Letter 221
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Primus
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the testing of virtue — arguing that genuine character only becomes evident under pressure.
Advice given seems like a warning. But the warning, when it is genuine, comes from care rather than pessimism. The person who warns you of danger is not predicting disaster; he is trying to prevent it.
Virtue is tested by adversity. This is uncomfortable because it means that we cannot fully know our own character without having been tested. The man who has never faced a real test of his courage does not know whether he has courage. The man who has been tested does — though what he discovers is not always what he hoped.
γέια νἱοταπι αΠὶειϊοπῖϑιις οὐποαῖα. Θυοὰ ἀϊεὶα φυδειίοηἰδ ἱπάϊχαγα, ἰὰθπι ο] αἱ Π λαΆ, Π|ὰ αυϊάσπι δαπιοηιία, νἱἀδίυν, Ουἱ Θδηΐηὶ ᾿Κϑη} ΤΟΠΌΠΕΔΥΟΥΪ: } τ γαγα, τ θυ] Δι οηΐ δὲ κοπίαιοι ΟὈποχ ἢ . Αἰἷλ δηΐηὶ ΟΠ γ : : ΘΒ κι Τεϊυυϊαι πο ἴῃ πος τηυηάο [ΙΔ | .» ΟἿν ἰίδαι ΟΡ] ργείθοίο [ἃ Ιο΄ιοηο αυϊὸ- ἴσην ροδίυϊα Ταης οηἷπὶ οἴεηα[ δγδὶ ὡαυυηὶ ] σοηίγα δίαυς ἀϊχὶ!, οοηι ἰῖ. δίῃ ὁχ οοηβοαιοηιὶ οπηηΐᾶ ονοηΐυηί, ΘΓ, υ, δΔη α! ! Σ Υ Ο υἷ:} δπἶπὶ οογίδη ηἾ ἰθιήρυτγο οἰΐαπι αυΐϊδίαπιᾳυθ ᾳυςΡὶϊ, οοτοηᾷ ἰγαυάδιαγ, ορρογίυπ Δίοβαυο Δι {{{. ΟΟΟΧΥ͂ΙΙ. -- ΟΡΗΕΠΙΟ ΘΒΑΜΜΑΤΙΟΟ. Αὐτὸ τοῦτο, ὃ φὴς αἴτιον εἶναι ζητήσεως, λύσεώς ἐστι παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ αἴτιον. Εἰ γὰρ ἀποταξάμενος τῷ χόσμῳ, θλίψει περιεπάρης καὶ πειρασμοῖς, μὴ θαυμάσῃς " ὁ γὰρ Χριστὸς εἶπεν, ε Θλίψιν ἕξετε ἐν τῷ χόσμῳ τούτῳ. » Πῶς νοἔνυν ζητεῖς ἄνεσιν, τοῦ ἀγωνοθέτου τοῦτο εἰπόντος ; Τότε γὰρ εἰχὸς ἦν σχανδαλίζεσθαι, εἰ τἀναντία ὧν εἶπεν ἐγίνετο. Εἰ δὲ κατὰ ἀχολουθέαν πάντα προδαίνει,, «ἔνος ἕνεχεν σχανδαλίζῃ; Ὁ γὰρ ὃν τῷ καιρῷ τῶν παλαισμάτων ἄνεσιν ἐπιζητῶν, καὶ ἘΡΉΕΟΝΟΤΟς μένει, χαὶ σγ- ( χέει τοὺς χαιρούς. : ΤΙΖ'. --- ὨΦΕΛΙΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩ. Ῥαμεγογμῆς αὐ υἱτίμίεπι νετεσπαηἀἰαπιάμ ἐπ [ογηβαιο. ((οη[εγ. ορῖεί. .) Αϑδοίάυα, Υἱἷγ ἀϊβουγ ἰβδίπιθ, ρυθγοβ φυΐ ( ἔγθαυδδ- διιῖὶ ἀ νἱγία δ. γογοουηάΐα } πηοάδδιὶα δηρ}- οἰοπὰλ Πογίαγο, οἱ ἤθε ἀδ βογίριο ἰἶ ( γὸ ὕϑιι νορὈΐ, ἰὁχ : Αἀο]οβοθηῖθδ, μη ] υϑδὶβ στᾶνυο ἀΐ- ορηάϊ δγιὶ ἰβουη θοῦ, χαυΐῃ ροιΐυ ΟΓηϑιηθηίο [οΓὰ ἀυοῖια τηοῦῖυυδ φιᾶπὶ Ορ πη υϊ. ΑὨΐηυ ΘηΪ ἃ ΥἹΠς ρυγ ἰ πο γᾶπι ρᾶγαί δοϊοηιδι. Εἰ φαΐνυ τογοουηάἶα δἀσδὶ, ἰὴ ἢ͵ γογοσυηϊα Υἱγίι Τα χίηἃ οἰαςοδβοί!. δἰᾳυϊάδηι οἱ ἰοιηρόγϑηιίδ υἱε} οδγοί, αυδὲ οἰἴδπη) ἰΠΠ| ] ἰρπὶ διρ οί} οΔδι ( ΘΧΟΓ- μαῖ : υ ΓΟ η}}}} νἱγιυ ρυ!ο γί ίυ- Συνεχῶς, ὦ ἑλλογιμώτατε, τοῖς φοιτῶσι παισὶ τὰ περὶ ἀρετῆς καὶ σωφροσύνης παραίνει, καὶ ἀναγί- νωσχε συγγράμματα λέγων " Ὦ παῖδες, ἔστω ὑμῖν μὴ πόνος μόνος ὃ περὶ λόγους, ἀλλὰ καὶ χόσμος ὁ περὶ τρόπους τὸ σπούδασμα. Ψυχὴ γὰρ καθαρὰ χα- χίας παιδείαν εἰλιχρινῇ προσίεται, χαὶ παρ᾽ οἷς ἂν ἡ σωφροσύνη λάμπῃ τὸ τῶν ἀρετῶν τιμιώτατον. Εἶ γὰρ καὶ σωφροσύνη πᾶν τὸ ἀναμάρτητον, ἀλλὰ νέο μουσιν αὐτῆς τὴν προσηγορίαν εὖ ποιοῦντές τινες τῷ τῆς ἀγνείας πράγματι, χοσμιωτάτῳ ὄντι, χαὶ ἐξοχωτάτῳ τῶν ἄλλων. Τούτοις καὶ ἣ σοφία συννι" ἀΐπθ. ὕυη μἷβ δαρίδηιία ᾿ιδθίιοϊ, ἤδο ἰἰλι ἀυ δἱ Ὁ χήσει “ ἂν γὰρ ἡγεμόνι χρήσθαι πρὸς ἅπαντα ταύτῃ δὰ οημηΐδ υἱἱ] νΟ]υογ ι, γο αυΐάσδη νἱτὶ οἰδβοϊαηἑ εἰ ορίϊην! δ)ὸ [ογιυηδιΐ Σ φυοαυα ἃ Γδοιᾶ νοδῖγ ἰῃ- διϊλυϊ] ΟΝ Ιηΐηυ αυλιη υἱ ΥΟΒ ρᾶΓεΠπί - ΠυθΓΌηΙ, ἧτ τηϑέογαπι οἰἶλπὶ φίογίαπὶ ΘΟηΒΟΟυΔΓ. ΟΟΟΧΎΥΙΠ ΠΕ. ---- ΙΒΙΠΟΌΒΟ ΕΡΙΒΟΘΡΟ. τῇ ἀρετῇ θελήσητε, ὑμεῖς μὲν γενήσεσθε ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ μαχάριοι, ἐγὼ δὲ ἐφ᾽ ὑμῖν οὐ μεῖον, ἦ οἴπερ ἐγέννησαν, ἀμείνω δόξαν χαρπώσομαι. ΤΙΗ΄. -- ΙΣΙΔΩΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. γεν αἰὶ ἰαμιά αἰδο, πιοηἀαεὶξ μγρὲϊμάο. ] Ὠοίϊϑη) ἱρηοι ]ηΐ, Ο δαρίθη, ἰηυγυηὶ, ἱ ἃ γθοῖδ οχθϊ ἀθγθ Γαιίοηθ υἱάδηίυγ, αυἱΐ βαρ ηἰΐ Πορΐἷ. ἀυθι τορυφῆδγο , "η ΥΘΡΓΟΘαυ ἀϊοίδ βυηῖ. Αἰ΄ιὶ δβυπιμὰ δὰρίθη , ὙΘγΪ οϑὶ, } ] οὐ Ὁ ταν δ γαυθ ργοϊδῖα. Μοη δου) οοπΓ, [}). ΧΥ͂Ι, . , Ἑαυτοῖς, ὦ σοφὲ, ἀδοξίαν προστρίδονται, χαὶ τὸ ἐξεστηχέναι τῶν ὀρθῶν λογισμῶν ὑποφαίνουσιν, οἱ χαὶ τὸ τοῖς ὀρθῶς λεγομένοις ἀντιλέγειν σοφίαν εἶναι οἰόμενοι " σοφὸν γὰρ τἀληθὲς, μάλιστα ὅταν ἁπλοῦν ἢ χαὶ σύντομον" δεινὸν χαὶ () τὸ ψεύδοί, ΥΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ρτο δεινὸν καὶ ΐάοιῃ οοαμ. συν μωρὸν δέ. ῬΟΒΞΙΝ. ; χἂν δεινότητι χαὶ χαλλιεπείᾳ δοχῇ χεχοσμῇσθαι. ΤΙΘ'. --- ΒΡΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΈΡΩ. ἘΡΙΒΤΟΙΑΆΌΜ . Υ. -- ΕΡΙΒΤ. ΟΟΟΧΧΗΙΙ. Α πιαῖυπι ᾳυϊὰ δάἀμπιοάν), οἰδὶ ατανιβοι θὰ ἀἰδο γι δὲ- [ οοπηϑίυ ΟΓΔΊΪΟΠ, ΘΟΣΧδίδί . ΟΟΟΧΙΣ ..-- ΠΕΒΟΝῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΡΈΟ. Αερεεῖας πεμίϊεγμμε ρενϊεμίοεὰδ. ((οπί. ορίει. θδ, , .) Ἴσθω σου τοῦτο ἡ φρόνησις, εἰ ἀγέρωχος γυνὴ χαλλωπιζομένη χαλοίη πρὸς ἑαντὴν τοὺς ὁρῶντας, κἂν μὴ ἕλῃ τὴν () ἀπαντῶντα, δίχην δίδωσιν ἡ ἑλοῦσα. Τὸ γὰρ χώνειον χατεσχεύασε, χαὶ τὸν χυ- κΞῶνα ἐχέρασε, χαὶ τὴν χύλικα προσήγαγεν, εἰ καὶ μὴ ϑὑρέθη ὁ πίνων. Οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν ἀποτελεσμά- τῶν, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ πράγματα ὡς τὰ πολλὰ χρίνετα. ὙΚ', --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Νοὴ ἰσβούδξ ἅ ὑγηυάοπιίδ ργϑάϊΐ υ, [ΟΡ Ρυ!ομυι υάΐοθ ἰυπιοϑίθην πυ} } Γαπὶ ] βροοίδηϊ δὰ |[|οἷαι, ἰδΔμοιδὶ ἤθη ολρὶαὶ ΟὈνἶοβ, ἀδίυγδπι ἴᾶ- ΏΘἢ Ῥῶηδ υδϑὶ οδρἶββοῖ : Τοποηθπη ΘηΪπι Ὀγορὶ- ΠΑΥΪ,, πιϊδουϊίᾳυο ροουΐυπ), ολ] σου ῥτγοίοίι, οἰδὶ ποὴ γαρογὶι φαΐ ὑυἱθεγοῖ. Νοὴ επὶπι ἱπρ οἰἃ τηοάο, δὰ οἱ ἰθηϊδίλ ἤλφίιϊα υἱ ρῥυγίνυπι [υἀ οἷ δχρθηάυπίυγ. ΟΟΟΧΣ. --- ΕΥΤΟΝΙΟΣΡΙΑΟΌΝΟ. Ῥε Ζοεῖιπο, ςαἰφτῖεφιε φωυὶ δεὶ ἰοπραπίηιϊαἰ αϑειεϑαπίμν. δέρτα εαρο εἰξάεπι αὐ ἐμημάἐηϊ. Οἶδα ὅτι χρειττόνων ἣ χαθ᾽ ἑαυτοὺς τετυχήχασιν Β ϑοῖο ἀϊφηϊίδίδδϑυργα