτίοοιο ἀσοἤοὶϊ!. Θυΐη Ροϊ. ' δοδυγδῖϊυβ γοη ἀἴσογα νυ] ηυ, Π σοηζοττγὶ } πὸ οὐπὶ ἰΠΠ ἀΐξηυϑ {, «φυΐ μ}}}} Ὀομὶ αρογῖ!, δι) φἰογίδπι οἀρίοϊ υ] αυἱ ἀφοτῖι, οὐυπὶ ἦΠ| } δἱ ]}ἱὰ φοβϑογίὶ, οἱ χἰογίδπι αὐ: οχ [ΔοῖῸ δοηαυΐϊυγ οοπιδπηπαῖ. ΟΟΟΧΧΧΎΥΙΙ. --- ΕἸΡΕΜ.. τῆς προσηχούσης, ὁ δὲ τῆς μηδαμόθεν αὐτῷ προσ- ἡχούσης ὑπολήψεως ἐφίεται" ὁ μὲν οἰκείῳ κάλλει σε- μνύνετα’, ὁ δὲ ἀλλοτρίῳ καλλωπίζεσθαι βούλεται" ὁ μὲν τοῖς οἰχείοις θησαυροῖς μέγα φρονεῖ ὁ δὲ τοῖς μηδαμῶς αὐτῷ προσήχουσιν" ὁ μὲν διχαίως, ὁ δὲ ἀδί- χως τιμᾶσθαι βούλεται" ὁ μὲν οὖν πρῶτος, εἰ καὶ μὴ τέλειός ἐστι (χρὴ γὰρ χαὶ ἀρετὴν ἀσχεῖν, χαὶ δόξης μὴ ὀρέγεσθαι), ἀλλ᾽ οὖν γε τοῦ δευτέρου χρείττων ἐστί " καὶ τοσοῦτον αὑτοῦ πλέον ἀπέχει, ἣ ὅσον τοῦ τελείου αὐτὸς ἀπολείπεται" μᾶλλον δὲ εἰ χρὴ τὸ ἀχριθδὲς εἰπεῖν, οὐδὲ παραδάλλεσθαι πρὸς ἐχεῖνον ἂν εἴη δίχαιος, τὸν μηδὲν μὲν πράξαντα χρηστὸν, τῆς δὲ ἐπὶ τῷ πεπραχέναι ἀντιποιησάμενον δόξης, ἀλλὰ πρὸς ἐχεῖνον, τὸν χαὶ πεπραχότα, χαὶ τῆς ἐπὶ τῷ πεπραχέναι χαταφρονήσαντα δόξης. ΤΛΗΙ. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΆ. Μεγαλοψυχία εἰ φιλοτιμία φμὶά αἱ ἢεταπί. : Νοη οδβῖ, υἱ ἀΐεῖδ, δηνθέιϊο ομοτγίδᾳυθ ἀρροί τηδϑοδο αυφάδη). [ οηΐηι ἀγάυδ ἀἐ Π } Π . Βοιθῦοβθ., φυθῆυδ ἰηογα δοίθηϊ πηοάθγαγθ [εγὶ. Δ θίεἴ ρφ]ογίαπι ἀυηίαχαι τγοβρίοἰϊὶ. Μαφηδηὶ- πε ΥΓῸ } βυηοὶ!, [Δ πγοῖδὶ ἰδυάδιῦ ἃ ΠΘη . ηἰδϑὶ ἰδαυἀαίογοβ ᾿ιθϑαί, ἢ] γοοιὶ [δοὶ!. ἤϑς , } γϑῖῦο υἱάδγὶ οριΐιηα ουρὶϊ. Μαρῃδηίηῖλ Ὀοπυπηι ἔρϑυπι οτραίίι, { γοτο ἰδυάσῃι ἰδηιυπ οοιη μοι υΓ. Οὐχ ἔστι μεγαλοψυχία ἡ φιλοτιμία, ὡς ἔφης" ἧ μὲν γὰρ πάντα μὲν τὰ δυσχερῇ γενναίως, πάντα δὲ τὰ τοὺς ἄλλους φυσῶντα μετρίως φέρει ἡ δὲ πρὸς δόξαν μόνον ὁρᾷ. Καὶ ἡ μὲν ἀρχεῖται ἑαυτῇ χαὶ μηδενὸς ἐπαινοῦντος, ἡ δὲ ἐὰν μὴ ἔχῃ τοὺς ἐγχὼ- μιάζοντας, οὐδὲ χαλόν τι δρᾷ. Ἵ μὲν εἶναι, ἧ δοχεῖν ἀρίστη βούλεται" ἡ μὲν δι᾽ Ῥυτὸ τὸ ἀγαθὸν, ἢ δὲ διὰ τιμὴν ἀσπάζεται" ἡ μὲν εὐεργετεῖ, μέγιστον ΥΑΒΙΙ ΓΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. (Ὁ) (σά. Δκ. οπιίιι μή. ῬΟΞΘΙΝ ΕΡΙΘΤΟΙΛΆΌΜ . Υ΄ --- ΕΡΙ. ΟΟΟΧΙ͂Ι. εἶναι χρῆμα τὴν εὐποιῖαν ἡγουμένη " ἡ δὲ διὰ δόξαν Α Ηττε νει πιογοίυγ, πιαχσϊηθοι Ῥοπῦπιὶ Ὀδηο- ἐλεεῖ, “Ὅσα οὖν χρείττων ὁ αὐτὸς τὸ ἀγαθὸν δι᾽ αὐτὸ δρῶν τοῦ δρῶντος μὲν, ἐπὶ μισθῷ δὲ τοῦτο ποιοῦν- τος, τοσοῦτον χαὶ ἡ μεγαλοψυχία τῆς φιλοτιμίας, εἰ χαὶ δοχεῖ τὰ αὐτὰ δρᾷν, διενήνοχεν. ΤλΘ΄. --- ΣΕΡΗΝΩ ΤΡΙΒΟΥ͂ΝΩ. σεηιίδηι Γαῖα. Αἰ δ εἴο ἰδ ἀϊς ἰδηίαπὶ οϑ ὨΟΓΟΙΌΓ, Θυδηῖο ἰφίιυγ ργαβίδι θοπυπι ροΓ ἃΠη, υΠ| δέθι αυΐάδπι, πιογοοαΐβ φγαιϊΐα ἰἀπίυπ). Να- ξυδη π)} φίοτία δίυιϊΐο ἰΔηγείδὶ ἴδοογο θδάθΠὶ υἱαδαίυγ, ἰοβα δηίθοο ἢ . ΟΟΟΧΧΣΧΙΧ. --- ΒΕΈΒΕΝΟ ΤΆΙΒΌΝΟ. Πειναὶϊαἰὸδ ἀαπάακ ἐδι οϑοτα. ((οπί, ερίει. , ἐδ.)} Ἑὶ πάντα τὰ ὀνόματα τὰ τῇ θειᾳ χαὶ ἀχηράτῳ περιαπτόμενα φύσει, ὑπερδαίνει τὰ μέτρα τῆς ἀν- θρωπότητος, ἐν τῷ χατὰ φύσιν ἡμῖν καὶ δυνατῷ τὸ Θεῖον μιμεῖσθαι πρεπωδέστατον. Τί δὲ τοῦτό ἐστιν - Ἢ ταπεινοφροσύνη. Τί γὰρ ἔχομεν τοιοῦτο, ὃ χαὶ ἐπᾶραι ἡμᾶς εἰς ἀλαζονείαν δεινὸν ὑπάρχει; χατὰ μὲν τὸν πατριάρχην, ε Γῇ ἐσμεν καὶ σποδός" » χατὰ δὲ τὴν νομοθέτην, χοῦς" χαὶ κατὰ μὲν τὸν Μελῳδὸν, ποτὲ μὲν σχώϊηξ, ποτὲ δὲ χόρτος" χατὰ δὲ τὸ σχεῦος τῆς ἐχλογῆς, ταιἸαιπωρία" οἷς γὰρ ἑαντὸν οἰχτίζεται, πάσης τῆς ἀνθρωπότητος χαταψηφίζεται. Διατί μὴ ἐν ᾧ ἡ τῆς φύσεως ἡμᾶς ἀνάγχη χατείρ- γει, ἐν τούτῳ « Τὸν ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχοντα χαὶ ἑαυτὸν ταπεινώσαντα μιμησώμεθα. ;» Πᾶσαν τοίνυν παρὰ φύσιν ἡμῖν ὑπάρχουσαν φλεγμονὴν καταστεί- λάντες, τὴν ταπεινοφροσύνην, τὴν τῇ φύσει χαὶ αυννπάρχουσαν χαὶ σύντροφον ἀσχήσωμεν, ΤΜ΄. -- ΜΑΡΚΊΑΝΩ. αυμπι ποιηΐηα υηΐνογβα εἰν ρυγαυθ παίυγα δίιγθαῖδ ᾿δη ΒυρΟγοηϊ οοηαϊοηΐδ το ηδυγδῃι, ἰδ υπ σΟμφΡρυδηΐοΓ πδίυγῷ οἱ υἱγίθυβ ποδί ὶβ ἀἶνὶ- ἢῦπὶ ὐπθῃ π ἰμπἰδτὶ πιασχίπιο ἀθοοί. Ουϊὰ δυίθτ ἰϑδιυὰ Απἰπιὶ δυυντἰβῖο. Ουἱά οηΐθ ΒΔΌΘΠΙΒ οἰυϑπιοιίὶ φυοά Θτίο} Γ η διὶ ἀγγυβδη(ἰδπι γαὶϑδὶ ἢ υἱ μαϊγίαγοα Αὐγϑθδπὶ δὶς : ε ΤΟΥΓᾺ βυυβ οἱ οἰνἶβ ; » οἵ τοῖο ἰοφίβιδίου αἷιϊ ρμίνξε "; οἱ ἰυχίᾶ Ῥεαϊίοπι τγορίυμῃ : γεγπεῖς οἱ [ἐπμηα δ᾽; ὁ] ἰοηἷς γΓῸ γδ Ραυΐϊυ, πεϊδετία δ. ΟὟ υς δηΐμ δβοίρβϑῃπὶ τηϊβογαίυγ, πιϊβογυσιαυο ρτϑάϊςαι, οὗ , οἱ ἀ υηἷ- ΥΟΓΒῸ δθηθγο δυπιδηο ἰδιο αὶ συ], Ὁσαδιόῦτοηι ἰΠυτῦ, « φυὶ οὐπὶ ἰῃ ἰοτηδ οὶ βοιβοὶἱ ρδῦπι δυϊηἶανὶι .» αἰ οηγ. Οἰθηοπι ἰίδυο. [λϑιυ δ ἰυγείἀυπι πδίαγο ποϑίγβ σορυρηδηΐδπι Δὐ ϊοἰοπίο, Βυπ} Πἰδίοπι ἠϑίυγ ΟΟὨΥΘὨΪ ΘΠ . ΒΟΡ ξοκηδίδη) ΘΧΟ ΓΟ ΔΠΊ. ΘΟΟΧΙ, --- ΜΑΒΟΙΑΝΟΙ Ααἀδβοτιίαῖἷο φμαίΐε ε ἀεϑεαιϊ. ((οπ[ἐεγ. ἐρεῖ. .) Δύσχολον εἶναί μοι δοχεῖ, τὸν παραινοῦντα τῷ ἃ Ἑαυΐάοπι ἀἰδοὶϊ ορίποῦ πογίαπάυ ἰδ μὴ θέμις δρῶντι, μὴ εἰς ἀπρεπεῖς ἐμπεσεῖν () λό- ὦ (λεῖα πείλ, πο ἱποίάεγα ἱπ ἰθάθοογατι οΓϑιΙ ΟΠ ΠΙ. γους" ἃ γὰρ μὴ πράττειν θέμις, οὐδὲ λέγειν θέμις. Τί οὖν ποιητέον ; Ἂν μὲν γὰρ σεμνῶς εἴπῃς, οὐ δυνήσῃ χαθάψασθαι τοῦ ἐνόχου τοῖς λεγομένοις ὄν- τος" ἂν δὲ βουληθείης χαθιχέσθαι σφοδρῶς, ἀνάγχην ἔχεις ἀπαμφιάσαι, χαὶ τὸ παραπέτασμα ἀνελεῖν. Διὸ χαὶ ἐπαινεῖται ὁ εἰρηχώς " ε Φοδοῦμαι, μὴ τὰ προσήχοντα περὶ σοῦ λέγων, εἷς οὐ προσήχοντας ἐμαυτῷ λόγους ἐμπέσω. » Οὐχοῦν μέσην τινὰ χώραν βαδιστέον, δι᾿ ἧς μήτε ἑαυτόν τις αἰσχύνῃ λέγων ἃ μὴ δεῖ, μὴτε ἐχεῖνον ἀνωφελῆ χαταλείψῃ.