υγογϊυπὶ ΘΟπβο Ό ρΙΟρΡίοΓοα. ἀξιωμάτων" διὰ τοῦτο πλημμελεῖν ἀδεῶς οἰόμενοι, οὐδὲν ἕτερον, ἣ τὴν θείαν φιλανθρωπίαν τὴν παντὸς ἐπαίνου χρείττονα, ὑπόθεσιν τῶν οἰχείων πταισμά- των ὁρίζονται, ὅπερ οὐδὲ εἰπεῖν θέμις. ᾿Αλλ᾽ οὐ τοὺς εὐφρονοῦντας οὕτω διαχεῖσθαι χρὴ, οὐδὲ εἰς τὴν αὐ- τὴν ἐχείνοις ἐλαύνειν μανίαν, ἀλλὰ τότε μάλιστα σπουδάζειν τῇ τιμῇ συμδαίνοντα παρέχεσθαι τὸν βίον, καὶ ὡς ἐνδέχεται λαμπρύνεσθαι τοῖς ἔργοις " ἵνα χαὶ γλῶτταν εὔφημον, καὶ διάνοιαν εὐγνώμονα ἔχοντες τοὺς κατὰ τῆς θείας μαχροθυμίας ὁπλίζοντας τὰς γλώττας ἐπιστομίζωμεν. ΤΚΑ', --- ΙἹΕΡΑΚΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἀοϊπαθθτο δυάδοίογ, φυοά οχἰβιϊπηθηΐ ἢ} ἰϊυὰ φυδῖι ἀϊνίηϑπι Ὀοπίβη ἰίπ|, ἸΔυάαγί δ} "θη ρο}, ΘΒ ἀγρυιιοηίυπν δυογυπὶ ἀεἰϊ- οἰογυπι, φυοὰ ποίδ δὶ ἀΐςογθ. Αἱ ποη [ δῃι ἀδοδὶ βαρίοη!, ποὺ ἴῃ δδηιίοπὶ ἱπη { ΔΠΊΙ - εἶδαν, δβοὰ ἰυπὶ πιαχὶπ| ἀδγθ ορϑῦϑπι, υἱ ᾿ιοπαϑία γἱίὰ ἰγδηδίχϑιυν, υἱαὺς τοοῖο δοιί δηὶ {ΠΠϑιΓοηί, υἱ οἱ ᾿ἰησυδ Ὀδηΐσηθ Ἰοαυδηιοπι, πιοηίοιηαυ ΓΘΟΙΘ βοηιἰοηίοπὶ ΒΔ Ὀ , ΘΟ ὡἃ ΟὈίυγοηι, αυΐ ἴῃ Ὀεἱ Ἰοπραηϊπι! δίθαι ᾿ἰη δουσγυηῖ. ΟΟΟΧΣΙ. --- ΙΠΕΒΑΟΪ ΡΆΕΒΒΥΤΕΠΟ. ϑαεεταοιὶ νἱαπάα εραπάαία, μί εἰ δρὶεί. ἐεᾳ. ἰδ. τι, ρει. . Οὐχ ἴσην, ὦ μαχάριε, πρὸ τοῦ ἱερωσύνης ἠξιῶ- Νόοη ρᾶγοπι), Ο ὈΟηΘ, ηῖ αἱ ροδί δδρίι πὶ Γ- σθαι, καὶ μετὰ τὸ ἀξιωθῆναι, εἰ πταίσωμεν, δίχην δώσομεν, ἀλλὰ πολλῷ πιχροτέραν. Οἱ γὰρ μηδὲ τῷ τῆς τιμῆς τοιαύτης ἠξιῶσθαι βελτιωθέντες, ἀργα- λεώτερον δίχαιοι ἂν εἶεν χολάζεσθαι. Γίγνεται γὰρ εἰχότως τὸ τῆς τιμῆς μέγεθος μείζονος; τιμωρίας ἐφόδιον ΤΚΒ'. --- ΤῊ ΑΥ̓ΤΩ. ἀοιξμη ἀ! πΠαᾳυδῆυβ, ρα διὴ ἰυδϑαμ, . μ}}} δΔοούθίογοι. ΝᾺΠπὶ } Π ἰδία φυϊάδπιὶ ΠΟΠΟΓΪ ἀΐφιὶ" (αἴ τοάάϊιϊ δυιηῖ πιο! οΓ, Θαυυπι . ξ, ΑΜΠ Ρπηΐνὶ. Εδι οπΐπὶ τρογίιο ἴρβ [ΙΟΠΟΥΪ πηϑρηΐυ δ ΡΠ οἰ! τηαὐοτίβ οοςδϑῖο. ΟΟΟΧΧΊΙ. --- ΟΙΌΕΜ. ἰδαεσογαοίμηι σταυΐοτα χσιαπι ἰαἰσοταπι ἀεἰϊεία. Ὥσπερ ἐν νηῖ, ὅταν μὲν ναύτης σφαλείη, βρα- χεῖαν τὴν βλάδην τοῖς συμπλέουσι φέρει", ὅταν δὲ ὁ χυδερνήτης, χοινὸν ὄλεθρον παρασχευάζει, οὕτω τὰ μὲν τῶν ὑπηχόων πταίσματα, οὐχ εἰς τὸ χοινὸν τοσ- οὔτον, ὅσον εἰς αὐτοὺς φέρει τὴν βλάθην “ τὰ δὲ τῶν ἱερωμένων εἰς; πάντας ἀφικνεῖται. ΈΚΡ', -- ΤΏ ΑΥ̓́ΤΩ. ὕι ἴα πανὶ ίο ἷ αυΐὶθ παυϊὰ ἀοιπαυδὶ, πιΐηι: ἰά παν ραηιδυ δἴογι ἱποοπιπηοάιϊιπι; Ϊ υγῸ συθθγι- ἰογ, σοπηπηπθπὶ) ργοουγδὶ ἱπιθγιη; δὰ δυιϊηθοιη τούυπι δυθάϊιοτυπι ρθοοαῖα ποπῳ ἰδ πὶ , υδπὶ . ἰρδὶ οδρὶ τὶ τη υπὶ ἀγοθβϑυηϊ. Αἱ βδςρογάοίαπι Υἱ- Π ιἷα ἰπ οππὸδ οχοιηρίο γοὐυηιλη!. ΟΟΘΟΧΣΙ͂Ι. --- ΕἸΌΕΝ. δαοςεγάοίμπι ἐδ εἰιϑάϊ!οτιιπι ξαίαφόγο, Μαΐογαπι ἀοίϊοσία ηγαυΐοτα. Εἰ μόλις, ὦ ἀγαθὲ, κατορθοῦντες οὗ τὴν τῆς ἱερωσύνης ἐστεμμένοι λειτουργίαν ὠφελῇσαι δυνη- θεῖεν (οἱ γὰρ ἀρχόμενοι τὰ μὲν κατορθώματα χᾷἂᾶν μεγάλα ἧ, βραδέως, τὰ ὃὲ πταίσματα χἂν μιχρὰ ἧ, ὀξέως ὁρῶσιν), οἱ ῥᾳθύμως ζῶντες, χαὶ μηδεμίαν τῶν ὑπηχόων ποιούμενοι πρόνοιαν, ποίαν οὐχ ἐνστά- ζουσι (θῦ) χαχίαν τοῖς ὥσπερ ἀπολογίαν ἔχειν οἱο- μένοις τῶν οἰχείων πταισμάτων τὰ τῶν ἡγεμόνων ] υἱχ ἰδηάοιῃ, θομ Υἷγ, γοοία αυΐϊὰ ἃς οὐηὶ ἰᾶυ ἀ Δ υΐ δογῖ βυηι ἰηἰιἰαιΐ ργοάθβδα αυθδηΐ (διά ϊιϊ δηΐπι τοοία φυϊάδπι φόθι, ΄υδπινΐβ ΠηΔ , ΠΟῚ (Δπὶ Οἷϊο; ροούδία νΓῸ ἰδπιηοίδὶ πη εἰεἰη δηἰπηδάνογιυπι), πο ἢ ζοη ΟΡ νίνθηίθθ, εἰ Π}π| συ θά! οτυπὶ ουγᾶιῃ φογοηΐθ, Π| ΠΟη ἷμ - }Π|η| ἱπιργοθί(διη) [ φιΐ ργοργίογυνη ἀ Ἰοἰογι}} νι ἀοίοηδἰοηθίη ἰιᾶυογα ρυΐδηϊ ροοραίδ δι)ρ-» ΑΒΕ ΓΚΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙΑ. () Πύδιη τὴν ἴῃ τὸν πιυϊδηϊ. ῬΟΒΙΝ. () ΡζῸ ἑνστάζουσι, οοάἀϊ. αν δηὶ ἐνστάξουσι, ἰν. . ΙΒΕΟΚΒΣ ΡΕΠΌΒΙΟΤῈ τἱογοπι, οἱ ἰηίγορῖ δ ἴῃ ἀπο [λεΐηυδ τυση! " Μασίπια Α ἁμαρτήματα, καὶ ἀδεῶς ἐπὶ πᾶσαν παρανομίαν χω- ἰιδαθο ἀδεοὶ φδοογάοίοϑ δδίοβεγο ἰδη]ιπ) ΡΓῸ εἰμθίᾳυθ δυϑ᾽δοιϊθ᾽ δίηϊ ταιϊίοηδαι γοἀβϊυγὶ ". ΟΟΟΧΧΙΥ. --- ΖΟΒΙΜῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ροῦσι; Μάλιστα τοίνυν τοὺς ἱερωμένους φροντίζειν χρὴ, ὡς καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν, καὶ ὑπὲρ τῶν ὑπηχόων λόγον ἀποδώσοντας. ἘΚΔ΄. --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Βαιτον ἡ ἰεἰξ ἰότοτο ἃ γεεξοαῖῖε γευοσαῦε ΓΟΠαΙΆΓ. ἰπ͵]υγίαγαπι, ἀδαυδ ομίπίοπυπη πηαππίιυσίπα, ΟΥ ὨυπΊΈΓΟ ΘΟΓῦπιὶ ιἱἰ οσοηβοί! δϑιιἴ ἀπ. ΠῚ Γ - επί. [ηιγΐ δε π οἱ οδβι! χαιίοπθ ἀ φυονὶβ π|- Ρίαβ, ποῆ δοάδηι πιοὰο ψγαν ςΠπ|λ ΦΘδιϊπηδηῖ. Θυοά εὐηὶ ἰἰ εἰ, υἱάβ, φυξξβ, φυοπιοιίο ἀἴερσι! δγΐ πηι, αυΐ οογδπ) ἰο ἰυπηδηϊ οἱ δησοϊοτα ρυϊοδγίυ- ἀΐηο οαυϑᾶπ) ἀΐ᾿αη)υ, Θ οὐπὶ ργϑβογιΐὶπι οἰ ΐ Κρίνειν τά τε τῶν ὕδρεων, τά τε τῶν χολάσεων μεγέθη οἱ ἄνθρωποι τῷ πλήθει τῶν συνειδότων εἰώ- θασι. Τὰς γὰρ αὑτὰς ὕδρεις, καὶ τὰς αὐτὰς χολάσεις μὴ ἐπὶ πολλῶν γινομένας, οὐχ ὁμοίως βαρντάτας ἡγοῦνται, ΕἸ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, σχόπει πῶς διαχεισόμεθα, ἐπὶ πάσης τῆς ἀνθρωπότητος, χαὶ τοῦ τῶν ἀγγέλων δήμου μέλλοντες εὐθύνας ὑφέξειν, οἰΐαπι ἰη γαγθουηάϊα Ἰἰοοιπὶ ποὴ Γαρογὶοὶ, ρΘΟΟϑ Β ὅταν μάλιστα καὶ πᾶσα ἀναισχυντία χώραν οὐχ , γα ΤᾺ ΟΟΥΡΌΒ , οοῃδοαυσηιίθυ. ΟΟΟΙ͂ΧΥ. --ΡΑΌ . ἕξει, τῶν ἁμαρτημάτων ἡμῖν ὥσπερ σχιῶν ἀχολοῦ- θούντων. . ΤΚΕ,. -- ΠΑΥΛΩ. ἢε ϑοποτιι γγαπιῖο ρώπασιε ἱπιρτοϑοτιιπι. Ποιηΐηοβ αἱ ρπᾶ ργϑιΐους συθη)ρίδπι Δ{Π͵ , ΠΟῚ νοϊυηίαι! ροϊδϑια Γοβροηθεῖὶ. ἅι [}εὶ υκει εἴα, ας οἱ ρηά οορίίαν «ὔίσογα, οἱ ευρὶϊ ἀϊς η ρτοιηΐατο ( φιληάοαιϊάδαι [δου] υο]υηϊδία " ἰηίδυϊοῦ ), υἱγΓϑι ΓΟΆρΡ ΟΠΠΪΠΟ δχογ- ἐοοηΐυγ. Ηὺ θη) ρτῶπιο, ἰο ρῶπα ἀΠοὶ!. Γ(ΟΟΧΧΥ͂Ι.---ΜΑΆΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙ͂ΜΟ ΕΤ ΜΑΒΟΝΙ. Ἐπὶ μὲν ἀνθρώπων ἧἥ ἀμυνομένων, ἣ ἀμειδομέ- νων, οὐ πάντως ἡἧ δύναμις τῇ βουλήσει ἕπεται " ἐπὶ δὲ τῆς θείας δίκης, τῆς ἀμύνεσθαι μὲν ἀναγχαζο- μένης, ἀμείδεσθαι δὲ βουλομένης ἐπειδήπερ ἡ δύ- νᾶάμις τῆς βουλήσεως οὐχ ἔστιν ἀσθενεστέρα " πάντως ἀμφότερα εἰς ἔργον ἐχδήσεται. Τοὺς μὲν γὰρ ἀμυ- νεῖται, τοὺς δὲ ἀμείψεται. ΤΚῷΦ. --- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ. Βοπὶ πεπιΐπεπι σαἰμπιπίαπίμτ. Η αἰὶ α οαἰκηιπῖα σμτ ἰἰϑοτὶ. ((οη[. ἐρῖε!. ὅ.) Εἰιϑὶ ἱπογοάΐϊ υοῦἱὶβ Υἱβυπὶ ἱτὶ ᾳυοά ἀΐεδια βεῖο, ὦ Εἰ χαὶ παράδοξον εἶναι ὑμῖν δόξει τὸ ῥηθησόμε- ἀϊοοίυν ἰδ πιθη. ϑ'θηιὶο υἱὲ Ὥσαυθ θοηυπὶ νυἱ- τύ οαἰυπηαεὶ αιθηπαυληι, ἃ που ἱργοῦυπε οαἰυτηηΐα ἀρροιΐ. Θυοὰ ἀϊείι δἱ φηϊζαιδιϊδ ᾿ἰΠΙΆΓ νἱἀοδιυν, ἀΠυοϊἀΐυ ργοίοεγοιν. ῬΓΟθυΒ δὶ αυἱὰ ἀϊεαῖ νοὶ οὐἷο νἱ ογαπι, ναὶ Διὶ οογγ χα υπ) ΔΡΟΡΓΘ ἢ Π), τοϊηΐπηα οαἰυπιμ αι. Νοὺη οπ πιοηἀδοία βΒηρί!, ἔπ| γόγὰ ροίυ ΠᾶΓΓαὶ. ᾿ργουυθ ΘΟ Γα ὁοην ο ΟΠ ΟΠΘΡΔΙ,. Ουδη)νῖδ δηΐπὶ οαἰυτηπΐα [ἰδὶ οϑὶ ηυπάδηι βοιῖο, δυὰάἱ! ἰδηγοη ἢΠ| γδγυπι. ΘΟΟΟΧΧΥΙ!. --- ΠΘΌΕΜ. γον, ἀλλ᾽ ὅμως λελέξεται. Φημὶ τοίνυν ὅτι οὐδεὶς οὔτε διαδάλλει χρηστὸς, οὔτε διαδάλλεται πονηρός. Εἰ δὲ αἴνιγμα δοχεῖ τὸ ῥηθὲν, σαφέστερον εἰρήσεται. Ὁ ἀγαθὸς, χἂν εἰπεῖν τι ἣ ὑπὸ μισοπονηρίας, ἣ πρὸς διόρθωσιν προαχθείη, οὐ διαδάλλει" οὐ γὰρ τὰ ψευδῇ πλάττει, ἀλλὰ τἀληθῆ φράζει. Ὁ δὲ πονηρὸς οὐ διᾶα- δάλλεται " καὶ γὰρ εἰ καὶ ἡ διαδολὴ πλάσμα ἐστὶ ψευ- δὲς, ἀλλὰ τἀληθή ἀχούει. ΤΚΖ'. --ὀ ΤΟΙ͂Σ ΑΥ̓ΤΟΙΣ. δέευς [αεἰοπεϊδιις φορά ορογίεί [ἐτὶ αὐαὶ πηι. (Υἱά ερὶδί. διὅ, .) Μοτνίαϊοβ ρἰογωπιυδ ᾿κΐ ΟΟἸἸΔθΟγάγα οἱ ὀουραγαγὶ δίυάΐοηι, αυθι βοἀυ!διπὶ αἰ φοηιἰπιᾳυδ ἰη υἱ ὐδηϊ ΘΟΓα πὶ αυὦ Δοῖ Ορυ. Αἱ βϑοοογάδ, ἱβπ- γοβ, ἃς ΡΓΟΡΥΪῈ }} ὈγΓρνδγ δίουοδ ΤΥ η- αἰίξυηι, Ουοὐ οὐαὶ [ δ', πηογίιο οἰΐδπιὶ αἰνίηυς ᾿υΐζυ ποι ΟΠ δοοοάϊϊ, δορά ἀϊῃ! (η, αιιὶ υ. πὶ ΡΓ παρ καπ πὶ ἀδοοᾳφυυηίῖ, ἰΐ, υὶ οἢ, ἥδ ΣΧ υϑὺ δηί, ἰΔοΓ ΘΟΠΑΠΙΌΓ Υγαοΐ ργορο- μυμὶ, ορρογίυσπυπι) δὺχ αν ἐγ! θ}}}. ΟΟΟΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΒΕΒΕΝΟ ΡΙΑΟΌΝΟ. Πάντες ἄνθρωποι τούτοις χαὶ συμπράττειν χαὶ συμπονεῖν ἐθέλουσιν, οἷς ἂν ὁρῶσι τὴν προθυμίαν τοῦ κράττειν ἃ χρὴ ἀχμάζουσαν " τοὺς γὰρ χαθεύ- δεῖν χαὶ ῥᾳθυμεῖν προῃρημένους, κχαὶ τὴν οἰχείαν σωτηρίαν προδιδόντας, οὐδὲ λόγου εἰχότως ἀξιοῦσιν. Εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, εἰκότως χαὶ ἡ θεία ῥοπὴ οὐ πᾶτιν ἐπιφοιτᾷ ἀλλ᾽ ἐχείνους ἀφεῖσα, τοὺς τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν διὰ ῥᾳθυμίαν προπίνοντας " τοῖς πράττειν ἃ χρὴ προῃρημένοις τὴν οἰχείαν νέμει συμμαχίαν. ΤΚΗ΄. -- ΣΕΡΗΝῷ ΔΙΑΚΟΝΏ. Μοάοειϊα υἱία εοἰπιόπιίαἴα ἐπ οπιπέθωξ. γίγῖυι ἀδαϊυπὴ βυροτνδουδ γτοβθοᾶγα ἀθοοί. Νοα «Θηΐπι ἰῃ αἰδἰ ποάο, οά οἱ ἴῃ νϑδιΐ , διδ!Πο , ῥα. Ββρ! ο}, Αἰ ἰδαυθ τοῦθ οι δδί Πλ}Π) δρεεϊλη( , πηούθυδιι!α. ἤθη Θχοσάδηάι. Ουϊ δηΐιη ΠοΡγ. χα, . Τὸν φιλάρετον πάντα τὰ περιττὰ χρὴ περιχόπτειν" οὐ γὰρ ἐν τροφῇ μόνον, ἀλλὰ χαὶ ἐν ἀμφιάσει, καὶ ἐν οἰχῆσει χαὶ ἐν ἐπίπλοις, χαὶ ἐν τοῖς ἄλλοις τὴν χρείαν χρὴ τιμᾷν, χαὶ τὴν αὐτάρχειαν μὴ ὑδρίξειν. ἘΡΙΘΤΟΠΑΆΌΜ . Υ. -- ἘΡΙΞΤ. ΟΟΟΧΧΧ. Τί γὰρ, εἰ νηστεύοις μὲν, χρηματίζῃ δέ ; ἢ μὴ χρη- Α , [οαη, βοὰ ρθουπίδὴν ἀνΔΓΌ ΟὈΪ ; Υοὶ δἷ ποη ματίζῃ μὲν, οἴχησιν δὲ ζητοίης τῆς χρείας χρείτ- τονα; Τί ὃΣ, εἰ μετρίᾳ μὲν οἰχήσει χρῷο, ἀμφιάσει δὲ περιέργῳ κχαλλωπίζοιο; Μέτριον γὰρ εἶναι χρὴ καὶ χόγῳ, καὶ σχήματι, χαὶ φωνῇ, καὶ βλέμματι, καὶ βαδίσματι. Πολλοὶ γὰρ χαὶ πλούτου ὄντες ἔρημοι, χαὶ οἰχημάτων χαὶϊἐνδύσεως λαμπρᾶς ἐνδεεῖς, τοσαύ- τὴν διὰ τοῦ βαδίσαντος ἐμφαίνουσι τὴν βλαχείαν, ὡς γέλωτα ὀφλισχάνειν. ΚΘ΄. -- ΖΩΣΙΜΒ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἰᾳ ἀζᾶ, δυρυδί Πυ δ ι. υδυΐ ἴ Θυϊά ΥΘ ΓΘ οἱ »ἱ τηούδγαια υἱ νἱάδδγα, ἀϊπηδηι ἰΔη) Π} ι- Ρογΐυο ογηογὶβ ἢ Μοάδδβίυπι δἰθηἷπὶ ἀθοοὶ οἱ ΒΟΡΟΠ δἱ διδυΐυ, ἃς. νο δϑρθοίιμθ, ἰμοθδϑυ ἀδιΐᾳυθ. Μυλΐ οηΐτ ἃ σαῦυβ ἱπορθδ, ἄοπιο ρ[η- ἀϊάα οἀγϑηίος γϑϑίθ, ἰποθϑϑὺ ἰϑηθη δδηὶ ὈΓ [- τυηῖ πιο! πὶ, τίδυια αἱ Οὐ ἀοθόγο οἱ οθηοὶ- ἴδλτα υἱάδδϑιίυγ. ΘΗΒΌΟΟΟΧΧΙΧ. -- ΖΟΘΙΜΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Απὶπιω νοίίοτοσι φιαπι σογροτὶς σμγαπὶ φογοπάαηι. γα δτευὶϊας υἱρίίατο ὑειϑοῖ. (Μαιἢ. χχν. Οοη[. [. ἐρίει. εἰ ἰδ. τ΄, ὁρίδι. , . εἰ .) Πρὸς τὸ τέλος λοιπὸν ὁ χόσμος ἐπείγεται" οὗ γὰρ δὶχ ψξύσεται ἢ ἀλήθεια, συντέλειαν ἔσεσθαι προμηνύ- σασα. Εἰ δὲ χἀχείνη πόῤῥω τισὶν εἶναι δόξειεν, ἀλλ᾽ ὅ γε ἐχάστῳ χρόνος χαθ᾽ ἡμέῤαν δαπανᾶται, χαὶ τὴν τελευτὴν ὠδίνει, χαὶ πρὸς τὸ πέρας ὁρᾷ. Τῶν μὲν γὰρ πρεσθυτέρων δήλη ἐστὶν ἡ τελευτὴ, τῶν δὲ ἀχ- μαζόντων ἄδηλος ἢ ζωή. Προθεσμίαν γὰρ μίαν μὴ ἔχοντος τοῦ βίου, ἀλλὰ πᾶσαν ἡλικίαν τοῦ θανάτου ἐπινεμομένου, πάντας γρηγορεῖν χρὴ, καὶ προσδο- χἀν τὸ πάντως ἐσόμενον. ᾿Αλλ’ ἡμεῖς πάντα μᾶλλον ἣ τοῦτο προσδοχῶμεν᾽ τὰ μὲν γὰρ ἀδόχκητα () χαὶ ἀνέλπιστα χαθ᾽ ἐχάστην ὥραν ὀνειροπολοῦμεν χαὶ ἐλπίζομεν" τὸ δὲ πάντῃ τε χαὶ πάντως ἐσόμενον, χαὶ αὐτίχα δὴ μάλα πολλάχις ἐπιστησόμενον, οὐδὲ ἐννοεῖν ἀξιοῦμεν - ἀλλὰ θνητοὶ ὄντες χατὰ τὸ σῶμα χαὶ ἐπίχηροι, ὡς ἀθάνατοι διανοούμεθα " καὶ τῆς μὲν ἀθανάτου ψυχῆς ἀμελοῦμεν, μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἔχειν (. ψυχὴν νομίζομεν " τὸ δὲ θνητὸν σῶμα ἀθάνατον εἶναι ἡγούμενοι, περὶ αὐτὸ πᾶσαν τὴν σπουδὴν ἀναλίσχο- μδν. Ποίας οὖν ἀπολαύσομεν συγγνώμης, τῆς μὲν ἀθανάτου θάνατον χαταψηφιζόμενοι, τὸ δὲ θνητὸν πάσης τιμῆς ἀξιοῦντες ; χἀχείνην παραδλάπτοντες, ἵνα τοῦτο χοσμήσωμεν ; χἀχείνην λιμῷ τήχοντες, ἵνα τοῦτο σχιρτᾷν χαὶ τρυφᾷν ἔχοι: Χρὴ γὰρ τὰ μὲν πρωτεῖα τῇ Ψυχῇ, τὰ δὲ δευτερεῖα τῷ σώματι νέμειν" οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτῆῇς ἐστιν, ἀλλ᾽ ὄργανον χαὶ χιθάρα" ἐπιμελείας γὰρ δεῖται, οὐχ ἀπολαύ- σεως ἀνωφελοῦς " τροφῆς, οὐ τρυφῆς " αὑταρχείας, οὗ πλησμονῆς " εἴ γε μέλλοι μὴ πολέμιον, ἀλλὰ σύμ.- μᾶχον τῇ ψυχῇ εἶναι. Τλ' -- ΜΑΡΚΊΑΝΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Αὐ υἱυπι ἰοηἀϊι ἢ θη πιυηάυ : Θηΐα [ ρα Ὑο οοηϑυτηηδιίϊί απ) στο ἀδηυη- ιἰδη. Θυΐ ᾿πυηὰΐ Βηΐ, οἰδὶ Ἰοηρῖυβ δΔῦ αυΐι- ἀχηὶ νἱἀδδίυγ, ου͵ ἰδηλθη αυοι[ΐ» ἰγδηβὶῖ, θποιῃ ραγίυγίι, γοϑρίοἰίᾳφυθ δχίγοηη. ϑοηθπι δηΐω ρϑίαί ἰῃ ἀΐ ὀχίίι, εἰδι ΠογΘη πὶ ἰποογίυβ ΄φυΐϊθοπὶ νἱ ἀΐ, η}}} οἰδηΐ ἢ) ΘΘΡΙΔ ἐἰ νἱία: ἰἀγηἶη ὶ, Οηλ} πιοτιΐ Οὐηοχίι. Υὶ απάυπιθ ἰίᾶάι ομηΐθυβ, δχϑρθοϊδη ιοὰ Ξαηλεὶ δοοίάβι. Αἱ το ἰιοαΐα αὐυΐϊνὶδ μοι υ υδηὴ πΠιογι ἐδρυ οχϑρθοίδιηι. ᾿πβροταίὰ δηΐηι δίᾳφυο ἰμαχϑρθοίδίδ βίπαυ} ΠογβΒ φυλαὶ ΡΓ )" ηἰυη) φοη οἰ πη βρογδηιυβ. (υο(ἱ γΓῸ βϑροῖ οἱ υὐϊφυθ (υἱαγυτῃ , π| ἰηϑίΔη, .) - εἰίατα φυϊάθαι Π ἀϊφηϑίηυγ, } οογρογα πιοΓία ΐ - ἰατἰ οὐποχὶΐ, οἱ ἱπηθο}}}, ἰΔπΊη ἱπηπηοῦ Ορίπαιπυγ. όγαη ἀ ἱπογίδ!! ἀπΐιηα Η]}}}} "να }.}], διηΐπιὰ δἰΐϊδη) 'ρ σΆγογα ἢ Θχ δι! !Π- ἴ, ἰῃ ΠΟΙΡΟΡΘ ΥΟΓῸ οὐϊοῆ|υδ σὨγαηἀδ ΟρΟΓΆΠῚ οἰηποπὶ οἰουπιααθ σΟηΒαπ)ΐπηυ:; αυδιη ἰσίυ να- πΐληι δά ρίβοδημν πιοῦίθ, δΔηϊπιδῃ) ἀΔΠΊΠΔΠ(, Π| ΠΟΥ ἰΔΠΠη ΟΣΡΟΓΒ : αυοὰ δυϊοπὶ πιογίϑ!α οϑὶ ΠΟΡΡΒ οἵμηΐ ΠΟΠΟΓΕ ἃ ΠΠοἰθη.., δίφυθ [ἰπ| ἰδ ἀθη- (, υἱ ΟΥ̓ΠΟΘΙΏΙ : [Ἅπ| ᾿|ΠΠ| πιδοργϑηίο, υἱ [νος δα]ιυὶ ἀσ!ἰεἰΐδαια ἰηἀυϊφοαιῦ Θυδιμοῦτγθοιη φαυυπὶ Δη ὲ ὈΓΪπΠ| Δη ρΑΓ ἀδΓγα, ΟΟΡΡΟΥΪ δθεοιῃ- ἀλ ἰγἰθυθγο : Πη Θηΐπι ἰος ἱρϑὶ διινογβαίυν, δ ᾿ηβίγυ πηι πη) οἱ οἰ γα. Οτγα Θηΐηὶ ἰηι οὶ, ΠῸ ἰηυ}}} ἀἰ]Π|χοηι, οἷδὲ. ἢθι ἀἰϊο , | βυϊποίοη!! ηο) διυγί δία, η [Ἰ δηΐπηδ ἤδϊ, δαὰ βυρϑ᾽α απ ροΙ . ΔΙ ΠΣ ΘΟΡρυ ἀχϑὶϑίδί. ΘΟΟΟΧΧΣ. --- ΜΑΒΟΙΑΝΟ ΡΆΕΒΒΥΤΕΒΟ. ]πυειοταία ορὶπίοπος ποπιΐπμπι φμοηιοάο ουεγίεπαα;. ((οπ[ἐν. ἐρὶει. .) Τὸν μέλλοντα διασαλεύειν () χαὶ ἀναμοχλεύειν δόξαν παλαιὰν χαὶ πεπηγυΐαν, χαὶ χαλὴν εἶναι τῷ καχῶς προληφθέντι νομιζομένην, ἐπειδὴ τὸ χο- μιδῇ παράδοξον, οὐχ ἂν εἴη προοιμίων ἄνεν () εὐπαράδεχτον" οὐχ εὐθὺς τἀναντία φράζειν χρή. Ἐπεὶ χαταγέλαστος ἔσται χαὶ χωμῳδηθήσεται ὑπὸ τῶν προχαταληφθέντων τῇ ἐναντίᾳ ψήφῳ" ἀλλὰ πρότερον ὑπορύξαντα χαλῶς δι᾽ ἑτέρων πολ- Ουΐ ἱποϊ πὶ οἱ υϑὰ σοπἢνγημδίλπι Ορ᾿ πἰΟηΠη,, ᾳυς Πλ ᾿πίογπ)διϊ. ρυ ογὰ υἱθθδίαγ, οἴνάδγε αἰας γθογα νοοῖ, οἵ γοὴ να ἁγάυδπι ἀρρτο- ἀΐαῖαν, πο ἰά ΘΔ υ} Ὸ δ'η. δηϊπηοτυ ργρα- γαιΐοηα, ἤθαιδ “Ὁοιμίηυο τορυρηδῦΐ!. ἈΙΔΙσυ] - συ ϊάθιῃ ογίὶ, γοργομοι ϑίαγαυο ἰυὐἰεἶο οοπιγαγίᾶ ορίπίοηθ ρηδοθρίογυ!) : δηθὰ (θιπμοινδίγ ἃ τη] ὁ ἃ) τὴ}|, ἴῃ σδοηϊγάγίυη) γνογίοῖ, ΥΑΒΙΖῈ ΠΕΟΤΙΟΝῈΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ργο ἀδόχητα οοὐά. λι. οἱ ΑΙἸι. βογίμυπί, ἀδόχιμα. ῬοΒ-ΙΝ. () Διασα.ἰεύειν. Διν ποη ἰδῷ. ῬΟΙΪΠ νἱθδαίυΓ διασχαλεύειν, γοὶ διασχαλουδεύειν, ΄αυοι! δαγομίο (ογταπὶ ΘἤοαΘγα, υοτβατο, ἐμδεοίΐίαγο, Μοχ οδἰΐδπὶ ἀπὸο- ούξαντα ἰεροηάιϊιπ) ΟΠ. ΒΟΗΟΤΤ. (, (οιά. αι. οἱ ΑἸι. οαλιιηϊ ἄνεν. Ῥος- Ν. , ΙΘΙΠΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΥΤ. “ἴς φυΐπι ἤει ρἰαυδὶθ!! οἱ δυδάεϊαιι οἰἰχοὶ Α λῶν, τότε εἰς τοὐναντίον περιτρέπειν. Οὕτω γὰρ εἰδιΏ. (ΟΟΧΧΧΙ. -- ΑἸ ΕΧΑΝΌΒΟ ΡΟΕΤΕ. ὅπν δοεγαίοε (ταίίαα υἱτρίπος πιάαε () βππενὶε : Ατἰειορῆαπεδ (οπιῖσιε ποιαίεν. Ψαϊδδ δαυΐθοτη ΓΡΪΡΟΡ ΠΟΠλΐη υοβάδπι), ΠΙΠΊΘΓΟ Οἱ ( ΔΓΟΙΓΓΟΓ, οαἴἷἢῇὸ ἰσοαὶ ρ πἃ βογίριϊβ, π ρίειγὶΒ Οἱ ίδίδπι οδρεγο, πὰ ποθὴ εσείίδτο, δὰ ἰηὐγίδην ΓῸ Γοδρίοογο. Κ' οπΐει πι|- ὁοϑιϊοἰ πυ, ἰθθαυθ δαρὶοη(ἰδἰηυδ [υἱ ϑϑοςΓ (πηδῶ Ρίδιο, Δ δε η βοογδιίοαῦβ, Χουορῃοη Δ συς Ευτν]ρὶ ουαι ἰδσάδηάο ἰηΓ δογδιι. Αὐἰϑιορἢδ- Π ψόγο Ποὴ δυάΐθηάι, ᾳυΐα ηἷ}} ὥαυθ πουΐ! ἃς ἩΠ]| ] Γ, ρΓΟΟρΙΟΥΘΠῚ, Δορύβδη, (οτίΘ αυρὰ δὲ "Ποϑορἶδη ξεν γαῖ), } ΡΒ ΟΘΟρἢἑ ορὰβ δὶ Οτγαι ϑυύλ, υἱὲ αἰείταν, ἃς υἱραίπθϑ δοῦρα : ΠΟη " δὰ ἢν άϊπθιη ἱμνθηθβ ργογοοοῖ, υἱ ἰὰ αφυΐάσπι ορίπαγὶβ, ἰά ὀχοορίανῖ!, δοιὰ τ πδίυγαιη ἰρϑϑγῦπι {πῶς οηΐπι ἰη γὸ ὀρ Δ η ἱπργΪ πιΐ γδ]ἱ} ἱπηἃ- εἰπΐθυβ δτρ!! γαῖ, αυδηάο ρἰογίᾳφιθ νοὶ ἰαςγὶ ρ, πιογοραΐβ, νοὶ [δη], αἰΐδυο ἀ οδυβὰ τυ ΓᾺ ἸΙαγίαηίυτ. [Δ οηἶπι πιδὰ φυΐάδπι ϑαηίθπεῖα, ΓΟ ρΓθ. δο γα Οπιηΐο νοὶυΐί, θδηοἤοία ἀδι:, ηυ ηὐυἱάοπι ὃἱ νἱγαῖποϑ ἰπηυρί, ΟΠιπίβϑι Ἰυοτγὶ Ἔχ ροῦ- , ἐΑΓοηΐ Οῇηΐ ἰορυϊμηδηῖο, ι δ πἰ}}}} αἰϊυά : γεϑϑἰεἰθπβ υᾶπ δὰ ἰἸοπθϑιδῖοπι, ἰπαΐδη!} μεηοῆςεἶα ἐοηΐορδι, υἱ ἰλυάδπ) ἱη οἀρίαϊ, φαοὰ οοὐὶὶ [π ἀδιπηυπὶ δοοὶρίοπιϊυ πη. ΟΟΟΧΧΧΙΙ. ---ΟΥ̓ΔῸ ΜΟΝΔΟΘΗΟ. εὐπαράδεχτος ἔσται, χαὶ τὴν πειθὼ δημιουργήσει. ΤΛΑ', --- ΑΛΕΞΑΝΔΡΩ ΠΟΙΗ͂ΤΕ. Λίαν θαυμάζω, πῶς τινες τῶν ἀνθρώπων (ὧν εἷς χαὶ αὐτὸς χινδυνεύεις εἷναι) ἑνὸν πολλάχις διὰ τῶν γραφῶν, ἣἧ διὰ τῶν ἀγαλμάτων ὠφελεῖσθαι" τοῦτο μὲν οὐχ ἑννοοῦσιν, εἰς ὕδριν δὲ βλέπουσιν. Εἰ γὰρ σωφρονέστατος χαὶ σοφώτατος ἣν ὁ Σωχράτης. {[Π- των γὰρ χαὶ Αἰσχένης καὶ Ξενοφῶν χαὶ Εὐριπίδης τοῦτο διισχυρίσαντο" ᾿Αριστοφάνει γὰρ οὗ προσεχτέον, ὡς οὐδὲν οὕτω χαλῶς εἰδότι, ὡς τὸ χαχῶς εἰπεῖν, χαὶ χωμῳδήσαντι τὸν διδάσκαλον, ἴσως περὶ φιλοσοφίας αὐτῷ πσραινέσαντι ()), Αὐτοῦ δέ ἐστιν ἔργον τὸ τὰς χάριτας (ζυμνὰς, ὥς φατε, καὶ παρθένους νλύψαι, οὐχ εἰς ἀσέλγειαν τοὺς νέους παραχαλῶν, ὡς ἡγῇ, τοῦτο πεποίηχεν, ἀλλὰ τὴν φύσιν αὑτῶν (δεινὸς γὰρ ἦν χαὶ περὶ ταῦτα) διὰ τῶν ἀγαλμάτων ἐξηγούμενος. Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ ἥ χέρδους, ἣ ἁμοιδῆς, ἣ φιλίας, ἣ δόξης, ἢ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν τὰς χάριτας διδόασι" τοῦτο αὐτὸ παιδεῦσαι τοὺς ὁρῶντας (ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω) ἡθέλησεν, ὅτι δεῖ τὰς χάριτας δίδοσθαι, παρθένους μὲν καὶ ἀμιγεῖς παντὸς χέρδους, παντὸς δὲ ἐπιχα- λύμματος ἐλευθέρας ἵνα πρὸς μηδὲν ἄλλο τις βλέ- πων, ἀλλ᾽ εἰς αὐτὸ τὸ χαλὸν, εὐεργετῇ τοὺς δεομό- νους, χαὶ μὴ λήμματος ἐφιέμενος, ἧ δόξης, ἐχτρϑ- γῳδῇ τῶν λαμβανόντων τὰς συμφοράς.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Primus
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the testing of virtue — arguing that genuine character only becomes evident under pressure.
Advice given seems like a warning. But the warning, when it is genuine, comes from care rather than pessimism. The person who warns you of danger is not predicting disaster; he is trying to prevent it.
Virtue is tested by adversity. This is uncomfortable because it means that we cannot fully know our own character without having been tested. The man who has never faced a real test of his courage does not know whether he has courage. The man who has been tested does — though what he discovers is not always what he hoped.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.